Wtórne zespoły mielodysplastyczne związane ze stosowaniem cytostatyków mogą wystąpić u chorych leczonych:
- Azwiązkami alkilującymi.
- Balkaloidami barwinka.
- Cpochodnymi podofilotoksyny.
- Dantymetabolitami.
- Eprawdziwe są odpowiedzi A,C.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Wtórne zespoły mielodysplastyczne związane ze stosowaniem cytostatyków mogą wystąpić u chorych leczonych:
Dla chłoniaków nieziarniczych, które rozwijają się u chorych na AIDS charakterystyczne jest:
Które z podanych stwierdzeń dotyczących zespołu Sezary’ego jest prawdziwe?
Anemia oporna na leczenie jest to:
W przewlekłej białaczce limfocytowej B komórkowej najczęściej stwierdza się następujące zmiany cytogenetyczne:
Zakażenie Helicobacter pylori ma związek z rozwojem następującego typu chłoniaka nieziarniczego:
U chorego z ciężkim niedoborem czynnika X prawidłowy jest:
U chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową B komórkową z towarzyszącą niedokrwistością typu niedokrwistości towarzyszącej chorobom przewlekłym (Hb-8,5g/dL) są wskazania do zastosowania:
Niedokrwistość i neutropenia dużego stopnia, które powstały w wyniku hipersplenizmu u chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową stanowią wskazanie do następującego postępowania:
Zaburzenia świadomości u chorych na szpiczaka mnogiego mogą być spowodowane następującymi przyczynami:
Choremu w wieku 40 lat, u którego rozpoznano niedokrwistość oporną na leczenie z nadmiarem blastów w okresie transformacji zaproponujesz leczenie:
W ostatnich trzech dekadach stwierdza się na świecie:
Dla zespołów mielodysplastycznych charakterystyczna jest:
Chłoniaka limfoplazmocytoidalnego (immunocytoma) charakteryzuje:
Chłoniaki z obwodowych limfocytów T niespecyficzne (wg klasyfikacji REAL) charakteryzuje:
Zespół nadlepkości może rozwinąć się w przebiegu następujących chorób:
Wątroba jest miejscem wytwarzania:
Czy w odniesieniu do mechanicznych protez zastawkowych serca prawdziwe są następujące stwierdzenia?
Czy w odniesieniu do erytropoetyny (EPO) prawdziwe są następujące stwierdzenia?
U kobiety ciężarnej cierpiącej na wrodzoną trombofilię występują częściej:
Przyczyną powikłań krwotocznych u chorych na niektóre nowotwory lite mogą być:
W której sytuacji klinicznej istnieją wskazania do wykonania badań w kierunku wrodzonej trombofilii?
W przewlekłych chorobach wątroby stwierdza się:
W odniesieniu do granulocytów obojętnochłonnych (neutrofili) prawdziwe są następujące stwierdzenia, z wyjątkiem:
Obecność antykoagulantu toczniowego potwierdzono u 30-letniej kobiety ciężarnej, która utraciła dwie poprzednie ciąże. Prawidłowe postępowanie to:
Przeciwwskazania bezwzględne do stosowania leków trombolitycznych to:
Na poziom ferrytyny w reumatoidalnym zapaleniu stawów wpływa aktywność choroby zasadniczej, dlatego tylko wysokie poziomy ferrytyny ( > 200mg/L) wykluczają współistniejący niedobór żelaza.
Po przeszczepieniu narządu unaczynionego wykonanym przy mniejszej niezgodności w układzie AB0 w przypadku wystąpienia 7-10 dni po przeszczepieniu hemolizy spowodowanej obecnością izohemaglutynin produkowanych przez limfocyty dawcy i konieczności przetoczenia koncentratu krwinek czerwonych należy:
Filtracja komórkowych preparatów krwi:
1) zmniejsza ilość odczynów gorączkowych poprzetoczeniowych;
2) zapobiega immunizacii pierwotnej u biorców;
3) równie skuteczne zapobiega przeniesieniu wirusa CMV jak stosowanie preparatów CMV seronegatywnych u seronegatywnych biorców szpiku;
4) powinna być przeprowadzona przed okresem przechowywania preparatu;
5) zastępuje napromienianie w zapobieganiu wystąpienia potransfuzyjnej GVHD.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z poniższych leków stosuje się w leczeniu choroby GVHD?
1) prednizon; 4) mykofenolan mofetilu;
2) cyklosporyna A; 5) globulina antylimfocytarna.
3) talidomid;
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych stanowi wskazanie do napromieniania komórkowych preparatów krwi?
1) biorcy allogenicznych komórek macierzystych krwi;
2) transfuzje u niedojrzałych (waga < 1500G) noworodków;
3) pacjenci w wieku podeszłym;
4) kobiety w ciąży;
5) chorzy po immunoablacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych twierdzeń dotyczących choroby zamykania żył wątrobowych (VOD) nie jest prawdziwe?
Które z poniższych twierdzeń dotyczących zasad postępowania u chorych po mieloablacyjnym postępowaniu i przeszczepieniu szpiku są prawdziwe?
1) wszystkie preparaty komórkowe krwi powinny być napromieniane promieniowaniem jonizującym w dawce 25 Gy;
2) chorzy CMV seronegatywni powinni otrzymywać seronegatywne lub filtrowane produkty komórkowe krwi;
3) w okresie neutropenii wszyscy chorzy wymagają podawania czynników wzrostowych;
4) żywienia pozajelitowego wymagają wszyscy chorzy, u których spożycie jest mniejsze niż 50% podstawowego zapotrzebowania na energie;
5) u biorców szpiku allogenicznego immunosupresja po przeszczepie standardowo jest prowadzona przez 180 dni.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych organów nie są zajęte w przebiegu ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GvHD)?
1) płuca; 2) nerka; 3) jelita; 4) wątroba; 5) serce.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie preparaty komórkowe krwi powinien otrzymywać biorca szpiku po przeszczepieniu w przypadku dużej niezgodności w układzie AB0?
Które z poniżej wymienionych leków najczęściej stosuje się w leczeniu indukcyjnym ostrych białaczek limfoblastycznych?
Zakwalifikuj do korzystnej i niekorzystnej grupy rokowniczej chorych z ostrą białaczką limfoblastyczną
Czynniki rokownicze Chory 1 Chory 2 Chory 3 Chory 4
WBC (w uL) 5 000 30 000 180 000 7 000
Wiek (lata) 6 18 30 50
Immunofenotyp pre-pre-B-cell B-cell pre B-cell pre B-cell
CD10 (tak/nie) Tak nie tak tak
Cytogenetyka Hiperdiploidia t (8;14) bez zmian t (9:22)
W ostrej białaczce limfoblastycznej najlepsze rokowanie występuje w podtypie pre-pre-B cell, ponieważ w tym podtypie najczęściej występuje i określa rokowanie ekspresja antygenu CD10 (CALLA).
Najczęstszą przyczyną nadpłytkowości jest nadpłytkowość wtórna, którą można odróżnić od nadpłytkowości samoistnej na podstawie poziomu liczby płytek krwi.
Wykonanie trepanobiopsji szpiku jest niezbędne dla rozpoznania czerwienicy prawdziwej ponieważ ocena histologiczna szpiku jest jednym z istotnych kryteriów rozpoznawczych czerwienicy prawdziwej.
Dla której z poniższych chorób rozrostowych układu krwiotwórczego prawdziwy jest opis: Jest najczęstszą białaczką w Europie i USA (33% wszystkich białaczek), dotyczy mężczyzn dwa razy częściej niż kobiet.
Intensywna chemioterapia jest przeciwwskazana u pacjentów z chorobą nowotworową w przypadku:
Prawidłowa wielkość krwinek czerwonych nie wyłącza rozpoznania:
Arszenik stosowany jest u chorych na ostrą białaczkę (klasyfikacja FAB):
Antybiotyki antracyklinowe nie mogą być stosowane u pacjentów z:
W niedokrwistości z niedoboru żelaza stężenie receptorów transferyny w surowicy jest:
Zespół rozpadu guza charakteryzuje m.in.:
Najczęstszą postacią nabytej niedokrwistości hemolitycznej jest:
Duże kryteria rozpoznawania szpiczaka stanowią wymienione poniżej:
Przechowywanie w chłodni preparatów komórkowych krwi nie powoduje zahamowania wzrostu niektórych bakterii, z których szczególnie groźne jest:
Potransfuzyjna choroba przeszczep przeciw biorcy (TA - GVHD) może wystąpić po przetoczeniu:
W leczeniu pierwotnych niedoborów przeciwciał przy użyciu dożylnych immunoglobulin należy utrzymać poziom IgG w krążeniu chorego:
U 32-letniego mężczyzny w badaniu mielogramu znaleziono: 85% blastów, 4% erytroblastów, 1% mielocytów, 3% metamielocytów, 5% neutrocytów, 2% limfocytów; cytochemicznie wszystkie reakcje wypadły ujemnie. Immunofenotyp komórek blastycznych był następujący: CD2-, CD10+, CD13-, CD19+, CD33-, CD34+, CD41-. W badaniu cytogenetycznym stwierdzono anomalię kariotypu: t(9;22)(q34;q11). Na podstawie podanego powyżej opisu ustal najbardziej prawdopodobne rozpoznanie i wybierz optymalny, rutynowy sposób dalszego postępowania terapeutycznego.
Na podstawie podanego poniżej opisu ustal rozpoznanie i wybierz rutynowy sposób dalszego postępowania terapeutycznego. Opis: 52-letnia kobieta została przyjęta do oddziału hematologicznego z powodu znacznego osłabienia, krwawienia z nosa i dziąseł oraz powiększenia śledziony. Wykonana morfologia krwi wykazała następujące wartości: Ht-20,5%; Hb-8,1g/dl; E-2,17 T/l, L-24,3 G/l; płytki-12 G/l; w rozmazie krwinek białych znaleziono: 54% blastów, 5% promielocytów, 2% pałeczek obojętnochłonnych, 17% segmentów obojętnochłonnych, 18% limfocytów, 4% monocytów; cytochemicznie: POX+ - 87% blastów, Sudan Czarny+ - 100% blastów, PAS+ - 12%, Nieswoista Esteraza++ - 23%. Immunofenotypowanie dało następujący wynik: CD13+, CD14-, CD15+, CD33+, CD34-, CD56-. Badanie kariotypu ujawniło: 46XX, t(8;21)(q22;q22).
Na podstawie podanego poniżej opisu zaproponuj leczenie, w ramach badania klinicznego, najbardziej optymalnego dla takich przypadków: Opis:
U 20-letniego mężczyzny rozpoznano ziarnicę złośliwą (ZZ), histopatologicznie NS II, w okresie III B klinicznego zaawansowania.
Po zastosowaniu 6 kursów chemioterapii wg schematu ABVD, uzupełnionych radioterapią na ogniska zajęte chorobą rozpoznano całkowitą remisję, która utrzymywała się przez 2 miesiące. Po tym okresie doszło do nawrotu ziarnicy w zakresie wszystkich dotychczasowych ognisk, a dodatkowo znaleziono komórki Reed-Sternberga w szpiku kostnym. Podano 3 kursy klasycznej chemioterapii ratunkowej, po zakończeniu której stwierdzono stabilizację choroby (SD - stable disease).
Immunoglobulina anty RhD (preparat dożylny) znajduje zastosowanie w leczeniu małopłytkowości samoistnej u osoby:
U chorego na hemofilię B z inhibitorem czynnika IX i powikłaniami anafilaktycznymi po koncentratach zawierających czynnik IX lekiem z wyboru jest:
Chemioterapia dojamowa (doopłucnowa, dootrzewnowa) jest często cennym uzupełnieniem leczenia systemowego. Do leków, które mogą być stosowane dojamowo i takie podawanie jest z naukowego punktu widzenia uzasadnione, należą następujące cytostatyki,
z wyjątkiem:
Kladrybina (2-CDA):
1) należy do nowych analogów purynowych;
2) należy do nowych analogów pirymidynowych;
3) może być stosowana dożylnie, doustnie lub podskórnie;
4) największą skuteczność wykazuje w klasycznej postaci białaczki włochatokomórkowej;
5) największą skuteczność wykazuje w klasycznej postaci białaczki limfatycznej przewlekłej;
6) nie powinna być podawana przed arabinozydem cytozyny (ARA-C) ponieważ antagonizuje działanie ARA-C.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż odpowiedź nieprawdziwą:
Najwyższa z podanych bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych, która pozwala rozpoznać neutropenię, to:
W leczeniu ostrej białaczki nielimfoblastycznej (OBNL), arabinozyd cytozyny (Ara-C) powinien być stosowany w długotrwałym wlewie dożylnym, ponieważ blasty białaczkowe usuwają ten lek z komórki z pomocą przezbłonowej glikoproteiny wielolekowej oporności - Pgp170.
Wadą wektora retrowirusowego jest:
Do przechowywania komórek krwiotwórczych w ciekłym azocie niezbędny jest dodatek:
Podstawowym ograniczeniem wykorzystania komórek krwi pępowinowej jest ich liczba wynikająca z objętości jednostki tej krwi, która zwykle nie przekracza:
Największa dopuszczalna niezgodność w układzie HLA przy której udowodniono istnienie możliwości skutecznego przeszczepienia szpiku od dawcy rodzinnego to:
Które komórki są najbardziej wrażliwe na promieniowanie?
Cytostatyki, które powodują wczesne objawy uszkodzenia hemotopoezy (granulocytopenia 7-14 dni po podaniu dużej dawki) to:
1) arabinozyd cytozyny; 6) cyklofosfamid;
2) busulfan; 7) antracykliny;
3) hydroksymocznik; 8) bleomycyna;
4) melfalan; 9) BCNU.
5) tiotepa;
Prawidłowa odpowiedź to:
Podstawowy mechanizm zabezpieczający nasz organizm przed autoagresją limfocytów to:
Onkogen to jest:
Receptory dla następujących cytokin krwiotwórczych mają własną kinazę tyrozynową:
1) czynnik Steel; 5) GM-CSF;
2) M.-CSF; 6) interleukina-3;
3) G-CSF; 7) trombopoetyna.
4) erytropoetyna;
Prawidłowa odpowiedź to:
Na powierzchni kwiotwórczych komórek macierzystych nie ma:
Którego z wymienionych czynników nie trzeba rozważać jako przyczyny makrocytozy stwierdzanej w wydruku analizatora hematologicznego?
U 19-letniej nowopoślubionej kobiety z rodzinnym wywiadem sferocytozy pogłębiła się niedokrwistość i zapadła decyzja o potrzebie wykonania usunięcia znacznie powiększonej śledziony. Właściwe postępowanie powinno objąć następujące przedsięwzięcia,
z wyjątkiem:
Fagocytoza stanowi główną funkcję:
1) limfocytów NK (zabijających); 4) limfocytów T8;
2) granulocytów obojętnochłonnych; 5) eozynofilów.
3) monocytów;
Prawidłowa odpowiedź to:
Która postać niedoboru odpornościowego stwarza w praktyce najczęstsze ryzyko powikłań alergicznych poprzetoczeniowych?
Chory z chłoniakiem o wysokim stopniu złośliwości otrzymał kurs leczenia zawierający w swym składzie m.in. Vepezyd w dużych dawkach i pochodne nitrozomocznika. Przed planowanym wypisem ze szpitala ma dobre samopoczucie ogólne, a w badaniu morfologicznym krwi stwierdzono Hgb 8,0g%, RBC 2,7 ml/ul, leukocytoza 3,8 tys/ul, granulocyty 1,6 tys./ul. Którą z poniższych decyzji można by uznać za najbardziej właściwą na najbliższy okres?
Małopłytkowość występuje bardzo często w przebiegu:
1) plamicy Schoenleina-Henocha; 4) malarii;
2) anemii aplastycznej; 5) choroby krwotocznej noworodków.
3) toczna układowego;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do konsekwencji niedoboru IgA należą wszystkie powikłania, z wyjątkiem:
Jaki prosty test pozwoli na ocenę szpikowej rezerwy granulocytów?
Który cały zestaw odchyleń hematologicznych jest typowo stwierdzany w nabytym zespole niedoboru odporności (AIDS)?
1) monocytopenia; 4) odmłodzenie granulocytów;
2) retykulocytoza; 5) sferocytoza.
3) limfopenia;
Prawidłowa odpowiedź to:
Jaki powinny być pierwsze kroki postępowania z izolowaną, przypadkowo wykrytą, bezobjawową granulocytopenią - 0,9tys./ul?
1) przeprowadzić szczegółowy wywiad co do możliwej przyczyny granulocytopenii;
2) powtórzyć badanie morfologiczne krwi;
3) wykonać badanie szpiku kostnego;
4) podać G-CSF;
5) skierować do szpitala.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wyraźnie dodatni bezpośredni odczyn Coombsa jest prawie zawsze spotykany w następujących stanach:
1) choroba zimnych aglutynin;
2) choroba hemolityczna noworodków na tle konfliktu Rh;
3) nocna napadowa hemoglobinuria;
4) niedokrwistość hemolityczna na tle niedoboru G-6PD;
5) choroba hemolityczna noworodków na tle niezgodności ABO.
Prawidłowa odpowiedź to:
36-letnia kobieta z wywiadem obfitych miesiączek, poza tym zdrowa została skierowana do hematologa z powodu niedokrwistości mikrocytowej, hypochromicznej. Które z poniższych badań nie jest uzasadnione?
W razie wystąpienia krwawienia w czasie leczenia heparyną lekiem z wyboru jest:
70-letni mężczyzna został przyjęty do oddziału hematologii z powodu uczucia zmęczenia, oddawania czerwonawego moczu i zimnych o zmienionym, wybitnie bladym kolorze palców rąk. Fizykalnie stwierdzono: bladość powłok i wyczuwalną śledzionę, bez limfadenopatii obwodowej. Badania laboratoryjne wykazały: Hgb 10,5g%, wyraźną autoaglutynację erytrocytów w rozmazie krwi bez fragmentów krwinek ale z obecnością sferocytów i liczbą retykulocytów 180tys./ul; Które z poniższych stwierdzeń jest niesłuszne?
W odniesieniu do płytek krwi prawdziwe są poniższe stwierdzenia, z wyjątkiem:
Do typowych objawów samoistnej autoimmunizacyjnej plamicy małopłytkowej (ITP) należą:
Plazmafereza jest przydatna w:
W odniesieniu do samoistnej małopłytkowości autoimmunizacyjnej (ITP) prawdziwe są następujące stwierdzenia, z wyjątkiem:
Osocze świeżo mrożone:
U kobiet w ciąży do wzrostu ryzyka zakrzepicy przyczyniają się następujące zmiany:
Wskaż stany kliniczne, które mogą pojawić się w zespole antyfosfolipidowym:
W odniesieniu do trombiny prawidłowe jest stwierdzenie:
Ryzyko zakrzepicy żył głębokich zwiększają:
Dotąd zdrowa 28 letnia kobieta została przyjęta do szpitala z powodu nagłego pojawienia się zaburzeń orientacji i widzenia, gorączki 38,5°C, a w badaniu fizycznym jedyną nieprawidłowością była obecność licznych wybroczyn krwawych na skórze. Stężenie Hb wynosiło 6 g/dl, liczba krwinek białych 7 G/l, a liczba płytek krwi 5 G/l, czas protrombinowy (PT) i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) były prawidłowe. W rozmazie krwi obwodowej obecne były fragmenty krwinek czerwonych- schizocyty. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Czas protrombinowy:
Ostra białaczka promielocytowa (M3) charakteryzuje się:
1) na poziomie molekularnym dochodzi do fuzji genu RARalfa (receptora dla retinoidów) z innymi genami, najczęściej z genem PML znajdującym się na chromosomie 15;
2) powstaniem fuzyjnego białka PML-RARalfa, którego obecność hamuje transkrypcję szeregu genów. Odbywa to się poprzez wiązanie innych białek, które z kolei wiążą deacetylazę histonów zmieniającej konformację chromatyny, co właśnie hamuje transkrybcję genów;
3) ATRA (kwas transretinowy) powoduje uwolnienie białek wiążących deacetylazę histonów, co umożliwia transkrybcję genów i odblokowanie zahamowanego różnicowania promielocytów;
4) stwierdzenie translokacji (11:17) w białaczce promielocytowej może wiązać się z opornością na leczenie ATRA;
5) leczenie ATRA jest wystarczające do wyleczenia tego typu białaczki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Cytometria przepływowa pozwala na:
1) ocenę wielkości komórek;
2) ocenę obecności ziarnistości w komórkach;
3) ocenę obecności określonych antygenów na powierzchni komórki;
4) ocenę fazy cyklu komórkowego;
5) odróżnienie wczesnych komórek prawidłowych od komórek białaczkowych poprzez ocenę obecności antygenu CD34.
Prawidłowa odpowiedź to:
Badanie metodą mikromacierzy:
Bortezomib jest nowym lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące mechanizmu jego działania:
1) jest inhibitorem kinaz seroninowo-treoninowych aktywnych w patogenezie szpiczaka mnogiego;
2) zmniejsza ilość czynników transkrypcyjnych NF-kB aktywujących geny uczestniczące w proliferacji komórek szpiczakowych;
3) działa głównie poprzez zahamowanie proteasomów;
4) hamuje wrzeciono kariokinetyczne nie dopuszczając do prawidłowego rozdziału chromosomów w proliferujacych komórkach szpiczakowych;
5) działa synergistycznie z innymi lekami stosowanymi w leczeniu szpiczaka mnogiego.
Prawidłowa odpowiedź to:
42-letni nie mający rodzeństwa mężczyzna sezonowo pracujący w Irlandii zgłosił się do tamtejszego lekarza z powodu osłabienia i skłonności do siniaczenia. W badaniu fizykalnym nie stwierdzono odchyleń od normy poza bladością powłok skórnych. W morfologii krwi obwodowej stwierdzono Hb 6 g/dL, ANC 850/uL i PLT-18 000/uL, retikulocyty niewykrywalne. W biopsji aspiracyjnej szpiku i trepanobiopsji stwierdzono jedynie pojedyncze elementy układu krwiotwórczego. Badanie cytogenetyczne- kariotyp prawidłowy męski. W badaniach laboratoryjnych aktywność transaminaz prawidłowa, ale wysoki poziom przeciwciał anty-Hbs i anty-Hbc. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące diagnostyki powyższego chorego:
1) na podstawie obrazu krwi obwodowej oraz szpiku kostnego można rozpoznać anemię aplastyczną;
2) w każdym przypadku podejrzenia anemii aplastycznej należy wykonać badania cytometryczne w kierunku obecności antygenów CD55 i CD59 na erytrocytach i CD16 na granulocytach;
3) wykrycie komórek krwi charakterystycznych dla nocnej napadowej hemoglobinurii ma znaczenie rokownicze dla odpowiedzi na leczenie immunosupresyjne;
4) leczeniem z wybory u wyżej wymienionego chorego jest przeszczepienie szpiku od dawcy niespokrewnionego;
5) istnieje prawdopodobny związek przyczynowy miedzy przebyciem zakażenia wirusem HBV, a rozwojem anemii aplastycznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż, które z wymienionych cech przewlekłej białaczki szpikowej (PBS) są prawdziwe:
1) często w momencie rozpoznania poza leukocytozą stwierdza się splenomegalię, niedokrwistość i małopłytkowość;
2) stwierdzenie niskiej aktywności fosfatazy alkalicznej granulocytów jest niezbędne do ustalenia rozpoznania;
3) u 90% chorych stwierdza się fuzję chromosomów 9 i 22;
4) produktem fuzyjnego genu BCR/ABL jest białko o masie cząsteczkowej 210 kDa mające aktywność kinazy tyrozynowej;
5) działanie imatinibu w PBS polega na współzawodniczeniu z ATP
w miejscu domeny kinazowej białka Bcr/Abl ,co hamuje jego autofosforylację oraz fosforylację tyrozyny na innych substratach.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do klinicznego oddziału ratunkowego zgłosił się 71-letni chory skarżący się na obrzęk lewej kończyny dolnej. Przyjmujący podejrzewa zakrzepicę żył głębokich. Miesiąc wcześniej chory był hospitalizowany na oddziale kardiologicznym, gdzie otrzymywał profilaktycznie niskocząsteczkową heparynę. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono poziom płytek 75 x 109/L. Wcześniej, poziom płytek prawidłowy. Badanie Dopplerowskie potwierdziło kliniczne podejrzenie zakrzepicy. Jakie jest prawidłowe dalsze leczenie u tego chorego?
Ponieważ u około 70-90% chorych z czerwienicą prawdziwą stwierdza się mutację genu JAK-2, dlatego wymagają oni stosowania leków zapobiegających rozwojowi zakrzepicy.
Chory w wieku 32 l. zgłosił się do ośrodka hematoonkologicznego z powodu pakietu węzłowego w prawym dole pachowym szerzącego się do dołu podobojczykowego, o największym wymiarze ok. 11 cm. Pakiet wycięto w całości, a wynik badania histopatologicznego brzmiał: chłoniak Hodgkina, typ MC (mixed cellularity). Diagnostyka stanu zaawansowania nie wykazała innych ognisk choroby. Pacjent nie miał objawów systemowych. Zastosowano napromienianie pól „płaszczowych” górnych i poddano chorego obserwacji. Po 4 latach chory skarżył się na zmęczenie, pobolewania w ok. lędźwiowej i stany podgorączkowe. Tomografia komputerowa jamy brzusznej wykazała powiększenie węzłów chłonnych zaotrzewnowych o największym wymiarze 4.5 cm oraz powiększenie śledziony (ok. 16 cm w wymiarze podłużnym). Obraz szpiku (trepanobiopsja) - prawidłowy. Optymalnym postępowaniem w tym przypadku jest:
W przypadkach świeżo rozpoznanych chłoniaków grudkowych o powolnym przebiegu bezobjawowym nadal obowiązuje taktyka czujnej obserwacji bez leczenia, ponieważ nowe metody immunochemioterapii (przeciwciało anty-CD20 + chemioterapia indukcyjna) nie wydłużają czasu remisji ani przeżycia chorych.
Najbardziej właściwą metodą ustalenia rozpoznania w przypadku podejrzenia chłoniaka złośliwego z powodu limfadenopatii obwodowej jest wycięcie węzła chłonnego do badania histopatologicznego oraz immunohistochemicznego, ponieważ punkcja aspiracyjna cienkoigłowa i badanie cytologiczne jest metodą mniej inwazyjną i szybszą.
Następujące aberracje chromosomowe często występują u chorych na szpiczaka plazmocytowego i wiążą się z krótszym przeżyciem chorych:
U chorej 27 l. na pierwotnego chłoniaka śródpiersia o wymiarze poprzecznym guza 12 cm, po 4 kursach chemioterapii guz zmniejszył się do 5.5 cm, a badanie FDG-PET tułowia nie wykazuje cech wzmożonego metabolizmu glukozy. Chora ma szansę przeżycia 5 lat bez oznak choroby rzędu:
Następujące aberracje chromosomowe często występują u chorych na przewlekłą białaczkę limfatyczną i wiążą się z opornością na chemioterapię i krótszym przeżyciem chorych:
Współczesne metody leczenia następujących chłoniaków pozwalają na uzyskanie przeżycia wolnego od nawrotu choroby u ponad 50% chorych:
Optymalnym leczeniem pierwszej linii w przypadkach chłoniaków agresywnych (rozlanych z dużych komórek B - DLBCL) w stopniu zaawansowania klinicznego od II do IV jest:
Optymalnym leczeniem pierwszej linii w przypadkach chłoniaków grudkowych (follicular lymphoma G1, G2) w stopniu zaawansowania klinicznego III i IV, w których występują wskazania do leczenia przeciwnowotworowego jest:
U uprzednio zdrowego 55-letniego mężczyzny wystąpiły bóle głowy i świąd skóry po kąpieli. W badaniu przedmiotowym stwierdza się śledzionę macaną 2 cm pod łukiem żebrowym. Stężenie hemoglobiny 22 g/dl, Ht 65%, liczba płytek krwi 750 G/L. Pozostałe badania laboratoryjne prawidłowe. U chorego rozpoznano czerwienicę prawdziwą. Jakie leczenie należy zastosować u tego chorego?
Najczęstszą przyczyna śmierci u chorych na czerwienicę prawdziwą są:
50-letni mężczyzna od miesiąca skarży się na osłabienie i szybkie męczenie. Badaniem przedmiotowym stwierdza się bladość powłok skórnych i powiększenie śledziony (6 cm poniżej lewego łuku żebrowego). W badaniach laboratoryjnych stężenie hemoglobiny 9.0 g/dl, Ht 27%, MCV 88 fL, leukocyty 100 G/L, liczba płytek 600 G/L. W rozmazie 1% komórek blastycznych, 3% promielocytów, 4% mielocytów, 8% metamielocytów, 10% neutrofili z jądrem pałeczkowatym, 54% neutrofili z jądrem segmentowanym, 4% bazofili, 2% eozynofili, 8% monocytów, i 6% limfocytów. Mielogram i trepanobioptat bogatokomórkowe; stosunek układu granulocytowego do układu czerwonokrwinkowego 9:1. Który z testów pozwoli na ustalenie rozpoznania?
Do objawów zespołu POEMS należą:
Najczęstszą zmianą cytogenetyczną w szpiczaku mnogim jest:
Nowotworowe plazmocyty najlepiej charakteryzuje ekspresja: