Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
U chorych z rakiem odbytnicy wskazania do radioterapii pooperacyjnej obejmują min.:
1) zajęcie węzłów chłonnych;
2) szerzenie wzdłuż włókien nerwowych;
3) przedziurawienie ściany jelita przez nowotwór lub chirurga;
4) wysoki stopień dojrzałości nowotworu;
5) naciekanie tkanki tłuszczowej okołojelitowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wyjątek od zasady całkowitego wycięcia tarczycy w przypadku raka dotyczy:
U 48-letniej kobiety z powodu raka usunięto dolny wewnętrzny kwadrant piersi prawej wraz z pachowymi węzłami chłonnymi. Wynik badania histopatologicznego: ogniska naciekającego raka przewodowego o średnicy 18 mm, w II stopniu złośliwości wg RB; ER dodatnie w 80% komórek, PgR dodatnie w około 20% komórek; Her2 1+ w badaniu IHC; 2/16 węzłów chłonnych pachowych zawierają przerzuty raka. Pacjentka nie choruje przewlekle, miesiączkuje regularnie. Zaproponuj dalsze postępowanie:
Do kryteriów kwalifikowania do grupy najwyższego dziedzicznie uwarunkowanego ryzyka zachorowania na raka piersi (prawdopodobieństwo zachorowania w przedziale od około 25% do 80%), kwalifikuje się kobiety:
U chorych z miejscowo zaawansowanym rakiem żołądka stosuje się prawie całkowitą resekcję żołądka z limfadektomią D2, przy lokalizacji guza:
Połącz odpowiednie stopnie klasyfikacji makroskopowej wczesnego raka żołądka według JGCS (Japanese Gastric Cancer Society) z ich opisem:
Leczeniem z wyboru wg współczesnych standardów u chorych z rakiem kanału odbytu, jest:
61-letnia kobieta zgłasza się z klinicznie 3-centymetrowym, ruchomym guzem piersi prawej. Węzły chłonne pachowe po stronie guza niepowiększone. Chorą skierowano na mammografię - potwierdzono obecność guza o nieostrych granicach, w całej piersi ujawniono rozsiane, linijne mikrozwapnienia. Chorą skierowano na biopsję gruboigłową, z której rozpoznano raka piersi: carcinoma ductale invasivum, II stopień RB, dodatnia ekspresja receptorów steroidowych. Pacjentka nie choruje przewlekle, nie miesiączkuje od 7 lat. Jakie leczenie będzie w tym przypadku optymalne?
31-letnia kobieta w 2 miesiącu ciąży zgłosiła się z 5,5 cm guzem w kwadrancie górnym wewnętrznym piersi prawej. Chorą skierowano na mammografię - brak dodatkowych zmian patologicznych. W materiale pobranym w biopsji cienkoigłowej nacieki raka przewodowego piersi. Najodpowiedniejsze leczenie w przedstawionym przypadku powinno obejmować:
Jakie jest ryzyko występowania raka inwazyjnego w polipach gruczolakowatych jelita grubego o wielkości 2,0-2,9 cm?
W czasie terapeutycznej limfadenektomii u chorego na czerniaka skóry, w spływie pachwinowym należy usunąć węzły:
1) chłonne okolicy pachwinowo-udowej, leżące poniżej więzadła pachwinowego w trójkącie udowym;
2) chłonne okolicy podbrzusznej, leżące powyżej więzadła pachwinowego;
3) biodrowe;
4) kulszowe;
5) zasłonowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najważniejsze czynniki rokownicze u chorych na czerniaka skóry to:
1) grubość (w mm; wg Breslowa) i obecność owrzodzenia ogniska pierwotnego, u chorych bez przerzutów;
2) poziom nacieku warstw skóry (wg Clarka), w czerniakach o grubości > 1 mm;
3) liczba zmienionych przerzutowo regionalnych węzłów chłonnych;
4) obecność naciekania poza torebkę węzła chłonnego;
5) lokalizacja przerzutów pozaregionalnych i aktywność LDH.
Prawidłowa odpowiedź to:
Biopsja węzła wartowniczego u chorych na czerniaka skóry:
1) pozwala określić grupy wysokiego ryzyka rozsiewu nowotworu;
2) pomaga we właściwym określeniu stopnia zaawansowania;
3) zapewnia kontrolę regionalną;
4) wg WHO powinna być standardem postępowania, jeżeli brak klinicznych cech przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych;
5) umożliwia kwalifikację do badań klinicznych wg jednakowych kryteriów.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego na czerniaka skóry uda o grubości 1,7 mm, margines wycięcia blizny po biopsji wycinającej zmiany pierwotnej powinien wynosić:
Do biopsji węzła wartowniczego kwalifikują się chorzy na czerniaka skóry:
1) po szerokim wycięciu ogniska pierwotnego;
2) z grubością nacieku wg Breslowa co najmniej 1 mm;
3) z grubością nacieku wg Breslowa co najmniej 4 mm;
4) bez klinicznych cech przerzutów w regionalnych węzłach chłonnych i narządach odległych;
5) bez (mikro-)owrzodzenia na powierzchni czerniaka.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku, gdy zmiana podejrzana o czerniaka jest bardzo duża i owrzodziała, rozpoznanie czerniaka można ustalić na podstawie wyniku:
Podstawą rozpoznania czerniaka skóry jest:
Wynik badania histopatologicznego z biopsji wycinającej czerniaka skóry powinien zawierać następujące informacje:
1) grubość zmiany w mm;
2) wskaźnik proliferacji;
3) szerokość marginesów (na boki i w głąb) wycięcia;
4) obecność i nasilenie stanu zapalnego;
5) obecność lub brak owrzodzenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
System Glasgow ułatwiający rozpoznanie miejscowo zaawansowanego czerniaka skóry obejmuje następujące objawy kliniczne:
1) zmiana kształtu; 4) wymiar większy niż 5 mm;
2) brzegi nierówne i postrzępione; 5) wymiar większy niż 7 mm.
3) zmiana koloru;
Prawidłowa odpowiedź to:
Biopsja wycinająca zmiany barwnikowej skóry podejrzanej o czerniaka:
1) powinna być wykonana z marginesem bocznym 1-2 mm;
2) nie może być wykonywana ambulatoryjnie w miejscowym znieczuleniu nasiękowym, a jedynie w warunkach hospitalizacji;
3) oś wycięcia powinna być w długiej osi kończyny, równolegle do naczyń chłonnych;
4) w lokalizacji kończynowej należy stosować cięcia poprzeczne;
5) w lokalizacji na tułowiu oś cięcia powinna być skierowana w kierunku najbliższego chłonnego spływu regionalnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
System ABCD(E) ułatwiający rozpoznanie wczesnego czerniaka skóry obejmuje następujące objawy kliniczne:
1) asymetria; 4) obecność stanu zapalnego;
2) zmiana kształtu; 5) wymiar większy niż 5 mm.
3) brzegi nierówne i postrzępione;
Prawidłowa odpowiedź to:
Preferowanym rodzajem chemioterapii w leczeniu raka żołądka jest/są:
Prawdziwe jest stwierdzenie:
Leczenie chirurgiczne raka przełyku:
Całkowite, pozatorebkowe wycięcie tarczycy nie jest wskazane w każdym przypadku raka:
W przypadku rozpoznania raka zrazikowego in situ (LCIS) zaleca się obecnie:
Potwierdzenie przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych po zakończeniu leczenia czerniaka, jest wskazaniem do:
W przypadku wycinaniu czerniaka skóry o grubości nacieku powyżej 4 mm zalecany margines zdrowej tkanki wynosi:
Obserwacja chorych po leczeniu przedinwazyjnego raka przewodowego obejmuje:
Według międzynarodowych zaleceń liczba zabiegów chirurgicznych w obrębie piersi przypadających na jednego chirurga powinna wynosić:
W celu prawidłowej oceny stopnia zaawansowania choroby u chorych z rozsiewem czerniaka (IV stopień zaawansowania klinicznego) należy wykonać następujące badania laboratoryjne:
W przypadku podejrzenia czerniaka skóry, zalecanym postępowaniem jest wykonanie:
Dokonaj analizy zdania przedstawionego poniżej i wybierz właściwą odpowiedź: „Łączna analiza wyników badań ECOG (1684, 1690 i 1694) wykazała, że u chorych na czerniaki skóry z przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych (III° zaawansowania klinicznego), stosowany adiuwantowo po leczeniu operacyjnym (limfadenektomii) interferon α-2b:
1) poprawia znamiennie czas przeżycia wolnego od nawrotu choroby;
2) nie wpływa na czas przeżycia całkowitego.”
Prawidłowa odpowiedź to:
Dokonaj analizy zdania przedstawionego poniżej i wybierz właściwą odpowiedź: „Zaleca się następujące marginesy radykalnego leczenia zmiany pierwotnej czerniaka (wycięcie blizny po biopsji wycinającej zmiany pierwotnej wraz z otaczającą tę bliznę niezmienioną skórą):
1) czerniak in situ - margines 5 mm;
2) czerniak o grubości ≤ 2 mm wg Breslowa - margines 1 cm;
3) czerniak o grubości > 2 mm wg Breslowa - margines 2 cm.”
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawdziwe stwierdzenia dotyczące radioterapii uzupełniającej pooperacyjnej w mięsakach tkanek miękkich, to:
1) nie zwiększa powikłania w gojeniu rany;
2) wymaga mniejszych objętości pola napromienianego;
3) wiąże się z większą liczbą późnych powikłań ze strony tkanek (np. złamań patologicznych) w porównaniu z radioterapią przedoperacyjną;
4) dla kontroli miejscowej niezbędna jest mniejsza dawka napromieniania;
5) odpowiada potencjalnie za ograniczenie mikroprzerzutów i wszczepów komórek mięsaka w lożę pooperacyjną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najważniejszymi czynnikami rokowniczymi u chorych na czerniaki skóry bez przerzutów, są:
1) grubość (według Breslowa);
2) obecność (mikro-) owrzodzenia ogniska pierwotnego;
3) poziom nacieku według Clarka (tylko dla pT1);
4) typ guzkowy czerniaka;
5) poziom nacieku według Clarka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Choroba von Recklinghausena dotyczy:
Prawdziwe stwierdzenia dotyczące mięsaka chrzęstnopochodnego to:
1) umiejscowienie głównie w okolicy przynasady kości tworzących staw łokciowy;
2) standardowe leczenie stanowi skojarzenie chirurgii i radioterapii;
3) w chondrosarcoma mesenchymale podejmowane jest leczenie cytostatykami;
4) najczęściej dotyczy 3. i 4. dekady życia;
5) głównym miejscem tworzenia przerzutów są płuca;
6) najczęściej występuje w postaci osteoblastycznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszy objaw mięsaka tkanek miękkich to:
Mięsak tkanek miękkich o wielkości 7 cm, położony podpowięziowo i o niskim stopniu zróżnicowania histologicznego (G3), to stopień zaawansowania klinicznego wg AJCC/TNM:
Niezbędne warunki dla biopsji węzła chłonnego wartowniczego u chorych na raka piersi, to:
1) wielkość guza piersi do 3 cm;
2) klinicznie wolne od przerzutów węzły chłonne pachy;
3) brak chemioterapii indukcyjnej;
4) brak radioterapii uzupełniającej przedoperacyjnej piersi;
5) odpowiednie doświadczenie w tej procedurze.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród poniższych stwierdzeń dotyczących mięsaków tkanek miękkich prawdziwe są:
1) chemioterapia uzupełniająca pooperacyjna jest standardowym postępowaniem we wszystkich mięskach tkanek miękkich o wielkości > 5 cm;
2) w przypadku pierwotnych guzów tkanek miękkich o wielkości powyżej 5 cm lub położonych podpowięziowo postępowaniem z wyboru w ich diagnostyce jest wykonanie biopsji otwartej lub gruboigłowej;
3) mięsaki tkanek miękkich o lokalizacji kończynowej dają głównie przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych;
4) głównym problemem w chirurgii mięsaków tkanek miękkich jest uzyskanie marginesu w osi podłużnej kończyny;
5) radioterapia w skojarzeniu z chirurgią jest standardowym postępowaniem w leczeniu oszczędzającym wszystkich mięsaków tkanek miękkich z wyjątkiem pierwotnych mięsaków o niskiej złośliwości i wielkości < 5 cm;
6) pseudotorebka stanowi ścisły margines biologiczny guza pierwotnego;
7) przerzuty do węzłów chłonnych w mięsakach tkanek miękkich oznaczają III stopień zaawansowania;
8) uzupełniająca radioterapia w skojarzeniu z resekcją R0/R1 mięsaka tkanek miękkich zmniejsza odsetek nawrotów miejscowych, jednak jej wpływ na przeżycia odległe nie jest pewny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do mięsaków tkanek miękkich, które dają częściej przerzuty do węzłów chłonnych należą:
1) mięsak maziówkowy;
2) mięśniakomięsak gładkokomórkowy;
3) mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy;
4) tłuszczakomięsak;
5) mięsak z osłonek nerwów obwodowych;
6) mięsak nabłonkowy.
Prawidłowa odpowiedź to:
W GIST 2 najistotniejsze czynniki rokownicze po chirurgii ogniska pierwotnego to:
1) wielkość guza w cm;
2) obecność mutacji w genie KIT lub PDGFRA;
3) wiek chorego;
4) liczba figur podziału na 50 dużych pól widzenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród poniższych prawdziwe są następujące stwierdzenia dotyczące nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego:
1) podstawowym badaniem służącym do monitorowania leczenia celowanego molekularnie jest tomografia komputerowa jamy brzusznej wykonywana co 2-3 miesiące;
2) jedynym zarejestrowanym lekiem drugiej linii w przypadkach zaawansowanych opornych na imatinib jest sorafenib;
3) całkowite odpowiedzi (CR) na leczenie imatinibem są częste (> 50%);
4) postępowaniem standardowym przy lokalizacji w żołądku jest resekcja D2 (z limfadenektomią);
5) imatinib stosujemy w nowotworach podścieliskowych przewodu pokarmowego o dodatnim barwieniu immunohistochemicznym na CD117;
6) w przypadkach miejscowo zaawansowanych należy rozważyć leczenie neoadjuwantowe imatinibem zamiast operacji okaleczających;
7) w przypadkach nieoperacyjnych/przerzutowych leczenie imatinibem rozpoczynamy od dawki 800 mg w 2 dawkach podzielonych;
8) leczenie imatinibem charakteryzuje się znaczną toksycznością 3/4 stopnia, co powoduje konieczność częstych redukcji dawek.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku stwierdzenia w mammografii zmian łagodnych (BIRADS 1):
Jabłczan sunitynibu stosowany jest w leczeniu:
1) zaawansowanych GIST opornych na imatinib; 4) czerniaka;
2) przewlekłej białaczki szpikowej; 5) dermatofibrosarcoma
3) zaawansowanego raka nerki; protuberans.
Prawidłowa odpowiedź to:
Schemat badań piersi u kobiet w wieku od 50 do 69 lat, bez objawów i dodatkowych czynników ryzyka, obejmuje:
Stwierdzenie u chorej na raka piersi objawu „skórki pomarańczowej” jest wskazaniem do:
Rozpoznanie „raka Pageta” piersi ustala się w oparciu o wynik badania:
Wskaż zdanie nieprawdziwe na temat raka gruczołowego kanału odbytu:
Stopień zaawansowania guza pierwotnego (T w skali TNM) u kobiety, u której stwierdzono dwa ogniska raka w tej samej piersi, klasyfikuje się:
Objawem tak zwanego „raka Pageta” może być:
Wskaż zdanie nieprawdziwe:
Wskaż zdanie nieprawdziwe:
Stopień zaawansowania choroby u kobiety chorej na obustronnego raka piersi określa się w skali TNM:
Raki piersi wykryte mammograficznie pomiędzy rundami skriningowymi to:
Optymalny margines odbytnicy u chorego poddawanego resekcji z powodu raka odbytnicy o stopniu złośliwości G1 lub G2, wynosi:
Ryzyko zachorowania na raka jelita grubego u osoby, której jeden krewny pierwszego stopnia był chory na raka jelita grubego wynosi:
Minimalny margines okrężnicy, zarówno bliższy, jak i dalszy, u chorych operowanych z powodu raka gruczołowego okrężnicy, powinien wynosić:
U wszystkich nosicieli mutacji w obrębie genu APC należy prowadzić badania endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego co:
U potencjalnych nosicieli mutacji w obrębie genu APC należy prowadzić badania endoskopowe dolnego odcinka przewodu pokarmowego:
Podział resekcji wątroby na: prawą hemihepatektomię, poszerzoną prawą hemihepatektomię, lewą hemihepatektomię, poszerzoną lewą hemihepatektomię oraz resekcję segmentarną, to podział według:
Przerzuty do wątroby najczęściej obserwuje się w przebiegu raka:
Standardowe leczenie chorego z rakiem pęcherzyka żółciowego w stopniu zaawansowania IA polega na wykonaniu:
U chorych na raka wątrobowo-komórkowego, zabieg operacyjny jest przeciwwskazany gdy chorego zakwalifikuje się do grupy C w klasyfikacji Child-Pugh. Klasyfikacja ta uwzględnia:
Wskaż zdanie nieprawdziwe na temat diagnostyki nowotworów trzustki:
Najlepiej poznanym czynnikiem ryzyka zachorowania na raka trzustki jest:
Do badań dodatkowych w diagnostyce raka jelita cienkiego należy:
Rak trzustki naciekający tętnicę krezkową górną, jest klasyfikowany jako stopień zaawansowania:
Wskaż zdanie prawdziwe:
Wskaż zdanie nieprawdziwe:
Resekcyjność raka brodawki Vatera sięga:
Zabieg jednoczesnego wycięcia śledziony u chorego poddawanego resekcji żołądka z powodu raka żołądka jest wskazany, gdy:
Rak żołądka T1 w 1/3 środkowej części żołądka jest wskazaniem do:
Zalecane marginesy, bliższy i dalszy, tkanki wolnej od nacieku raka u chorych na raka żołądka o typie histologicznym Lauren II wynoszą:
U chorego na raka żołądka, resekcja R1 oznacza:
U chorych na raka żołądka, usunięcie węzłów chłonnych więzadła wątrobowo-dwunastniczego wchodzi w skład limfadenektomii:
Gruczolakorak wpustu typu II to zmiana:
„Trójpolowa” limfadenektomia u chorych na raka przełyku polega na usunięciu następujących grup węzłów chłonnych:
Przerzut raka dolnego odcinka przełyku do węzłów chłonnych pnia trzewnego jest klasyfikowany jako cecha:
W przypadku lokalizacji raka przełyku w części szyjnej, postępowaniem z wyboru jest:
Bronchoskopia jest standardowym badaniem u chorych na raka:
Najczęstszą postacią histologiczną raka przełyku jest:
Chory na niedrobnokomórkowego raka płuca z izolowanym przerzutem w ośrodkowym układzie nerwowym, u którego możliwe jest wycięcie zmiany pierwotnej w klatce piersiowej:
Leczenie chirurgiczne raka drobnokomórkowego płuca można rozważyć jedynie u osób:
Jeżeli rozpoznanie drobnokomórkowego raka płuca ustalono śródoperacyjnie i istnieje możliwość radykalnego wycięcia zmiany należy:
Przerzuty raka płuca do węzłów chłonnych nadobojczykowych po stronie przeciwnej do strony po której znajduje się guz pierwotny, klasyfikują nowotwór do stopnia zaawansowania:
Wśród zdań opisujących zasady leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca w stopniu I-IIIA, wskaż zdanie nieprawdziwe:
Współczynniki zachorowalności na międzybłoniaka opłucnej:
Najgorszym rokowaniem wśród międzybłoniaków opłucnej cechuje się:
Najczęstszą postacią histologiczną raka płuca, stanowiącą około 35% przypadków jest rak:
U chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca leczonych z założeniem radykalnym, w czasie pierwszych 24 miesięcy po leczeniu, zaleca się wykonywanie:
Badaniem przesiewowym dla raka płuca, o udowodnionej skuteczności, jest:
Drobnokomórkowy rak płuca nie charakteryzuje się następującą cechą:
Do raków jamy ustnej nie zalicza się raków występujących w następującej lokalizacji:
Trepanobiopsję szpiku wykonuje się u chorych na raka ustnej części gardła, gdy jest to:
Rak wargi dolnej naciekający nerw zębodołowy dolny jest klasyfikowany jako cecha:
Nie prowadzi się elektywnego napromieniania układu chłonnego szyi (niezależnie od cechy N) u chorych na raka:
Wskaż zdanie nieprawdziwe:
Celem leczenia chirurgicznego nowotworów głowy i szyi jest usunięcie guza pierwotnego z marginesem przynajmniej:
Wskaż zdanie prawdziwe:
Wskaż zdanie nieprawdziwe: u chorych na raka głośni w stopniu zaawansowania T3N0M0:
Leczenie chorych na raka pogłośni w stopniu zaawansowania T3N0M0 polega na:
Najczęstszą postacią nowotworu złośliwego jamy nosowej i zatok obocznych nosa jest:
Całkowita resekcja zatoki szczękowej polega na usunięciu całej zatoki szczękowej:
Leczenie raka śluzowo-naskórkowego ślinianki przyusznej (o wysokim stopniu złośliwości), w stopniu zaawansowania T4N0, polega na:
Badania kontrolne chorych na raka przełyku po leczeniu pierwotnym prowadzonym z założeniem radykalnym powinny obejmować:
Do czynników ryzyka zachorowania na raka płaskonabłonkowego jamy nosowej i zatok obocznych nosa należą:
Wskaż zdanie nieprawdziwe: raki nisko zróżnicowane i niezróżnicowane głowy i szyi charakteryzują się:
Raki nisko zróżnicowane nierogowaciejące oraz raki niezróżnicowane, klasyfikowane jako grupa II i III WHO (w dawnej klasyfikacji: raki z komórek przejściowych oraz raki z nabłonka naczyń chłonnych), występują najczęściej w obrębie:
Do zmian przedrakowych w jamie ustnej należą:
Do stanów przedrakowych krtani należą:
Najgorzej rokującym nowotworem narządów głowy i szyi jest rak:
Pojawienie się zaburzeń w dojrzewaniu nabłonka zajmujących jedynie 1/3 głęboką warstwę nabłonka to:
Zastąpienie nabłonka charakterystycznego dla danego miejsca nabłonkiem wielowarstwowym płaskim to:
U ciężarnej kobiety można bezpiecznie wykonać:
U kobiety, u której rozpoznano raka płaskonabłonkowego krtani istnieje zwiększone ryzyko zachorowania na raka:
Do czynników etiologicznych płaskonabłonkowych raków narządów głowy i szyi nie należy:
Wskaż zdanie nieprawdziwe: