Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
U chorych na szpiczaka plazmocytowego w wieku 65 lat, zastosowanie bortezomibu łącznie z chemioterapią (np. melfalan, prednison) w pierwszej linii leczenia:
Radioterapia w naciekającym raku pęcherza moczowego:
Wskaż prawidłowe stwierdzenie dotyczące radioterapii w raku odbytnicy:
Pooperacyjna radioterapia po doszczętnej resekcji guza pierwotnego w niedrobnokomórkowym raku płuca wpływa na przeżycie w:
Wskazanie do napromieniania wyłącznie loży po usuniętym guzie piersi (partial breast irradiation) to:
Patognomoniczna cecha glioblastoma (WHO IV) w obrazie radiologicznym to:
U pacjenta w wieku 72 lat z rozpoznaniem chłoniaka DLBCL, NOS z masywnym zajęciem węzłów chłonnych pachwinowych i biodrowych, który przebył zawał mięśnia serca przed 6 miesiącami, a w badaniu echokardiograficznym frakcja wyrzutowa lewej komory wynosi około 40%, właściwym leczeniem jest:
Definicja laboratoryjnego (utajonego) zespołu rozpadu guza (Laboratory Tumor Lysis Syndrome) nie obejmuje zmian następujących parametrów w surowicy krwi w okresie od 3 dni przed do 7 dni po rozpoczęciu leczenia cytostatycznego:
1) kwas moczowy ≥ 8 mg/dl lub wzrost o 25% wartości wyjściowej;
2) potas ≥ 6,0 mmol/l lub wzrost o 25% wartości wyjściowej;
3) wapń ≤ 1,75 mmol/l lub spadek o 25% wartości wyjściowej;
4) dehydrogenaza mleczanowa (LDH) > normy lub wzrost o 25% wartości wyjściowej;
5) cholesterol całkowity > normy lub wzrost o 25% wartości wyjściowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Profilaktyka wtórnego zajęcia ośrodkowego układu nerwowego u chorych na nowotwory limfoidalne jest wskazana w przypadku:
Przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, ma między innymi, następujące wskazania rejestracyjne:
Pierwotny chłoniak śródpiersia z dużych komórek B:
Optymalnym leczeniem pierwszej linii u chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową w wieku 52 lat bez istotnych klinicznie schorzeń współistniejących, a wymagającego leczenia przeciw-białaczkowego, u którego wykryto delecję 17p jest:
Według kryteriów NCI CTC 4 stopień nasilenia nudności to:
U 62-letniej chorej na hormonozależnego, HER-2 ujemnego raka piersi z niekontrolowaną cukrzycą w wywiadzie, doszło do rozsiewu do kości w czwartym roku uzupełniającej hormonoterapii tamoksyfenem. Zastosowano anastrozol. Po 14 miesiącach doszło do progresji w postaci wystąpienia dwóch nowych zmian przerzutowych w kręgach lędźwiowych. Optymalną opcją dalszego leczenia jest w tym przypadku:
U 56-letniego chorego z rozpoznanym pierwotnie rozsianym rakiem jelita grubego z mnogimi przerzutami do płuc i wątroby, wykonano hemikolektomię i rozpoznano gruczolakoraka G3, (pT3,pN1, M1) bez mutacji KRAS. W wywiadzie stwierdzono: kontrolowane nadciśnienie od 7 lat, zakrzepicę żył głębokich kończyny dolnej z przebytym przed rokiem zespołem pozakrzepowym i zespół Gilberta. W pierwszej linii leczenia u tego chorego optymalne jest wykorzystanie:
U chorych na raka jelita grubego leczonych uzupełniającą chemioterapią z udziałem oksaliplatyny (XELOX, FOLFOX) częstym powikłaniem jest polineuropatia obwodowa. Ryzyko przetrwałych objawów po 2 latach od zakończenia leczenia wynosi około:
U 71-letniej chorej rozpoznano HER-2 dodatniego, hormonozależnego raka piersi w IV stopniu zaawansowania (rozsiew do kości i węzłów chłonnych). W pierwszej linii leczenia podjęto próbę stosowania chemioterapii wg schematu EC (epirubicyna + cyklofosfamid), następnie paklitakselu w monoterapii. Chemioterapię przerwano ze względu na złą tolerancję oraz brak zgody chorej. W kolejnej linii leczenia zastosowano tamoksyfen uzyskując odpowiedź obiektywną, a następnie stabilizację (czas trwania korzyści klinicznych wynosił 11 miesięcy). Podczas hormonoterapii drugiej linii letrozolem doszło do progresji w 7. miesiącu terapii. W takiej sytuacji optymalną opcją leczenia jest:
U chorych na raka piersi leczonych inhibitorami aromatazy należy:
1) w odstępach 6-12 miesięcznych przeprowadzać ultrasonograficzne badanie miednicy sondą dopochwową;
2) rutynowo stosować profilaktykę przeciwzakrzepową;
3) rutynowo stosować suplementację wapnia i witaminy D;
4) rutynowo stosować w profilaktyce osteoporozy doustne lub dożylne bisfosfoniany;
5) przed leczeniem wykonać badanie DEXA (osteodensytometria kości).
Prawidłowa odpowiedź to:
Które leki ukierunkowane molekularnie nie powinny być stosowane w skojarzeniu?
U chorej na raka jajnika wykonano zabieg usunięcia macicy z przydatkami, sieci, wyrostka robaczkowego, pobrano wymazy z miejsc typowych oraz popłuczyny płynu z jamy otrzewnowej. W badaniu histopatologicznym: nowotwór surowiczy G1, zajęcie obu jajników, bez zajęcia torebki, w wymazach i popłuczynach nie stwierdzono komórek nowotworowych. U tej chorej:
Które leki zwiększają skuteczność radioterapii w praktyce klinicznej (wykazują efekt radiouczulający)?
Amifostyna jest przykładem leku modulującego efekt radioterapii. Jej mechanizm działania polega na:
W gruczolakach przysadki wskazania do radioterapii obejmują:
Wydolność diagnostyczna gastroskopii w wykrywaniu ogniska pierwotnego nowotworu o nieznanym punkcie wyjścia wynosi:
Leczenie z udziałem pemetreksedu wymaga następującej suplementacji witaminowej:
1) kwas foliowy w dawce dobowej 350-1000 mcg;
2) kwas foliowy w dawce dobowej 180-300 mcg;
3) witamina B12 w dawce 1000 mcg domięśniowo co 6 tygodni;
4) witamina B12 w dawce 1000 mcg domięśniowo co 9 tygodni;
5) witamina B6 w dawce dobowej 20 mg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawdopodobieństwo wystąpienie gorączki neutropenicznej w trakcie leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca cisplatyną i winorelbiną wynosi:
Występowanie powikłań zakrzepowo-zatorowych u chorych otrzymujących białka pobudzające erytropoezę występują najczęściej przy:
1) stężeniu hemoglobiny powyżej 10 g/dl;
2) zwiększeniu stężenia hemoglobiny o więcej niż 1 g/dl w ciągu 14 dni;
3) stężeniu hemoglobiny powyżej 12 g/dl;
4) zwiększeniu stężenia hemoglobiny o więcej niż 2 g/dl w ciągu 28 dni;
5) stężeniu hemoglobiny powyżej 14 g/dl.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych na drobnokomórkowego raka płuca z nawrotem można podjąć próbę ponownego zastosowania schematu stosowanego w leczeniu I linii po upływie przynajmniej 2 miesięcy w przypadku, gdy poprzednie leczenie przyniosło obiektywną odpowiedź.
Zastosowanie gefitynibu w I linii leczenia u chorych z rozpoznaniem gruczolakoraka płuca z obecnością mutacji w genie EGFR:
1) pozwala uzyskać jedynie wyższy odsetek odpowiedzi;
2) pozwala uzyskać wyższy odsetek odpowiedzi i dłuższy czas przeżycia wolnego od progresji choroby;
3) pozwala uzyskać jedynie dłuższy czas przeżycia wolnego od progresji choroby;
4) pozwala wydłużyć czas przeżycia całkowitego;
5) nie wpływa na czas przeżycia całkowitego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W kryteriach oceny odpowiedzi na leczenie wg Choi (kryteria Choi) uwzględnia się:
Kategoria BI-RADS 0 oznacza:
Mammografia u kobiety bez implantów w piersiach, nie leczonej wcześniej z powodu raka piersi jest wykonywana:
Które zdanie dotyczące leczenia raka tarczycy jest nieprawdziwe?
W jakich postaciach raka piersi nie ma wskazań do biopsji węzła wartowniczego?
1) w raku zrazikowym naciekającym;
2) w raku ukrytym (carcinoma occultum);
3) w mięsaku piersi;
4) w raku zapalnym (carcinoma inflammatorium).
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecność genów fuzyjnych EML-4-ALK pozwala rozważyć wdrożenie leczenia ukierunkowanego molekularnie przy użyciu kryzotynibu u 10-20% chorych na gruczolakoraka płuca.
Które zdanie na temat niedrobnokomórkowego raka płuca jest nieprawdziwe?
Optymalny schemat leczenia pooperacyjnego chorych z rozpoznaniem glejaka wielopostaciowego WHO G4 zakłada:
Usunięcie znamienia barwnikowego, zlokalizowanego na skórze twarzy 18-letniej kobiety, w chirurgii onkologicznej zalicza się do operacji:
Postępowaniem z wyboru u chorej na uogólnionego raka nerki w stopniu sprawności WHO 3 ze stwierdzonymi w tomografii rezonansu magnetycznego czterema przerzutami do mózgu jest:
U 62-letniego chorego rozpoznano płaskonabłonkowego raka krtaniowej części gardła w stopniu zaawansowania T2N2cM0. Stwierdzono upośledzenie stopnia sprawności (PS2 wg WHO). W wywiadzie przewlekła obturacyjna choroba płuc w stadium wydolności krążenia. Nie stwierdzono cech uszkodzenia nerek oraz narządu słuchu. Leczeniem zachowawczym z wyboru w tym przypadku jest:
Wyniki badań klinicznych wskazują, że znaczenie prognostyczne w przypadku napromieniania skojarzonego z cetuksymabem u chorych na miejscowo zaawansowane raki płaskonabłonkowe narządów głowy i szyi posiada:
Prawdziwe stwierdzenia dotyczące mięsaka Ewinga to:
1) umiejscowienie głównie w okolicy trzonów kości długich lub w obrębie miednicy lub kręgosłupa;
2) charakterystyczne jest występowanie translokacji t (X;18);
3) najbardziej aktywnym lekiem jest cisplatyna;
4) najczęściej dotyczy 1 dekady życia;
5) głównym miejscem tworzenia przerzutów są płuca;
6) leczeniem z wyboru jest chemioterapia przedoperacyjna, chirurgia skojarzona z radioterapią pooperacyjną oraz chemioterapia pooperacyjna;
7) jest nowotworem opornym na radioterapię;
8) cały cykl leczenia trwa przeciętnie 9-13 miesięcy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do charakterystycznych cech raka płaskonabłonkowego ustnej części gardła zależnego od infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) zalicza się:
Stwierdzenie w biopsji węzła wartowniczego u chorego na czerniaka skóry ramienia przerzutów do 3 węzłów chłonnych oznacza według skali TNM - AJCC z 2009 roku cechę:
Spośród poniższych prawdziwe są następujące stwierdzenia dotyczące diagnostyki i leczenia nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego:
1) leczenie uzupełniające imatynibem u chorych na GIST o dużym ryzyku nawrotu choroby przez okres 3 lat poprawia przeżycia całkowite;
2) liczba mitoz na 50 dużych pól widzenia ma podstawowe znaczenie do kwalifikacji leczenia imatynibem chorych z przerzutowym GIST;
3) w przypadku mutacji w eksonie 9 KIT stwierdzono, że w zaawansowanych przypadkach GIST zastosowanie dawki imatynibu 800 mg zamiast 400 mg wydłuża czas do progresji choroby;
4) postępowaniem standardowym przy lokalizacji w żołądku jest resekcja D2 (z limfadenektomią);
5) rodzaj mutacji w genach KIT i PDGFRA ma podstawowe znaczenie predykcyjne dla odpowiedzi na leczenie imatynibem i sunitynibem;
6) leczenie imatynibem charakteryzuje się znaczną toksycznością 3/4 stopnia, co powoduje konieczność częstych redukcji dawek;
7) w przypadkach miejscowo zaawansowanych należy rozważyć leczenie neoadjuwantowe imatynibem zamiast operacji okaleczających;
8) najczęstszą pierwotną lokalizacją GIST jest jelito cienkie;
9) najmniejszą skuteczność leczenia sunitynibem obserwuje się w GIST z obecnością pierwotnej mutacji w eksonie 9 KIT.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 40-letniej chorej wycięto przypadkowo bez wcześniejszej biopsji guz tkanek miękkich zlokalizowany w mięśniu dwugłowym lewego uda wielkości 5 cm. Badanie histopatologiczne wykazało rozpoznanie leiomyosarcoma G2, margines boczny zajęty mikroskopowo przez nowotwór. Jakie jest następnie najwłaściwsze postępowanie?
19-letnia chora zgłosiła się z powodu bolesnej guzowatej masy okolicy stawu kolanowego lewego zlokalizowanej w części dalszej kości udowej. W wykonanych badaniach obrazowych i biopsji stwierdzono mięsaka kościopochodnego wielkości 10 cm. Jakie jest najwłaściwsze postępowanie terapeutyczne?
Komórki Hodgkina i RS w klasycznym chłoniaku Hodgkina nie powinny wykazywać ekspresji:
U mężczyzn po 60. roku życia, najczęstszym nowotworem jądra jest:
Postaci specjalne raka piersi, cechujące się lepszym rokowaniem od raków inwazyjnych NST, to:
Ryzyko rozwoju raka jelita grubego u osób z rodzinną polipowatością (FAP) wynosi:
Wskaźnik Gleasona stosowany w ocenie histologicznej raka gruczołu krokowego może mieścić się w następującym przedziale wartości:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące wczesnego raka żołądka:
W odniesieniu do ekspresji receptorów steroidowych w raku piersi jako wynik klinicznie dodatni obecnie uważa się:
Zastosowanie bewacyzumabu w zaawansowanym raku piersi:
W badaniach kontrolnych u chorych po radykalnym leczeniu z powodu raka piersi:
1) najważniejszym celem jest wykrycie wznowy miejscowej lub raka drugiej piersi;
2) najważniejszym celem jest wczesne wykrycie bezobjawowych przerzutów do odległych narządów;
3) wykonywać należy mammografię, badanie przedmiotowe i wykonywane co rok zdjęcie klatki piersiowej;
4) nie ma wskazań do oznaczania krążących markerów nowotworowych;
5) u chorych po leczeniu oszczędzającym mammografię należy wykonywać regularnie co pół roku.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 34-letniej chorej przeprowadzono amputację prawej piersi z usunięciem pachowych węzłów chłonnych z powodu raka przewodowego o średnicy 3,1 cm. W badaniu histologicznym ekspresja receptorów steroidowych ER 2/8, PgR 1/8, HER2 1+, Ki67 26%. Przerzuty w 4 spośród 16 usuniętych pachowych węzłów chłonnych. Dalsze postępowanie powinno obejmować:
U 43-letniej chorej przed menopauzą rozpoznano na podstawie biopsji gruboigłowej naciekającego raka przewodowego prawej piersi. Guz ma średnicę 1,3 cm, węzły chłonne w badaniu przedmiotowym są niepowiększone. Wykonano wycięcie zmiany i biopsję węzłów wartowniczych. W badaniu pooperacyjnym usuniętych tkanek potwierdzono rozpoznanie histologiczne, stwierdzono cechę G2, ER 6/8, PgR 5/8, HER2 1+, Ki67 8%. W jednym z trzech węzłów wartowniczych stwierdzono ogniska raka średnicy 1,5 mm. Dalsze postępowanie powinno być następujące:
U 56-letniej chorej, nałogowej palaczki tytoniu (54 paczkolata), rozpoznano guz szczytu lewego płuca naciekający ścianę klatki piersiowej. Rozpoznanie histopatologiczne: rak płaskonabłonkowy. W badaniu tomokomputerowym klatki piersiowej nie wykazano powiększenia wnękowych i śródpiersiowych węzłów chłonnych. PS 1, FEV1: 1,9 l (81% wartości należnej).
W badaniu tomokomputerowym klatki piersiowej wykryto u nałogowego palacza tytoniu guzek średnicy 6 mm zlokalizowany w górnym płacie lewego płuca. W tej sytuacji należy:
U 62-letniego mężczyzny, palacza papierosów (46 paczkolat) w badaniu radiologicznym klatki piersiowej stwierdzono położony obwodowo guzek w lewym płucu o wymiarach 18 x 23 mm. Zmiana budzi podejrzenie raka. Obecność guza potwierdzono w badaniu KT klatki piersiowej. Węzły chłonne wnęki i śródpiersia nie są powiększone. Chory ma współistniejącą ciężką postać POChP, a stan ogólny i wyniki badań czynnościowych płuc (PS 2, FEV1 1,2 l) wykluczają możliwość ewentualnego leczenia operacyjnego. Na podstawie tych danych można stwierdzić, że:
Badania przesiewowe w kierunku raka płuca:
W przypadku raka szyjki macicy współistniejącego z ciążą na zakres i zasady leczenia najważniejszy wpływ ma:
1) stopień zaawansowania nowotworu; 4) wiek pacjentki;
2) zaawansowanie ciąży; 5) stopień histopatologicznego zaawansowania.
3) decyzja pacjentki;
Prawidłowa odpowiedź to:
W roku 2009 zmieniono kwalifikację FIGO w odniesieniu do raka błony śluzowej trzonu macicy. Obecnie stopień I definiujemy jako nowotwór ograniczony do macicy gdzie podstopnie określane są w następujący sposób:
U pacjentki lat 55 rozpoznano zaawansowanego raka szyjki macicy. W wykonanych badaniach obrazowych stwierdzono obecność przerzutu do płuc. Postępowaniem z wyboru jest u tej pacjentki:
Pacjentka lat 65 z guzem w przydatku lewym średnicy około 8 cm, wodobrzuszem i podniesionym stężeniem markera CA125 (650 U/ml) została poddana leczeniu operacyjnemu. W trakcie zabiegu na podstawie badania śródoperacyjnego guza jajnika lewego rozpoznano surowiczego raka jajnika. W jamie brzusznej stwierdzono ponad 5000 ml płynu, drobnoguzkowy rozsiew (do 5 mm) na otrzewnej trzewnej i ściennej oraz przeponie a także liczne zmiany w obrębie sieci (o wielkości do 1 cm) oraz 1 ognisko o wymiarach około 4 cm. Wycięto macicę z przydatkami, siecią. Stopień zaawansowania wg FIGO to:
U pacjentki lat 61 z rakiem jajnika w stopniu IIIC doszło do wznowy po 14 miesiącach od zakończenia leczenia I rzutu. U pacjentki przeprowadzono zabieg cytoredukcyjny. W jego trakcie stwierdzono oprócz widocznej w KT zmiany nad kikutem pochwy wielkości 4 cm liczne zmiany o wymiarach do 1 cm w obrębie krezki jelita oraz na otrzewnej. Zmianę nad kikutem wycięto z pozostawieniem resztek wielkości do 1 cm. Przeprowadzony zabieg operacyjny:
U pacjentki lat 55 rozpoznano zaawansowanego raka szyjki macicy w stopniu IB1. Pacjentka została poddana radykalnemu leczeniu operacyjnemu. Wynik histopatologiczny wykazuje, że w 3 na 12 węzłów biodrowych zewnętrznych po stronie lewej stwierdzono komórki raka. Oznacza to:
Zastosowanie bewacyzumabu w połączeniu z chemioterapią FOLFOX-4 u chorych wcześniej leczonych fluoropirymidyną i irynotekanem wydłuża czas przeżycia całkowitego i wpływa na redukcję względnego ryzyka zgonu o:
Wystąpienie raka piersi u kobiety ciężarnej często stwarza problem w postępowaniu onkologicznym. Spośród przedstawionych poniżej zdań proszę wybrać prawdziwe:
1) stosowanie tamoksyfenu jest przeciwwskazane w ciąży;
2) około 7% wszystkich raków piersi współwystępuje z ciążą;
3) leczenie chemioterapeutyczne jest możliwe po pierwszym trymestrze ciąży;
4) nie wykazano zwiększonej częstości występowania wad wrodzonych u dzieci kobiet operowanych z powodu raka piersi w pierwszym trymestrze;
5) czułość badania mammograficznego w ciąży jest bardzo niska, natomiast czułość badania ultrasonograficznego sięga 93%.
Prawidłowa odpowiedź to:
Która z poniżej przedstawionych cech związana jest z nosicielstwem mutacji w genie BRCA2?
U chorego z rakiem żołądka w stopniu zaawansowania T1bN1M0 zakres zabiegu operacyjnego będzie obejmował:
1) częściową resekcję żołądka; 3) limfadenektomię D1+;
2) całkowitą resekcję żołądka; 4) limfadenektomię D2.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 30-letniej kobiety w 12 tygodniu ciąży stwierdzono guz w górnym zewnętrznym kwadrancie piersi lewej o największym wymiarze 4,5 cm. Wykonane badanie ultrasonograficzne nie wykazało żadnych dodatkowych zmian patologicznych. Wykonano biopsję diagnostyczną otwartą i stwierdzono obecność przewodowego raka inwazyjnego (carcinoma ductale). Najwłaściwszą opcją postępowania terapeutycznego w tym przypadku będzie:
Rehabilitacja chorych po radykalnej mastektomii ma na celu:
1) zmniejszenie ryzyka wystąpienia osteoporozy;
2) zapobieganie wystąpieniu obrzęku limfatycznego kończyny po stronie operowanej;
3) zapobieganie wadom postawy po amputacji piersi;
4) zmniejszenie ryzyka wystąpienia objawów polineuropatii po stronie operowanej;
5) kompleksową rehabilitację w przypadku wystąpienia obrzęku limfatycznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zastosowanie lapatynibu w skojarzeniu z kapecytabiną po wcześniejszym leczeniu trastuzumabem:
1) wpływa korzystnie na czas całkowitego przeżycia;
2) można stosować u chorych z upośledzoną frakcją wyrzutową lewej komory;
3) wydłuża czas do progresji;
4) nie wpływa na całkowity czas przeżycia.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych leczonych z powodu nowotworu obserwuje się objawy obniżonego poziomu sodu (hiponatremii), do których należą:
1) biegunki;
2) bóle głowy;
3) osłabienie i zniesienie odruchów ścięgnistych;
4) zaburzenia orientacji z towarzyszącymi drgawkami i śpiączką;
5) nudności i wymioty.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych z rakiem pęcherza moczowego leczonych schematem cisplatyna z gemcytabiną prawdopodobieństwo wystąpienia gorączki neutropenicznej wynosi:
Ekspresja receptorów steroidowych w raku piersi wiąże się z:
1) lepszym rokowaniem;
2) podobną wrażliwością na chemioterapię i hormonoterapię;
3) mniejszą wrażliwością na chemioterapię;
4) obecnością w raku sitowatym, cewkowym, śluzowym;
5) obecnością w raku sitowatym, cewkowym, śluzowym i rdzeniastym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskazaniem do leczenia oszczędzającego pierś jest:
1) wielkość guza < 4 cm;
2) rak zrazikowy;
3) rozległe mikrozwapnienie widoczne w mammografii;
4) wielkość guza do 3 cm;
5) zgoda chorej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kliniczno-rodowodowe cechy zwiększonego prawdopodobieństwa nosicielstwa mutacji BRCA to:
1) obustronny rak piersi;
2) dodatnie receptory estrogenowe i progesteronowe, HER-2 ujemny w okresie przedmenopauzalnym;
3) potwierdzona obecność mutacji w rodzinie;
4) potrójnie negatywny rak piersi w okresie przedmenopauzalnym;
5) rak piersi wyłącznie u kobiet, wiek po 40 r.ż.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłową informację dotyczącą płaskonabłonkowego raka przełyku:
Ciąża współistniejąca z rakiem szyjki macicy:
1) powoduje szybką progresję raka;
2) nie wpływa na szybką progresję;
3) nie wpływa negatywnie na wyniki leczenia;
4) wpływa negatywnie na wyniki leczenia;
5) powoduje, że leczenie uzależnione jest od wieku chorej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Mięsak podścieliskowy macicy:
1) najczęściej występuje u kobiet po menopauzie;
2) najczęściej występuje u kobiet przed menopauzą;
3) cechuje się obecnością receptorów estrogenowych;
4) cechuje się obecnością receptorów estrogenowych i progesteronowych;
5) według zaleceń jego leczenie operacyjne polega na wycięciu macicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskazaniami do uzupełniającego napromieniania u chorych poddanych radykalnej prostatektomii są:
Zgodnie z zapisem rejestracyjnym obowiązującym w Polsce ipilimumab można stosować u chorych na zaawansowanego (nieoperacyjnego) czerniaka:
W przypadku mięsaków podścieliskowych przewodu pokarmowego - geny, których mutacje mają znaczenie predykcyjne w odniesieniu do imatynibu to:
Wybierz prawdziwe stwierdzenia dotyczące denosumabu:
1) jest przeciwciałem humanizowanym;
2) zapobiega powstawaniu przerzutów do kości u chorych na raka piersi;
3) hamuje aktywność osteoklastów;
4) znamiennie wydłuża przeżycie chorych na raka piersi i gruczołu krokowego z przerzutami do kości;
5) zmniejsza ryzyko powikłań kostnych (SRE - Skeletal Related Events).
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród niżej wymienionych leków wskaż te ukierunkowane na receptor EGF:
1) lapatynib; 2) pertuzumab; 3) cetuksymab; 4) gefitynib; 5) erlotynib.
Prawidłowa odpowiedź to:
Celem terapii ukierunkowanej molekularnie blokującej mechanizmy hormonooporności raka piersi, której skuteczność została potwierdzona w badaniu III fazy jest:
Zasadniczymi celami skriningowych badań cytologicznych szyjki macicy są:
1) określenie stopnia zaawansowania nowotworu;
2) wykrycie bezobjawowych raków szyjki macicy;
3) wykrycie stanów przedrakowych;
4) różnicowanie pomiędzy rakiem gruczołowym i płaskonabłonkowym;
5) ocena stanu hormonalnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W celu dokładnego określenia typu histologicznego raka płuca, szczególnie w przypadkach gdy mamy do czynienia z drobnymi wycinkami tkankowymi lub materiałem cytologicznym, poza standardowym badaniem (barwienie hematoksyliną i eozyną) powinno się w wybranych przypadkach wykonać:
Wśród tzw. biologicznych typów raka piersi najgorszym rokowaniem cechuje się rak:
W przypadku którego z wymienionych typów histologicznych raka tarczycy należy wykonać badania w kierunku mutacji genu RET dla stwierdzenia lub wykluczenia dziedzicznego charakteru zmiany?
Stopnie złośliwości histologicznej wg Furman stosowane są w przypadku raka:
Który zestaw badań należy zlecić u chorego kwalifikowanego do leczenia radykalnego z powodu raka odbytnicy?
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące leczenia skojarzonego operacyjnego raka żołądka:
W badaniach III fazy wykazano, że bewacyzumab dodany do chemioterapii u chorych na przerzutowego raka jelita grubego wpływa na wydłużenie czasu przeżycia całkowitego we wszystkich poniższych sytuacjach, z wyjątkiem:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące raka trzonu macicy:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące raka trzustki:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące raka dróg żółciowych:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące hiperkalcemii u chorych na raka piersi:
Dla którego z wymienionych niżej leków w badaniu III fazy nie udało się wykazać istotnego wpływu na wydłużenie czasu przeżycia całkowitego chorych na opornego na kastrację przerzutowego raka gruczołu krokowego wcześniej leczonych docetakselem?
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące nasieniaków jądra w I stopniu zaawansowania:
Chemioterapia przedoperacyjna może być rozważana w następujących typach mięsaków kości:
Które z poniższych stwierdzeń na temat leczenia NEN (neuroendocrine neoplasms) jest nieprawdziwe?
W przypadku progresji raka prostaty, opornego na kastrację, w trakcie terapii docetakselem możliwe jest następujące postępowanie:
Które z poniższych stwierdzeń na temat ipilimumabu jest nieprawdziwe?
Najczęściej występującą w Polsce chorobą nowotworową układu limfoidalnego spośród niżej wymienionych jest:
Niektóre leki mogą być stosowane w specyficznych typach histologicznych mięsaków tkanek miękkich. Wskaż prawidłowe zestawienie:
Cystektomia radykalna w przebiegu raka pęcherza moczowego u kobiet polega na wycięciu:
Chory lat 74 z zaburzeniami mikcji, dolegliwościami kostnymi oraz znamiennie podwyższonym poziomem PSA został skierowany do dalszej diagnostyki urologicznej. W oczekiwaniu na termin konsultacji urologicznej doszło do pojawienia się silnego bólu w okolicy lędźwiowej, obustronnego osłabienia siły mięśniowej kończyn dolnych oraz zaburzeń pracy zwieraczy. Chory trafił na oddział ratunkowy. Jakie powinno być postępowanie?
Wskaż najskuteczniejsze leczenie uzupełniające u 55-letniej pacjentki po radykalnym leczeniu operacyjnym raka piersi. Stwierdzono guz średnicy 4 cm, N1 - przerzuty w 7 z 12 usuniętych pachowych węzłów chłonnych, G2, ER (-), PgR (-), HER2 - (3+). Stan ogólny bardzo dobry, bez obciążeń internistycznych.
Które ze zdań dotyczących stosowania kabazytakselu jest prawdziwe?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia systemowego nowotworów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego:
Wskaż optymalne leczenie uzupełniające u 55-letniego mężczyzny po radykalnym leczeniu operacyjnym raka piersi. Stwierdzono guz średnicy 1 cm, N0; G2; ER (+) - >75% komórek, PgR (+) - >75% komórek, HER2 - (1+). Stan ogólny bardzo dobry, bez obciążeń internistycznych.
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące raka brodawkowatego tarczycy:
Wybierz stwierdzenia prawdziwe dotyczące czynników pobudzających rozwój kolonii granulocytowych (G-CSF):
1) u chorych na nowotwory G-CSF stosuje się w ramach profilaktyki pierwotnej i wtórnej;
2) u pacjenta, u którego po pierwszym kursie chemioterapii wystąpiła neutropenia należy bezwzględnie w ramach profilaktyki wtórnej zastosować G-CSF po drugim kursie chemioterapii;
3) po podaniu G-CSF często występują działania niepożądane takie, jak objawy pseudogrypowe i bóle kostno-mięśniowe;
4) wystąpienie gorączki neutropenicznej stanowi bezwzględne wskazanie do natychmiastowego zastosowania G-CSF;
5) rzadko występujące objawy uboczne terapii G-CSF to niewymagające leczenia, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i zaburzenia dysuryczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż nieprawdziwe stwierdzenie dotyczące uzupełniającej chemioterapii w raku pęcherza moczowego:
U 62-letniego pacjenta wykonano radykalną prostatektomię z powodu raka (T2a, Gleason 8). Przed operacją wykluczono odległe przerzuty, 8 tygodni po operacji stwierdzono poziom PSA - 6 ng/ml. Prawidłowe postępowanie u tego pacjenta to:
Wskaż prawidłowe postępowanie u 30-letniego pacjenta po orchidektomii z powodu raka jądra (yolk sac tumor) T3, N1, M0, stężenie markerów nowotworowych (AFP, ß-hCG) w surowicy powyżej normy: