Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Do której grupy ryzyka nawrotu zostanie zakwalifikowana 55-letnia pacjentka z rozpoznaniem endometrioidnego raka endometrium HG z naciekiem >50% mięśnia macicy, LVSI ogniskowe, MMRd?
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące molekularnej patogenezy nowotworów złośliwych narządu rodnego:
Program profilaktycznej mammografii skierowany jest do pacjentek w wieku:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące USG w diagnostyce nowotworów ginekologicznych:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące udziału radioterapii w leczeniu nowotworów narządu rodnego:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia podtrzymującego u pacjentki BRCA wt HRD deficiency, obciążonej zespołem Gilberta, stan sprawności 2 wg ECOG, z nowo rozpoznanym rakiem jajowodu w stopniu FIGO III:
1) w leczeniu podtrzymującym można zastosować olaparyb lub niraparyb w monoterapii;
2) możliwość leczenia inhibitorami PARP uzależniona jest od doszczętności operacji cytoredukcyjnej;
3) w leczeniu podtrzymującym u tej pacjentki można zastosować niraparyb w monoterapii lub olaparyb w skojarzeniu z bewacyzumabem;
4) stężenie bilirubiny 1,5x przekraczające górną granicę normy nie dyskwalifikuje pacjentki od włączenia do programu leczenia;
5) progresja w trakcie leczenia oraz działania niepożądane w stopniu minimum 2 należą do kryteriów wyłączenia z leczenia;
6) stan sprawności dyskwalifikuje pacjentkę z leczenia inhibitorami PARP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące powikłań leczenia systemowego nowotworów narządu rodnego:
U pacjentki z surowiczym rakiem jajnika FIGO IIIC, w leczeniu I rzutu:
1) stosuje się bewacyzumab w przypadku choroby resztkowej >1 cm, a po stwierdzeniu mutacji BRCA lub zaburzeń homologicznej rekombinacji (HRD) można połączyć go z olaparybem, jak w badaniu SOLO1;
2) u pacjentki bez mutacji BRCA/HRP można zastosować niraparib, jak w badaniu PRIMA (pod warunkiem uzyskania obiektywnej odpowiedzi na leczenie);
3) u pacjentki z mutacją BRCA/HRD możliwe jest zastosowanie niraparybu z bewacyzumabem;
4) u pacjentki HRD można zastosować olaparyb lub niraparib pod warunkiem uzyskania obiektywnej odpowiedzi na leczenie wg RECIST 1.1 (przynajmniej SD - stabilizacja choroby);
5) w przypadku pacjentki z mutacją BRCA, z obiektywną odpowiedzią na leczenie wg RECIST 1.1, po I linii chemioterapii można zastosować olaparyb lub niraparib do 4 tygodni od zakończenia chemioterapii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z klasyfikacją kliniczną raka sromu FIGO 2021 roku, stopień II charakteryzuje:
Do zespołów paraneoplastycznych nie należy:
U pacjentki z rakiem endometrium stwierdzono podtyp histologiczny endometrioidny G3 podtyp POLEmut oraz w MRI stwierdzono naciekanie mięśniówki macicy >50%. Adekwatnym postępowaniem operacyjnym będzie:
U pacjentek z zespołem Cowdena częściej występuje rak trzonu macicy. U tych kobiet najczęściej występuje mutacja:
W raku kosmówki niepowodzenia chemioterapii dotyczą najczęściej chorych, u których:
1) choroba trwa dłużej niż 4 miesiące;
2) występują przerzuty o innej lokalizacji niż płuco i pochwa;
3) poprzedzająca ciąża zakończyła się poronieniem;
4) wyjściowe stężenie HCG w surowicy wynosi powyżej 40 tys. mIU/ml;
5) stosowano wcześniej chemioterapię.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące czynników ryzyka rozwoju raka endometrium:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące radioterapii raka sromu:
U pacjentki po radioterapii z powodu raka szyjki macicy stwierdzono przetokę pęcherzowo-pochwową typ 2aii wg Goh. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące tego typu przetoki:
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące dziedzicznego raka jajnika BRCA-zależnego:
1) szacuje się, że około 50% pacjentek z rakiem jajnika jest nosicielkami mutacji BRCA1 lub BRCA2;
2) ryzyko życiowe rozwoju raka jajnika jest wyższe u nosicielek mutacji BRCA1;
3) hormonalna antykoncepcja zwiększa ryzyko rozwoju raka jajnika;
4) najczęstszym typem histologicznym raka jajnika zależnego od mutacji BRCA jest rak surowiczy o niskim stopniu zróżnicowania G3;
5) średnie przeżycie u nosicielek mutacji jest krótsze niż u kobiet z rakiem sporadycznym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące dziedzicznego raka piersi BRCA-zależnego:
1) skumulowane ryzyko życiowe rozwoju raka piersi u kobiet nosicielek mutacji genu BRCA 1 do 80. r.ż. wynosi 72%, a u nosicielek mutacji BRCA 2 jest wyższe i wynosi 85%;
2) skumulowane ryzyko wystąpienia raka drugiej piersi wynosi ponad 47%;
3) skumulowane ryzyko wystąpienia raka drugiej piersi w grupie kobiet, gdzie pierwsze zachorowanie miało miejsce przed 25. r.ż. wynosi 62,9%.
4) u nosicielek mutacji BRCA1/2 urodzenie dziecka przed 40. r.ż. ma wpływ protekcyjny na rozwój raka piersi;
5) usunięcie przydatków u nosicielek mutacji BRCA1 nie obniża ryzyka rozwoju raka piesi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Patogeneza płaskonabłonkowego raka sromu obejmuje dwa szlaki - związany z infekcją HPV i niezależny od zakażenia HPV. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące szlaku niezależnego od infekcji HPV:
1) odpowiada za 20-40% przypadków płaskonabłonkowego raka sromu;
2) charakterystyczny jest wieloletni wywiad w kierunku świądu sromu;
3) powstaje na podłożu zmiany prekursorowej „usual type” VIN (uVIN);
4) rozwija się u 3-5% pacjentek z liszajem twardzinowym sromu;
5) zmiany o typie „differentiated type” VIN są silnym czynnikiem ryzyka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zaburzeń genetycznych predysponujących do rozwoju raka trzonu macicy:
Który z cytostatyków nie wymaga dostosowania dawki u pacjentki z niewydolnością nerek?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące czynników prognostycznych w raku jajnika:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące związku pomiędzy stosowaniem tamoksyfenu (selektywny modulator receptora estrogenowego SERM) i rakiem trzonu macicy:
W klasyfikacji FIGO raka sromu z 2018 roku obecność co najmniej dwóch przerzutów do węzłów chłonnych o wielkości równej bądź większej niż 5 mm odpowiada stopniowi zaawansowania klinicznego:
Do charakterystycznych cech opisujących zróżnicowaną śródnabłonkową neoplazję sromu (dVIN) należy:
Zespół Lyncha nie jest wywoływany mutacją w genie:
Rak surowiczy jajnika low-grade nie powinien być leczony z zastosowaniem:
U chorej z rozpoznanym potworniakiem niedojrzałym, u której wystąpił nawrót w miednicy mniejszej w 9 tygodni po zakończeniu chemioterapii schematem BEP należy zastosować:
Przetrwałą chorobę trofoblastyczną należy rozpoznać, jeśli po ewakuacji zaśniadu całkowitego lub częściowego u chorej występuje:
Leczenie potworniaka niedojrzałego w stopniu I wg klasyfikacji FIGO, G1 i bez przerwania torebki polega na:
Leczenie rozrodczaka w stopniu IA i IB wg klasyfikacji FIGO polega na:
Do guzów z komórek rozrodczych nie należy:
W programie lekowym B148, w I linii leczenia systemowego nie stosuje się:
W programie B148, w kolejnej linii leczenia systemowego stosuje się:
1) dostarlimab w monoterapii;
2) dostarlimab w połączeniu z karboplatyną i paklitakselem;
3) durwalumab w połączeniu z karboplatyną i paklitakselem;
4) durwalumab w monoterapii;
5) pembrolizumab w monoterapii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące programu B50:
Wskaż prawidłowy schemat leczenia chorych z platynoopornym rakiem jajnika:
Jakie badania muszą być zlecone przy kwalifikacji do programu lekowego mirwetuksymab sorawtanzyna?
1) TK jamy brzusznej i miednicy mniejszej i innych okolic w zależności od wskazań klinicznych;
2) konsultacja neurologiczna;
3) konsultacja okulistyczna;
4) EKG;
5) EMG.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przy kwalifikacji chorej do programu B50 nie wykonuje się:
Program lekowy mirwetuksymab sorawtanzyna jest stosowany:
U chorej z rakiem endometrialnym G3 w stopniu klinicznym III wg FIGO po całkowitej cytoredukcji z receptorami E (-) zalecanym przez PTGO sposobem postępowania jest wyłączna uzupełniająca:
Warunkiem kwalifikacji do programu lekowego mirwetuksymab sorawtanzyna nie jest:
W programie B50 rukaparyb jest stosowany:
U chorej z rakiem surowiczym endometrium w stopniu klinicznym III wg FIGO po całkowitej cytoredukcji z receptorami HER 2(++) zalecanym przez PTGO sposobem postępowania jest wyłączna uzupełniająca:
U chorej z rakiem endometrialnym G1 w stopniu klinicznym III wg FIGO po całkowitej cytoredukcji z receptorami ER i PR (+) zalecanym przez PTGO sposobem postępowania jest wyłączna uzupełniająca:
W przypadku chorej z rakiem endometrium w grupie wysokiego ryzyka stopień FIGO III MMRd wg rekomendacji ESGO 2025 optymalnym sposobem w leczeniu uzupełniającym jest:
W przypadku chorej z rakiem endometrium w grupie pośredniego ryzyka wg rekomendacji ESGO 2025 optymalnym sposobem w leczeniu uzupełniającym jest:
Do grupy inhibitorów topoizomerazy nie należy:
1) etopozyd;
2) topotekan;
3) irynotekan;
4) cisplatyna;
5) paklitaksel.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłowy schemat leczenia chorych z platynoopornym rakiem jajnika:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące badania klinicznego SCORPION:
Do grupy antymetabolitów nie należy:
1) metotreksat;
2) ifosfamid;
3) karboplatyna;
4) gemcytabina;
5) paklitaksel.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przerzutów do węzłów chłonnych u chorych na raka jajnika we wczesnym stopniu zaawansowania G1:
Wskaż prawidłowy schemat leczenia chorych z platynoopornym rakiem jajnika:
Które z badań klinicznych nie dotyczyły zagadnienia chirurgii interwałowej u chorej z rakiem jajnika?
Jakie czynniki są czynnikami złego rokowania dla chirurgii paliatywnej u chorych z nawrotowym rakiem jajnika?
1) wiek >60 lat;
2) wiek >70 lat;
3) przebyta radioterapia;
4) poziom albumin <3,5 g/dl;
5) wielochorobowość.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie czynniki wg AGO warunkują możliwość przeprowadzenia pełnej cytoredukcji u chorej z rozpoznaniem nawrotowego raka jajnika?
1) wolny płyn w jamie otrzewnej <500 ml;
2) brak wolnego płynu w jamie otrzewnej;
3) pierwotna cytoredukcja R0;
4) stan sprawność ECOG 0;
5) stan sprawności ECOG 1.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stopień sprawności 2 wg klasyfikacji WHO oznacza obecność objawów choroby oraz:
Jaki jest mechanizm działania taksoidów?
Wskaż zalecane badania kontrolne w rodzinach z zespołami wysokiego ryzyka raków piersi i/lub jajnika:
1) samokontrola od 20. r.ż. co miesiąc;
2) MRI od 25. r.ż. co 12 miesięcy;
3) Ca 125 od 40. r.ż. co 12 miesięcy;
4) mammografia od 20. r.ż. co 12 miesięcy;
5) USG dopochwowe od 30. r.ż. co 12 miesięcy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Diagnoza definitywna wg kryteriów rodowodowo klinicznych rozpoznania zespołów HBC-ss, HBOC, HOC określa liczbę przypadków wystąpienia w rodzinie raka piersi lub jajnika. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
Do zwiększonej predyspozycji zachorowania na raka jajnika nie prowadzą mutacje genów:
1) BRCA 2;
2) PALB 2;
3) PTEN;
4) MLH1;
5) ATM.
Prawidłowa odpowiedź to:
40-letnia kobieta poroniła przed 6 miesiącami i stwierdza się wartość HCG 3576 IU/l. Wartość rośnie stopniowo. W wykonanych badaniach obrazowych stwierdzono 3 guzy średnicy 2, 3 i 5 cm w segmencie 6 i 7 wątroby. Ile punktów należy w tym przypadku przyznać wg klasyfikacji ciążowej choroby trofoblastycznej?
42-letnia kobieta poroniła przed 2 miesiącami i stwierdza się wartość HCG 2976 IU/l. Wartość rośnie stopniowo. W wykonanych badaniach obrazowych stwierdzono pojedynczy guz średnicy 3 cm w segmencie 7 wątroby. Ile punktów należy w tym przypadku przyznać wg klasyfikacji ciążowej choroby trofoblastycznej?
Które z białek jest stosowane do diagnostyki stanów przednowotworowych w obrębie szyjki macicy?
1) Ki 67;
2) P53;
3) P16;
4) PTEN;
5) PAX 8.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kofaktorem, czyli czynnikiem przyśpieszającym karcynogenezę w szyjce macicy nie jest:
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące leczenia raka pochwy:
1) w stopniu I wg klasyfikacji FIGO, jeśli zmiana jest umiejscowiona w ⅓ dolnej pochwy konieczna jest limfadenektomia pachwinowo-udowa;
2) w stopniu I wg klasyfikacji FIGO, jeśli głębokość naciekania jest >5 mm, a zmiana jest umiejscowiona w ⅓ górnej zalecane jest miejscowe wycięcie zmiany;
3) w stopniu I wg klasyfikacji FIGO standardem jest radioterapia;
4) w stopniu III wg klasyfikacji FIGO, jeśli guz ma średnicę >4 cm można rozważyć chemioradioterapię;
5) stosując radioterapię w raku pochwy optymalnie jest podanie 45 Gy z brachyterapii i 50 Gy z teleterapii.
Prawidłowa odpowiedź to:
W jakich przypadkach zalecana jest radioterapia u chorych na raka sromu w stopniu II wg FIGO 2021 z guzem do 4 cm?
1) margines chirurgiczny <8 mm;
2) margines chirurgiczny <5 mm;
3) głębokość nacieku podścieliska ≤5 mm;
4) głębokość nacieku podścieliska >5 mm;
5) naciek przestrzeni naczyniowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku raka sromu u 40-letniej chorej ECOG 0 z guzem średnicy 2 cm i naciekaniem podścieliska na głębokość 4 mm położonym 2,5 cm od linii środkowej optymalnym postępowaniem chirurgicznym będzie:
Stopień IIIB raka sromu wg klasyfikacji FIGO 2021 oznacza:
Które z przypadków klasyfikują się w wysokiej grupie ryzyka raka endometrium wg klasyfikacji molekularnej zgodnie z zaleceniami ESGO/ESTRO/ESP?
1) rak endometrialny w stopniu I z naciekaniem mięśniówki bez choroby resztkowej, p53 abn;
2) rak endometrialny w stopniu II z naciekaniem mięśniówki bez choroby resztkowej, p53 abn;
3) rak endometrialny w stopniu III z naciekaniem mięśniówki bez choroby resztkowej, p53 abn;
4) rak surowiczy IA bez naciekania mięśniówki, p53 abn;
5) rak endometrialny w stopniu II, NSMP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące raka sromu:
1) dVIN powstaje zazwyczaj w drodze infekcji HPV;
2) w około 40% przypadków uVIN powstaje w drodze infekcji HPV;
3) w około 70% przypadków uVIN powstaje w drodze infekcji HPV;
4) mutacje genu TP53 towarzyszą najczęściej dVIN;
5) mutacje genu TP53 towarzyszą najczęściej uVIN.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące częstości występowania poszczególnych typów patomorfologicznych raka sromu:
Które z przypadków klasyfikują się w wysokiej pośredniej grupie ryzyka raka endometrium wg klasyfikacji molekularnej zgodnie z zaleceniami ESGO/ESTRO/ESP?
1) rak endometrialny w stopniu I, LVSI (+), NSMP;
2) rak jasnokomórkowy IA, bez naciekania mięśniówki, p53 abn;
3) rak endometrialny w stopniu II, NSMP;
4) rak endometrialny w stopniu IB, (G3), NSMP;
5) rak endometrialny z naciekaniem mięśniówki bez choroby resztkowej, p53 abn.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z przypadków klasyfikują się w pośredniej grupie ryzyka raka endometrium wg klasyfikacji molekularnej zgodnie z zaleceniami ESGO/ESTRO/ESP?
1) rak surowiczy w stopniu IB, G1, LVSI (-), dMMR;
2) rak endometrialny w stopniu I, LVSI (+), NSMP;
3) rak endometrialny IB, G3, NSMP;
4) rak endometrialny IA, G2, LVSI ogniskowe, dMMR;
5) rak jasnokomórkowy IA, bez naciekania mięśniówki, p53 abn.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie są cechy paliatywnej radioterapii?
1) łagodzi objawy choroby nowotworowej;
2) uzyskuje się przy jej zastosowaniu efekt przeciwkrwotoczny;
3) ma być mało toksyczna;
4) dawkowanie 1x 15 Gy;
5) dawkowanie 2x 15 Gy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z zaleceniami ESPEN, do użytku jako leki antykachektyczne u chorych z zaawansowaną chorobą nowotworową nie zaleca się:
Do czynników ryzyka wystąpienia i nawrotu śródnabłonkowych zmian płaskonabłonkowych wysokiego stopnia na sromie (vH-SIL) nie należy:
U chorej na raka jajnika z wartością GFR <30 ml/min najbezpieczniejszym opioidem do leczenia bólu neuropatycznego jest:
Które z leków są opioidami?
1) metadon;
2) pregabalina;
3) ketamina;
4) buprenorfina;
5) tapentadol.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu bólu neuropatycznego u chorej na zaawansowanego raka szyjki macicy nie stosuje się:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia systemowego mięsaków macicy:
1) wartość leczenia uzupełniającego w mięsakach jest niepewna;
2) w przypadku stopnia III i IV mięsaka niezróżnicowanego stosuje się docetaksel z gemcytabiną;
3) w przypadku stopnia III i IV mięsaka gładkokomórkowego stosuje się doksorubicynę z ifosfamidem;
4) stosowanie leków z grupy SERM jest wskazane w leczeniu mięsaków podścieliskowych low-grade;
5) w leczeniu mięsaka gładkokomórkowego w pierwszej linii stosuje się trabektedynę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące mięsaków podścieliskowych (UES):
1) rozróżnia się postacie monomorficzną (UES-U) i pleomorficzną (UES-P);
2) brak ekspresji receptorów hormonalnych rokuje dobrze w przypadku UES-P;
3) brak ekspresji receptorów hormonalnych rokuje źle w przypadku UES-P;
4) martwica w guzie jest czynnikiem rokowniczym;
5) korzystnym czynnikiem prognostycznym jest translokacja między krótkim ramieniem chromosomu 7 i długim ramieniem chromosomu 17.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stopień kliniczny IIIB gruczolakomięsaka macicy wg klasyfikacji FIGO oznacza:
Wskaż prawidłowy schemat chemioterapii raka jajnika:
W klasyfikacji raka jajnika wg FIGO 2014 r., stopień IIIA1 (i) oznacza:
U 37-letniej kobiety rozpoznano raka kosmówki w 9 miesięcy po porodzie żywego dziecka. Stężenie HCG wyniosło 15668 IU/l i w badaniach obrazowych zlokalizowano dwa 2 cm guzki w lewym płucu. Ile wynosi punktowa ocena czynników ryzyka?
W przypadku surowiczych guzów granicznych wyróżnia się następujące odmiany morfologiczne:
1) surowiczy guz graniczny;
2) surowiczo-śluzowy guz graniczny;
3) surowiczy guz graniczny, wariant mikrobrodawkowaty;
4) surowiczy guz graniczny, wariant z desmoplastycznym naciekiem podścieliska;
5) surowiczy guz graniczny, wariant brodawkowaty.
Prawidłowa odpowiedź to:
45-letnia pacjentka z surowiczym niskozróżnicowanym rakiem jajnika, po operacji cytoredukcyjnej (R0), pierwszej linii chemioterapii opartej na paklitakselu i karboplatynie zakończonej w 2020 roku. Do grudnia 2025 roku remisja kliniczna. W styczniu 2026 rozpoznano rozsiany nawrót choroby nowotworowej. BRCA 1/2 (-). HRD (+). Jakie leczenie będzie optymalnym postępowaniem dla pacjentki uwzględniając polskie rekomendacje oraz opcje refundacyjne?
Nosicielka wariantu patogennego lub prawdopodobnie patogennego genu BRCA 1 ma zwiększone ryzyko występowania nowotworów na poziomie:
1) 80% ryzyka zachorowania na raka piersi;
2) 30% ryzyka zachorowania na raka jajnika;
3) 70% ryzyka zachorowania na raka piersi;
4) 2,26 x zwiększone ryzyko wystąpienia raka trzustki;
5) 3,5-10 x zwiększone ryzyko wystąpienia raka trzustki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłowe schematy dawkowania leków w nawrotowym raku jajnika:
1) doksorubicyna liposomalna 40-50 mg/m2 co 28 dni;
2) gemcytabina 1500 mg/m2 dzień 1,8 co 21 dni;
3) gemcytabina 1000 mg/m2 dzień 1,8,15 co 28 dni;
4) paklitaksel 80 mg/m2 (dzień 1,8,15,22 przez 12 tygodni, następnie dzień 1,8,15 z tygodniową przerwą);
5) paklitaksel 50 mg/m2 (dzień 1,8,15,22), do progresji choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
66-letnia pacjentka z surowiczym niskozróżnicowanym rakiem jajnika, po operacji cytoredukcyjnej (R0), pierwszej linii chemioterapii opartej na paklitakselu i karboplatynie zakończonej w 2018 roku. Z powodu nawrotów zastosowano kolejno następujące linie chemioterapii: ponownie paklitaksel i karboplatyna + w leczeniu podtrzymującym olaparyb, doksorubicyna liposomalna i karboplatyna, gemcytabiną w monoterapii. Aktualnie ponowny nawrót choroby, po 3 miesiącach od zakończenia gemcytabiny w monoterapii. BRCA 1 (+), HER (+++), FORL (+). Jakie leczenie będzie optymalnym postępowaniem dla pacjentki uwzględniając polskie rekomendacje oraz opcje refundacyjne?
Hormonalna terapia menopauzalna w raku jajnika:
Zgodność rozpoznań pomiędzy badaniem śródoperacyjnym a ostatecznym wynikiem badania histopatologicznego w zakresie guzów granicznych wynosi:
Pembrolizumab:
1) ma zastosowanie w przetrwałym, nawrotowym lub przerzutowym raku szyjki macicy;
2) jego działanie polega na aktywacji białka PDL-1;
3) stosowany jest w II linii leczenia w skojarzeniu z chemioterapią i bewacyzumabem u pacjentek z dodatnią ekspresją PD-L1;
4) stosowany jest również w leczeniu drobnokomórkowego raka płuc i luminalnego raka piersi;
5) stosowany jest w dawce 200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia przeciwwymiotnego:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące leczenia raka szyjki macicy:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zespołu TLS:
1) najczęściej dotyczy nowotworów litych;
2) w badaniach laboratoryjnych stwierdza się hyperurykemię, hiperkaliemię, hiperfosfatemię, hipokalcemię, azotemię i kwasicę metaboliczną;
3) występuje ostra niewydolność nerek i zaburzenia rytmu serca;
4) hiperkaliemia prowadzi do drgawek;
5) w leczeniu zastosowanie ma allopurynol, nawadnianie i zwalczanie zaburzeń elektrolitowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia raka sromu:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u chorych ginekologicznie onkologicznych oraz zasad stosowania heparyn drobnocząsteczkowych (HDCz):
1) pierwotną profilaktykę przeciwzakrzepową można rozważyć u chorych z ≥2 pkt. w skali Khorany, pod warunkiem niskiego ryzyka krwawienia;
2) leczeniem podstawowym są HDCz stosowane przez ≥6 miesięcy;
3) dalteparyna w leczeniu terapeutycznym może być stosowana w dawce rzędu 200 j./kg m.c./dobę;
4) enoksaparyna w dawce około 1 mg/kg m.c. stanowi standardową dawkę terapeutyczną;
5) profilaktyczne dawki HDCz (np. enoksaparyna 40 mg/dobę) są wystarczające do leczenia potwierdzonej ŻChZZ.
Prawidłowa odpowiedź to:
58-letnia pacjentka z rakiem endometrium. W badaniu histopatologicznym z wyskrobin jamy macicy przed leczeniem operacyjnym stwierdzono raka endometrioidalnego. Wynik badania molekularnego z materiału z endometrium - MMRd. W badaniach obrazowych przed zabiegiem operacyjnym (TK klatki piersiowej i miednicy mniejszej, RM miednicy mniejszej) nie stwierdzono zmian świadczących o przerzutach odległych. Pacjentka została poddana leczeniu operacyjnemu - całkowite wycięcie macicy z przydatkami. W badaniu pooperacyjnym - naciekanie przydatków, brak choroby resztkowej (R0). Ostateczny stopień zaawansowania - FIGO IIIA. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia uzupełniającego:
1) po leczeniu operacyjnym, po którym uzyskano radykalność zbiegu R0, jako leczenie uzupełniające w stopniu FIGO IIIA stosuje się radiochemioterapię;
2) zalecany schemat radiochemioterapii obejmuje: 2 cykle cisplatyny + teleradioterapia (EBRT), a następnie 4 cykle karboplatyny + paklitaksel;
3) leczenie uzupełniające w przypadku stopnia IIIA wg klasyfikacji FIGO powinno być ograniczone do samej chemioterapii (karboplatyna + paklitaksel), ponieważ zastosowanie radioterapii nie wpływa na wyniki leczenia;
4) w przypadku profilu molekularnego MMRd zaleca się wyłącznie teleradioterapię (EBRT) bez chemioterapii, ponieważ włączenie dodatkowo chemioterapii przed lub w trakcie napromieniania nie przynosi korzyści;
5) w stopniu FIGO IIIA po uzyskaniu R0 należy rutynowo wykonać systematyczną limfadenektomię przed rozpoczęciem leczenia uzupełniającego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące radiobiologii oraz fizyki promieniowania jonizującego stosowanego w radioterapii:
1) promieniowanie megawoltowe charakteryzuje się mniejszą przenikliwością niż promieniowanie kilowoltowe, co skutkuje wyższą dawką w tkankach powierzchownych;
2) elektrony emitowane przez przyspieszacz liniowy znajdują zastosowanie głównie w napromienianiu zmian powierzchownie położonych, ze względu na ograniczony zasięg w tkankach;
3) wzrost udziału komórek niedotlenowanych prowadzi do zwiększenia promieniowrażliwości i zmniejszenia frakcji komórek przeżywających po napromienianiu;
4) w terapii protonowej dawka promieniowania jest zdeponowana maksymalnie w wąskim zakresie głębokości, co pozwala na istotne ograniczenie dawki w zdrowych tkankach przed i za obszarem napromienianym;
5) współczynnik wzmocnienia tlenowego ma większą wartość dla promieniowania elektromagnetycznego (fotonowego) niż dla promieniowania cząsteczkowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorej onkologicznie z bólem ocenianym w skali NRS zastosowano leczenie zgodnie z drabiną analgetyczną WHO. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) ból NRS ≤4/10 stanowi wskazanie do rozpoczęcia leczenia wyłącznie od opioidów II stopnia WHO;
2) utrzymywanie się bólu NRS >3/10 mimo leczenia I stopnia WHO uzasadnia eskalację do opioidu II stopnia WHO;
3) ból NRS 7-10/10 zawsze wymaga natychmiastowego zastosowania opioidu III stopnia WHO, z pominięciem niższych stopni;
4) nieskuteczność leczenia opioidami III stopnia WHO przy NRS >3/10 jest wskazaniem do rotacji opioidów;
5) uzyskanie kontroli bólu NRS ≤3/10 jest wskazaniem do rutynowego cofnięcia leczenia o jeden stopień drabiny WHO.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad oceny stanu odżywienia oraz leczenia żywieniowego u chorych:
1) u chorych powyżej 65. roku życia rozpoznanie niedożywienia wymagającego interwencji żywieniowej zaleca się wyłącznie przy BMI <18,5 kg/m², niezależnie od utraty masy ciała;
2) rozpoznanie niedożywienia według kryteriów GLIM (2016) wymaga spełnienia co najmniej jednego kryterium fenotypowego oraz jednego etiologicznego;
3) zmniejszone przyjmowanie pokarmów (<50% zapotrzebowania przez ≥1 tydzień) lub obecność ostrego bądź przewlekłego stanu zapalnego stanowią kryteria etiologiczne niedożywienia według GLIM;
4) obniżone stężenie albuminy w surowicy jest wystarczającym i samodzielnym kryterium rozpoznania niedożywienia;
5) metodą z wyboru w przypadku leczenia żywieniowego, o ile nie występują przeciwwskazania jest żywienie drogą przewodu pokarmowego (enteralne).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące podziału leków według rodzaju uszkodzeń po wynaczynieniu:
1) cisplatyna w stężeniu >0,5 mg/ml oraz mitoksantron należą do leków o wysokim potencjale niszczącym, wiążących DNA;
2) winblastyna, winkrystyna i winorelbina należą do tej samej grupy leków pod względem rodzaju uszkodzeń po wynaczynieniu;
3) etopozyd w dużym stężeniu oraz fluorouracyl w dużym stężeniu wykazują niski potencjał niszczący;
4) oksaliplatyna oraz cisplatyna w stężeniu >0,5 mg/ml zostały zaklasyfikowane do tej samej kategorii ryzyka uszkodzenia tkanek;
5) docetaksel oraz paklitaksel należą do leków niewiążących DNA o wysokim potencjale niszczącym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podczas stosowania chemioterapii i radioterapii, w celu zastosowania profilaktyki nudności i wymiotów zaleca się:
1) w chemioterapii o wysokim ryzyku emetogennym zleca się stosowanie antagonisty receptora 5-HT3, deksametazonu oraz antagonisty receptora NK-1, z możliwością dodania olanzapiny w dniach 1-4;
2) w chemioterapii o średnim ryzyku emetogennym profilaktyka obejmuje antagonistę receptora 5-HT3 w dniu 1 oraz deksametazon stosowany w dniach 1-2;
3) w chemioterapii o niskim ryzyku emetogennym zalecanym postępowaniem jest podanie deksametazonu w dniu 1;
4) w radioterapii obejmującej nadbrzusze zaleca się podanie antagonisty receptora 5-HT3 przed każdą frakcją;
5) w radioterapii o minimalnym ryzyku NiW stosuje się antagonistę receptora 5-HT3 przed każdą frakcją.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego podczas przebiegu chemioterapii stwierdzono neutropenię. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) neutropenia 3 stopnia według CTCEA rozpoznawana jest przy liczbie neutrofili 0,5 - <1,0 x 109l;
2) neutropenia 2 stopnia według CTCEA rozpoznawana jest przy liczbie neutrofili 0,5 - <1,0 x 109l;
3) największe ryzyko infekcji dotyczy neutropenii 4 stopnia, jeżeli jej czas trwania przekracza 7-10 dni;
4) gorączka neutropeniczna (FN) według zaleceń ESMO rozpoznawana jest wyłącznie w przypadku utrzymywania się temperatury > 38,3°C przez co najmniej 2 godziny;
5) ryzyko zakażeń w przebiegu neutropenii zależy zarówno od jej stopnia, jak i czasu trwania.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do genów supresorowych nie zalicza się:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nowotworów nabłonkowych jajnika o granicznej złośliwości (BOT):
1) guzy o granicznej złośliwości stanowią 15%-20% wszystkich nabłonkowych nowotworów jajnika;
2) najczęściej występujące typy BOT to: surowiczy guz graniczny oraz graniczny guz endometrioidalny;
3) usuniecie niezmienionego makroskopowo wyrostka robaczkowego jako procedura oceny stopnia zaawansowania nie jest zalecana w guzach o granicznej złośliwości, poza podtypem śluzowym;
4) nawroty są częściej obserwowane w przypadku guzów surowiczych o granicznej złośliwości, niż w przypadku guzów śluzowych o granicznej złośliwości;
5) nie zaleca się rutynowo wykonywać systematycznej limfadenektomii u kobiet z granicznym nabłonkowym guzem jajnika.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z programem lekowym B.50 leczenie chorych na raka jajnika, jajowodu lub raka otrzewnej, obowiązującym od 01.10.2025 r., do udziału w programie nie musi być spełnione kryterium:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące inhibitorów PARP:
1) to swoiste przeciwciała blokujące aktywność enzymów PARP, które odpowiadają za naprawę uszkodzeń DNA;
2) w przypadku inhibitorów PARP używa się pojęcia syntetycznej letalności - koncepcji polegającej na tym, że komórki nowotworu z mutacją u genach BRCA 1/2 są bardziej zależne od PARP do naprawy DNA;
3) w niskozróżnicowanym raku jajnika, zgodnie z aktualnym programem lekowym B.50 wykorzystuje się następujące inhibitory PARP - olaparyb, niraparyb, rukaparyb;
4) zastosowanie inhibitorów PARP w raku jajnika jest możliwe tylko u pacjentek z wariantem patogennym w genach BRCA ½;
5) badania PAOLA-1 oraz PRIMA wskazują, że drugą po BRCA grupą pacjentek, u których inhibitory PARP przynoszą korzyść jest populacja z brakiem zaburzeń procesu rekombinacji homologicznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do grupy pośredniego ryzyka nawrotu raka endometrium (wyłącznie chore po leczeniu operacyjnym bez choroby resztkowej R0) zalicza się:
1) FIGO III POLEmut;
2) FIGO IB endometrioidalny low-grade (MMRd i NSMP) z negatywnym lub ogniskowym LVSI;
3) FIGO I typ endometrioidalny (MMRd i NSMP) każdy grade i M z substantial LVSI;
4) FIGO IA TP53abn i/lub rak nieendometrioidalny (surowiczy, clear cel, undifferentiated carcinoma, carcinosarcoma, rak mieszany) bez nacieku mięśnia, z negatywnym lub ogniskowym LVSI;
5) FIGO IB typ endometrioidalny (MMRd i NSMP) high-grade niezależnie od statusu LVSI.
Prawidłowa odpowiedź to:
60-letnia pacjentka z rakiem jajnika HGSOC FIGO IIIB bez mutacji BRCA1/2, test HRD ujemny (HRD proficient). Po pierwotnym leczeniu (optymalna cytoredukcja, chemioterapia zakończona remisją) rozważa się leczenie podtrzymujące. Wskaż stwierdzenie zgodne z aktualnymi zaleceniami:
Wyniki randomizowanego badania TRUST (ENGOT-ov33/AGO-OVAR OP.7, 2025) porównującego pierwotną cytoredukcję z leczeniem neoadiuwantowym w zaawansowanym raku jajnika wykazały, że:
56-letnia chora z zaawansowanym rakiem jajnika HGSC FIGO IIIC, po optymalnej cytoredukcji i zakończonej chemioterapii I linii (paklitaksel + karboplatyna) uzyskała całkowitą remisję. W badaniu mutacji stwierdzono patogenną mutację BRCA1. Jakie leczenie podtrzymujące należy zastosować zgodnie z najnowszymi zaleceniami?
W zaawansowanym raku jajnika (FIGO III/IV) w trakcie operacji cytoredukcyjnej stwierdzono niepowiększone, makroskopowo prawidłowe węzły chłonne. Jakie postępowanie w zakresie węzłów zalecają aktualne wytyczne?
U każdej pacjentki z nowo rozpoznanym zaawansowanym rakiem jajnika (HG surowiczym) należy:
U 38-letniej pacjentki z rakiem płaskonabłonkowym szyjki macicy w stopniu zaawansowania wg FIGO IIIIC1, po zakończonej radiochemioterapii z zastosowaniem 3 cykli cisplatyny (powikłanej neutropenią i małopłytkowością) doszło do progresji choroby po 14 miesiącach. W badaniu TK stwierdzono progresję guza w miednicy mniejszej, obustronne poszerzenie moczowodów, dwie zmiany przerzutowe w wątrobie (18 i 16 mm) oraz pojedyncze przerzuty w obu płucach do 9 mm. W związku z niewydolnością odpływu moczu i nerek założono obustronne przezskórne przetoki nerkowe. W badaniu immunohistochemicznym: PD-L1 CPS = 9. Jaka terapia jest optymalną formą leczenia u takiej pacjentki?
U 49-letniej chorej w dobrym stanie ogólnym (WHO 1), leczonej z powodu nawrotowego raka surowiczego jajnika o wysokim stopniu złośliwości, u której doszło do objawowej wznowy (bóle brzucha) widoczne pojawienie się licznych zmian przerzutowych w wątrobie o średnicy do 14 mm, po 4 miesiącach od zakończenia chemioterapii adjuwantowej paklitaksel + karboplatyna. Chora była wcześniej poddana pierwotnej kompletnej cytoredukcji, a w badaniu immunohistochemicznym stwierdzono ekspresję receptora folianowego FRα na poziomie 2+ w 60% komórek oraz w badaniu molekularnym brak zaburzeń rekombinacji homologicznej (HRP). W tej sytuacji preferowanym leczeniem jest:
U 71-letniej pacjentki w stanie sprawności ECOG 1, z BMI 32 kg/m2, obciążonej nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2 oraz chorobą Hashimoto, u której stwierdzono progresję w przebiegu raka endometrioidnego trzonu macicy G3 podczas chemioterapii paliatywnej paklitakselem i karboplatyną, z ekspresją receptora estrogenowego >10% oraz potwierdzonym molekularnym podtypem dMMR, preferowaną opcją leczenia będzie:
64-letnia pacjentka w stanie ogólnej sprawności ECOG/WHO 1, leczona 3 lata temu z powodu raka surowiczego endometrium (pierwotnie FIGO II), po histerektomii z przydatkami oraz uzupełniającej chemioterapii paklitaksel + karboplatyna (6 cykli). W aktualnym badaniu TK stwierdzono rozsiew do otrzewnej (ogniska do 1 cm) oraz dwa pojedyncze przerzuty w wątrobie o średnicach 24 mm i 17 mm. W profilowaniu biomarkerów stwierdzono: HER2 2+ (FISH HER2/neu ujemny), oraz podtyp molekularny MMR-proficient (MMRp). Rekomendowanym leczeniem dla tej pacjentki jest:
We wczesnym raku jajnika (FIGO I) po leczeniu operacyjnym z wykonaniem pełnego stagingu można bezpiecznie, zgodnie z rekomendacjami PTGO 2025 zrezygnować z chemioterapii uzupełniającej w przypadku raka: