Oferujemy dostęp do pytań obejmujących bazę CEM oraz pytań LEK od roku 2008.
Oferujemy dostęp do archiwalnych pytań PES ze strony CEM oraz niepublikowanych pytań z najnowszych 5 lat dla wybranych specjalizacji.
U pacjenta w wieku lat 50, skarżącego się na brak łaknienia, bóle w nadbrzuszu, ubytek masy ciała stwierdzono niedokrwistość z niedoboru żelaza, a w badaniu endoskopowym nieregularne duże owrzodzenie sugerujące chorobę nowotworową, jednak wynik badania mikroskopowego był ujemny. Jakie powinno być dalsze postępowanie w tym przypadku?
1) wykonać ponownie badanie endoskopowe z barwieniem indygokarminem;
2) wykonać endosonografię;
3) wykonać inne badania obrazowe: ultrasonografię jamy brzusznej i tomografię komputerową;
4) zalecić pacjentowi leczenie inhibitorem pompy protonowej i włączyć preparaty żelaza;
5) należy powtórzyć badanie endoskopowe z ponownym pobraniem wycinków.
Prawidłowa odpowiedź to:
Proszę wybrać prawdziwe dane dotyczące diagnostyki różnicowej wrzodziejącego zapalenia jelita grubego(WZJG) i choroby Leśniowskiego-Crohna (ChLC):
1) krwawienie jest częstym objawem WZJG, rzadko występuje w ChLC;
2) przetoki znacznie częściej występują w ChLC;
3) zwężenie jelita częściej dotyczy chorych z WZJG;
4) megacolon toxicum dotyczy 3-4 % chorych na WZJG, rzadziej występuje u chorych z ChLC;
5) zajęcie odbytnicy występuje u 95 % chorych na WZJG i u 50 % chorych na ChLC.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rak jelita grubego występuje u 0,5%chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG), najważniejszym czynnikiem predysponującym do rozwoju raka u tych chorych jest:
Z jakimi powikłaniami występującymi w różnym czasie od początku choroby należy liczyć się u pacjenta z przewlekłym zapaleniem trzustki?
1) torbiel rzekoma;
2) zwężenie lub niedrożność przewodu żółciowego wspólnego;
3) wodobrzusze trzustkowe;
4) zakrzepica żyły śledzionowej;
5) rak trzustki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent lat 54, dotychczas zdrowy z BMI 29 kg/m2, został przyjęty do szpitala z powodu trwających kilka godzin silnych dolegliwości bólowych w nadbrzuszu, wystąpienie bólu poprzedził ciężkostrawny posiłek i alkohol, w badaniach dodatkowych stwierdzono m.in. 5-krotnie podwyższoną aktywność amylazy w surowicy, prawidłowe stężenie bilirubiny, w rtg przeglądowym jamy brzusznej pojedyncze poziomy płynu w jelitach, w usg jamy brzusznej powiększoną hipoechogeniczną trzustkę, kamicę pęcherzyka żółciowego, bez poszerzenia dróg żółciowych. Jakie m.in. powinno być dalsze postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne w tym przypadku?
1) wyrównanie niedoborów płynowych i elektrolitowych, leczenie przeciwbólowe;
2) wykonanie w ciągu 24 godzin tomografii komputerowej jamy brzusznej;
3) wykonanie rtg klatki piersiowej, celem wykluczenia lub potwierdzenia wysięku opłucnowego;
4) wykonanie ECPW ze sfinkterotomią niezależnie od prognozowanego przebiegu OZT czy obecności cholestazy;
5) oznaczenie stężenia białka ostrej fazy (CRP).
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenie dotyczące wariantu kaszlowego astmy jest prawdziwe?
Które stwierdzenie dotyczące chondrokalcynozy jest fałszywe?
Nawracającemu zapaleniu osierdzia najskuteczniej zapobiega:
Które z wymienionych badań służących do pomiaru gęstości mineralnej kości jest zalecane do rozpoznawania osteoporozy?
Do szybkodziałających analogów insuliny należy:
1) lispro; 2) aspart; 3) glargina; 4) insulina NPH; 5) detemir.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 47-letniej kobiety, z nawracającymi zapaleniami żył głębokich kończyn dolnych w wywiadzie, rozpoznajemy zator tętnicy płucnej z obecnością płynu w prawej jamie opłucnowej. Płyn może być:
W zaostrzeniu astmy oskrzelowej zaleca się:
1) tlenoterapię o przepływie tlenu 1-2 l/min.;
2) tlenoterapię o dużym przepływie;
3) przed podaniem tlenu potwierdzenie hipoksji za pomocą pulsoksymetrii;
4) utrzymanie saturacji SaO2 powyżej 92%;
5) utrzymanie PaCO2 poniżej 20 mmHg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jeżeli u chorych z przewlekłą niewydolnością serca wystąpią zaburzenia rytmu pod postacią bezobjawowych przedwczesnych złożonych pobudzeń komorowych - rutynowym leczeniem jest zastosowanie:
U chorych z zespołem sercowym X nie spowodowanym chorobami układowymi i bez towarzyszącego bloku lewej odnogi pęczka Hisa:
U 55-letniego mężczyzny, w dość dobrym stanie ogólnym, skarżącego się na pobolewania lewej strony jamy brzusznej, stwierdzono krwawienie z jelita grubego. Najczęstszą przyczyną krwawienia z jelita grubego w tej grupie chorych jest/są:
U 16-letniego chłopca z objawami dysurycznymi stwierdzono infekcję Chlamydia trachomatis. Wskazane jest następujące postępowanie, z wyjątkiem:
Do Izby Przyjęć, po przyjęciu, na którym spożywano alkohol, zostaje przywieziony 40-letni pacjent cierpiący na cukrzycę insulinozależną. W badaniu fizykalnym stwierdza się objawy niepokoju, spoconą skórę, drżenie rąk, tachykardię, rozszerzone źrenice, objawy ogniskowe ze strony OUN (ośrodkowego układu nerwowego). Błędem w postępowaniu, jeszcze przed uzyskaniem badań dodatkowych, jest:
Chory na toczeń rumieniowaty układowy, leczony wysokimi dawkami glikokortykosteroidów, podaje bolesność ruchową w prawym stawie kolanowym. W badaniu radiologicznym tego stawu nie stwierdzono zmian. Należy:
Ból w dolnym odcinku kręgosłupa promieniujący do obu kończyn dolnych, zmniejszający się po ćwiczeniach i w trakcie aktywności fizycznej w ciągu dnia, ale nieustępujący w spoczynku jest typowy dla:
55-letnia chora podczas wizyty kontrolnej w Poradni Reumatologicznej uskarża się na ogólne osłabienie, bóle mięśni, trudności z uczesaniem się, wstaniem z pozycji siedzącej. Kobieta najprawdopodobniej choruje na:
42-letni mężczyzna od kilku tygodni cierpi na niepoddające się standardowej antybiotykoterapii zapalenie ucha środkowego, od paru dni zgłasza występowanie podbarwionej krwią wydzieliny z nosa, suchy kaszel, stany podgorączkowe. W badaniu ogólnym moczu: erytrocyturia, białkomocz. Badaniem dodatkowym potwierdzającym podejrzewaną w tym przypadku chorobę tkanki łącznej jest oznaczenie:
Do czynników zwiększających ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego przy stosowaniu NLPZ należą:
Które z niżej wymienionych badań diagnostycznych należy wykonać w pierwszej kolejności w przypadku pacjenta zgłaszającego się do lekarza z powodu niezwiązanego z urazem obrzęku i wysięku w stawie kolanowym:
31-letni mężczyzna zgłosił się do lekarza z powodu bólu w dolnym odcinku kręgosłupa, nasilającego się w nocy i nad ranem, zmniejszającego się w ciągu dnia. Towarzyszą mu bóle pięty i kolana. W wywiadzie: zapalenie tęczówki oka prawego. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Dla choroby zwyrodnieniowej stawów charakterystyczne są:
28-letnia kobieta zgłosiła się do lekarza z powodu kilku bolesnych, rumieniowych, ucieplonych guzków podskórnych na obu podudziach. Nie podaje innych objawów, nie przyjmuje żadnych leków. Poza wykluczeniem etiologii zakaźnej w pierwszej kolejności należy wykonać:
Oznaczenie miana ASO w praktyce reumatologicznej jest wskazane w:
65-letni chory z polimialgią reumatyczną od kilku dni odczuwa bóle głowy, pojawiła się bolesność palpacyjna w prawej okolicy skroniowej, występują przemijające zaburzenia widzenia. Najbardziej prawdopodobną przyczyną wymienionych objawów jest:
Lekiem modyfikującym przebieg reumatoidalnego zapalenia stawów, który jako pierwszy zastosujemy u pacjenta z aktywnym RZS jest:
31-letnia kobieta zgłosiła się do lekarza z objawami zakrzepicy żył kończyny dolnej prawej. W wywiadzie: od kilku miesięcy „wędrujące” bóle i obrzęki stawów, jedno poronienie, jeden poród martwego płodu. Który z poniższych wyników badań laboratoryjnych najsilniej przemawia za rozpoznaniem zespołu antyfosfolipidowego?
Pochodna tienopirydyny - klopidogrel:
1) hamuje czynność płytek poprzez blokowanie receptora dla ADP;
2) powinna być podawana minimum 2 tygodnie po implantacji metalowego stentu niepowlekanego;
3) włączona w przebiegu ostrego zespołu wieńcowego bez uniesienia ST przynosi korzyści chorym w trakcie kuracji trwającej co najmniej 9-12 miesięcy;
4) powinna być odstawiona na 5-7 dni przed rewaskularyzacją chirurgiczną, chyba, że korzyści z pilnej rewaskularyzacji przewyższają zagrożenia związane z nadmiernym krwawieniem;
5) powinna być stosowana w dawce nasycającej 200 mg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Nitrogliceryny u chorych z ostrym zespołem wieńcowym z uniesieniem ST nie powinno się podawać w przypadku:
W przypadku pojawienia się objawów udaru mózgu u 70-letniej kobiety w 48 godzinie zawału ściany przednio-bocznej z potwierdzoną echokardiograficznie obecnością skrzepliny wewnątrzsercowej należy zastosować:
U 64-letniego mężczyzny, palacza tytoniu, chorującego od wielu lat na cukrzycę typu 2 i nieregularnie leczone nadciśnienie, obecnie hospitalizowanego z powodu ostrego zespołu wieńcowego bez uniesienia ST, po włączeniu do terapii statyny za cel terapeutyczny należy przyjąć poziom LDL cholesterolu:
W przypadku potwierdzonego infekcyjnego zapalenia wsierdzia na protezie zastawkowej i konieczności niezwłocznego zastosowania antybiotykoterapii empirycznej poleca się włączyć:
Spośród poniższych stwierdzeń prawdziwe są:
1) jedyne zalecane beta blokery w leczeniu niewydolności serca to bisoprolol, bursztynian metoprololu o przedłużonym uwalnianiu, karwedilol;
2) beta blokery powinny być stosowane u wszystkich chorych z przewlekłą niewydolnością serca w II-IV klasie NYHA;
3) glikozydy naparstnicy można zastosować u chorych z zachowanym rytmem zatokowym pozostających w III klasie NYHA pomimo standardowego leczenia;
4) przeciwwskazaniami do zastosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny są m.in. ciąża, okres karmienia, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki, hiperkaliemia powyżej 5,5 mmol/l;
5) jedną z przyczyn nieskuteczności stosowanego w niewydolności serca leczenia moczopędnego może być stosowanie przez chorego niestrydowych leków przeciwzapalnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do przeciwwskazań bezwzględnych leczenia fibrynolitycznego zalicza się:
62-letni mężczyzna z rozpoznawaną cukrzycą typu 2, nadciśnieniem tętniczym i chorobą niedokrwienną serca zgłasza się do szpitala z powodu uczucia nierównego bicia serca trwającego od 8 dni. Chory stosował do tej pory 50 mg monoazotanu izosorbidu,
25 mg bursztynianu metoprololu, 75 mg kwasu acetylosalicylowego, 20 mg enalaprylu, 20 mg simwastatyny oraz 2 mg glimepirydu na dobę. W wykonanym ekg stwierdzono migotanie przedsionków z czynnością komór 120-140/min. W badaniu echokardiograficznym stwierdzono natomiast niewielkie powiększenie lewego przedsionka (4,2 cm), pogrubiały mięsień lewej komory (1,4 cm), niewielką niedomykalność mitralną oraz prawidłową globalną funkcję skurczową. Spośród proponowanych poniżej najbardziej optymalnym wstępnym postępowaniem jest:
Prawdziwe stwierdzenia dotyczące rozwarstwienia aorty to:
1) typ B według klasyfikacji Stanford to rozwarstwienie aorty obejmujące aortę wstępującą;
2) głównym czynnikiem ryzyka rozwarstwienia, szczególnie u osób z zaawansowaną miażdżycą jest nadciśnienie tętnicze;
3) objawy zawału wykluczają rozpoznanie rozwarstwienia aorty;
4) powikłaniami rozwarstwienia aorty może być niedokrwienie trzewi, kończyn, paraplegia, udar mózgu;
5) w leczeniu rozwarstwienia aorty typu B najczęściej stosuje się stentgrafty aortalne wszczepiane metodą wewnątrznaczyniową.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych z kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu, bez rozstrzeni lewej komory, spośród leków wymienionych poniżej można stosować:
U chorych:
1) z ostrą niewydolnością serca i rzężeniami nad polami płucnymi zajmującymi więcej niż tylko podstawne segmenty stosowanie beta-adrenolityków jest możliwe, ale wymaga dużej ostrożności;
2) z ostrą niewydolnością serca otrzymujących metoprolol, dawkę dobutaminy trzeba zwiększyć, aby uzyskać dodatni efekt inotropowy;
3) z ostrą niewydolnością serca, dysfunkcja skurczową i migotaniem przedsionków w celu zwolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego można podać werapamil ze względu na jego właściwości obniżające nadciśnienie płucne;
4) z ostrą niewydolnością serca, jeśli dochodzi do skurczu oskrzeli, można podać salbutamol w nebulizacji;
5) z ostrą niewydolnością serca dopamina stosowana w małej dawce (mniej niż 2 mikrogramy/kg/min) pobudza tylko receptory beta-adrenergiczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Niedokrwistość megaloblastyczna pojawia się w następujących stanach chorobowych, z wyjątkiem:
Które z poniższych stwierdzeń dotyczących płytek krwi jest fałszywe?
Wskaż stwierdzenia prawdziwe w odniesieniu do przewlekłej białaczki szpikowej:
1) jest najczęściej występującą postacią białaczki u dorosłych;
2) gen BCR-ABL1 lub chromosom Filadelfia są niezbędne do rozpoznania;
3) u 50 % rozpoznawana przypadkowo podczas badania morfologii krwi;
4) zawsze towarzyszy jej pancytopenia;
5) uczucie pełności w jamie brzusznej jest wczesnym objawem choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Odczyn białaczkowy granulocytowy cechuje:
Do naczyniowych skaz krwotocznych należą niżej wymienione, z wyjątkiem:
U 23-letniej kobiety, która ma przedłużone i obfite miesiączki po usunięciu zęba wystąpiło nasilone krwawienie. Matka miała nasilone krwawienia po porodach, a starszy brat często krwawi z nosa. Pacjentka oraz jej matka i brat mają prawidłową liczbę płytek krwi i przedłużony czas krwawienia. Jakie jest prawdopodobne rozpoznanie?
Wykonanie plazmaferezy jest przydatne w następujących sytuacjach klinicznych:
Wtórna nadpłytkowość może wystąpić:
Prawdopodobieństwo, że córka chorego na ciężką hemofilię B będzie nosicielką hemofilii wynosi:
Rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe (disseminated itravascular coagulation - DIC) jest częstym i niebezpiecznym powikłaniem:
27-letnia chora w 9 tyg. ciąży zgłosiła się do lekarza z powodu wysokiej temperatury utrzymującej się od tygodnia, duszności i kaszlu. Choroba rozpoczęła się wzrostem temperatury do 39°C, bólami głowy, mięśni w pierwszej dobie występowały wymioty. W badaniu przedmiotowym sinica, przyspieszona liczba oddechów, osłuchowo: liczne furczenia, niemiarowość serca, szmer rozkurczowy na koniuszku. W obrazie RTG obustronne zagęszczenia miąższowe. W EKG migotanie przedsionków z czynnością komór około 100/min. Podaj najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
W których sytuacjach można stwierdzić w badaniu przedmiotowym przemieszczenie śródpiersia na stronę chorą?
1) odma opłucnowa;
2) zwłóknienie miejscowe;
3) włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych;
4) niedodma płuca;
5) naciek w tkance płucnej (płatowe zapalenie płuc).
Prawidłowa odpowiedź to:
Chora lat 40 zgłosiła się do lekarza z powodu porażenia nerwu twarzowego. Od kilku dni występowały stany gorączkowe, bóle stawów. W badaniu przedmiotowym zmiany guzowate na podudziach, węzły chłonne obwodowe nie powiększone, czynność serca miarowa, szmer pęcherzykowy prawidłowy, brzuch bez zmian, w obrazie RTG poszerzenie obu wnęk. Obraz krwi prawidłowy. Jakie badanie wykonasz w pierwszej kolejności w celu ustalenia rozpoznania?
40-letni mężczyzna z nieznacznie obniżoną tolerancją wysiłku, bez odchyleń w badaniu fizykalnym. W obrazie RTG rozedmowe lewe płuco, które ma zmniejszoną objętość. Jaka może być przyczyna stwierdzanych zmian w obrazie rtg klatki piersiowej?
Chory zgłosił się do lekarza z powodu nagłego pogorszenia samopoczucia, gorączki, dreszczy, kaszlu z odksztuszaniem rdzawej plwociny, bólu po lewej stronie klatki piersiowej nasilającego się podczas oddychania. W badaniu przedmiotowym stwierdzono zwiększoną liczbę oddechów, przyspieszoną czynność serca, tarcie opłucnowe. Na podstawie badania podmiotowego i przedmiotowego rozpoznano zapalenie płuc i włączono antybiotykoterapię przez 7 dni. W badaniu kontrolnym po 14 dniach chory nie zgłaszał dolegliwości, nie stwierdzano odchyleń w badaniu przedmiotowym, a w wykonanym RTG klatki piersiowej wykazano obecność zagęszczeń zapalnych u podstawy płuca lewego. Jakie będzie postępowanie u tego chorego?
Która z sytuacji klinicznych nie prowadzi do ostrej niewydolności oddechowej typu ARDS (adult respiratory distress syndrome)?
Chory lat 35 dotychczas zdrowy, palący papierosy od 18 r.ż. zgłosił się do szpitala z powodu świszczącego oddechu. W badaniu przedmiotowym wypełnienie żył szyjnych bez widocznego tętnienia, nieznaczny obrzęk szyi. Osłuchowo asymetria szmeru pęcherzykowego. W RTG przesunięcie tchawicy śródpiersia na stronę lewą, rozedma zastępcza płuca prawego. Które rozpoznanie jest prawidłowe?
Które zdanie dotyczące obturacyjnego bezdechu podczas snu (OBPS) jest nieprawdziwe?
Która z wymienionych przyczyn eozynofilii płucnych (nacieków płucnych z eozynofilią) przebiega pod postacią trudnej do leczenia astmy oskrzelowej?
W której chorobie dochodzi często do zapalenia oskrzeli, zarostowego zapalenia oskrzelików, rozstrzenia oskrzeli, wysięku w jamie opłucnej oraz częstych zakażeń z wysoką śmiertelnością?
Chory lat 70, alkoholik wyniszczony z rozpoznanym od 5 lat POChP zgłosił się z powodu utrzymującej się od kilku dni wysokiej gorączki, bólów i zawrotów głowy, nasilenia duszności. Nie przyjmował poza stosowaniem nawilżania dróg oddechowych żadnych leków. Stwierdzono objawy ataksji móżdżkowej, asymetrię szmeru pęcherzykowego, szmer oskrzelowy nad prawym płucem. W obrazie RTG uwidoczniono rozległe zacienienie płuc w górnym prawym polu. Badania biochemiczne wykazały podwyższone stężenie mocznika i kreatyniny, podwyższoną aktywność transaminaz, obniżone stężenie białka całkowitego. Któremu schorzeniu odpowiada przedstawiony wyżej obraz kliniczny chorego?
37-letnia chora po operacji raka sutka z następową radioterapią przed dwoma laty, zgłosiła się do lekarza z powodu pogarszającej się tolerancji wysiłku, suchego kaszlu, narastania duszności. W wywiadzie w kilka tygodni po zakończeniu radioterapii z powodu gorączki, kaszlu i duszności była leczona glikokortykosteroidami. Obecnie w badaniu przedmiotowym stwierdza się pojedyncze trzeszczenia. Cechy restrykcji w badaniu spirometrycznym, zmniejszenie pojemności dyfuzyjnej (DLCO) oraz obniżenie ciśnienia parcjalnego tlenu (PaO2). Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie?
Czynnikami ryzyka rozwoju zewnątrzpochodnego alergicznego zapalenia oskrzelików i pęcherzyków płucnych (AZPZP) są:
Hipokalcemia prowadząca do wtórnej nadczynności przytarczyc może być spowodowana:
1) niedostatecznym wchłanianiem wapnia z przewodu pokarmowego;
2) nadmiernym wchłanianiem wapnia z przewodu pokarmowego;
3) wzrostem stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy;
4) spadkiem stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy;
5) nadmierną utratą wapnia z moczem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Fałszywe twierdzenia dotyczące choroby niedokrwiennej serca to:
1) u kobiet mniejsza jest czułość i swoistość obniżenia odcinków ST w elektrokardiograficznej próbie wysiłkowej;
2) u chorych na cukrzycę dominuje bólowy przebieg choroby wieńcowej;
3) upośledzenie czynności nerek nie pogarsza rokowania;
4) nudności i wymioty stanowią równoważnik dławicy piersiowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 30-letniego mężczyzny dwa tygodnie po wygaśnięciu ostrej infekcji gardła pojawiły się objawy osłabienia, którym towarzyszyły mikrohematuria i umiarkowany białkomocz. Ciśnienie tętnicze wynosiło 140/90 . Pacjent skarżył się na bóle w okolicy lędźwiowej, bóle głowy oraz nieznaczne obrzęki podudzi. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
21-letni mężczyzna został przywieziony przez Pogotowie Ratunkowe do Izby Przyjęć Szpitala z powodu ostrych dolegliwości bólowych jamy brzusznej, które pojawiły się w nocy po rodzinnej uroczystości, na której spożywał niewielkie ilości alkoholu. Dziś z rana oddał czerwony mocz. Przy przyjęciu chory niespokojny, zgłasza skargi na parastezje w obrębie kończyn górnych oraz podwójne widzenie. Badaniem fizycznym stwierdzono RR 160/100, tachykardię, brzuch wzdęty, bolesny przy palpacji w zakresie całej jamy brzusznej i żywą perystaltykę. Z relacji brata ustalono, iż chory miewał podobne incydenty w przeszłości. Związane były z infekcjami górnych dróg oddechowych i ustępowały samoistnie. Stężenie alkoholu etylowego we krwi wynosiło 0,01‰. Na podstawie powyższych danych, jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie?
Do typowych objawów choroby Leśniowskiego-Crohna należą wszystkie wymienione, z wyjątkiem:
Elektrokardiograficzne kryteria rozpoznania zespołu preekscytacji to:
1) czas odstępu PQ < 0,12 s; 4) czas zespołu QRS ≥ 0,12 s;
2) czas odstępu PQ ≥ 0,12 s; 5) czas zespołu QRS ≤ 0,12 s.
3) obecność fali delta;
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z niżej przedstawionych stwierdzeń dotyczących ostrego zapalenia trzustki są prawdziwe?
1) choroby dróg żółciowych są u ok. 40% chorych przyczyną tego zespołu;
2) wysięk w opłucnej obserwuje się u połowy chorych;
3) obniżenie ciśnienia tętniczego występuje u każdego chorego;
4) występują bóle w nadbrzuszu u 90% chorych;
5) następuje wzrost aktywności enzymów trzustkowych w surowicy i moczu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszymi przyczynami tzw. biegunek podróżnych są następujące bakterie:
1) Escherichia coli produkująca toksynę jelitową; 4) Clostridium difficile;
2) Salmonella; 5) Giardia intestinalis.
3) Shigella;
Prawidłowa odpowiedź to:
W przewlekłej bębnicy może dojść do zwiększonego wytwarzania gazów w przewodzie pokarmowym. Zwiększone wytwarzanie gazów w jelicie grubym obserwuje się w:
1) nadciśnieniu wrotnym; 4) enteropatii glutenowej;
2) niedoborze laktazy; 5) zewnątrzwydalniczej niewydolności trzustki.
3) prawokomorowej niewydolności serca;
Prawidłowa odpowiedź to:
Somatostatynoma - guz wywodzący się z komórek D wysp trzustkowych jest schorzeniem rzadkim. W obrazie klinicznym charakterystyczne są:
1) kamica pęcherzyka żółciowego;
2) zaparcia;
3) zaburzenia gospodarki węglowodanowej;
4) biegunka;
5) podwyższone stężenie insuliny na czczo.
Prawidłowa odpowiedź to:
Uczucie „gałki histerycznej”:
Badanie kontrolne potwierdzające eradykację Helicobacter pylori przeprowadza się wg konsensusu z Maastricht i zaleceń Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii:
U 62-letniej chorej, z objawami zespołu złego wchłaniania, w badaniu histopatologicznym wycinków z jelita cienkiego stwierdzono: spłaszczenie kosmków jelitowych, naciek limfocytarny oraz megalocytozę. Jaką chorobę na podstawie tego wyniku badania można rozpoznać?
W której spośród niżej wymienionych chorób występuje hiposplenizm?
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej u chorych przyjmujących NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne):
Lekami, których należy unikać u chorych z chorobą refluksową, są:
Zespół wątrobowo-nerkowy rozpoznać można na podstawie następujących „dużych” kryteriów:
Które ze zdań jest prawdziwe?
Kamicy moczowej sprzyja zwiększone spożycie:
1) puryn; 4) wapnia;
2) szczawianów i fosforanów wapnia; 5) magnezu.
3) soli;
Prawidłowa odpowiedź to:
30-letni mężczyzna z upośledzoną funkcją nerek (kreatynina 3 mg%), towarzyszącymi od miesiąca stanami gorączkowymi. W badaniach dodatkowych stwierdzono również wysokie miano przeciwciał anty EBV. W badaniach usg nerek stwierdzono lewostronne wodonercze. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Wskazaniem do plazmaferezy leczniczej są:
Dla zespołu Bartera prawdziwe są następujące twierdzenia:
1) towarzyszy mu zwiększona aktywność reninowa osocza;
2) charakteryzuje się alkalozą metaboliczną;
3) w jego leczeniu stosuje się inhibitory prostaglandyn;
4) przebiega z prawidłowym lub niskim ciśnieniem systemowym krwi;
5) przebiega z hipokaliemią.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kryterium diagnostycznym nefropatii nadciśnieniowej są:
1) ponad 10-letni wywiad nadciśnienia; 4) zmniejszenie wymiarów nerek w usg;
2) zaawansowana retinopatia; 5) krwinkomocz.
3) znaczny przerost lewej komory serca;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż, który z niżej wymienionych jest najbardziej typowy dla nefropatii cukrzycowej:
Jakie zaburzenia węglowodanów określa się mianem stanu przedcukrzycowego?
1) nieprawidłowa glikemia na czczo;
2) upośledzenie tolerancji glukozy;
3) cukrzyca, ale bez objawów klinicznych;
4) dodatni wynik rodzinny w kierunku cukrzycy;
5) cukrzyca ciężarnych w wywiadzie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do ambulatorium zgłosił się 45-letni mężczyzna z powodu ubytku masy ciała około 8 kg w ciągu ostatnich 3 miesięcy, wzmożonego pragnienia, wielomoczu i postępującego osłabienia. W badaniu przedmiotowym bez istotnych odchyleń od normy. BMI=23 kg/m². Glikemia na czczo oznaczona dwukrotnie wynosiła 180 mg/dl i 206 mg/dl. Obecność glukozy w moczu nocnym 1%, ciała ketonowe (-). Rozpoznano cukrzycę typu 2. Jakie zastosujesz leczenie?
Które z poniższych stwierdzeń dotyczących raka brodawkowego tarczycy są prawdziwe?
1) częstość jego występowania szacuje się na 40-70% raków tarczycy;
2) przy niewielkim ognisku pierwotnym, obecność tzw. węzła delfickiego może być jedynym objawem klinicznym raka brodawkowego;
3) szerzy się drogą limfatyczną;
4) rokowanie w tej postaci raka jest raczej pomyślne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszą przyczyną wtórnego braku miesiączki jest:
Choroba Schönleina-Henocha:
U chorego z wielomoczem wstrzymanie podaży płynów nie zmniejszyło diurezy, a mocz był nadal silnie hipotoniczny. Następnie po podaniu 20 μg desmopresyny donosowo zarówno objętość moczu, jak i jego osmolarność nie uległy istotnym zmianom. Opisany charakter zmian przemawia za:
Podaj typowe cechy podostrego zapalenia tarczycy:
1) gorączka, podwyższone OB;
2) bolesność szyi;
3) występowanie wzrostu miana przeciwciał przeciw tarczycowych;
4) nadczynność tarczycy w początkowej fazie choroby;
5) oftalmopatia naciekowa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Częstsze występowanie niewydolności nerek u ludzi starszych jest wynikiem przede wszystkim:
W submikroskopowym kłębuszkowym zapaleniu nerek może wystąpić steroidozależność:
Jakie czynniki mogą powodować wystąpienie martwicy brodawek nerkowych?
1) cukrzyca; 4) wstrząs septyczny;
2) zakażenia układu moczowego; 5) hiperwolemia.
3) nefropatia zaporowa;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wpływ niesterydowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) na nerki:
1) zmniejszają przepływ krwi przez nerki i wydalanie sodu;
2) u osób z chorobami nerek pogarszają GFR;
3) mogą powodować hiperkaliemię;
4) są nefrotoksyczne i mogą wywołać ostrą niewydolność nerek;
5) silne wiązanie NLPZ z białkami powoduje, że nie są usuwane w czasie dializy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszą przyczyną nagłej śmierci sercowej u osób młodych (poniżej 35 r.ż.) jest:
W razie pilnej konieczności w 2 dobie po podaniu streptokinazy można podać ją ponownie, ponieważ streptokinaza ma krótki czas półtrwania w osoczu.
Która z przyczyn wstrząsu kardiogennego związana jest z największą śmiertelnością?
Małopłytkowość indukowana heparyną typu 2 HIT2:
1) nie występuje po zastosowaniu heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH);
2) jest związana z uszkadzaniem płytek przez heparynę;
3) u osoby wcześniej nie leczonej heparyną może wystąpić już w pierwszej dobie leczenia;
4) powikłaniami HIT są między innymi zakrzepy i zatory;
5) u osób, u których wystąpiła HIT nie powinno się nigdy stosować heparyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Lekiem zalecanym do przerwania napadu migotania przedsionków u chorego z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a jest:
U 20-letniej kobiety nagle wystąpiły gorączka, zapalenie stawów skokowych oraz rumień guzowaty. Zdjęcie RTG klatki piersiowej ujawniło adenopatię w obu wnękach płucnych. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Hemoglobina glikowana (HbA1c) jest uznanym wskaźnikiem retrospektywnie oceniającym stopień wyrównania cukrzycy. Odsetek HbA1c wskazuje na stopień wyrównania glikemii w czasie ostatnich:
50-letnia paląca tytoń kobieta BMI 24 kg/m² (obwód w pasie 79 cm) zgłosiła się do poradni z powodu nadciśnienia tętniczego RR 150/92 mmHg (średnia z 3 pomiarów). W wywiadzie: ojciec zmarł w wieku 60 lat z powodu zawału mięśnia sercowego, matka zmarła z powodu udaru niedokrwiennego mózgu w wieku lat 68. W badaniach dodatkowych bez odchyleń od stanu prawidłowego. Należy:
Które z niżej wymienionych stwierdzeń dotyczących zabiegów resuscytacyjnych u dorosłych zgodnie z przyjętymi wytycznymi przez Europejską i Polską Radę Resuscytacji w 2005 roku są prawdziwe?
1) decyzję o rozpoczęciu resuscytacji krążeniowo-oddechowej podejmuje się, gdy poszkodowany nie reaguje i nie oddycha prawidłowo;
2) ratownicy powinni być nauczani układania rąk centralnie na klatce piersiowej, a nie czasochłonną metodą identyfikacji łuku żebowego;
3) każdy oddech ratowniczy powinien być wykonywany przez 1 sek., a nie 2 sek.;
4) w przypadku osoby dorosłej stosunek uciśnięć klatki piersiowej do oddechów wynosi 30:2;
5) w przypadku dorosłych pomija się 2 początkowe oddechy ratownicze i uciska klatkę piersiową 30 razy natychmiast po potwierdzeniu nagłego zatrzymania krążenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Masaż zatoki szyjnej (CSM) może przerwać częstoskurcz nawrotny dużej pętli krążącego pobudzenia u pacjenta z utajonym zespołem WPW, ponieważ CSM zwalnia lub blokuje przewodzenie w utajonej drodze dodatkowej.
33-letni informatyk trafił do Izby Przyjęć, gdzie stwierdzono napad migotania przedsionków, niespecyficzne zmiany zespołu ST-T. Stężenie troponiny prawidłowe; stężenie potasu 4,5 mEq/l. Ponieważ złożona farmakoterapia arytmii była nieskuteczna, po kilku godzinach wykonano kardiowersję. Nie uzyskano powrotu rytmu zatokowego, stwierdzono nieskuteczny hemodynamicznie zastępczy rytm komorowy i rozpoczęto akcję reanimacyjną. Przyczyną takiej sytuacji mogło być:
1) wykonanie kardiowersji w sytuacji, gdy chory miał zapalenie osierdzia i mięśnia sercowego po przebytej infekcji;
2) wykonanie kardiowersji u chorego poddanego zbyt intensywnej farmakoterapii;
3) genetycznie uwarunkowane zaburzenia przewodzenia/rytmu, na przykład w przebiegu laminopatii;
4) zaburzenia elektrolitowe;
5) ostry zespół wieńcowy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe zdania dotyczące diagnostyki zatorowości płucnej:
1) najczęstszymi objawami klinicznymi są nagła duszność, ból w klatce piersiowej lub zasłabnięcie;
2) scyntygrafia perfuzyjna płuc oraz spiralna tomografia komputerowa z kontrastem pozwalają na wiarygodne potwierdzenie zatorowości płucnej;
3) oznaczanie stężeń D-dimeru w surowicy jest przydatne przy wykluczeniu zatorowości płucnej;
4) do najczęstszych zmian w EKG u osób z zatorowością płucną należą zaburzenia przewodzenia w obrębie prawej odnogi pęczka Hisa.
Prawidłowa odpowiedź to:
40-letni pacjent zgłosił się do lekarza z powodu bólów zamostkowych występujących w trakcie wysiłku. U chorego przeprowadzono próbę wysiłkową, która spełniła kryteria dodatności, natomiast w wykonanej koronarografii nie stwierdzono patologicznych zmian w obrazie tętnic wieńcowych. Powyższe dane pozwalają na postawienie następującego rozpoznania:
Ponieważ najczęstszym mechanizmem zgonu u pacjentów z niewydolnością serca klasy II lub III NYHA jest nagły zgon arytmiczny, to optymalnym rozwiązaniem dla takich chorych jest stymulator resynchronizujący serca.
Czy działanie inotropowo dodatnie naparstnicy utrzymuje się podczas leczenia beta-blokerami?
18-letni mężczyzna zgłosił się do lekarza z powodu suchego kaszlu i uczucia ciężkości w klatce piersiowej pojawiających się po intensywnym wysiłku fizycznym. Lekarz zdecydował o wykonaniu badania spirometrycznego, które wykazało FEV1=98% wartości należnej oraz wskaźnik Tiffeneau=90%. Przeprowadzono próbę rozkurczową z salbutamolem, uzyskując odwracalność obturacji 9% wartości należnej FEV1.
U 35-letniej kobiety z niedowagą (BMI=17 kg/m²) i wtórnym brakiem miesiączki od 8 miesięcy, na podstawie przeprowadzonej w szpitalu próby głodowej rozpoznano stan hipoglikemii na czczo (hipoglikemii głodowej). W różnicowaniu należy wziąć pod uwagę:
1) niedoczynność przysadki mózgowej; 4) występowanie przeciwciał przeciwinsulinowych;
2) nadczynność tarczycy; 5) chorobę nowotworową.
3) niedoczynność nadnerczy;
Prawidłowa odpowiedź to:
Ciężkie zmiany oczne w przebiegu choroby Graves-Basedowa stanowią zagrożenie utratą wzroku, a w klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Tyreologicznego powyżej klasy 3 c wymagają specjalistycznego leczenia.
Nadciśnienie w zespole Cushinga:
1) połączone jest ze spadkiem aktywności układu RAA;
2) wywołane jest m.in. zwiększeniem wrażliwości naczyń na substancje presyjne;
3) jako następstwo nadmiernego wydzielania kortyzolu;
4) rzadko jest przyczyną śmierci;
5) nie jest związane z wtórnym hiperinsulinizmem;
6) jest związane z obniżonym stężeniem ANP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory ze stabilną chorobą wieńcową otrzymał zawiadomienie o terminie przyjęcia do oddziału celem wykonania koronarografii. Chory ten przyjmuje przewlekle kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg na dobę, lek betaadrenolityczny (bisoprolol w dawce 10 mg na dobę) i statynę. W tygodniu poprzedzającym dzień przyjęcia zalecisz mu:
U 55-letniego chorego z kardiomiopatią niedokrwienną, leczonego skutecznie amiodaronem z powodu uporczywej, źle tolerowanej, bigeminii komorowej, wystąpiły objawy depresji, niechęć do życia, nietolerancja zimna. Chory ponadto uskarżał się na okresowo występujące drżenie kończyn, trudności w chodzeniu (chodzenie na szerokiej podstawie) oraz narastające zaburzenia widzenia. Które spośród niżej wymienionych objawów można traktować jako skutek uboczny leczenia amiodaronem?
1) nietolerancja zimna; 4) zaburzenia widzenia;
2) depresja; 5) drżenie kończyn.
3) utrudnienie koordynacji ruchowej;
Prawidłowa odpowiedź to: