Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Hipotermię u osób w podeszłym wieku charakteryzują cechy:
1) rozwój zaburzeń jest wolniejszy;
2) dreszcze - mogą nie wystąpić;
3) dominują objawy ogólne (splątanie, śpiączka);
4) skóra jest mniej wrażliwa na czynne ogrzewanie;
5) istnieje ryzyko przedwczesnego rozpoznania zgonu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Charakterystyka prawidłowego stosowania laski:
1) pozwala zmniejszyć obciążenie stawu biodrowego;
2) pomaga w utrzymaniu równowagi, ale może być przyczyną upadku;
3) trzymana w ręce po stronie tej kończyny dolnej, która ma być odciążona;
4) dobór wysokości: po oparciu laski na podłożu staw łokciowy powinien ulec zgięciu o kąt nieco mniejszy od 45°;
5) przeciwwskazaniem do jej stosowania jest skolioza kręgosłupa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Brodawkę łojotokową charakteryzują cechy:
1) teleangiektazje w obrębie zmiany;
2) złuszczające ognisko z uniesionymi brzegami i wygasaniem zmian w środku;
3) barwa od brązowej do czarnej;
4) grudka lub guzek o nierównej powierzchni;
5) zmiany zwykle są mnogie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do typowych zmian ocznych związanych ze starzeniem należą:
1) presbyopia; 4) zwyrodnienie plamki związane z wiekiem;
2) zaćma; 5) astygmatyzm.
3) krótkowzroczność;
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta lat 85 przyjętego do oddziału geriatrycznego z dusznością w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc i niewydolności serca, wystąpił w godzinach w godzinach nocnych znaczny niepokój psychoruchowy z omamami wzrokowymi i nasilonym lękiem. Lekarz dyżurny rozpoznał majaczenie w przebiegu schorzeń somatycznych. Niezależnie od modyfikacji leczenia podstawowego zlecił celem opanowania niepokoju:
Kobieta lat 78 zgłosiła się do lekarza pod opieką rodziny z powodu osłabienia i braku apetytu. Według relacji rodziny od 2 dni jest w gorszym kontakcie, chwilami zdezorientowana, wcześniej sprawna psychofizycznie, bez cech niewydolności układu krążenia. Dotychczas leczyła się z powodu nadciśnienia tętniczego, choroby refluksowej przełyku, żylaków kończyn dolnych. W leczeniu stosowała: enalapril, amlodypinę, indapamid, omeprazol, diosmin, okresowo zolpidem. W badaniu zorientowana autopsychicznie, nie zorientowana w czasie. Ciepłota ciała prawidłowa. Ciśnienie tętnicze 130/85 mmHg. Akcja serca miarowa o częstości 88/min. Tony serca akcentowane prawidłowo. Nad polami płucnymi szmer pęcherzykowy, a nad dolnym polem płuca prawego rzężenia drobno- i średniobańkowe. Jama brzuszna w badaniu fizykalnym bez odchyleń. Obecne żylaki podudzi, obrzęki stóp i podudzi do 1/3 ich wysokości. Najbardziej właściwe dalsze postępowanie to:
U mężczyzny lat 72 chorego na nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, niewydolność serca i dnę moczanową, dotychczas leczonego perindoprylem, metoprololem, atorwastatyną, kwasem acetylosalicylowym, z powodu złej kontroli ciśnienia i pojawienia się obrzęków stóp do leczenia dołączono spironolakton, a z powodu dolegliwości bólowych stawów kolanowych i kręgosłupa - ketoprofen. Takie skojarzenie leków stwarza potencjalne niebezpieczeństwo:
Zaburzeniom tolerancji glukozy i rozwojowi cukrzycy w wieku podeszłym sprzyjają poniżej wymienione mechanizmy, z wyjątkiem:
Jakościowe zaburzenia świadomości, zaburzenia funkcji poznawczych i postrzegania (dezorientacja, zaburzenia funkcji językowych, omamy), często niepokój i lęk, szybki rozwój i fluktuacja objawów w ciągu doby, to typowy obraz:
Do najczęstszych objawów szpiczaka plazmocytowego należą:
1) bóle kostne; 4) objawy niewydolności nerek;
2) objawy neurologiczne; 5) powiększenie obwodowych węzłów
3) objawy hipokalcemii; chłonnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rak podstawnokomórkowy skóry charakteryzują cechy:
1) zrogowaciała, twarda grudka, czerwona lub barwy skóry;
2) kopulasta, przejrzysta grudka o perłowym zabarwieniu;
3) teleangiektazje w obrębie zmiany;
4) zwiększone ryzyko rozwoju w obrębie ognisk rogowacenia słonecznego lub przewlekłych owrzodzeń;
5) zmiana może ulegać owrzodzeniu lub pokrywać się strupem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjentka lat 75, wdowa (od 2 lat), zgłosiła się do poradni geriatrycznej ze skargami na utratę apetytu (schudła 5 kg), zaburzenia snu (budzi się wcześnie rano, ale „nie ma siły wstać z łóżka”), z trudem wykonuje codzienne czynności, ma trudności w koncentracji uwagi, trudności w przypominaniu sobie nazwisk. Objawy narastają od 2 miesięcy. Od 4 lat leczona z powodu nadciśnienia tętniczego werapamilem, przed 3 miesiącami z powodu zaparć miała zlecony metoklopramid. Badanie MMSE 22 punkty, Geriatryczna Skala Depresji (wersja skrócona 15 pytań) - 10 pkt. RR 135/80 mmHg, badanie przedmiotowe i laboratoryjne bez istotnych odchyleń. Które z poniższych działań należy wykonać w pierwszej kolejności?
Chory lat 68, od 8 lat rozpoznana cukrzyca, leczony maksymalnymi dawkami metforminy i pochodnej sulfonylomocznika - gliklazidu. Od kilku tygodni brak dobrego wyrównania glikemii (poziomy na czczo 140-165 mg/dl (7,8-9,1 mmol/l), po posiłkach przekraczają 200 mg/dl (11,1 mmol/l), HbA1c 8,0%. Pacjent kategorycznie odmawia zgody na leczenie insuliną. Brak możliwości wyrównania glikemii dietą i zwiększeniem wysiłku fizycznego. Wskaż, który z poniższych leków zlecisz jako trzeci:
U pacjenta lat 80 z rozpoznanym otępieniem w stopniu łagodnym prawdopodobnie w przebiegu choroby Alzheimera wystąpiły nasilone objawy depresyjne (myśli rezygnacyjne, bezsenność, spowolnienie, myśli suicydalne). Od kilku lat leczony z powodu choroby niedokrwiennej z niewydolnością serca. W EKG stwierdza się zaburzenia przewodnictwa (blok a-v I 0 i RBBB) oraz pojedyncze skurcze dodatkowe komorowe. Który z leków przeciwdepresyjnych zastosujesz jako pierwszy?
W monitorowaniu zwężenia ujścia aortalnego u osób bez objawów klinicznych, najistotniejszym parametrem rokowniczym w oparciu, o który należy wybrać moment zabiegu operacyjnego jest badanie:
Pacjent lat 85 skierowany do oddziału geriatrycznego z powodu bólów brzucha, nudności, wymiotów, bez związku z posiłkami. Ponadto skargi na bóle i zawroty głowy. W nocy występuje niepokój, lęk i omamy wzrokowe (zwiduje obcych ludzi w mieszkaniu), objawy występują od ok. 2 tygodni. Pacjent od 2 miesięcy leczony z powodu niewydolności serca - otrzymuje hydrochlorothiazidum 25 mg - 1 tabl. rano, digoxin 0,25 mg 1 tabl. rano, ramipril 5 mg 1 tabl. rano. W badaniu stwierdzono: tkliwość nadbrzusza bez oporów patologicznych, perystaltyka prawidłowa, nieznaczne obrzęki podudzi, RR 145/65 mmHg, czynność serca miarowa 50/min, USG jamy brzusznej - poza miażdżycą aorty bez zmian, bad. laboratoryjne - morfologia, transaminazy, sód, potas
w normie. Które z badań należy wykonać jako pierwsze?
Właściwe ciśnienie w kapilarach tkanki podskórnej okolicy kości krzyżowej i bioder jest czynnikiem determinującym ukrwienie tej okolicy. W tworzeniu odleżyny istotny jest czas niedokrwienia z powodu niedrożności naczyń kapilarnych. Graniczna wartość trwania w bezruchu, która nie zagraża powstaniem odleżyny w sytuacji bez obecności sił ścinających i wilgoci to okres:
Lipofuscyna obecna w złogach barwnikowych na skórze u osób starszych ma związek z przemianą:
Izoforma allelu Apo 4 jest w chorobie Alzheimera stwierdzana z częstością od 35 do 40%. Jaka wartość procentowa odpowiada częstości występowania tego allelu w populacji kaukaskiej u osób zdrowych?
Które z poniższych nie jest miarą wydolności fizycznej?
Maksymalna częstość skurczów serca w czasie wysiłku fizycznego wynosi:
W krajach rozwiniętych przeciętne dalsze trwanie życia w wieku 60 lat wynosi:
Które z poniższych nie jest wskaźnikiem niedożywienia u osób starszych?
86-letni mężczyzna z otępieniem w przebiegu choroby Parkinsona zaczął manifestować objawy majaczenia po przyjęciu do oddziału geriatrii. Objawy nie ustępowały po zastosowaniu pozafarmakologicznych interwencji personelu pielęgniarskiego. Który z wymienionych leków powinien być u niego zastosowany?
W leczeniu parkinsonizmu naczyniowego u osoby w późnej starości z otępieniem, depresją i wywiadem majaczenia, należałoby zastosować w pierwszej kolejności:
1) selektywny inhibitor monoaminooksydazy B (MAO-B);
2) preparat lewodopa;
3) agonistę receptora dopaminergicznego;
4) lek antycholinergiczny, np. pridinol;
5) kinezyterapię;
6) terapię zajęciową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Częstość występowania cukrzycy w populacji osób starszych w Polsce i innych krajach rozwiniętych wynosi:
Orientacyjna częstość występowania depresji w populacji osób starszych w Polsce i innych krajach rozwiniętych wynosi:
Do odmienności uwarunkowań i przebiegu udaru mózgu u chorych w wieku podeszłym należą niżej wymienione, z wyjątkiem:
Choroba Parkinsona jest postępującą zwyrodnieniową chorobą układu pozapiramidowego mózgu o etiologii pierwotnej, bądź wtórnej (parkinsonizm). Proszę wybrać czynniki ją determinujące lub pogarszające jej przebieg:
1) uszkodzenie jądra niskowzgórzowego lub gałki bladej;
2) uszkodzenie jądra nadwzrokowego;
3) liczne ogniska hipodensyjne w obszarze podkorowym mózgu;
4) ognisko malacyjne w płacie potylicznym;
5) stosowanie metoklopramidu;
6) stosowanie cinaryzyny;
7) stosowanie haloperidolu;
8) zaniki kory mózgowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do poradni geriatrycznej zgłosiła się na planową wizytę kontrolną 79-letnia rolniczka leczona z powodu depresji, nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz upośledzonej tolerancji glukozy. Chora obecnie skarg nie zgłaszała, ale podała, że przed miesiącem, w trakcie dźwigania dwóch wiader wody do domu doświadczyła nagłego osłabienia prawej kończyny górnej - ręka była bezwładna, opadała, ale żadnych bólów nie powodowała. Po kilkunastu minutach funkcja ręki zaczęła powracać, więc chora nie wzywała pomocy lekarskiej. Badaniem fizykalnym stwierdzono prawidłowy BMI, hiperlordozę odcinka szyjnego kręgosłupa z ograniczeniem jego ruchomości, brak objawów neurologicznych, czynność serca miarowa, nieco przyspieszona, ciśnienie tętnicze 195/70 mmHg, nieznaczną tkliwość palpacyjną w rzucie wpustu żołądka. Na pytanie, czy dzisiaj przyjęła zalecone leki (ramipril, indapamid, bisoprolol, kardioprotekcyjną dawkę kwasu acetylosalicylowego i sertralinę) przytaknęła, ale towarzysząca jej córka wyraziła wątpliwość. Skarżyła się, że matka nie pozwala kontrolować zaleconych jej leków, zaś z własnej woli przyjmuje preparaty ziołowe. Najbardziej prawdopodobną przyczyną powikłania zaistniałego przed miesiącem było:
Niewielkie ograniczenie wartości energetycznej spożywanych pokarmów przy zachowaniu wszystkich jego niezbędnych składników prowadzi do:
1) obniżenia stężenia cukru, cholesterolu i insuliny we krwi u ludzi;
2) przyspieszonego rozwoju chorób typowych dla wieku starszego;
3) przyspieszonego starzenia;
4) obniżenia wartości ciśnienia tętniczego u ludzi;
5) spowolnienia procesu starzenia i wydłużenia czasu przeżycia u zwierząt.
Prawidłowa odpowiedź to:
Buprenorfina (Transtec) w postaci przezskórnej jest atrakcyjną opcją leczenia przewlekłego bólu u osób starszych, ponieważ:
1) bardzo rzadko zmniejsza częstość oddechów poniżej 10/min.;
2) zapobiega zjawisku hiperalgezji;
3) nie wymaga zmiany dawkowania u chorych z niewydolnością nerek;
4) nie wymaga zmiany dawkowania u chorych z niewydolnością wątroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
(1) Z deficytem aktywnych form witaminy D3 w starości skorelowany jest niedobór czynnika anabolizującego, jakim jest insulinopodobny czynnik wzrostu (IGF-1) oraz (2) wzrost stężenia czynników katabolizujących, jak interleukina 6
i czynnik martwicy nowotworu.
80-letnia pacjentka, przez 3 lata obserwowana w oddziale geriatrycznym i konsultowana ambulatoryjnie z powodu otępienia alzheimerowskiego w stadium średnio zaawansowanym (otrzymywała donepezil) oraz depresji leczonej sertraliną, w relacji opiekującej się nią córki wykazywała okresowo nadmierne pobudzenie (sprzątając przesadnie mieszkanie, zwalniając opiekunki kolejno zatrudniane przez córkę), była agresywna, a okresowo była wycofana, apatyczna, płaczliwa. Próby stosowania haloperidolu, czy walproinianiu w okresach pobudzeń nie przynosiły poprawy, dopiero zastosowanie niewielkiej dawki kwetiapiny spowodowało stabilizację nastroju i poprawę funkcjonowania chorej. Przez cały czas komunikacja z chorą i jej uwaga były zachowane, chora była logiczna i spójna w wypowiedziach przy zachowanej świadomości otoczenia. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest otępienie:
Funkcjonalna definicja starości uwzględnia, niezależnie od wieku chronologicznego i chorób, zdolności do wykonywania określonych czynności, prac i pełnienia ról społecznych. Obniżenie poziomu sprawności funkcjonalnej zachodzące z wiekiem zaczyna się od czynności bardziej złożonych, tzw. instrumentalnych (I-ADL), a w dalszym etapie najprostszych, tzw. podstawowych aktywności życia codziennego (ADL). Spośród przykładowych czynności ADL i I-ADL, proszę wybrać TYLKO czynności I-ADL (elementy skali Lawtona):
1) mycie, kąpiel całego ciała; 5) ubieranie i rozbieranie się;
2) używanie telefonu; 6) zakupy;
3) korzystanie z toalety; 7) kontrolowanie zwieraczy;
4) prace domowe, np. sprzątanie; 8) korzystanie z telefonu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wytyczne American Geriatrics Society (AGS) z 2009 r., odnośnie postępowania w bólu przewlekłym istotnie ograniczają wskazania do stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u osób starszych w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów. Która z opcji terapeutycznych jest nieprawdziwa?
83-letnia rolniczka, z padaczką (od 2 lat bez napadów), wywiadem choroby niedokrwiennej serca, po złamaniu szyjki prawej kości udowej przed laty, z następowym samoistnym zrostem i usztywnieniem stawu, przyjęta została do oddziału geriatrii ze skargami na osłabienie, znużenie, brak apetytu, upadki, bóle brzucha, prawego biodra, upośledzenie pamięci, zaparcia w celu diagnostyki niedokrwistości. Chora przewlekle przyjmowała: piracetam, kwas walproinowy, acetylosalicylowy, bisoprolol. Badaniem fizykalnym stwierdzono dość dobry stan ogólny z zachowaną orientacją co do miejsca i czasu, upośledzenie słuchu zaopatrzone aparatem słuchowym, usztywnienie stawu biodrowego prawego ze skróceniem tej kończyny, bladość skóry i śluzówek, zajady, bezzębność z protezą, bolesność uciskową w środkowym nadbrzuszu oraz żylaki podudzi, BMI 26,5; RR 120/70mmHg. MMSE 26; Geriatryczna Skala Depresji 5 punktów; Skala Tinetti równowaga 6/16; chód 9/12. W badaniach dodatkowych: leukocyty 3.5 K/ul z prawidłowym leukogramem, Er. 3,1 M/Ul, Hb-10g%; MCV 86,7 fL; MCH 29.1 pg; MCHC-33,5g/Dl; Płytki 101 K/Ul; Retikulocyty 1%o; Fe 50ug/Dl, TIBC 248 ug/Dl; vit B12-885 pg/ml; krew w kale ujemna; Białko całkowite 6.6g/Dl z prawidłowym proteinogramem, mocz bz; cukier 84mg%; AspAT 26U/L; AlAT 14 U/L, kreatynina 0,96mg/Dl, elektrolity bz; CRP 4,2 mg/L; MRI: liczne drobne ogniska hipotensji podkomorowo i okołokomorowo, zaniki korowo-podkorowe z poszerzeniem przestrzeni płynowej; USG brzucha: poza pozapalnymi zmianami w trzustce bz; Gastroskopia i kolonoskopia bez istotnych zmian. Najbardziej prawdopodobną przyczyną niedokrwistości i wynikających z tego powodu dolegliwości jest:
Wytyczne American Geriatrics Society (AGS) z 2009 r., odnośnie postępowania w bólu przewlekłym istotnie ograniczają wskazania do stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u osób starszych w leczeniu powszechnie występującej choroby zwyrodnieniowej stawów. Które z wymienionych stwierdzeń są prawdziwe i uzasadniają stanowisko AGS?
1) NLPZ odpowiadają za 4-krotne zwiększenie umieralności u ludzi starszych;
2) NLPZ wymiernie zwiększają ryzyko sercowo-naczyniowe;
3) NLPZ zaburzając stosunek prostacykliny do trombosanu prowadzą do poważniejszych powikłań, jak zawał, czy udar;
4) ryzyko zawału i udaru nie dotyczy stosowania rofekoksybu, ani diklofenaku;
5) ryzyko stosowania NLPZ narasta z czasem ich stosowania;
6) stosowanie selektywnych inhibitorów COX-2 zmniejsza ryzyko powstania wrzodów, jednak łączenie ich z kardioprotekcyjną dawką kwasu acetylosalicylowego niweczy ten efekt.
Prawidłowa odpowiedź to:
86-letnia emerytowana bibliotekarka, z nadciśnieniem tętniczym i chorobą niedokrwienną serca, cukrzycą typu 2., chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa z kręgozmykiem L5-S1 I stopnia, z torbielowatym zwyrodnieniem nerek w stadium rozpoczynającej się niewydolności nerek, depresją, kilkakrotnie hospitalizowana z powodu zaostrzenia śródmiąższowego zapalenia nerek lub zakażenia układu moczowego, z przepukliną rozworu przełykowego przepony, przyjęta została do oddziału geriatrii ze skargami na nudności nasilające się po pionizacji, wymioty, podwyższoną temperaturę ciała, epizod wodnistej biegunki (chora zazwyczaj oddawała 2 do 3 luźnych stolców dziennie), zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, spowolnienie psychoruchowe, gorszą pamięć. Dolegliwości pojawiły się po błędzie dietetycznym. Chora przewlekle przyjmowała: diaprel MR 1 x dziennie, carvedilol 3 x 6.5mg; ramipril 10mg, indapamid SR 1 tabl. dziennie, omeprazol 2 x 20mg, sertralinę 50mg oraz preparat żurawiny na noc. Badaniem fizykalnym stwierdzono zachowaną orientację co do miejsca i czasu, cechy odwodnienia i niedożywienia, suchość śluzówek, zaburzenia koncentracji, adynamię mięśniową, obłożony język, RR 140/70mmHg. MMSE 29; Geriatryczna Skala Depresji 9 punktów; Indeks Barthel 20 pkt., IADL 0 pkt. We wstępnych badaniach laboratoryjnych z odchyleń od normy: izostenuria moczu z ropomoczem, nieco podwyższony mocznik i kreatynina, granicznie podwyższony poziom amylazy we krwi, natremia 120 mmol/l; kaliemia: 3,2 mmol/l. W usg brzucha, poza torbielami nerek i scieńczeniem kory nerek, bz. Uzasadnionym postępowaniem terapeutycznym jest:
1) antybiotykoterapia empiryczna ewentualnie skorygowana później w oparciu o posiew moczu;
2) odstawienie sertraliny;
3) kontynuacja indapamidu;
4) podanie płynów dożylnie;
5) uzupełnianie sodu;
6) uzupełnianie potasu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ryzyko niedoboru witaminy D3 w starszym wieku zwiększa się z powodu:
1) niższej produkcji witaminy D w skórze;
2) spadku hydroksylacji witaminy w wątrobie;
3) spadku hydroksylacji witaminy w nerkach;
4) zmniejszenia liczby receptorów dla aktywnej witaminy D w trzustce, neuronach, prostacie, sutku, miocytach, komórkach immunologicznych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wybierz poprawne stwierdzenia odnośnie zmian w masie tłuszczowej zachodzących w procesie starzenia:
1) masa tłuszczowa ciała wzrasta z wiekiem zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, jednak po 70. roku życia zaczyna się nieznacznie zmniejszać;
2) wraz ze wzrostem masy tłuszczowej ulega zmniejszeniu masa mięśniowa ciała starzejącego się organizmu;
3) siedzący tryb życia odgrywa rolę w zależnym od wieku wzroście masy tłuszczowej, ponieważ ćwiczenia w wieku starszym powiązane są ze spadkiem masy tłuszczowej u ludzi starszych;
4) wraz ze starzeniem nie dochodzi do redystrybucji tkanki tłuszczowej do obszaru trzewnego brzucha;
5) tłuszcz trzewny stanowi czynniki ryzyka dla kilku chorób zależnych od wieku, jak choroba niedokrwienna serca, czy cukrzyca, a masa tłuszczowa brzucha jest pozytywnie skorelowana z umieralnością osób starszych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenia odnośnie zmian termoregulacji w procesie starzenia są prawdziwe?
1) wraz z wiekiem zmniejsza się zdolność poczucia ciepła i zimna i generowania ciepła przez własny organizm;
2) wraz z wiekiem zmniejsza się zdolność rozprowadzania i regulacji ciepła w organizmie;
3) atrofia gruczołów potowych i zależne od wieku zmiany w układzie sercowo-naczyniowym wpływają za pogorszenie termoregulacji w starości;
4) na pogorszenie termoregulacji w starości wpływa spadek masy mięśniowej, brunatnej tkanki tłuszczowej, wazomotorycznej aktywności skóry, czynności gruczołów potowych;
5) pogorszenie systemu termoregulacji czyni osoby starsze niezwykle wrażliwymi zarówno na wysoką jak i niską temperaturę otoczenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
(1) Niski wskaźnik masy ciała (BMI) jest silnym czynnikiem ryzyka złamań szyjki kości udowej. (2) Szacuje się, że wzrost wartości wskaźnika BMI populacji o jednostkę powoduje 7-procentowy spadek występowania złamań, a efekt ten jest najsilniejszy wśród osób najszczuplejszych.
Najsilniejszym niemodyfikowalnym czynnikiem ryzyka delirium, czyli majaczenia, jest:
U pacjenta 80-letniego z zawałem serca bez uniesienia odcinka ST, przebiegającym z nawracającymi ciężkimi komorowymi zaburzeniami rytmu serca, z niewydolnością serca (obrzęk płuc), z cukrzycą, z niewydolnością nerek, z przebytym uprzednio zawałem serca, postępowaniem z wyboru jest:
1) postępowanie zachowawcze kardiologiczne ze względu na liczne w/w obciążenia internistyczne i wiek;
2) wykonanie koronarografii po ustabilizowaniu stanu chorego i dalsze postępowanie zależne od wyników badań;
3) pilne leczenie inwazyjne;
4) wykonanie, w razie potrzeby, angioplastyki po upływie co najmniej 2 miesięcy od zawału serca;
5) wykonanie, w razie potrzeby angioplastyki po upływie co najmniej pół roku od zawału serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjentki 81-letniej z objawami duszności wysiłkowej, nawracającymi omdleniami, u której w badaniu fizykalnym stwierdza się wolne narastanie tętna na tętnicach szyjnych z małą amplitudą, szmer skurczowy badalny nad podstawą serca promieniujący do szyi, należy podejrzewać przede wszystkim:
1) niedomykalność zastawki aorty;
2) niedomykalność zastawki mitralnej;
3) stenozę zastawki mitralnej;
4) nadciśnienie tętnicze przebiegające z usztywnieniem zastawek aorty;
5) stenozę zastawki aorty.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przyczyną przewlekłej niewydolności nerek u osób starszych nie może być:
1) cukrzyca;
2) nadciśnienie tętnicze;
3) choroby naczyń nerkowych;
4) przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek;
5) amyloidoza nerek.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń są prawdziwe?
1) małopłytkowość wywołana przez heparynę może wywoływać paradoksalną zakrzepicę tętniczą i żylną;
2) starsi pacjenci z nadpłytkowością powinni być przebadani pod kątem niedoboru żelaza, ponieważ nadpłytkowość może być pierwszym sygnałem tej patologii;
3) każda neutropenia w starości wymaga intensywnej antybiotykoterapii ze względu na zmniejszona odporność w tym okresie i zagrożenie infekcjami;
4) wraz z wiekiem następuje zmniejszenie stężenia erytropoetyny co jest jednym z powodów występowania anemii w starości;
5) starsi pacjenci, którzy palą papierosy mogą mieć podwyższone stężenie erytropoetyny mimo obecności zwiększonej liczby krwinek czerwonych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń są prawdziwe?
1) wraz z wiekiem zmniejsza się fizjologicznie przepływ krwi przez korę nerki, a przepływ przez rdzeń pozostaje zazwyczaj niezmieniony;
2) w późnej starości dochodzi do zmniejszenia masy nerek o około 20%;
3) od około 30 roku życia następuje fizjologiczny spadek filtracji kłębuszkowej o ok. 0,8-1,0 ml/min/1,75 m2 rocznie;
4) w starości występuje fizjologicznie zmniejszenie aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron co sprzyja powstawaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych;
5) w starości dochodzi do szkliwienia kłębuszków nerkowych (ok. 30% po 80 roku życia) oraz do zaniku kanalików nerkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jednooczna ślepota (amaurosis fugax) występuje przy zwężeniu:
Które z poniższych twierdzeń dotyczących zaparć są prawdziwe?
1) zgodnie z tzw. kryteriami rzymskimi za przewlekłe zaparcia uznaje się m.in. mniej niż 3 wypróżnienia tygodniowo oraz zwiększony wysiłek przy > 25% defekacji;
2) najczęściej przyczyną zaparć w starości nie są zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego wynikające z wieku, ale mała aktywność ruchowa, niewystarczająca zawartość błonnika w diecie, leki zapierające oraz współistniejące schorzenia neurologiczne;
3) zaparcia czynnościowe są bardzo popularne w starości i występują u 80-90% starszej populacji;
4) lekiem z wyboru w leczeniu zaparć w starości są leki osmotycznie czynne ponieważ nie wywołują one osłabienia motoryki przewodu pokarmowego;
5) zaparcia, zwłaszcza, które pojawiły się nagle lub przebiegają z biegunkami wymagają pilnej diagnostyki z podejrzeniem raka jelita grubego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta 90-letniego skarżącego się dotychczas jedynie na przewlekłe dolegliwości bólowe kręgosłupa i z tego powodu doraźnie leczonego, który zgłosił się do lekarza z powodu osłabienia, zawrotów głowy, przy nadal utrzymujących się dolegliwościach bólowych kręgosłupa, a u którego w badaniu fizykalnym brzucha nie stwierdza się istotnych patologii, należy przede wszystkim:
1) szukać patologii poza przewodem pokarmowym;
2) zamienić dotychczasowe leczenie na bardziej skuteczne;
3) wykonać badanie per rectum;
4) wykonać podstawowe badana krwi, zwłaszcza morfologii, z podejrzeniem krwawienia z przewodu pokarmowego;
5) najpierw włączyć leczenie wzmacniające oraz leczenie zawrotów głowy, a dopiero potem poszerzać diagnostykę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń dotyczących chorób przewodu pokarmowego w starości są prawdziwe?
1) rola zakażenia bakterią Helicobacter pylori w etiologii choroby wrzodowej w starości nie jest jednoznaczna, dlatego nie należy stosować w tym wieku eradykacji;
2) zakażenie bakterią Helicobacter pylori rośnie wraz z wiekiem osiągając nawet 10-20% populacji starszej bez objawów choroby wrzodowej i 30% u osób starszych z chorobami przewodu pokarmowego;
3) zakażenie bakterią Helicobacter pylori rośnie wraz z wiekiem osiągając nawet 70% populacji starszej w Polsce;
4) w etiologii choroby wrzodowej tradycyjne NLPZ odgrywają bardzo znaczącą rolę natomiast mniej toksyczne są inhibitory cyklooxygenazy-2;
5) w badaniach u osób starszych nie wykazano skuteczność inhibitorów pompy protonowej w osłonie przed szkodliwością NLPZ, dlatego nie ma naukowego udowodnienia do ich równoczesnego stosowania.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń dotyczących przewodu pokarmowego w starości są prawdziwe?
1) zmiany o typie metaplazji jelitowej w śluzówce żołądka są groźnymi, choć rzadkimi zmianami i wymagają pilnej resekcji żołądka ze względu na ich nowotworowy charakter;
2) uchyłki, zwłaszcza jelita cienkiego należą do częstych zmian anatomicznych;
3) do częstych zmian anatomicznych należą naczyniaki lub przetoki tętniczo-żylne oraz przepukliny rozworu przełykowego;
4) często występuje niedobór laktazy co przy współudziale innych elementów zanikowych utrudniających trawienie pokarmu przyczynia się do występowania zaparć;
5) z racji wieku istotne zmiany anatomiczne i czynnościowe powodują częste zaparcia, biegunki, dolegliwości bólowe, a także krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z objawami zespołu pozapiramidowego występującymi od około 5 lat, u którego pojawiły się stopniowo narastające zaburzenia pamięci, omamy wzrokowe i słuchowe, powtarzające się upadki oraz zaburzenia równowagi, najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
1) otępienie czołowo-skroniowe;
2) otępienie w przebiegu choroby Parkinsona;
3) otępienie z ciałami Lewy`ego;
4) otępienie mieszane;
5) choroba Alzheimera współistniejąca z chorobą Parkinsona.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta 80 letniego, hospitalizowanego z przyczyn internistycznych, u którego wystąpiły objawy majaczenia, postępowaniem z wyboru jest:
1) przeniesienie go na oddział psychiatryczny w celu zapewnienia mu specjalistycznej opieki medycznej;
2) podanie leków uspakajających z grupy benzodwuazepin w celu redukcji objawów pobudzenia;
3) podanie leków przeciwbólowych, najbezpieczniej z grupy tramadolu, ponieważ przyczyną majaczenia jest najczęściej ból, a NLPZ ze względu na dużą liczbę powikłań nie powinny być stosowane w starości;
4) unieruchomienie w łóżku ponieważ pacjent z majaczeniem stwarza zagrożenie upadkami i powikłaniami z nimi związanymi;
5) nawodnienie chorego, ograniczenie do minimum unieruchomienia i leczenie przyczynowe z ograniczeniem leków nasennych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń dotyczących otępień są prawdziwe?
1) u osób z chorobą Alzheimera stwierdza się w płynie mózgowo-rdzeniowym obniżone stężenie białka tau i może to być wykorzystane jako wczesny biomarker tej choroby;
2) neuroobrazowanie rzadko wpływa na modyfikację terapii otępienia dlatego najczęściej nie ma powodu do jego przeprowadzania w przypadku jednoznacznego klinicznie obrazu otępienia;
3) jedyną udowodnioną formą skutecznej terapii w każdym rodzaju otępienia jest stosowanie inhibitorów cholinesterazy oraz memantyny;
4) nie udowodniono korzystnego efektu zmiany stylu życia w już rozwiniętym otępieniu, a jedynie w jego profilaktyce;
5) w leczeniu objawów otępienia z ciałami Lewy’ego skuteczne jest leczenie inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny ponieważ w etiologii tego schorzenia obserwuje się obniżone stężenie serotoniny.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjentki l. 66 bez istotnych zaburzeń pamięci i zdolności liczenia, dotychczas nie chorującej, u której obserwuje się postępujące obniżenie samokrytycyzmu, zakłócenie kontaktów społecznych, narastającą dezorganizację mowy, zaniedbania higieniczne, skłonność do dotykania rożnych przedmiotów i osób należy podejrzewać przede wszystkim:
1) chorobę Alzheimera w początkowym okresie;
2) otępienie czołowo-skroniowe;
3) depresję z maską pseudootępienia;
4) otępienie z ciałami Lewy`ego;
5) otępienie naczyniopochodne w początkowym okresie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń dotyczących otępienia naczyniowego są prawdziwe i pozostają ze sobą w logicznym związku?
1) synonimem jego jest otępienie wielozawałowe ponieważ spowodowane jest zamknięciem tętnic na skutek ich niedokrwienia (zawału);
2) istotą tej postaci otępienia jest zmniejszanie ukrwienia mózgu, a jego przyczyną najczęściej jest zatorowość, wylewy, uszkodzenie naczyń w przebiegu angiopatii nadciśnieniowej, cukrzycowej lub ich stanu zapalnego;
3) choroba Binswangera jest jedną z postaci tego otępienia i spowodowana jest podkorową encefalopatią, wywołaną tzw. chorobą małych naczyń dotyczącą istoty białej mózgu;
4) choroba Binswangera wywołana jest najczęściej ciężkim nadciśnieniem tętniczym i cechuje się szybkim (kilkumiesięcznym) przebiegiem;
5) ponieważ etiologia tego otępienia polega na pogorszeniu ukrwienia mózgu główne zastosowanie w jego leczeniu znajdują leki poprawiające przepływ mózgowy (np. piracetam).
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent l. 68, dotychczas nie wymagający leczenia neurologicznego, z nagłym początkiem objawów otępienia, z dyzartrią, z wygórowaniem odruchów ścięgnistych, z obecnością patologicznego płaczu i śmiechu, z parkinsonowskim chodem, z zaburzeniami połykania, najprawdopodobniej choruje na:
1) chorobę Alzheimera;
2) otępienie czołowo-skroniowe;
3) chorobę Parkinsona ze współistniejącym otępieniem;
4) otępienie z ciałami Lewy`ego;
5) otępienie naczyniopochodne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń dotyczących majaczenia są prawdziwe?
1) należy do najistotniejszych czynników prowadzących do rozwoju otępienia;
2) występuje u około 10-65% hospitalizowanych starszych pacjentów, ale jest rozpoznawane tylko u ok. 33- 66% przypadków;
3) przebiega zawsze z pobudzeniem psychoruchowym, zaburzeniami uwagi, postrzegania, zaburzeniami świadomości, z fluktuacją objawów, czasem z obecnością omamów;
4) do czynników predysponujących do jego rozwoju należy wiek, płeć, otępienie, niedowidzenie i niedosłuch;
5) ponieważ jedną istotnych przyczyn majaczenia jest ból w profilaktyce i leczeniu należy włączyć terapie np. tramadolem unikając NLPZ ze względu na ich szeroką toksyczność u ludzi starszych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z niżej wymienionych leków mają udowodniony w badaniach klinicznych (zgodnie z zasadami EBM) korzystny wpływ w leczeniu choroby Alzheimera?
1) rywastygmina; 4) trymetazydyna;
2) piracetam; 5) memantyna.
3) donepezil;
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawidłowe są wszystkie poniższe stwierdzenia dotyczące cukrzycy u osób starszych, z wyjątkiem:
Chora lat 76, otyła BMI 35 kg/m2, leczona od ok. 5 lat z powodu cukrzycy lekami doustnymi - metformina i pochodna sulfonylomocznika. Zgłosiła się z powodu niewyrównanych poziomów glikemii: w samokontroli > 150 mg% (8,4 mmol/l) na czczo i > 200 mg% (11,1 mmol/l) po posiłkach. W badaniach laboratoryjnych stężenia kreatyniny i mocznika prawidłowe, HbA1c 8,3%. Krążeniowo wydolna, ponadto nadciśnienie tętnicze prawidłowo kontrolowane amlodypiną i ramiprylem. Wskaż prawidłową modyfikację farmakoterapii:
Chory lat 85, leczony ok. 2 lat z powodu otępienia prawdopodobnie w przebiegu choroby Alzheimera donepezilem 10 mg/dobę. Od ok. 7 lat nadciśnienie tętnicze i przewlekła niewydolność serca - otrzymuje digoksynę 0,1 mg/dobę, trandolapril 2 mg/dobę i karwedylol 25 mg/dobę, aspirynę 75 mg/dobę. Przyjęty do oddziału geriatrii z powodu nagłych, występujących od 2 dni zaburzeń świadomości z omamami wzrokowymi i niepokojem nasilającymi się w godzinach wieczornych. W badaniu wstępnym czynność serca niemiarowa ok. 82/min., RR145/70 mmHg, osłuchowo u podstawy prawego płuca trzeszczenia, bez obrzęków, w EKG migotanie przedsionków, w badaniu neurologicznym śladowy niedowład połowiczy prawostronny. Które z poniższych badań nie jest bezwzględnie konieczne?
Do kryteriów diagnostycznych otępienia z ciałami Lewy’ego należą wszystkie poniższe, z wyjątkiem:
Depresja u osób starszych może być spowodowana lub nasilona stosowaniem leków. Które z poniższych leków mają udowodnione działanie depresjogenne?
1) neuroleptyki (np. haloperidol, chloropromazyna);
2) digoksyna;
3) werapamil;
4) metoklopramid;
5) benzodwuazepiny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chora lat 72, wykształcenie średnie, od roku rozpoznany zespół otępienny w przebiegu prawdopodobnej choroby Alzheimera. otrzymuje donepezil w dawce 10 mg/ dobę. W kontrolnych badaniach stwierdzono progresję objawów - m.in. pogorszenie wyniku testu MMSE z 21 pkt. do 19 pkt. po 6 miesiącach i 17 pkt. po roku. Jakie postępowanie można zaproponować?
Które z poniższych stwierdzeń dotyczących depresji w wieku podeszłym jest fałszywe?
Pacjent l. 82 z powodu ostrego zespołu wieńcowego miał wykonaną koronaroplastykę z implantacją stentu. W 2 dobie po zabiegu w godzinach wieczornych wystąpiły zaburzenia orientacji w miejscu i czasie, zwidywał ludzi chodzących wokół łóżka, przejawiał wyraźny lęk. W badaniu przedmiotowym z odchyleń temperatura ciała 38°C, czynność serca 92 ud/min., krążeniowo wydolny, palpacyjnie tkliwość podbrzusza, płuca bez zmian. Prawidłowym rozpoznaniem i postępowaniem (niezależnie od leczenia kardiologicznego) będzie:
Pacjent lat 80, leczony z powodu przewlekłej niewydolności serca (ACEI, karwedilol, furosemid, od miesiąca z powodu nasilenia objawów - digoksyna), ponadto cukrzyca (leczony insuliną, nie przestrzega diety). Przed 2 miesiącami w poradni neurologicznej rozpoznano chorobę Parkinsona - włączono levodopę (Madopar). Od ok. tygodnia pojawiły się zaburzenia świadomości głównie w godzinach wieczornych i nocnych z omamami i nasilonym niepokojem - sugerujące majaczenie. Wskaż prawdopodobną przyczynę zespołu majaczeniowego:
Którego z doustnych leków przeciwcukrzycowych nie należy stosować u pacjentów w wieku podeszłym?
Wskaż prawdziwe twierdzenie dotyczące memantyny:
1) jest lekiem stosowanym w umiarkowanym i głębokim otępieniu w przebiegu choroby Alzheimera;
2) jest lekiem zarejestrowanym wyłącznie do leczenia otępienia z ciałami Lewy’ego;
3) można ją kojarzyć z inhibitorami acetylocholinesterazy;
4) jest lekiem dobrze tolerowanym, o znikomej ilości działań niepożądanych;
5) jest jedynym lekiem przyczynowym w chorobie Alzheimera.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące subklinicznej nadczynności tarczycy:
1) poziom TSH w surowicy jest obniżony;
2) poziomy fT4 i fT3 są prawidłowe;
3) u ok. 50% chorych rozwija się w ciągu roku jawna nadczynność tarczycy;
4) u osób z subkliniczną nadczynnością tarczycy i migotaniem przedsionków należy włączyć leczenie tyreostatyczne;
5) typowym objawem subklinicznej nadczynności tarczycy są pojedyncze guzki stwierdzane w USG.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chora lat 78 z rozpoznaniem zespołu Parkinsona. Od roku leczona stopniowo zwiększanymi (z powodu braku poprawy stanu fizycznego) do 4x250 mg, dawkami lewodopy (Madopar). Z powodu bezsenności chora pobierała diazepam 5 mg/noc. Od ok. 6 miesięcy rodzina zauważyła stopniowo narastające zaburzenia pamięci i orientacji w czasie i przestrzeni, utratę zainteresowań, zaburzenia snu, utratę masy ciała. Od ok. 2 miesięcy pojawiły się kilka razy omamy wzrokowe - chora zwidywała zwierzęta i osoby - głównie w godzinach wieczornych. Które z rozpoznań jest najmniej prawdopodobne?
Do badań dodatkowych niezbędnych w diagnostyce różnicowej choroby Alzheimera należą:
1) stężenie TSH, kreatyniny, morfologia krwi;
2) badanie genetyczne polimorfizmu APO E;
3) tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny głowy (lub inne metody neuroobrazowania);
4) badanie EEG;
5) stężenie kortyzolu w surowicy krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
W Europie wśród osób po 65 r.ż. choroba Alzheimera jest przyczyną otępienia u:
Do klinicznych kryteriów rozpoznania prawdopodobnej choroby Alzheimera należą:
1) otępienie udokumentowane np. testami MMSE lub Skalą Demencji Blesseda oraz potwierdzone w badaniu neuropsychologicznym;
2) postępujący charakter zaburzeń pamięci i funkcji poznawczych;
3) nieobecność zaburzeń świadomości (majaczenia);
4) napady padaczkowe w początkowym okresie choroby;
5) ogniskowe objawy neurologiczne w początkowym okresie choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent l. 72, od 8 lat cukrzyca t. 2, otyłość, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca. Obecnie bez dolegliwości wieńcowych, ciśnienie tętnicze w spoczynku ok. 145/85 mmHg do 165/ 100 mmHg. Leczony amlodypiną 10 mg/dobę, metforminą 3x 850 mg, glimepirydem 6 mg/dobę, simvastatyną 20 mg/dobę. Od kilku miesięcy niewyrównane poziomy glikemii - HbA1c 8,0%, poza tym w badaniach laboratoryjnych albuminuria w badaniu moczu przy prawidłowym poziomie kreatyniny i mocznika, próby wątrobowe, lipidy, morfologia krwi w normie. Chory kategorycznie nie zgadza się na leczenie insuliną. Zaproponuj modyfikację farmakoterapii:
Prawdziwe są wszystkie poniższe stwierdzenia dotyczące zaburzeń otępiennych, z wyjątkiem:
Pacjent lat 74 ze stwierdzonym zespołem otępiennym prawdopodobnie w przebiegu choroby Alzheimera leczony rywastygminą. Z powodu zaburzeń zachowania i niepokoju otrzymuje haloperidol 3mg/dobę oraz karbamizepin 400mg/dobę. Jakie badania należy wykonywać w rutynowej kontroli u tego pacjenta?
W szpitalnej diagnostyce niewydolności krążenia nie ma istotnego znaczenia ocena:
Do wpływów związanych ze stosowaniem antagonistów receptora NMDA można zaliczyć działania:
1) modyfikujące ośrodkową sensytyzację;
2) wpływające na prąd wapniowy;
3) zmieniające sprawność hipokampa;
4) zwiększające stężenie kwasu gamma-aminomasłowego;
5) zmniejszających stężenie glutaminianu w receptorze.
Prawidłowa odpowiedź to:
W monitorowaniu leczenia odleżyn przydatność znajduje ocena poziomu:
Test wstań i idź jest pomocnym w ocenie zagrożenia upadkami i do oceny sprawności chodu. Norma dla sprawnych osób starszych wynosi w sekundach poniżej:
Który z wymienionych poniżej preparatów, stosowanych w leczeniu osteoporozy posiada opisany potencjał kościotwórczy, poza potencjałem antyresorbcyjnym?
Jednym ze wskaźników demograficznych opisujących natężenie procesu starzenia demograficznego jest współczynnik obciążenia ekonomicznego, który mówi o stosunku ludności w wieku poprodukcyjnym przypadających na 100 osób w wieku produkcyjnym. Jaka wartość opisuje wzrost tego wskaźnika pomiędzy okresem 2002 - 2030?
U 75-letniej kobiety pojawiające się na skórze kończyn i grzbietu, po raz pierwszy w życiu, dobrze napięte pęcherze z treścią surowiczą, na lekko rumieniowym podłożu, łatwo pękające pozostawiające nadżerki i przebarwienia, obligują lekarza geriatrę do postawienia w diagnostyce różnicowej podejrzenia o:
W rozwoju nadciśnienia tętniczego spotykanego po 70 roku życia rośnie rola udziału mechanizmów innych niż u osób młodych. Który z mechanizmów wymienionych poniżej ma podstawową rolę w powstawaniu nadciśnienia tętniczego u osób w podeszłym wieku?
W powstawaniu choroby Parkinsona zaangażowane w jej etiologię są liczne białka powodujące zwyrodnienie neuronów. Które z białek są związane z powstawaniem choroby?
1) białko APP; 2) ubikwityna; 3) parkina; 4) synukleina; 5) kinaza białkowa MAP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Polimialgia reumatyczna i zapalenie tętnicy skroniowej są jednostkami pojawiającymi się wielokrotnie częściej u osób starszych. Które z poniższych objawów mają związek z obu chorobami?
1) podwyższone OB; 3) tkliwość górnych odcinków obu ramion;
2) sztywność poranna; 4) depresja.
Prawidłowa odpowiedź to:
Samotny pacjent 90-letni, w przebiegu leczenia dużymi dawkami NLPZ, choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa ze współistniejącą osteoporozą kości (potwierdzoną w badaniu RTG przed 5 laty), ujawnił w badaniu morfologii krwi anemizację: Hb 7,8 g/dl z erytrocytami o cechach mikrocytów. Powodem wykonania badania było narastające od pół roku osłabienie i bóle żeber. Chory funkcjonuje samodzielnie w domu. OB po godzinie wyniosło u chorego 135. Chory wymaga wykonania w pierwszej kolejności:
Do cech patofizjologicznych jakie wywiera słabiej kontrolowana z wiekiem cytokinogeneza prozapalna, zaliczamy:
1) wzrost aktywności osteoklastów; 4) nasiloną produkcję APP;
2) spadek produkcji erytropoetyny; 5) dysfunkcję śródbłonka.
3) zwiększoną stymulację plazmocytów;
Prawidłowa odpowiedź to:
Umiarkowaną niedomykalność mitralną charakteryzuje fala zwrotna opisana wartością:
Stosowanie dopaminomimetyków (Madoparu; Nakomu) wiąże się z objawami ubocznymi. Który z poniżej wymienionych efektów ubocznych pozostaje bez związku z tą terapią?
Podawanie leków przeciwdrgawkowych (neurotymików) u osób starszych, poza padaczką znajduje uzasadnienie w leczeniu bólów neuropatycznych i zaburzeniach zachowania towarzyszących otępieniu. Do działań ubocznych tych leków można zaliczyć:
1) zawroty głowy i upadki; 4) niedobór witaminy D i nasilenie osteoporozy;
2) nadmierną sedację; 5) zatrzymanie płynów.
3) hiponatremię;
Prawidłowa odpowiedź to:
Niewydolność nerek u osób starszych jaką powodują niesterydowe leki przeciwzapalne, ma związek patogenetyczny:
Które z poniżej wymienionych cech opisują najpełniej starzenie układu immunologicznego?
1) wzrost produkcji monoklonalnych immunoglobulin i ekspansja klonalna limfocytów;
2) większa częstość szpiczaka mnogiego, białaczek i chłoniaków;
3) wzrost częstości występowania chorób zakaźnych po 65 r.ż.;
4) dłużej trwające i cięższe zakażenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ginekomastia jako objaw uboczny może pojawić się u starszych mężczyzn w przebiegu leczenia:
W skalach ocen geriatrycznych ADL i IADL, ilość ocenianych parametrów i maksymalna możliwa ilość uzyskanych punktów wynosi odpowiednio:
W polimialgii reumatycznej, po uzyskaniu pod wpływem kortykosteroidów szybkiego efektu terapeutycznego:
1) natychmiast zaprzestaje się leczenia kortykosteroidami;
2) wskazaniem do zmniejszenia dawki kortykosteroidów jest poprawa kliniczna i normalizacja OB;
3) dawki kortykosteroidów zmniejsza się stopniowo;
4) mogą wystąpić nawroty choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Digoksyna stosowana w niewydolności serca u osób w podeszłym wieku:
1) poprawia rokowanie;
2) nie poprawia rokowania;
3) ma osiągnąć w surowicy stężenie 0,7-1,2 ng/ml;
4) ma osiągnąć w surowicy stężenie 1,7- 2 ng/ml;
5) musi być dawkowana w zależności od klirensu kreatyniny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wysiłkowe nietrzymanie moczu może wystąpić:
1) po prostatektomii; 3) przy niedoborach hormonalnych;
2) po radioterapii; 4) u chorych otyłych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Czynnikami ryzyka powstania odleżyn są:
1) niedożywienie; 4) hipotonia;
2) hipoalbuminemia; 5) zakażenia.
3) choroba Alzheimera;
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół poupadkowy:
1) to lęk przed ponownym upadkiem;
2) dotyczy ¼ osób po upadku;
3) prowadzi do ograniczenia aktywności fizycznej;
4) może być przyczyną immobilizacji pacjenta;
5) dotyczy 3% osób po upadku.
Prawidłowa odpowiedź to:
Nietrzymanie stolca występuje częściej:
1) u osób mieszkających w domach opieki;
2) u kobiet;
3) u mężczyzn;
4) u osób ze schorzeniami neurologicznymi;
5) gdy jest zła opieka nad osobą starszą.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do leków powodujących zaparcia należą:
1) żelazo; 3) trójpierścieniowe środki przeciwdepresyjne;
2) opiaty; 4) antagoniści wapnia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leki, które mogą być przyczyną upadku to leki:
1) antydepresyjne; 2) moczopędne; 3) hipotensyjne; 4) antyarytmiczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Cechy chodu starczego to:
1) wydłużenie kroku;
2) skrócenie kroku;
3) zmniejszenie szybkości chodu;
4) wydłużenie czasu obunożnego podporu;
5) skrócenie czasu obunożnego podporu;
6) chód na szerszej podstawie;
7) większe zróżnicowanie długości, szerokości i czasu trwania chodu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie badania należy wykonać w celu ustalenia dalszego postępowania u pacjenta opisanego w pytaniu nr 9?
Do oceny chodu i równowagi służą:
1) test „wstań i idź”; 4) skala Nortona;
2) test Tinetti; 5) skala GDS.
3) skala ADL;
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent l. 76 z nadciśnieniem tętniczym i chorobą wieńcową wykonał badania laboratoryjne przed planowanym zabiegiem ortopedycznym. Wyniki badań: morfologia krwi, jonogram, poziom glukozy, poziom cholesterolu, kreatynina - prawidłowe, TSH 0,019 mIU/l (norma: 0,27-4,2), FT4 0,96 ng/dl (norma: 0,93-1,7), FT3 3,9 pg/ml (norma 2,57-4,43). Od kilku miesięcy chory miewał okresowo uczucie kołatania serca, bez duszności i bólów wieńcowych. Masa ciała od pół roku nie zmieniła się. Regularnie przyjmuje: metoprolol, ramipryl, ASA, simwastatynę. W badaniu przedmiotowym: chory wydolny krążeniowo i oddechowo, czynność serca miarowa 80/min.RR 120/80. Ucieplenie i wilgotność skóry prawidłowe. EKG rytm zatokowy miarowy 86/min. Bez cech niedokrwienia. USG tarczycy: tarczyca powiększona, prawy płat o wielkości 33 x 44 x 55 mm, lewy 25 x 39 x 44 mm. Echostruktura miąższu gruczołowego jednorodna.; w biegunie górnym lewego płata widoczna hipoechogeniczna zmiana o wymiarach 25 x 22 mm; okoliczne węzły chłonne niepowiększone. U pacjenta można podejrzewać:
Do klasycznych objawów choroby Parkinsona należą:
1) drżenie spoczynkowe;
2) wczesny początek wyraźnych zaburzeń mowy;
3) plastycznie wzmożone napięcie mięśniowe;
4) objawy móżdżkowe;
5) spowolnienie ruchowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przyczyną przewlekłej hipotonii ortostatycznej mogą być:
1) cukrzyca; 4) niektóre leki;
2) niedokrwistość złośliwa; 5) choroba Parkinsona.
3) odwodnienie;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wczesne zaburzenia zachowania i objawy psychotyczne występują w:
1) otępieniu czołowo-skroniowym; 4) chorobie Alzheimera;
2) otępieniu naczyniopochodnym; 5) wodogłowiu normotensyjnym.
3) otępieniu z ciałami Lewy'ego;
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z wymienionych czynników nie powodują zmniejszenia masy kostnej?
W profilaktyce wtórnej zawału serca u pacjenta opisanego w pytaniu nr 3 należy zalecić:
Mężczyzna 68-letni zgłosił się do Izby Przyjęć z powodu piekącego bólu za mostkiem utrzymującego się od około godziny. Choruje na nadciśnienie, przyjmuje peryndopryl 10 mg/dobę, raczej systematycznie. Stan ogólny chorego dobry. W badaniu przedmiotowym stwierdzono: nieco spoconą skórę, czynność serca miarowa 100/min. RR-110/70. Nad polami płucnymi obustronnie szmer
pęcherzykowy prawidłowy. EKG-rytm zatokowy, miarowy 100/min., uniesienie odcinka ST w odprowadzeniach V1-V4 o 2-4 mm, patologiczne załamki Q w odprowadzeniach II, III, a VF. Pobrano krew do badań laboratoryjnych. Dolegliwości i zmiany w EKG sugerują rozpoznie
Ciężkość stanu chorego z pozaszpitalnym zapaleniem płuc ocenia się na podstawie obecności niekorzystnych czynników rokowniczych (skala CURB-65), do których zalicza się niżej wymienione, z wyjątkiem:
Do zmian w układzie oddechowym związanych z wiekiem należy:
1) wzrost sztywności klatki piersiowej;
2) zwiększenie powierzchni wymiany gazowej;
3) spadek objętości zalegającej (RV) o około 10-20 ml/rok;
4) spadek pojemności życiowej (VC) o około 20-30 ml/rok;
5) zmiany morfologiczne oskrzeli.
Prawidłowa odpowiedź to: