Baza pytań.

Przeglądaj pytania egzaminacyjne.

Wybierz specjalizację (69)

Wybierz termin (35)

PES / Hematologia / 2012 wiosna

Zaloguj się, aby rozwiązać test

Rozkład pytań w sesji 2012 wiosna

Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.

LimfoproliferacjaBadania diagnostyczne i niektóre sposoby leczenia w hematologiiZespół mielodysplastyczny i ostre białaczkiZaburzenia krzepnięciaPrzewlekłe nowotwory mieloproliferacyjneFizjologia układu krwiotwórczegoNiedokrwistościDyskrazje plazmocytówZaburzenia hematologiczne w niedoborach odporności

0%10%20%30%

Czas zacząć naukę.

Wybierz dostęp i rozpocznij przygotowania do egzaminu.

Pytanie 1

Cytostatyki, które powodują wczesne objawy uszkodzenia hematopoezy (granulocytopenia 7-14 dni po podaniu dużej dawki) to:
1) arabinozyd cytozyny; 6) cyklofosfamid;
2) busulfan; 7) antracykliny;
3) hydroksymocznik; 8) bleomycyna;
4) melfalan; 9) BCNU.
5) tiotepa;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2,3,4.
B1,3,6,8.
C3,6,7,9.
D1,3,6,7.
E3,5,6,8.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 2

Podstawowy test pozwalający odróżnić neutropenię prawdziwą od niewinnej to:

Atest adrenalinowy.
Btest NBT.
Cfosfataza alkaliczna granulocytów.
Dtest hydrokortyzonowy.
Emuramidaza.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 3

Receptory dla następujących cytokin krwiotwórczych mają własną kinazę tyrozynową:
1) czynnik Steel (Ligand KIT); 5) GM-CSF;
2) M-CSF; 6) interleukina-3;
3) G-CSF; 7) trombopoetyna.
4) erytropoetyna;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,3,4.
B1,2,7.
C3,4,5.
D4,5,6.
E2,4,6.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 4

Pod względem korzystnego rokowania ostre białaczki szpikowe z powtarzalnymi zmianami cytogenetycznymi można uszeregować następująco:

At(15;17); t(8;21); inv(16); kariotyp prawidłowy, t(6;9).
Bt(6;9); t(15;17); t(8;21); kariotyp prawidłowy; inv(16).
Ckariotyp prawidłowy; t(15;17); t(8;21); inv(16); t(6;9).
Dt(15;17); t(6;9); t(8;21); kariotyp prawidłowy; inv(16).
Et(15;17); kariotyp prawidłowy; t(8;21), inv(16); t(6;9).

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 5

Własność, która decyduje o uznaniu komórki za komórkę macierzystą to:

Aróżnicowanie.
Bdojrzewanie.
Csamoodnawianie.
Dproliferacja.
Efagocytoza.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 6

Leukostaza to:

Asposób powstrzymywania ekspansji leukocytów w białaczkach monoklonalnych.
Bnagromadzenie leukocytów w okolicy zapalenia.
Czaburzenia przepływu krwi w mikrokrążeniu związane z dużą leukocytozą.
Dmankiet zakładany podczas pobierania leukocytów.
Ewstępna faza leukoplakii.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 7

Onkogen to jest:

Aaktywowana forma protoonkogenu.
Binaktywowana forma protoonkogenu.
Cinaktywowana forma antyonkogenu.
Daktywowana forma antyonkogenu.
Eżadne z tych twierdzeń nie jest prawdziwe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 8

Na powierzchni krwiotwórczych komórek macierzystych nie występuje:

ACD34.
BC-kit.
CL-selektyna.
DCD4.
EPECAM.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 9

Standardem leczenia immunosupresyjnego w anemii aplastycznej (aplazji szpiku) jest:

Askojarzenie alemtuzumabu z fludarabiną.
Bskojarzenie mykofenolanu mofetilu z sirolimusem.
Cazatiopryna.
Dskojarzenie globuliny antytymocytowej z cyklosporyną A.
Erytuksymab.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 10

W chorobie Addisona-Biermera występuje zwiększone ryzyko zachorowania na:

Aostrą białaczkę szpikową.
Bgruczołowego raka płuca.
Craka odbytnicy.
Draka żołądka.
Eglejaka.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 11

Wskazaniem do dożylnego podawania preparatów żelaza jest:

Aniedokrwistość oporna na leczenie.
Btalasemia.
Cniedokrwistość w zespole upośledzonego wchłaniania.
Dniedokrwistość z niedoboru żelaza u młodych kobiet.
Eniedokrwistość przewlekłych stanów zapalnych.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 12

Niedokrwistość mikrocytowa niedobarwliwa jest charakterystyczna dla:

Atalasemii mniejszej.
Bniedokrwistości z niedoboru witaminy B6.
Cniedokrwistości hemolitycznej.
Dniedokrwistości sierpowatokrwinkowej.
Eniedokrwistości aplastycznej.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 13

Do szpitala przyjęto 19-letniego chorego z gorączką 39°C i objawami skazy krwotocznej. W krwi obwodowej stwierdzono: Hgb 7g/dl, leukocyty 70G/l, płytki krwi 7 G/l, w rozmazie wykazano obecność wyłącznie komórek blastycznych. W konsultacji hematologicznej należy zalecić:

Azastosowanie leczenia objawowego - wspomagającego (antybiotykoterapia, przetoczenia KKP, KKCz) i skierowanie pacjenta do oddziału hematologicznego dysponującego pełną diagnostyką dla rozpoznania ostrej białaczki.
Bzastosowanie leczenia indukującego jak w ostrej białaczce limfoblastycznej.
Cwykonanie badań HLA u chorego i rodzeństwa.
Dwykonanie badań szpiku dopiero po opanowaniu infekcji i ustąpieniu gorączki.
Ewykonanie badania PET.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 14

W ostrej białaczce limfoblastycznej standardowym wskazaniem do wykonania alloprzeszczepienia szpiku od dawcy rodzinnego lub niespokrewnionego jest:

Apierwsza remisja w przypadku białaczki limfoblastycznej z obecną translokacją t(9;22) / dodatni wynik bcr/abl, u chorego w wieku poniżej 55 lat.
Buzyskanie drugiej całkowitej remisji białaczki u chorego w wieku poniżej 45 lat.
Cwiek pacjenta powyżej 55 lat bez remisji.
Dwe wszystkich przypadkach z grupy standardowego ryzyka w CR1 bez obecności tzw. resztkowej choroby nowotworowej - MRD(-) w badaniu biomolekularnym.
Eprawdziwe są odpowiedzi A i B.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 15

Leczenie ostrej białaczki limfoblastycznej z dojrzałych komórek B (białaczka z komórek Burkitta, postać białaczkowa chłoniaka Burkitta) u pacjenta w wieku poniżej 55 roku życia polega na zastosowaniu:

Amonoterapii przeciwciałem monoklonalnym anty CD 20 (rytuksymab) w dawce 375 mg/m2 przez 5 dni.
B4 tygodniowej terapii sterydami z podawaniem preparatów alkaloidów Vinca w dniach: 1, 8, 15, 22.
Cintensywnej chemioterapii indukująco-konsolidującej np. CODOX-M /+ IVAC z uzupełnieniem o zastosowanie przeciwciała monoklonalnego anty CD20 celem uzyskania wyleczenia w tzw. pierwszym podejściu terapeutycznym lub z wyboru Hyper CVAD + rytuksymab.
Dnapromieniania na wszystkie zajęte miejsca przed rozpoczęciem chemioterapii.
Ez wyboru opcja C lub D.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 16

Przeszczepienia allogenicznego szpiku są zalecane jako procedura rutynowa/standardowa w leczeniu pacjentów:

Awszystkich powyżej 60 roku życia po uzyskaniu pierwszej całkowitej remisji.
Bpacjentów w wieku poniżej 55 roku życia po uzyskaniu całkowitej remisji, w przypadkach białaczek wysokiego ryzyka nawrotu (leukocytoza przy rozpoznaniu powyżej 50G/l, trudno uzyskana remisja całkowita tj co najmniej po 2 cyklach indukcji).
Cw pierwszej całkowitej remisji w przypadkach białaczki z translokacją t(15;17).
Dw przypadkach pierwotnej oporności na chemioterapię w białaczce limfoblastycznej w aktywnej fazie choroby.
Ew żadnej sytuacji klinicznej wymienionej powyżej.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 17

Ostra białaczka szpikowa poprzedzona zespołem mielodysplastycznym (MDS) może być rozpoznana jeżeli:

Aw szpiku stwierdza się obecność powyżej 20% mieloblastów.
Bw krwi obwodowej występuje małopłytkowość.
Cklinicznie występują objawy zaburzeń odporności wynikające z agranulocytozy.
Dwystępuje niedokrwistość oporna na leczenie z obecnością pierścieniowatych form sideroblastów w szpiku.
Ew szpiku erytroblasty stanowią powyżej 50% utkania.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 18

Leczeniem z wyboru w ostrej białaczce szpikowej, u chorego w wieku powyżej 60 lat jest zastosowanie:

Aleczenia chemioterapeutycznego dostosowanego do stanu biologicznego pacjenta najlepiej w ramach kontrolowanych badań klinicznych.
Bprzy współistnieniu przeciwwskazań do wielolekowej chemioterapii stosowanie leczenia cytoredukcyjnego np. hydroksymocznikiem i wspomagającego - przetaczania preparatów krwiopochodnych.
Cstosowania niskich dawek sterydów w monoterapii przewlekłej.
Dprzeprowadzenie allogenicznej transplantacji szpiku u wszystkich pacjentów posiadających dawcę rodzinnego zaraz po rozpoznaniu.
Ezależnie od stanu wydolności narządowej możliwa do wyboru opcja wymieniona w punktach A lub B.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 19

W leczeniu której postaci ostrej białaczki rutynowo zawsze powinno być stosowane w okresie leczenia indukująco-konsolidującego profilaktyczne podawanie cytostatyków do płynu mózgowo-rdzeniowego i/lub zastosowanie profilaktycznego napromieniania rtg na podstawę czaszki?

Aostrej białaczki limfoblastycznej niezależnie od podtypu immunologicznego.
Bostrej białaczki promielocytowej.
Costrej białaczki szpikowej poprzedzonej zespołem mielodysplastycznym.
Dostrej białaczki szpikowej z translokacją t (8;21).
Eostrej białaczki z inwersją ramienia chromosomu 16 (inv16).

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 20

Kryteria całkowitej remisji ostrych białaczek (CR) wg Cheson 2003 r. obejmują spełnienie następujących parametrów:
1) pełna sprawność stanu ogólnego;
2) brak zmian pozaszpikowych;
3) w krwi obwodowej brak komórek blastycznych;
4) w szpiku komórki blastyczne poniżej 5%;
5) neutrofile w krwi obwodowej powyżej 1G/l;
6) płytki krwi powyżej 100G/l;
7) niezależność od przetoczeń erytrocytów.
Prawidłowa odpowiedź to:

Awystarczy spełnione kryterium 7.
Bwystarczające jeżeli są spełnione kryteria 5+6.
Cwystarczające jeżeli są spełnione kryteria 3+4.
Dwystarczy spełnione kryterium 4.
Emuszą być spełnione wszystkie powyżej wymienione kryteria.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 21

Po rozpoznaniu ostrej białaczki limfoblastycznej z obecnością translokacji t(9;22)/ obecnością genu fuzyjnego bcr/abl należy:
1) u chorych poniżej 55 roku życia w leczeniu zastosować chemioterapię oraz blokery kinaz tyrozynowych;
2) u chorych poniżej 55 roku życia dążyć do wczesnego wykonania alloprzeszczepienia szpiku, ale najlepiej po uzyskaniu remisji;
3) zastosować leczenie paliatywne bez względu na wiek i stan biologiczny pacjenta.
Prawidłowa odpowiedź to:

Atylko 1.
Btylko 2.
Ctylko 3.
D1,2.
Ewszystkie wymienione.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 22

Ostra białaczka szpikowa M3 wg FAB, z translokacją t(15;17) wg klasyfikacji WHO 2008r, jest wskazaniem do:

Anatychmiastowego zastosowania leczenia indukującego opartego o zastosowanie wysokich dawek arabinozydu-cytozyny - 3,0g/m2 przez 5 dni w monoterapii w przypadku stwierdzenia objawów DIC.
Bzaplanowania autoprzeszczepienia szpiku u każdej z osób poniżej 20 roku życia po 4 tygodniowej terapii vesanoidem (ATRA).
Czastosowania w leczeniu indukującym kwasu transretynowego (Vesanoid) w skojarzeniu z idarubicyną.
Dprzetaczania profilaktycznego 1 jednostki FFP codziennie przez okres indukcji w przypadkach bez jawnych objawów DIC.
Eobserwacji pacjenta po rozpoznaniu i włączenia leczenia indukującego Vesanoid + Idarubicyna dopiero po osiągnięciu wzrostu leukocytozy powyżej 100G/l i wystąpieniu objawów DIC.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 23

Które z poniższych twierdzeń dotyczących lenalidomidu jest prawdziwe?

Ajest to lek immunomodulujący.
Bstosowany jest do leczenia szpiczaka plazmocytowego.
Cstosowany jest do leczenia chorych na MDS 5q-.
Dczęsto wywołuje trombopenię i/lub granulopenię.
Ewszystkie ww. są prawdziwe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 24

Indeks prognostyczny oparty na klasyfikacji WHO(WPSS) do czynników pogarszających rokowanie zalicza między innymi:

Awłóknienie szpiku.
Bmałopłytkowość.
Ckonieczność przetoczeń KKCz.
Dprawdziwe są odpowiedzi A i B.
Eprawdziwe są odpowiedzi A i C.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 25

Kobieta, lat 55, zgłosiła się do lekarza z powodu postępującego osłabienia, potów nocnych, krwawień z nosa i dziąseł oraz łatwego siniaczenia się. W morfologii krwi obwodowej stwierdzono niedokrwistość: 7,5g/dl, MCV-110 fl; małopłytkowość: płytki krwi 5 000/ul, liczba leukocytów 6000/ul z prawidłowym rozmazem. Chora przed pięciu laty była leczona z powodu raka piersi: wykonano mastektomię prawostronną a następnie chora otrzymała 6 cykli chemioterapii w skład której wchodził antybiotyk antracyklinowy i platyna oraz zastosowano radioterapię. Jaka może być przyczyna stwierdzonej niedokrwistości i małopłytkowości?

Aaplazja szpiku po chemio- i radioterapii.
Bwtórny do leczenia zespół mielodysplastyczny.
Cniedokrwistość chorób przewlekłych.
Dniedokrwistość z niedoboru witaminy B12.
Eniedokrwistość z niedoboru kwasu foliowego.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 26

IPSS (International Prognostic Scoring System - Międzynarodowy Indeks Prognostyczny) określa czas przeżycia chorych na zespoły mielodysplastyczne i czas do transformacji do ostrej białaczki szpikowej. Badania, które pozwalają ustalenie IPSS to:

Aocena mielogramu (odsetek blastów w szpiku).
Bbadanie morfologii krwi obwodowej (odsetek blastów i liczba cytopenii).
Cbadanie cytogenetyczne.
Dwykrycie zjawiska ALIP w badaniu histopatologicznym szpiku.
Ebadanie krwi obwodowej (liczba cytopenii), odsetek blastów w szpiku, badanie cytogenetyczne.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 27

Leczeniem z wyboru chorych na zespoły mielodysplastyczne, zaliczonych do grupy ryzyka niskiego i pośredniego 1 wg IPSS, z towarzyszącą niedokrwistością, wymagających przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych < 4 j/2 miesiące, ze stężeniem endogennej erytropoetyny < 500 U/ml jest:

Azastosowanie czynników stymulujących erytropoezę.
Blenalidomid.
Cprzeszczepienie allogenicznych komórek krwiotwórczych.
Dniskie dawki arabinozydu cytozyny.
Echemioterapia skojarzona, stosowana w leczeniu ostrej białaczki szpikowej.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 28

Duża liczba przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych u chorych na zespoły mielodysplastyczne, aplazję szpiku, pierwotną mielofibrozę prowadzi do przeładowania żelazem. Które z poniższych badań służy do oceny tego stanu?

Arezonans magnetyczny wątroby.
Bstężenie ferrytyny w surowicy.
Csaturacja transferyny.
Dbiopsja wątroby.
Ewszystkie w/w metody.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 29

Kryteria rozpoznania anemii opornej na leczenie z obecnością sideroblastów pierścieniowatych (Refractory anemia with ring sideroblasts-RARS) wg klasyfikacji WHO z 2008 r. są następujące:

Aodsetek blastów w szpiku > 10%, odsetek pierścieniowatych sideroblastów w szpiku > 15%, izolowana dysplazja linii erytroidalnej.
Bodsetek blastów w szpiku < 5%, odsetek pierścieniowatych sideroblastów w szpiku > 15%, brak zmian cytogenetycznych.
Codsetek blastów w szpiku < 5%, odsetek pierścieniowatych sideroblastów w szpiku > 15%, izolowana dysplazja linii erytroidalnej.
Dodsetek blastów w szpiku < 5%, odsetek pierścieniowatych sideroblastów w szpiku > 20%, makrocytoza erytrocytów.
EHb < 10 g/dl, makrocytoza erytrocytów, izolowana dysplazja linii erytroidalnej.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 30

Do czynników rokowniczych w zespołach mielodysplastycznych zaliczamy:

Aodsetek blastów w szpiku.
Bzmiany cytogenetyczne.
Cstężenie erytropoetyny endogennej w surowicy.
Daktywność LDH.
Eprawdziwe są odpowiedzi A i B.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 31

Jedyną skuteczną (umożliwiającą wyleczenie) metodą leczenia zespołów mielodysplastycznych jest:

Aallotransplantacja macierzystych komórek krwiotwórczych.
Bautotransplantacja macierzystych komórek krwiotwórczych.
Cchemioterapia skojarzona typowa dla ostrych białaczek szpikowych.
Dleki hipometylujące (np. azacytydyna).
Ebrak jest skutecznej metody leczenia.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 32

Kobieta, lat 30, zgłosiła się do lekarza z powodu narastającego osłabienia oraz łatwego siniaczenia się. Morfologia krwi wykonana w czasie obecnych dolegliwości: Hb-6 g/dl, Ht-20%, MCV-115 fl, leukocyty-1500 w mm³, płytki krwi-15 000 w mm³. Dwa lata wcześniej leczona była z powodu chłoniaka Hodgkina stadium IV B. Otrzymała 6 cykli ABVD, uzyskując remisję całkowitą. Po dwóch miesiącach doszło do wznowy choroby. Chora otrzymała 6 cykli chemioterapii wg schematu BECOPP, ponownie uzyskała remisję całkowitą. Do mobilizacji komórek krwiotwórczych zastosowano cyklofosfamid i G-CSF. Wykonano autotransplantację komórek krwiotwórczych. Jako leczenie mieloablacyjne zastosowano chemioterapię wg schematu BEAM. Jaka może być przyczyna pancytopenii i jej objawów klinicznych?

Aaplazja szpiku po chemioterapii otrzymanej w przeszłości.
Bnawrót chłoniaka Hodgkina z zajęciem szpiku.
Crozwój wtórnego zespołu mielodysplastycznego lub wtórnej ostrej białaczki.
Dzwłóknienie szpiku po zastosowanej chemioterapii.
Eprawdziwe są odpowiedzi B i C.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 33

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących leczenia zespołów mielodysplastycznych czynnikami stymulującymi erytropoezę (ESP) jest prawdziwe?

Anajlepsze wyniki leczenia ESP uzyskuje się u chorych, którzy wymagają przetoczenia KKCz:< 2 j / miesiąc, astężenie endogennej erytropoetyny jest < 100 j/ml.
Bczynniki stymulujące erytropoezę nie powodują nigdy wzrostu stężenia Hb u chorych na MDS z powodu ciężkiego uszkodzenia erytropoezy.
Cstężenie endogennej erytropoetyny nie wpływa na wyniki leczenia ESP.
Dczynniki stymulujące erytropoezę mają zastosowanie jedynie u chorych na anemię oporną na leczenie z nadmiarem blastów (Refractory anemia with excess of blasts - RAEB).
Eleczenie ESP chorych na zespoły mielodysplastyczne jest bardzo często nieskuteczne, gdyż u większości chorych bardzo szybko pojawiają się przeciwciała przeciw erytropoetynie.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 34

Które z poniższych twierdzeń dotyczących zespołów mielodysplastycznych jest prawdziwe?

Asą chorobami klonalnymi układu krwiotwórczego.
Bcharakteryzuje je nieefektywna hematopoeza.
Cczęsto ulegają transformacji do ostrych białaczek.
Dprawdziwe są odpowiedzi A, B i C.
Eżadne z w/w stwierdzeń nie jest prawdziwe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 35

U chorych na niedokrwistość oporną na leczenie (Refractory anemia-RA) konieczne jest okresowe wykonywanie badania szpiku w celu oceny progresji choroby. Badanie to należy powtarzać:

Ajeden raz w roku.
Bco miesiąc.
Cco 6 miesięcy.
Djedynie w przypadku pogorszenia stanu ogólnego.
Ebadania szpiku nie należy powtarzać.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 36

Poprzetoczeniowa choroba przeszczep przeciw gospodarzowi różni się od poprzeszczepieniowej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi tym, że:

Apowoduje aplazję szpiku.
Bpowoduje rumień.
Cpowoduje biegunkę.
Dpowoduje hiperbilirubinemię.
Eobydwie choroby mają takie same objawy.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 37

U pacjenta, u którego w początkowym okresie leczenia antagonistą witaminy K rozwinęła się martwica skóry należy podejrzewać:

Azespół antyfosfolipidowy.
Bmutację genu protrombiny.
Chiperhomocysteinemię.
Dwrodzony niedobór antytrombiny.
Ewrodzony niedobór białka C.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 38

Jakie są kryteria rozpoznania zespołu 5q-?

Aodsetek blastów w szpiku < 5%, brak pałeczek Auera, złożony kariotyp, ale zawsze obecna del(5q).
Bodsetek w szpiku blastów > 5%, brak pałeczek Auera, izolowana del(5q).
Codsetek blastów w szpiku > 5%, zwłóknienie podścieliska, złożony kariotyp, ale zawsze del(5q).
Dodsetek blastów w szpiku < 5%, sideroblasty pierścieniowate > 15%, izolowana del (5q).
Eodsetek blastów w szpiku < 5%, brak pałeczek Auera, izolowana del(5q).

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 39

U chorych na anemię oporną na leczenie z nadmiarem blastów (Refractory anemia with excess of blasts - RAEB) stosuje się:

Achemioterapię typową dla ostrych białaczek (np. daunorubicyna+arabinozyd cytozyny).
Balotransplantację komórek krwiotwórczych.
Cleki hipometylujące (np. azacytydyna).
Dimmunoablację (surowica antytymocytowa+cyclosporyna A).
Eprawdziwe są odpowiedzi A, B i C.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 40

U 24-letniej kobiety, dotychczas zdrowej, wystąpiło duże krwawienie z dróg rodnych 3 tygodnie po porodzie. W badaniach hemostazy stwierdzono izolowane przedłużenie APTT do 62 s, (wartości referencyjne 26-40 s) i zmniejszoną aktywność czynnika VIII do 10%. APTT uległ skróceniu do 54 s po dodaniu prawidłowego osocza (test korekcji). W tej sytuacji pobrano próbkę osocza w celu oznaczenia miana inhibitora czynnika VIII. Jakie działania należy teraz podjąć?

Apoczekać na wynik miana inhibitora.
Bpodać rVIIa w dawce 90 µg/kg co 2-3 godziny.
Cpodać aPCC (FEIBA) w dawce 25 j/kg mc co 3 godziny.
Dprzetoczyć koncentrat czynnika VIII w dawce 100 j/kg mc.
Eprzetoczyć 20 ml/kg mc świeżo mrożonego osocza.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 41

Podtyp 2M choroby von Willebranda różni się od podtypu 2A:

Aprawidłowym obrazem multimerów czynnika von Willebranda.
Bbrakiem dużych multimerów czynnika von Willebranda.
Cbrakiem średniej wielkości multimerów czynnika von Willebranda.
Dzmniejszonym powinowactwem czynnika von Willebranda do czynnika VIII.
Ezwiększonym powinowactwem czynnika von Willebranda do glikoproteiny płytkowej Ib.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 42

Zaznacz optymalną metodę postępowania okołozabiegowego u chorego na ciężką hemofilię A o masie ciała 60 kg kwalifikowanego do prostej ekstrakcji zęba:

Abezpośrednio przed zabiegiem - przetoczenie 1500 j czynnika VIII i kwas traneksamowy 1,0 g iv.; po zabiegu - 1000 j. czynnika VIII po 12 godzinach.
Bbezpośrednio przed zabiegiem - przetoczenie 1500 j czynnika VIII i kwas traneksamowy 1,0 g iv.; po zabiegu - kwas traneksamowy po. w dawce 750 mg co 8 godzin przez 7 dni.
Cbezpośrednio przed zabiegiem - przetoczenie 3000 j czynnika VIII i kwas traneksamowy 1,0 g iv.; po zabiegu - kwas traneksamowy po. w dawce 750 mg co 8 godzin przez 7 dni.
Dbezpośrednio przed zabiegiem - przetoczenie 3000 j czynnika VIII i kwas traneksamowy 1,0 g iv.; po zabiegu - 1500 j. czynnika VIII po 12 godzinach.
Ebezpośrednio przed zabiegiem - desmopresyna 0,3µg/kg w 100 ml 0,9% NaCl w 30 min. wlewie dożylnym i kwas traneksamowy 1,0 g iv.; po zabiegu - kwas traneksamowy po. w dawce 750 mg co 8 godzin przez 7 dni.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 43

Które z twierdzeń dotyczących inhibitora czynnika VIII u chorych na hemofilię A jest nieprawdziwe?

Ajest to alloprzeciwciało neutralizujące aktywność czynnika VIII.
Bwystępuje głównie w ciężkiej postaci hemofilii A.
Cnajczęściej pojawia się w dzieciństwie w czasie pierwszych 50 dni leczenia koncentratami czynnika VIII.
Djego obecność we krwi zwiększa częstość występowania krwawień.
Ejest mało wrażliwy na leki immunosupresyjne.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 44

W celu zahamowania krwawienia u chorego na hemofilię A powikłaną inhibitorem o mianie 7 j.B/ml, stosuje się:
1) DDAVP; 4) aktywowane czynniki zespołu protrombiny;
2) rekombinowany czynnik VIIa; 5) rytuksymab.
3) wysokie dawki czynnika VIII;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2,3.
B1,2,4.
C2,3,4.
D2,4,5.
E2,4.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 45

Do kryteriów ISTH rozpoznania antykoagulanta toczniowego (LA) nie należy:

Aobecność w osoczu przeciwciał antykardiolipinowych lub przeciwko β2-glikoproteinie I.
Bprzedłużenie jednego z testów krzepnięcia zależnych od fosfolipidów (APTT, dRVVT).
Cbrak korekcji ww. czasów krzepnięcia po dodaniu prawidłowego osocza.
Dkorekcja czasów krzepnięcia po dodaniu fosfolipidów.
Ewykluczenie innych koagulopatii.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 46

U 35-letniego pacjenta przygotowywanego do zabiegu operacyjnego stwierdzono przedłużenie APTT do 154 sekund (norma 28-40 s) i prawidłowy czas protrombinowy. Po dodaniu prawidłowego osocza (test korekcji) APTT skrócił się do 34 sekund. Wywiad i badanie przedmiotowe w kierunku skazy krwotocznej wypadły negatywnie. Najbardziej prawdopodobną przyczyną przedłużenia APTT u tego pacjenta jest:

Aobecność we krwi antykoagulanta toczniowego (LA).
Bnabyta hemofilia A.
Cchoroba von Willebranda typ 3.
Dwrodzony niedobór czynnika XII.
Ewrodzony niedobór czynnika XIII.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 47

W Polsce najczęstszą wrodzoną osoczową skazą krwotoczną dziedziczoną w sposób autosomalny recesywny jest:

Ahemofilia A.
Bchoroba von Willebranda.
Cdysfibrynogenemia.
Dwrodzony niedobór czynnika VII.
Ewrodzony niedobór czynnika XI.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 48

U 25-letniej kobiety z wywiadem utraty 12 tygodniowej ciąży z nieznanej przyczyny stwierdzono obecność we krwi antykoagulanta toczniowego (LA). W tej sytuacji należy:

Arozpoznać zespół antyfosfolipidowy.
Brozpocząć profilaktykę przeciwzakrzepową za pomocą heparyny drobnocząsteczkowej.
Crozpocząć profilaktykę przeciwzakrzepową za pomocą aspiryny.
Dpodać aspirynę i powtórzyć badanie na LA po 6 tygodniach.
Eobserwować i powtórzyć badanie LA po 12 tygodniach.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 49

W przewlekłych chorobach wątroby stężenia czynników krzepnięcia zmniejszają się, z wyjątkiem:
1) fibrynogenu; 4) czynnika von Willebranda;
2) protrombiny; 5) czynnika XIII.
3) czynnika VIII;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,5.
B2,3.
C3,4.
D3,5.
E4,5.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 50

Które z twierdzeń dotyczących wrodzonego niedoboru czynnika VII jest nieprawdziwe?

Achoroba ta nazywana jest hipoprokonwertynemią.
Bdziedziczy się w sposób autosomalny recesywny.
Cczęsto ma łagodny przebieg kliniczny.
Dcharakteryzuje się przedłużeniem APTT i czasu protrombinowego.
Ew leczeniu stosuje się koncentraty czynnika VII.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 51

Desmopresyna jest przeciwwskazana u chorych na:

Achorobę von Willebranda typ 1.
Bchorobę von Willebranda typ 2A.
Cchorobę von Willebranda typ 2B.
Dchorobę von Willebranda typ 2N.
Ełagodną postać hemofilii A.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 52

Aktywność czynnika VIII wynoszącą 10% normy można stwierdzić u chorego na:

Aciężką postać hemofilii A.
Bumiarkowaną postać hemofilii A.
Cchorobę von Willebranda typ 2N.
Dzaawansowaną marskość wątroby.
Eamyloidozę.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 53

Powikłaniem stosowania dużych dawek czynnika IX u chorych na hemofilię B z inhibitorem w ramach programu wywoływania stanu tolerancji immunologicznej może być:

Azespół nerczycowy.
Bimmunologiczna małopłytkowość.
Cniedokrwistość hemolityczna.
Dzespół Budd-Chiari.
Eostre zapalenie trzustki.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 54

W leczeniu PBSz u kobiet w ciąży w 1 trymestrze stosować można:
1) imatynib; 4) hydroksykarbamid;
2) dazatynib; 5) leukaferezę.
3) interferon alfa;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2,5.
B1,3,4.
C2,4,5.
D3,4,5.
E3,5.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 55

Imatynib hamuje wyłącznie kinazę tyrozynową BCR/ABL, dlatego też jedynym wskazaniem do jego stosowania jest przewlekła białaczka szpikowa.

Aczęści I i II są prawdziwe i istnieje związek między nimi.
Bczęści I i II są prawdziwe, ale brak związku między nimi.
Cczęść I - prawdziwa, część II - fałszywa.
Dczęść I - fałszywa, cześć II - prawdziwa.
Eczęści I i II są fałszywe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 56

Przewlekła białaczka szpikowa najczęściej jest rozpoznawana w fazie:

Aprzewlekłej.
Bakcelaracji.
Ckryzy blastycznej.
Dpo 50 % w fazie przewlekłej i akcelaracji.
Epo 50% w fazie przewlekłej i kryzy blastycznej.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 57

W leczeniu przewlekłej białczki szpikowej leczeniem z wyboru jest allogeniczna transplantacja komórek progenitorowych hematopoezy, ponieważ jest to jedyna terapia, która doprowadza do całkowitego wyleczenia.

Aczęść I i II zdania jest prawdziwa i istnieje związek między nimi.
Bczęść I i II zdania jest prawdziwa, ale jest brak związku między nimi.
Cczęść I prawdziwa, część II fałszywa.
Dczęść I fałszywa, cześć II prawdziwa.
Eczęść I i II są fałszywe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 58

W którym roku terapii imatynibem u chorych z przewlekłą białaczką szpikową progresja do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej jest największa?

Apierwszym roku.
Bdrugim roku.
Ctrzecim roku.
Dczwartym roku.
Epiątym roku.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 59

W grupie chorych z przewlekłą białaczką szpikową po 7 latach terapii imatynibem odsetek CCyR wynosi:

A> 50%.
B> 60%.
C> 70%.
D> 80%.
Enie został określony, ponieważ imatynib nie jest tak długo stosowany.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 60

Uporządkuj według zachorowalności następujące nowotwory mieloproliferacyjne zaczynając od choroby o najniżej zachorowalności:
1) przewlekła białaczka szpikowa;
2) przewlekła białaczka neutrofilowa;
3) czerwienica prawdziwa.
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2,3.
B2,1,3.
C2,3,1.
D3,1,2.
E3,2,1.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 61

Fazę akceleracji przewlekłej białaczki szpikowej rozpoznajemy, gdy odsetek bazofilów wynosi:

A³ 1%.
B³ 5%.
C³ 10%.
D³ 15%.
E³ 20%.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 62

Niepowodzenie terapii imatynibem stwierdzamy gdy brak:

ACCyR po 18 miesiącach.
BMmolR po 18 miesiącach.
CCmolR po 18 miesiącach.
DPCyR po 18 miesiącach.
ECCyR po 12 miesiącach.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 63

Mutacją, która powoduje oporność na wszystkie zarejestrowane do terapii przewlekłej białaczki szpikowej inhibitory kinaz tyrozynowych jest:

AF317L.
BV299L.
CT315I.
DE255V.
EF359V.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 64

Wysokodawkowa chemioterapia i transplantacja autologicznych komórek krwiotwórczych znajduje zastosowanie w niżej wymienionych chorobach, z wyjątkiem:

Achłoniaka Hodgkina.
Bszpiczaka mnogiego.
Cniedokrwistości aplastycznej.
Dostrych białaczek szpikowych.
Echłoniaka grudkowego.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 65

Wskazaniem do transplantacji allogenicznych komórek u chorych na białaczkę limfatyczną przewlekłą są wszystkie wymienione stany kliniczne, z wyjątkiem:

Azespołu Richtera.
Boporności na programy z fludarabiną lub kladrybiną.
Cobecności del17p.
Dwystępowania del11q.
Ewznowy po przeszczepieniu autologicznych komórek hematopoetycznych.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 66

Wskazaniem do wysokodawkowej chemioterapii i transplantacji autologicznych komórek krwiotwórczych u chorych na chłoniaka rozlanego z dużych limfocytów B (DLBCL- Diffuse Large B cell Lymphoma) są niżej wymienione stany kliniczne, z wyjątkiem:

Aoporności na leczenie wg programu CHOP- (cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyny, prednizon) - rytuksymab.
Bwznowy po uprzednio uzyskanej remisji za pomocą CHOP- rytuksymab.
Cnietolerancji leczenia wg programu CHOP- rytuksymab.
Dprogresji w trakcie leczenia za pomocą CHOP- rytuksymab.
Ewysokiego ryzyka wg skorygowanego IPI (Revised International Prognostic Index) po uzyskaniu remisji w wyniku stosowania CHOP- rytuksymab.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 67

U chorych na szpiczaka mnogiego w wieku poniżej 65 lat zakwalifikowanych do wysokodawkowej chemioterapii i transplantacji autologicznych komórek krwiotwórczych w poprzedzającym leczeniu dla zmniejszania masy nowotworu przed przeszczepieniem nie wolno stosować:

Acyklofosfamidu.
Bcyklofosfamidu i prednizonu.
Cmelfalanu.
Dwinkrystyny, doksorubicyny, deksametazonu.
Etalidomidu i deksametazonu.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 68

U chorych na przewlekłą białaczkę szpikową wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych komórek hematopoetycznych jest:

Awystąpienie mutacji (z wyjątkiem T315I).
Boporność na imatynib.
Coporność na imatynib i interferon.
Doporność na inhibitory kinazy tyrozyny 1-ej i 2-ej generacji.
Ewznowa cytogenetyczna po uprzednio uzyskanej eliminacji chromosomu Ph i odstawieniu leczenia imatynibem.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 69

W ostrych białaczkach szpikowych do wysokodawkowej chemioterapii i transplantacji allogenicznych komórek krwiotwórczych nie kwalifikują się chorzy:

Az grupy wysokiego ryzyka.
Bz zmianami cytogenetycznymi t/8;21/ lub inv/16/ i nieobecnością mutacji C-kit.
Cw drugiej remisji.
Dz grupy ryzyka pośredniego (standardowego).
Ez M3 w przypadku wznowy.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 70

Wskazaniem do wysokodawkowej chemioterapii i transplantacji autologicznych komórek krwiotwórczych u chorych na chłoniaka Hodgkina są niżej wymienione stany, z wyjątkiem:

Aoporności na leczenie pierwszoliniowe.
Bprogresji w czasie leczenia pierwszoliniowego.
Cwznowy wczesnej.
Dwysokiego ryzyka po uzyskaniu remisji.
Euzyskania remisji po terapii ratującej u chorego z wznową wczesną.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 71

Chorzy na niedokrwistość aplastyczną - postać ciężka w wieku poniżej 20 lat - kwalifikowani są do transplantacji allogenicznych komórek hematopoetycznych:

Ajeśli ośmiomiesięczne leczenie immunosupresyjne nie dało korzystnego wyniku.
Bnatychmiast po ustaleniu rozpoznania.
Cjeśli zachodzi konieczność przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych częściej niż raz w miesiącu.
Djeśli występuje bardzo nasilona skaza krwotoczna.
Ejeśli w ciągu 3 mies. wystąpiły 2-3 zagrażające życiu infekcje.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 72

Ocenę ilości macierzystych komórek hematopoetycznych w materiale przeszczepianym przeprowadza się na podstawie oznaczeń liczby:

ACD4+.
BCD8+.
CCD34+.
DCD19+.
ECD13+.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 73

Najczęstszą przyczyną zgonu u chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową są:

Akrwawienia.
Bpowikłania autoimmunologiczne.
Cwtórne nowotwory i zespół Richtera.
Dchoroby towarzyszące, niezwiązane z przewlekłą białaczką limfocytową.
Eżadna z powyższych.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 74

W przewlekłej białaczce limfocytowej allogeniczne przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych należy rozważyć przede wszystkim u:

Awszystkich chorych poniżej 65 roku życia, którzy wyrażają świadomą zgodę na takie leczenie i mają dawcę rodzinnego.
Bmłodszych pacjentów z opornością na analogi puryn lub delecją 17p.
Cjako konsolidację u wszystkich chorych, u których osiągnięto całkowitą odpowiedź.
Dchorych z nawrotem po leczeniu chlorambucylem.
Eżadne z powyższych twierdzeń nie jest prawdziwe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 75

W której odpowiedzi uwzględniono wyłącznie wyniki badań, które należy interpretować jako korzystne czynniki rokownicze u chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową?

A1) stadium zaawansowania Rai II, 2) wysoki poziom kinazy tymidynowej, 3) obecność łącznie delecji 13q i delecji 17p w badaniu metodą FISH.
B1) delecja 13q w badaniu cytogenetycznym metodą FISH, 2) zmutowany stan IgVH, 3) wysoki poziom LDH.
C1) zmutowany stan IgVH, 2) niska ekspresja antygenu ZAP-70, 3) delecja 13q w badaniu cytogenetycznym metodą FISH.
D1) trisomia 12 w badaniu cytogenetycznym metodą FISH, 2) rozlany typ nacieczenia szpiku, 3) wysoka ekspresja rozpuszczalnego antygenu CD23.
E1) delecja 11q w badaniu cytogenetycznym metodą FISH, 2) niska ekspresja antygenu CD38, 3) zmutowany stan IgVH.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 76

Małopłytkowość immunizacyjna jako powikłanie przebiegu klinicznego przewlekłej białaczki limfocytowej:

Az wyboru jest leczona schematem RFC.
Bnie należy do powikłań immunologicznych przewlekłej białaczki limfocytowej.
Cjest najczęstszym powikłaniem autoimmunologicznym przewlekłej białaczki limfocytowej, ponieważ występuje u ponad połowy chorych.
Dtypowo jest uwarunkowana produkcją zimnych autoprzeciwciał klasy IgM przez klon nowotworowy.
Ewystępuje rzadko, łącznie u około 2-5% chorych.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 77

Bezpośrednio przed transplantacją komórek hematopoetycznych stosowane są niżej wymienione terapie, z wyjątkiem:

Awysokodawkowej chemioterapii.
Bwysokodawkowej radiochemioterapii.
Cwysokodawkowej radioterapii z napromienieniem całego ciała.
Dimmunoterapii.
Echemioterapii o zredukowanej intensywności.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 78

Standardowe postępowanie u bezobjawowego chorego w wieku 75 lat, z limfocytozą 20 G/l oraz prawidłowymi parametrami krwinek czerwonych i płytek krwi, u którego rozpoznano przewlekłą białaczkę limfocytową, powinno obejmować:

Aleczenie według schematu RFC.
Bleczenie chlorambucylem.
Ckilkutygodniową obserwację i analizę wskazań do leczenia.
Dsteroidoterapię.
Eleczenie rytuksymabem w monoterapii.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 79

U pacjenta z przewlekłą białaczką limfocytową i delecją 17p lekiem z wyboru jest:

Aalemtuzumab.
Brytuksymab.
Cbendamustyna.
Dchlorambucil.
Ekladrybina.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 80

Wskaż zdanie prawdziwe:

Aokoło 60% pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową wymaga leczenia w chwili rozpoznania.
Bwczesne rozpoczęcie terapii u chorych z przewlekłą białaczką limfocytową w stadium A wg Bineta przedłuża życie.
Cpacjent z rozpoznaniem zespołu Richtera ma wskazania do chemioterapii.
Dzajęcie więcej niż 2 obszarów węzłów chłonnych jest zawsze wskazaniem do terapii u chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową.
Ewszystkie odpowiedzi są prawidłowe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 81

Do kryteriów diagnostycznych przewlekłej białaczki limfocytowej należą:

Amonoklonalna ekspresja łańcuchów lekkich immunoglobulin.
Bekspresja markerów linii B.
Cprolimfocyty i komórki limfoplazmacytoidalne < 55%.
Dprawdziwe są odpowiedzi A i B.
Eprawdziwe są odpowiedzi A, B, C.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 82

Małopłytkowość immunizacyjna u chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową:

Awystępuje u około 20% pacjentów.
Bzawsze towarzyszy niedokrwistości autoimmunohemolitycznej.
Cwystępuje najczęściej w bardziej zaawansowanych stadiach choroby.
Djest najczęstszym powikłaniem autoimmunologicznym przewlekłej białaczki limfocytowej, ponieważ występuje u ponad połowy chorych.
Ewszystkie odpowiedzi są fałszywe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 83

U chorego w wieku 50 lat, bez objawów ogólnych, z zaawansowaniem białaczki limfocytowej IV wg Rai, stabilną limfocytozą na poziomie 50 G/l i małopłytkowością 4 stopnia o etiologii immunologicznej, bez limfadenopatii i organomegalii, należy:

Anatychmiast rozpocząć leczenie przeciwbiałaczkowe schematami nie zawierającymi analogów purynowych.
Bograniczyć się jedynie do obserwacji.
Crozpocząć leczenie immunosupresyjne wg standardów leczenia pierwotnej małopłytkowości immunologicznej, włącznie z kwalifikacją do splenektomii.
Dpołączyć leczenie przeciwbiałaczkowe z immunosupresyjnym.
Eprzetaczać preparaty koncentratu płytek krwi.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 84

W Europie najczęstszym rodzajem białaczki u dorosłych jest:

Aostra białaczka szpikowa.
Bprzewlekła białaczka szpikowa.
Costra białaczka limfoblastyczna.
Dprzewlekła białaczka limfocytowa.
Ebiałaczka włochatokomórkowa.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 85

U chorych z przewlekłą białaczką limfocytową allogeniczne przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych jest:

Astandardowym elementem leczenia wszystkich chorych.
Bstandardowym elementem leczenia chorych młodszych.
Cnie jest w ogóle zalecane.
Djest niestandardową opcją postępowania u chorych młodszych.
Eżadne z powyższych twierdzeń nie jest prawdziwe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 86

Do korzystnych czynników rokowniczych w przewlekłej białaczce limfocytowej nie należy:

Aobecność delecji 11q- w badaniu FISH.
Bzmutowany stan IgVH.
Cobecność delecji 13q w badaniu FISH.
Dniska ekspresja CD38.
Eujemny ZAP-70.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 87

O rozpoznaniu przewlekłej białaczki limfocytowej decyduje badanie:

Aszpiku kostnego.
Bcytogenetyczne.
Cmorfologiczne i immunofenotypowe krwi obwodowej.
Dkliniczne i morfologia krwi obwodowej.
Eobrazowe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 88

Powikłania hematologiczne w przewlekłej białaczce limfocytowej o charakterze autoimmunologicznym:

Asą bezwzględnym wskazaniem do rozpoczęcia leczenia przeciwbiałaczkowego.
Bnigdy nie wymagają leczenia.
Cu większości chorych są powikłaniem stosowania analogów purynowych.
Dnie wpływają znamiennie na rokowanie.
Ewystępują bardzo często, nawet u ponad 50% chorych.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 89

Do niekorzystnych czynników prognostycznych u chorych na ziarniniaka grzybiastego nie należy:

Awiek poniżej 60 rż.
Brozległość zmian skórnych.
Czajęcie narządów pozaskórnych.
Dwzrost aktywności LDH.
Etransformacja histologiczna z obecnością > 25% komórek blastycznych w badanym wycinku.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 90

Wartość kliniczną badania PET w ocenie skuteczności leczenia wykazano w:
1) chłoniaku rozlanym z dużych limfocytów B; 4) chłoniaku z obwodowych limfocytów T;
2) chłoniaku grudkowym; 5) chłoniaku MALT.
3) chłoniaku z komórek płaszcza;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2,3.
B1,4,5.
C2,3,4,5.
D2,3,4.
Ewszystkie wymienione.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 91

Do chłoniaków związanych z zakażeniem HIV należą:

Achłoniak rozlany z dużych limfocytów B.
Bchłoniak Burkitta.
Cchłoniak Hodgkina.
Dprawdziwe są odpowiedzi A i B.
Eprawdziwe są odpowiedzi A, B i C.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 92

Do biologicznych cech chłoniaka Burkitta nie należy:

Amorfologiczny obraz „gwiaździstego nieba”.
Bwskaźnik Ki67/MIB1 > 95%.
Cekspresja MYC.
Dekspresja BCL2.
Eekspresja CD 20.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 93

Krioglobulinemia z obecnością monoklonalnego białka IgM towarzyszy najczęściej:

Azespołowi Sezary’ego.
Bchłoniakowi limfoplazmocytowemu.
Cchłoniakowi Hodgkina.
Dzespołowi Richtera.
Echłoniakowi Burkitta.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 94

W badaniu immunofenotypowym koekspresja antygenów CD19 i CD5 jest zwykle obecna na komórkach:
1) chłoniaka limfocytowego/białaczki limfocytowej;
2) węzłowego chłoniaka strefy brzeżnej;
3) chłoniaka z komórek płaszcza;
4) białaczki włochatokomórkowej;
5) chłoniaka grudkowego.
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2.
B2,4.
C1,3.
D3,5.
E4,5.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 95

Radioterapia jest leczeniem z wyboru w terapii I linii:

Achłoniaka rozlanego z dużych limfocytów B (DLBCL) w stadium I, II.
Bchłoniaku Burkitta w skojarzeniu z chemioterapią w przypadku dużej masy węzłowej.
Cchłoniaków indolentnych w stadium I,II.
Dchłoniaka z komórek płaszcza w stadium IV.
Ezaawansowanego chłoniaka grudkowego z niskim indeksem FLIPI.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 96

Czynniki infekcyjne związane z patogenezą chłoniaków strefy brzeżnej to:
1) Helicobacter pylori; 4) Chlamydia psittaci;
2) Campylobacter jejuni; 5) wirus zapalenia wątroby typu C.
3) Borrelia burgdorferi;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2,3.
B1,2,5.
C1,3,4.
D2,4,5.
Ewszystkie wymienione.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 97

Wysokodawkowana chemioterapia z autologicznym przeszczepieniem komórek hematopoetycznych jest zalecana u chorych na chłoniaka rozlanego z dużych limfocytów B (DLBCL) w przypadku:

Ade novo rozpoznanego DLBCL w stadium II z dużym guzem śródpiersia (o średnicy powyżej 10 cm).
Bpostaci nawrotowej DLBCL.
Cde novo rozpoznanego DLBCL w stadium I z obecnością objawów B.
Dde novo rozpoznanego DLCBL w stadium IV z nacieczeniem szpiku.
Ewszystkie powyższe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 98

W leczeniu I linii chłoniaka Burkitta stosuje się następujące protokoły:
1) R-CHOP- 21; 4) GMALL B-ALL/NHL;
2) R-CHOP-14; 5) R-ICE.
3) CODOX-M/IVAC;
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,4.
B1,5.
C2,3.
D2,5.
E3,4.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 99

Do objawów B chłoniaków należą:

Aświąd skóry, gorączka do 37,5°C utrzymująca się min. 14 dni, podwojenie masy węzłowej w ciągu 14 dni.
Bnocne poty, gorączka > 38°C, utrata > 10% masy ciała w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
Cniedokrwistość, małopłytkowość, splenomegalia.
Dświąd skóry, utrata > 10% masy ciała w ciągu ostatnich 6 miesięcy, zespół żyły czczej górnej.
Eból węzłów chłonnych po spożyciu alkoholu, gorączka > 38°C, nocne poty.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 100

U pacjenta z rozpoznaniem chłoniaka zajęcie węzłów chłonnych szyjnych, śródpiersia oraz nacieczenie szpiku pozwala na określenie stadium choroby wg Ann Arbor:

AI.
BII.
CIIE.
DIII.
EIV.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 101

Zastosowanie techniki oceny obecności klonalnych rearanżacji genów immunoglobulinowych (IG) lub genu receptora limfocytów T (TCR) u chorych na ostrą białaczkę limfoblastyczną pozwala na wykrycie choroby resztkowej (minimal residual disease, MRD) z wrażliwością:

A0,1% (1 komórka nieprawidłowa na 1000 prawidłowych).
B0,01-0,001% (1 komórka nieprawidłowa na 10000 - 100000 prawidłowych).
C0,0001% (1 komórka nieprawidłowa na 1000000 prawidłowych).
D1% (1 komórka nieprawidłowa na 100 prawidłowych).
E0,00001% (1 komórka nieprawidłowa na 10000000 prawidłowych).

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 102

W przypadku izolacji DNA z komórek krwi obwodowej materiał o objętości 10-20 ml należy pobierać do jałowych probówek na:

Awersenian dwusodowy (EDTA).
Bheparynę litową.
Cskrzep.
Dbuforowany roztwór soli fizjologicznej.
Esól fizjologiczną.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 103

Metodą pozwalającą na jakościową ocenę obecności określonych defektów molekularnych u chorych na nowotwory limfo- i mieloproliferacyjne jest:

Areakcja łańcuchowa polimerazy (PCR).
BPCR z zastosowaniem allelospecyficznych oligonukleotydów (ASO-PCR).
CARMS-PCR (amplification refractory mutation system PCR).
Dwewnętrzna PCR (nested PCR).
Ewszystkie wymienione.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 104

Reakcja łańcuchowa polimerazy w czasie rzeczywistym (real-time PCR) pozwala na:

Aocenę ilości kopii badanego genu w trakcie stosowanego leczenia.
Bocenę obecności mutacji punktowych w obrębie badanego fragmentu genu.
Cocenę obecności mutacji delecyjnych w obrębie badanego fragmentu genu.
Dwykrycie obecności genów fuzyjnych.
Eocenę obecności miejsc restrykcyjnych.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 105

W diagnostyce różnicowej schorzeń układu krwiotwórczego wykonanie badań molekularnych umożliwia:

Apotwierdzenie nowotworowego charakteru proliferujących komórek.
Brozpoznanie choroby nowotworowej w przypadkach niemożliwych do wykrycia za pomocą innych metod, w tym cytomorfologicznych oraz cytofluorymetrycznych (w przypadku obecności rearanżacji/aberracji chromosomalnych lub swoistych mutacji określonych genów).
Czastosowanie terapii celowanej molekularnie.
Docenę obecności choroby resztkowej na poziomie molekularnym.
Ewszystkie odpowiedzi prawidłowe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 106

W diagnostyce hipereozynofilii należy uwzględnić wykonanie następujących badań cytogenetycznych i molekularnych, z wyjątkiem badań:

Ana obecność genu fuzji FIP1L1-PDGFRA.
Bna obecność del(4)(q12) lub t(4;10)(q12;p11).
Cna obecność aberracji cytogenetycznej w obrębie 5q31-33 (PDGFRB).
Dna obecność t(8;21)(q22;q22) (RUNX1-RUNX1T1).
Ena obecność aberracji cytogenetycznej w obrębie 8p11-13 (FGFR1).

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 107

U 40-60% pacjentów z pierwotnym zwłóknieniem szpiku można potwierdzić obecność aberracji cytogenetycznych w komórkach hematopoetycznych. Do najczęściej spotykanych nie należy:

Aczęściowa trisomia 1q.
Bdel 13 (q13q21).
Cdel 20q.
Dmonosomia 7.
Etrisomia chromosomu 8.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 108

Do kryteriów większych rozpoznania czerwienicy prawdziwej według WHO (zaproponowanych w 2008 roku) nie należy:

Awykazanie obecności mutacji V617F genu JAK2 lub innego defektu o podobnych konsekwencjach czynnościowych.
Bstwierdzenie podwyższonej wartości stężenia hemoglobiny (> 18,5 g/dl w przypadku mężczyzn, > 16,5 g/dl w przypadku kobiet).
Cstwierdzenie podwyższonego stężenia hemoglobiny lub hematokrytu (> 99 percentyla wartości dla określonego wieku, płci lub wysokości przebywania ponad poziomem morza).
Dwzrost masy krwinek czerwonych >25% ponad średnią przewidzianą wartość normalną.
Eobecność splenomegalii w badaniu przedmiotowym.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 109

Do czynników istotnie wpływających na ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowych u chorych na czerwienicę prawdziwą nie należy:

Atrombofilia.
Bprzebycie epizodu zakrzepowego.
Cnadciśnienie tętnicze.
Dcukrzyca.
Ewiek > 40 lat.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 110

W leczeniu czerwienicy prawdziwej u chorych wysokiego ryzyka zakrzepowego z przebytym dużym powikłaniem krwotocznym należy stosować:

Aleczenie cytoredukcyjne (hydroksykarbamid).
Bmałe dawki kwasu acetylosalicylowego doustnie.
Cheparynę drobnocząsteczkową podskórnie w dawkach profilaktycznych.
Dradioaktywny fosfor.
Echlorambucil.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 111

Wrodzony niedobór czynnika krzepnięcia XII cechuje się znacznym przedłużeniem APTT i:

Askłonnością do powtarzających się wylewów dostawowych.
Bupośledzonym gojeniem się ran.
Cskłonnością do krwawień z przewodu pokarmowego.
Dobfitymi i przedłużonymi krwawieniami miesiączkowymi u kobiet.
Enieobecnością skazy krwotocznej.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 112

W „przesiewowych” badaniach laboratoryjnych we wrodzonym niedoborze czynnika krzepnięcia VII stwierdza się:

Aprzedłużenie czasu krwawienia.
Bprzedłużenie APTT i czasu protrombinowego (APTT↑; PT ↑).
Cprzedłużenie APTT i prawidłowy czas protrombinowy (APTT↑; PT n).
Dprawidłowy APTT i przedłużony czas protrombinowy (APTT n; PT↑).
Eprzedłużony czas trombinowy.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 113

U pacjenta leczonego warfaryną z INR > 9, bez klinicznie istotnego krwawienia należy okresowo przerwać dalsze stosowania tego leku i:

Apodać witaminę K1 2,5-5,0 mg doustnie.
Bpodać witaminę K1 10 mg w powolnym wlewie dożylnym.
Cprzetoczyć świeżo mrożone osocze.
Dpodać witaminę K1 10 mg w powolnym wlewie dożylnym i przetoczyć świeżo mrożone osocze.
Eprzetoczyć koncentrat czynników rodziny protrombiny (PCC).

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 114

W wyniku interakcji, działanie warfaryny i acenokumarolu ulega nasileniu przy jednoczesnym stosowaniu:

Aflukonazolu lub itrakonazolu.
Bazatiopryny.
Cmerkatopuryny.
Dcyklosporyny.
Ebarbituranów.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 115

W zagrażającym życiu krwawieniu z przewodu pokarmowego u pacjenta leczonego warfaryną z INR 8,0 postępowaniem z wyboru jest toczenie:

Aświeżo mrożonego osocza.
Bosocza liofilizowanego.
Ckrioprecypitatu.
Dkoncentratu czynników rodziny protrombiny (PCC).
Eaktywowanego koncentratu czynników rodziny protrombiny (aPCC - FEIBA).

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 116

U chorego po przebyciu drugiego incydentu samoistnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wtórną profilaktykę przeciwzakrzepową należy stosować:

Aprzez 3 miesiące.
Bprzez 6 miesięcy.
Cprzez 9 miesięcy.
Dprzez 1 rok.
Ena stałe.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 117

U pacjenta leczonego z powodu zatorowości płucnej heparyną niefrakcjonowaną doszło w 6. dniu leczenia do obniżenia liczby płytek krwi z wyjściowej wartości 350 000/µl do 100 000/µl. Właściwym postępowaniem będzie:

Akontynuowanie leczenia z utrzymaniem 1,5-2,5-krotnego przedłużenia APTT w porównaniu z wartością wyjściową icodzienne monitorowanie liczby płytek.
Bwłączenie doustnego antykoagulantu z grupy antagonistów witaminy K (warfaryna, acenokumarol).
Cnatychmiastowe zastąpienie heparyny niefrakcjonowanej heparyną drobnocząsteczkową w dawce profilaktycznej.
Dnatychmiastowe zastąpienie heparyny niefrakcjonowanej heparyną drobnocząsteczkową w dawce terapeutycznej.
Enatychmiastowe zastąpienie heparyny niefrakcjonowanej lekiem przeciwkrzepliwym z grupy bezpośrednich inhibitorów trombiny albo inhibitorów aktywnego czynnika X.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 118

We wtórnej profilaktyce przeciwzakrzepowej antagonistą witaminy K (warfaryna albo acenokumarol) u chorego z zespołem antyfosfolipidowym (bez schorzeń współistniejących) zaleca się po przebyciu proksymalnej zakrzepicy żył głębokich utrzymanie:

AINR 1,5 - 2,5.
BINR 2,0 - 3,0.
CINR 2,5 - 3,5.
DINR 1,5 - 2,5 z 75 mg kwasu acetylosalicylowego.
EINR 2,0 - 3,0 z 75 mg kwasu acetylosalicylowego.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 119

Do laboratoryjnych kryteriów zespołu antyfosfolipidowego należy obecność:
1) przeciwciał przeciwjądrowych;
2) antykoagulantu toczniowego;
3) przeciwciał antykardiolipinowych;
4) przeciwciał przeciw beta-2-glikoproteinie I;
5) przeciwciał anty-dsDNA.
Prawidłowa odpowiedź to:

A1,2,3.
B2,3,4.
C1,3,4.
D2,3,5.
E1,4,5.

Poznaj poprawną odpowiedź

Pytanie 120

Najczęściej występującą w Polsce przyczyną wrodzonej trombofilii jest:

Aniedobór antytrombiny.
Bniedobór białka C.
Cniedobór białka S.
Dmutacja G1691A genu czynnika V (Arg506Glu) - czynnik V Leiden.
Emutacja G20210A genu protrombiny.

Poznaj poprawną odpowiedź

Hematologia — 2012 wiosna - baza pytań PES | EgzaminLEK.pl