Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Prawdziwe są następujące stwierdzenia:
1) angiotensyna 1-7 powstaje w wyniku działania ACE2 na angiotensynę II;
2) enzym ACE2 jest niewrażliwy na działanie inhibitorów konwertazy angiotensyny;
3) receptor angiotensyny II nazywany receptorem mas hamuje aktywność ATPazy sodowo-potasowej w cewkach nerkowych;
4) angiotensyna 1-7 zwiększa stres oksydacyjny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe twierdzenia:
1) uszkodzenie istoty białej centralnego układu nerwowego (WML) jest czynnikiem prognostycznym wystąpienia udarów mózgu;
2) WML jest dość częstym zjawiskiem u osób pozornie zdrowych;
3) WML nie występuje u osób bez nadciśnienia tętniczego;
4) WML jest czynnikiem prognostycznym otępienia;
5) u podstawy WML są zaburzenia mikrokrążenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Duże ciśnienie tętna nie ma znaczenia w rokowaniu sercowo-naczyniowym u chorych:
1) w starszym wieku; 2) cukrzycy typu II; 3) cukrzycy typu I.
Prawidłowa odpowiedź to:
W obturacyjnym bezdechu sennym obserwuje się wzrost ciśnienia tętniczego z powodu:
1) wzrostu napięcia układu sympatycznego;
2) aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron;
3) rozwojowi oporności na insulinę;
4) zwiększonego stężenia leptyny w surowicy krwi;
5) dysfunkcji śródbłonka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zwiększenie sztywności naczyń stwierdza się w:
1) nadciśnieniu tętniczym; 4) niewydolności serca;
2) otyłości, hipercholesterolemii; 5) niewydolności nerek.
3) cukrzycy;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdania prawdziwe:
1) w pierwotnym nadciśnieniu tętniczym aktywność reninowa u 2/3 chorych jest prawidłowa lub podwyższona, choć można było oczekiwać jej zmniejszenia w odpowiedzi na zwiększone ciśnienie perfuzji nerek;
2) w pierwotnym nadciśnieniu tętniczym aktywność reninowa u 2/3 chorych jest obniżona;
3) w zespole Crohna aktywność reninowa jest wysoka;
4) β-blokery podwyższają aktywność reninową osocza.
Prawidłowa odpowiedź to:
Androgeny podwyższają ciśnienie tętnicze poprzez:
(a) U osób w bardzo podeszłym wieku zależność pomiędzy wartościami ciśnienia tętniczego a ryzykiem sercowo-naczyniowym jest mniejsza z uwagi na (b) obecność częstych chorób współistniejących (niedożywienia, niewydolności serca, schorzeń neurologicznych), (c) dużej zmienności ciśnienia tętniczego, (d) częstych zwapnień błony środkowej naczyń tętniczych.
Oporność na insulinę może powodować nadciśnienie tętnicze poprzez:
1) zwiększoną aktywność układu sympatycznego;
2) zwiększone stężenie endoteliny;
3) zmniejszone wydalanie tlenku azotu;
4) zwiększoną resorpcję sodu w nerkach;
5) zwiększone stężenie wazopresyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przebiegu nadciśnienia tętniczego często rozwija się skurczowa niewydolność serca. Dopasuj stosunek fali A/E i czas relaksacji do poszczególnych typów napływu mitralnego:
1) spowolnienie relaksacji;
2) pseudonormalizacja napływu;
3) restrykcyjny profil napływu;
I) wskaźnik E/A prawidłowy;
II) wskaźnik E/A poniżej 1;
III) wskaźnik E/A powyżej 1;
a) skrócenie czasu deceleracji;
b) wydłużenie czasu deceleracji;
c) znaczne skrócenie czasu deceleracji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Omapatrilat silnie obniża ciśnienie tętnicze. Nie znalazł jednak zastosowania klinicznego ponieważ:
Neuroprotekcyjne i korzystne działanie w ostrej fazie udaru mózgu wykazują:
1) pentoksifikina; 4) teofilina;
2) siarczan magnezu; 5) zabiegi hemodilucji.
3) naftydrofuryl;
Prawidłowa odpowiedź to:
W ostrej fazie udaru mózgu często stosuje się lek z grupy antagonistów wapnianimodipinę. Ostatnie badania wykazały, że:
1) poprawia rokowanie bo zapobiega skurczowi naczyń mózgu;
2) korzystny efekt nimodipiny zależy od jej działania neuroprotekcyjnego;
3) korzystny efekt leku zależy od spadku ciśnienia tętniczego;
4) podawanie nimodipiny nie poprawia rokowania w ostrej fazie udaru mózgu;
5) nimodipina powoduje uogólniony spadek przepływu mózgowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłową odpowiedź dotyczącą zależności pomiędzy ciśnieniem systemowym a wewnątrzczaszkowym:
Na podstawie wytycznych ESH 2009 wskazania do zastosowania statyn i ASA u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym w prewencji pierwotnej zostały zmodyfikowane w następujący sposób:
Już w kilka minut po wystąpieniu ostrego udaru mózgu systemowe ciśnienie tętnicze:
1) rośnie; 2) nie zmienia się; 3) zmniejsza się.
Ponadto:
4) stwierdza się związek między wielkością uszkodzenia mózgu i zmianą ciśnienia;
5) brak związku pomiędzy zmianą ciśnienia a wielkością uszkodzenia mózgu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Diuretyki tiazydowe i tiazydopodobne powodują następujące zmiany w gospodarce wodno-elektrolitowej:
Według wytycznych PTNT 2008 u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym i przebytym udarem mózgu preferowane grupy leków hipotensyjnych to:
Na podstawie wytycznych ESH 2009 u pacjentów z NT i chorobą niedokrwienną serca docelowe ciśnienie skurczowe w terapii hipotensyjnej powinno wynosić:
Metaanaliza grupy INDANA z roku 1999 oraz badanie HYVET dały rozbieżne wyniki co do wpływu leczenia hipotensyjnego u pacjentów po 80 roku życia na:
Efekt hipotensyjny ograniczenia spożycia soli jest większy:
1) u osób rasy czarnej niż u osób rasy białej;
2) u osób młodych niż u osób starszych.
Według wytycznych ESH/ESC 2007 zalecane zmiany stylu życia u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym obejmują ograniczenie spożycia alkoholu w przeliczeniu na etanol do nie więcej niż:
Jednoznacznym przeciwwskazaniem do stosowania beta-adrenolityków w terapii hipotensyjnej jest:
1) astma oskrzelowa; 2) zaburzenia potencji; 3) blok a-v II stopnia; 4) POChP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Według wytycznych ESH 2009 u pacjenta z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym w przypadku konieczności dodania trzeciego leku do terapii skojarzonej inhibitorem konwertazy angiotensyny i antagonistą wapnia rekomendowany jest diuretyk tiazydowy, ponieważ taki schemat badania wykazał korzyści w badaniu ASCOT.
Jednoznacznym przeciwwskazaniem do stosowania diuretyków tiazydowych w terapii hipotensyjnej jest:
1) ciąża; 2) dna moczanowa; 3) hipokaliemia.
Prawidłowa odpowiedź to:
W większości badań dotyczących NT w wieku podeszłym nie wykazano korzyści klinicznych, ponieważ osiągnięto zbyt niskie docelowe ciśnienie skurczowe poniżej 140 mmHg.
Wytyczne ESH 2009 kwestionują ciśnienie docelowe < 130/80 mmHg u pacjentów z NT i cukrzycą, jednak w późniejszym badaniu ACCORD wykazano zmniejszenie śmiertelności u pacjentów z RR docelowym < 120 mmHg w porównaniu z RR docelowym < 140 mmHg.
Skojarzona terapia hipotensyjna inhibitorem ACE z antagonistą wapnia wykazała przewagę nad innymi typami terapii skojarzonej w następujących badaniach klinicznych:
Wg wytycznych ESH 2009 u pacjenta po 80 r.ż. z nadciśnieniem tętniczym ciśnienie skurczowe od którego rozpoczynamy terapię i ciśnienie do którego dążymy to odpowiednio:
wg wytycznych ESH/ESC 2009 u 50-letniego pacjenta z utrzymującym się na dwóch kolejnych wizytach ciśnienia tętniczego 155/95 mmHg i hipercholesterolemią, bez innych czynników ryzyka i uszkodzeń narządowych należy zalecić zmianę stylu życia oraz:
Wg wytycznych ESH/ESC 2007/9 u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym II stopnia (160/95 mmHg) bez innych czynników ryzyka s-n i uszkodzeń narządowych należy zalecić zmianę stylu życia oraz:
Wg wytycznych ESH 2009 u 48-letniego pacjenta z ciśnieniem tętniczym 135/85 mmHg i cukrzycą typu 2, z mikroalbuminurią należy zalecić w zakresie terapii hipotensyjnej:
Wg wytycznych ESH 2009 u 48-letniego pacjenta z ciśnieniem tętniczym 135/85 mmHg i cukrzycą typu 2, bez mikroalbuminurii należy zalecić w zakresie terapii hipotensyjnej:
Nadciśnienie złośliwe stanowi najcięższą postać nadciśnienia tętniczego i charakteryzuje się wysokimi wartościami ciśnienia rozkurczowego ( > 120-140 mmHg), szybkim postępem powikłań narządowych a zwłaszcza rozwojem niewydolności serca i nerek oraz obecnością nasilonych zmian w naczyniach siatkówki (wybroczyny, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego). Nadciśnienie złośliwe może rozwijać się w przebiegu:
Cechą charakterystyczną obrazu klinicznego nadciśnienia naczyniowo-nerkowego nie jest:
Przyczyną pierwotnego hiperaldosteronizmu nie jest:
Przyczyną nadciśnienia naczyniowo-nerkowego może być:
1) miażdżyca tętnic; 4) torbiel nerki;
2) dysplazja włóknisto-mięśniowa tętnic; 5) wrodzona hipoplazja.
3) zapalenie tętnic;
Prawidłowa odpowiedź to:
Typową cechą nefropatii nadciśnieniowej nie jest:
Pierwotny reninizm stanowi rzadką przyczynę wtórnego nadciśnienia tętniczego wywołaną przez guz wywodzący się z aparatu przykłębuszkowego nerki i wytwarzający nadmierne ilości reniny. Guzy o takim charakterze występują zwykle u osób młodych a klinicznym ich objawem jest nadciśnienie tętnicze o ciężkim charakterze, zwykle oporne na stosowane leczenie. Prawidłowe rozpoznanie i operacyjne usunięcie guza daje szansę na wyleczenie. Do głównych odchyleń stwierdzanych w badaniach biochemicznych u takich chorych zalicza się:
1) hipokaliemię; 4) obniżone stężenie aldo-
2) zwiększoną aktywność reninową osocza; steronu w osoczu;
3) zwiększone stężenie proreniny w osoczu; 5) hipernatremię.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół von Hippla i Lindaua (VHL) jest zespołem nowotworowym dziedziczonym w sposób autosomalny dominujący, w przebiegu którego dochodzi do rozwoju naczyniaków OUN i siatkówki, torbieli i raka nerki, guza chromochłonnego nadnerczy i innych rzadziej występujących guzów, w tym neuroendokrynnych guzów przewodu pokarmowego, guzów najądrzy i błędnika. Średnie ryzyko rozwoju guza chromochłonnego w VHL wynosi:
Zespół Sipple’a (zespół MEN 2A) obejmuje występowanie:
Amplituda załamka R w odprowadzeniu aVL pozwala na przewidywanie incydentów sercowo-naczyniowych nawet wtedy, gdy nadciśnienie tętnicze nie jest związane z cechami LVH w elektrokardiogramie. Na każde zwiększenie amplitudy załamka R o 0,1 mV ryzyko wzrasta o:
Częstość występowania nadciśnienia tętniczego u chorych po przeszczepieniu nerki wynosi 40-80%. Rzadką przyczyną nadciśnienia tętniczego w tej grupie chorych jest:
Skala SCORE służąca do oceny bezwzględnego 10-letniego ryzyka zgonu z przyczyny sercowo-naczyniowej uwzględnia:
Zgodnie ze stanowiskiem ESH z 2009 u osób w wieku podeszłym optymalna grupa leków do rozpoczynania i kontynuacji leczenia nadciśnienia tętniczego to:
Subkliniczne uszkodzenia narządowe zwiększają ryzyko sercowo-naczyniowe u chorych na nadciśnienie tętnicze. Wskaż subkliniczne uszkodzenie narządowe:
Według zaleceń ESH/ESC z 2007 roku wskazaniem do całodobowej rejestracji ciśnienia tętniczego nie jest:
Wskaż wszystkie prawdziwe stwierdzenia dotyczące niefarmakologicznego leczenia nadciśnienia tętniczego:
1) stosowanie diety DASH obniża SBP w zakresie 2-8 mmHg;
2) redukcja spożycia sodu poniżej 100 mmol/d obniża SBP w zakresie 2-8 mmHg;
3) zmniejszenie masy ciała o 10 kg obniża SBP w zakresie 2-4 mmHg;
4) ograniczenie spożycia alkoholu do ≤ 2 standardowe porcje dziennie u mężczyzn i 1 porcji dziennie u kobiet obniża SBP w zakresie 2-4 mmHg;
5) ćwiczenia aerobowe przynajmniej 30 min dziennie przez większość dni w tygodniu obniżają SBP w zakresie 2-4 mmHg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż wymienione selektywne β-blokery z własną aktywnością sympatykomimetyczną:
1) propranolol; 2) celiprlolol; 3) pindolol; 4) bisoprolol; 5) alprenolol.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłowe zdanie na temat interakcji lekowych w farmakoterapii nadciśnienia tętniczego:
26-letnia kobieta zgłosiła się do lekarza z powodu bólów głowy i zwyżek ciśnienia tętniczego do 190/120 mm Hg. Rok temu miała prawidłowe ciśnienie. W badaniu przedmiotowym jedynym odchyleniem (poza wysokim ciśnieniem) był szmer skurczowo-rozkurczowy w nadbrzuszu. Badania laboratoryjne: badanie og moczunorma; w osoczu: stężenie kreatyniny 0,9 mg/dL, Na 139 mEq/l, K 3,6 mEq/l, CI 102 mEq/l, HCO3 26 mEq/l. Które z poniższych badań należy wykonać w celu diagnostyki nadciśnienia?
Zaproponuj postępowanie u 28-letniej chorej z ciśnieniem tętniczym 170/100 mmHg (trzy leki hipotensyjne w tym diuretyk), która przed rokiem miała prawidłowe ciśnienie tętnicze. Obecnie w badaniach laboratoryjnych krwi: K+ 3,5 mmol/l, kreatynina 0,8 mg/dl. Nawracające zakażenia układu moczowego w wywiadzie.
U chorego 55-letniego ze stwierdzonym angiograficznie 70% zwężeniem światła lewej tętnicy nerkowej stwierdzono: ciśnienie tętnicze 148/95 mmHg na dwóch lekach hipotensyjnych (bez diuretyku) w maksymalnych dawkach; w badaniach laboratoryjnych krwi: kreatynina 1,0 mg/dl; glukoza 5,4 mmol/l; cholesterol LDL 2,4 mmol/l; naczynia wieńcowe w koronarografii bez istotnych zwężeń. Wskaż optymalne postępowanie:
U 41-letniego mężczyzny bez dolegliwości, w trakcie badania okresowego stwierdzono: ciśnienie tętnicze 135/85 mmHg, BMI (wskaźnik masy ciała kg/m2) 29,5. Pacjent podaje: umiarkowaną aktywność ruchową (1-2 x w tygodniu jazda na rowerze), wypija 4-5 piw (0,5 l) tygodniowo. Nie stwierdzono odchyleń w badaniu przedmiotowym oraz w podstawowych badaniach laboratoryjnych. Która ze strategii postępowania wydaje się najsłuszniejsza?
1) utrata masy ciała; 4) suplementacja potasu w diecie;
2) zwiększenie aktywności ruchowej; 5) zastosowanie diety z badania DASH.
3) ograniczenie alkoholu w diecie;
Prawidłowa odpowiedź to:
38-letnia chora w ciągu roku przytyła 20 kg. Skarży się na osłabienie siły mięśniowej. W badaniu przedmiotowym otyłość centralna; czerwono podbarwione rozstępy skórne na biodrach; ciśnienie tętnicze 170/100 mm Hg. W tomografii komputerowej guzek w lewym nadnerczu (średnica 1 cm) o gęstości poniżej 10 j Hounsfielda. W badaniach laboratoryjnych krwi: K+ 3,5 mmol/l; glukoza na czczo 6,4 mmol/l; GFR 100 ml/min. Prawidłowe wydalanie metoksykatecholamin w moczu. Które z badań przemawia za podejrzeniem zespołu Cushinga?
Przy podejrzeniu nadciśnienia naczyniowonerkowego, scyntygrafia nerek:
U chorej 55-letniej z cukrzycą t. II, bez rozpoznania innych powikłań sercowo-naczyniowych ciśnienie tętnicze w pomiarach domowych wahało się w przedziale 145-150/90-95 mmHg. Stężenie glukozy na czczo wynosiło 8,1 mmol/l, a HbA1C 7,8%.Chora ma prawidłową czynność nerek, bez białkomoczu. Które z podanych wartości ciśnień są rekomendowane jako cel terapeutyczny?
1) RR poniżej 140/90 mmHg; 3) RR poniżej 130/80 mmHg;
2) RR poniżej 140/85 mmHg; 4) RR poniżej 120/75 mmHg.
Prawidłowa odpowiedź to:
86-letni mężczyzna mimo 10 mg ramiprilu miał ciśnienie skurczowe 190 mmHg, po dołączeniu doxazosyny poczuł się bardzo osłabiony mimo, że ciśnienie nadal przekraczało 180 mmHg. Przyczyną tego może być:
Zespół pozornego nadmiaru mineralokortykoidów charakteryzuje się:
Nadciśnienie tętnicze nie jest indukowane przez:
56-letni mężczyzna był leczony amlodypiną, ramiprilem i doxazosyną. Po dołączeniu hydrochlorotiazydu w dawce 25 mg ciśnienie skurczowe obniżyło się ze 180 mmHg do 160 mmHg. Na tej podstawie można rozpoznać:
Diagnostyka zwężenia tętnicy nerkowej jest uzasadniona u chorych:
Chirurg choruje na nadciśnienie RR 160/100 mmHg, obwód szyi = 44 cm, często zasypia w czasie konferencji, ale nigdy w czasie operacji. W badaniu polisomnograficznym stwierdzono 12 epizodów bezdechu/godzinę, z zahamowaniem pracy mięśni oddechowych. Rozpoznamy:
Przebudowa koncentryczna lewej komory serca charakteryzuje się:
Kryteria przerostu lewej komory serca w EKG obejmują załamek:
1) R w aVR > 5 mm; 4) R w I-III lub aVF > 20 mm;
2) R w aVL > 11 mm; 5) S V2 + R V5 > 35 mm.
3) R V1 > załamek S V1;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do możliwych odchyleń w badaniu przedmiotowym istotnych w diagnostyce nadciśnienia tętniczego i/lub jego powikłań należą wszystkie, z wyjątkiem:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące nadciśnienia tętniącego u dzieci i młodzieży:
Wskaż twierdzenie nieprawdziwe dotyczące klonidyny:
Wskaż twierdzenie nieprawdziwe dotyczące metyldopy:
Chory 52-letni z wieloletnim nadciśnieniem tętniczym, leczonym niesystematycznie. Przyjęty do szpitala z silnym, nagłym rozpierającym bólem w klatce piersiowej promieniującym do pleców w okolicy międzyłopatkowej. Badaniem stwierdzono deficyt tętna na lewej kończynie górnej, szmer rozkurczowy w II przestrzeni międzyżebrowej prawej w linii przymostkowej. W EKG rytm zatokowy 108/min, cechy przerostu lewej komory. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
W których podanych poniżej chorobach miąższowych nerek częstość występowania nadciśnienia tętniczego jest najwyższa?
Które stwierdzenie dotyczące stanu przedrzucawkowego jest fałszywe?
W leczeniu rzucawki porodowej zastosowanie mają wszystkie poniżej wymienione leki, z wyjątkiem:
W analizie echokardiograficznej funkcji rozkurczowej lewej komory wykorzystywana jest:
Do charakterystyki zespołu pheochromocytoma / paraganglioma [PGL)
nie należy:
Nadciśnienie tętnicze wywołane ciążą (W oparciu o Zasady postępowania w nadciśnieniu tętniczym - 2008 rok (PTNT oraz KLR w Polsce)) rozwija się:
U chorego z guzem chromochłonnym przeciwwskazaniem do adrenalektomii metodą laparoskopową nie jest:
W diagnostyce biochemicznej guza chromochłonnego najbardziej przydatną metodą jest oznaczanie:
W toku diagnostyki biochemicznej pierwotnego hiperaldosteronizmu następująca grupa leków nie wpływa na diagnostykę biochemiczną:
Przy wykonywaniu oznaczeń hormonalnych w kierunku pierwotnego hiperaldosteronizmu należy pamiętać, że:
1) przed rozpoczęciem diagnostyki biochemicznej należy u chorych z hipokalemią wyrównać stężenie potasu poprzez stosowanie odpowiedniej suplementacji;
2) przed rozpoczęciem diagnostyki biochemicznej nie jest wymagane u chorych z hipokalemią wyrównanie stężenia potasu;
3) na 4-6 tygodni przed wykonaniem badań diagnostycznych chorzy nie powinni otrzymywać spironolaktonu;
4) badania diagnostyczne mogą być wykonane w toku przyjmowania spironolaktonu;
5) należy odstawić jeśli to możliwe inne leki wpływające na wynik oznaczeń na minimum 2 tygodnie przed badaniem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do najczęstszych przyczyn rozwoju opornego nadciśnienia tętniczego należy:
1) brak modyfikacji stylu życia;
2) przyjmowanie leków lub substancji powodujących wzrost BP (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne) lub przeciążenie objętościowe spowodowane m. innymi nieodpowiednim leczeniem diuretykami;
3) stosowanie leków z grupy antagonistów receptora aldosteronu;
4) nierozpoznana wtórna postać nadciśnienia tętniczego;
5) długotrwałe przyjmowanie inhibitorów konwertazy lub sartanów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do badań potwierdzających/wykluczających rozpoznanie pierwotnego hiperaldosteroizmu należy:
Jednoznacznym wykładnikiem złośliwości guza chromochłonnego jest wykazanie:
W pełni uzasadnionym wskazaniem do rewaskularyzacji tętnicy nerkowej nie jest:
W leczeniu farmakologicznym u chorych z nadciśnieniem tętniczym w przebiegu obustronnego zwężenia tętnicy nerkowej można m.in. zastosować:
1) antagonistów wapnia oraz leki moczopędne;
2) β-blokery i leki moczopędne;
3) antagonistów wapnia i antagonistów receptora angiotensyny II;
4) antagonistów wapnia i lek działający ośrodkowo;
5) antagonistę wapnia i inhibitor konwertazy angiotensyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Angiografia za pomocą tomografii komputerowej (angio-TK) w diagnostyce zwężenia tętnicy nerkowej:
1) jest zalecana w celu potwierdzenia rozpoznania zwężenia tętnicy nerkowej (u chorych z prawidłową lub umiarkowanie upośledzoną funkcją nerek);
2) prawidłowy wynik angio-TK nie pozwala na wykluczenie istotnego hemodynamicznie zwężenia w głównym pniu tętnicy nerkowej;
3) ze względu na małą ilość podawanego kontrastu badanie można zalecać u chorych z niewydolnością nerek;
4) pozwala rozpoznać zmiany w tętnicach nerkowych i aorcie w przebiegu innych chorób prowadzących do rozwoju nadciśnienia tętniczego, np. tętniaka tętnicy nerkowej;
5) powinno być rozszerzone o fazę urograficzną u pacjentów z małą marską nerką lub z krytycznym zwężeniem tętnicy nerkowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych ze zwężeniem tętnicy nerkowej w przebiegu dysplazji włóknisto-mięśniowej:
1) leczeniem z wyboru jest angioplastyka;
2) leczeniem z wyboru jest angioplastyka z wprowadzeniem stentu;
3) stent wszczepia się w celu leczenia powikłań (np. rozwarstwienie ściany tętnicy);
4) po zabiegu angioplastyki poszerzenie tętnicy na przestrzeni 10 lat utrzymuje się u wysokiego odsetka chorych;
5) po zabiegu angioplastyki poszerzenie tętnicy na przestrzeni 10 lat utrzymuje się u małego odsetka chorych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do najczęstszych przyczyn rozwoju nadciśnienia naczyniowo-nerkowego należy:
Badanie Doppler duplex w diagnostyce zwężenia tętnicy nerkowej:
1) jest zalecane jako podstawowe badanie diagnostyczne u chorych z podejrzeniem zwężenia tętnicy nerkowej;
2) umożliwia ocenę tętnic zewnątrznerkowych;
3) nie umożliwia oceny przepływów wewnątrznerkowych;
4) nie posiada zastosowania w odległej obserwacji chorych po wykonanej korekcji zwężenia tętnicy nerkowej (wykluczenie restenozy);
5) posiada zastosowanie do oceny progresji zmian u pacjentów leczonych zachowawczo.
Prawidłowa odpowiedź to:
Aldosteron:
1) wytwarzany jest w warstwie pasmowatej i kłębkowatej kory nadnerczy. Głównym enzymem odpowiedzialnym za jego syntezę z 11-deoksykortykosteronu jest CYP11β2;
2) wytwarzany jest w warstwie kłębkowatej kory nadnerczy. Głównym enzymem odpowiedzialnym za jego syntezę z 11-deoksykortykosteronu jest CYP11β2;
3) do głównych czynników regulujących aktywność syntazy aldosteronu zaliczamy: angiotensynę II i stężenie potasu;
4) do głównych czynników regulujących aktywność syntazy aldosteronu zaliczamy: ACTH, angiotensynę II i stężenie potasu;
5) do głównych czynników regulujących aktywność syntazy aldosteronu zaliczamy: angiotensynę II i stężenie potasu, ACTH i ANP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Oporność receptora glukokortykosteroidów to:
1) stan częściowej niewrażliwości tkanek docelowych na działanie kortyzolu i jego analogów, charakteryzujący się podwyższonym poziomem ACTH i kortyzolu we krwi oraz objawami nadmiaru androgenów i mineralokortykosteroidów;
2) stan częściowej niewrażliwości tkanek docelowych na działanie kortyzolu i jego analogów, charakteryzujący się obniżonym poziomem ACTH i podwyższonym poziomem kortyzolu we krwi oraz objawami nadmiaru androgenów;
3) znana jest tylko postać wrodzona spowodowana mutacją sekwencji aminokwasów w obrębie receptora;
4) znana jest zarówno postać wrodzona jak i nabyta.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż nieprawdziwą odpowiedź: W oporności receptora glukokortykosteroidów:
1) stwierdza się nadciśnienie tętnicze i hipokalemię;
2) prawidłowy rytm dobowy ACTH i osłabione hamowanie koryzolu dexametazonem;
3) prawidłowe ciśnienie i hipokalemię;
4) nieprawidłowy rytm dobowy ACTH;
5) wymagane jest różnicowanie z chorobą Addisona;
6) wymagane jest różnicowanie z zespołem i chorobą Cushinga, wrodzonym przerostem nadnerczy, zespołami hiperandrogenizacji (głównie PCO), pierwotnym hiperaldosteronizmem.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych z ciężkim napadowym nadciśnieniem tętniczym (rzekomym guzem chromochłonnym) można stwierdzić:
1) uczucie szybkiego bicia serca z towarzyszącym wzrostem adrenaliny w surowicy;
2) znaczny wzrost ciśnienia z bradykardią i towarzyszącym wzrostem stężenia noradrenaliny w surowicy;
3) przebyty uraz psychiczny w przeszłości;
4) wypieranie emocji;
5) brak obniżenia podwyższonego stężenia katecholamin w surowicy w teście z klonidyną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do gabinetu zgłosił się z powodu świeżo rozpoznanego nadciśnienia 25 letni mężczyzna bardzo aktywny fizycznie. W badaniu przedmiotowym bez istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, BMI 23,5 kg/m2. Wartości ciśnienia tętniczego od kilku miesięcy 150/100 do 160/105 mmHg. W wykonanych badaniach dodatkowych stwierdzono jedynie przerost mięśnia sercowego w badaniu echokardiograficznym. Wykluczono nadciśnienie wtórne. W dalszym postępowaniu zaproponujesz:
1) tylko leczenie niefarmakologiczne (zwiększenie aktywności fizycznej oraz dietę z ograniczeniem soli);
2) tylko leczenie niefarmakologiczne zalecając dietę DASH i bezwzględny zakaz uczestnictwa w treningach;
3) leczenie niefarmakologiczne (dieta DASH oraz aktywność ruchowa na poziomie 40-70% maksymalnej zdolności pobierania tlenu (VO2max) dla danej osoby;
4) w leczeniu farmakologicznym lekiem z wyboru są inhibitory konwertazy angiotensyny;
5) w leczeniu farmakologcznym lekiem z wyboru są β-adrenolityki;
6) w leczeniu farmakologicznym lekiem z wyboru są diuretyki.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 52-letniej dobrze sytuowanej kobiety od 6 miesięcy występują częste nagłe epizody wzrostów ciśnienia do 190/110 mmHg połączone ze wzmożoną potliwością, bólem głowy i zaczerwienieniem twarzy. Z tego powodu kilka razy w miesiącu wzywa pogotowie ratunkowe. Od 2 lat chora przyjmuje substytucję hormonalną z powodu menopauzy. W wywiadzie socjalnym dwoje dorosłych dzieci, 2 lata temu rozwiodła się. Metanefryny oraz katecholaminy pobrane w czasie epizodu zwyżki ciśnienia nieznacznie podwyższone. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
1) nadciśnienie okołomenopauzalne;
2) pheochromocytoma;
3) pseudopheochromocytoma;
w leczeniu farmakologicznym w zapobieganiu napadom najskuteczniejsze są:
4) diuretyki; 5) skojarzenie β-adrenolityków z α-adrenolitykami.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie antagonistami receptorów aldosteronu może być wskazane u chorych:
1) z opornym nadciśnieniem tętniczym;
2) z marskością wątroby;
3) u kobiet z krwawieniami międzymiesięcznymi;
4) z cukrzycą i zaawansowaną niewydolnością nerek;
5) z nadciśnieniem tętniczym i otyłością.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród niżej podanych wybierz zadania fałszywe:
1) ćwiczenia izotoniczne (dynamiczne) zwiększając rzut serca i tętniczo-żylną różnicę wysycenia krwi tlenem nasilają zużycie tlenu i zmieniają warunki hemodynamiczne;
2) zarówno ciśnienie skurczowe jak i rozkurczowe wzrastają wprost proporcjonalnie do natężenia wysiłku;
3) w wyniku treningu wytrzymałościowego spoczynkowe ciśnienie tętnicze podwyższa się o około 10 mmHg;
4) trening statyczny (izometryczny) powoduje bardzo duży wzrost ciśnienia w chwili wykonywania intensywnych ćwiczeń. Przewlekłym skutkiem powtarzanego treningu statycznego może być koncentryczny przerost lewej komory i spadek rzutu serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 65-letniego chorego, leczonego od kilku lat z powodu nadciśnienia tętniczego i cukrzycy typu 2, rozpoznano jaskrę:
1) wykonasz ABPM celem oceny dobowego profilu ciśnienia tętniczego i obecności jego zwyżek nocnych, gdyż udowodniono, że zwyżki ciśnienia w nocy mają bezpośredni związek z progresją jaskry;
2) wykonasz ABPM celem oceny dobowego profilu ciśnienia tętniczego
i obecności nadmiernych jego spadków, gdyż udowodniono, że nadmierne spadki ciśnienia rozkurczowego w nocy mają bezpośredni związek z progresją jaskry;
3) w leczeniu hipotensyjnym najkorzystniejsze działanie u powyższego chorego mają inhibitory konwertazy angiotensyny;
4) w leczeniu hipotensyjnym najkorzystniejsze działanie u powyższego chorego mają antagoniści wapnia;
5) w leczeniu hipotensyjnym najkorzystniejsze działanie u powyższego chorego mają β-adrenolityki;
6) rodzaj leków hipotensyjnych nie ma znaczenia, liczy się właściwa redukcja ciśnienia tętniczego ( < 130/80 w cukrzycy).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż nieprawdziwą odpowiedź dotyczącą „ostrego nadciśnienia pooperacyjnego”:
1) jest stanem definiowanym jako wzrost SBP o 20% lub DBP powyżej 110 mmHg;
2) zazwyczaj występuje 2 godziny po zabiegu i ustępuje do 6 godzin;
3) najczęściej nie ma znaczenia klinicznego ponieważ trwa bardzo krótko;
4) wiąże się z ryzykiem niedokrwienia serca, obrzęku płuc, zaburzeń rytmu serca, encefalopatii, krwawieniem w miejscach operowanych;
5) wśród czynników ryzyka wymienia się niektóre stosowane techniki znieczulenia;
6) czynnikami ryzyka są nadciśnienie śródoperacyjne, nieadekwatna wentylacja, silne dolegliwości bólowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
W aldosteronizmie podatnym na leczenie glukokortykoidami (GRA):
1) ARO jest niska a nadciśnienie może pojawiać się już w wieku dziecięcym;
2) stężenie aldosteronu w surowicy jest znacznie podwyższone;
3) opisano występowanie na 8 chromosomie chimerycznego genu powstałego wskutek mutacji krzyżowej genów CYP11B1 i CYP11B2;
4) wartości ciśnienia tętniczego są zazwyczaj miernie podwyższone.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwą odpowiedź dotyczącą nadciśnienia białego fartucha:
1) występuje częściej u ludzi młodych;
2) występuje częściej u osób starszych i kobiet;
3) występuje często u palaczy tytoniu;
4) w leczeniu hipotensyjnym zaleca się jedynie postępowanie niefarmakologiczne;
5) rozpoczęcie farmakoterapii uzależnia się od obecności powikłań narządowych oraz skalkulowanego ryzyka sercowo-naczyniowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przeddzień planowanego zabiegu chirurgicznego poproszono hipertensjologa na konsultację do 48-letniego chorego z wieloletnim nadciśnieniem tętniczym, leczonego od dłuższego czasu inhibitorem ACE, małą dawką diuretyku tiazydowego i beta-adrenolitykiem. Wartości ciśnienia wynosiły 165/100 mmHg. Lekarz hipertensjolog powinien zalecić:
1) odroczenie zabiegu do czasu uzyskania dobrej kontroli ciśnienia;
2) wykonanie zabiegu w planowanym terminie;
3) odstawienie wszystkich dotychczasowych leków hipotensyjnych i zalecić leki krótkodziałające;
4) włączenie benzodwuazepin;
5) odstawić tylko β-adrenolityk;
6) odstawić inhibitor ACE i diuretyk.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stosunkowo nowym działaniem niepożądanym chemioterapii jest nadciśnienie tętnicze. Za potencjalnie istotne w patogenezie nadciśnienia tętniczego towarzyszącego leczeniu farmakologicznemu nowotworów uważa się:
1) zmniejszenie gęstości naczyń;
2) zwiększenie napięcia układu współczulnego;
3) miażdżycowe zwężenie tętnicy nerkowej;
4) retencję płynów;
5) dysfunkcję śródbłonka;
6) wpływ na szlaki sygnałowe związane z tlenkiem azotu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obniżona aktywność reninowa osocza występuje:
1) w guzie chromochłonnym nadnerczy;
2) u osób starszych;
3) u kobiet w ciąży;
4) u osób spożywających posiłki o dużej zawartości soli kuchennej;
5) w fazie lutealnej cyklu miesięcznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory lat 72 z opornym na leczenie nadciśnieniem tętniczym, wieloletnią cukrzycą i chorobą niedokrwienną serca skierowany do kliniki celem diagnostyki przyczyn wtórnych nadciśnienia i leczenia. W wykonanej angiotomografii stwierdzono ostialne zwężenie lewej tętnicy ok. 60%. W dalszym postępowaniu:
Wskaż nieprawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia miażdżycowego zwężenia tętnicy nerkowej (ZNT):
1) głównym celem leczenia jest spowolnienie progresji choroby oraz ograniczenie powikłań niedokrwiennych;
2) w leczeniu niefarmakologicznym wskazane jest zalecenie ograniczenia wysiłku fizycznego;
3) optymalną metodą leczenia nadciśnienia tętniczego, o ile nie ma przeciwwskazań jest zastosowanie inhibitora ACE lub sartanu;
4) jak wykazano w badaniu CORAL nie ma korzyści z rewaskularyzacji zwężonej tętnicy nerkowej dla funkcjonowania nerek, kontroli ciśnienia i zmniejszenia umieralności.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące miażdżycowego zwężenia tętnicy nerkowej (ZNT):
1) ZNT występuje u chorych z podwyższonym stężeniem cholesterolu;
2) w ZNT powszechny jest białkomocz;
3) angiografia rezonansu magnetycznego uważana jest za technikę bezpieczną także u pacjentów z filtracją kłębuszkową (GFR) > 15 ml/min;
4) angiografia rezonansu magnetycznego uważana jest za technikę bezpieczną wyłącznie u pacjentów z filtracją kłębuszkową (GFR) > 50 ml/min;
5) istotne ZTN należy podejrzewać u chorego ze wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy > 30% po podaniu inhibitora konwertazy lub sartanu.
Prawidłowa odpowiedź to:
(1) W przypadku rodzinnych zespołów o podłożu genetycznym, w skład których wchodzi guz chromochłonny, istotne znaczenie mają badania genetyczne członków rodziny , (2) konieczne jest także wykonanie u tych osób oznaczeń hormonalnych oraz badań obrazowych celem wczesnego wykrycia choroby.
(1)Po adrenalektomii z powodu guza chromochłonnego konieczna jest wieloletnia obserwacja chorego, obejmująca kontrolę ciśnienia oraz wydalanie metabolitów katecholamin (optymalnie o 6-12 miesięcy) (2) w celu wczesnego wykrycia ewentualnych wznów guza lub pojawienia się hormonalnie czynnych przerzutów.
W przypadku rozpoznania guza chromochłonnego metodą z wyboru w leczeniu jest adrenalektomia laparoskopowa. Przeciwwskazaniem do tego rodzaju zabiegu jest:
1) podejrzenie inwazyjności guza; 4) skaza krwotoczna;
2) średnica guza > 6-8 cm; 5) reoperacja nadnerczy.
3) umiejscowienie guza poza jamą otrzewnową;
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego lat 45 ustalono rozpoznanie guza chromochłonnego i zakwalifikowano do leczenia operacyjnego. Celem przygotowania do zabiegu wdrożono leki α-adrenolityczne. Przyjmuje się, że receptory α są właściwie zablokowane, jeżeli:
1) w ciągu 24 h przed operacją nie stwierdza się ciśnienia tętniczego > 160/90 mmHg;
2) w ciągu 24 h przed operacją nie stwierdza się ciśnienia tętniczego > 130/80 mmHg;
3) w ciągu 24 h przed operacją nie stwierdza się hipotonii ortostatycznej < 80/45 mmHg;
4) w okresie 7 dni przed operacją nie stwierdza się w EKG uniesienia odcinka ST i odwrócenia załamka T;
5) w okresie 7 dni przed operacją nie stwierdza się w EKG przedwczesnych pobudzeń ( >1/5min).
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstsze przyczyny hiperaldosteronizmu wtórnego to:
1) przyjmowanie zbyt dużych ilości leków przeczyszczających i moczopędnych;
2) niewydolność serca;
3) stosowanie preparatów heparyny;
4) nefropatia cukrzycowa;
5) stosowanie leków antykoncepcyjnych i HTZ.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory lat 21 skierowany do kliniki z powodu podwyższonych wartości ciśnienia tętniczego od kilku miesięcy. W wywiadzie zwrócono uwagę na duże spożycie soku grejpfrutowego (ok. 1 litra dziennie). Ponadto brak obciążenia rodzinnego w kierunku nadciśnienia tętniczego. W badaniu przedmiotowym bez istotnych odchyleń od stanu prawidłowego. W badaniach biochemicznych jonogram w surowicy: Na - 135 mmol/l, K - 3,5 mmol/l jonogram w DZM: Na - 50 mmol/dobę K 60 mmol/dobę. W surowicy: ARO - 0,5 ng/ml/h Aldosteron 5 ng/dl. W rozpoznaniu należy wziąć pod uwagę:
1) zwiększenie wydzielania kortyzolu;
2) blokowanie 11-βHSD2 sokiem grejpfrutowym;
3) blokowanie 11-βHSD1 sokiem grejpfrutowym;
4) blokowanie receptora mineralokortykoidowego sokiem grejpfrutowym.
W leczeniu należy:
5) zalecić odstawienie spożywania soku grejpfrutowego;
6) stosować leki blokujące sterydogenezę;
7) stosować glukokortykoidy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chora lat 56 leczona z powodu depresji i wieloletniego nadciśnienia tętniczego. W trakcie wykonywanej diagnostyki stwierdzono podwyższone stężenie kortyzolu rano. Wykonano test hamowania 1mg dexametazonu stwierdzając nieprawidłowe hamowanie kortyzolu. Celem ustalenia rozpoznania w dalszej kolejności:
1) wykonasz MR przysadki mózgowej;
2) wykonasz KT nadnerczy;
3) wykonasz test hamowania 8 mg dexametazonu;
4) wykonasz oznaczenie rytmu dobowego kortyzolu i ACTH i dopiero w razie ich nieprawidłowości wykonasz MR przysadki lub KT nadnerczy;
5) wszystkie powyższe badanie nie są potrzebne, gdyż podwyższone stężenie kortyzolu i nieprawidłowe hamowanie dexametazonem mają charakter czynnościowy w przebiegu depresji.
Prawidłowa odpowiedź to:
U mężczyzny lat 60 z nadciśnieniem tętniczym i klinicznymi cechami zespołu metabolicznego (otyłość brzuszna, IGF, hiperlipidemia) w wykonanej KT jamy brzusznej stwierdzono symetryczne, powiększone, o policyklicznych zarysach nadnercza o gęstości < 10 jH. W celu ustalenia ostatecznego rozpoznania wykonano oznaczenie kortyzolu w surowicy w przebiegu testu obciążenia 75 g glukozy i stwierdzono wzrost stężenia kortyzolu. Powyższy obraz przemawia za rozpoznaniem:
1) choroby Cushinga;
2) rozrostu makroguzkowego nadnerczy;
3) hiperaldosteronizmu pierwotnego.
Leczeniem z wyboru jest:
4) leczenie farmakologiczne antagonistami aldosteronu;
5) leczenie farmakologiczne inhibitorami sterydogenezy;
6) usunięcie obu nadnerczy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Mężczyzna lat 54 z nadciśnieniem tętniczym i klinicznymi cechami zespołu metabolicznego (otyłość brzuszna, IGF, hiperlipidemia) skierowany celem wykluczenia przyczyn wtórnych. W wykonanym ambulatoryjnie KT jamy brzusznej stwierdzono niewielki guz, wielkości 3 cm, gęstości < 10 jH. W wywiadzie nadciśnienie rodzinne i palenie tytoniu. Oznaczone stężenie kortyzolu rano na czczo wynosiło 19,0 µg/dl a w teście hamowania 1 mg dexametazonu 5,0 µg/dl.
1) wynik przemawia za hiperaladosteronizmem i należy przeprowadzić szczegółową diagnostykę w tym kierunku;
2) wynik przemawia za subklinicznym zespołem Cushinga;
3) klinicznie, biochemicznie i hormonalnie typowy obraz zespołu metabolicznego. Obraz KT nadnerczy to incydentaloma.
Prawidłowa odpowiedź to:
Mężczyzna lat 45 z nadciśnieniem tętniczym świeżo rozpoznanym, nie leczonym skierowany celem wykluczenia przyczyn wtórnych. W wywiadzie nadciśnienie rodzinne i palenie tytoniu. W badaniu przedmiotowym otyłość brzuszna, poza tym nie stwierdzono istotnych odchyleń od normy. Jednym z wykonanych badań diagnostycznych było oznaczenie dobowego wydalania sodu i potasu w moczu. Wynosiło ono 300 mmol Na/dobę i 100 mmol K/dobę.
1) wynik przemawia za hiperaladosteronizmem i należy przeprowadzić szczegółową diagnostykę w tym kierunku;
2) dla właściwej interpretacji badania konieczne jest oznaczenie sodu i potasu w surowicy;
3) duże wydalanie potasu spowodowane jest spożywaniem przez chorego diety o dużej zawartości sodu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kobieta lat 25 z nadciśnieniem tętniczym świeżo rozpoznanym i nie leczonym skierowana celem wykluczenia przyczyn wtórnych. W wywiadzie od roku stosuje preparat Diane-35 z powodu trądzika. W badaniu przedmiotowym nie stwierdzono istotnych odchyleń od normy. Stężenie kortyzolu w surowicy rano wynosiło 20 µg/dl a w teście hamowania 1 mg dexametazonu 5 µg/dl. W dalszej diagnostyce należy:
1) oznaczyć stężenie kortyzolu o godzinie 24;
2) wykonać test hamowania 8 mg dexametazonu;
3) przyjmując, że nieprawidłowe wydzielanie kortyzolu jest wynikiem stosowania preparatu Diane-35 powtórzyć oznaczenie po 3 miesiącach od odstawienia tego preparatu;
4) wykonać MR przysadki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pobudzenie wydzielania reniny oraz zwiększenie stężenia aldosteronu powoduje:
1) dieta ryżowo-owocowa; 3) dożylny wlew 0,9% NaCl;
2) podanie furosemidu; 4) 3-4 godzinna pionizacja.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego z nadciśnieniem tętniczym i hipokalemią stwierdzono w badaniu przygodnym zwiększone stężenie aldosteronu w surowicy ( > 15 ng/dl). Celem potwierdzenia hiperaldosteronizmu zaplanowano wykonanie testu z fludrokortyzonem (Cortineff). Dla prawidłowego wykonania oznaczenia należy:
1) uzupełnić stężenie potasu w surowicy;
2) stosować dietę bogatosodową;
3) stosować dietę ubogosodową;
4) oznaczyć stężenie kortyzolu w surowicy.
Prawidłowa odpowiedź to: