Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Najbardziej efektywnym postępowaniem u nosicielek mutacji genu BRCA1 jest:
Zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia uzupełniającego raka piersi z St. Gallen 2009 wskazaniem do hormonoterapii jest ekspresja receptorów estrogenowych:
U chorych na raka odbytnicy napromienianych przedoperacyjnie z zastosowaniem 20 Gy w 5 frakcjach zabieg operacyjny standardowo powinien być wykonany w okresie:
Chora 63-letnia z rozpoznaniem raka jajnika lewego w stopniu zaawansowania Ic o złośliwości histologicznej G2 i po radykalnym zabiegu operacyjnym powinna:
Względnym wskazaniem do profilaktycznej amputacji piersi jest:
1) dziedziczna mutacja genu BRCA1 lub BRCA2;
2) obecność rozległych zmian typu DCIS w przeciwległej piersi;
3) obecność zrazikowego raka przewodowego;
4) silne obciążenie rodzinne rakiem piersi;
5) nasilone zmiany dysplastyczne w obu piersiach.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wśród wymienionych twierdzeń na temat doustnych preparatów żelaza wskaż nieprawdziwe:
Wskaż nieprawdziwe stwierdzenie w odniesieniu do nowotworów serca:
Ze względu na dużą toksyczność leczenia skojarzonego u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca nie należy łączyć radioterapii z równoczesną chemioterapią zawierającą:
Stopień zaawansowania klinicznego u chorego z rakiem jądra: T2 N3 M1 z licznymi zmianami w płucach oraz AFP 6000 mjm/ml,
ß-hCG 4000 ng/ml i LDH 2 x N wynosi:
Spośród poniższych twierdzeń na temat choroby Hodgkina wskaż nieprawdziwe:
Do najczęstszych powikłań leczenia radioizotopem samarem zaliczamy:
U 75-letniej chorej rozpoczynającej leczenie kapecytabiną z powodu rozsianego raka piersi (przerzuty do kości i płuc) jako profilaktykę p/wymiotną należy zastosować:
U 60-letniej chorej rozpoznano uogólnionego raka neuroendokrynnego jelita grubego. W scyntygrafii receptorowej stwierdzono wzmożony wychwyt w wątrobie i płucach (IV i III klasa intensywności gromadzenia znacznika) oraz wskaźnik proliferacji Ki67 5%. Właściwym postępowaniem jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia na temat zespołu rakowiaka:
1) we wstępnej diagnostyce użyteczne jest oznaczanie wydalania kwasu
5-hydroksyindolooctowego w przeprowadzonej 2-krotnie dobowej zbiórce moczu;
2) nadmierne wytwarzanie serotoniny z tryptofanu może doprowadzić do niedoborów niacyny;
3) stwierdza się wysokie wartości chromograniny A w surowicy;
4) leczeniem z wyboru są analogi somatostatyny;
5) przerzuty najczęściej stwierdza się w wątrobie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż nieprawdziwe twierdzenie dotyczące bisfosfonianów w leczeniu przerzutów raka piersi do kości:
U 36-letniej chorej na raka piersi (T1N0, G3, ER/+/, PgR/+/, HER-2/+3/) po 2 latach leczenia uzupełniającego tamoksyfenem stwierdzono w mózgu pojedynczy przerzut wielkości 2,2 cm (płat czołowy). Właściwe postępowanie u tej chorej powinno polegać na:
Przyczynami hipokaliemii są:
Jedną z najczęstszych przyczyn pozaszpitalnych zapaleń płuc o przyczynie bakteryjnej jest infekcja wywołana:
Gazometryczne badanie krwi chorego z niewydolnością nerek dało następujące wyniki: pH 7,40; HCO3- 14 mmol/l, pCO2- 23 mmHg. Należy rozpoznać:
U 26-letniego chorego na chłoniaka limfoblastycznego B po zastosowaniu chemioterapii doszło do wystąpienia anurii. Można podejrzewać wystąpienie ostrego zespołu rozpadu guza. Spośród wymienionych nieprawidłowości laboratoryjnych tego podejrzenia nie potwierdza:
W leczeniu zapaleń płuc wywołanych Chlamydia pneumoniae nie stosuje się:
W przebiegu tamponady serca nie jest typowe występowanie:
Tzw. małopłytkowość rzekoma:
Chory lat 56-letni został skierowany do poradni onkologicznej z ustalonym rozpoznaniem płaskonabłonkowego raka płuca zlokalizowanego w płacie dolnym płuca lewego z zajęciem węzłów chłonnych przytchawiczych dolnych prawych (2,2 cm) i podostrogowych (2,4 cm) potwierdzonym w mediastinoskopii. Średnica guza pierwotnego wynosi 2,7 cm i jest on oddalony 2 cm od kariny małej. W badaniach do oceny stopnia zaawansowania nie stwierdzono rozsiewu. W wywiadzie brak obciążeń, w badaniu spirometrycznym FEV1=2,7L, parametry wydolności nerek i wątroby są prawidłowe, utrata masy ciała wynosi 3kg w ciągu 3 miesięcy. Właściwym sposobem postępowania u tego chorego jest:
U 67-letniego chorego obciążonego nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu w wywiadzie rozpoznano raka płaskonabłonkowego krtani G2 w stopniu zaawansowania T2N0M0 zlokalizowanego w głośni. Właściwym sposobem postępowania u tego chorego jest:
Do Poradni Onkologicznej zgłosiła się 28-letnia kobieta, u której stwierdzono obustronne nerwiaki nerwu słuchowego oraz dwa oponiaki mózgu. Wywiad w kierunku rodzinnego występowania chorób nowotworowych jest ujemny. W badaniu przedmiotowym zwracają uwagę 2 plamy cafe-au-lait na skórze tułowia, poza tym bez odchyleń. Powyższy obraz jest charakterystyczny dla:
Bardzo częstym zaburzeniem molekularnym w raku trzustki jest:
Trzydziestodwuletni mężczyzna zgłasza się do poradni onkologicznej po nieradykalnym zabiegu operacyjnym z powodu czaszkogardlaka przeprowadzonym bez powikłań 5 tygodni wcześniej. W wywiadzie i badaniach dodatkowych zwraca uwagę wyrównana hormonalnie niedoczynność przysadki mózgowej i stwierdzone przed operacją ograniczenie pola widzenia zgodne z anatomiczną lokalizacją guza w badaniu MRI. Właściwym postępowaniem jest:
W leczeniu raka piersi w czasie ciąży przeciwwskazane jest:
1) stosowanie trastuzumabu; 4) stosowanie hormonoterapii;
2) stosowanie chemioterapii; 5) wykonywanie biopsji gruboigłowej.
3) stosowanie radioterapii;
Prawidłowa odpowiedź to:
W ramach rutynowej obserwacji chorych na raka piersi po leczeniu operacyjnym obowiązuje okresowe wykonywanie następujących badań kontrolnych:
1) badania fizykalnego;
2) mammografii;
3) morfologii krwi i badań biochemicznych;
4) surowiczych markerów (CEA, CA 15-3);
5) zdjęcia klatki piersiowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 46-letniej chorej przeprowadzono amputację prawej piersi z usnięciem pachowych węzłów chłonnych z powodu raka przewodowego o zaawansowaniu T2N0. W badaniu histologicznym ekspresja receptorów steroidowych ER 3/8, PgR 3/8, HER2 1+. Chora otrzymała pooperacyjną chemioterapię (4 cykle AC), a następnie leczenie tamoksyfenem. Po 3 latach od zabiegu w obrębie ściany klatki piersiowej pojawił się guzek średnicy 1,2 cm. Na podstawie biopsji cienkoigłowej stwierdzono nawrót raka. Przeprowadzone badania dodatkowe nie wykazały cech rozsiewu nowotworu. Postępowaniem z wyboru jest:
Wskazaniem do zastosowania pooperacyjnej chemioterapii u chorych na raka piersi są:
Wśród wymienionych stwierdzeń na temat pierwszorazowej chemioterapii w zaawansowanym niedrobnokomórkowym raku płuca wskaż nieprawdziwe:
U 62-letniego chorego, nałogowego palacza tytoniu (60 paczkolat), rozpoznano przywnękowy guz lewego płuca i powiększenie węzłów chłonnych wnęki po tej samej stronie. W badaniu KT węzły chłonne śródpiersia mają średnicę do 1,2 cm. W badaniu bronchoskopowym stwierdzono naciek nowotworowy w lewym oskrzelu głównym, zlokalizowany w odległości 3,6 cm od ostrogi głównej. Rozpoznanie histopatologiczne: rak płaskonabłonkowy. PS 1, FEV1: 1,5 l (65% wartości należnej). Dalsze postępowanie powinno obejmować:
Wskazaniem do chemioterapii u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca po radykalnej resekcji jest:
Brachyterapia wewnątrzoskrzelowa w raku płuca ma zastosowanie jako:
Pozostawienie raka przedinwazyjnego in situ w marginesie pooperacyjnym w niedrobnokomórkowym raku płuca:
Wskazaniem do pooperacyjnej radioterapii po mastektomii jest:
Najbardziej skuteczną metodą wydłużenia przeżycia u chorych na złośliwe glejaki mózgu jest:
Radiochemioterapia z temozolomidem w stosunku do samodzielnej radioterapii stosowana w glejaku wielopostaciowym po resekcji chirurgicznej:
Wskazaniem do pooperacyjnego napromieniania dołu pachowego u chorych po mastektomii jest:
Do najpoważniejszych powikłań radioterapii raka piersi należy:
Charakterystycznym obrazem radiologicznym w glioblastoma (WHO IV) jest:
Tioguanina jest:
1) antymetabolitem; 4) lekiem doustnym;
2) analogiem puryn; 5) lekiem parenteralnym.
3) analogiem pirymidyn;
Prawidłowa odpowiedź to:
Przy nakłuciu lędźwiowym dystrybucja leku w kanale mózgowo-rdzeniowym zależy od objętości, w której podano preparat. Przy objętości leku równej 10% (około 12 ml) objętości płynu mózgowo-rdzeniowego lek dociera do poziomu:
Enzym ERCC1 (Excision repaire crosscomplementation group 1):
1) jest składnikiem kompleksu NER (Nucleotide excision repaire);
2) jest odpowiedzialny za nacinanie uszkodzonej nici DNA;
3) jego wysoka ekspresja jest pozytywnym czynnikiem rokowniczym u chorych operowanych z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca;
4) bierze udział w naprawie niesparowanych zasad DNA;
5) jest odpowiedzialny za niszczenie wyciętego, uszkodzonego fragmentu DNA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Mutacja aktywująca w genie kodującym EGFR:
1) dotyczy głównie chorych niepalących;
2) w rasie kaukaskiej występuje u około 10% chorych;
3) w rasie azjatyckiej występuje u około 60% chorych;
4) najczęściej polega na substytucji w obrębie eksonu 19;
5) częściej występuje u chorych z rozpoznanym typem raka gruczołowego płuca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Za wskazania do uzupełniającej chemioradioterapii raka żołądka uważa się:
W badaniu klinicznym III fazy porównano skuteczność pazopanibu i placebo u 435 chorych na zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (rak jasnokomórkowy). Spośród twierdzeń odnoszących się do wyników tego badania wskaż nieprawdziwe:
Pierwszym badaniem klinicznym z doborem losowym chorych, w którym udowodniono skuteczność przedoperacyjnej chemioterapii u chorych na raka żołądka, było badanie Medical Research Council Adjuvant Gastric Infusional Chemotherapy (MAGIC). Spośród twierdzeń odnoszących się do tego badania prawdziwe jest, że:
Zastosowanie cytokin w pierwszej linii leczenia chorych na zaawansowanego raka nerkowokomórkowego można rozważać jedynie u chorych:
Spośród poniższych zdań dotyczących leczenia systemowego chorych na zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (renal cell cancer, RCC) wskaż nieprawdziwe:
W przypadku stwierdzenia w badaniu TK 8 cm guza w miednicy mniejszej u 56-letniej chorej z mutacją w genie BRCA2 po leczeniu przed 2 laty raka piersi w stopniu T2N0M0 należy wykonać badanie:
W przypadku raka błony śluzowej macicy typu II najskuteczniejszym stosowanym schematem chemioterapii jest:
W przypadku rozpoznania u 19-letniej chorej ziarniszczaka w stopniu zaawansowania wg FIGO Ia należy zastosować po operacji:
Spośród czynników ryzyka rozwoju raka szyjki macicy nie wymienia się:
W przypadku leczenia chorej z rakiem kosmówki z grupy o wysokim ryzyku, należy zastosować:
U chorych z rozpoznaniem raka jelita grubego leczonych radykalnie, zaleca się kolonoskopię w okresie obserwacji w rytmie:
Spośród wymienionych markerów surowiczych w rutynowej obserwacji chorych po leczeniu przeciwnowotworowym nie jest użyteczny:
Hirsutyzm, trądzik, łysienie typu męskiego, przedwczesne dojrzewanie płciowe u dzieci towarzyszą:
Wskaźnik amplifikacji genu HER2 (iloraz liczby centromerów chromosomu 17. i liczby kopii genu) wynoszący 2,0 oznacza:
Optymalną profilaktykę przeciwwymiotną u chorych leczonych schematem AC (doksorubicyna z cyklofosfamidem) stanowi:
U chorych leczonych oksaliplatyną, największą skuteczność w zapobieganiu neuropatii ma/mają:
U 23-letniej kobiety w 9 tygodniu ciąży rozpoznano raka piersi w stadium III A (G3, ER/++/, PGR /+/, HER2/-/). Chora zdecydowała się kontynuować ciążę. Optymalne postępowanie polega na:
Czynnikami ryzyka wystąpienia martwicy żuchwy podczas stosowania bisfosfonianów są:
1) stosowanie bisfosfonianów dożylnych; 4) długi czas stosowania
2) stosowanie sterydów; bisfosfonianów;
3) ekstrakcja zębów; 5) brak higieny jamy ustnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród wymienionych markerów nowotworowych największe znaczenie w rozpoznawaniu i monitorowaniu raka jajnika ma:
Dysfunkcja serca po leczeniu trastuzumabem jest:
Maksymalna dawka doksorubicyny u chorych otrzymujących paklitaksel wynosi:
Rozpoznanie guza pęcherzykowego tarczycy jest zazwyczaj wskazaniem do operacyjnego wycięcia płata gruczołu, w którym go stwierdzono. Dopuszczalne jest odstąpienie od operacji, gdy:
Chora lat 34 z rozsianym rakiem szyjki macicy w stopniu zaawansowania IVB została skierowana do konsultacji onkologicznej. W chwili konsultacji stan ogólny według skali WHO - 2. W badaniach krwi: anemia - hemoglobina 8,7 g/dL, mocznik 12,6 mmol/l, kreatynina 174 umol/l. Wśród poniższych stwierdzeń wskaż prawdziwe:
Spośród informacji na temat sorafenibu nieprawidłowe jest twierdzenie, że lek ten:
Spośród wymienionych niekorzystnym czynnikiem predykcyjnym dla chemioterapii zaawansowanego/rozsianego raka pęcherza moczowego jest:
U chorego podejrzanego o raka gruczołu krokowego biopsja prostaty nie jest konieczna, gdy:
Dobre rokowanie w nasieniakach dotyczy blisko 90% chorych i w grupie tej uzyskuje się 5-letnie przeżycie u 86% pacjentów. Do grupy chorych z dobrym rokowaniem kwalifikują:
U chorej lat 16 wykryto raka pęcherzyka żółtkowego w II stopniu zaawansowania według FIGO. Dopuszczalnym postępowaniem jest:
Chory 78-letni zgłosił się do konsultacji onkologicznej ze skierowaniem od urologa, który rozpoznał niezaawansowanego raka prostaty (T2a, Gleason = 5, PSA = 6,45) i zdecydował jedynie obserwację chorego oraz okresowe kontrole poziomu PSA. W przypadku progresji zaplanowano hormonoterapię. Celem hormonoterapii opóźnionej jest:
Wskazaniem do pooperacyjnej radioterapii we wczesnym - operacyjnym raku piersi jest:
Zgodnie z aktualnymi zaleceniami ASCO/ASH czynniki stymulujące erytropoezę (ESA):
Wyniki prospektywnych badań z losowym doborem chorych oceniających adjuwantowe leczenie trastuzumabem w operacyjnym raku piersi z nadekspresją HER2 wykazały 1. 74% 3-letnich przeżyć wolnych od nawrotu w grupie chorych, które nie otrzymały trastuzumabu oraz 2. 40% 9-letnich przeżyć wolnych od nawrotu w grupie chorych z cechą N0, które nie otrzymały żadnego leczenia systemowego:
Zgodnie z wynikami badań III fazy po operacyjnym leczeniu oszczędzającym z powodu przedinwazyjnego raka przewodowego o średnicy ≤ 25 mm, o niskim lub średnim stopniu złośliwości, wyciętego z ≥3 mm marginesem zdrowych tkanek:
Podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowej dotyczy chorych z:
Profilaktyczne napromienianie zdrowego jądra w pierwotnych chloniakach jądra:
W trakcie leczenia białkiem pobudzającym erytropoezę (ESP) możemy spodziewać się następujących działań niepożądanych,
z wyjątkiem:
W chłoniakach niehodgkinowskich cecha „bulky” oznacza:
Cetuksymab w leczeniu chorych na zaawansowanego NDRP został zarejestrowany, ponieważ w badaniach III fazy stwierdzono znamienną korzyść terapeutyczną i akceptowalną toksyczność. Wymienione twierdzenia są:
Siódma edycja systemu klasyfikacji TNM NDRP wprowadziła zmiany w stadiach zaawansowania:
1) IB na IIA; 2) IIA na IB; 3) IIB na IIA; 4) IIIB na IIIA; 5) IIIA na IIIB.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stosowanie elektywnego napromieniania mózgowia u chorych na drobnokomórkowego raka płuca powinno być wdrożone:
1) w przypadku chorych z ograniczoną postacią DRP, po zakończonej chemioradioterapii lub chemioterapii;
2) w przypadku chorych w stadium choroby rozległej, którzy w następstwie terapii uzyskali odpowiedź;
3) u wszystkich chorych z rozpoznanym DRP w postaci ograniczonej i rozległej bez względu na efekt zakończonej terapii;
4) u chorych w stadium choroby ograniczonej, którzy w wyniku chemioradioterapii lub chemioterapii uzyskali całkowitą remisją guza w klatce piersiowej;
5) u chorych w stadium choroby ograniczonej po zakończonym leczeniu skojarzonym chemioradioterapią.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadkach raków piersi stosuje się następujące klasyfikacje w oparciu o obraz mikroskopowy:
1) Glaesona; 4) van Nys;
2) Breslowa; 5) Furmana.
3) Elstona i Ellisa;
Prawidłowa odpowiedź to:
Materiał pooperacyjny chorych operowanych z powodu NDRP w stopniu I i II powinien zawierać przynajmniej:
Najczęstszym nowotworem macicy jest:
Określenie stopnia zaawansowania nowotworu w systemie TNM nie ma zastosowania w:
1) ziarnicy złośliwej; 4) czerniaku złośliwym;
2) rakach niedrobnokomórkowych płuca; 5) chłoniakach nieziarniczych.
3) raku rdzeniastym tarczycy;
Prawidłowa odpowiedź to:
Ocenę stopnia zaawansowania nowotworu w systemie TNM na podstawie wyniku badania pośmiertnego oznacza się jako:
U 48-letniej chorej wykonano, z powodu wcześniej zdiagnozowanego raka piersi, etap chirurgiczny leczenia oszczędzającego z badaniem węzła wartownika. Stwierdzono guz o średnicy 1,3 cm, st. G2, ekspresję receptorów steroidowych i brak ekspresji HER2. W węźle wartowniczym nie stwierdzono przerzutów raka, natomiast w obszarze po raz drugi docinanych marginesów z otoczenia guza nadal były obecne liczne rozproszone ogniska DCIS. W opisanej sytuacji należy zaproponować:
Schemat uzupełniającej chemioterapii w raku żołądka oparty o wyniki badania MacDonalda obejmuje, łącznie z okresem napromieniania:
Pojęcie limfadenektomii D2 w operacyjnym leczeniu raka żołądka oznacza:
Według podziału Laurena typ jelitowy raków żołądka charakteryzuje się:
Rak żołądka występuje częściej w rodzinach z mutacją w genach:
W opisie mammografii zapis BIRADS 0 oznacza:
W tzw. raku potrójnie ujemnym, częściej niż w innych postaciach raka piersi, obserwujemy:
Stosowanie witaminy D w trakcie uzupełniającego leczenia inhibitorami aromatazy w raku piersi zalecane jest w przypadku:
Bakterie określane jako MRS wytwarzają beta-laktamazy o poszerzonym spektrum działania i w związku z tym pozostają wrażliwe jedynie na penicyliny z inhibitorami beta-laktamaz oraz karbapenemy.
U chorych na nowotwory objawowa hiperkalcemia występuje częściej niż hiperkalcemia bezobjawowa, ale o ile nie wystąpi odwodnienie nie wymaga podejmowania żadnych działań.
Tzw. skorygowane stężenie wapnia:
Jedną z metod leczenia zaśniadu groniastego jest chemioterapia ponieważ w ponad połowie przypadków choroba ta przechodzi w raka kosmówki.
Podstawowym wskazaniem do podania albumin jest:
U 44-letniej kobiety rozpoznano angiosarcoma G3 piersi. Badania obrazowe nie ujawniły rozsiewu choroby, węzły chłonne pachowe były niepowiększone, a guz miał średnicę 4 cm i zachowaną ruchomość. W opisanej sytuacji należy zastosować:
W przerzutowym raku nerki temsyrolimus:
W przerzutowym raku jasnokomórkowym nerki bewacyzumab z interferonem:
U 40-letniego mężczyzny dokonano wycięcia znamienia barwnikowego skóry uda lewego. Badanie histologiczne ustaliło rozpoznanie czerniaka o grubości 2,5 mm z mikroowrzodzeniem, a najwęższy margines chirurgiczny wynosił 5 mm. Badania obrazowe oraz badanie przedmiotowe nie ujawniły obecności przerzutów do węzłów chłonnych lub narządów wewnętrznych. Prawidłowym postępowaniem jest:
Indeks mitotyczny jest uwzględniany w klasyfikacji prognostycznej GIST według Miettinena-Lasoty i w związku z tym jest jednym z czynników wpływających na decyzję podjęcia leczenia uzupełniającego sunitynibem.
U chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową, w 4 dobie neutropenii 4° (neutrofile < 500/μl) po 5 cyklu leczenia zawierającego rytuksymab, cyklofosfamid i fludarabinę, wystąpiła gorączka 38.6°C, kaszel i przywnękowe zmiany śródmiąższowe w obu płucach. Po trzech dniach podawania dożylnego ceftazydymu posiewy krwi są jałowe, badania w kierunku reaktywacji wirusa cytomegalii negatywne, ale nie ma poprawy, nasila się duszność i spada saturacja krwi tętniczej tlenem (SaO2 85%). Właściwym postępowaniem jest w tej sytuacji:
W przypadku chorego w wieku 23 lat, u którego stwierdzono guz śródpiersia oraz niedokrwistość i leukocytozę (35 000/μl) optymalnym postępowaniem jest:
Do ustalenia rozpoznania przewlekłej białaczki limfocytowej niezbędne są następujące elementy:
1) zawartość limfocytów B wśród leukocytów krwi obwodowej równa lub większa od 5000/μl;
2) utrzymywanie się limfocytozy przez co najmniej 3 miesiące;
3) potwierdzenie klonalności limfocytów B;
4) potwierdzenie zajęcia węzłów chłonnych w badaniu CT;
5) potwierdzenie zajęcia szpiku w trepanobiopsji.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego w wieku 20 lat z krótkim wywiadem szybko rosnącego guza w prawym dole biodrowym i wodobrzusza najbardziej właściwą metodą ustalenia rozpoznania jest:
U 60-letniego mężczyzny wykonano resekcję i zmodyfikowane wycięcie układu chłonnego szyi z powodu płaskonabłonkowego raka dna jamy ustnej o pośrednim zróżnicowaniu (G2). W badaniu histopatologicznym stwierdzono marginesy resekcji nie mniejsze niż 0,3 cm, nie odnotowano naciekania tkanek rozproszonymi ogniskami nowotworowymi. Stwierdzono przerzut w 1 z 23 usuniętych węzłów chłonnych szyi, z naciekaniem torebki węzła i tkanek okołowęzłowych. Optymalnym postępowaniem uzupełniającym w tej sytuacji klinicznej jest:
Najczęściej występującą w Polsce chorobą nowotworową układu limfoidalnego spośród niżej wymienionych jest:
Wyniki badań klinicznych wskazują, że do czynników prognostycznych znamiennie wpływających na czas przeżycia u chorych na płaskonabłonkowe raki narządów głowy i szyi leczonych napromienianiem w skojarzeniu z cetuksymabem należą:
U 60-letniej kobiety wykonano resekcję prawej zatoki szczękowej z powodu raka płaskonabłonkowego o pośrednim stopniu zróżnicowania (G2) w klinicznym stopniu zaawansowania cT4N0M0. Zaawansowanie patomorfologiczne ustalono jako pT4. Rekomendowanym postępowaniem uzupełniającym w tym przypadku jest:
Do leków wykazujących aktywność cytotoksyczną w warunkach hipoksji, co stanowi jedno z uzasadnień ich kojarzenia z napromienianiem w sekwencji jednoczesnej, zalicza się:
Zastosowanie u chorych na płaskonabłonkowe raki narządów głowy i szyi w stadium zaawansowanym napromieniania skojarzonego z cetuksymabem zamiast jednoczesnej chemioradioterapii cisplatyny jest racjonalnie uzasadnione w przypadku stwierdzenia: