Przedstawiony ultrasonogram stawu biodrowego noworodka przedstawia następujący typ rozwojowy wg klasyfikacji Grafa:
- AI.
- BII.
- CIII a.
- DIII b.
- EIV. Dziękujemy!.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Przedstawiony ultrasonogram stawu biodrowego noworodka przedstawia następujący typ rozwojowy wg klasyfikacji Grafa:
Które stwierdzenie jest prawdziwe?
Jaka aktywność fizyczna u chorych z osteoporozą wspomaga jej leczenie?
U chorej z niewydolnością nerek i osteoporozą najskuteczniejszym preparatem wit. D3 jest:
Najczęstszym złamaniem w osteoporozie pomenopauzalnej jest złamanie:
Czy choroba Osgood-Schlattera jest?
Ile okresów zmian anatomiczno-patologicznych występuje w chorobie Perthesa?
Jak długo trwa choroba Perthesa w pierwszych trzech okresach?
II stopień w klasyfikacji Genanta złąmań osteoporotycznych trzonów kręgów to zniekształcenie trzonu kręgu:
Choroba Legg-Waldenstrom-Calve jest jałową martwicą:
Pourazową jałową martwicę nasad kości długich (np. głowy kości udowej, skokowej) powoduje:
Najczęściej występującym złamaniem kości u noworodków jest złamanie:
U dzieci powyżej 10 roku życia najczęściej występującym typem złuszczenia wg podziału Saltera-Harrisa jest typ:
Urazowe złuszczenie dalszej nasady chrząstki wzrostowej kości promieniowej i łokciowej dokonuje się w obrębie warstwy:
Powikłania po urazach chrząstki w postaci asymetrycznego wzrostu kości, najczęściej występują w typie złuszczenia (wg podziału Saltera-Harrisa):
Zespół ciasnoty przedziału powięziowego występuje najczęściej u dzieci w wyniku złamania wysokoenergetycznego kości (wymień lokalizacje wg częstości występowania):
Wartość kąta nasadowo-trzonowego kości ramiennej (zawartego pomiędzy osią długą trzonu, a osią długą nasady dalszej) oceniana na radiogramach stawu łokciowego w projekcji bocznej, wynosząca:
1) 30˚-40˚ jest prawidłowa;
2) 40˚-50˚jest za duża i powoduje zmniejszenie zakresu ruchu prostowania;
3) 20˚-30˚jest prawidłowa;
4) 50˚-60˚jest za duża i powoduje zwiększenie zakresu prostowania, a zmniejszenie zakresu zginania;
5) 10˚-20˚ jest za mała i powoduje zmniejszony zakres ruchu zginania, a umożliwia uzyskanie przeprostu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Na radiogramach, w obrębie nasady dalszej kości ramiennej, najwcześniej pojawia się jądro kostnienia (wymień wg kolejności pojawiania się):
W złamaniach obu kości przedramienia w 1/3 dalszej powinno wykonywać się repozycję złamania i unieruchomienie kończyny w opatrunku gipsowym ustawiając przedramię w:
Który z wymienionych zabiegów elektroterapii stosuje się w przypadku spastycznego napięcie mięśni?
W celu obniżenia spastyczności stosuje się metody:
Do oceny nasilenia spastyczności służy skala:
Występującymi powikłaniami złamania nadkłykciowego kości ramiennej typu wyprostnego są (wg częstości występowania):
W jakim mechanizmie urazu dochodzi najczęściej do wyprostnego złamania nadkłykciowego kości ramiennej u dzieci?
W porażeniach spastycznych większe napięcie wykazują:
Charakterystyczne dla uszkodzeń ośrodkowego neuronu ruchowego oprócz zaburzeń ruchowych są:
1) wzmożone napięcie mięśniowe o typie spastyczności;
2) wygórowanie odruchów głębokich;
3) osłabienie odruchów głębokich;
4) klonusy;
5) niedowład jednego mięśnia lub grupy mięśni.
Prawidłowa odpowiedź to:
W której z wymienionych poniżej sytuacji klinicznych istnieją wskazania do miejscowego podania Płytkopochodnego Czynnika Wzrostu (PDGF)?
Które z poniżej wymienionych typów kolagenu są uznawane za specyficzne dla chrząstki
Histologicznie, łąkotki przedstawiają strukturą tkankę:
Wskaż prawidłowe stwierdzenie w odniesieniu do leków z grupy „koksybów”:
Badanie ultrasonograficzne jest pomocne we wczesnym rozpoznawaniu ostrego krwiopochodnego zapalenia kości, ponieważ:
Objaw Drehmana jest charakterystyczny dla:
Z którą z jednostek chorobowych należy różnicować rozpoznanie obustronnie występującego osteochodrosis dissecans kolana:
Optymalnym postępowaniem w leczeniu aktywnego przewlekłego zapalenia przynasady dalszej I kości śródstopia jest:
Klasyczna sekwestrektomia to:
Leczeniem z wyboru w infekcji, której objawy wystąpiły 3 tygodnie po wszczepieniu endoprotezy stawu biodrowego u 45 letniej kobiety jest:
W 7 dni po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego z użyciem wolnego przeszczepu z więzadła rzepki zamocowanego śrubami interferencyjnymi 20 letni chory ma obrzęk stawu kolanowego i gorączkuje. Dalsze postępowanie obejmuje:
Rozpoznanie ostrego krwiopochodnego zapalenia kości jest możliwe na podstawie objawów radiologicznych:
Klasyfikacja Cierny i Madera dotyczy:
Leczeniem z wyboru ropnia Brodiego jest:
Po stwierdzeniu w punkcji stawu biodrowego u noworodka treści ropnej optymalne dla stawu postępowanie obejmuje:
Leczenie operacyjne w przepuklinie jądra miażdżystego z bólem kręgosłupa lędźwiowego jest konieczne u:
Najczęstszym czynnikiem etiologicznym ropnego krwiopochodnego zapalenia stawu u dziecka w wieku 3-13 lat jest:
Leczenie operacyjne zespołów bólowych kręgosłupa jest wskazane:
Rozpoznanie stenozy kanału kręgowego stawia się, jeśli wymiar strzałkowy kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym wynosi:
Foraminotomia jest wskazana u chorego:
Chemonukleoliza jest postępowaniem z wyboru u chorych:
Usztywnienie kręgosłupa jest postępowaniem z wyboru u chorych:
Protezoplastyka krążka międzykręgowego wskazana jest u chorych w:
Fibromialgia to:
Na zespół ogona końskiego składają się następujące objawy:
Przepuklina krążka międzykręgowego L3/L4 powoduje:
Wskaż fałszywe stwierdzenie:
Technika tylnobocznej dekompresji kanału kręgowego jest skuteczna w złamaniach:
Wskaż nieprawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia operacyjnego uszkodzeń kręgosłupa szyjnego:
Wykonując spondylodezę śrubę transpedikularną wprowadza się:
Przy zalecaniu gorsetu ortopedycznego należy pamiętać, że w złamaniach kręgosłupa w odcinku:
1) od Th1 do Th6 obowiązuje unieruchomienie w gorsecie z podparciem pod żuchwę i potylicę - gorset Blaunta lub Jevetta;
2) od Th1 do Th8 obowiązuje unieruchomienie w gorsecie z podparciem pod żuchwę i potylicę - gorset Blaunta lub Jevetta;
3) od Th7 do L3 można zastosować/ obowiązuje wysoki gorset Jevetta;
4) od Th9 do L2 można zastosować/ obowiązuje wysoki gorset Jevetta;
5) L4-L5 można zastosować/ obowiązuje tzw. niski gorset Jevetta;
6) od L3 do L5 można zastosować/ obowiązuje tzw. niski gorset Jevetta.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wykonując przednie usztywnienie kręgosłupa szyjnego:
1) cięcie skórne wykonuje się poprzecznie w fałdzie skóry;
2) cięcie skórne wykonuje się skośnie 1-2cm ku przodowi od obrysu mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego;
3) w krążek uszkodzony wprowadza się igłę;
4) w krążek najbliższy uszkodzonego wprowadza się igłę;
5) po wbiciu przeszczepu w górną część łożyska bardzo ostrożnie wbija się go w część dolną;
6) po wbiciu przeszczepu w dolną część łożyska bardzo ostrożnie wbija się go w część górną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podczas leczenia złamań kręgosłupa za pomocą wyciągu zalecane obciążenie wynosi odpowiednio:
Tylne usztywnienie kręgosłupa zgodnie z techniką Ramadiera-Bombarta uwzględnia przeprowadzenie pętli drutu:
1) nad łukiem zwichniętego kręgu i zapętlenie drutu za wyrostek kręgu leżącego powyżej;
2) pod łukiem zwichniętego kręgu i zapętlenie drutu za wyrostek kręgu leżącego poniżej;
3) przez więzadło międzykolcowe nad wyrostkiem kolczystym kręgu wyższego od zwichniętego, a następnie ósemkami przez przestrzenie międzywyrostkowe pozostałych 3 kręgów;
4) przez więzadło międzykolcowe nad wyrostkiem kolczystym kręgu niższego od zwichniętego, a nastepnie ósemkami przez przestrzenie międzywyrostkowe pozostałych 3 kręgów;
5) przez więzadło międzykolcowe nad wyrostkiem kolczystym kręgu niższego od zwichniętego, a nastepnie ósemkami przez przestrzenie międzywyrostkowe pozostałych 2 kręgów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Złamania niestabilne kręgosłupa powstają z mechanizmu:
1) zgięciowego; 4) zgięciowo-skrętnego;
2) kompresyjnego; 5) wyprostnego.
3) wyprostno-skrętnego;
Prawidłowa odpowiedź to:
Nadwichnięcia i chwilowe zwichnięcia stawów międzykręgowych można rozpoznać radiologicznie na postawie:
Poniżej podano szereg stwierdzeń dotyczących złamań kości śródstopia:
1) najczęściej powstają z urazu bezpośredniego;
2) zwykle dotyczą szyjek kości śródstopia;
3) wymagają zwykle leczenia operacyjnego;
4) zrost w nieprawidłowym położeniu powoduje dolegliwości bólowe stopy przy chodzeniu.
Prawidłowa odpowiedź to:
W ocenie urazów kości piętowej na zdjęciu rtg pomocne jest wyznaczenie kąta:
Do oceny uszkodzenia więzozrostu piszczelowo-strzałkowego można wykorzystać zdjęcie rtg celowane, które wykonuje się w pozycji zbliżonej do rtg stawu skokowego AP, ale przy stopie zrotowanej:
Leczenie przewlekłej niestabilności stawu skokowego powstałej na skutek oderwania więzadeł pobocznych kostki bocznej polega na:
Na Izbę Przyjęć przewieziono pacjenta ze złamaniem otwartym lewego podudzia (po upadku z konia). W badaniu klinicznym widoczna rana tłuczona podudzia długości ok. 4,5cm, w dnie rany widoczne fragmenty kości. Kończyna chłodna, tętno na t. grzbietowej stopy i t. piszczelowej tylnej niewyczuwalne. Biorąc pod uwagę obraz kliniczny rozpoznajesz złamanie otwarte, które klasyfikujesz wg Gustilo-Andersona jako typ:
Leczenie zachowawcze złamań stawowych kości piętowej obejmuje nastawienie złamania oraz unieruchomienie w opatrunku gipsowym przeciętnie przez okres:
Złamanie trzonu strzałki w 1/3 bliższej to inaczej złamanie:
Złamanie typu Tillaux to:
Poniżej wymieniono klasyfikacje mające zastosowanie w traumatologii narządu ruchu:
1) Lauge-Hansena; 2) Neera; 3) Danisa-Webera; 4) AO; 5) Evansa.
Spośród wymienionych klasyfikacji do oceny urazów okolicy stawu skokowego używamy:
Wieloodłamowe „wybuchowe” złamanie kostek podudzia u dorosłych, spowodowane siłą działającą na staw skokowy w osi kończyny nosi nazwę złamania:
Klasyfikacja Lauge-Hansena jest wykorzystywana do oceny:
Leczenie operacyjne złamania trzonu kości udowej za pomocą ryglowanego gwoździa śródszpikowego wprowadzanego metodą „na zamknięto” w porównaniu do zespolenia płytą i śrubami:
1) daje lepszą kontrolę nad ustawieniem odłamów;
2) jest obarczone mniejszym ryzykiem powikłań infekcyjnych;
3) w większym stopniu upośledza ukrwienie odłamów;
4) wiąże się z mniejszą śródoperacyjną utratą krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie zachowawcze urazowego złamania szyjki kości udowej u dorosłych:
Zespolenie stabilne (masywne) złamania szyjki kości udowej:
1) polega na zespoleniu odłamów wiązką drutów Kirschnera;
2) jest obarczone większym ryzykiem jałowej martwicy głowy kości udowej niż zespolenie minimalne;
3) jest preferowane u pacjentów powyżej 65 r.ż.;
4) jest preferowane u pacjentów ze złamaniem szyjki na tle nowotworowym;
5) umożliwia wczesne podjęcie usprawniania ruchowego pacjenta.
Prawidłowa odpowiedź to:
W klasyfikacji złamań bliższego końca kości udowej nie stosujemy klasyfikacji:
Leczenie operacyjne złamania szyjki kości udowej za pomocą endoprotezoplastyki połowiczej sposobem Austin-Moora stosuje się u pacjentów w wieku:
Wybierz prawdziwe stwierdzenia dotyczące tylnego zwichnięcia stawu biodrowego:
1) występuje rzadziej niż zwichnięcie przednie;
2) często jest następstwem wypadku komunikacyjnego tzw. „uraz typu deski rozdzielczej”;
3) często towarzyszy mu złamanie tylnej krawędzi panewki;
4) kończyna ustawia się w zgięciu, przywiedzeniu i rotacji zewnętrznej;
5) często opisywanym powikłaniem jest uszkodzenie nerwu kulszowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Na izbę przyjęć został przewieziony pacjent po urazie prawej kończyny dolnej. Pacjent sygnalizuje dolegliwości bólowe okolicy biodra. Ze względu na zmiany demencyjne nie można zebrać obiektywnego wywiadu dotyczącego mechanizmu urazu, W badaniu klinicznym stwierdzono: skrócenie kończyny, zgięcie, przywiedzenie i rotację wewnętrzną w stawie biodrowym, znaczne ograniczenie ruchomości kończyny w stawie biodrowym. Na podstawie badania fizykalnego najbardziej prawdopodobne wydaje się być następujące rozpoznanie:
Do wczesnych powikłań zwichnięcia stawu biodrowego nie należy:
W zależności od kierunku przemieszczenia, zwichnięcia stawu biodrowego można podzielić na:
1) biodrowe; 2) łonowe; 3) kulszowe; 4) kroczowe; 5) zasłonowe.
Do zwichnięć przednich zaliczamy:
Powszechnie stosowany w pokrywaniu ubytków skóry kończyny górnej płat pachwinowy oparty jest na tętnicy:
Ocena siły mięśniowej jako M2 w skali Lovetta oznacza:
Test Allena służy do:
Nadkłykieć boczny przyrasta do kości ramiennej w 20 r.ż i złamania nadkłykcia bocznego dotyczą przeważnie dzieci.
Stosując dojście boczne do nerwu promieniowego w 1/3 dalszej ramienia nerw należy zidentyfikować pomiędzy mięśniami:
Złamanie nadkłykcia przyśrodkowego najczęściej występuje u dorosłych i nadkłykieć czasem przemieszcza się do stawu łokciowego.
W zwichnięciu przednim stawu ramiennego najczęściej rozerwaniu ulega ścięgno mięśnia:
W zwichnięciu przednim głowa kości ramiennej nie przemieszcza się:
W złamaniach poniżej przyczepu mięśnia nawrotnego obłego odłam bliższy ustawia się w:
Najczęściej spotykane zwichnięcie podkrucze stawu ramiennego jest spowodowane upadkiem na:
Zwichnięcie barkowo-obojczykowe najsilniej związane jest z:
Powikłanie neurologiczne wygojonych złamań Collesa to najczęściej:
Złamanie Bartona opisują następujące cechy:
1) śródstawowe; 2) niestabilne; 3) zmęczeniowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
Złamanie Collesa charakteryzuje się przemieszczeniem odłamu obwodowego:
Złamanie Smitha charakteryzuje się przemieszczeniem odłamu obwodowego:
Złamanie Monteggia to:
Przyczyną zespołu Volkmanna przy złamaniu nadkłykciowym kości ramiennej może być:
Złamanie Essex-Lopriestiego to:
Złamanie Galeazziego to:
W złamaniu trzonu kości ramiennej najczęstszym powikłaniem nerwowym jest uszkodzenie nerwu:
Po anatomicznej repozycji zwichnięcia głowy k. ramiennej z oderwaniem guzka większego najlepszym ustawieniem kończyny do unieruchomienia jest:
Porażenie nerwu pachowego manifestuje się:
U 4-letniego dziecka rozpoznano chorobę Perthesa z martwicą głowy kości udowej obejmującą jej 25% obszaru. Badanie kliniczne wykazało brak ograniczeń ruchów w stawie biodrowym w porównaniu z biodrem przeciwnym. Po zastosowaniu fizykoterapii uzyskano bezbolesny pełen zakres ruchów w stawie biodrowym. Obecnie lekarz powinien zastosować:
Po zwiększonej aktywności na lekcji WF, 13-to letni pacjent zaczął utykać na kończynę dolną lewą i zgłasza dolegliwości bólowe stawu kolanowego lewego oraz okresowe dolegliwości lewego biodra. W badaniu klinicznym stwierdza się niewielkiego stopnia bólowe ograniczenie ruchów w stawie biodrowym z objawem Drehmana. Przed 2 dniami dziecko miało wykonano radiogram stawów biodrowych w projekcji AP (patrz poniżej), na którym pediatra rodzinny nie dopatrzył się zmian, zalecając odciążenie kończyny i leki przeciwbólowe. W celu ustalenia ostatecznego rozpoznania koniecznym jest wykonanie:
Przedstawione radiogramy stawów biodrowych w projekcji AP i osiowej (Lauensteina) 13 letniego pacjenta, skarżącego się na narastający ból stawu biodrowego i kolanowego przedstawiają:
Morfologia czteroodłamowego złamania głowy k.ramiennej wykazuje najsilniejszy związek z:
Przy zwichnięciu przednim stawu ramiennego najmniej traumatyczną metodą nastawienia jest:
Dodatni objaw Trendelenburga jest:
1) charakterystyczny dla dysplazji stawu biodrowego ze zwichnięciem u dzieci chodzących;
2) charakterystyczny dla choroby Legg-Calve-Perthesa;
3) związany z niewydolnością mięśnia pośladkowego wielkiego;
4) związany z niewydolnością mięśnia pośladkowego średniego;
5) związany z niewydolnością mięśnia biodrowo-lędźwiowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rokowanie w chorobie Legg-Calve-Perthesa jest zależne od następujących czynników:
1) zakresu ruchów w stawie biodrowym;
2) wielkości skrócenia kończyny;
3) wieku dziecka, w którym rozpoznano chorobę;
4) stopnia deformacji w zakresie bliższego końca kości udowej;
5) obecności wysięku w stawie biodrowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obszar złamania podchrzęstnego w nasadzie głowy kości udowej w przebiegu choroby Legg-Calve-Perthesa jest podstawą do klasyfikacji wg:
W przebiegu choroby Legg-Calve-Perthesa zmiany martwicze w stawach biodrowych zaliczanych do I grupy wg Catteralla są zlokalizowane w:
Dziecko w wieku 5 lat i 9 miesięcy zgłosiło się do ortopedy z powodu dolegliwości bólowych lewego stawu kolanowego i okresowych dolegliwości bólowych lewego stawu biodrowego. W badaniu klinicznym stwierdzono niewielkie ograniczenie ruchów odwodzenia w stawie biodrowym i rotacji do wewnątrz. Podczas chodzenia dziecko wyraźnie utyka na kończynę dolną lewą. Objaw Trendelenburga jest dodatni. Wykonany w dniu badania radiogram stawów biodrowych zamieszczony jest poniżej. Obraz kliniczny i radiologiczny przemawia za:
Wskazaniem do leczenia operacyjnego w przypadku szpotawego biodra dziecięcego jest:
1) utykanie spowodowane niewydolnością mięśnia pośladkowego średniego;
2) zwiększony kąt antetorsji szyjki kości udowej;
3) kąt szyjkowo-trzonowy o wartości poniżej 105º;
4) postępująca martwica głowy kości udowej;
5) widoczny radiologicznie ubytek w obrębie dolnej części szyjki kości udowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Radiologicznym objawem rozwojowej dysplazji stawu biodrowego ze zwichnięciem jest :
1) zwiększony kąt szyjkowo-trzonowy kości udowej;
2) zmniejszony kąt szyjkowo-trzonowy kości udowej;
3) hypotrofia jądra kostnienia głowy kości udowej;
4) zmniejszony do 15º kąt pochylenia panewki (acetabular index);
5) przemieszczenie bliższego końca kości udowej ku górze i na zewnątrz w stosunku do panewki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszymi przyczynami uniemożliwiającymi repozycję zachowawczą stawu biodrowego w przebiegu rozwojowej dysplazji stawu biodrowego są :
1) więzadło poprzeczne panewki;
2) zawinięty obrąbek stawowy;
3) zwiększony kąt szyjkowo-trzonowy kości udowej;
4) ścięgno mięśnia iliopsoas;
5) zmniejszony kąt antetorsji kości udowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
W diagnostyce ultrasonograficznej stawu biodrowego wg techniki Grafa obowiązują pewne zasady badania, które obejmują:
1) badanie dziecka w pozycjach standardowych w ułożeniu na plecach;
2) badanie dziecka w pozycjach standardowych w ułożeniu na boku;
3) używanie do badania wyłącznie sondy liniowej;
4) używanie do badania wyłącznie sondy sektorowej;
5) stosowanie sondy minimum 7,5 MHz u dzieci poniżej 3 miesiąca życia.
Prawidłowa odpowiedź to:
W badaniu ultrasonograficznym stawu biodrowego noworodka, określenie typu rozwojowego IV wg klasyfikacji Grafa oznacza:
Wykonywanie ultrasonografii stawu biodrowego w celu diagnostyki rozwojowej dysplazji stawu biodrowego powyżej 12 miesiąca życia dziecka nie jest wskazane ze względu na: