Badaniem obrazowym dającym najwięcej informacji w diagnostyce obrzęków chłonnych jest:
- AUSG węzłów chłonnych.
- Blimfoscyntygrafia.
- Climfografia barwnikowa.
- Dlimfografia izotopowa.
- Ebiopsja węzła chłonnego pod kontrolą USG.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Badaniem obrazowym dającym najwięcej informacji w diagnostyce obrzęków chłonnych jest:
Podstawową metodą leczenia choroby bez tętna (Takayashu) jest:
Zator tętnic obwodowych występuje najczęściej w przebiegu:
U pacjentów z przebytą zakrzepicą żył głębokich jest podwyższone ryzyko współistnienia:
Podczas długotrwałego podawania heparyn frakcjonowanych należy kontrolować:
VI stopień niewydolności CEAP klasyfikacji klinicznej to:
W czasie kuracji fibrynolitycznej strptokinazą kontrolujemy:
Krytyczne niedokrwienie kończyny to:
Zespół HIT objawia się w pierwszym rzędzie:
Bezpieczne przeprowadzenie angioplatyki balonowej zwężonej tętnicy szyjnej jest możliwe pod warunkiem:
Podczas podawania acenokumarolu należy kontrolować:
Heparyna działa poprzez:
APS to:
TIA to deficyt neurologiczny który cofa się w ciągu:
Badaniem umożliwiającym rozpoznanie choroby Buergera jest:
Które z podanych leków są antyagregantami?
Zespół podkradania tętnicy podobojczykowej lewej (krytyczne zwężenie tętnicy) spowodowany zespołem mięśni pochyłych przednich najlepiej leczyć poprzez:
Najistotniejszym elementem leczenia choroby Buergera jest:
Największe szanse na najdłuższą żywotności pomostu udowo podkolanowego daje:
U pacjenta 90-letniego, 12miesięcy po zabiegu angioplastyki balonowej tętnicy biodrowej wspólnej z powodu izolowanego zwężenia, doszło do restenozy rzędu 95% oraz do nawrotu dolegliwości jak przed zabiegiem. Wybierz prawidłowe postępowanie:
Zespół Klippel-Trenaunaya to:
Jaka najmniejsza średnica bezobjawowego tętniaka aorty brzusznej, z poniżej wymienionych, u pacjenta bez istotnych obciążeń będzie wskazaniem do leczenia operacyjnego?
Shunt wewnątrznaczyniowy podczas operacji zwężonej tętnicy szyjnej powinno się:
Najczęstszymi przyczynami zwężeń i niedrożności tętnicy kręgowej są:
W operacjach pnia ramienno-głowowego stosuje się dostęp operacyjny poprzez:
Zwężenie lub niedrożność tętnicy szyjnej wewnętrznej może wywoływać:
Dodatni wynik której z poniższych prób świadczy o zespole mięśnia pochyłego przedniego lub obecności żebra szyjnego?
Medial fibrodysplasia, odmiana dysplazji włóknisto-mięśniowej, występuje najczęściej w obrębie tętnic:
Główną przyczyną niedrożności przeszczepu naczyniowego pomiędzy 2 a 24 miesiącem od operacji jest:
W których warstwach ściany tętnic następuje pierwotny rozrost tkanki włóknistej i mięśniowej, określany jako dysplazja
włóknisto-mięśniowa?
Przyczyną choroby zakrzepowo - zatorowej występującej samoistnie u osób młodych najczęściej jest trombofilia. Do pewnych przyczyn wrodzonej trombofilii należy/ą:
Kolejność zaciskana tętnic szyjnych przed wykonaniem udrożnienia jest następująca:
Do endogennych inhibitorów krzepnięcia należą:
1) antytrombina III; 2) kofaktor II heparyny; 3) białko C; 4) białko S.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zmiana chorobowa, która zwęża światło naczynia, musi osiągnąć dostateczną wielkość, aby powodowała wyraźne obniżenie ciśnienie poza przeszkodą. Takie zwężenie, które wpływa zdecydowanie na ciśnienie, nosi nazwę zwężenia krytycznego. Zwężenie krytyczne tętnicy powstaje w wyniku zmniejszenia powierzchni przekroju naczynia o:
W profilaktyce wtórnej leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet w ciąży zastosujesz:
Pacjent lat 66 z wszczepioną przed 2 laty sztuczną zastawką mitralną został przyjęty do oddziału chirurgicznego z powodu odprowadzalnej przepukliny pachwinowej lewostronnej celem leczenia operacyjnego. Chory od 2 lat we wtórnej profilaktyce przeciwzakrzepowej przyjmuje doustnie Acenocumarol w dawce 3 mg na dobę uzyskując INR 3,0. W okresie okołooperacyjnym zastosujesz:
Do ambulatorium chirurgicznego zgłosił się pacjent lat 55 w stanie ogólnym dobrym, bez cech i objawów krwawienia, przyjmujący we wtórnej profilaktyce przeciwzakrzepowej od 6 miesięcy doustnie Acenocumarol 2 mg na dobę z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, która rozwinęła się po operacji hemicolectomii prawostronnej z powodu adenocarcinoma. Wykonane badanie wykazało INR 10,5. Prawidłowe postępowanie z pacjentem powinno polegać na:
1) przetoczeniu koncentratu czynników zespołu protrombiny;
2) podaniu siarczanu protaminy;
3) przetoczeniu koncentratu krwinek czerwonych i preparatu krwinek płytkowych;
4) podaniu doustnie witaminy K;
5) przetoczeniu osocza świeżo mrożonego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie są drogi podawania heparyny w celach leczniczych?
Czas stosowania doustnego antykoagulantu we wtórnej profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo - zatorowej u pacjenta, u którego wystąpił pierwszy epizod żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po 4 tygodniowym unieruchomieniu kończyny dolnej w opatrunku gipsowym z powodu złamania kości podudzia, wynosi:
Powikłaniem leczenia heparyną może być:
Czy heparyny drobnocząsteczkowe we wstrzyknięciach podskórnych 1-2 razy dziennie, w dawkach dostosowanych do masy ciała można stosować od samego początku leczenia zakrzepicy żylnej?
Testem powszechnie stosowanym w monitorowaniu leczenia heparyną niefrakcjonowaną stosowaną we wlewie ciągłym jest:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Acenocumarolu we wtórnej profilaktyce nie jest:
Podstawowym leczeniem trwającej od 7 dni zakrzepicy żylnej kończyn dolnych jest:
Najbardziej swoistym sposobem leczenia istotnego klinicznie przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia płucnego jest:
Które z wymienionych zasad leczenia mogą być wykorzystane u chorego z rozpoznanym masywnym zatorem tętnicy płucnej?
Nagły zgon spowodowany zatorem tętnicy płucnej może być pierwszym objawem nierozpoznanej i nieleczonej:
Do następstw nierozpoznanej i nie leczonej zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych należą:
U 60-letniej chorej po całkowitej alloplastyce stawu biodrowego zaleca się stosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej:
Jaki rodzaj pierwotnej profilaktyki przeciwzakrzepowej należy zastosować u 62-letniego chorego przed planowaną cholecystektomią laparoskopową?
Kiedy można wykonać nakłucie lędźwiowe u chorego przewlekle leczonego acenocumarolem?
Zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń (Thrombangiitis obliterans) można rozpoznać według następujących kryteriów:
1) palenie tytoniu w wywiadzie i brak innych czynników ryzyka miażdżycy;
2) początek choroby przed 40 rokiem życia;
3) zmiany naczyniowe poniżej tętnicy podkolanowej;
4) nawracające wędrujące zapalenie żył powierzchownych w wywiadzie;
5) czasem zajęcie naczyń kończyn górnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory lat 66 został obudzony w nocy przez ból i drętwienie stopy lewej, które ustępowało po opuszczeniu kończyny. Wcześniej leczony przewlekle z powodu chromania przestankowego lewej kończyny dolnej o dystansie 50-100 metrów. W badaniu przedmiotowym po 3 godzinach od chwili wystąpienia dolegliwości lewa stopa i goleń były nieco chłodniejsze od prawych, zaburzona, ale obecna gra naczyniowa, skóra blada, żyły powierzchowne wypełnione znacznie słabiej niż po stronie prawej. Obie łydki miękkie, niebolesne. Tętno na kończynach dolnych obecne jedynie na tętnicach udowych. W EKG bez zaburzeń rytmu serca. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem w tym przypadku jest:
Do zespołu górnego otworu klatki piersiowej zalicza się:
1) zespół żebra szyjnego;
2) zespół mięśnia pochyłego przedniego;
3) zespół ciasnoty przedziałów powięziowych;
4) zespół żebrowo-obojczykowy;
5) wysiłkową zakrzepicę żyły pachowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstsze błędy techniczne wywołujące śródoperacyjną zakrzepicę przeszczepów w czasie pomostowania tętnic to:
1) zbyt wąskie zespolenie przeszczepu z tętnicą;
2) duży „opór obwodowy” (brak odbioru);
3) za długi lub za krótki przeszczep;
4) skręcenie przeszczepu;
5) wszycie nie odwróconej żyły.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do badań mikrokrążenia wykorzystuje się następujące techniki:
1) kapilaroskopię;
2) fluksometrię Dopplerem laserowym (laser Doppler);
3) przezskórny pomiar prężności tlenu (pulsoksymetrię);
4) mikrolimfografię fluoroscencyjną;
5) pomiar ciśnienia śródtkankowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego lat 89 rozpoznano w badaniu ultrasonograficznym bezobjawowego tętniaka aorty brzusznej o średnicy 65mm. Badania dodatkowe oraz konsultacja kardiologiczna wykazały frakcję wyrzutową lewej komory poniżej 30%, dużego tętniaka lewej komory, niedomykalność zastawki aortalnej znacznego stopnia oraz rozległe zmiany w tętnicach wieńcowych stwierdzone w koronarografii nie kwalifikujące się do operacji kardiochirurgicznej. W tym przypadku:
Chirurgiczne zatrzymanie krwotoku z pękniętego tętniaka aorty brzusznej (przy braku dostępu do technik wewnątrznaczyniowych) można osiągnąć przez:
W drugiej dobie po operacji pękniętego tętniaka aorty brzusznej stwierdzono wzdęcie brzucha oraz bolesność w lewym dole biodrowym z wyraźnymi objawami otrzewnowymi. Chory zagorączkował do 39°C, oddał trzy krwisto-śluzowe stolce. Nastąpiło wyraźne pogorszenie stanu ogólnego, parametry biochemiczne wskazują na rozwijającą się kwasicę. W takim przypadku najwłaściwszym postępowaniem będzie:
Zwyrodnienie torbielowate przydanki (cystic adventitial disease):
1) jest rzadką patologią tętnic obwodowych;
2) polega na torbielowatym zwyrodnieniu i rozwarstwieniu przydanki i błony środkowej które upośledza przepływ krwi tętniczej;
3) powoduje napadowe chromanie przystankowe;
4) występuje w 85% przypadków w tętnicy podkolanowej;
5) charakterystyczne jest osłabienie lub zanik tętna obwodowego przy zginaniu stawu kolanowego (objaw Ishikawy).
Prawidłowa odpowiedź to:
Podczas długotrwałego stosowania heparyn niefrakcjonowanych lub heparyn drobnocząsteczkowych należy okresowo kontrolować:
Uwypuklenie ściany tętniaka aorty brzusznej w postaci pęcherza:
1) stwarza większe ryzyko pęknięcia tętniaka niezależnie od jego średnicy;
2) jego stwierdzenie powinno być podstawą do przyśpieszenia daty operacji lub zabiegu wewnątrznaczyniowego;
3) stanowi miejsce zmniejszonej oporności w ścianie tętniaka;
4) w badaniu histopatologicznym wykazuje wybitne scieńczenie warstwy środkowej z zanikiem włókien elastycznych;
5) może być stwierdzone w badaniu ultrasonograficznym lub tomografii komputerowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które ze stwierdzeń dotyczących zastosowania czasowego przepływu wewnętrznego (shuntu) w czasie endarteriektomii tętnicy szyjnej wewnętrznej są prawdziwe?
1) może utrudniać wykonanie udrożnienia tętnicy szyjnej wewnętrznej;
2) jego założenie może spowodować uszkodzenie tętnicy szyjnej wewnętrznej w miejscu niedostępnym chirurgicznie;
3) zakładając shunt, w pierwszej kolejności wprowadza się koniec dogłowowy, a w drugiej kolejności dosercowy;
4) im większa średnica wewnętrzna shuntu, tym większy przepływ w tętnicy szyjnej;
5) wskazaniem do założenia shuntu nie jest wystąpienie objawów niedokrwienia mózgu po założeniu zacisków na tętnice szyjne.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorej z objawowym zespołem podkradania lewej tętnicy podobojczykowej należy zaproponować:
1) wykonanie arteriografii lub angio-TK tętnic szyjnych i łuku aorty;
2) wykonanie przezskórnej angioplastyki balonowej ewentualnie z założeniem stentu;
3) pomost szyjno-podobojczykowy lub transpozycję tętnicy podobojczykowej do tętnicy szyjnej wspólnej, gdy zabieg wewnątrznaczyniowy będzie niemożliwy do wykonania;
4) dalsze leczenie pentoksyfiliną i kwasem acetylosalicylowym;
5) leczenie fibrynolityczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych jest w Polsce problemem społecznym ponieważ co roku zapada na tę chorobę:
50-letnia chora skarży się na stopniowo nasilające się od kilku tygodni chromanie i ból spoczynkowy ręki lewej. Okresowo pojawiają się silne zawroty głowy i zaburzenia równowagi. Dotychczas leczona przewlekle pentoksyfiliną i kwasem acetylosalicylowym. Różnica ciśnień skurczowych na obu ramionach wynosi 80mmHg, nie stwierdza się tętna w miejscach typowych na tętnicach
kończyny górnej lewej, przy obecnym tętnie na kończynie górnej prawej i obu tętnicach szyjnych. W tym przypadku najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Po udrożnieniu tętnicy szyjnej wewnętrznej tętnice zeszyto szwem pierwotnym. W czasie śródoperacyjnego ultrasonograficznego badania kontrolnego stwierdzono 70% zwężenie w połowie linii szwów oraz przyścienną skrzeplinę powyżej zwężenia. W takim przypadku postępowaniem z wyboru jest:
Chory lat 36 przebył zakrzepicę żył głębokich goleni i żyły podkolanowej jako powikłanie artroskopii. Był to pierwszy epizod zakrzepicy w życiu. Początkowo leczony heparyną drobnocząsteczkową, a następnie doustnymi antykoagulantami. Leczenie acenokumarolem powinno być prowadzone przez:
Chory lat 65 skarży się na powtarzające się od 6 miesięcy napady przemijającej ślepoty jednoocznej oka lewego (Amaurosis fugax). Od chwili pierwszego epizodu amaurosis fugax leczony przewlekle małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego. W dwukrotnie wykonanym badaniu ultrasonograficznym tętnic szyjnych stwierdzono silnie uwapnioną blaszkę miażdżycową w początkowym odcinku lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej oraz podejrzenie jej niedrożności w przedczaszkowym odcinku. Arteriografia rezonansu magnetycznego wykazała śladowy przepływ w przedczaszkowym odcinku lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej. Postępowaniem z wyboru u takiego chorego jest:
Dwie godziny po operacji tętnic szyjnych u chorego pojawił się niedowład. Natychmiast wykonane badanie USG z podwójnym obrazowaniem sugeruje niedrożność operowanej tętnicy szyjnej wewnętrznej. Najlepszym postępowaniem jest:
Do czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej należą:
1) wrzodziejące zapalenie jelita grubego; 4) obecność cewnika
2) zespół nerczycowy; w żyle głównej;
3) niewydolność serca; 5) rodzaj znieczulenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Godzinę po operacji tętnic szyjnych w znieczuleniu regionalnym chory skarży się na zaburzenia w połykaniu. Jego przyczyną jest najprawdopodobniej:
Nawrotowe zwężenie (restenoza) po endarteriektomii tętnic szyjnych:
60-letni chory po wielokrotnych przemijających napadach niedokrwienia mózgu (TIA) z lewej półkuli mózgu, w badaniu USG z podwójnym obrazowaniem ma 30% zwężenie początkowego odcinka lewej tętnicy szyjnej. Jakie jest dalsze postępowanie?
Zespół przekrwienia mózgu (hiperperfuzji) po endarteriektomii tętnic szyjnych:
Efektem uszkodzenia nerwu podjęzykowego podczas endarteriektomii jest:
Podczas endarteriektomii tętnic szyjnych w większości przypadków trzeba podwiązać i przeciąć żyłę krzyżującą rozwidlenie tętnic szyjnych. Jest to żyła:
Wieloośrodkowe, randomizowane badanie NASCET:
Przezczaszkowa sonografia dopplerowska (Transcranial Doppler,TCD) znajduje zastosowanie:
Chory ma szmer naczyniowy na szyi po stronie lewej. Nigdy nie miał objawów neurologicznych. W pierwszym rzędzie należy wykonać badanie:
Charakter blaszki miażdżycowej w tętnicy szyjnej można ocenić na podstawie:
Wskazaniem do endarteriektomii tętnic szyjnych jest:
Szmer naczyniowy na szyi:
Choroba Takayasu:
Amaurosis fugax w zwężeniu tętnicy szyjnej:
Przerost włóknisto-mięśniowy:
Tętniak tętnicy szyjnej:
Najczęstszą przyczyną zwężenia tętnic szyjnych jest:
Które twierdzenia dotyczące autoregulacji przepływu mózgowego są prawdziwe?
Najczęściej do wczesnego bezobjawowego zamknięcia tętnicy szyjnej wewnętrznej po jej operacyjnym udrożnieniu dochodzi w przypadkach:
Niewielkie udary mózgu lub przemijające ataki niedokrwienia mózgu (TIA) przy zwężeniu tętnicy szyjnej w około 60% stanowią wskazania do:
Przemijający atak niedokrwienia mózgu (TIA):
Obecnie najbardziej uznanymi wskazaniami do stosowania stentów do tętnicy szyjnej wewnętrznej są:
Najczęstszą odległą przyczyną śmierci chorych po zabiegu udrożnienia tętnicy szyjnej wewnętrznej jest:
Owrzodzenie podziału tętnicy szyjnej wspólnej powstające w 2 lata po zabiegu udrożnienia tętnicy szyjnej wewnętrznej jest zjawiskiem związanym z:
Restenoza (zwężenie nawrotowe) po udrożnieniu tętnicy szyjnej wewnętrznej jest zjawiskiem związanym z:
Przyjętym sposobem kontroli po zabiegu udrożnienia tętnic szyjnych są badania ultrasonograficzne z podwójnym obrazowaniem (duplex-Doppler), które należy wykonywać w pierwszym okresie w odstępach:
Po udrożnieniu tętnicy szyjnej wewnętrznej u kobiet, w pierwszych 3 miesiącach po zabiegu najczęstszą przyczyną restenozy jest:
Istnieje konieczność poprawienia diagnostyki ukrwienia mózgu o bardziej szczegółową ocenę wydolności tętnic kręgowych, gdyż po zabiegach poprawiających ukrwienie obszaru tętnicy szyjnej wewnętrznej u chorych ze zmianami w zakresie tętnic kręgowych w 80% pozostają objawy niewydolności kręgowo-podstawnej:
Wskazaniem do leczenia operacyjnego z powodu niedostateczności krążenia mózgowego jest:
Transpozycja tętnicy podobojczykowej lewej w leczeniu zespołu podkradania tętnicy podobojczykowej powoduje:
Najczęściej spotykanym w polskiej populacji wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia jest:
W czasie leczenia zakrzepicy głębokich żył dożylnym wlewem niefrakcjonowanej heparyny czas częściowej aktywowanej tromboplastyny powinien być wydłużony:
Badaniami przesiewowymi, których nieprawidłowe wyniki pozwalają podejrzewać chorobę von Willebranda są:
1) czas częściowej aktywowanej tromboplastyny;
2) czas protrombinowy;
3) czas trombinowy;
4) liczba krwinek płytkowych;
5) czas krwawienia metodą Ivy, zwany również szablonowym czasem krwawienia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory z blokiem wewnątrzwątrobowym ma krwotok z żylaków przełyku. Jakich zaburzeń hemostazy można się u niego spodziewać?
1) obniżenia poziomu czynnika II (protrombiny);
2) obniżenia poziomu czynnika IX (czynnika Christmasa);
3) obniżenia poziomu czynnika VII (prokonwertyny);
4) obniżenia poziomu czynnika X (czynnika Stuarta);
5) zmniejszenia liczby krwinek płytkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najmniejsza liczba krwinek płytkowych, która zapewnia prawidłową hemostazę w czasie zabiegu operacyjnego w jamie brzusznej wynosi:
Postępowanie w przypadku urazu tętnicy na miejscu wypadku polega na:
Kto po raz pierwszy wykonał przeszczep żylny w leczeniu urazu tętnicy?
Która z przytoczonych odpowiedzi jest nieprawdziwa? Techniki wewnątrznaczyniowe znalazły zastosowanie w leczeniu wczesnych i późnych powikłań urazów takich jak:
Pojawienie się ponownie objawów niedokrwienia kończyny we wczesnym okresie po odtworzeniu przepływu po urazie tętnicy jest najczęściej wynikiem:
Zabieg operacyjny w przypadku urazu tętnicy udowej z jej całkowitym przerwaniem w wyniku rany postrzałowej powinien polegać na:
W przebiegu ostrego niedokrwienia w wyniku urazu tętnicy doszło do uszkodzenia nerwu piszczelowego:
Która z ran penetrujących tętnicy jest groźniejsza: boczna, czy jej całkowite przecięcie?
Jakie przedziały powięziowe podudzia powinno się przeciąć wykonując fasciotomię w przypadku przedłużonego niedokrwienia kończyny dolnej?
Co nie jest wskazaniem do fasciotomii?
W jakiej kolejności należy zaopatrzyć uraz tętnicy podkolanowej z niedokrwieniem kończyny i z jednoczesnym uszkodzeniem nerwu, żyły i kości?
Najczęściej tętniak rzekomy spowodowany jest urazem tętnicy z powodu:
W wyniku złamania kości piszczelowej doszło do zakrzepu tętnicy piszczelowej przedniej potwierdzonej w arteriografii. Postępowaniem z wyboru w tym przypadku będzie:
Wskazaniem do wykonania arteriografii w urazach tętnic towarzyszących złamaniom kości nie jest:
Jak często zdarza się, aby po urazie tętnicy tętno było wyczuwalne obwodowo?