Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Ułatwiona (torowana) angioplastyka wieńcowa w świeżym zawale serca (podawanie inhibitora GP IIb/IIIa i zredukowanej dawki trombolizy w trakcie transportu do pracowni hemodynamicznej) aktualnie traktowana jest jako strategia:
W przypadku tzw. „zmian granicznych” - zwężeń ocenianych w koronarografii na 50-70%, pomiar parametru FFR (fractional flow reserve) pozwala na odstąpienie od zabiegu, gdy jego wartość wynosi (mieści się w zakresie):
W przypadku terapii ostrego zespołu wieńcowego bez przetrwałego uniesienia ST, u chorych niskiego ryzyka, wstępnie niekwalifikowanych do leczenia inwazyjnego:
Spośród poniższych technik/urządzeń wspomagających interwencje na naczyniach wieńcowych, najwyższą klasę rekomendacji (I klasa zaleceń, poziom dowodu A) posiada aktualnie:
Podwójna terapia przeciwpłytkowa - kwasem acetylosalicylowym i klopidogrelem - rekomendowana jest po zabiegach brachyterapii wewnątrzwieńcowej przez:
Według zaleceń europejskich z 2005 roku odnoszących się do przezskórnej angioplastyki wieńcowej, pacjent z zawałem serca
z uniesieniem ST, którego leczono trombolizą obserwując cechy reperfuzji:
W świeżym zawale serca, w przypadku napadu migotania przedsionków u osoby z niewydolnością serca, podanie dożylne digoksyny w celu zwolnienia częstości akcji komór i poprawy czynności lewej komory jest:
W przypadku nieskuteczności postępowania antyarytmicznego u pacjenta z poprzedniego pytania, zalecisz:
U pacjenta z nawracającym napadowym migotaniem przedsionków, nadciśnieniem tętniczym, przerostem lewej komory serca, bez innych współistniejących schorzeń, jako lek antyarytmiczny podtrzymujący rytm zatokowy w warunkach polskich zalecisz:
U wybranych chorych z napadowym migotaniem przedsionków, w określonych warunkach, stosując strategię tzw. pill-in-th-pocket można zalecić samodzielne przyjęcie dawki leku antyarytmicznego w momencie napadu arytmii. Lekiem tym jest wówczas najczęściej:
W skali CHADS2 szacującej ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków nie uwzględnia się:
Duże badania kliniczne przeprowadzone na początku wieku (HOT CAFE, AFFIRM, RACE, PIAF, STAF) porównujące strategię „rate control” vs „rhythm control” w przetrwałym migotaniu przedsionków wykazały:
Bezwzględne wskazania do wszczepienia ICD (wskazania I klasy) obejmują pacjentów z kardiomiopatią przerostową, którzy:
Lekiem z wyboru dla kontroli częstości akcji komór u pacjenta z niewydolnością serca, utrwalonym migotaniem przedsionków, bez obecności drogi dodatkowej jest:
Wśród leków wymienionych w I klasie zaleceń w grupie możliwych do zastosowania przy kardiowersji farmakologicznej napadu migotania przedsionków nie wymienia się:
W przypadku „burzy elektrycznej” (nawracające częstoskurcze komorowe) występującej u osoby ze świeżym niedokrwieniem mięśnia sercowego, najbardziej optymalnym postępowaniem będzie:
Chemioterapeutykiem onkologicznym, który może najczęściej wywołać nagły zgon sercowy w trakcie wlewu dożylnego jest:
W przypadku groźnych, komorowych zaburzeń rytmu serca (utrwalony częstoskurcz komorowy) wynikających z zatrucia digoksyną, najbardziej optymalnym sposobem postępowania jest aktualnie:
U kobiety w ciąży, u której wystąpił napad częstoskurczu komorowego, najlepiej zastosować:
Jako uzupełniające, potencjalne leczenie antyarytmiczne, wytyczne europejskie odnoszące się do komorowych zaburzeń rytmu wymieniają:
Wszczepienie kardiowerta-defibrylatora (ICD) u osoby po zawale serca w prewencji pierwotnej nagłego zgonu sercowego jest obecnie rekomendowane:
W przypadku polimorficznego częstoskurczu komorowego, w I klasie wskazań nie znajduje się aktualnie zalecenie:
Do czynników ryzyka indukowanego lekami torsades de pointes nie zalicza się:
W przypadku zespołu długiego QT (LQT) rekomenduje się:
Dipirydamol nie jest zalecany jako lek przeciwpłytkowy w stabilnej chorobie wieńcowej z uwagi na:
U pacjentów przyjmujących długodziałające azotany nie należy jednocześnie stosować:
Iwabradyna jest:
W zaleceniach dotyczących farmakoterapii stabilnej choroby wieńcowej nacelowanych na poprawę kontroli dławicy i zmniejszenie niedokrwienia, leczenie metaboliczne (trimetazydyna) wymieniane jest w klasie zaleceń:
Dławica piersiowa niezależnie od klasy CCS, u pacjenta z chorobą wielonaczyniową i cukrzycą, w przypadku podjęcia decyzji o rewaskularyzacji wieńcowej, jest wskazaniem do:
Wysokie dawki statyn rozważyć należy w celu poprawy rokowania pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową u:
Leczenie farmakologiczne stabilnej choroby wieńcowej w celu poprawy rokowania chorych uwzględnia w I klasie zaleceń m.in.:
U pacjentów ze wstępnie diagnozowanym zespołem X należy wykonać (I klasa zaleceń diagnostycznych):
Rutynowe, okresowe wykonywanie badania EKG u pacjenta ze stabilną chorobą wieńcową na kontrolnych wizytach lekarskich, w świetle obowiązujących zaleceń należy uznać za:
U pacjenta ze stabilną chorobą wieńcową, przy ocenie rokowania, według wytycznych europejskich, powinno się oznaczyć (I klasa zaleceń):
Według europejskich wytycznych dotyczących postępowania w ostrej niewydolności serca, u pacjenta z tym stanem, pośród badań laboratoryjnych należy zawsze oznaczyć:
Wstrząs kardiogenny w klasyfikacji ostrej niewydolności serca wg Forrestera to stan, który charakteryzują:
Najbardziej prawdopodobną, pod względem częstości występowania w praktyce klinicznej, będzie następująca przyczyna restrykcyjnej kardiomiopatii rozpoznana na podstawie biopsji endomiokardialnej i innych objawów:
Według obecnych zaleceń, biopsję endomiokardialną należy rozważyć (klasa I lub klasa IIa wskazań) w przypadku:
Osoba rozpoczynająca szkolenia w zakresie wszczepiania układów resynchronizujących u pacjentów z niewydolnością serca powinna uprzednio, według zaleceń europejskich:
W zakresie wszczepiania układów resynchronizujących u chorych z niewydolnością serca, europejskie wytyczne postępowania w elektrostymulacji serca stwierdzają, że doświadczony operator powinien wszczepiać rocznie co najmniej:
W bezwzględnych wskazaniach (klasa I wskazań) do stosowania przewlekłej stymulacji serca u osób z kardiomiopatią przerostową umieszczono:
W zaburzeniach przewodzenia występujących w świeżym zawale serca, nie ma rutynowych wskazań do stosowania przewlekłej elektrostymulacji we wszystkich z poniżej wymienionych sytuacji, z wyjątkiem:
W przewlekłych blokach dwu- i trójwiązkowych, bezwzględne wskazania do stałej stymulacji serca obejmują wszystkie poniższe sytuacje, z wyjątkiem:
Według zaleceń europejskich, w nabytych blokach przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blokach A-V) nie należy implantować układu elektrostymulującego serca (tzw. III klasa rekomendacji), jeżeli mamy do czynienia z:
Za wskazanie do przewlekłej stymulacji serca w klasie IIb uznasz sytuację kliniczną, w której osoba z chorobą węzła zatokowego:
U pacjenta, u którego doszło do zawału serca w wyniku potwierdzonej angiograficznie zakrzepicy w uprzednio wszczepionym stencie, rozpoznasz zawał serca typ:
Jeżeli przyczyną świeżego zawału serca ściany dolnej z uniesieniem odcinka ST w II, III, aVF okazało się rozwarstwienie ostium prawej tętnicy wieńcowej jako skutek rozwarstwienia aorty piersiowej, rozpoznasz następujący typ zawału serca:
Bazując na tabeli ryzyka sercowo-naczyniowego EUROSCORE, ryzyko zgonu z powodu miażdżycy w ciągu najbliższych 10 lat dla 60-letniego mężczyzny, palacza papierosów, z cholesterolem całkowitym 5 mmol/L, ciśnieniem skurczowym 180 mmHg, żyjącego w kraju wysokiego ryzyka oszacujesz w kategoriach prawdopodobieństwa na około:
Spośród podanych schematów typowego dawkowania leków przeciwkrzepliwych w ostrych zespołach wieńcowych bez przetrwałego uniesienia ST prawdziwy jest schemat:
Według nowych zaleceń prewencyjnych opublikowanych przez ESC w 2007 roku, u 78-letniej kobiety z utrwalonym migotaniem przedsionków, bez innych współistniejących schorzeń, jako leczenie zmniejszające ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych należy zastosować:
Europejskie wytyczne dotyczące prewencji schorzeń sercowo-naczyniowych z 2007 roku postulują, aby u osób z wysokim ryzykiem (osoby ze stwierdzoną chorobą sercowo-naczyniową lub cukrzycą), dążyć do osiągnięcia stężenia:
Wybierz nieprawidłowo brzmiące zalecenie odnośnie leczenia przeciwkrzepliwego w ostrych zespołach wieńcowych bez przetrwałego uniesienia ST:
U chorego z przewlekłą niewydolnością nerek i klirensem kreatyniny < 30 mL/min w trakcie leczenia zawału serca bez uniesienia ST za pomocą przezskórnej angioplastyki wieńcowej należy:
Do grupy pilnej strategii inwazyjnej (konieczność jak najszybszego wykonania koronarografii) zaliczysz pacjenta z ostrym zespołem wieńcowym bez przetrwałego uniesienia ST:
W przypadku wystąpienia dużego krwawienia w przebiegu terapii zawału serca bez uniesienia ST, u stabilnego hemodynamicznie pacjenta, transfuzji krwi nie należy rozważyć, gdy:
Najmniejsze ryzyko wywołania trombocytopenii wiąże się ze stosowaniem:
Pacjenci szczególnie narażeni na zwiększone ryzyko dużych krwawień spośród osób hospitalizowanych z powodu zawału serca bez uniesienia ST to:
W wytycznych postępowania ESC dotyczących ostrych zespołów wieńcowych bez przetrwałego uniesienia ST, odnośnie zagadnienia oporności na leki przeciwpłytkowe stwierdza się m.in., że:
Pozawieńcowy wzrost aktywności troponin może być spowodowany:
Wskazania do przezskórnej walwuloplastyki aortalnej można rozważyć (klasa zaleceń IIb) w przypadku:
U bezobjawowych pacjentów ze stwierdzaną echokardiograficznie ciężką niedomykalnością mitralną, zabieg operacyjny należy rozważyć w przypadku:
U młodego pacjenta z wszczepioną mechaniczną protezą mitralną typu ST Jude Medcial (proteza tzw. niskiej trombogeniczności), bez innych czynników ryzyka, docelową wartością INR w trakcie planowanego doustnego leczenia przeciwkrzepliwego powinien być wskaźnik:
Do wyboru biologicznej protezy zastawkowej u chorego operowanego z powodu wady, mogłoby/mógłby skłaniać:
Pacjent z ostrym zespołem wieńcowym bez przetrwałego uniesienia ST oceniony na 120 punktów w skali ryzyka GRACE to chory:
U wszystkich chorych ze stenozą aortalną należy stosować:
Przezskórną komisurotomię mitralną u pacjenta ze stenozą tej zastawki i polem powierzchni zwężenia 2 cm2 rozważyć należy u:
Pacjent z ciężką niedomykalnością aortalną i upośledzoną funkcją lewej komory LVEF ≤ 50% powinien być kwalifikowany do operacji:
Z rejestrów wieloośrodkowych wynika, że najwyższa śmiertelność operacyjna wśród chorych z zastawkowymi wadami serca dotyczy pacjentów poddawanych zabiegom:
Czynnikiem ryzyka okołooperacyjnego w kardiochirurgii, uwzględnianym w skali ryzyka EUROSCORE jest:
Istotną, ciężką niedomykalność mitralną rozpoznaje się echokardiograficznie stwierdzając:
U chorych ze stabilną dławicą piersiową po zawale serca z przetrwałym zamknięciem tętnicy odpowiedzialnej za zawał stwierdzonym w okresie między 3 a 28 dniem po zawale, otrzymujących optymalne leczenie farmakologiczne, wykonanie PCI w porównaniu z samym optymalnym leczeniem farmakologicznym:
1) zmniejsza częstość zgonu;
2) zmniejsza częstość ponownego zawału;
3) zmniejsza częstość niewydolności serca IV klasy NYHA wymagającej hospitalizacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
79-letni mężczyzna, aktywny zawodowo pracownik naukowy z nadciśnieniem tętniczym, z chorobą wieńcową, po przebytym zawale serca ściany dolnej przed laty, po przebytej operacji pomostowania aortalno-wieńcowego (LIMA do GPZ oraz pomosty żylne do GM, GD1 oraz GTZ), stosujący przewlekle Furosemid został przyjęty do Oddziału Kardiologii z powodu postępującego od ponad 4 tygodni znacznego osłabienia oraz nawracającej duszności wysiłkowej. Kilka tygodni wcześniej chory był leczony w innych ośrodkach z powodu rozpierającego bólu w klatce piersiowej z towarzyszącą dusznością (bez związku z wysiłkiem fizycznym) - wykonano koronarografię, która wykazała drożne pomosty wieńcowe oraz brak progresji choroby wieńcowej. W trakcie badania stwierdzono wzrost RR do 220/95mmHg z towarzyszącymi nudnościami i zaburzeniami świadomości, co było powodem zakończenia badania.
W badaniach laboratoryjnych stwierdzono m.in. Na 118mmol/l (norma 136-146), K 4,81 mmol/l(norma 3,5-5,1), kreatynina 0,9mg%, mocznik 37,4mg%. Najbardziej pomocną metodą diagnostyczną będzie w tym przypadku:
Które z poniższych stwierdzeń dotyczących autonomicznej neuropatii sercowo-naczyniowej w przebiegu cukrzycy jest prawdziwe?
1) neuropatia autonomiczna sercowo-naczyniowa jest typowym zaburzeniem u chorych z wieloletnim przebiegiem cukrzycy;
2) początkowo obserwowane zmiany dotyczą układu przywspółczulnego, czego objawem jest stałe zwolnienie czynności serca nawet podczas wysiłku;
3) uszkodzenie nerwów czuciowych układu autonomicznego odpowiedzialne jest za częsty bezbolesny przebieg zawału mięśnia sercowego;
4) obserwowana hipotonia ortostatyczna jest wyrazem uszkodzenia układu współczulnego i braku odruchowego skurczu naczyń trzewnych i kończyn;
5) zaburzenia towarzyszące neuropatii autonomicznej sercowo-naczyniowej są przyczyną zwiększonego ryzyka wystąpienia nagłego zgonu, zaburzeń rytmu serca czy bezdechów sennych.
Prawidłowa odpowiedź to:
79-letni mężczyzna, aktywny zawodowo pracownik naukowy z nadciśnieniem tętniczym, z chorobą wieńcową, po przebytym zawale serca ściany dolnej przed laty, po przebytej operacji pomostowania aortalno-wieńcowego (LIMA do GPZ oraz pomosty żylne do GM, GD1 oraz GTZ), stosujący przewlekle Furosemid został przyjęty do Oddziału Kardiologii z powodu postępującego od ponad 4 tygodni znacznego osłabienia oraz nawracającej duszności wysiłkowej. Kilka tygodni wcześniej chory był leczony w innych ośrodkach z powodu rozpierającego bólu w klatce piersiowej z towarzyszącą dusznością (bez związku z wysiłkiem fizycznym) - wykonano koronarografię, która wykazała drożne pomosty wieńcowe oraz brak progresji choroby wieńcowej. W trakcie badania stwierdzono wzrost RR do 220/95mmHg z towarzyszącymi nudnościami i zaburzeniami świadomości, co było powodem zakończenia badania.
W badaniach laboratoryjnych stwierdzono m.in.: Na 118mmol/l (norma 136-146), K 4,81 mmol/l (norma 3,5-5,1), kreatynina 0,9mg%, mocznik 37,4mg%. Najbardziej prawdopodobną przyczyną hiponatremii jest:
78-letniemu pacjentowi w dobrym stanie ogólnym, po implantacji mechanicznej zastawki aortalnej przed 10 laty, z wysiłkowymi bólami w klatce piersiowej i z istotnym, krótkim zwężeniem w początkowym odcinku dużej dominującej prawej tętnicy wieńcowej zaproponujesz:
Do bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania kontrapulsacji wewnątrzaortalnej należy:
1) znacznego stopnia niedomykalność zastawki aortalnej;
2) ostra niedokrwienna niedomykalność zastawki dwudzielnej;
3) rozwarstwienie aorty;
4) nasilona choroba naczyń obwodowych;
5) pozawałowy otwór w przegrodzie międzykomorowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 76-letniego pacjenta z utrwalonym migotaniem przedsionków, z nadciśnieniem tętniczym i jedynie powiększonym lewym przedsionkiem w badaniu echo, leczonego ambulatoryjnie przewlekle acenokumarolem przed planową strumektomią z powodu wola obojętnego:
Podwyższony poziom troponiny T do 0,02 ng/ml u dializowanego pacjenta ze schyłkową niewydolnością nerek, z niewielką dusznicą spoczynkową, bez bólu wieńcowego i bez cech niedokrwienia w zapisie ekg:
1) świadczy o ostrym zespole wieńcowym wymagającym diagnostyki inwazyjnej;
2) może wynikać z przewodnienia chorego;
3) wskazuje na złe rokowanie długoterminowe;
4) nie ma znaczenia rokowniczego.
Prawidłowa odpowiedź to:
NT pro BNP jest:
1) standardowym markerem martwicy stosowanym w diagnostyce ostrych zespołów wieńcowych;
2) użytecznym markerem w diagnostyce różnicowej duszności;
3) ważnym markerem w ocenie ryzyka u pacjentów z zatorowością płucną;
4) wydzielany jest głównie przez komórki mózgowe, a w mniejszym stopniu przez komórki przedsionków serca;
5) za wzrost wydzielania NT pro BNP i BNP odpowiedzialny jest głównie wzrost naprężenia ściany komór w niewydolności serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z poniżej opisanych chorych ma najsilniejsze wskazania do wszczepienia stymulatora z powodu nawracających omdleń odruchowych (wazowagalnych):
U chorego ze wszczepionym układem resynchronizacyjnym serca (CRT) i utrwalonym migotaniem przedsionków, u którego mimo stosowania dużej dawki beta blokera nadal większość pobudzeń komorowych jest własnych, a nie wystymulowanych, najwłaściwszym dalszym postępowaniem jest:
Odstęp H-V oceniany w badaniu elektrofizjologicznym jest wykładnikiem czasu przewodzenia w dystalnej części układu przewodzącego. Wartością odstępu H-V, która bezwzględnie decyduje o konieczności wszczepienia stymulatora z powodu zagrażającego całkowitego dystalnego bloku p-k, jest powyżej:
Wskaż fałszywe zdanie dotyczące przebiegu sesji treningowej w rehabilitacji kardiologicznej:
Maksymalna dopuszczalna intensywność ćwiczeń u pacjentów poddawanych rehabilitacji kardiologicznej wynosi najczęściej:
Do efektów treningu wytrzymałości siłowej u pacjentów poddawanych rehabilitacji kardiologicznej należy:
Do wskazań do przerwania elektrokardiograficznej próby wysiłkowej należą następujące stany, z wyjątkiem:
Wskaż fałszywe zdanie dotyczące testu marszu 6-minutowego:
Wskaż fałszywe zdanie dotyczące usprawniania pacjentów we wczesnym okresie (do 3 miesięcy) po zabiegach kardiochirurgicznych:
Wskaż fałszywe zdanie dotyczące zasad rehabilitacji osób z niewydolnością serca:
Do wskazań do dłuższego usprawniania w pierwszym etapie rehabilitacji po ostrym zespole wieńcowym należy:
Stopień zmęczenia odczuwany przez pacjenta w trakcie obciążenia wysiłkiem określany jako dość duży to w 20-stopniowej skali Borga:
Hormonalna terapia zastępcza jest elementem profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych, ponieważ zmniejsza ryzyko zawału serca
i udaru mózgu.
Profilaktyka infekcyjnego zapalenia wsierdzia u pacjenta z koarktacją aorty poddawanego zabiegowi tonsilektomii powinna polegać na podaniu:
Bezobjawowy pacjent z blokiem lewej odnogi pęczka Hisa i blokiem p-k I° nie wymaga implantacji stymulatora serca, ponieważ ryzyko progresji do bloku całkowitego u tego chorego jest małe.
Który z parametrów stałej stymulacji w trybie VVI nie wpływa na żywotność baterii stymulatora?
Pacjentka ze stymulatorem serca t. VVI zgłasza omdlenia podczas pracy z uniesionymi ramionami. W 24-godzinnym badaniu EKG stwierdzono kilkusekundowe okresy braku stymulacji. W tej sytuacji należy:
Objawowa bradykardia u pacjenta w 3. dobie po przeszczepie serca jest wskazaniem do natychmiastowej implantacji stałego stymulatora, ponieważ im dłużej od przeszczepu tym nasilenie bradykardii staje się zwykle większe.
Wybierz prawdziwe stwierdzenia dotyczące odstępu QT:
1) zespół wydłużonego QT możemy rozpoznać u osoby ze stymulacją komór, jeśli QTc ≥ 500 ms;
2) podczas stosowania leków antyarytmicznych z klasy IA i III (z wyjątkiem amiodaronu) QTc powinien być krótszy
niż 520 ms;
3) terapię sotalolem można rozpocząć, gdy nieskorygowany QT < 460 ms;
4) wydłużenie odstępu QT może być jednym z objawów kardiomiopatii stresowej tako-tsubo;
5) zespół wrodzonego wydłużonego QT (LQTS) jest udowodnioną przyczyną poronień oraz nagłego zgonu noworodków.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego lat 50 w wyniku przeprowadzonych badań rozpoznano cukrzycę oraz stwierdzono w kilkukrotnych pomiarach wartości ciśnienia tętniczego skurczowego w granicach 130-139 mmHg, rozkurczowego w granicach 80-84 mmHg. Ponadto z czynników ryzyka u chorego stwierdzono otyłość brzuszną z obwodem talii 106 cm i stężenie cholesterolu 6,7 mmol/l. Nie stwierdzono powikłań narządowych. Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące właściwego postępowania związane z stwierdzonymi wartościami ciśnienia tętniczego:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące pierwotnego hiperaldosteronizmu:
Wskaż, które z wymienionych leków stosowanych w ostrej niewydolności serca mają korzystny wpływ na rokowanie odległe:
1) Furosemid; 2) Dobutamina; 3) Lewosimendan; 4) Tolwaptan; 5) Nesiritid.
Prawidłowa odpowiedź to:
Korzyści z leczenia chirurgicznego stabilnej dławicy piersiowej pod postacią redukcji śmiertelności sercowej, redukcji objawów dławicy, niedokrwienia i poprawy jakości życia odniosą następujące grupy pacjentów:
1) z 70% zwężeniem pnia lewej tętnicy wieńcowej;
2) z 60% zwężeniem w dystalnym odcinku GPZ i 50% proksymalnym zwężeniem prawej tętnicy wieńcowej (PWT);
3) z 90% zwężeniem w proksymalnym odcinku GPZ i 70% zwężeniem PWT w segmencie 2;
4) z 70% zwężeniem w proksymalnym odcinku GPZ i 90% zwężeniem w proksymalnym odcinku gałęzi okalającej (GO);
5) z 60% zwężeniem w GO i 90% zwężeniem PTW w odcinku dystalnym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rozpoznanie ciężkiej niedomykalności aortalnej w echokardiografii doplerowskiej opiera się na następujących kryteriach:
1) obecność centralnego strumienia fali zwrotnej;
2) szerokość strumienia fali zwrotnej przekracza 65% szerokości drogi odpływu lewej komory;
3) talia fali zwrotnej powyżej 0,6 cm;
4) czas półtrwania gradientu ciśnień fali zwrotnej wynosi 200-500 ms;
5) obecny holosystoliczny przepływ zwrotny w aorcie zstępującej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kryteria echokardiograficzne rozpoznania klasycznego wypadania płatka zastawki mitralnej to:
Szmer wysłuchiwany u pacjenta z drożnym przewodem tętniczym bez nadciśnienia płucnego należy różnicować ze szmerem pochodzącym z:
1) ubytku przegrody międzykomorowej;
2) zastawkowego zwężenia tętnicy płucnej;
3) nieprawidłowego odejścia lewej tętnicy wieńcowej od pnia płucnego (zespół White-Bland-Garlanda);
4) przetoki wieńcowej;
5) niedomykalności zastawki mitralnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszą siniczną wadą serca stwierdzaną po urodzeniu jest:
Zwężenie zastawki tętnicy płucnej u kobiety w ciąży:
Wszystkie kobiety z zespołem Fallota planujące ciążę powinny być kierowane do poradni genetycznej celem wykonania badań mających na celu stwierdzenie delecji 22q11. Badanie to wykonuje się z powodu:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące ryzyka udaru mózgu:
1) najważniejszym czynnikiem ryzyka udaru mózgu u osób < 50 r.ż. jest migotanie przedsionków;
2) migotanie przedsionków jest drugim w kolejności czynnikiem ryzyka udaru mózgu u osób > 75 r.ż.;
3) palenie papierosów jest istotniejszym czynnikiem ryzyka udaru mózgu u osób < 50 r.ż. niż u osób > 75 r.ż.;
4) nadciśnienie tętnicze jest mniej istotnym czynnikiem ryzyka udaru mózgu u pacjentów > 75 r.ż.
niż u pacjentów < 50 r.ż.
Prawidłowa odpowiedź to:
Samodzielnego wskazania do przewlekłego leczenia przeciwkrzepliwego nie stanowi nadciśnienie płucne:
1) hipoksemiczne; 3) tętnicze;
2) żylne; 4) związane z przewlekłą chorobą zakrzepowo-zatorową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe twierdzenie: Dorosły chory z kardiomiopatią przerostową jest obciążony małym ryzykiem nagłego zgonu, jeżeli spełnia następujące warunki:
Pacjenci po nieoperacyjnym zamknięciu ASD za pomocą zestawu zgodnie z obowiązującymi standardami profilaktyki infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IZW):
Do uznanych czynników zwiększonego ryzyka wystąpienia kardiomiopatii okołoporodowej zalicza się:
1) starszy wiek kobiet (> 30 lat); 4) niedowagę;
2) młody wiek kobiet (< 20 lat); 5) ciążę mnogą.
3) nadciśnienie tętnicze;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do dużych czynników ryzyka nagłego zgonu sercowego w kardiomiopatii przerostowej zalicza się:
1) dodatni wywiad rodzinny w kierunku przedwczesnego nagłego zgonu;
2) omdlenie o niewyjaśnionej etiologii;
3) mutacje wysokiego ryzyka;
4) migotanie przedsionków;
5) zwężenie drogi odpływu lewej komory serca;
6) grubość ściany lewej komory ≥ 30 mm;
7) nieprawidłowe ciśnienie tętnicze podczas wysiłku.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zaznacz stwierdzenie prawidłowe:
Wskaż prawdziwe twierdzenia dotyczące pozawałowego pęknięcia przegrody międzykomorowej wg zaleceń ESC dotyczących ostrej niewydolności serca:
1) przy niepewnym rozpoznaniu pozawałowego pęknięcia przegrody międzykomorowej na podstawie badania echokardiograficznego; pomiar nasycenia krwi tlenem podczas cewnikowania tętnicy płucnej: skok zawartości O2 o minimum 2% między prawym przedsionkiem, a prawą komorą potwierdza rozpoznanie;
2) u pacjenta stabilnego krążeniowo zaleca się natychmiastowy zabieg operacyjny poprzedzony koronarografią;
3) u pacjenta niestabilnego krążeniowo należy wykonać bezzwłocznie zabieg operacyjny bez poprzedzającej koronarografii;
4) głównym czynnikiem obciążającym rokowanie jest wstrząs;
5) monitorowanie parametrów hemodynamicznych cewnikiem Swana Ganza jest wskazane u wszystkich chorych - zalecenie klasy II a poziom C.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wybierz prawdziwe stwierdzenia dotyczące lewosimendanu w leczeniu ostrej niewydolności serca:
1) uwrażliwia białka kurczliwe odpowiedzialne za dodatni inotropizm na jony wapnia;
2) wskazaniem do podania jest objawowy zespół małego rzutu wynikający z skurczowej niewydolności serca;
3) nie zaleca się leku u chorych z ciśnieniem skurczowym poniżej 100mmHg;
4) obserwowany wzrost stężenia hematokrytu wiązany jest ze wzrostem diurezy;
5) lek podaje się przez 12-24 godziny, a efekt hemodynamiczny kończy się wraz z podaniem leku.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do stadium B niewydolności serca kwalifikują się pacjenci:
W przypadku ostrej niewydolności serca z dysfunkcją skurczową lewej komory serca i ciśnieniem skurczowym 85-100 mmHg zastosujesz:
1) tlen/CPAP;
2) furosemid;
3) lek rozszerzający naczynia i/lub lek z dodatnim działaniem inotropowym;
4) przetoczenie płynów;
5) terapię doustną: furosemid, ACEI.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zaznacz możliwe przyczyny oporności na leki moczopędne:
1) zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej;
2) pobudzenie neurohormonalne;
3) przerost dystalnej części nefronu;
4) zwiększone wydalanie cewkowe;
5) zmniejszona perfuzja nerek.
Prawidłowa odpowiedź to: