Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Wskazaniem do wykonania testu wysiłkowego u chorych na cukrzycę jest:
1) palenie tytoniu;
2) dyslipidemia;
3) retinopatia nieproliferacyjna;
4) obecność mikroalbuminurii;
5) wiek powyżej 35. roku życia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wśród wskazań do amputacji powyżej kostki (tzw. "dużej") w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej wymienić należy wszystkie, z wyjątkiem:
W przypadku chorych na cukrzycę typu 2 gdy stężenia lipidów mieszczą sie w granicach normy, badania kontrolne profilu lipidowego należy wykonywać:
W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego docelowe wartości glikemii u chorych na cukrzycę wynoszą:
63-letni chory z cukrzycą typu 2 od 7 lat zgłosił się do poradni celem wykonania badań kontrolnych. Od 3 miesięcy zaobserwował u siebie "uczucie braku tchu" przy większym wysiłku. W wywiadzie dodatkowo: nadciśnienie tętnicze i dyslipidemia. W teście wysiłkowym stwierdzono obniżenie odcinka ST o 1,5 mm w odprowadzeniach II, III przy obciążeniu 10 MET bez towarzyszących objawów klinicznych. U tego chorego w pierwszej kolejności należy wykonać:
Hospitalizacji w ramach "ostrego dyżuru" wymagają przypadki chorych z zespołem stopy cukrzycowej, z wyjątkiem:
Podanie potasu dożylnie w przebiegu leczenia śpiączki kwasiczej u chorego z cukrzycą typu 1 i eGFR 69 ml/min/1,73 m2 należy rozważyć, gdy stężenie potasu we krwi obniży się poniżej:
Na podstawie wyników którego z poniższych badań opracowano obecną zasadę terapii cukrzycy typu 2 polegającą na daleko posuniętej indywidualizacji doboru strategii i celów leczenia?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące badania SAVOR-TIMI:
1) oceniało ono wpływ linagliptyny na powikłania sercowo-naczyniowe;
2) zostało zakończone wcześniej niż przewidywano;
3) punktem końcowym badania był zgon sercowo-naczyniowy, zawał serca, udar mózgu;
4) liczba incydentów, które stanowiły pierwotny złożony punkt końcowy nie różniła się pomiędzy grupą otrzymującą badany lek, a
grupą otrzymującą placebo;
5) w grupie leczonej badany lek obserwowano częstsze hospitalizacje z powodu niewydolności serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chorzy na cukrzycę typu 1 nie powinni przystępować do treningu fizycznego, gdy:
1) glikemia przekracza 16,7 mmol/l;
2) w moczu stwierdza się obecność ciał ketonowych;
3) na dnie oka stwierdzono mikroaneuryzmaty i krwotoczki;
4) stwierdzono obecność tętniaka aorty;
5) przy masie ciała powyżej 120% należnej masy ciała.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do leków o udowodnionym korzystnym wpływie na ryzyko sercowo-naczyniowe zalicza się:
1) metforminę;
2) gliklazyd;
3) glimepiryd;
4) rosiglitazon;
5) alogliptynę;
6) sitagliptynę;
7) liraglutyd;
8) kwas acetylosalicylowy;
9) glarginę;
10) dapagliflozynę.
Prawidłowa odpowiedź to:
26-latek z 5-letnim wywiadem cukrzycy typu 1 leczony metodą intensywnej insulinoterapii przy użyciu osobistej pompy insulinowej (OPI). Jakie postępowanie zalecisz pacjentowi w związku z planowanym udziałem w biegu półmaratońskim?
W przypadku terapii pompowej dorosłych chorych na cukrzycę typu 1 nie wymagają podawania insuliny w fazie przedłużonej posiłki zawierające:
Do szybko działających analogów insuliny zalicza się preparaty:
1) Aspart;
2) Lispro;
3) Insuman Rapid;
4) Regular;
5) Glulizyna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Na zjawisko Somogyi wskazuje następujący profil glikemii:
Wśród przeciwwskazań do refundacji zakupu osobistej pompy insulinowej przed 26. r.ż. wymienić należy wszystkie, z wyjątkiem:
Wskazaniem do stosowania metforminy u osób z niewyrównaną metabolicznie cukrzycą typu 1 są następujące zaburzenia:
1) insulinooporność;
2) przerost brzusznej tkanki tłuszczowej;
3) hiperinsulinemia endogenna;
4) hipertrójglicerydemia;
5) hipercholesterolemia.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku potwierdzenia w samokontroli glikemii 267 mg/dl u 29-letniego chorego na cukrzycę typu 1 leczonego osobistą pompą insulinową w pierwszej kolejności należy:
Przeciwwskazaniami do kontynuacji leczenia osobistą pompą insulinową są:
1) 2 epizody cukrzycowej kwasicy ketonowej w ciągu ostatniego roku;
2) nasilone odczyny skórne w miejscu implantacji zastawów infuzyjnych mimo próby zmiany rodzaju zestawu;
3) brak kontroli w poradni diabetologicznej przez ostatni rok;
4) HbA1c > 9% w 2 kolejnych oznaczeniach.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wśród przeciwwskazań do kontynuacji leczenia za pomocą osobistej pompy insulinowej (OPI) wymienia się:
1) brak poprawy wyrównania metabolicznego cukrzycy ocenianej po roku leczenia za pomocą OPI;
2) nieusprawiedliwiona nieobecność na wizytach lekarskich (obecność na 1 wizycie w ciągu roku lub brak wizyt);
3) nieregularna wymiana zestawów infuzyjnych (rzadziej niż co 3 dni);
4) nieusprawiedliwiona nieobecność na wizytach lekarskich (obecność na dwóch tylko wizytach lekarskich w ciągu roku);
5) nieregularna wymiana zestawów infuzyjnych (rzadziej niż co 5 dni).
Prawidłowa odpowiedź to:
W algorytmie wielokrotnych wstrzyknięć przeciętne zapotrzebowanie na insulinę o przedłużonym działaniu stanowi:
Przeciwwskazaniem do terapii przy użyciu osobistej pompy insulinowej jest:
Nieprzytomny chory na cukrzycę typu 1 został przywieziony na Izbę Przyjęć. W badaniach przyłóżkowych glikemia 16 mg/dl, wyczuwalny alkohol w powietrzu wydychanym. Postępowaniem I rzutu będzie:
Największa ilość jednostek insuliny na WW (wymiennik węglowodanowy) jest z reguły wymagana do:
Objawy hipoglikemii mogą wystąpić jeśli stężenie glukozy we krwi będzie niższe niż:
Wskazaniem do podania glukagonu jest hipoglikemia u pacjenta:
Uszereguj pacjentów pod względem ryzyka hipoglikemii (od najmniejszego do najwyższego):
U 2-letniego chłopca z przetrwałą cukrzycą noworodkową docelowa wartość HbA1c wynosi:
U 12-letniego dziecka z cukrzycą związaną z mukowiscydozą leczeniem z wyboru jest:
U 2-5 letnich dzieci leczonych insuliną hipoglikemię należy rozpoznawać w przypadku glikemii poniżej:
U dzieci w ciężkiej cukrzycowej kwasicy ketonowej leczenie zaczyna się od:
W przypadku wystąpienia ciężkiej hipoglikemii u dziecka z cukrzycą glukagonu nie podaje się:
U 16-letniego dziecka z mukowiscydozą, z masą ciała 50 kg, w celu wykrycia zaburzeń gospodarki węglowodanowej należy:
U 15-letniego pacjenta z nowo rozpoznaną cukrzycą typu 2, z HbA1c - 9%, z niealkoholowym stłuszczeniem wątroby (ALAT - 240 mg/dl) leczenie należy rozpocząć od podania:
Przy jakiej wartości pH krwi należy rozważyć podanie wodorowęglanów w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej u 10 - letniego dziecka chorego na cukrzycę? Jaka jest zalecana ilość wodorowęglanów?
U dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 występuje zwiększone ryzyko występowania następujących chorób lub zaburzeń:
U 5-letniego dziecka ze świeżo rozpoznaną cukrzycą typu 1 należy wykonać badania w kierunku:
U 7-letniego dziecka z zespołem nerczycowym leczonym glikokortykosteroidami wystąpiła cukrzyca. Leczenie dietetyczne nie przyniosło skutku. Wskazane jest wdrożenie następującego leczenia:
Terapia pompą insulinową nie powinna być wdrażana:
Wskaż zmiany skórne należące oprócz cukrzycy do klasycznych objawów towarzyszących glukagonoma:
U 10-letniego dziecka leczonego ciągłym podskórnym wlewem insuliny przy pomocy pompy insulinowej z HbA1c 6,6% w przypadku hospitalizacji przed planowym zabiegiem operacyjnym należy:
Upośledzoną wątrobową produkcję glukozy można stwierdzić w:
1) niedoczynności przysadki;
2) niedoczynności tarczycy;
3) niedoczynności kory nadnerczy;
4) zaburzeniach funkcji karboksylazy pirogronianiowej;
5) zaburzeniach funkcji syntetazy glikogenu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące cukrzycy u chorych z mukowiscydozą:
1) rozpoznawanie zaburzeń gospodarki węglowodanowej różni się od standardów przyjętych dla populacji ogólnej - uzyskane
wyniki często nie są jednoznaczne;
2) może występować przejściowy wzrost stężenia glukozy (przygodnego lub na czczo), chociaż wynik testu OGTT jest
prawidłowy;
3) najczulszą metodą przesiewową w diagnostyce cukrzycy u osób z mukowiscydozą jest OGTT w połączeniu z ciągłym
monitorowaniem wartości glikemii;
4) chorzy powyżej 12. roku życia przynajmniej raz w roku powinni być poddani badaniom przesiewowym w kierunku cukrzycy;
5) podstawą leczenia cukrzycy jest dieta z uwzględnieniem ograniczeń kalorycznych spożywanych pokarmów.
Prawidłowa odpowiedź to:
W cukrzycy wikłającej akromegalię:
1) stosunkowo często dochodzi do rozwoju kwasicy ketonowej;
2) chorobowość z powodu powikłań mikronaczyniowych jest niska;
3) często dochodzi do bezwzględnego niedoboru insuliny;
4) dominującym zjawiskiem jest insulinooporność.
Prawidłowa odpowiedź to:
U dziecka chorego na cukrzycę typu 1:
1) wskazane jest szczepienie przeciwko grypie;
2) szczepienia powinny odbywać się zgodnie z kalendarzem;
3) wskazane jest szczepienie przeciwko ospie wietrznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z cukrzycą typu 1 trwającą od 6 lat od 2 miesięcy nasila się częstość hipoglikemii. Należy podejrzewać, że:
Najwcześniejszym objawem retinopatii cukrzycowej stwierdzanym jedynie w obrazie angiografii fluorosceinowej jest:
Makulopatia cukrzycowa:
1) częściej dotyczy chorych na cukrzycę typu 2 z retinopatią proliferacyjną;
2) wiąże się zawsze z obniżeniem ostrości wzroku;
3) może wystąpić na każdym etapie cukrzycy;
4) rozwija się w okolicy plamki;
5) podłożem zmian jest zmniejszenie przepuszczalności w mikrokrążeniu siatkówkowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Optyczna tomografia koherentna (OCT):
1) pozwala na ocenę siatkówki i przylegającej do niej części ciała szklistego;
2) jest bardziej przydatna do pomiaru grubości siatkówki w makulopatii cukrzycowej niż metoda fotograficzna;
3) umożliwia dokładną ocenę prędkości przepływu krwi w tętniczkach rzęskowych i tętnicy środkowej siatkówki;
4) jest jedyną metodą pozwalającą rozpoznać zaawansowaną retinopatię proliferacyjną w sytuacji krwotoku do ciała szklistego;
5) jest jedyną metodą pozwalającą rozpoznać zaawansowaną retinopatię proliferacyjną przy współistnieniu zaćmy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do czynników decydujących o powodzeniu fotokoagulacji laserowej należą:
1) zachowanie przejrzystości ośrodków optycznych oka;
2) maksymalne poszerzenie źrenicy za pomocą środków farmakologicznych;
3) zadowalający stan pacjenta;
4) wyrównanie ciśnienia tętniczego;
5) wyrównanie profilu lipidowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do czynników ryzyka rozwoju retinopatii cukrzycowej należą:
1) starszy wiek chorego;
2) czas trwania cukrzycy;
3) obecność nadciśnienia tętniczego;
4) przebyta operacja zaćmy;
5) brak wyrównania metabolicznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W różnicowaniu stopy neuropatycznej od niedokrwiennej, za tłem neuropatycznym przemawiać będą:
1) obecność hiperkeratozy;
2) cechy osteolizy na zdjęciu Rtg stopy;
3) owrzodzenie zlokalizowane w części podeszwowej stopy;
4) blada, zimna skóra;
5) chromanie przestankowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
Neuropatia cukrzycowa, chociaż jest najwcześniej rozwijającym się powikłaniem choroby, to jednak w subklinicznej postaci (dysfunkcja włókien C) zazwyczaj trudno ją rozpoznać. Umożliwia to jednak jedno z wymienionych poniżej badań:
W celu rozpoznania neuropatii cukrzycowej należy wykluczyć inne przyczyny dysfunkcji nerwów obwodowych, takie jak:
1) nadużywanie alkoholu;
2) niedobór kwasu foliowego;
3) niedobór witaminy B12;
4) niedobór witaminy D;
5) stwardnienie rozsiane.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z poniższych leków nie znajduje zastosowania w terapii bólowej postaci polineuropatii obwodowej?
Do klasycznych objawów neuropatii cukrzycowej nie należy/nie należą:
Cukrzyca może prowadzić do przewlekłego upośledzenia funkcji układu oddechowego w mechanizmie:
Do typowych objawów neuropatii autonomicznej w układzie krążenia należą:
1) bradykardia;
2) tachykardia spoczynkowa;
3) duża zmienność dobowa częstości pracy serca;
4) nadciśnienie tętnicze;
5) hipotonia ortostatyczna;
6) odwrócenie dobowego rytmu ciśnienia tętniczego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W diagnostyce w kierunku cukrzycy ciążowej u 32-letniej ciężarnej z towarzyszącym nadciśnieniem rozpoznanym przed zajściem w ciążę należy posłużyć się:
Która ze zmian strukturalnych w nerkach nie jest charakterystyczna dla cukrzycy?
Które z wymienionych jest prawdziwe w odniesieniu do płynu owodniowego w ciąży powikłanej cukrzycą:
U 20-letniej szczupłej kobiety rozpoznano cukrzycę (przygodne stężenie glukozy w osoczu krwi żylnej 220 mg/dl (12,2 mmol/l), stężenie glukozy w osoczu krwi żylnej na czczo 140 mg/dl (7,8 mmol/l). Brak objawów klinicznych cukrzycy. Wskaż badania, które zlecisz celem sklasyfikowania rozpoznanego zaburzenia metabolizmu glukozy i ustalenia uzasadnionego leczenia:
1) HbA1c;
2) stężenie we krwi anhydroglucitolu;
3) autoprzeciwciała;
4) stężenie peptydu C w surowicy;
5) test doustnego obciążenia glukozą.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 23-letniej otyłej kobiety (BMI 34 kg/m2), która zgłosiła się do ginekologa z powodu upławów i zaburzeń miesiączkowania, stwierdzono następujące nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych: stężenie w surowicy prolaktyny 600 μIU/ml (norma 70-510), kortyzolu na czczo 616 nmol/l (norma: 171-536), DHEA-S 345 μg/dl (norma: 99-340), glikemia na czczo 136 mg/dl (7,6 mmol/l), w 2 godzinie po posiłku 201 mg/dl (11,1 mmol/l). Na podstawie przedstawionych wyników można postawić rozpoznanie:
U 16-letniej dziewczyny z niedosłuchem rozpoznano cukrzycę. Pacjentka nie zgłasza objawów typowych dla cukrzycy. W wywiadzie rodzinnym cukrzyca u matki i babci. BMI pacjentki 24 kg/m2. Na podstawie podanych danych wstępnie rozpoznasz:
22-latek z 6-letnim wywiadem cukrzycy typu 1 leczony metodą intensywnej insulinoterapii przy użyciu osobistej pompy insulinowej. W samokontroli glikemie 90 - 160 mg/dl (średnia glikemia 144 mg/dl). Średnie stężenie glukozy z zapisu systemem cgm: 132 mg/dl). Wskaż spodziewany wynik HbA1c:
Pacjent z zespołem stopy cukrzycowej z wyczuwalnym tętnem na tętnicach stóp i cechami neuropatii obwodowej z zainfekowaną raną przodostopia obejmującą pełną grubość skóry, a obszar zaczerwienienia sięga do 1,5 cm od granicy owrzodzenia. Cech uogólnionej infekcji nie stwierdza się. Prawidłowe postępowanie w tej sytuacji wg klasyfikacji PEDIS obejmuje:
1) badanie mikrobiologiczne wraz z antybiogramem po oczyszczeniu martwicy, radiogram kości stopy i badania laboratoryjne (oznaczenie CRP i leukocytozy);
2) badanie mikrobiologiczne wraz z antybiogramem przed oczyszczeniem martwicy, radiogram kości stopy i badania laboratoryjne (oznaczenie CRP i leukocytozy);
3) posiew krwi z antybiogramem;
4) antybiotykoterapia empiryczna doustnie uwzględniająca obecność najczęstszej flory do wyniku antybiogramu;
5) wyrównanie glikemii.
Prawidłowa odpowiedź to:
W posiłku zawierającym 20 g węglowodanów, 10 g tłuszczu i 10 g białka znajduje się:
U 22-latka przyjętego do szpitala z powodu ciężkiej kwasicy cukrzycowej ketonowej podano wyniki badań laboratoryjnych: glikemia: 800 mg/dl (44,4 mmol/l); pH 6,9, HCO3- 5 mmol/l, BE -27; stężenie w surowicy Na+ 128 mmol/l i K+ 5,9 mmol/l. Rzeczywiste stężenie sodu u pacjenta wynosi:
W trakcie pierwszej wizyty w poradni diabetologicznej u 74-letniego mężczyzny, emerytowanego nauczyciela fizyki i chemii, chorującego na cukrzycę typu 2 od 14 lat, leczonego jedynie preparatami doustnymi stwierdzono w dzienniczku samokontroli glikemie na czczo 170-234 mg/dl, a po posiłkach - do 341 mg/dl. Oznaczona dwa tygodnie przed wizytą wartość hemoglobiny glikowanej HbA1c wynosiła 7,3%. Co należy wziąć pod uwagę podejmując dalsze decyzje terapeutyczne:
1) podawanie przez chorego nieprawdziwych danych w dzienniczku samokontroli;
2) wykonanie badania morfologii krwii obwodowej;
3) ostre zakażenie utrzymujące się od kilku dni;
4) błąd laboratoryjny;
5) ocenę daty ważności pasków testowych do używanego przez chorego glukometru;
6) spożywanie przez chorego sztucznych słodzików (np. ikodekstryny);
7) występowanie przewlekłego krwawienia.
Prawidłowa odpowiedź to:
57-letnia aktorka teatralna, samotna, bezdzietna, chorująca na cukrzycę typu 2 od 4 lat, została przyjęta do oddziału chirurgicznego w celu przeprowadzenia laparoskopowej operacji polipa pęcherzyka żółciowego w trybie planowym, będzie to jej pierwszy poważny zabieg operacyjny w życiu. Wartość HbA1c oznaczona 10 dni wcześniej wynosiła 6,8%. W dniu wyznaczonego zabiegu rano glikemia wynosiła 289 mg/dl. Czy chora może być tego dnia operowana?
U 69-letniego chorego z cukrzycą typu 2 od około 10 lat, leczonego dotychczas doustnie (wartość odsetka HbA1c 7,5%) stwierdzono dwukrotnie znaczną hiperlipidemię - stężenie triglicerydów 632 mg/dl (6,95 mmol/l) i 720 mg/dl (7,92 mmol/l). Prawidłowe zalecenie to:
U 55-letniego kierowca autobusu miejskiego, dotychczas zdrowego, niezgłaszającego żadnych dolegliwości, w badaniach okresowych stwierdzono z odchyleń nadwagę (BMI 29,3 kg/m2), a w badaniach laboratoryjnych w warunkach na czczo triglicerydemię 351 mg/dl, glikemię 121 mg/dl i niewielki cukromocz. Czy badany choruje na cukrzycę?
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do kierowania pojazdami przez chorych na cukrzycę nie jest:
49-letnia kobieta jest leczona metodą intensywnej funkcjonalnej insulinoterapii. Ze względów finansowych poprosiła lekarza rodzinnego o zmianę rodzaju insuliny doposiłkowej z szybko działającego analogu insulinowego na insulinę ludzką. Otrzymała preparat insuliny krótko działającej, pozostałe zalecenia (m.in. dawka insuliny) bez zmian. Od tego czasu zaobserwowała pogorszenie kontroli glikemii: hiperglikemię po 1,5-2 godzinach po posiłku z następującą po niej hipoglikemią. Jakie powinno być zalecenie lekarza, w momencie zmiany terapii?
Stosowanie którego z wymienionych leków nie zwiększa ryzyka wystąpienia cukrzycy?
Wśród proponowanych mechanizmów odpowiedzialnych za uszkodzenie komórek beta trzustki w wyniku glukotoksyczności wymienić należy:
1) nasilenie apoptozy komórek beta w warunkach hiperglikemii;
2) nasilenie stresu oksydacyjnego;
3) nasilenie nieenzymatycznej glikacji;
4) wpływ hiperglikemii na procesy transkrypcji genów odpowiedzialnych za biosyntezę insuliny;
5) wpływ hiperglikemii na procesy transkrypcji genów odpowiedzialnych za wydzielanie insuliny.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego z cukrzycą typu 2 stwierdza się na skórze tułowia brązowo-czerwone zmiany z rumieniem nekrolitycznym. Należy podejrzewać:
Z wymienionych poniżej osób z nowo wykrytą cukrzycą wskaż osobę najbardziej zagrożoną rakiem trzustki:
Zwiększone ryzyko współwystępowania cukrzycy obserwuje się w następujących chorobach:
1) raku prostaty;
2) wirusowym zapaleniu wątroby typu C;
3) celiakii;
4) raku płuc;
5) raku wątroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zjawisku glikacji przypisuje się aktualnie wiodącą rolę w rozwoju powikłań cukrzycy. Wskaż prawidłowe stwierdzenia na jego temat:
1) jest to reakcja enzymatycznego łączenia grupy aminowej białek z grupą aldehydową glukozy;
2) jest to reakcja nieenzymatycznego łączenia grupy aminowej białek z grupą aldehydową glukozy;
3) w wyniku glikacji białek tworzone są reaktywne dwowęglowe pochodne, takie jak aldehyd szczawiooctowy (glioksal),
methylglioksal oraz 3-deoksyglukozon, które są prekursorami nieodwracalnych, końcowych produktów glikacji (AGEs);
4) poprzez związanie się AGEs ze swoistym receptorem RAGE na powierzchni wielu komórek dochodzi do zaburzeń ich
czynności;
5) krzyżowe, za pośrednictwem AGEs, wiązanie długo żyjących białek ściany naczyniowej mikrokrążenia powoduje, że staje się
ona cieńsza i bardziej podatna na odkształcanie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zjawisko nasilonej glikacji białek bezpośrednio odpowiedzialne jest za wszystkie wymienione następstwa, z wyjątkiem:
W warunkach hiperglikemii, w następstwie glikacji białek i rozwoju stresu oksydacyjnego dochodzi do wielu wymienionych poniżej wewnątrzkomórkowych zaburzeń, z wyjątkiem:
Lekiem antypsychotycznym o najsilniejszym działaniu diabetogennym jest:
Po operacji bariatrycznej ominięcia żołądka typu Roux-en-Y u chorych na cukrzycę typu 2 dochodzi do poprawy glikemii znacznie wcześniej niż wystąpi znacząca klinicznie redukcja masy ciała. Obserwowana poprawa kontroli glikemii jest wynikiem:
Do leków przeciwpsychotycznych o działaniu diabetogennym należą:
1) chlorpromazyna;
2) klozapina;
3) haloperidol;
4) tiorydazyna;
5) flufenazyna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż cechy typowe dla cukrzycy typu LADA (Latent Autoimmune Diabetes in Adults):
1) wiek zachorowania powyżej 35. roku życia;
2) wiek zachorowania poniżej 35. roku życia;
3) leczenie lekami przeciwcukrzycowymi
4) leczenie insuliną
5) wysokie stężenie C-peptydu w surowicy;
6) niskie stężenie C-peptydu w surowicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zaburzeń potliwości w cukrzycy:
Wdrażanie insulinoterapii w cukrzycy typu 2 należy rozpoczynać od:
Najwyższy indeks glikemiczny posiada:
Do klasycznych objawów niepożądanych dapagliflozyny zalicza się:
1) częstomocz;
2) wzmożone pragnienie;
3) niedocukrzenie;
4) grzybicę narządów płciowych;
5) wzrost hematokrytu;
6) zaburzenia krzepnięcia;
7) nieżyt górnych dróg oddechowych;
8) cukromocz.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż leki, które nie potencjalizują działania pochodnych sulfonylomocznika:
88-letni pułkownik wojsk lądowych w stanie spoczynku choruje na cukrzycę typu 2 od 6 lat, bez istotnych przewlekłych powikłań, sprawny intelektualnie, cukrzyca jest leczona niefarmakologicznie. Pacjent jest szczupły (BMI 23,9 kg/m2), leczony ponadto jedynie z powodu nadciśnienia tętniczego i łagodnego przerostu stercza. Od czasu rozpoznania cukrzycy wartość hemoglobiny glikowanej HbA1c wahała się od 6,2 do 6,7%. Ostatnie oznaczenie wyniosło 7,3%, kilkakrotnie po obiedzie chory odnotował glikemie sięgające 205 mg/dl, chory zaniepokojony zgłosił się do lekarza. Jakie powinno być dalsze postępowanie dotyczące leczenia cukrzycy?
Stosowanie antagonistów SGLT-2 oprócz poprawy glikemii może wywołać:
1) zmniejszenie cukromoczu;
2) obniżenie hematokrytu;
3) redukcję masy ciała;
4) obniżenie ciśnienia skurczowego;
5) oligurię;
6) wzrost cholesterolu LDL;
7) niedocukrzenie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z zasadami zdrowego żywienia, chory na cukrzycę powinien spożywać posiłki o indeksie glikemicznym wynoszącym:
Na indeks glikemiczny wpływają m.in:
1) proces gotowania;
2) zawartość błonnika w pożywieniu;
3) rozdrobnienie pokarmu;
4) zawartość białek i tłuszczów;
5) temperatura spożywanej potrawy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pochodne sulfonylomocznika są lekami hipoglikemizującymi, pobudzają komórki β wysp trzustkowych do zwiększonego wydzielania insuliny. Dodatkowo:
1) działają pozatrzustkowo zwłaszcza na wątrobę;
2) zwiększają działanie insuliny w tkankach pozawątrobowych;
3) wpływają na śródbłonek;
4) wpływają na zachodzące w śródbłonku procesy miażdżycowe;
5) wpływają na nowotworzenie komórek β u wielu gatunków zwierząt, także u człowieka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż stwierdzenia prawdziwe na temat pioglitazonu:
1) zmniejsza glikemię na czczo i poposiłkową;
2) w 70-80% jest wydalany przez nerki;
3) powoduje wzrost cholesterolu frakcji LDL, przy czym w obrębie tej frakcji prawdopodobnie dochodzi do korzystnego przesunięcia
od małych gęstych aterogennych cząsteczek w kierunku subfrakcji cząsteczek dużych o mniejszej gęstości i aterogenności;
4) obniża stężenie trójglicerydów;
5) pioglitazonu nie należy zalecać chorym z rodzinną polipowatością jelita grubego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem do stosowania pochodnych sulfonylomocznika są:
1) cukrzyca typu 1;
2) śpiączki cukrzycowe;
3) ciąża u chorych na cukrzycę typu 2;
4) ostre zakażenie u chorych na cukrzycę typu 2;
5) leczenie insuliną u chorych na cukrzycę typu 2.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku późnej rzeczywistej nieskuteczności pochodnej sulfonylomocznika:
1) nie należy stosować dawek pochodnych sulfonylomocznika większych od maksymalnych dobowych;
2) zwiększanie dawek pochodnych sulfonylomocznika powyżej maksymalnych dobowych może spowodować paradoksalny wzrost
glikemii wskutek 'down regulation' receptora SUR 1;
3) obserwuje się obniżone stężenie peptydu C, zarówno u chorych szczupłych, jak i otyłych;
4) wcześniejszemu występowaniu późnej rzeczywistej nieskuteczności pochodnych sulfonylomocznika sprzyja starszy wiek i
większa masa ciała.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do przyczyn późnej nieskuteczności pochodnych sulfonylomocznika zalicza się:
1) niewłaściwą dietę;
2) małą aktywność fizyczną;
3) stres;
4) zwiększenie insulinooporności;
5) zwiększenie niedoboru insuliny endogennej;
6) pogorszenie absorpcji pochodnej sulfonylomocznika spowodowane hiperglikemią;
7) cukrzycę typu LADA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Metformina - lek stosowany na każdym etapie leczenia cukrzycy typu 2:
1) wpływa na utlenianie glukozy wiążąc się z błoną wewnętrzną mitochondriów;
2) poprawia wydzielanie insuliny przez ograniczenie glukotoksyczności i lipotoksyczności;
3) zakłóca utlenianie substratów I kompleksu dehydrogenaz fosforylacji oksydacyjnej;
4) zmniejsza syntezę ATP;
5) aktywuje kinazę białkową aktywowaną przez AMP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące monitorowania glikemii u chorych z cukrzycą:
1) chorzy stosujący doustne leki przeciwcukrzycowe i/lub analogi GLP powinni wykonywać skrócony profil glikemii raz w miesiącu;
2) do samokontroli glikemii zaleca się używanie glukometrów, których deklarowany błąd oznaczenia nie przekracza 15% dla stężeń
glukozy ≥ 100 mg/dl i 15 mg/dl przy stężeniu glukozy <100 mg/dl;
3) samokontrola glikemii jest integralną częścią leczenia cukrzycy;
4) kontrola glukometrów wraz z oceną poprawności posługiwania się nimi powinna być przeprowadzana raz na 2 lata;
5) oznaczenia HbA1c należy wykonywać raz na kwartał u chorych nieosiągających celów leczenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenie dotyczące pochodnych sulfonylomocznika jest fałszywe?
Do działań niepożądanych pochodnych sulfonylomocznika II generacji zalicza się:
1) trombocytopenię i leukopenię;
2) trombocytopenię i leukocytozę;
3) znaczny wzrost stężenia AST, ALT;
4) ból głowy, osłabienie koncentracji, zaburzenia świadomości;
5) wysypkę, wykwity pokrzywkowe, osutkowe, rumień guzowaty.
Prawidłowa odpowiedź to:
Metformina:
1) wpływa bezpośrednio na czynność komórek β;
2) poprawia wydzielanie insuliny przez ograniczenie glukotoksyczności i lipotoksyczności;
3) hamuje (opóźnia) jelitowe wchłanianie glukozy, aminokwasów, kwasu foliowego, witaminy B12;
4) gromadzi się w ścianie jelita cienkiego, ale w znacznie mniejszym stężeniu niż w innych tkankach i narządach;
5) zmniejsza utlenianie kwasów tłuszczowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przyrostu masy ciała należy spodziewać się po zastosowaniu w terapii cukrzycy typu 2:
Do powikłań, które mogą wystąpić po przeszczepieniu trzustki zalicza się:
1) infekcję i ropień wewnątrzbrzuszny;
2) zakrzepy w naczyniach przeszczepu;
3) infekcję wirusem cytomegalii;
4) insulinooporność i upośledzenie funkcji komórek β;
5) osteoporozę;
6) uszkodzenie trawienne pęcherza;
7) zwiększenie objętości i grubości mezangium w kłębuszkach nerkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Glukometr wskaże wyższą niż w rzeczywistości wartość glikemii jeśli:
Najczęstszą wadą rozwojową występującą u dzieci matek chorujących na cukrzycę ciążową jest:
Wskaż prawdziwe zdanie dotyczące systemu ciągłego monitorowania glikemii (Continuous Glucose Monitoring System, CGMS):
1) mierzy poziom glukozy w krwi włośniczkowej;
2) mierzy poziom glukozy w płynie śródtkankowym;
3) uzyskana wartość odpowiada aktualnej glikemii;
4) fizjologiczne opóźnienie wynosi ok. 15 minut;
5) z reguły wymaga kalibracji;
6) zastępuje samokontrolę przy pomocy glukometru.
Prawidłowa odpowiedź to:
Efektem leczenia inhibitorami DPP4 nie jest:
Test izometrycznego skurczu przedramienia:
Zgodnie z Zaleceniami PTD z 2013 roku:
1) brak jest przeciwwskazań do stosowania metforminy przy GFR ≥ 60 ml/min;
2) przy GFR 45-59 ml/min należy monitorować czynność nerek co 12 miesięcy;
3) przy GFR 30-44 ml/min możliwe kontynuowanie stosowania metforminy w zmniejszonej (do 50%) dawce;
4) przy GFR < 50 ml/min możliwe kontynuowanie stosowania metforminy w zmniejszonej (do 50%) dawce;
5) przy GFR 30-44 ml/min należy monitorować czynność nerek co 3 miesiące.
Prawidłowa odpowiedź to:
Badanie w kierunku cukrzycy u chorych na mukowiscydozę przeprowadza się raz w roku od:
Co to jest kalkulator bolusa?
U 6-letniego dziecka z cukrzycą typu 1, które zostało przyjęte do kliniki z powodu wymiotów stwierdzono: poziom glukozy 12,7 mmol/l, K 3,7 mEq/l, Na 131 mEq/l, Cl 110 mmol/l, Ht 44%, pH 7,15, BE 10, cechy odwodnienia. Terapię należy rozpocząć od podania:
1) 0,9% NaCl;
2) insuliny w dawce 0,1j/kg/h;
3) 5% glukozy;
4) 15% KCl;
5) wodorowęglanów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż które z poniższych nie jest uzasadnieniem stosowania terapii pompą insulinową u dzieci i młodzieży:
Biochemiczne kryterium rozpoznania hipoglikemii wg Zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego z 2013 to:
Stężenie glukozy na czczo w zakresie 7,8-8,2 mmol/l, któremu towarzyszy wielomocz:
U pacjentki z wywiadem zespołu policystycznych jajników i cukrzycy ciążowej w poprzedniej ciąży, po potwierdzeniu kolejnej ciąży należy: