Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Do chorych po transplantacji odnosi się stwierdzenie:
Pierwszym lekarzem, który zastosował podtlenek azotu był:
Które twierdzenie dotyczące biotransformacji leków anestetycznych u chorych z marskością wątroby jest fałszywe?
W bezpośrednim okresie pooperacyjnym po chirurgicznym leczeniu rozlanego zapalenia otrzewnej w przebiegu perforacji jelita grubego w monoterapii empirycznej zakażenia należy zastosować:
Różnice pomiędzy znieczuleniem techniką „low-flow” a techniką „minimal-flow” nie dotyczą:
1) przepływu świeżego gazu; 4) rodzaju układu anestetycznego;
2) składu świeżego gazu; 5) składu gazu anestetycznego.
3) oddechu zwrotnego;
Prawidłowa odpowiedź to:
Dotchawicze podawanie adrenaliny w czasie resuscytacji noworodków nie jest polecane, ponieważ podana tą drogą adrenalina musi być podana w dawce dziesięciokrotnie wyższej niż dawka dożylna.
Polecana energia pierwszej i następnych defibrylacji przy stosowaniu defibrylatorów dwufazowych wynosi:
Które z wymienionych stwierdzeń dotyczących okołordzeniowego stosowania opioidów są prawdziwe?
1) okołordzeniowe stosowanie morfiny pozbawione jest typowej dla opioidów depresji oddychania;
2) hydrofilne opioidy podane okołordzeniowo działają krócej niż preparaty o dużej lipofilności;
3) szybkość działania opioidów podanych okołordzeniowo zależy od ich lipofilności;
4) okołordzeniowe stosowanie opioidów pozwala na uniknięcie większości charakterystycznych dla opioidów systemowych działań niepożądanych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Aktualnie obowiązująca pierwsza sekwencja prowadzenia podstawowych zabiegów resuscytacyjnych u dorosłych przedstawia się następująco:
Które z wymienionych stwierdzeń dotyczących wieloobjawowego miejscowego zespołu bólowego (kauzalgii) są prawdziwe?
Analgezja z wyprzedzeniem (preemptive analgesia) jest metodą pozwalającą na znaczne zmniejszenie bólu pooperacyjnego poprzez zastosowanie:
Transmisja informacji nocyceptywnej z rdzenia kręgowego do wyższych pięter ośrodkowego układu nerwowego nie przebiega:
W zespole przepukliny przeponowej mamy do czynienia z:
1) niedorozwojem naczyniowego łożyska płucnego po stronie przepukliny;
2) przemieszczeniem trzewi do jamy opłucnowej;
3) przerostem obydwu komór serca;
4) nadciśnieniem płucnym;
5) przemieszczeniem śródpiersia.
Prawidłowa odpowiedź to:
W badaniu gazometrycznym wykonywanym we wczesnej fazie niedomogi oddechowej, której przyczyną jest zespół samoistnej niewydolności oddechowej noworodków (IRDS, ZZO), stwierdza się hipoksemię. Towarzyszy jej zwykle:
Które ze stwierdzeń dotyczących skali oceny APACHE II jest fałszywe?
Na bloku operacyjnym nie ma wszystkich rozmiarów mankietów do mierzenia ciśnienia. U dziecka w wieku szkolnym trzeba dokonać pomiaru ciśnienia za pomocą mankietu dla dorosłych. Wskaż stwierdzenia prawdziwe:
1) zmierzone ciśnienie tętnicze będzie zawyżone;
2) zmierzone ciśnienie tętnicze będzie zaniżone;
3) mankiet powinien pokrywać 1/3 ramienia;
4) szerokość mankietu powinna być o 20% większa od średnicy kończyny;
5) szerokość mankietu powinna być o 50% większa od średnicy kończyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do charakterystycznych objawów niedoczynności tarczycy nie zalicza się obecności:
U pacjenta ze spadkiem ciśnienia tętniczego krwi opornym na działanie leków obkurczających naczynia krwionośne z towarzyszącą hiponatremią, hipokaliemią, osłabieniem i hiperpigmentacją skóry, najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Wartość energetyczna tłuszczów wynosi (w kcal/g):
Zatrucie antagonistami receptorów beta-adrenergicznych leczymy:
Które ze stwierdzeń dotyczących zatrucia tlenkiem węgla jest fałszywe?
Zatrucie tiocyjankami ustala się na podstawie oznaczenia stężenia tych substancji w surowicy krwi, a leczeniem z wyboru jest hemodializa w przypadku przekroczenia ich stężenie powyżej 5 mg/l.
W przypadku klinicznym opisanym w pytaniu 96 we wstępnej antybiotykoterapii przed identyfikacją drobnoustroju izolowanego z pobranej uprzednio wydzieliny oskrzelowej można zastosować:
1) cyprofloksacynę; 4) linezolid;
2) imipenem; 5) ampicilinę z sulbaktamem;
3) wankomycynę; 6) ceftriakson.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku klinicznym opisanym w pytaniu 96 należy pilnie wykonać następujące badania diagnostyczne:
Do szpitalnej izby przyjęć karetka pogotowia przywiozła 67-letniego mężczyznę z objawami duszności spoczynkowej, tachypnoe, sinicą warg i pobudzeniem. Stwierdzono również tachykardię 120/min, rozsiane rzężenia nad polami płucnymi bardziej nasilone po stronie prawej oraz gorączkę 39°C. Chory bez schorzeń przewlekłych w wywiadzie. Przed czterema dniami u sprawnego do tej pory pacjenta wystąpiły objawy osłabienia, pojawił się suchy, męczący kaszel i gorączka do 38°C. Chory pozostawał w domu, zażywał leki przeciwgorączkowe i syrop wykrztuśny. Postępowało osłabienie i brak apetytu. Nasilał się kaszel, okresowo pacjent odkrztuszał ropną wydzielinę. Pojawiła się duszność wysiłkowa ograniczająca możliwość samodzielnego funkcjonowania. Duszność nasilała się szczególnie w nocy podczas snu zmuszając pacjenta do ułożenia w pozycji półsiedzącej. W czwartej dobie duszność nasiliła się jeszcze bardziej, pacjent stał się pobudzony i zniecierpliwiony, zgłaszał trudności w oddychaniu nawet w spoczynku. Przebieg choroby i stan kliniczny sugerują rozpoznanie:
1) ostrej niewydolności lewokomorowej z ostrym obrzękiem płuc;
2) infekcji wirusowej płuc;
3) bakteryjnego zapalenia płuc;
4) zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc;
5) towarzyszących zapaleniu płuc zmian zastoinowych;
6) ostrej niewydolności oddechowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenie dotyczące leczenia trombolitycznego zatoru tętnicy płucnej jest fałszywe?
Które ze stwierdzeń odnoszących się do postępowania anestezjologicznego we wczesnej fazie choroby oparzeniowej jest fałszywe?
Chory z pneumonią gronkowcową potwierdzoną dodatnim posiewem krwi, z ciśnieniem tętniczym 130/50 mmHg podtrzymywanym wlewem noradrenaliny w dawce 0,15 mcg/kg/min jest wentylowany mechanicznie w trybie PCV z FiO2 = 0,45. PaO2 = 75 mmHg. Z sondy żołądkowej uzyskuje się fusowatą treść w objętości około 400 ml/12 godz. Parametry laboratoryjne: Hb - 10 g%,
Ht - 32%; płytki krwi - 20 000, czas APTT - 80 sek., INR - 1.8; ATIII - 40%, D-dimery - 2000 µg/ml. W opisanym przypadku należy:
Bezwzględne przeciwwskazania do podania choremu rekombinowanego ludzkiego aktywowanego białka C obejmują między innymi:
Antybiotykoterapia profilaktyczna z zastosowaniem imipenemu w ostrym zapaleniu trzustki jest zalecana w przypadku, gdy martwica obejmuje ponad:
Pacjentka lat 66 została przyjęta do szpitala z powodu nawracających nudności i wymiotów oraz osłabienia związanego z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Po wdrożeniu terapii płynowej i ustabilizowaniu podstawowych parametrów życiowych, chora pozostaje nadal cierpiąca, okresowo wymiotuje. W wywiadzie odnotowano przebytą operację fundoplikacji Nissena, cukrzycę typu II i nadciśnienie tętnicze. Po przeprowadzonej diagnostyce postawiono rozpoznanie atonii żołądka. Do najważniejszych przyczyn tego stanu zalicza się:
1) cukrzycę;
2) przewlekłą niewydolność nerek;
3) zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego związane z przebytą operacją;
4) przewlekłe zapalenie trzustki;
5) przyczyny o charakterze idiopatycznym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Diagnostyka ostrego zapalenia trzustki obejmuje ocenę w zakresie:
1) badań biochemicznych (stężenia: amylazy, lipazy, lipidów, wapnia);
2) USG jamy brzusznej;
3) CT jamy brzusznej;
4) stężenia CRP;
5) stężenia prokalcytoniny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do oddziału chirurgicznego przyjęto 66-letniego mężczyznę z przewlekłą niewydolnością nerek. Chory był leczony dietą i dotychczas nie dializowany. Z powodu narastającej żółtaczki po badaniu USG wysunięto podejrzenie kamicy przewodowej pęcherzyka żółciowego. Które ze stwierdzeń dotyczących terapii niewydolności nerek u opisanego chorego są prawdziwe?
1) wskazane jest stosowanie wlewu „nerkowych” dawek dopaminy;
2) powinien być stosowany ciągły wlew noradrenaliny;
3) wskazana jest podaż dużych dawek furosemidu;
4) podstawą terapii jest stosowanie prawidłowego nawodnienia, utrzymywanie prawidłow. ciśnienia perfuzyjnego i unikanie substancji neurotoksycznych;
5) narastanie żółtaczki może pogorszyć funkcję nerek.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 56-letniego biorcy allogenicznego przeszczepu wątroby wystąpiły łagodne pooperacyjne zaburzenia czynności nerek. Mogą być one spowodowane:
1) wcześniejszą niewydolnością nerek;
2) śródoperacyjnym zamknięciem żyły głównej dolnej;
3) krwawieniem i spadkiem ciśnienia tętniczego;
4) nefrotoksycznym działaniem cyklosporyny i takrolimusu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie postępowanie terapeutyczne należy wdrożyć niezwłocznie w przypadku klinicznym opisanym w pytaniu 83?
65-letni chory z wieloletnim wywiadem w kierunku nadciśnienia tętniczego i cukrzycą trafia do szpitala z zaburzeniami świadomości i podejrzeniem świeżego udaru mózgu. Ciśnienie krwi tętniczej wynosi w chwili przyjęcia 230/130 mmHg, a obwodowe wysycenie hemoglobiny tlenem - 88%. U opisanego pacjenta należy obniżyć ciśnienie skurczowe do wartości:
Kobieta w wieku 60 lat leczona z powodu nadciśnienia, choroby wieńcowej oraz nawracającego migotania przedsionków doznała o godzinie 16:00 krótkotrwałej utraty przytomności, po której wystąpiły dyskretne objawy afazji. O godzinie 19:30 wezwano pogotowie z powodu ponownej utraty przytomności. W godzinę później chora była nieprzytomna (7 pkt. wg GCS), z porażeniem połowiczym. Zaintubowana oraz wentylowana mechanicznie trafiła do szpitala. W chwili przyjęcia ciśnienie tętnicze wynosiło 190/100 mmHg, częstość tętna 72/min. W wykonanym badaniu CT głowy, stwierdzono jedynie cechy umiarkowanej ciasnoty wewnątrzczaszkowej oraz niedokrwienie w obszarze tętnicy środkowej mózgu. Który z wymienionych stanów chorobowych można uznać za prawdopodobną przyczynę zdarzenia?
W przypadku klinicznym opisanym w pytaniu 83, w trakcie leczenia ciągłe monitorowanie stanu neurologicznego można prowadzić stosując następującą z wymienionych skal:
U 28-letniego chorego hospitalizowanego z powodu ostrego zapalenia wsierdzia doszło do dekompensacji układu krążenia. Ciśnienie tętnicze wynosi 100/70 mmHg, częstość akcji serca 130 uderzeń/min. Nie ma objawów hipoperfuzji obwodowej, jednak występują zmiany osłuchowe o cechach zastoju nad płucami, indeks sercowy wynosi 2,5 l/min/m2, natomiast ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej 20 mmHg. Prawidłowe postępowanie u opisanego pacjenta powinno obejmować zastosowanie:
1) diuretyków; 4) adrenaliny;
2) nitrogliceryny; 5) glikozydów naparstnicy.
3) płynów infuzyjnych;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do szpitala rodzina przywiozła 55-letniego mężczyznę z podejrzeniem zawału mięśnia sercowego. W Izbie Przyjęć stwierdzono, że ciśnienie tętnicze krwi wynosi 70/40 mmHg, częstość akcji serca 65 uderzeń/min, chory jest blady, spocony i skarży się na silny ból zlokalizowany centralnie za mostkiem. Rodzina podała choremu jedną tabletkę nitrogliceryny podjęzykowo, jednak ból
i dyskomfort w klatce piersiowej nie uległ zmniejszeniu. W EKG stwierdza się uniesienie odcinka ST w odprowadzeniach: II, III, aVF. Szpital, do którego trafił chory nie dysponuje pracownią diagnostyki inwazyjnej układu krążenia, a najbliższa pracownia hemodynamiczna oddalona jest o 15 km. Przedstawione zmiany są typowe dla zawału mięśnia sercowego ściany:
Jeżeli w badaniu moczu stwierdza się: białko = 0 lub ślad, nieliczne wałeczki szkliste, osmolarność moczu > 500 mOsm/l to należy podejrzewać:
U 38-letniego chorego po urazie wielonarządowym doszło do krwotoku z uszkodzonej tętnicy podobojczykowej. W chwili przyjęcia do szpitala chory jest blady, a ciśnienie tętnicze krwi nieoznaczalne. U tego chorego nie wystąpi:
1) zatrzymanie diurezy; 4) zimna i lepka skóra;
2) poszerzenie żył szyjnych; 5) bradykardia.
3) zastój nad płucami;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do oddziału intensywnej terapii przyjęto 52-letniego chorego w ciężkim wstrząsie septycznym. Ciśnienie tętnicze wynosi 70/40 mmHg, częstość akcji serca 130/min. Podjęto decyzję o założeniu cewnika Swan-Ganza. Okazuje się, że ośrodkowe ciśnienie żylne wynosi 2 mmHg, indeks sercowy 3,5 l/min/m2, natomiast opór systemowy 432 dyn x s/cm5. Chory pozostaje na oddechu własnym. Które z poniższych stwierdzeń jest prawdziwe?
W badaniu ultrasonograficznym prawokomorowa niewydolność serca charakteryzuje się:
Śmiertelność w prawidłowo leczonym wstrząsie kardiogennym wynosi ponad:
25-letni mężczyzna po wykonaniu skoku do płytkiej wody doznał urazu kręgosłupa w odcinku szyjnym. W chwili przyjęcia ciśnienie tętnicze wynosi 60/30 mmHg, częstość akcji serca 40 uderzeń/min., występuje też oddech paradoksalny z nasilonymi ruchami brzucha, paradoksalne zaciąganie klatki piersiowej na wdechu i brak aktywnego wydechu. Chory nie odczuwa duszności, natomiast osłuchowo nad polami płucnymi występują furczenia i świsty. U opisanego chorego nie stwierdzi się objawów:
50 letni chory ważący 70 kg skarży się na duszność, okresowe omdlenia związane z wysiłkiem oraz bóle zamostkowe. Osłuchowo nad zastawką aortalną słychać szmer skurczowy. Najbardziej prawdopodobna powierzchnia otwarcia zastawki aortalnej u tego pacjenta wynosi:
Pacjentka lat 70 z wieloletnią chorobą niedokrwienną serca została przyjęta do Oddziału Intensywnej Terapii z powodu hipotensji (80/60 mmHg), tachykardii (>130/min.) i klinicznych objawów wstrząsu kardiogennego. Na podstawie badań dodatkowych (EKG, echokardiografia oraz monitorowanie inwazyjne przy pomocy cewnika Swana-Ganza) rozpoznano niewydolność prawokomorową i wdrożono leczenie dobutaminą w dawce 10 ug/kg/min. uzyskując poprawę stanu ogólnego. Decydujące znaczenie dla rozpoznania
i podjętej terapii miały następujące wyniki badań:
Dorosły pacjent lat 40, masa ciała 80 kg został przyjęty do szpitala z powodu złamania miednicy w wyniku wypadku na stoku w szóstej godzinie intensywnej jazdy na nartach w temperaturze minus 15°C. Stwierdzono ciśnienie tętnicze 80/60 mmHg, częstość pracy serca 130/min, zimną i spoconą skórę, znaczne upośledzenie stanu świadomości. W powyższym przypadku podejrzewasz:
Zastosowanie dodatniego ciśnienia końcowo-wydechowego (PEEP) powoduje wzrost prężności tlenu w krwi tętniczej paO2 poprzez:
1) zmniejszenie czynnościowej pojemności zalegającej FRYC;
2) upowietrznienie niedodmowych obszarów płuc (rekrutacja pęcherzyków);
3) zwiększenie rzutu serca;
4) zapobieganie zapadaniu się pęcherzyków płucnych w końcowej fazie wydechu;
5) wzrost średniego ciśnienia w klatce piersiowej;
6) poprawę stosunku wentylacji do perfuzji w obszarach III strefy Westa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jeśli podczas prowadzenia wentylacji mechanicznej wzrasta gwałtownie wdechowe ciśnienie szczytowe, a ciśnienie plateau pozostaje niezmienione to należy podjąć działania udrażniające drogi oddechowe (odsysanie) lub rozszerzające oskrzela (leki), ponieważ jest to najprawdopodobniej spowodowane spadkiem podatności statycznej płuc.
W ilościowej metodzie oceny zakażenia dolnych dróg oddechowych u niewydolnych oddechowo chorych wentylowanych mechanicznie CPIS (Clinical Pulmonary Infection Score) uwzględnia się:
1) wartość wskaźnika paO2/FiO2;
2) obecność i rodzaj wydzieliny oskrzelowej;
3) radiogram płuc;
4) szczytowe ciśnienie wdechowe;
5) ciśnienie końcowo-wydechowe;
6) prężność dwutlenku węgla w krwi tętniczej paCO2.
Prawidłowa odpowiedź to:
Warunkiem efektywnego kaszlu jest pojemność życiowa:
Przyczyny ostrej miąższowej niewydolności oddechowej to:
1) zaburzenie czynności ośrodka oddechowego;
2) zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego;
3) obrzęk płuc;
4) zapalenie płuc;
5) niedodma;
6) niestabilność rusztowania klatki piersiowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Odruch Eulera-Lijestranda hamowany jest przez:
1) wazodilatatory; 4) wziewne środki znieczulenia;
2) hipokapnię; 5) kwasicę;
3) hiperkapnię; 6) anemię.
Prawidłowa odpowiedź to:
Noworodka należy intubować laryngoskopem z łopatką prostą, ponieważ mniejsza jest wówczas możliwość uszkodzenia dziąseł i okolicy podgłośniowej.
Przed operacją skrzywienia bocznego kręgosłupa u dzieci stwierdza się najczęściej następujące nieprawidłowości:
1) zmniejszenie zapasowej objętości wdechowej;
2) zmniejszenie zapasowej objętości wydechowej;
3) zmniejszenie czynnościowej pojemności zalegającej;
4) zmniejszenie wentylacji minutowej;
5) zaburzenia stosunku wentylacji do perfuzji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Silna depresja oddychania po fentanylu u noworodka występuje, ponieważ:
1) fentanyl przechodzi do ośrodkowego układu nerwowego w większym stężeniu, niż u ludzi dorosłych;
2) dochodzi do obniżenia odpowiedzi wentylacyjnej na dwutlenek węgla;
3) po podaniu dawki nasycającej występuje istotne zmniejszenie podatności klatki piersiowej;
4) na skutek obniżenia się ciśnienia krwi klirens fentanylu zmniejsza się;
5) dochodzi do redystrybucji fentanylu z tkanki tłuszczowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do szpitala został przyjęty 6-tygodniowy chłopiec o masie ciała 3100 g, z uwięźniętą prawostronną przepukliną pachwinową, wymiotujący od 2 godzin. Z wywiadu wiadomo, że urodził się w 33 tygodniu życia płodowego, z masą ciała 2100 g. W okresie okołoporodowym przebył żółtaczkę z najwyższym stężeniem bilirubiny 6,5 mg%. Dyżurny chirurg zlecił przetoczenie 100 ml roztworu mleczanowego Ringera i odprowadził przepuklinę, która po 3 godzinach ponownie uwięzła. Podjęto decyzję o operacji. Dziecko zostało wprowadzone do znieczulenia tiopentalem (5 mg/kg), atrakurium (0,5 mg/kg) i fentanylem (5 mcg/kg). Podczas indukcji i wentylacji zestawem Jacksona-Reesa przez szczelną maskę twarzową końcowo-wydechowe stężenie dwutlenku węgla spadło do 0,8-0,9 vol.%. Opisana sytuacja została najprawdopodobniej spowodowana:
Do szpitala został przyjęty 6-tygodniowy chłopiec o masie ciała 3100 g, z uwięźniętą prawostronną przepukliną pachwinową, wymiotujący od 2 godzin. Z wywiadu wiadomo, że urodził się w 33 tygodniu życia płodowego, z masą ciała 2100 g. W okresie okołoporodowym przebył żółtaczkę z najwyższym stężeniem bilirubiny 6,5 mg%. Dyżurny chirurg zlecił przetoczenie 100 ml roztworu mleczanowego Ringera i odprowadził przepuklinę, która po 3 godzinach ponownie uwięzła. Podjęto decyzję o operacji. Dziecko zostało wprowadzone do znieczulenia tiopentalem (5 mg/kg), atrakurium (0,5 mg/kg) i fentanylem (5 mcg/kg). Wentylowane było mieszaniną podtlenku azotu i tlenu w stężeniu 2:1. Operacja trwała 35 minut, bez konieczności podaży innych leków. Po zakończeniu interwencji chirurgicznej zamknięto dopływ N2O, podano 0,05 mg/kg neostygminy. Dziecko odzyskało świadomość i głośno płacze. Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe?
Wskazaniem do przetoczenia koncentratu krwinek płytkowych (KKP) jest:
1) znaczna utrata krwi z trombocytopenią i koniecznością stosowania masywnych przetoczeń krwi;
2) każdy spadek liczby płytek krwi < 100000/ml;
3) przedoperacyjne przygotowanie u chorych z liczbą płytek krwi < 50000/ml do planowej rozległej operacji;
4) anemia aplastyczna bez skłonności do krwawień;
5) wrodzone trombocytopatie i trombocytopenie podczas zabiegów operacyjnych i krwawień zagrażających życiu;
6) hemofilia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do szpitala został przyjęty 6-tygodniowy chłopiec o masie ciała 3100 g, z uwięźniętą prawostronną przepukliną pachwinową, wymiotujący od 2 godzin. Dziecko urodziło się w 33 tygodniu życia płodowego, z masą ciała 2100 g i zostało ocenione na 10 punktów w skali Apgar. W okresie okołoporodowym przebyło żółtaczkę z najwyższym stężeniem bilirubiny 6,5 mg%. Do domu zostało wypisane w 3 tygodnie po porodzie, z masą ciała 2580 g. Z karty wypisowej i książeczki zdrowia nie wynika, aby występowały jakiekolwiek zjawiska patologiczne. Grupa krwi dziecka i matki, wpisana do książeczki zdrowia jest taka sama - A Rh(+). Chirurg przetoczył dziecku 100 ml roztworu mleczanowego Ringera i odprowadził przepuklinę, jednak po 3 godzinach ponownie uwięzła. Zachodzi konieczność operacji. Przed rozpoczęciem znieczulenia należy oznaczyć:
1) grupę krwi dziecka; 4) stężenie Na+, K+, Ca++;
2) morfologię krwi obwodowej; 5) stężenie bilirubiny.
3) gazometrię kapilarną;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wraz z upływem czasu przechowywania krwi konserwowanej z wykorzystaniem stabilizatorów opóźniających procesy starzenia w/w preparatu występuje:
1) skrócenie czasu przeżycia erytrocytów;
2) obniżenie zawartości trombocytów;
3) zmniejszenie aktywności czynników krzepnięcia;
4) spadek stężenia potasu;
5) wzrost wartości pH;
6) spadek prężności dwutlenku węgla pCO2.
Prawidłowa odpowiedź to:
Roztwory hydroksyetylowanej skrobii (HES):
1) powodują uszkodzenie fibronektyny;
2) miernie hamują procesy krzepnięcia;
3) powodują ostrą niewydolność nerek;
4) powodują amylazemię;
5) najczęściej z wszystkich stosowanych roztworów koloidowych powodują reakcje anafilaktyczne;
6) mogą powodować świąd skóry utrzymujący się przez długi czas.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż stwierdzenia prawdziwe w odniesieniu do stosowania morfiny w okresie pooperacyjnym:
1) dorośli powinni otrzymać śródoperacyjnie początkową dawkę dożylną 10-15 mg;
2) analgezja jest najpełniejsza w 5 minut po dożylnym podaniu leku;
3) po podaniu domięśniowym szczyt działania przeciwbólowego występuje po 60-90 min.;
4) czas połowiczej eliminacji morfiny wynosi 6-8 godzin;
5) po podaniu domięśniowym lub dożylnym czas działania morfiny wynosi 3-4 godziny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Glikopyrrolat to środek:
Prylokaina podana w dużej dawce możne spowodować methemoglobinemię. Sinica i methemoglobinemia mogą się pojawić po przekroczeniu u dorosłego dawki:
Które ze stwierdzeń dotyczących amidowych środków miejscowo znieczulających jest fałszywe?
Które z poniższych leków uwalniają histaminę?
1) d-tubokuraryna; 2) rokuronium; 3) atrakurium; 4) miwakurium; 5) wekuronium.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie są charakterystyczne cechy blokady niedepolaryzacyjnej?
1) zanikanie odpowiedzi na stymulację tężcową;
2) brak potęgowania potężcowego;
3) obecność potęgowania potężcowego;
4) zanikanie odpowiedzi na ciąg czterech impulsów;
5) brak zanikania odpowiedzi na ciąg czterech impulsów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jaka część desfluranu jest metabolizowana w ustroju?
Podwyższenie minimalnego stężenia anestetycznego (MAC) obserwuje się:
1) w hipertermii; 4) u niemowląt w wieku 3-4 miesięcy;
2) w hipoksji; 5) u mężczyzn.
3) w nadczynności tarczycy;
Prawidłowa odpowiedź to:
Remifentanyl, podobnie jak suksametonium, jest rozkładany przez pseudocholinesterazę osoczową, wobec czego u chorych z daleko posuniętą marskością wątroby należy się spodziewać znacznie przedłużonego działania leku.
S(+) ketamina:
1) jest mieszaniną dwóch enancjomerów;
2) działa silniej od zwykłego preparatu ketaminy;
3) działa słabiej od zwykłego preparatu ketaminy;
4) działa krócej od zwykłego preparatu ketaminy;
5) działa dłużej od zwykłego preparatu ketaminy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Klirens tiopentalu:
1) jest wyższy od metoheksitalu;
2) jest niższy od metoheksitalu;
3) jest taki sam jak metoheksitalu;
4) nie zależy od redystrybucji do mięśni i tkanki tłuszczowej;
5) zależy od wieku znieczulanego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Siła działania przeciwbólowego leczniczych dawek:
Po podaniu dożylnym leku jego początkowa objętość dystrybucji równa jest objętości:
67-letnia kobieta została zakwalifikowana do zabiegu laparotomii z powodu olbrzymiego guza w okolicy miednicy. W trakcie przygotowań do znieczulenia u pacjentki leżącej na plecach wystąpił nagły spadek ciśnienia wraz z tachykardią.
Które z wymienionych działań jest właściwe?
U ludzi w wieku podeszłym:
1) wybór metody znieczulenia nie odgrywa istotnej roli;
2) anestezjolog powinien traktować chorego indywidualnie i zastosować metodę, która opanował najlepiej;
3) należy unikać rozległych blokad centralnych z wysoka blokadą współczulną;
4) znieczulenie regionalne jest postępowaniem z wyboru;
5) podczas znieczulenia regionalnego ostrożniej należy stosować leki uspokajające.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjentów z cukrzycą częściej niż w populacji osób zdrowych występują choroby układu sercowo-naczyniowego, dlatego u każdego chorego z cukrzycą przed planowanym zabiegiem z zakresu chirurgii ogólnej bezwzględnie wskazane jest poszerzenie diagnostyki kardiologicznej, miedzy innymi o próbę wysiłkową, badanie echokardiograficzne czy EKG metodą Holtera.
Występowanie dreszczy w bezpośrednim okresie pooperacyjnym może powodować wzrost zużycia tlenu do:
Zniesienie bólu u pacjenta uwięzionego na miejscu wypadku (np. w samochodzie), u którego zachowana jest świadomość można uzyskać za pomocą dożylnego podania ketaminy w dawce:
Chory we wstrząsie kardiogennym wymaga przeważnie niewielkich dawek środków znieczulających, a polecanym ze względu na efekt protekcji serca jest znieczulenie z zastosowaniem następującego anestetyku wziewnego:
Stężenie trójglicerydów w osoczu powinno zostać oznaczone po 2 dniach ciągłego stosowania sedacji z zastosowaniem:
Blokadę pozagałkową wykonuje się stosując:
Jakie kryteria powinni spełniać pacjenci po znieczuleniu podpajęczynówkowym w momencie wypisu do domu po znieczuleniu ambulatoryjnym?
1) powrót motoryki (zgięcie podeszwowe stopy);
2) prawidłowe czucie w okolicy okołoodbytniczej;
3) powrót czucia położenia w dużym palcu;
4) powrót funkcji układu współczulnego (zdolność samoistnego oddawania moczu).
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego po znieczuleniu do operacji szynowania żuchwy ze szczęką:
Hipotermia ogólna do 30°C zmniejsza zużycie tlenu do:
Blokada nerwów międzyżebrowych w operacjach torakochirurgicznych może stanowić skuteczną pooperacyjna terapią przeciwbólową, ponieważ jest to łatwa i bezpieczna metoda analgezji.
U chorych znieczulanych do operacji neurochirurgicznych nie należy stosować roztworów czystej glukozy, ponieważ po rozpadzie glukozy jej roztwory stają się hipotoniczne.
U chorego kwalifikowanego do alloplastyki stawu biodrowego rozpoczęto profilaktykę przeciwzakrzepowa z zastosowaniem standardowych dawek heparyny drobnocząsteczkowej podawanych raz na dobę. Ile czasu musi upłynąć od podania ostatniej dawki heparyny do wykonania ciągłego znieczulenia zewnątrzoponowego?
Jeżeli do operacji ginekologicznej wycięcia macicy z przydatkami rozważa się zastosowanie znieczulenia regionalnego, to powinno ono sięgać do poziomu:
Do objawów zespołu przezcewkowego (TUR Syndrome) nie zalicza się:
U 35-letniej kobiety wykonano operację cholecystektomii laparoskopowej w znieczuleniu ogólnym. Chora otrzymała w premedykacji metoklopramid i midazolam. Podczas indukcji znieczulenia zastosowano propofol. Kondukcję prowadzono mieszaniną podtlenku azotu, tlenu oraz sewofluranu. Podczas budzenia dla odwrócenia działania środków zwiotczających zastosowano neostygminę w dawce 3 mg. U pacjentki wystąpiły nasilone pooperacyjne nudności i wymioty. Ich przyczyną był niewłaściwy sposób postępowania anestezjologicznego podczas następujących etapów znieczulenia ogólnego:
U chorego z niedrożnością przewodu pokarmowego należy:
Które z podanych twierdzeń dotyczących znieczulenia do cięcia cesarskiego jest prawdziwe?
Wszystkie barbiturany szybko przechodzą przez łożysko, ponieważ ich rozcieńczenie we krwi płodu wzrasta z powodu gromadzenia się tych środków w mózgu i częściowo w wątrobie płodu.
Wykonując blokadę nerwu kulszowego w dole podkolanowym należy pamiętać, że:
1) nerw kulszowy dzieli się na dwa pnie 7-10 cm poniżej kolana;
2) igłę wkłuwa się 6 cm poniżej bruzdy podkolanowej i 1 cm bocznie od linii dzielącej dół podkolanowy;
3) nerw lokalizuje się stymulatorem;
4) wstrzykuje się 30-40 ml leku miejscowo znieczulającego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które określenia dotyczące identyfikacji przestrzeni zewnątrzoponowej metodą wiszącej kropli są prawdziwe?
1) polega ona na wessaniu kropli płynu, gdy koniec igły po przekłuciu więzadła żółtego znajdzie się w przestrzeni zewnątrzoponowej;
2) wadą metody jest to, że wciągnięcie kropli zdarza się tylko w 80% przypadków;
3) jest metodą bardzo skuteczną u ciężarnych;
4) jest metodą bardzo skuteczną u otyłych;
5) jest metodą z wyboru u dzieci.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które ze stwierdzeń dotyczących igieł do znieczulenia podpajęczynówkowego typu Sprotte’a lub Whitacre’a z zakończeniem zwanym „pencil point” są prawdziwe?
1) wylot kanału igły znajduje się na ściance bocznej;
2) wylot kanału igły znajduje się na jej końcu;
3) zastosowanie tego rodzaju igieł może zmniejszyć popunkcyjne bóle głowy poniżej 1%;
4) zastosowanie tego rodzaju igieł może zmniejszyć popunkcyjne bóle głowy poniżej 10%;
5) nie mają przewagi nad igłami typu Quinckego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W układzie półotwartym z zastawką bezzwrotną Rubena dopływ gazów:
Chory leczony acebutololem z powodu nadciśnienia tętniczego nie powinien otrzymać tego leku rano w dniu operacji, ponieważ leki należące do antagonistów receptorów beta-adrenergicznych znoszą odruchowe przyśpieszenie czynności serca w odpowiedzi na śródoperacyjną utratę krwi.
Które z przedstawionych opcji są akceptowane w postępowaniu z chorymi z cukrzycą w okresie okołooperacyjnym?
1) gdy w cukrzycy typu II leczonej dietą lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi okołooperacyjne stężenie glukozy nie przekracza 250 mg/dl nie ma potrzeby stosowania insuliny;
2) w przypadku cukrzycy typu I insulinę podaje się śródoperacyjnie w ciągłym wlewie dożylnym;
3) w trakcie znieczulenia i operacji dawkę insuliny koryguje się w zależności od poziomu glikemii;
4) w dniu zabiegu należy przejść na insulinę krystaliczną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Metoklopramid stosowany w profilaktyce zachłyśnięcia podczas indukcji znieczulenia ogólnego:
Jeśli dojdzie do aspiracji soku żołądkowego zawierającego cytrynian sodu należy się obawiać dodatkowego uszkodzenia tkanki płucnej, ponieważ koloidowe „antiacida” pomimo podwyższania pH soku żołądkowego mogą uszkadzać tkankę płucną.
Który z parametrów oddechowych nie zmienia się w czasie ciąży?
Które ze stwierdzeń dotyczących układu krążenia u ludzi w podeszłym wieku jest fałszywe?
U noworodka:
1) lewy przedsionek jest większy niż prawy;
2) prawa komora częściowo dostarcza krew do krążenia systemowego poprzez niezamknięty przewód tętniczy;
3) obie komory są podobnej wielkości;
4) opór płucny jest zmienny;
5) w krwinkach znajduje się hemoglobina typu płodowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Hiperkaliemia może być spowodowana stosowaniem:
1) inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę;
2) antybiotyków cefalosporynowych;
3) niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
4) roztworów glukozy;
5) leków moczopędnych oszczędzających potas;
6) amin katecholowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ostra nieskompensowana kwasica oddechowa:
1) rozwija się w ciągu kilku dni;
2) charakteryzuje się wzrostem paCO2 i obniżeniem pH;
3) powoduje spadek stężenia wodorowęglanów;
4) prowadzi do rozszerzenia naczyń mózgowych;
5) przesuwa krzywą wiązania tlenu w lewo;
6) ułatwia oddawanie tlenu w tkankach.
Prawidłowa odpowiedź to:
W patofizjologii pourazowego wzrostu ciśnienia śródczaszkowego w fazie wczesnej (minuty i pierwsze godziny) zasadniczą rolę odgrywa naczyniopochodny obrzęk mózgu, ponieważ w jego patomechanizmie zasadniczą rolę przypisuje się ostrej utracie autoregulacji krążenia mózgowego i wzrostowi objętości krwi wewnątrzczaszkowej.
Jaki odsetek ogólnoustrojowej ilości tlenu potrzebnej w warunkach spoczynku zużywany jest przez ośrodkowy układ nerwowy?
Które ze stwierdzeń dotyczących blokowania odruchowych reakcji ze strony współczulnej części układu nerwowego jest fałszywe?
Po intubacji dotchawiczej u 64-letniego chorego doszło do nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego do wartości 200/130 mmHg, czemu towarzyszy tachykardia 150 uderzeń/min. W tej sytuacji można spodziewać się:
Zastosowanie dodatniego ciśnienia końcowo-wydechowego (PEEP) może:
1) poprawić utlenowanie krwi w chorobach płuc;
2) umożliwić utrzymanie otwartych pęcherzyków w przebiegu ARDS;
3) negatywnie wpływać na układ krążenia przez zmniejszenie powrotu żylnego;
4) pogarszać utlenowanie w przypadku jednostronnych chorób płuc;
5) nasilić obrzęk mózgu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Oddychanie czystym tlenem może spowodować postępujące i letalne uszkodzenie płuc podobne do powstającego w zespole ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Które ze stwierdzeń dotyczących toksycznego działania tlenu są prawdziwe?
1) jeżeli pacjent wymaga podawania tlenu o stężeniu przekraczającym 60% dłużej niż 48 h należy zastosować inne metody (wentylacja mechaniczna, PEEP) by zredukować stężenia tlenu poniżej poziomu toksycznego;
2) toksyczne efekty działanie tlenu zmniejsza stosowanie filtrów oddechowych;
3) w celu zmniejszenia toksyczności tlenu można zastosować kondensatory wilgotności (HME) zwane sztucznymi nosami;
4) nawilżanie gazów nie zmniejsza toksycznego działania tlenu.
Prawidłowa odpowiedź to:
U noworodka rzadko dochodzi do intubacji dooskrzelowej, ponieważ obydwa oskrzela odchodzą od tchawicy pod tym samym kątem.
Które z wymienionych tętnic unaczyniają rdzeń kręgowy?
1) tętnica rdzeniowa przednia; 4) tętnice międzyżebrowe;
2) tętnice rdzeniowe boczne; 5) gałęzie rdzeniowe tętnic kręgowych;
3) tętnice krzyżowe tylne; 6) tętnice szyjne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące węzła zatokowo-przedsionkowego:
Tchawica osoby dorosłej: