Pytania (120)
108.
Dzięki postępom radiochirurgii i chirurgii naczyniowej dysponujemy obecnie alternatywą dla często trudnego leczenia chirurgicznego malformacji tętniczo-żylnych mózgu. Pojawiają się jednak również problemy z właściwym doborem i łączeniem różnych sposobów leczenia. Które z poniższych stwierdzeń, dotyczących leczenia malformacji tętniczo-żylnych mózgu są prawdziwe?
- A. kwalifikując pacjenta do embolizacji wewnątrznaczyniowej należy brać pod uwagę, że efekt embolizacji uwidacznia się w pełni po upływie 2-3 lat.
- B. jeżeli pozostawimy pacjenta z nieoperacyjną malformacją bez leczenia, możemy spodziewać się prawdopodobieństwa krwawienia równego 10-14% rocznie, a jeżeli zastosujemy paliatywną radioterapię, lub embolizację, wówczas częstość krwotoku spada do 2-4% rocznie.
- C. częściowa embolizacja nieoperacyjnej malformacji jest wskazana w przypadku postępującego deficytu neurologicznego, lub w przypadku obecności tętniaka w obrębie gniazda malformacji (nidus).
- D. wykonanie częściowej embolizacji malformacji wyklucza zastosowanie radioterapii.
- E. leczenie radiochirurgiczne należy w pierwszym rzędzie brać pod uwagę jeżeli oceniamy, że malformacja w znacznym stopniu zagraża pęknięciem i krwotokiem do mózgu.