Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Celem określenia ciężkości ostrego zapalenia trzustki należy między innymi:
1) kontrolować wartość OB;
2) wykonać badanie USG celem oceny rozległości martwicy;
3) wykonać tomografię komputerową celem oceny rozległości martwicy;
4) na podstawie badań biochemicznych dokonać obliczeń wg skali Courvoisiera;
5) kontrolować wartość CRP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ostre, masywne krwawienie z przewodu pokarmowego objawia się:
1) hypotonią ortostatyczną;
2) odruchowym wzrostem ciśnienia tętniczego;
3) tachykardią;
4) zimnym potem;
5) niedokrwistością;
6) muszą występować inne objawy krwawienia takie jak: wymioty krwią, „fusami”.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rak jelita grubego:
1) najczęściej wywodzi się z polipa gruczołowego jelita;
2) typowym objawem są luźne stolce;
3) początkowo może przebiegać bezobjawowo;
4) rozpoznanie można postawić na podstawie oznaczenia stężenia antygenu carcinoembrionalnego;
5) jest jednym z najczęściej występujących nowotworów w Polsce.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe zdania dotyczące schorzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego:
1) genetycznym markerem predyspozycji osobniczej do rozwoju choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy jest grupa krwi A;
2) obecność wrzodów mnogich lub zlokalizowanych w jelicie cienkim jest patognomoniczna dla zespołu Zollingera i Ellisona i wyklucza inną etiologię ubytków śluzówki górnego odcinka przewodu pokarmowego;
3) zakażenie Helicobacter pylori stwierdza się u znacznej większości pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy;
4) eradykacja Helicobacter pylorii znamiennie zmniejsza ryzyko nawrotu owrzodzenia trawiennego górnego odcinka przewodu pokarmowego;
5) granica między górnym i dolnym odcinkiem przewodu pokarmowego przebiega na poziomie zagięcia dwunastniczo-czczego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół rozrostu bakteryjnego jest przyczyną:
1) złego wchłaniania kwasów żółciowych w jelicie krętym;
2) uszkodzenia enterocytów kosmków jelitowych i zaburzenia trawienia dwucukrów;
3) zwiększonego wchłaniania antygenów bakteryjnych, powstawania we krwi, kompleksów immunologicznych, objawów ze strony skóry, stawów i nerek;
4) dekoniugacji soli kwasów żółciowych w jelicie cienkim, biegunki tłuszczowej;
5) niedokrwistości megaloblastycznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych:
1) dwa razy częściej chorują mężczyźni;
2) częściej współistnieje z colitis ulcerosa;
3) w leczeniu farmakologicznym stosowany jest kwas ursodezoksycholowy;
4) „złoty standard” rozpoznania choroby to ECPW;
5) u 10-20% chorych z p. s. z. dróg żółciowych może rozwinąć się rak dróg żółciowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Objawami przewlekłej choroby wątroby są:
1) wklęsłe zagłębienie płytki paznokciowej (koilonychia);
2) rumień dłoniowy;
3) sinica;
4) białe plamki na paznokciach (leukonychia);
5) żółtaczka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenia są prawdziwe?
1) większość złogów w drogach żółciowych uwidacznia się na zdjęciu rtg;
2) jelitowo-wątrobowe krążenie bilirubiny odbywa się przez żyły wątrobowe;
3) pacjenci z chorobą końcowego odcinka jelita krętego są narażeni na ryzyko kamicy żółciowej;
4) bilirubina wolna jest rozpuszczalna w wodzie;
5) większość pacjentów z kamicą żółciową ma dolegliwości bólowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród twierdzeń dotyczących motoryki przełyku, wskaż prawdziwe:
1) zachłystowe zapalenie płuc może być skutkiem achalazji przełyku, choroby refluksowej lub raka przełyku;
2) rak płaskonabłonkowy przełyku występuje u 0,5% pacjentów w przełykiem Barreta rocznie;
3) istnieje kilka metod leczenia farmakologicznego zmniejszających ryzyko raka przełyku u pacjentów z chorobą refluksową przełyku;
4) zaprzestanie palenia i zmniejszenie wagi ciała, to dwie pozornie sprzeczne metody niefarmakologicznego leczenia choroby refluksowej przełyku;
5) wskazaniem do wykonania endoskopii u pacjenta ze zgagą mogą być: wiek 50 lat, utrata masy ciała, dysfagia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jako powikłanie choroby trzewnej u dorosłych może wystąpić:
1) depresja; 4) opryszczkowe zapalenie skóry;
2) bezpołodność; 5) polipowatość jelita grubego.
3) hipoplazja szkliwa zębów;
Prawidłowa odpowiedź to:
Polipy Elstera najczęściej lokalizują się w:
Wybierz prawidłowe twierdzenie dotyczące leczenia nieswoistych chorób zapalnych jelit:
1) leczenie operacyjne w chorobie Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego powinno być oszczędne, gdyż często występuje nawrót choroby w sąsiadujących odcinkach jelita;
2) infliksymab w chorobie Leśniowskiego-Crohna nie może być podawany łącznie z glikokortykoidami i lekami immunosupresyjnymi, gdyż wtedy znacznie zmniejsza się skuteczność jego działania;
3) zajęcie odbytnicy w chorobie Leśniowskiego-Crohna nie występuje, co pomaga w różnicowaniu z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego;
4) leczeniem z wyboru w ciężkim rzucie wrzodziejącego zapalenie jelita grubego jest immunosupresja;
5) leczenie infliksymabem ma udowodnioną skuteczność w chorobie Leśniowskiego-Crohna, nie ma natomiast zastosowania w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zachorowanie na celiakię związane jest z predyspozycją genetyczną, której markerem jest antygen zgodności tkankowej:
Dla potwierdzenia diagnozy guza GIST stosujemy histopatologiczne badanie tkanki w kierunku antygenu:
Uszereguj częstość powikłać ECPW/SE od najczęstszego do najrzadszego:
Pentada Reynoldsa jest zespołem objawów charakterystycznych dla:
Do którego typu według klasyfikacji Borrmana zaliczymy zaawansowanego raka polipowatego żołądka z owrzodzeniem?
Zaznacz właściwą grupę działań cholecystokininy:
Uszereguj od najczęstszych do najrzadszych powikłania endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego:
Leczeniem z wyboru w acrodermatitis enteropathica jest podawanie:
Wskazaniami do terapii biologicznej w chorobie Leśniowskiego-Crohna są:
1) aktywna choroba o dowolnej lokalizacji i ciężkim przebiegu, oporna na inne leki;
2) długoletni przebieg choroby;
3) postać zwężająca choroby dająca nawracające objawy podniedrożności przewodu pokarmowego;
4) powikłania pozajelitowe (stawowe, skórne oczne);
5) przetoki jelitowo-skórne nie gojące się pod wpływem leczenia zachowawczego i operacyjnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
25-letnia pacjentka z bólami brzucha zlokalizowanymi w prawym dole biodrowym, biegunką bez makroskopwej obecności krwi, znacznym ubytkiem masy ciała (> 10 kg w ciągu 3 miesięcy, stanami podgorączkowymi. W badaniu endoskopowym stwierdzono linijne owrzodzenia w dystalnym odcinku jelita krętego, dające obraz ,,brukowania błony śluzowej". Błona śluzowa jelit grubego bez zmian. W rozpoznaniu różnicowym stwierdzonych zmian zapalnych należy uwzględnić:
1) gruźlicę; 2) pełzakowicę; 3) drożdżycę; 4) WZJG; 5) yersiniozę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskazaniami do endoskopowego nadzoru onkologicznego chorego z nchzj są:
1) 20-letni przebieg WZJG o lokalizacji lewostronnej;
2) 5-letni wywiad rozległego WZJG z polipowatością zapalną;
3) roczny wywiad WZJG o łagodnym przebiegu ze współistniejącym pierwotnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych;
4) 15-letni przebieg choroby Leśniowskiego-Crohna z rozległymi zmianami w obrębie jelita grubego;
5) 10-letni wywiad WZJG ze zmianami obejmującymi odbytnicę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory 30-letni z pierwszym rzutem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o ciężkim przebiegu, w 3 dobie hospitalizacji pojawił się ból i wzdęcie brzucha, pogorszenie stanu ogólnego pacjenta oraz wysoka gorączka.
W badaniu przedmiotowym stwierdzono: wzmożone napięcie i bolesność uciskową powłok brzusznych oraz zanik szmerów perystaltycznych. Prawidłowe postępowanie terapeutyczne obejmuje:
1) monitorowanie szerokości okrężnicy na podstawie powtarzanych badań RTG przeglądowych jamy brzusznej;
2) żywienie enteralne;
3) antybiotyki o szerokim spektrum działania dożylnie;
4) monitorowanie szerokości okrężnicy w TK jamy brzusznej;
5) leczenie operacyjne w razie braku poprawy w ciągu 24-48 godzin intensywnego leczenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory 28-letni z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego z rozległym zajęciem jelita podaje krwistą biegunkę z liczbą wypróżnień do 10 na dobę, w tym również wypróżnienia nocne, narastające osłabienie, gorączkuje do 38,5°C. W badaniu przedmiotowym stwierdzono tachykardię, w badaniach laboratoryjnych niedokrwistość (Hb 9,5 g%). Które z powyższych sposobów leczenia należy rozważyć, u tego chorego?
1) hospitalizację w trybie pilnym;
2) próbę leczenia ambulatoryjnego, a przy braku poprawy hospitalizację chorego;
3) GKS drogą doustną;
4) GKS drogą dożylną;
5) wlewki doodbytnicze z kwasu 5-aminosalicylowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z niżej podanych pozajelitowych powikłań nieswoistych chorób zapalnych jelit przebiegają niezależnie od aktywności procesu zapalnego w jelicie?
1) zapalenie dużych stawów;
2) rumień guzowaty;
3) zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
4) zapalenie tęczówki;
5) pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ultrasonografia endoskopowa (EUS) jest bardzo przydatna we wczesnej diagnostyce małych guzów trzustki, gdyż pozwala na wykrycie przerzutów do węzłów chłonnych i wątroby oraz naciekania naczyń krezkowych.
Do chorób sprzyjających rozwojowi nowotworów jelita cienkiego należą:
1) choroba Leśniowskiego-Crohna;
2) wrzodziejące zapalenie jelita grubego;
3) choroba trzewna;
4) rodzinna polipowatość gruczolakowata;
5) AIDS.
Prawidłowa odpowiedź to:
W zespole Lyncha II oprócz raka jelita grubego nowotwory złośliwe rozwinąć się mogą także w obrębie:
1) żołądka; 2) macicy; 3) jajnika; 4) skóry; 5) nerek.
Prawidłowa odpowiedź to:
Za przyczyny choroby refluksowej przełyku uważa się:
1) obniżenie ciśnienia dolnego zwieracza przełyku (LESP);
2) przemijające rozkurcze dolnego zwieracza przełyku (TLESRs);
3) opóźnione opróżnianie żołądka;
4) upośledzenie oczyszczania przełyku;
5) zwiększone międzytrawienne wydzielanie żołądkowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące stężenia ceruloplazminy w chorobie Wilsona:
Do czynników ryzyka rozwoju zakrzepicy w żyle wrotnej nie należy:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania wewnątrzwątrobowego zespolenia wrotnoczczego (TIPS) jest:
Autoimmunologiczne zapalenie dróg żółciowych to:
W przewlekłym autoimmunologicznym zapaleniu trzustki dość często wykrywane są następujące przeciwciała:
1) przeciw anhydrazie węglanowej (ACA);
2) przeciw laktoferynie (ALF);
3) przeciw mięśniom gładkim (SMA);
4) przeciwmitochondrialne (AMA);
5) przeciwjądrowe (ANA);
6) przeciw retikulinowe (ARA).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż twierdzenie fałszywe dotyczące przebiegu naturalnego przewlekłego zapalenia trzustki:
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki (AIP) zostało opisane ponad 40 lat temu. Od 2002 roku znane są japońskie kryteria rozpoznania i ich modyfikacja z 2006 r zaproponowana przez Mayo Clinic. Proszę wskazać wszystkie prawdziwe dane dotyczące kliniki i diagnostyki różnicowej AIP:
1) przeciwciała przeciwko anhydrozie węglanowej II i laktoferynie można stwierdzić u około 90 % pacjentów z AIP;
2) przeciwciała przeciwko trzustkowemu inhibitorowi trypsyny (PSTI) mogą mieć znaczenie w patogenezie AIP i być przydatnym markerem w tej chorobie;
3) z AIP może sporadycznie współwystępować zwłóknienie zaotrzewnowe;
4) leczeniem z wyboru jest steroidoterapia, która może korzystnie wpływać na przebieg cukrzycy współistniejącej z AIP;
5) pacjenci z pierwotnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych (PSC) mogą mieć podwyższony poziom IgG4.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile stanowi do 15 % wszystkich poantybiotykowych przypadków biegunki. W ostatnich latach wzrosła też częstość zakażeń u hospitalizowanych pacjentów. Poniżej przedstawiono zasady postępowania w zakażeniu C. difficile. Proszę wskazać wszystkie prawdziwe dane:
1) metronidazol w dawce 250-500 mg 3-4 razy na dobę przez 10-14 dni, doustnie jest obecnie podstawowym lekiem stosowanym w leczeniu zakażenia C. difficile;
2) metronidazol może być podawany dożylnie 500 mg 4 razy dziennie, u pacjentów nie tolerujących postaci doustnej;
3) pacjenci źle tolerujący doustną wankomycynę mogą mieć podawany lek w postaci wlewek doodbytniczych 500 mg w 100 ml soli fizjologicznej co 6 godzin lub dożylnie;
4) w leczeniu zakażenia C. difficile można także stosować bacytracynę, teikoplaninę, kwas fusydowy oraz kolestypol;
5) w drugim nawrocie zakażenia zalecane jest leczenie metronidazolem lub wankomycyną przez 14 dni i przedłużenie terapii o kolejne 21 dni.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie są główne wnioski z wieloośrodkowego holenderskiego badania (Basselink i wsp) dotyczącego zastosowania probiotyków w ciężkim ostrym zapaleniu trzustki?
Wskaż fałszywe twierdzenie dotyczące postępowania w krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego pochodzenia nieżylakowego:
W jakich przypadkach i grupach chorych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrego zapalenia trzustki po endoskopowej wstecznej cholangiopankreatografii (ECPW)?
1) pacjenci poniżej 50 roku życia, płeć żeńska;
2) prawidłowy poziom bilirubiny;
3) wąski przewód żółciowy;
4) przebyte zapalenie trzustki po ECPW;
5) u pacjentów bez przewlekłego zapalenia trzustki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Większość ekspertów nie zaleca rutynowego wykonywania endoskopii kontrolnej u pacjentów po krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego (GOPP). Wskazania do jej wykonania muszą być ustalane indywidualnie. Grupa Robocza Konsultanta Krajowego w Dziedzinie Gastroenterologii zaleca planowe wykonanie endoskopii kontrolnej w następujących przypadkach:
Chromogranina A (CgA) stanowi czuły marker w diagnostyce guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo trzustkowych (GEP-NET). Proszę wskazać wszystkie prawdziwe dane dotyczące tego markera:
1) stężenia CgA są znacząco podwyższone w większości NET, jednak szczególnie wysokie wartości obserwuje się w zespole rakowiaka;
2) izolowany wzrost stężenia CgA nie może być jedyną podstawą do rozpoznania guza neuroendokrynnego;
3) leczenie analogami somatostatyny nie ma istotnego wpływu na stężenie CgA;
4) równoczesne oznaczenie CgA i polipeptydu trzustkowego (PP) może zwiększyć czułość w rozpoznaniu NET trzustki;
5) CgA jest niezależnym czynnikiem prognostycznym przeżycia chorych z NET pochodzących ze środkowego odcinka prajelita ( typu midgut).
Prawidłowa odpowiedź to:
Proszę wskazać fałszywe twierdzenie dotyczące leczenia guzów endokrynnych żołądka typu 1-3:
Czułość większości metod rozpoznawania infekcji H. pylori w krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego (GOPP) jest niska i wynosi od 67% dla testu ureazowego i 70% dla badania histologicznego, do 88% dla badania serologicznego i 93% dla testu oddechowego. Jakie powinno być postępowanie dotyczące identyfikacji H. pylori u pacjenta z krwawieniem z GOPP?
1) podczas badania endoskopowego należy pobrać wycinki do testu urazowego i ewentualnie badania histologicznego;
2) w przypadku ujemnego wyniku testu urazowego należy wykonać test oddechowy lub badanie serologiczne;
3) w razie kolejnego wyniku ujemnego należy wykonać test oddechowy w odstępie 14 dni od zakończenia leczenia IPP;
4) wystarczającym postępowaniem jest wykonanie testu urazowego i badania serologicznego;
5) test urazowy należy powtórzyć w czasie kontrolnego badania w ciągu
72 godzin po pierwszej endoskopii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Proszę wskazać prawdziwe twierdzenia dotyczące leczenia lewostronnego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (left -side colitis) - o lekkim i średnim przebiegu:
1) leczenie należy rozpocząć od miejscowego zastosowania mesalazyny w kombinacji z doustnymi preparatami mesalazyny w dawce > 2g/dobę;
2) preparaty działające miejscowo zarówno mesalazyny jak i steroidów w monoterapii są mniej efektywne niż kombinacja z preparatami doustnymi;
3) miejscowe leczenie mesalazyną wywiera lepszy efekt niż miejscowe zastosowanie steroidów;
4) stosowanie tylko mesalazyny doustnie jest mniej skuteczne niż terapia uzupełniona leczeniem miejscowym;
5) wskazaniem do systemowego zastosowana steroidów jest brak szybkiej poprawy po preparatach mesalazyny (w leczeniu doustnym + miejscowym).
Prawidłowa odpowiedź to:
Proszę wskazać prawidłowe twierdzenia dotyczące nadzoru endoskopowego w kierunku raka jelita grubego (RJG) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (WZJG):
1) kolonoskopia powinna być wykonana u wszystkich pacjentów z WZJG po 8-10 latach choroby;
2) w przypadku rozległego zajęcia jelita grubego badanie endoskopowe po screeningowej kolonoskopii powinno odbywać się co 2 lata do 20 lat od rozpoznania WZJG, potem raz w roku;
3) u pacjentów z zajęciem lewej połowy okrężnicy badania przesiewowe można zacząć po 15 latach od rozpoznania;
4) pacjenci z zajęciem odbytnicy powinni być badani do 3 lat;
5) u pacjentów ze współistniejącym z WZJG pierwotnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych (PSC), badanie endoskopowe powinno być wykonywane raz w roku od momentu rozpoznania PSC.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego po 8-10 latach choroby mają większe ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Ryzyko to dodatkowo zwiększa się w przypadku:
1) zachorowania poniżej 20 roku życia;
2) u pacjentów ze współistniejącym pierwotnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych (PSC);
3) u pacjentów w wywiadem rodzinnym raka jelita grubego;
4) u pacjentów z chorobą ograniczoną do odbytnicy;
5) u pacjentów z współistniejącą artropatią typu II.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent lat 45 przyjęty do szpitala z powodu silnego bólu w nadbrzuszu. W badaniach potwierdzono ostre zapalenie trzustki o prognozowanym ciężkim przebiegu. W leczeniu tego pacjenta do rozważenia i zastosowania zgodnie z aktualnymi zasadami EBM są poniższe opcje terapeutyczne, z wyjątkiem:
Wskaż informację nieprawdziwą dotyczącą chorób wątroby w czasie ciąży:
Najbardziej przydatnym badaniem obrazowym w diagnostyce różnicowej idiopatycznego ostrego zapalenia trzustki jest:
Do lekarza zgłosił się 38-letni pacjent u którego w ramach diagnostyki wodnistej biegunki wykonano USG jamy brzusznej stwierdzając 5 cm guz trzustki. Chory ponadto skarży się na nagłe zaczerwienia twarzy. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono: hipokalemię, hipochlorydię, hiepkalcemię i nieprawidłową tolerancję glukozy. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem u tego pacjenta jest:
Do lekarza zgłasza się 40-letni mężczyzna u którego przypadkowo przed miesiącem dwukrotnie stwierdzono nieznaczne podwyższone aktywności ALAT i ASPAT. Chory skarży się ponadto na ból stawów śródręczno-paliczkowych, świąd przy oddawaniu moczu i nykturię. W badaniu przedmiotowym stwierdza się ciemne przebarwienia odkrytych części skóry, nieznacznie powiększoną wątrobę, bolesność uciskową stawów śródręczno-paliczkowych. Badaniem które potwierdzi najbardziej prawdopodobną hipotezę dotyczącą etiologii choroby u tego pacjenta jest:
Która z poniższych sytuacji klinicznych nie jest wskazaniem do leczenia chirurgicznego u chorych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego?
Do lekarza zgłasza się chory z rozpoznanym przed 5 laty wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o zasięgu dystalnym, z powodu zaostrzenia choroby pod postacią biegunki (4 luźne stolce na dobę, niewielka domieszka krwi tylko w pierwszym wypróżnieniu) i miernie nasilonych bólów brzucha. 6 miesięcy temu odstawił wszystkie leki. W badaniu przedmiotowym zaznaczona jest mierna bolesność palpacyjna w podbrzuszu, bez innych odchyleń. Wyniki badań laboratoryjnych (morfologia, OB, jonogram) są prawidłowe. Optymalnym postępowaniem u tego chorego będzie:
1) leczenie w warunkach szpitalnych;
2) leczenie w warunkach ambulatoryjnych;
3) włączenie doustnych kortykosterydów;
4) leczenie miejscowe masalazyną;
5) włączenie doustnie sulfasalazyny;
6) włączenie doustnie azatiopryny;
7) pełna kolonoskopia z pobraniem licznych wycinków w ramach nadzoru onkologicznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszą przyczyną „idiopatycznego” (niekamiczego i niealkoholowego) OZT u osób z zachowanym pęcherzykiem żółciowym jest:
Do działań niepożądanych sulfasalazyny należą:
1) wymioty;
2) bóle głowy;
3) niedokrwistość hemolityczna;
4) granulocytopenia;
5) nieodwracalne zmniejszenie płodności męskiej;
6) odwracalne zmniejszenie płodności męskiej;
7) nieodwracalne zmniejszenie płodności kobiecej;
8) odwracalne zmniejszenie płodności kobiecej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z powikłań pozajelitowych wrzodziejącego zapalenia jelita grubego związane są głównie z zaostrzeniem choroby?
1) osteoporoza;
2) stłuszczenie wątroby;
3) pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych;
4) zapalenie dużych stawów;
5) zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
6) rumień guzowaty;
7) zgorzelinowe zapalenie skóry;
8) zapalenie tęczówki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do lekarza zgłasza się 32-letni mężczyzna skarżący się na silny ból nadbrzusza, nudności i wymioty utrzymujące się od około
6 miesięcy. W badaniu przedmiotowym poza bolesnością palpacyjną nadbrzusza i obrzękami kończyn dolnych nie stwierdzono innych nieprawidłowości. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono z odchyleń jedynie hypoalbuminemię. Endoskopowo opisano przerost fałdów błony śluzowej żołądka, a w pobranych z nich wycinkach hiperplazję dołeczkową. Na tej podstawie można:
W diagnostyce różnicowej gastropatii z przerostem fałdów błony śluzowej należy brać pod uwagę:
1) chłoniaka żołądka; 5) kiłę;
2) raka żołądka; 6) chorobę Ménétriera;
3) zakażenie wirusem cytomegalii; 7) eozynofilowe zapalenie błony
4) zakażenie Helicobacter pylori; śluzowej żołądka.
Prawidłowa odpowiedź to:
W obrazie klinicznym zespół krótkiego jelita mogą występować wszystkie wymienione powikłania, z wyjątkiem:
U pacjentów z marskością wątroby najczęstszym zaburzeniem endokrynologicznym jest:
Zdanie prawdziwe dotyczące komórek M w przewodzie pokarmowym to:
Do typowych objawów neurologicznych występujących w chorobie Wilsona nie należy:
43-letni pacjent, który powrócił po dłuższym pobycie z Dalekiego Wschodu, skarży się na: gorsze samopoczucie, bóle prawego podżebrza, utratę masy ciała, biegunkę. W wykonanych badaniach biochemicznych stwierdzono eozynofilię i anemię. Najbardziej prawdopodobne jest zarażenie:
Dysphagia luxoria to zaburzenie połykania będące wynikiem ucisku przełyku przez:
Zdanie prawdziwe dotyczące dolnego pierścienia przełyku (pierścienia Schatzky’ego) to:
1) lokalizuje się na poziomie nabłonka płaskiego i walcowatego;
2) lokalizuje się na poziomie tylko nabłonka płaskiego;
3) zbudowany jest z błony śluzowej;
4) zbudowany jest z błony mięśniowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Cholestyramina hamuje wchłanianie:
Zdanie nieprawdziwe dotyczące zespołu polipowatości rodzinnej (FAP) to:
Jedynym antybiotykiem wykazującym stężenie terapeutyczne w żółci, u chorych z niedrożnością dróg żółciowych jest:
U pacjenta z marskością wątroby i stwierdzonymi zmianami HCC przeszczep wątroby można rozważyć w sytuacji gdy spełnione są kryteria mediolańskie do których należy:
Pacjent lat 49 ze świeżo rozpoznaną cukrzycą, zgłaszający od pół roku bóle stawów skokowych i problemy kardiologiczne. W badaniach dodatkowych nieprawidłowe wartości aminotransferaz. Obraz kliniczny najbardziej sugeruje:
Pacjent z marskością wątroby zgłosił się do lekarza z powodu obrzęków kończyn dolnych i wodobrzusza, poza tym bez istotnych dolegliwości. W badaniach dodatkowych stwierdzono stężenie sodu w surowicy 128 mmol/l. W pierwszej kolejności należy:
Wskaż prawdziwe twierdzenie dotyczące leczenia kortykosteroidami w chorobie Leśniowskiego-Crohna:
40-letni pacjent został skierowany do gastroenterologa z powodu podejrzenia nawrotu wrzodu dwunastnicy. Rozpoznany pół roku wcześniej wrzód leczono 7-dniową terapią eradykacyjną opartą na amoksycylinie i klarytromycynie. Obecnie wykonano test na obecność antygenu H. pylori w kale, który wypadł dodatnio. Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna dodatniego testu?
W gastroskopii pacjenta z objawami choroby refleksowej trwającymi od wielu lat, stwierdzono przesunięcie linii Z o 5 cm proksymalnie w stosunku do końców fałdów żołądkowych. W badaniu histopatologicznym wycinków pobranych ze zmienionego odcinka przełyku stwierdzono metaplazję jelitową, bez dysplazji. Jakie jest dalsze postępowanie?
W trakcie badania gastroskopowego 50-letniego mężczyzny stwierdzono rozstrzeń żołądka i zaleganie treści pokarmowej. Do przyczyn tego stanu mogą należeć wszystkie poniższe, z wyjątkiem:
Który z parametrów wątrobowych może fizjologiczne wzrosnąć dwu a nawet trzykrotnie w czasie ciąży?
Prostym testem do oceny enteropatii z utratą białka jest oznaczenie poziomu alfa-1-antytrypsyny w kale, jednak test ten może być fałszywie ujemny w:
W gorączce durowej (Salmonella thypi) charakterystycznym objawem jest:
Objawy kliniczne, które tworzą pentadę Reynolda oprócz bólu w okolicy podżebrowej o charakterze kolki, żółtaczki i gorączki to:
1) wstrząs; 2) anuria; 3) splątanie; 4) wymioty.
Prawidłowa odpowiedź to:
Która z chorób dotyczących układu pokarmowego występuje najrzadziej u dzieci?
Zdanie nieprawdziwe dotyczące lipazy oznaczanej w surowicy to:
Hipergastrynemia może wystąpić we wszystkich wymienionych sytuacjach, z wyjątkiem:
Zakażenie CMV w przewodzie pokarmowym, jako zakażenie oportunistyczne najczęściej umiejscawia się:
Lekami zaliczanymi do „pierwszej linii monoterapii” zapaleń wątroby w następstwie zakażenia wirusem HBV są:
U chorego z pierwotnym rakiem wątroby przeszczepienie narządu można brać pod uwagę gdy:
Nowa metoda leczenia zakażeń HCV nazywana STAT-C polega na:
Najczęstszym i najpoważniejszym powikłaniem skojarzonego leczenia zakażeń HCV pegylowanym interferonem i ribawiryną jest:
W celu wyliczenia wskaźnika Maddreya (Maddrey Discriminant Factor; MDF), który jest jednym z najlepszych wskaźników rokowniczych w alkoholowym zapaleniu wątroby potrzebne są następujące parametry:
Wskaż nieprawdziwe stwierdzenie dotyczące alkoholowego zapalenia wątroby:
U kobiet alkoholowe uszkodzenie wątroby występuje po spożywaniu znacznie mniejszych ilości alkoholu etylowego w porównaniu z mężczyznami, ponieważ organizm kobiety wolniej metabolizuje alkohol.
Spośród możliwych czynników genetycznych wpływających na rozwój alkoholowego uszkodzenia wątroby udowodnione znaczenie ma polimorfizm genów kodujących:
1) enzymy utleniające alkohol do aldehydu octowego;
2) enzymy z grupy CYP 450;
3) metaloproteinazy;
4) enzymy utleniające aldehyd octowy;
5) kontrolę transkrypcji kolagenu.
Prawidłowa odpowiedź to:
U osób z alkoholowym stłuszczeniowym zapaleniem wątroby ryzyko powstania marskości w ciągu pierwszych 5 lat choroby wynosi:
Wskaż nieprawdziwe stwierdzenie dotyczące pierścienia Kayser-Fleischera:
Podwyższone stężenie ceruloplazminy w surowicy krwi obserwuje się:
Chorzy z autoimmunologicznym zapaleniem wątroby wymagają systematycznego nadzoru onkologicznego w kierunku wykrywania pierwotnego raka wątroby, ponieważ rak wątroby jest częstym powikłaniem tej choroby.
Z niżej wymienionych twierdzeń dotyczących zespołu Peutza-Jeghersa wybierz prawdziwe:
1) dziedziczy się autosomalnie recesywnie;
2) występują liczne polipy hiperplastyczne;
3) występują liczne polipy hamartomatyczne;
4) na skórze i błonach śluzowych obserwuje się przebarwienia;
5) stanowi duże zagrożenie rakiem jelita grubego;
6) stanowi duże zagrożenie rakiem sutka, macicy, płuc.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do przeszczepienia wątroby nie jest:
Wskaż nieprawdziwe stwierdzenie dotyczące przeszczepiania wątroby od żyjącego dawcy:
Kobieta lat 55 z rozpoznaną ok. pół roku temu na podstawie objawów klinicznych, endoskopii przewodu pokarmowego i przeciwciał przeciw transglutaminazie tkankowej chorobą trzewną. Włączono dietę bezglutenową, ale objawy kliniczne nie ustąpiły. Wśród przyczyn powyższego stanu należy wziąć pod uwagę:
Wskaż zdania fałszywe:
1) w PBC AMA stwierdza się u 95% chorych;
2) AMA mogą być obecne w infekcji HCV;
3) miano AMA nie koreluje z ciężkością PBC;
4) rozpoznanie PBC przy ujemnych AMA nie jest możliwe;
5) nie odnotowano istotnych różnic w odpowiedzi na leczenie kwasem ursodeoksycholowym (UDCA) u chorych z obecnymi i nieobecnymi AMA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Owrzodzenia jelita cienkiego mogą być powikłaniem wszystkich poniższych, z wyjątkiem:
Kobieta lat 68 została przywieziona do izby przyjęć z powodu silnych bólów brzucha nasilających się od kilku godzin. Chora oddała jednorazowo dużą ilość stolca z domieszką krwi. W bad. laboratoryjnych stwierdzono leukocytozę 30 tys./mm3, wysokie CRP. W badaniu fizykalnym: brzuch miękki, bez objawów otrzewnowych. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Testy oddechowe stosujemy w diagnostyce:
1) przerostu flory bakteryjnej jelita cienkiego; 4) niedoboru trehalazy;
2) infekcji Yersinią; 5) niedoboru sacharazy.
3) infekcji H. pylori;
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjentka lat 21 została przywieziona do IPO przez rodzinę po celowym (próba samobójstwa) spożyciu ok. 250 ml Domestosu.
W powyższym wypadku należy zastosować następujące postępowanie, z wyjątkiem:
1) prowokowanie wymiotów;
2) podawanie dużej ilości wody do picia i płynów dożylnie;
3) podanie substancji zobojętniającej spożyty preparat;
4) zastosowanie leku hamującego wydzielenie żołądkowe;
5) podanie antybiotyku o szerokim spektrum.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskazaniem do szybkiego rozwiązania ciąży jest:
1) ostre stłuszczenie wątroby;
2) zespół HEELP;
3) wewnątrzwątrobowa cholestaza ciężarnych;
4) kamica pęcherzyka żółciowego;
5) niepowściągliwe wymioty ciężarnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Niedożywienie w chorobach przewodu pokarmowego:
1) nie stanowi istotnego problemu;
2) pogarsza przebieg choroby i przedłuża hospitalizację;
3) nasila się w trakcie pobytu w szpitalu;
4) nie wymaga interwencji żywieniowej;
5) dotyczy ok. 30% osób przyjmowanych do szpitala.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 2-letniego chłopca z nieobciążonym wywiadem rodzinnym i okołoporodowym pojawiły się smoliste stolce bez zmiany ich konsystencji oraz innych objawów towarzyszących. W badaniach podstawowych stwierdzono cechy niedokrwistości z niedoboru żelaza (Hgb 10 g%, MCH 24.1 pg, MCV 60 fl). Badaniem najbardziej przydatnym w ustaleniu rozpoznania przyczyny krwawienia w wyżej wymienionym przypadku jest:
Scyntygrafia z technetem 99mTc może być przydatna u dzieci w diagnostyce krwawienia w przebiegu:
U 2-letniego chłopca z nieobciążonym wywiadem rodzinnym i okołoporodowym pojawiły się smoliste stolce bez zmiany ich konsystencji oraz innych objawów towarzyszących. W badaniach podstawowych stwierdzono cechy niedokrwistości z niedoboru żelaza (Hgb 10 g%, MCH 24.1 pg, MCV 60 fl). Najbardziej prawdopodobna przyczyna krwawienia to:
Na zespół Alagille’a składają się wszystkie z wymienionych, z wyjątkiem:
Rozpoznanie mikroskopowego zapalenia okrężnicy jest prawdopodobne w przypadku:
1) przewlekłej nawrotowej krwistej biegunki;
2) prawidłowego obrazu makroskopowego jelita grubego;
3) zwiększonej limfocytozy śródnabłonkowej w bioptacie błony śluzowej okrężnicy;
4) rozległego pogrubienia podnabłonkowej warstwy kolagenowej w bioptacie błony śluzowej okrężnicy;
5) brak ustąpienia objawów biegunkowych u pacjenta z celiakią po wprowadzeniu diety bezglutenowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chorobę Hirschsprunga można z całą pewnością wykluczyć, jeśli:
1) noworodek oddał smółkę w ciągu pierwszych 72 godzin życia;
2) pojawiają się epizody biegunkowe;
3) zaparcia dotyczą dziecka starszego;
4) zaparcia dotyczą dziewczynki;
5) nie stwierdza się komórek zwojowych w błonie śluzowej odbytnicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
W trakcie wykonywania badania endoskopowego górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjenta podejrzanego o eozynofilowe zapalenie przełyku należy pamiętać, że:
1) zmiany histologiczne w błonie śluzowej przełyku występują przede wszystkim w dystalnej części przełyku, skąd należy pobierać bioptaty do badania histopatologicznego;
2) niestwierdzenie typowych zmian makroskopowych przełyku wyklucza rozpoznanie schorzenia;
3) zmiany w błonie śluzowej przełyku mają charakter ciągły, dlatego pobieranie wycinków do badania histopatologicznego z różnych wysokości przełyku jest nieuzasadnione;
4) brak eozynofilii obwodowej oraz podwyższonego stężenia IgE wyklucza rozpoznanie eozynofilowego zapalenia przełyku i wykonywanie ezofagoskopii w tym kierunku jest zbędne;
5) stwierdzenie w trakcie badania endoskopowego zmian makroskopowych typowych dla choroby refluksowej przełyku z dużym prawdopodobieństwem wyklucza eozynofilowe zapalenie przełyku.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wzmożona pigmentacja skóry obserwowana u pacjentów z hemochromatozą pierwotną:
W odniesieniu do diagnostyki choroby Wilsona prawdziwe jest stwierdzenie:
1) u większości pacjentów dochodzi do obniżenia stężenia ceruloplazminy w surowicy;
2) prawidłowe stężenie ceruloplazminy w surowicy nie wyklucza rozpoznania choroby Wilsona;
3) dobowe wydalanie miedzi z moczem > 100 μg/24 h jest charakterystyczne dla choroby Wilsona, chociaż może występować również w zespole nerczycowym;
4) pierścień Kayser-Fleischera w rogówce jest nieobecny u wielu pacjentów, zwłaszcza młodych;
5) wykazanie prawidłowej zawartości miedzi w bioptacie wątroby wyklucza rozpoznanie choroby Wilsona.
Prawidłowa odpowiedź to:
W odniesieniu do zespołu Criglera-Najjara nieprawdziwe jest stwierdzenie:
1) zespół zaliczany jest do wrodzonych hiperbilirubinemii czynnościowych związanych z brakiem lub upośledzeniem aktywności UDP-glukuronylotransferazy;
2) pierwsze objawy choroby ujawniają się w pierwszych dniach życia;
3) badania czynnościowe wątroby w zespole są prawidłowe;
4) schorzenie dziedziczone jest autosomalnie recesywnie;
5) nieleczony kończy się zgonem w pierwszym roku życia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Dla zespołu Peutza-Jeghersa charakterystyczne jest współwystępowanie:
1) nowotworów ośrodkowego układu nerwowego;
2) zmian przerostowych nabłonka barwnikowego siatkówki;
3) guzów kości;
4) łagodnych polipów nosa;
5) nowotworów jąder i gruczołu piersiowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W odniesieniu do profilaktyki rodzinnej polipowatości gruczolakowatej prawdziwe jest stwierdzenie: