Do szpitala został przyjęty 2-letni czarnoskóry chłopiec z ostrymi bólami brzucha i wymiotami. Badaniem fizykalnym stwierdzono ostre zapalenie wyrostka robaczkowego. Rodzice nie mówią płynnie w żadnym europejskim języku, z trudem porozumiewają się po angielsku. Negują jakiekolwiek choroby w rodzinie. Dziecko cierpi na okresowe silne bóle brzucha z powiększaniem jego obwodu. Dziecko spożyło podobno obfity posiłek tuż przed przyjazdem do szpitala, jednak chirurg uważa, ze operacji odkładać nie można. Dziecko ma grupę krwi O Rh(-), stężenie Hb 13,6 g%, liczbę erytrocytów 4 600 000, liczbę leukocytów 28 000, płytek krwi 235 000. Stężenia podstawowych elektrolitów są w granicach normy. W moczu nie stwierdza się zmian patologicznych. Podjęto decyzję o zakwalifikowaniu do operacji ze wskazań nagłych. Przeprowadzono indukcję wziewną sewofluranem, a następnie założono wkłucie dożylne. Podczas mocowania kaniuli wystąpił odruch wymiotny, pewna część treści żołądkowej przedostała się do jamy ustnej. W trakcie odsysania wystąpił kurcz głośni z niemożnością wentylacji przez maskę, wysycenie hemoglobiny tlenem spadło do 55%. Podano suksametonium, co umożliwiło wentylację i intubację dotchawiczą, jednak SaO2 utrzymywało się przez 10 minut poniżej 88%, następnie wyrównało się. Wykonano wycięcie perforowanego wyrostka robaczkowego. Dziecko wybudziło się bezpośrednio po zakończeniu operacji z pełnym kontaktem, jego stan oceniono na dobry. W trzy godziny po operacji stan dziecka się pogorszył, obniżyło się ciśnienie tętnicze. Przetoczono 6% HES i płyn wyrównawczy. W badaniu gazometrycznym stwierdzono umiarkowaną kwasicę metaboliczną. Po założeniu cewnika do pęcherza moczowego uzyskano 40 ml brunatnego moczu. Stwierdzono powiększenie się obwodu brzucha. W opisanym przypadku doszło do:
