U pacjentów z częściowymi brakami zębów może dochodzić do dużych zaburzeń powierzchni okluzyjnej i zmiany wymiaru pionowego żuchwy względem szczęki, prowadzących do powstawania bolesnych dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych. Dla prawidłowego zaprojektowania leczenia protetycznego w większości przypadków wystarczy:
- Awykonanie zdjęć rentgenowskich stawów skroniowo-żuchwowych oraz wykonanie modeli diagnostycznych i ich ocena w terapeutycznej pozycji żuchwy wobec szczeki w artykulatorze o prowadzeniu zębowym.
- Banaliza stosunków okluzyjnych wewnątrzustnie, a następnie przeanalizowanie stosunków okluzyjnych na modelach diagnostycznych z zastosowaniem systemu T-scan.
- Cprzeanalizowanie stosunków okluzyjnych w maksymalnej interkuspidacji na modelach roboczych zamontowanych w artykulatorze całkowicie nastawialnym z wykorzystaniem łuku twarzowego kinematycznego.
- Danaliza modeli diagnostycznych przy projektowanej relacji pionowej i poziomej żuchwy wobec szczeki w artykulatorze półnastawialnym z zastosowaniem łuku arbitralnego i okluzogramów pozycyjnych.
- Eocena modeli diagnostycznych przy projektowanej wysokości zwarciai granicznej pozycji żuchwy wobec szczęki w artykulatorze indywidualnym nastawionym za pomocą łuku kinematycznego i okluzogramów pozycyjnych.