Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Charakterystycznymi elementami zapisu EKG obserwowanymi w badaniu wykonanym u pacjenta w hipotermii mogą być:
1) fala Osborne’a lub fala J;
2) artefakty wynikające z drżeń mięśniowych;
3) migotanie przedsionków;
4) wydłużenie QT;
5) poszerzenie zespołów QRS;
6) skrócenie odcinka PQ.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wg wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego ablacja migotania przedsionków stanowi leczenie drugiego rzutu podtrzymujące rytm zatokowy u chorych z nawracającym migotaniem przedsionków. W niektórych przypadkach w leczeniu drugiego rzutu oprócz ablacji wytyczne pozwalają także na wybór leczenia farmakologicznego. Jaki lek może być alternatywną dla ablacji migotania przedsionków jako leczenie drugiego rzutu?
Spośród objawów echokardiograficznych sugerujących obecność ostrej zatorowości płucnej u osoby bez wcześniej występującej choroby płucno-sercowej:
1) najwyższą pozytywną wartością predykcyjną charakteryzują się objaw 60/60 oraz objaw McConnella;
2) najwyższa swoistość charakteryzuje cechy przeciążenia RV;
3) najwyższa negatywna wartość predykcyjna charakteryzuje objaw McConnela;
4) najniższą czułość wykazuje objaw 60/60;
5) najwyższą czułość wykazuje objaw McConnella.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdanie nieprawdziwe:
1) negatywny wynik oznaczenia D dimeru za pomocą wysoce czułego testu wyklucza w sposób bezpieczny zatorowość płucną u chorych z niskim lub pośrednim prawdopodobieństwem jej wystąpienia;
2) pomiar D dimeru w teście umiarkowanie czułym wyklucza zatorowość płucną jedynie w przypadku jej niskiego prawdopodobieństwa;
3) stwierdzenie zakrzepu w tętnicach płucnych aż do poziomu tętnic segmentalnych w jedno lub wielorzędowej CT nie można uznać za wystarczające potwierdzenie zatorowości płucnej u większości chorych;
4) prawidłowy wynik scyntygrafii perfuzyjnej w sposób bezpieczny wyklucza zatorowość płucną;
5) główną rolą echokardiografii u chorych z zatorowością płucną niewysokiego ryzyka jest dalsza prognostyczna stratyfikacja do kategorii umiarkowanego lub niskiego ryzyka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory z objawami ostrej niewydolności serca w III klasie wg klasyfikacji Forrestera wymaga:
1) zastosowania diuretyków;
2) przetaczania płynów;
3) zastosowania leków rozszerzających naczynia;
4) zastosowania leków inotropowo dodatnich;
5) zastosowania leków obkurczających naczynia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zalecane dawki jednocześnie podawanych leków przeciwpłytkowych u chorego ze STEMI wynoszą:
1) ASA 150-325 mg + klopidogrel 75 mg doustnie u chorego bez leczenia reperfuzyjnego;
2) ASA 150-325 mg + dawka nasycająca klopidogrelu 300 mg u chorego
w wieku ≤ 75 lat, u którego zastosowano leczenie fibrynolityczne;
3) ASA 150-325 mg + dawka nasycająca klopidogrelu 300-600 mg + bolus abciximabu 0,25 mg/kg mc. (a następnie wlew 0,125 µg/kg/min) u chorego poddanego pierwotnej PCI;
4) ASA 150-325 mg + klopidogrel 300 mg doustnie u chorego bez leczenia reperfuzyjnego;
5) ASA 150-325 mg + dawka nasycająca klopidogrelu 300 mg u chorego
w wieku ≥ 75 lat, u którego zastosowano leczenie fibrynolityczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdania prawdziwe:
1) u chorych z wielokształtnym częstoskurczem komorowym zależnym od katecholamin leczenie opiera się na stosowaniu amiodaronu;
2) nową obserwacją poczynioną u chorych z idiopatycznym migotaniem komór jest częstsze występowanie w EKG cech wczesnej repolaryzacji w odprowadzeniach znad ściany dolnej lub bocznej;
3) w zespole Brugadów dochodzi do skrócenia czasu trwania potencjału czynnościowego wybiórczo w warstwie podnasierdziowej prawej komory, co prowadzi do śródściennej dyspersji repolaryzacji i stwarza warunki do arytmii typu reentry;
4) zespół krótkiego QT wiąże się z rodzinnym występowaniem zaburzeń rytmu serca i/lub nagłego zgonu sercowego;
5) zespół Andersen i Tawila manifestuje się liczną arytmią komorową (często w postaci bigeminii) oraz wstawkami VT dwukierunkowego lub polimorficznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Niekorzystnymi rokowniczo czynnikami u chorych z objawami ostrej niewydolności serca są:
1) wysokie stężenie sodu; 4) niskie stężenie troponin;
2) wysokie stężenie mocznika i kreatyniny; 5) niskie stężenie kreatyniny.
3) wysokie stężenie troponin;
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z nową uniwersalną definicją zawału serca:
1) zwiększenie stężenia troponin do wartości przekraczającej 3x 99 percentyl URL nakazuje rozpoznanie MI w związku z PCI;
2) zawał serca związany przyczynowo z zakrzepicą w stencie (udokumentowaną angiograficznie lub w badaniu pośmiertnym) określamy jako typ 4b zawału serca;
3) rozpoznanie dorzutu zawału jest uzasadnione jeśli stężenie troponiny w drugiej próbce jest o 20% wyższe niż pierwszej ( wartość ta powinna być wyższa niż 99 percentyl URL);
4) zawał serca w związku z CABG określamy jako typ 5 zawału serca;
5) uniesienie odcinka ST w EKG jest wystarczające dla rozpoznania zawału serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zaznacz stany, w których dochodzi do wzrostu stężenia troponin pod nieobecność objawów ostrego zespołu wieńcowego:
1) amyloidoza; 4) hemochromatoza;
2) twardzina układowa; 5) sarkoidoza.
3) sepsa;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdania nieprawdziwe:
1) zjawisko „braku przepływu” u chorych ze STEMI charakteryzuje się niedostateczną perfuzją mięśnia sercowego po skutecznym otwarciu nasierdziowego segmentu tętnicy pozawałowej;
2) rozpoznanie „braku przepływu” stawia się, gdy normalizacja odcinka ST w 4 godz. po zabiegu jest < 70%;
3) adenozyna, werapamil i nikorandil są lekami o udokumentowanej
w dużych, prospektywnych badaniach randomizowanych klinicznej skuteczności w zapobieganiu „No-reflow”;
4) Abciximab poprawia perfuzję tkankową;
5) 10-40% chorych leczonych reperfuzyjnie z powodu STEMI wykazuje cechy braku przepływu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Fałszywie dodatnie rozpoznanie zawału serca w EKG możliwe jest w przypadku:
1) zapalenia pęcherzyka żółciowego; 4) zespół Brugadów;
2) krwotoku podpajęczynówkowego; 5) preekscytacji.
3) hiperkaliemii;
Prawidłowa odpowiedź to:
U 70-letniego pacjenta z podejrzeniem zatoru tętnicy płucnej, po złamaniu kończyny dolnej przed 3 tygodniami, z krwiopluciem i akcją serca 100/min, bez cech wstrząsu i bez hipotensji należy zastosować następujący schemat postępowania:
1) bezzwłocznie wykonać tomografię komputerową (jeżeli jest dostępna) i po potwierdzeniu diagnozy zatoru wdrożyć trombolizę;
2) w przypadku niedostępności tomografii komputerowej wykonać badanie echokardiograficzne, a po stwierdzeniu przeciążenia prawej komory wdrożyć trombolizę;
3) wykonać tomografię komputerową (jeżeli jest dostępna) i po potwierdzeniu diagnozy zatoru wdrożyć leczenie antykoagulacyjne;
4) wykonać oznaczenie poziomu D dimeru przy użyciu wysokoczułego zestawu, a w przypadku ujemnego wyniku zaniechać leczenia zatoru tętnicy płucnej;
5) wykonać oznaczenie poziomu D dimeru przy użyciu wysokoczułego zestawu, w przypadku dodatniego wyniku wykonać tomografię komputerową, po potwierdzeniu zatoru w tomografii kontynuować leczenie antykoagulacyjne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół Haissaguerre’a to:
Podstawowe parametry wskazująca na konieczność zastosowania mechanicznego wspomagania serca w niewydolności serca są:
1) diureza < 100 ml/h;
2) ciśnienie płucne rozkurczowe < 40 mmHg;
3) pojemność minutowa serca < 2,0 ml/h;
4) skurczowe ciśnienie systemowe < 90 mmHg;
5) diureza < 50 ml/h;
6) ciśnienie przedsionkowe > 20 mmHg;
7) ciśnienie płucne skurczowe < 20 mmHg.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych z niewydolnością serca (LVEF £ 35%), u których współistnieje migotanie przedsionków, celem uniknięcia powikłań zakrzepowo-zatorowych zaleca się włączenie profilaktyki przeciwzakrzepowej w przypadku:
Zaznacz prawidłowe stwierdzenia dotyczące wczesnego okołozawałowego pęknięcia przegrody międzykomorowej:
1) występuje u 1-3% z zawałem mięśnia sercowego;
2) szansę na przeżycie roku bez operacji ma około 40% pacjentów;
3) częściej występuje u osób > 70 roku życia;
4) występuje najczęściej od 2 tygodni do miesiące po incydencie wieńcowym;
5) charakteryzuje się bólem w klatce piersiowej o charakterze opłucnowym;
6) często ma samoograniczający przebieg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Z poniższej listy wybierz przeciwwskazania do wykonania operacji pomostowania tętnic wieńcowych bez użycia krążenia pozaustrojowego:
1) średnica tętnic wieńcowych < 1,0 mm;
2) operacja w trybie natychmiastowym, wynikająca z nagłego zatrzymania krążenia;
3) konieczność dodatkowych zabiegów np. resekcji tętniaka lewej komory, lub korekcji pozawałowej niedomykalności zastawki dwudzielnej;
4) obecność mostków mięśniowych objawowych nad tętnicami;
5) obecność niewydolności nerek.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłowe twierdzenia dotyczące anomalii Ebsteina:
1) jest bardzo częstą wrodzoną wadą serca;
2) dotyczy wyłącznie zastawki trójdzielnej;
3) występuje w niej zniekształcenie płatków przegrodowego, oraz tylnego zastawki trójdzielnej z przemieszczeniem przyczepów do jamy prawej komory;
4) dzieli się na 4 typy wg Carpentiera;
5) w badaniu fizykalnym charakterystyczna jest wielotonowość;
6) u noworodków w ciężkim stanie przeprowadza się operację Starnesa;
7) dużym problemem po zabiegach korekcji są arytmie komorowe , które mogą u 20% chorych stanowić przyczynę zgonu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół Blanda, White’a i Garlanda to:
Kardiowersja elektryczna migotania przedsionków u pacjentów po przebytej sternotomii:
1) nie powinna być wykonywana;
2) wymaga zastosowania mocniejszego ucisku łyżek defibrylatora z uwagi na obecność zespoleń mostka;
3) zazwyczaj wymaga użycia niższego poziomu energii, z uwagi na obniżenie stężenia katecholamin po zabiegu;
4) powinna w miarę możliwości być wykonywana metodą przednio tylną, a przednia łyżka powinna być umiejscowiona po lewej stronie mostka między drugą a piątą przestrzenią międzyżebrową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Embolektomia metoda chirurgiczna u chorych z ostrą zatorowością płucną:
1) jest metodą historyczną, obecnie nie stosowaną;
2) jest wykonywana jedynie u chorych z pogranicza resuscytacji krążeniowo oddechowej;
3) nie może być wykonana po wcześniejszej trombolizie;
4) jest wartościową opcją terapeutyczną dla chorych z PE wysokiego ryzyka, u których leczenie trombolityczne jest bezwzględnie przeciwwskazane lub jest nieskuteczne;
5) jest wykonywana u chorych ze współistniejącym przetrwałym otworem owalnym i skrzepliną wewnątrzsercową;
6) jest metodą z wyboru leczenia pacjentek w ciąży.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłowe zdania dotyczące zabiegów kardiochirurgicznych w całkowitym przełożeniu dużych naczyń (CPDN):
1) pierwszym zabiegiem w wadzie był zabieg zaproponowany przez Blalocka i Hanlona w roku 1948 polegający na wycięciu części przegrody międzykomorowej;
2) wskazania do operacji Senninga są takie same jak do operacji Mustarda, z tym wyjątkiem, że wykonuje się ją u dzieci w wieku przedszkolnym;
3) rozpoznanie CDPN bez współistniejących anomalii jest w chwili obecnej wskazaniem do wykonania operacji metodą korekcji anatomicznej wg Jatena;
4) operacja korekcji anatomicznej musi być wykonana pomiędzy drugim, a piątym tygodniem życia dziecka;
5) dzieci z CPDN oraz ze znacznym zwężeniem tętnicy płucnej wymagają pilnego wykonania zespolenia systemowo płucnego;
6) obecnie w CPDN z uwagi na coraz lepsze wyniki leczenia septektomia znajduje coraz szersze uznanie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół po perikardiotomii charakteryzuje się:
1) występowaniem co najmniej 2 miesiące po operacji;
2) częstością występowania 10-40% w populacji osób dorosłych po zabiegach kardiochirurgicznych;
3) łagodnym początkiem objawów;
4) gorączką;
5) bólem w klatce piersiowej o charakterze opłucnowym;
6) samoograniczającym przebiegiem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do sinicznych wrodzonych wad serca ze zmniejszonym lub prawidłowym przepływem płucnym należą:
1) wspólny pień tętniczy; 5) atrezja zastawki trójdzielnej;
2) wspólny przedsionek; 6) przetoka tętniczo żylna tętnicy płucnej;
3) hipoplazja lewego serca; 7) wspólna komora ze zwężeniem tętnicy
4) zwężenie ujścia aorty; płucnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawidłowe zdanie porównujące waskulopatię serca przeszczepionego z typowymi zmianami miażdżycowymi:
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do użycia tętnicy piersiowej wewnętrznej (LIMA) do pomostowania jest:
Kobieta lat 69, u której z powodu niestabilnej choroby wieńcowej wykonano przed 3 miesiącami zabieg angioplastyki wieńcowej z wszczepieniem 2 stentów powlekanych środkiem antymitotycznym (DES), kwalifikowana jest do zabiegu ortopedycznego wymiany stawu biodrowego z powodu zmian zwyrodnieniowych za 6 miesięcy. Chora bez dławicy piersiowej i bez cech niewydolności serca. Ortopeda zaleca odstawienie leków przeciwpłytkowych - kwasu acetylosalicylowego (ASA) oraz klopidogrelu na 7 dni przed zabiegiem. Jakie postępowanie zalecisz?
Kobieta lat 38 z rozpoznaniem kardiomiopatii przerostowej, z asymetrycznym przerostem przegrody międzykomorowej osiągającym grubość 31mm, gradientem śródkomorowym w spoczynku 110 mmHg w czasie leczenia farmakologicznego, łagodną niedomykalnością mitralną, w klasie czynnościowej NYHA III, z hipotonią (90mmHg) i występującymi zawrotami głowy. Jakie postępowanie zalecisz u chorej?
Fałszywym jest stwierdzenie dotyczące małopłytkowości indukowanej heparyną (HIT):
U kobiety lat 72 z niestabilną chorobą wieńcową wykonano koronarografię, w której stwierdzono trójnaczyniową chorobę wieńcową z krytycznym zwężeniem pnia lewej tętnicy wieńcowej. W badaniu echokardiograficznym frakcja wyrzutowa lewej komory obniżona (40%), a badanie usg wykazało krytyczne zwężenie (90%) lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej (ICA), dotychczas bezobjawowe. Jaką strategię leczenia zalecisz?
Mężczyzna lat 55 z przebytym zawałem serca, przebytym udarem mózgu, z dolegliwościami dławicowymi klasy CCS II i postępującą niewydolnością serca i nerek. Na skórze czerwonopurpurowa wysypka. W EKG wysoki woltaż zespołów QRS. W obrazie echokardiograficznym uogólnione pogrubienie ścian mięśnia z upośledzeniem relaksacji lewej komory. W osoczu niska aktywność
α-galaktozydazy A. Jakie schorzenie rozpoznasz?
Do charakterystycznych zmian występujących w skrobiawicy serca nie należy:
Które z leków mogą być zastosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego u ciężarnej, nie wykazującej objawów niewydolności serca?
Wskaż statyny, które można stosować razem z cyklosporyną lub azolopochodnymi lekami przeciwgrzybicznymi, ponieważ nie są metabolizowane w szlaku cytochromów:
Wskazaniem do wykonania oznaczenia wskaźnika uwapnienia tętnic wieńcowych jest:
1) badania przesiewowe w populacji małego ryzyka;
2) nietypowe objawy kardiologiczne u osoby z grupy małego ryzyka;
3) dodatkowe badanie diagnostyczne u osoby z wątpliwym wynikiem próby wysiłkowej;
4) podejrzenie ostrego zespołu wieńcowego;
5) ocena prognostyczna u osób bezobjawowych z grupy umiarkowanego ryzyka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Udowodnione korzystne działanie w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (poziom wiarygodności dowodów A) wykazują:
U chorego z kardiomiopatią rozstrzeniowią nieniedokrwienną prawdziwe jest stwierdzenie dotyczące implantacji kardiowertera defibrylatora (ICD):
1) ICD powinno się implantować u chorego z nieniedokrwienną kardiomiopatią rozstrzeniowią oraz istotnym powiększeniem lewej komory, który przebył napad utrwalonego częstoskurczu komorowego lub migotanie komór, otrzymującego optymalne leczenie i z przewidywanym przeżyciem ponad jeden rok;
2) ICD powinno się implantować u chorego z nieniedokrwienną kardiomiopatią rozstrzeniową w prewencji pierwotnej w celu zmniejszenia śmiertelności, jeśli funkcja skurczowa lewej komory jest ≤ 40-45%, chory znajduje się w klasie czynnościowej NYHA II-III oraz otrzymuje optymalne leczenie i przewidywane przeżycie wynosi ponad jeden rok;
3) nie ma wskazań do implantacji ICD u chorego z nieniedokrwienną kardiomiopatią rozstrzeniową w klasie czynnościowej NYHA I;
4) ICD powinno się implantować u chorego z nieniedokrwienną kardiomiopatią rozstrzeniową w prewencji pierwotnej w celu zmniejszenia śmiertelności, jeśli funkcja skurczowa lewej komory jest ≤ 30 do 35%, chory znajduje się w klasie czynnościowej NYHA II-III oraz otrzymuje optymalne leczenie i przewidywane przeżycie wynosi ponad jeden rok;
5) nie ma wskazań do implantacji ICD u chorego z nieniedokrwienną kardiomiopatią rozstrzeniową oraz niewyjaśnioną utratą przytomności mimo istotnego powiększenia lewej komory.
Prawidłowa odpowiedź to:
Implantację CRT-D (resynchronizacja z funkcją defibrylatora) zaleca się u chorego z objawami niewydolności serca oraz:
1) w klasie czynnościowej NYHA II-IV mimo optymalnego leczenia;
2) w klasie czynnościowej NYHA III-IV mimo optymalnego leczenia;
3) z obniżoną funkcją skurczową ≤ 40%;
4) z obniżona funkcją skurczową ≤ 35%;
5) z QRS ≥ 110 ms;
6) z QRS ≥ 120 ms.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych z przewlekłą niewydolnością serca, cukrzycą typu 2 oraz przewlekłą chorobą nerek prawdziwe jest stwierdzenie dotyczące leczenia:
1) inhibitor ACE lub bloker receptora angiotensyny można zastosować ale tylko przy stężeniu kreatyniny < 2.5 mg/dl;
2) inhibitor ACE oraz bloker receptora angiotensyny wywołują najczęściej przejściowe odwracalne zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika oraz spadku GFR;
3) antagoniści aldosteronu są alternatywą dla inhibitorów ACE lub blokerów receptora angiotensyny w hamowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron;
4) diuretyki pętlowe nie są wskazane u chorych z cukrzycą;
5) leki beta adrenolityczne nie powinny być stosowane w przebiegu cukrzycy oraz niewydolności serca ze względu na potencjalne zaburzenia glikemii;
6) inhibitor ACE lub bloker receptora angiotensyny stosowane przy stężeniu kreatyniny > 2.5 mg/dl wymaga nadzoru oraz ewentualnej konsultacji specjalisty.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego z objawami ciężkiej niewydolności serca mimo pełnego leczenia, z implantowanym ICD przeciwwskazaniem do przeszczepu serca nie będzie:
1) niskie szczytowe zużycie tlenu pVO2 < 10 ml/kg/min;
2) gradient przezpłucny < 15 mmHg;
3) gradient przezpłucny > 15 mmHg;
4) nawracający nieutrwalony polimorficzny częstoskurcz komorowy;
5) naczyniowy opór płucny > 10 jedn. Wooda;
6) naczyniowy opór płucny 3 jedn. Wooda;
7) przebyta operacja usunięcia guza jelita grubego przed 7 laty.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bloker receptora angiotensyny powinno się zastosować w leczeniu u chorego z niewydolnością serca jeśli:
1) frakcja wyrzutowa lewej komory ≤ 40%;
2) frakcja wyrzutowa lewej komory ≤ 45%;
3) uzyskano stabilizację objawów klinicznych w klasie czynnościowej NYHA III przy leczeniu inhibitorem ACE oraz beta blokerem;
4) tylko chorzy w klasie czynnościowej NYHA IV mogą odnieść rzeczywiste korzyści z leczenia;
5) utrzymują się objawy kliniczne w klasie czynnościowej NYHA III-IV pomimo leczenia inhibitorem ACE oraz beta blokerem;
6) w trakcie leczenia inhibitorem ACE obserwowano wzrost kaliemii oraz kaszel.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory z kilkugodzinną dusznością stopniowo nasilającą w godzinach nocnych, z przewlekłym kaszlem - zwłaszcza w godzinach porannych po uruchomieniu - po przebytym ambulatoryjnie przed 2 laty zawale mięśnia sercowego (aktualnie bez dławicy), wieloletni palacza tytoniu, nie stosujący regularnie leków zgłosił się do izby przyjęć. W badaniu fizykalnym stwierdzono: tachykardię 130/min, RR 150/90 mmHg, tachypnoe, pojedyncze trzeszczenia u podstawy płuc wydłużenie fazy wydechowej płuc, temp. 36.8 st C., w EKG wieloogniskowy częstoskurcz przedsionkowy. W badaniach stwierdzono następujące odchylenia: WBC 14 tyś,, pO2 78mmHg, pCO2 45mmHg, SaO2 90%, NT-p-BNP-900pg/ml, TNI-0,0ng/ml.U chorego najbardziej prawdopodobne wstępne rozpoznanie to:
Które ze stwierdzeń dotyczących wentylacji nieinwazyjnej z dodatnim ciśnieniem końcowo-wydechowym ( NIV) w ostrej niewydolności serca jest prawdziwe?
1) jest przeciwwskazana u chorych ze skurczowym ciśnieniem tętniczym < 100 mmHg ze względu na możliwy negatywny wpływ na wielkość rzutu serca i zwiększenie obciążenia następczego;
2) powinna być stosowana z dużą ostrożnością u chorych z niewydolnością prawej komory;
3) tryb wentylacji nieinwazyjnej należy rozważyć tak wcześnie jak to możliwe u chorego z obrzękiem płuc pochodzenia sercowego i nadciśnieniową postacią ostrej niewydolności serca;
4) wentylację nieinwazyjną należy stosować z dużą ostrożnością u chorych we wstrząsie kardiogennym;
5) analiza badań RCT oraz 3CPO wykazała poprawę parametrów klinicznych bez wpływu na umieralność u chorych poddanych wentylacji nieinwazyjnej;
6) wentylacja nieinwazyjna wymaga wysokich przepływów tlenu przy zastosowaniu zwykłej maski.
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawdziwe jest stwierdzenie dotyczące levosimendanu:
1) jest to lek uwrażliwiający na wapń i poprzez wiązanie wapnia z troponiną C w kardiomiocytach poprawiający kurczliwość serca;
2) jest to lek zaliczany do grupy leków inotropowych;
3) posiada słabe właściwości obkurczające naczynia;
4) posiada właściwości rozszerzające naczynia;
5) działanie leku zależy od pobudzenia beta-adrenergicznego;
6) działanie leku nie zależy od pobudzenia beta-adrenergicznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory lat 75 z pozawałowym uszkodzeniem lewej komory, (frakcja wyrzutowa lewej komory ok. 20%), z BMI 29kg/m2, z niemiarową czynnością serca 90-110/min. (w zapisie EKG migotanie przedsionków, z wywiadu wynika, że ma ono charakter utrwalony), z ciśnieniem tętniczym 90/70 mmHg, trzeszczeniami u podstawy płuc, spoconą skórą został przyjęty do oddziału ratunkowego z powodu silnej duszności spoczynkowej: otrzymał furosemid 80 mg i.v. w dawkach frakcjonowanych, tlen przepływ
4 l/min. W dalszym postępowaniu należy:
1) podać lek rozszerzający naczynia i.v. w małej dawce pod kontrolą ciśnienia tętniczego;
2) unikać leków rozszerzających naczynia z powodu niskiego ciśnienia tętniczego i ryzyka nasilenia hipotonii;
3) podać lek inotropowo dodatni w dużej dawce z powodu hipotonii;
4) podać lek inotropowo dodatni :początkowo w małej dawce i ewentualnie ją zwiększać;
5) podać krótkotrwały wlew leku obkurczającego naczynia (epinefryna) w celu czasowej poprawy perfuzji narządowej w tym nerkowej;
6) zwiększyć leczenie moczopędne.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego z kardiomiopatią niedokrwienną, obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (30%) przyjętego do oddziału z powodu narastającej od 2 dni duszności, ze zmniejszeniem ilości oddawanego moczu, w badaniu fizykalnym stwierdzono niewielkie obrzęki wokół kostek, podwyższone ciśnienie tętnicze (190/100 mmHg), tachykardię 130/min., cechy zastoju nad płucami,
SaO2 - 90%. W zapisie EKG tachykardia zatokowa, blok prawej odnogi pęczka Hisa. W leczeniu można zastosować:
1) furosemid 200mg i.v. w dawkach podzielonych lub we wlewie ciągłym przez pierwsze 6 godzin;
2) furosemid 1 g/24 godziny;
3) nitroglycerynę i.v pod kontrolą ciśnienia tętniczego;
4) dopaminę w dawce diuretycznej;
5) furosemid i.v. w dawkach podzielonych lub we wlewie ciągłym przez pierwsze sześć godzin nie przekraczając dawki 100 mg.
Prawidłowa odpowiedź to:
W klasyfikacji Forrestera profil zimny-mokry ostrej niewydolności serca odpowiada następującym parametrom hemodynamicznym:
Chory bez istotnej przeszłości chorobowej został przyjęty w trybie pilnym do oddziału ratunkowego z powodu nagłej, silnej duszności spoczynkowej. Przy przyjęciu chory przytomny, niespokojny, w logicznym kontakcie, w badaniu fizykalnym stwierdzono tachykardię (150/min), cechy zastoju nad płucami, głośny szmer skurczowy nad koniuszkiem, skurczowe ciśnienie tętnicze 80 mmHg, w zapisie EKG częstoskurcz z zespołami QRS o szerokości 120ms. U chorego należy:
Późny rozwój przerostu mięśnia sercowego w kardiomiopatii przerostowej jest charakterystyczny dla pacjentów z mutacją genu kodującego:
Echokardiografia doplerowska umożliwia ocenę ciśnienia w tętnicy płucnej. Wskaż prawdziwe twierdzenia:
1) wielkość gradientu ciśnienia obliczonego z prędkości fali zwrotnej przez zastawkę trójdzielną oraz wartość ciśnienia w prawym przedsionku wystarczają do oszacowania skurczowego ciśnienia w tętnicy płucnej;
2) jeśli prędkość fali zwrotnej przez zastawkę trójdzielną wynosi 3 m/s, to gradient ciśnienia między prawą komorą, a prawym przedsionkiem wynosi: 36 mmHg;
3) jeśli prędkość fali zwrotnej przez zastawkę trójdzielną wynosi 3 m/s, to gradient ciśnienia między prawą komorą, a prawym przedsionkiem wynosi: 24 mmHg;
4) prędkość fali zwrotnej trójdzielnej może być niższa niż 2 m/s przy istotnie podwyższonym ciśnieniu w prawym przedsionku;
5) zwiększona prędkość fali zwrotnej trójdzielnej odzwierciedla stopień zaawansowania niedomykalności trójdzielnej;
6) średnie ciśnienie w tętnicy płucnej można obliczyć na podstawie prędkości końcoworozkurczowej fali zwrotnej przez zastawkę pnia płucnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Skala Wilkinsa służąca do oceny rokowania dotyczącego wyniku przezskórnej walwuloplastyki balonowej zwężonej zastawki mitralnej uwzględnia:
1) pole otwarcia zastawki mitralnej; 4) obecność zwapnień;
2) ruchomość płatków; 5) nadciśnienie płucne;
3) pogrubienie płatków; 6) pogrubienie aparatu podzastawkowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wg klasyfikacji ostrej niewydolności serca u chorych ze świeżym zawałem serca wg Forrestera, określenie: „chory zimny i suchy” należy do:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) akineza obserwowana w badaniu echokardiograficznym nie zawsze wskazuje na zbliznowaciałą lub nieodwracalnie uszkodzoną tkankę mięśnia sercowego;
2). hibernacja polega na odwracalnych, odcinkowych zaburzeniach kurczliwości po reperfuzji w obszarze zaopatrywanym przez przejściowo zamknięta tętnicę wieńcową;
3) określenie „ogłuszony mięsień sercowy” obejmuje przewlekłe upośledzenie funkcji miokardium, wynikające z przewlekłego niedokrwienia;
4) poprawa spoczynkowych zaburzeń kurczliwości zarówno przy małej i dużej dawce dobutaminy wskazuje na ogłuszenie mięśnia sercowego, dla hibernacji mięśnia sercowego typowa jest odpowiedź dwufazowa (początkowa poprawa kurczliwości przy małej dawce dobutaminy i ponowne jej pogorszenie przy większej dawce);
5) farmakologiczna echokardiografia obciążeniowa z użyciem dobutaminy lub dipirydamolu jest zalecana celem oceny żywotności mięśnia sercowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przebudowa i pogorszenie funkcji lewej komory jest typowym obrazem obserwowanym po zawale mięśnia sercowego. Jedną z metod jej leczenia jest chirurgiczna rekonstrukcja. Wyniki badania STICH dowodzą, że wykonanie jednoczasowo chirurgicznej rekonstrukcji i pomostowania aortalno-wieńcowego
w porównaniu do samego pomostowania:
1) wyraźnie zmniejsza stopień niewydolności serca (poprawia klasę NYHA);
2) przyczynia się do zmniejszenia dolegliwości dławicowych (poprawia klasę CCS);
3) redukuje objętość lewej komory;
4) wiąże się ze zmniejszeniem częstości hospitalizacji;
5) przyczynia się do redukcji zgonów w badanej grupie pacjentów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Nieprawdą jest, że dynamiczne zawężanie drogi odpływu lewej komory:
Stany ze zwiększonym rzutem serca mogą przypominać niewydolność serca. Należą do nich:
1) niedokrwistość; 5) przetoki tętniczo-żylne;
2) tyreotoksykoza; 6) choroba Pageta;
3) sepsa; 7) choroba beri-beri.
4) niewydolność wątroby;
Prawidłowa odpowiedź to:
W badaniu echokardiograficznym stwierdzono: wymiar lewej komory: 32/47mm, przegroda: 12/14mm, ściana tylna: 11/13mm, prawa komora: 27mm, aorta: 36mm, lewy przedsionek: 43mm, E/A = 1,2, podczas próby Valsalvy - E/A: 0,8, E/E” = 16, DT: 200ms; kurczliwość symetryczna EF 55%. Obraz ten odpowiada:
W obrazie echokardiograficznym za ostrą zatorowością płucną przemawia:
1) poszerzenie prawej komory i prawego przedsionka;
2) przerost prawej komory;
3) hipokineza lewej komory;
4) ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej > 60 mmHg;
5) ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej < 60 mmHg.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta opisanego pytaniu nr 60 należy:
Podczas cewnikowania hemodynamicznego prawego serca uzyskano następujące wyniki pomiarów ciśnień:
- prawy przedsionek: ciśnienie średnie = 15 mmHg;
- prawa komora: ciśnienie skurczowe = 48 mmHg, ciśnienie rozkurczowe 15 mmHg
- tętnica płucna: ciśnienie skurczowe = 48 mmHg, ciśnienie rozkurczowe = 31 mmHg, ciśnienie średnie = 36 mmHg;
- ciśnienie zaklinowania kapilar płucnych = 22 mmHg.
Na podstawie tych pomiarów możemy stwierdzić:
Zdanie 1: Do wytworzenia fibryny dochodzi w wielu sytuacjach klinicznych, takich jak: nowotwory, stany zapalne, infekcje, martwica, rozwarstwienie aorty. Zdanie 2: Pozytywna wartość predykcyjna stężenia D-dimerów, będących produktem degradacji fibryny w rozpoznawaniu zatorowości płucnej jest niska.
Echokardiograficzny test dobutaminowy interpretuje się jako dodatni dla oceny niedokrwienia mięśnia sercowego, gdy:
1) w dwóch lub więcej segmentach pojawią się nowe zaburzenia kurczliwości;
2) w dwóch lub więcej segmentach pogorszą się zaburzenia kurczliwości stwierdzane w spoczynku;
3) nie pojawia się hiperkineza;
4) akineza przechodzi w dyskinezę;
5) nasila się stopień hypokinezy.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przebiegu zatorowości płucnej może dojść do prawo-lewego przecieku przez przetrwały otwór owalny w wyniku odwrócenia gradientu ciśnień między prawym a lewym przedsionkiem. Sytuacja taka jest niekorzystna ponieważ może:
1) spowodować znaczę powiększenie lewego przedsionka i w konsekwencji pojawienie się typowego trzepotania przedsionków;
2) spowodować powiększenie się otworu owalnego, który pozostaje nawet po wyleczeniu zatorowości płucnej jako ASD II;
3) spowodować ciężką hipoksemię;
4) zwiększyć ryzyko zatoru paradoksalnego i udaru u ok. 1/3 chorych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zdanie 1: Zawał płuca przebiegający często z bólem opłucnowym i krwiopluciem jest postacią zatorowości płucnej charakteryzującą się ciężkim przebiegiem i wysoką śmiertelnością wczesną. Zdanie 2: Spowodowany jest centralną postacią zatorowości płucnej co prowadzi do wyłączenia dużej części krążenia płucnego i poważnych następstw hemodynamicznych.
Fragment badania echokardiograficznego: Wielkość jam prawego serca w normie. Dobra kurczliwość prawej komory. TAPSE = 20mm. Mała niedomykalność trójdzielna. RVSP wyliczone z fali zwrotnej trójdzielnej - 31 mmHg. Czas akceleracji w RVOT = 130 ms. Taki wynik badania:
1) pozwala na wykluczenie zatorowości płucnej u pacjenta stabilnego hemodynamicznie;
2) nie pozwala na wykluczenie zatorowości płucnej u pacjenta stabilnego hemodynamicznie;
3) pozwala na wykluczenie zatorowości płucnej u pacjenta we wstrząsie;
4) nie pozwala na wykluczenie zatorowości płucnej u pacjenta we wstrząsie;
5) dowodzi niskiego ryzyka wczesnego zgonu u pacjenta z rozpoznaną zatorowością płucną.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z niskim prawdopodobieństwem klinicznym zatorowości płucnej oraz niewysokim ryzykiem wczesnego zgonu wykonano oznaczenie stężenia D-dimerów - wynik dodatni. Następnie wykonano 64-o rzędową tomografię komputerową uwidaczniając skrzeplinę na poziomie tętnicy płatowej. Zalecanym postępowaniem u tego pacjenta jest:
Które cechy są charakterystyczne dla konstrukcyjnej fali zwrotnej przez sztuczna zastawkę serca?
1) krótki czas trwania; 4) symetryczna (zastawki dwudyskowe);
2) mała prędkość przepływu; 5) wąska.
3) najczęściej centralna;
Prawidłowa odpowiedź to:
Niewydolność chronotropową definiuje się jako niemożność osiągnięcia:
U pacjenta z blokiem lewej odnogi pęczka Hisa wskazaniem do implantacji rozrusznika serca są następujące sytuacje,
z wyjątkiem:
1) napadowego bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia;
2) napadowego bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia typu Mobitza;
3) napadowego bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia typu Wenckebaha;
4) naprzemiennego bloku odnóg pęczka Hisa;
5) utraty przytomności u chorych, u których nie udało się wykazać bloku p-k i u których wykluczono inne potencjalne ich przyczyny;
6) miotonicznej dystrofii mięśniowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniami do wykonania kardiowersji elektrycznej migotania przedsionków są:
1) przyjmowanie digoksyny; 4) obecność skrzepliny w lewym przedsionku;
2) zatrucie digoksyną; 5) ICD.
3) hipokalemia;
Prawidłowa odpowiedź to:
46-letni mężczyzna został przyjęty do oddziału ratunkowego z powodu nawracającego polimorficznego częstoskurczu komorowego. W dostarczonej dokumentacji medycznej znajdowały się 2 zapisy EKG sprzed ok. 1 roku, bez odchyleń od normy (w tym prawidłowe QT). Od 3 tygodni, z powodu zapalenia zatok przynosowych pacjent przyjmuje klarytromycynę 2 x 1g. W wykonanym przy przyjęciu EKG stwierdzono rytm zatokowy ze zwolnieniami rytmu do 30/ min. oraz wstawki polimorficznego VT. Obliczone QTc wyniosło 520 ms. W postępowaniu doraźnym u tego pacjenta można zastosować następujące opcje terapeutyczne, z wyjątkiem:
1) odstawienia klarytromycyny; 5) podania sotalolu;
2) wyrównania poziomu potasu; 6) podania amiodaronu;
3) zastosowania czasowej stymulacji serca; 7) podania siarczanu magnezu.
4) podania izoprenaliny;
Prawidłowa odpowiedź to:
Czy wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia 2:1 w przebiegu ostrego zawału ściany dolnej z uniesieniem odcinka ST pogarsza rokowanie (zwiększa śmiertelność)?
Zalecaną energią od której należy zacząć kardiowersję migotania przedsionków przy użyciu zewnętrznego defibrylatora dwufazowego jest:
Ograniczeniami ablacji węzła przedsionkowo-komorowego w leczeniu utrwalonego migotania przedsionków nie poddającego się farmakologicznej kontroli rytmu komór są następujące, z wyjątkiem:
Zdanie 1: Po skutecznej kardiowersji AF, przedsionki mogą pozostać ogłuszone nawet przez 3-4 tygodnie. Zdanie 2: Dlatego po skutecznej kardiowersji AF należy kontynuować leczenie przeciwzakrzepowe przez 4 tygodnie.
Aktualne wytyczne ESC dopuszczają użycie stentów powlekanych sirolimusem lub paklitakselem w natywnych tętnicach wieńcowych w przypadku:
1) zmiany długiej;
2) zmiany dystalnej;
3) zwężenia zabezpieczonego pomostem pnia lewej tętnicy wieńcowej;
4) chorego na cukrzycę;
5) chorego z niewydolnością nerek;
6) restenozy w stencie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Według aktualnie obowiązujących zaleceń, postępowaniem drugiego rzutu, które powinno być rozważane u osoby nawracającymi napadami migotania przedsionków, nadciśnieniem tętniczym, ale bez istotnego przerostu lewej komory serca jest:
W stabilnej chorobie wieńcowej, dla celów określenia rokowania, nie ma szerszych uzasadnień (klasa zaleceń IIb) do rutynowego oznaczania:
Unikanie tzw. sportów kontaktowych, wysiłków fizycznych, jak i nurkowania, zalecone powinno być u osoby:
W ogólnej strategii żywieniowej i zaleceniach dietetycznych dla osób obarczonych dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym, należy dążyć do:
NNT (number-needed-to-treat):
Tetralogia Fallota - atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej, przerwanie ciągłości łuku aorty, wspólny pień tętniczy, ubytek przegrody międzykomorowej oraz potwierdzona wada genetyczna - mikrodelecja 22q11.2 wskazują na zespół:
Najczęstszym nowotworem mogącym być przyczyną gromadzenia się płynu w worku osierdziowym i zapalenia osierdzia na tym tle jest:
U mężczyzny z niewydolnością serca, dotychczas bez wywiadu kardiologicznego i istotnych czynników ryzyka
sercowo-naczyniowego, charakteryzującego się w badaniu przedmiotowym powiększeniem wątroby, artropatią, hipogonadyzmem i nadmierną pigmentacją skóry podejrzewać należy:
Charakterystyczne i najczęstsze dla kardiomiopatii przerostowej zmiany w EKG obejmują:
Pacjenta z chorobą naczyń obwodowych, objawami chromania przestankowego i z dystanem chodu bez bólu < 200 m określisz w skali Fontaine’a na stadium:
Spośród poniższych informacji o zespole Brugadów prawdziwe jest stwierdzenie, że:
Częstoskurcz nadkomorowy o postaci szybki-wolny, napadowym charakterze, przerywany adenozyną, z A:V o stosunku 1:1, z
PR < RP i wąskim QRS określany jest skrótowo jako:
58-letnia kobieta, kwalifikowana planowo do zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego, bez innych obciążeń chorobowych, w klasie dławicy CCS II, z frakcją wyrzucania lewej komory EF 55%, z prawidłowymi wynikami innych badań diagnostycznych i biochemicznych, w skali ryzyka kardiochirurgicznego EUROSCORE otrzyma:
Obecnie w Europie, w przypadku niedomykalności zastawki aortalnej wykonuje się przede wszystkim zabiegi:
Według najnowszych danych Euro Heart Survey dotyczących etiologii choroby jednozastawkowej, stenoza aortalna ma obecnie przede wszystkim przyczyny:
Zabiegi operacyjne Mustarda, Rossa, Rastellego wprowadzono do praktyki klinicznej:
Do częstych wrodzonych wad serca, umożliwiających przeżycie do wieku dorosłego bez konieczności leczenia chirurgicznego lub interwencji kardiologicznych zalicza się:
Powikłaniem przewlekłej sinicy nie jest:
Spośród podanych poniżej, najczęstszą wadą wrodzą serca u dzieci jest:
Przezskórna embolektomia zatorowości płucnej lub defragmentacja zakrzepów w proksymalnych odcinkach naczyń płucnych jest:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do zastosowania leczenia fibrynolitycznego w zatorowości płucnej jest:
Spośród leków przeciwkrzepliwych wymienianych ze schematami dawkowania w zaleceniach dotyczących terapii zatorowości płucnej nie znajduje się:
Pacjenta z podejrzeniem wstępnym zatorowości płucnej, ocenionego na 3 punkty w skali Wellsa i 1 punkt w skali genewskiej uznasz za osobę:
Do trzech najczęstszych objawów klinicznych w potwierdzonej zatorowości płucnej zalicza się:
Według najnowszych zaleceń dotyczących zatorowości płucnej, za silne czynniki predysponujące do zakrzepicy żylnej uważa się:
U chorych po zawale serca z przetrwałym uniesieniem ST zaleca się:
Spośród technik służących ocenie żywotności mięśnia sercowego po zawale serca z przetrwałym uniesieniem ST wymienia się w najnowszych zaleceniach:
W terapii świeżego zawału serca z przetrwałym uniesieniem ST nie należy (III klasa wskazań) rutynowo stosować:
Postępowaniem najbardziej rekomendowanym i najszerzej zweryfikowanym w przypadku utrwalonego, monomorficznego częstoskurczu komorowego opornego na kardiowersję u hemodynamicznie niestabilnego pacjenta, jest według aktualnych wytycznych:
W leczeniu wstrząsu kardiogennego w przebiegu świeżego zawału serca z przetrwałym uniesieniem ST, w I klasie zaleceń
nie znajduje się:
Spośród leków/procedur stosowanych w prewencji lub w terapii zjawiska „no reflow” w leczeniu inwazyjnym świeżego zawału serca z przetrwałym uniesieniem ST, aktualne standardy europejskie zalecają stosowanie:
Nawet po skutecznym leczeniu fibrynolitycznym świeżego zawału serca z przetrwałym uniesieniem ST, zaleca się wykonanie badania koronarograficznego:
Osoba nie leczona fibrynolitycznie i nie zakwalifikowana do leczenia inwazyjnego w świeżym zawale serca z przetrwałym uniesieniem ST, spośród leków przeciwkrzepliwych otrzymać może według zaleceń europejskich:
1) heparynę niefrakcjonowaną; 4) enoksaparynę;
2) dalteparynę; 5) fondaparinux;
3) nadroparynę; 6) biwalirudynę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do zastosowania fibrynolizy w świeżym zawale serca z przetrwałym uniesieniem ST jest:
Najbardziej prawdopodobną, pod względem częstości występowania w praktyce klinicznej, będzie następująca przyczyna restrykcyjnej kardiomiopatii rozpoznana na podstawie biopsji endomiokardialnej i innych objawów:
Według europejskich zaleceń dotyczących stymulacji serca, pacjent po zabiegu implantacji układu elektrostymulującego serca:
W przeciwwskazaniach (klasa III wskazań) do stosowania przewlekłej stymulacji serca u osób z kardiomiopatią przerostową umieszczono:
W zaburzeniach przewodzenia występujących w świeżym zawale serca, nie jest/nie są wskazaniem do stosowania przewlekłej elektrostymulacji:
W terapii świeżego zawału serca z przetrwałym uniesieniem ST, jako leczenie towarzyszące interwencji na naczyniach wieńcowych (klasy zaleceń I lub IIa) może być stosowana:
W przewlekłych blokach dwu- i trójwiązkowych, nie ma wskazań do stałej stymulacji serca w sytuacji, gdy stwierdzamy:
Według zaleceń europejskich, w nabytych blokach przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blokach A-V) nie należy implantować układu elektrostymulującego serca (tzw. III klasa rekomendacji), jeżeli mamy do czynienia z:
1) bezobjawowym blokiem A-V II stopnia typu Mobitz I z blokiem przewodzenia powyżej pęczka Hisa;
2) blokiem A-V z przypuszczalnie usuwalną przyczyną;
3) bezobjawowym blokiem A-V I stopnia;
4) bezobjawowym blokiem II stopnia (Mobitz I lub Mobitz II).
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjentom stymulatorozależnym, z implantowanym dwujamowym układem elektrostymulującym serca zaleca się:
Odnośnie hipercholesterolemii rodzinnej, prawdziwe jest stwierdzenie, że: