Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Wskaż zdanie nieprawdziwe: ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa w porównaniu z hemodializą charakteryzuje się:
Klasyczne wskazania do usunięcia cewnika Tenckhoffa nie obejmują:
Mikroangiopatia zakrzepowa po przeszczepie nerki rozwija się najczęściej u chorych leczonych:
Histopatologiczne cechy zależnego od przeciwciał odrzucania nerki obejmują:
U chorych hemodializowanych nieadekwatna odpowiedź na leczenie erytropoetyną zależy często od niedoboru żelaza, i dlatego należy uzupełnić niedobory żelaza podając przede wszystkim preparaty doustne, gdyż dodatkowo cechują się one działaniem przeciwmiażdżycowym.
Dla chorych na przewlekłą niewydolność nerek, leczonych powtarzanymi dializami nie jest charakterystyczne obniżenie stężenia:
Dla oceny zapasów żelaza w ustroju służą wszystkie wymienione parametry, z wyjątkiem:
Które stwierdzenie dotyczące darbepoetyny nie jest prawdziwe?
Spośród toksyn mocznicowych zakwalifikowanych do grupy „średnich cząsteczek”, najlepiej poznane właściwości toksyczne mają:
1) kreatynina; 4) ksantyna;
2) kwas moczowy; 5) ß2-mikroglobulina;
3) mocznik; 6) parathormon.
Prawidłowa odpowiedź to:
W patogenezie nadciśnienia tętniczego u chorych hemodializowanych najważniejszym czynnikiem patogenetycznym jest:
Dożylne uzupełnianie niedoborów żelaza u chorych hemodializowanych należy rozpocząć, gdy:
1) stężenie ferrytyny w surowicy wynosi poniżej 100 ng/ml;
2) stężenie ferrytyny w surowicy wynosi 200-500 ng/ml;
3) odsetek hipochromicznych erytrocytów jest większy niż 10%;
4) odsetek hipochromicznych erytrocytów jest mniejszy niż 10%;
5) wysycenie transferyny jest mniejsze niż 20%;
6) wysycenie transferyny jest większe niż 20%.
Prawidłowa odpowiedź to:
Technika pozaustrojowej eliminacji zarówno toksyn powstających w niewydolności wątroby związanych z białkami osocza jak i toksyn moczniowych jest to:
Onkocytoma jest guzem wywodzącym się z:
Zalecenia dotyczące podaży białka, potasu i fosforu u chorego hemodializowanego są następujące:
Które z wymienionych poniżej cech najlepiej opisują zwężenie tętnicy nerkowej wywołane tzw. dysplazją włóknisto-mięśniową?
Lek stosowany w transplantologii, którego podstawowym mechanizmem działania jest niekompetycyjne, odwracalne hamowanie dehydrogenazy monofosforanu inozyny to:
Który z poniższych opisów najlepiej charakteryzuje III typ nefropatii toczniowej według zmodyfikowanej klasyfikacji histopatologicznej WHO?
W oparciu o wyniki prospektywnych badań randomizowanych (np. CHOIR, CREATE, Normal Hematocrit Trial) można jednoznacznie stwierdzić, że dążenie do wyższych (tzw. „wysokich prawidłowych”) wartości hemoglobiny i/lub hematokrytu przy leczeniu rekombinowaną erytropoetyną przynosi następujące korzyści w porównaniu do osiągania tzw. wartości „niskich prawidłowych”:
Ostateczne rozpoznanie ostrego odrzucania nerki przeszczepionej można postawić w oparciu o:
Terminem „full-house pattern” określa się:
Stan chorego pogorszył się po założeniu cewnika dializacyjnego do żyły podobojczykowej. Wystąpiła duszność, ściszenie tonów serca, obniżenie ciśnienia tętniczego. Najbardziej prawdopodobne jest:
W stacji dializ stwierdzono złą jakość wody używanej do produkcji płynu dializacyjnego. Które składniki wody podczas przewlekłej ekspozycji nasilają niedokrwistość u chorych dializowanych?
Chory l. 40, stan ogólny dobry, stracił na wadze w ciągu ostatniego miesiąca 2 kg, tygodniowy Kt/V mocznika 1,8. Na pytanie chorego, czy wymaga już rozpoczęcia dializoterapii, odpowiesz:
1) nie, bo jest w dobrym stanie;
2) tak, bo czynność nerek jest znacznie upośledzona i wkrótce należy się liczyć z poważnymi skutkami tego upośledzenia;
3) nie, gdyż w wieku chorego tolerancja skutków upośledzenia czynności nerek jest znacznie lepsza niż u osób starszych i można jeszcze poczekać;
4) tak, bo spadek masy ciała przy Kt/V 1,8 można z dużym prawdopodobieństwem przypisać objawom zespołu mocznicowego;
5) nie, gdyż wskaźnik Kt/V jeszcze nie wskazuje na taką potrzebę.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego l. 72, niestabilnego krążeniowo, po wszczepieniu protezy aortalnej wystąpiła ostra niewydolność nerek, wymagająca w trzeciej dobie od zabiegu rozpoczęcia dializoterapii. Zastosuję:
Wskaźnik oporu naczyniowego (RI) w badaniu dopplerowskim jest podwyższony w przypadku:
Dializę ze wskazań nagłych wykonasz u chorego, który ma:
Należy pamiętać, że genetycznie uwarunkowane wielotorbielowate zwyrodnienie nerek jest chorobą, która może być kojarzona z występowaniem:
U pacjenta z przewlekłą chorobą nerek w stadium 3 w przebiegu nefropatii cukrzycowej stwierdzono RR 150/90 mm Hg, stężenie hemoglobiny 11 g/dl, hemoglobina glikowana - 6% oraz stężenie iPTH 150 pg/ml. W celu spowolnienia postępu przewlekłej choroby nerek w PIERWSZYM rzędzie należy:
U pacjenta hemodializowanego, pomimo stosowania diety ubogofosforanowej, stwierdza się normokalcemię, hiperfosfatemię i stężenie iPTH 150 pg/ml. W terapii należy zastosować:
Obniżona aktywność dopełniacza we krwi występuje w:
Dializacyjne zapalenie otrzewnej powoduje:
56-letni pacjent został przyjęty do oddziału neurologicznego z powodu drgawek, z towarzyszącą gorączką, wysypką skórną oraz podwyższonym ciśnieniem tętniczym. W KT stwierdzono obecność wodogłowia zaopatrzonego połączeniem komorowo-przedsionkowym. Badanie ogólne moczu wykazało obecność bogatokomórkowego osadu. Konsultujący nefrolog podejrzewa:
Stosowanie sewelameru u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek leczonych nerkozastępczo jest:
1) równie skuteczne jak węglanu wapnia w leczeniu hiperfosfatemii;
2) zmniejsza w porównaniu do węglanu wapnia ryzyko pozaszkieletowych zwapnień i w ten sposób może wywierać efekt kardioprotekcyjny;
3) zmniejsza stężenie cholesterolu LDL we krwi;
4) zwiększa stężenie glinu we krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Hiperlipidemia u chorych po przeszczepieniu nerki nasila rozwój choroby sercowo-naczyniowej. Prawidłowe postępowanie to:
1) zwiększenie aktywności fizycznej;
2) statyny (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo koenzymu A);
3) zastosowanie rapamycyny w sytuacji hipertriglicerydemii;
4) zamiana cyklosporyny A na takrolimus (FK 506);
5) regularne picie 30-50g alkoholu dziennie w postaci wina lub piwa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem do hemodializ w przewlekłej niewydolności nerek jest:
Bakteriomocz znamienny to:
W ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek z burzliwymi objawami klinicznymi, lekami pierwszego wyboru przed uzyskaniem wyniku posiewu moczu, są:
Działanie nefroprotekcyjne leków hipotensyjnych rozkurczających tętniczkę odprowadzającą krew z kłębka wynika głównie ze:
Stosowanie ACE inhibitorów w przewlekłej chorobie nerek w stadium III i IV jest:
Przeciwwskazaniem bezwzględnym do przeszczepienia nerki jest/są:
Gęstość względna moczu oznaczana jest zwykle metodą:
Najmniej charakterystycznym spośród wymienionych objawów klinicznych ziarniniaka Wegnera jest:
Ostra niewydolność nerek z powodu rabdomiolizy może być skutkiem:
Utrzymywanie prawidłowych stężeń fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi jest jednym z podstawowych zadań zapobiegania rozwojowi osteodystrofii w przewlekłej chorobie nerek. W tym celu dobową podaż fosforanów w diecie u pacjentów w stadium 5 należy ograniczyć do:
Od żywego dawcy można pobrać nerkę do przeszczepienia:
Wzrostu kaliemii u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie powodują:
1) beta-blokery; 2) sulodeksyd; 3) spironolakton; 4) indapamid; 5) heparyna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podstawowymi problemami stomatologicznymi u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek są:
1) kserostomia; 4) przerost kości wyrostków zębodołowych;
2) choroba przyzębia; 5) alkaliczne pH śliny mieszanej.
3) próchnica;
Prawidłowa odpowiedź to:
Powikłaniami leczenia czynnikami stymulującymi erytropoezę u chorych dializowanych mogą być:
1) wzrost ciśnienia tętniczego; 4) zmniejszenie frakcji wyrzutowej serca;
2) hiperkaliemia; 5) nowotworzenie naczyń krwionośnych.
3) hipofosfatemia;
Prawidłowa odpowiedź to:
Przewlekła choroba nerek usposabia u kobiety w ciąży do wystąpienia stanu przedrzucawkowego w następującej sytuacji:
1) stężenie kreatyniny > 1,2 mg/dl; 4) ciśnienie tętnicze > 140/90 mmHg;
2) białkomocz > 300 mg/dl; 5) podwyższona liczba płytek krwi.
3) stężenie kwasu moczowego > 5,5 mg/dl;
Prawidłowa odpowiedź to:
U 54-letniej kobiety, jedynej w rodzinie, stwierdzono schyłkową niewydolność nerek wywołaną autosomalną dominującą wielotorbielowatością nerek. 20-letnia córka - studentka wyraża chęć oddania nerki swojej matce. Badania córki - dawcy (najstarsza spośród 3 córek) nie wykazały odchyleń od stanu prawidłowego. Ciśnienie tętnicze w normie. Rutynowe badania biochemiczne, badanie ogólne i posiew moczu (ocena białkomoczu i kreatyniny), Rtg klatki piersiowej nie wykazywały odchyleń od normy.
W badaniu NMR nerek nie stwierdzono torbieli. Wobec powyższego, którą z poniższych decyzji należy podjąć odnośnie zakwalifikowania do przeszczepienia nerki?
Odpowiednio wcześnie wykonana tonsillektomia przynosi najwięcej korzyści terapeutycznych w:
1) cukrzycy; 4) kłębuszkowych zapaleniach nerek o etiologii wirusowej;
2) nefropatii IgA; 5) plamicy Schoenleina-Henocha.
3) zespole Goodpasture’a;
Prawidłowa odpowiedź to:
W przebiegu schyłkowej niewydolności nerek występuje wtórna nadczynność przytarczyc łącznie ze wzrostem zawartości parathormonu w surowicy (PTH). Charakterystyczne zaburzenia występujące we wtórnej nadczynności przytarczyc to:
1) zaburzenia w centralnym i obwodowym układzie nerwowym (zmiany w EEG, przedłużone przewodnictwo w nerwach ruchowych);
2) zwiększenie frakcji wyrzutowej lewej komory serca;
3) zwapnienie tkanek miękkich;
4) zaburzenia fagocytozy;
5) zwiększenie syntezy 1,25 (OH)2D3.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 40-letniego chorego, w ciągu 5 lat leczenia powtarzaną hemodializą, mierzono na przedramieniu, 1 raz w miesiącu, przepływ krwi przez przetokę tętniczo-żylną. W ciągu ostatniego miesiąca przepływ krwi przez przetokę obniżył się z 1260 ml/min do 820 ml/min. Krwawienia z przetoki tętniczo-żylnej po zakończeniu zabiegu - nie obserwowano. Wskaźnik redukcji mocznika (URR) wynosił 60%. Wskaż, które z poniższych badań może ułatwić rozpoznanie przyczyny zaburzeń funkcjonowania przetoki tętniczo-żylnej:
U 52-letniego mężczyzny pozostającego w programie hemodializ (HD) stwierdzono stężenie Hb - 9,2 G/dl. W trakcie leczenia nerkozastępczego otrzymuje 10 000 UI erytropoetyny dożylnie, po każdym zabiegu. Stężenie ferrytyny wynosi 60 mg/ml a wysycenie transferyny 12%. Test na krew utajoną w stolcu negatywny (po trzykrotnym badaniu). Chory pobiera doustnie 325 mg siarczanu żelaza na dzień. W wywiadzie podaje uczulenie na dekstran żelaza. Co należy uczynić, żeby uzyskać docelowe stężenie hemoglobiny - 11-12 g/dl?
Wymień stany kliniczne w których wskazane jest zastosowanie wysokoefektywnej hemodializy:
1) niedożywienie; 4) mała skuteczność kliniczna standardowej hemodializy;
2) nasilony metabolizm; 5) przeciwwskazania do przeszczepu.
3) niedokrwistość;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wymień czynniki, które mogą być odpowiedzialne za wystąpienie błoniastego kłębuszkowego zapalenia nerek:
1) infekcje wirusowe i bakteryjne; 4) antybiotyki z grupy półsyntetycznej penicyliny;
2) nowotwory; 5) kortykosteroidy.
3) sarkoidoza;
Prawidłowa odpowiedź to:
Niedokrwistość u chorych w okresie schyłkowej niewydolności nerek jest najczęściej spowodowana:
1) skróceniem przeżycia krwinek czerwonych; 4) hiperkaliemią;
2) utratą krwi w czasie hemodializy; 5) dużą dawką dializy.
3) niedostatecznym wytwarzaniem erytropoetyny;
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent lat 68 z cukrzycą typu II i nadciśnieniem tętniczym, był wielokrotnie hospitalizowany z powodu znacznego osłabienia i bradykardii. W badaniach dodatkowych stwierdzano: Elektrolity w surowicy: Na-126mmol/l, K-7,2 mmol/l; Klirens kreatyniny- 30 ml/min; pH krwi - 7,21; dwuwęglany - 12 mmol/l; Chlorki w surowicy- 123 mmol/l, pH moczu - 5,0. Wskaż najbardziej prawdopodobną przyczynę ww. zaburzeń:
Istotnie wyższe pięcio- i 10-letnie przeżycie przeszczepionej nerki u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek można uzyskać w następujących sytuacjach:
1) pacjenci są leczeni hemodializą;
2) pacjenci są leczeni dializą otrzewnową;
3) przeszczep jest wykonany powyżej 1 roku po rozpoczęciu leczenia dializami;
4) przeszczep jest wykonany przed okresem dializoterapii lub w pierwszych 6 miesiącach po jej rozpoczęciu;
5) dawcą jest osoba żywa, spokrewniona (dawca rodzinny).
Prawidłowa odpowiedź to:
36-letnia kobieta z agenezją jednej nerki i przewlekłą obturacyjną nefropatią, została przyjęta do szpitala z powodu hipotonii, odwodnienia, bólów głowy, wymiotów i zaburzenia świadomości. Badania dodatkowe: kreatynina w surowicy - 2,8 mg/dl, elektrolity w surowicy: Na-116 mmol/l, K-6,7 mmol/l, pH krwi-7,21. Zaproponuj postępowanie terapeutyczne:
Ryzyko choroby niedokrwiennej serca jest wielokrotnie wyższe u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Oprócz czynników ryzyka zidentyfikowanych w populacji Framingham, współistnieją czynniki swoiste dla niewydolności nerek. Wskaż te czynniki:
1) wtórna nadczynność przytarczyc; 4) stres oksydacyjny;
2) hiperhomocysteinemia; 5) przewlekłe zapalenie.
3) niedożywienie;
Prawidłowa odpowiedź to:
U 22-letniej kobiety z nawracającą kamicą układu moczowego w badaniach dodatkowych stwierdzono: stężenie wapnia w surowicy- 2,3 mmol/l, fosforanów- 1,2 mmol/l potasu- 3,5 mmol/l, chlorków- 112 mmol/l, AP-110 IU/l, kwasu moczowego - 0,4 mmol/l, pH krwi -7,21, wydalanie wapnia - 6,7 mmol/dobę, wydalanie kwasu szczawiowego - 0,3 mmol/dobę, wydalanie kwasu moczowego - 1,8 mmol/dobę, pH moczu- 6,2. Wskaż przyczynę kamicy:
70-letni chory niestabilny hemodynamicznie, z niewydolnością wielonarządową wymaga dializoterapii z powodu ostrej niewydolności nerek. Zaproponuj optymalne metody leczenia:
1) ciągła hemofiltracja tętniczo-żylna;
2) ciągła tętniczo-żylna hemodializa;
3) dializa otrzewnowa;
4) standardowa hemodializa;
5) hemodializa z zastosowaniem wysoko-przepływowych dializatorów.
Prawidłowa odpowiedź to:
74-letni mężczyzna z wywiadem nadciśnienia tętniczego, chromaniem przestankowym, zgłasza pogorszenie samopoczucia i duszność. Badanie fizyczne; RR 220/140 mmHg, migotanie przedsionków, cechy obrzęku płuc, obrzęki podudzi, Badania dodatkowe; kreatynina w surowicy - 5,6mg%, mocznik- 30mmol/l, K-3,2mmol/l, Hb- 13,8mg%, białkomocz - 30 mg%. Stężenie kreatyniny wykonane przed miesiącem - 1,2 mg/dl. Wskaż prawdopodobną przyczynę niewydolności nerek:
U 60-letniego chorego po rozległym zabiegu operacyjnym w jamie brzusznej wystąpiła oliguria. Wskaż wyniki badań, które wskazują na przednerkową postać ostrej niewydolności nerek:
1) molalność moczu > 500 mmol/kg H2O, stosunek stężenia kreatyniny w moczu do stężenia kreatyniny w surowicy > 20;
2) stężenie sodu w moczu < 20 mmol/l, stężenie mocznika w moczu > 200 mmol/l;
3) frakcyjne wydalanie sodu >1%, białkomocz 560 mg/dl;
4) molalność moczu < 350 mmol/kg H2O, stosunek stężenia kreatyniny w moczu do stężenia kreatyniny w surowicy < 20;
5) stosunek stężenia mocznika w moczu do stężenia mocznika w surowicy < 5, c.g. moczu 1010;
6) stężenie sodu w moczu > 30 mmol/l, stężenie mocznika w moczu < 100 mmol/l.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent l. 48, przyjęty do kliniki z powodu duszności, krwioplucia, stanów podgorączkowych i obrzęków. W wywiadzie podawał nawracające zapalenie ucha i zatok obocznych nosa. Badania dodatkowe: OB-70 mm/1h, CRP-8 mg/l, kreatynina-3,6mg%, cANCA 200 EU. Badanie moczu - c.g. 1010, białko 140 mg/dl, w osadzie erytrocyty 30-40 wpw, rtg. klatki piersiowej: w środkowym
i dolnym polu płuca prawego 3 krągłe cienie z cechami rozpadu. Proponowane rozpoznanie to:
17-letnia uczennica przyjęta została do szpitala z powodu osłabienia, hipotonii, gorączki, zapalenia stawów i niedokrwistości. Dwa lata wcześniej, w badaniach wykonanych przed rozpoczęciem nauki w szkole średniej, miała dodatni odczyn Wassermana. Badania dodatkowe: CRP-18 mg/l, badanie ogólne moczu - c.g. 1010, białko 112mg/dl, erytrocyty i leukocyty usiewają pole widzenia, stężenie kreatyniny w surowicy - 2,4 mg%, Elektrolity w surowicy: Na-125 mmol/l, K-2,8 mmol/l; ANA (+++), miano aktywności hemolitycznej dopełniacza-12j C’H50. Zaproponuj rozpoznanie choroby nerek:
W profilaktyce kamicy spowodowanej hiperkalciurią nerkową zalecana jest:
1) dieta ubogowapniowa; 4) hydrochlorotiazyd;
2) dieta ubogosodowa; 5) alkalizacja moczu.
3) dieta z zawartością białka do 1,0 g/kg mc;
Prawidłowa odpowiedź to:
20-letni student został przyjęty do szpitala z powodu bólów w okolicy lędźwiowej, krwiomoczu, nadciśnienia i niewielkich obrzęków. Dwa tygodnie wcześniej chorował na anginę, która była leczona ampicyliną przez 6 dni. Wskaż badania dodatkowe, które pozwolą ustalić rozpoznanie:
1) badanie ogólne moczu, ASO, dopełniacz;
2) urografia, biopsja nerki, posiew moczu;
3) USG układu moczowego;
4) badanie osadu moczu na obecność erytrocytów dysmorficznych i akantocytów;
5) układ krzepnięcia, elektroforeza białek moczu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stężenie jonów wapnia w standardowym płynie dializacyjnym używanym do dializy otrzewnowej wynosi obecnie najczęściej:
U 28-letniej kobiety z rozpoznanym przed 2 laty mezangialnym kłębuszkowym zapaleniem nerek, w trakcie obecnych badań stwierdzono wzrost białkomoczu do 1,0 g/dobę, krwinkomocz, stężenie kreatyniny 0,8 mg/dl i filtrację kłębuszkową 92 ml/min, ciśnienie tętnicze 120/70 mmHg. Wybierz schemat leczenia:
1) inhibitory enzymu konwertującego; 4) cyclofosfamid;
2) antagoniści receptora dla angiotensyny II; 5) azatiopryna.
3) glikokortykosteroidy;
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta leczonego dializą otrzewnową z powodu schyłkowej niewydolności nerek w trakcie badań okresowych stwierdzono stężenie Hb 10,0 g/dl, wysycenie transferyny 40%, tygodniowy klirens kreatyniny 40 l/1,73 m2. W tej sytuacji należy:
Cechy angiomyolipoma nerki to:
1) duża zawartość tłuszczu, co decyduje o rozpoznaniu w tomografii komputerowej;
2) konieczność różnicowania z rakiem w ok.5% przypadków;
3) występuje w zespole stwardnienia guzowatego;
4) występuje jako zmiana pojedyncza i jednostronna w 20% przypadków.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 66-letniego pacjenta bez istotnej przeszłości chorobowej rozpoczęto dializoterapię z powodu ostrej niewydolności nerek o nieustalonej etiologii. W wykonanej w warunkach dializoterapii biopsji stwierdzono: komórkowe półksiężyce w 4 spośród 10 widocznych kłębuszków, cechy rozplemu wewnątrzwłośniczkowego we wszystkich kłębuszkach, oraz nasilone zmiany cewkowo-śródmiąższowe, a także linijne złogi IgG wzdłuż błony podstawnej kłębuszków nerkowych. U chorego w pierwszej kolejności należy podejrzewać:
Do izby przyjęć szpitala została przywieziona 20-letnia kobieta z zaburzeniami świadomości, wydolna oddechowo i krążeniowo, nie gorączkuje. Z wywiadu od rodziny wynika, iż pacjentka wcześniej nie chorowała, a od 3 dni występowała biegunka. W badaniu fizykalnym stwierdzono szmer pęcherzykowy nad płucami, tachykardię 135/min, RR 160/80mmHg, niewielkie obrzęki w okolicy kostek. W EKG rytm zatokowy, a w wykonanych badaniach laboratoryjnych: morfologia: Hb 7,6g/l, płytki 20tys./ul, w rozmazie krwi obwodowej obecne rozpadnięte erytrocyty, kreatynina 15mg%, K 7,5mmol/l, pH 7,21mmol/l oraz podwyższone wartości dehydrogenazy mleczanowej. Najbardziej prawdopodobną przyczyną opisanego stanu jest:
W nefropatii toczniowej:
1) występuje duże zróżnicowanie obrazu biopsyjnego nerki;
2) nie wykonuje się biopsji nerki, ponieważ podobnie jak w cukrzycy nie służy ona rozpoznaniu choroby;
3) leczenie uzależnione jest od obrazu biopsyjnego;
4) nigdy nie ma wskazań do wykonania ponownej biopsji;
5) przebieg kliniczny jest zawsze postępujący i prowadzi do niewydolności nerek.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zaakcentowanie zrazikowej struktury kłębuszków i zwiększenie liczby komórek mezangialnych obserwowane przy pomocy mikroskopu świetlnego, a także obraz podwójnego okonturowania ściany włośniczki w preparatach impregnowanych solami srebra metodą Jonesa dają podstawy do rozpoznania glomerulopatii:
U 23-letniego mężczyzny w wywiadzie z polidypsją, poliurią i osłabieniem mięśni stwierdzono w wykonanych badaniach laboratoryjnych hipokaliemię, hipochloremię, alkalozę metaboliczną, zwiększone stężenie reniny i aldosteronu w osoczu. Ciśnienie tętnicze utrzymywało się w granicach normy. W dobowej zbiórce moczu odnotowano zwiększone wydalanie K, Na, Ca. Prawidłowym rozpoznaniem jest:
38-letni mężczyzna z zawodu pracownik umysłowy zgłosił się do lekarza rejonowego z powodu nawrotu gorączki 3 tygodnie po przebytej infekcji górnych dróg oddechowych (leczonej ampicyliną), duszności, skąpomoczu < 500 ml/dobę, plamisto-grudkowej wysypki na skórze całego ciała, bólu i obrzęków stawów oraz tępego bólu w okolicy lędźwiowej. Z wywiadu - cukrzyca typu 1 od 9 lat, leczona insuliną humanizowaną w schemacie funkcjonalnej intensywnej insulinoterapii, pozostaje pod stałym nadzorem diabetologa; bad. dna oka, prawidłowe, HbA1c 6.7 %, wartość kreatyniny w surowicy przed 2-ma miesiącami - 1.2 mg/dL, wartości RR kontrolowane inhibitorem konwertazy prawidłowe. Aktualnie wykonane badania wykazały: wzrost kreatyniny w surowicy (3.9 mg/dL), eozynofilię, makroskopowy krwinkomocz, białkomocz (<1.0 g/dobę), jałowy ropomocz, kwasicę metaboliczną; wartość RR - 170/100 mmHg. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Wskazaniami do wykonania angiografii tomografii komputerowej (angio-TK) są:
1) podejrzenie zwężenia tętnicy nerkowej; 4) tętniak aorty brzusznej;
2) guz nerki; 5) wielotorbielowatość nerek (ADPKD).
3) zespół Budda-Chariego;
Prawidłowa odpowiedź to:
Częstą przyczyną nadciśnienia tętniczego u chorych po transplantacji nerki nie jest:
70-letni chory z 20-letnim wywiadem nadciśnienia tętniczego, regularnie przyjmujący leki hipotensyjnie po przebyciu przełomu nadciśnieniowego został skierowany do oddziału nefrologii z powodu podejrzenia marskości nerki lewej. Wymiar długi nerki lewej wynosił 7 cm a nerki prawej 9 cm. eGFT obliczone na podstawie wzoru MDRD wynosiło 34 ml/min. W badaniu angio-TK stwierdzono brak zakontraktowania lewej tętnicy nerkowej oraz krytyczne (ok. 90%) zwężenie tętnicy nerkowej prawej. Optymalne postępowanie obejmuje:
67-letni chory z 13-letnim wywiadem nadciśnienia tętniczego, nieregularnie przyjmujący leki hipotensyjnie po przebyciu przełomu nadciśnieniowego został skierowany do oddziału nefrologii z powodu podejrzenia marskości nerki lewej. Wymiar długi nerki lewej wynosił 6,5 cm. eGFT obliczone na podstawie wzoru MDRD wynosiło 56 ml/min. W badaniu angio-TK stwierdzono krytyczne zwężenie lewej tętnicy nerkowej oraz dyskretne (ok. 20%) zwężenie tętnicy nerkowej prawej. Optymalne postępowanie obejmuje:
Różnicując przyczyny przewlekłej choroby nerek nie należy rozważać rozpoznania nefropatii nadciśnieniowej jeśli:
Jakie jest docelowe ciśnienie tętnicze w zespole nerczycowym w przebiegu amyloidozy?
Najważniejszą przyczyną nadciśnienia tętniczego w niewydolności nerek jest:
Leczenia nerkozastępczego (hemodializa, hemofiltracja) u chorych z zespołem wątrobowo-nerkowym nie należy podejmować jeśli:
36-letni chory z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, leczony lamiwudyną od 2 miesięcy zgłosił się do poradni nefrologicznej z powodu obrzęków kończyn dolnych. W wywiadzie appendektomia i ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B w
17-roku życia. W badaniu fizykalnym stwierdzono nadciśnienie tętnicze, mierne wodobrzusze i ciastowate obrzęki podudzi.
W badaniu ogólnym moczu stwierdzono białkomocz 200 mg/dl. Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie?
Czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu ostrej niewydolności nerek u chorych z marskością wątroby są wymienione poniżej,
z wyjątkiem:
W leczeniu cukrzycy typu 2 u chorych z niewydolnością nerek w okresie predializacyjnym nie należy stosować:
1) insulinoterapii; 2) metforminy; 3) akarbozy; 4) gliquidonu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem bezwzględnym do przeszczepienia nerki jest:
1) przebyta choroba nowotworowa;
2) uogólniona choroba nowotworowa;
3) wirusowe zapalenie wątroby typu B;
4) wirusowe zapalenie wątroby typu C;
5) niewydolność krążenia oporna na leczenie konwencjonalne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent 3 lata po zabiegu przeszczepienia nerki ze stabilną jej czynnością (stężenie kreatyniny 1.7 mg%), leczony cyklosporyną i prednizonem zgłosił się do lekarza rodzinnego z gorączką do 38°C, kaszlem z wykrztuszaniem ropnej plwociny. Lekarz rozpoznał zapalenie oskrzeli i zlecił klarytromycynę w dawce 2x 500mg na dobę przez 10 dni. Po 3 dniach gorączka ustąpiła ale z powodu złego poczucia, wzrostu ciśnienia tętniczego do 140/100 mmHg i pojawienia się drżenia rąk pacjent zgłosił się do ośrodka transplantacyjnego. Stwierdzono wzrost stężenia kreatyniny do 2.9 mg%. Najbardziej prawdopodobną przyczyną pogorszenia czynności nerki jest:
Wskazaniem do nefrektomii przed zakwalifikowaniem do przeszczepienia nerki nie jest:
Wskaż prawidłowe zdanie dotyczące kwalifikacji chorych do przeszczepienia nerki:
Lek immunosupresyjny, który wywołuje istotną hiperlipidemię to:
W przypadku podejrzenia zwężenia tętnicy nerki przeszczepionej w leczeniu nadciśnienia tętniczego nie należy stosować:
W przypadku potwierdzenia przetoki moczowej u biorcy nerki w pierwszej kolejności należy:
Działanie nefrotoksyczne wykazują następujące leki:
Najczęstszą przyczyną późnej utraty przeszczepu nerkowego jest:
Działania niepożądane mykofenolanu mofetylu (MMF) to:
Których leków immunosupresyjnych nie należy kojarzyć ze sobą w terapii podtrzymującej u biorcy przeszczepu nerkowego?
U pacjentów z nowotworem de novo po transplantacji lub ryzykiem nawrotu nowotworu po transplantacji, wskazanym lekiem immunosupresyjnym jest:
Po udanym zabiegu przeszczepienia nerki i trzustki korzyścią dla biorcy jest:
1) powolna poprawa przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (polineuropatii);
2) ochrona przeszczepionej nerki przed rozwojem nefropatii cukrzycowej;
3) stabilizacja retinopatii cukrzycowej;
4) regresja makroangiopatii;
5) poprawa jakości życia.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku stwierdzenia ostrego odrzucania przeszczepu nerkowego u biorczyni nerki w ciąży, właściwym postępowaniem jest:
Najlepsze wyniki przeżycia przeszczepu nerkowego uzyskuje się:
W przypadku stwierdzenia mikroangiopatii zakrzepowej w nerce przeszczepionej, lekiem immunosupresyjnym z wyboru jest:
U pacjenta rozpoczynającego leczenie nerkozastępcze stwierdzono HBsAg (-), anty-HBs(-), anty-HBc (+), jak określisz status wirusologiczny pacjenta i właściwe postępowanie:
1) należy przeprowadzić cykl szczepień przeciw wzw B;
2) pacjent nie wymaga szczepienia;
3) pacjent przebył wzw B, nie jest zakaźny;
4) pacjent przebył wzw B, jest potencjalnie zakaźny;
5) przeciwciała anty-HBc są wyrazem skutecznego szczepienia przeciw wzw B.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zakres ciężkości ostrej niewydolności nerek określony jako „Niewydolność - Failure” wg skali RIFLE obejmuje:
Bezwzględne kryteria warunkujące rozpoczęcie leczenia nerkozastępczego w przebiegu onn to m.in.:
Do przyczyn wywołujących miąższową ostrą niewydolność nerek należą:
1) ostre kłębuszkowe i gwałtownie postępujące kzn;
2) zespół hemolityczno-naczyniowy i zapalenia naczyń choroby naczyń;
3) niewydolność nerek polekowa i po kontrastach radiologicznych;
4) ostre zapalenia trzustki i zaburzenia żołądkowo-jelitowe z utratą płynów;
5) powikłania ciąży (rzucawka, krwotoki poprzetoczeniowe).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe zdanie dotyczące separacji osocza metoda filtracyjną:
1) separacja osocza z użyciem błon filtracyjnych powinna być prowadzona z zastosowaniem możliwie wysokich wartości TMP gdyż wyższe TMP zwiększa współczynnik przesiewania błony;
2) zabieg powinien być prowadzony w wolnym tempie i z zastosowaniem przepływów krwi rzędu 30-40 ml/min aby zapobiec wykrzepianiu krwi w plazmafiltrze;
3) zabieg należy prowadzić z zastosowaniem wartości TMP nie przekraczających 50 mmHg celem uniknięcia hemolizy;
4) w większości sytuacji klinicznych należy stosować co najmniej 24 godzinną przerwę między zabiegami, co wynika z farmakokinetyki narastania stężenia immunoglobulin;
5) efektywność zabiegów wzrasta w czasie kolejnych sesji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłowe zdanie dotyczące zastosowania plazmaferezy w FSGS:
Wskazania do biopsji nerki w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek to:
1) postępujący ubytek filtracji kłębuszkowej;
2) brak wyraźnej klinicznej fazy zdrowienia po 6 tygodniach;
3) obecność białkomoczu nerczycowego w chwili rozpoznania;
4) brak wyraźnej hipokomplementemii;
5) obecność przewlekłej niedokrwistości niejasnego pochodzenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta ze schyłkową niewydolnością nerek w przebiegu nefropatii IgA, w trzecim miesiącu po przeszczepieniu nerki wystąpiło gwałtowne pogorszenie dotychczas stabilnej jej czynności. Obniżeniu uległa diureza, w surowicy krwi wzrosło stężenie kreatyniny, bilirubiny i LDH oraz obniżeniu uległo stężenie haptoglobiny, pojawiła się niedokrwistość i małopłytkowość. Pacjent otrzymywał trzy leki immunosupresyjne: cyklosporynę A, rapamycynę oraz prednizon. Na podstawie w/w informacji, które z powikłań jest najbardziej prawdopodobne?
W ciąży u biorczyni przeszczepu nerkowego nie należy stosować leków immunosupresyjnych:
1) cyklosporyny A; 4) takrolimusu;
2) mykofenolanu mofetylu; 5) azatiopryny.
3) rapamycyny;
Prawidłowa odpowiedź to:
Zakażenie HCV u biorcy przeszczepu może powodować:
1) zwiększoną częstość występowania cukrzycy;
2) krioglobulinemię;
3) kłębuszkowe zapalenie nerek;
4) zakrzepicę spowodowana obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych;
5) proces ostrego odrzucania.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z zespołem Alporta, 6 miesięcy po transplantacji nerki stwierdzono szybko pogarszającą się czynność nerki z białkomoczem i krwinkomoczem. Zdecydowano wykonać biopsję nerki. Jakie rozpoznanie jest najbardziej prawdopodobne?
Które powikłanie nie jest typowe dla cyklosporyny A?
1) wypadanie włosów; 4) nadciśnienie tętnicze;
2) hirsutyzm; 5) supresja szpiku.
3) przerost dziąseł;
Prawidłowa odpowiedź to:
U 20-letniego mężczyzny, chorującego na cukrzycę typu 1 od 10 roku życia stwierdzono trzykrotnie wydalanie albumin z moczem rzędu 30-40 mg/dobę. HbA1c wynosi 7.8%. Poprawa kontroli glikemii może spowodować:
1) zmniejszenie albuminurii; 4) zmniejszenie RPF;
2) ustąpienie albuminurii; 5) zmniejszenie wymiarów powiększonych nerek.
3) zwiększenie GFR;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wirus Polyoma BK u biorców przeszczepu nerki wywołuje:
1) ostre odrzucanie przeszczepu;
2) mikroangiopatię zakrzepową;
3) śródmiąższowe zapalenie nerki przeszczepionej;
4) śródmiąższowe zapalenie nerek własnych;
5) nie jest patogenny dla biorców przeszczepu.
Prawidłowa odpowiedź to: