Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Do charakterystycznych cech tzw. „niedożywienia cytokinopochodnego” u osób dializowanych, można zaliczyć:
1) zwykle prawidłową zawartość białkowo-kaloryczną diety chorego;
2) wysokie stężenie białka CRP w surowicy;
3) prawidłowe stężenie albuminy;
4) zwiększony katabolizm białka;
5) możliwość poprawy stanu odżywienia chorego poprzez zwiększenie dawki dializy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Miano komplementu jest obniżone w następujących glomerulopatiach:
1) SLE klasa V;
2) mezangiokapilarne kłębuszkowe zapalenie nerek;
3) układowe zapalenie naczyń;
4) ostre popaciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek;
5) w żadnej postaci kłębuszkowego zapalenia nerek nie jest obniżone.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ultraczystą wodę dla potrzeb hemodializy winno cechować:
1) pH 5,0-7,0 mg/l; 4) metale ciężkie ≤ 0,1 mg/l;
2) amoniak ≤0,1 mg/l; 5) endotoksyny pyrogenne ≤ 0,25 UE/ml.
3) wapń ≥0,04 mg/l;
Prawidłowa odpowiedź to:
Jeśli u kobiety kamica szczawianowo-wapniowa przebiega z kwasicą metaboliczną hipochloremiczną, dobowym wydalaniem wapnia
≥ 250 mg/db oraz normokaliemią to należy podejrzewać:
1) hiperkalciurię nerkową idiopatyczną; 4) kamicę indukowaną
2) kwasicę cewkową typu dystalnego; nieodpowiednią dietą;
3) pierwotną nadczynność przytarczyc; 5) sarkoidozę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół Alporta u osoby dorosłej:
1) dominuje u osoby płci żeńskiej;
2) jest częstą przyczyną przewlekłej niewydolności nerek;
3) podstawą rozpoznania histopatologicznego jest obraz mikroskopowy bioptatu nerki w mikroskopie elektronowym;
4) klinicznie cechuje się najczęściej zespołem nerczycowym;
5) rozpoznanie kliniczno-morfologiczne wymaga potwierdzenia badaniem genetycznym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdanie fałszywe dot. zespołu Fanconiego:
Stwierdzenia:
1) Amyloidoza związana z leczeniem hemodializami wywołana jest odkładaniem się w tkankach depozytów białka włóknikowego - β2-mikroglobuliny.
2) Stężenie β2-mikroglobuliny jest o 20-40% wyższe u chorych leczonych dializą otrzewnową.
Są:
Tętniczka prosta rzekoma, będąca elementem „wzmacniacza przeciwprądowego” uczestniczącego w procesie zagęszczania moczu, odchodzi od tętniczki:
Komórki mezangium:
1) posiadają na swojej powierzchni receptory dla wielu czynników wazoaktywnych;
2) produkują składniki błony podstawnej;
3) mezangium zewnętrznego komunikują się z komórkami mezangium wewnętrznego;
4) mają właściwości żerne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Komórki ziarniste aparatu przykłębuszkowego:
1) mają charakter chemoreceptorów, a przez ich powierzchnię luminalną odbywa się swobodny transport NaCl;
2) ich cytoplazma zawiera ziarnistości wypełnione reniną;
3) mają właściwości żerne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Grzyby są odpowiedzialne za 2-5% zapaleń otrzewnej u chorych dializowanych otrzewnowo. Najczęściej czynnikiem etiologicznym jest:
Gruźlica występuje wielokrotnie częściej u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek niż u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Najczęściej jest to gruźlica płuc. W leczeniu stosuje się kombinację leków przeciwprątkowych. Leczenie powinno trwać:
Gruźlica występuje wielokrotnie częściej u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek niż u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Najczęściej jest to gruźlica płuc. W leczeniu stosuje się kombinacje leków przeciwprątkowych. Podając isoniasid należy pamiętać, że powinno się równocześnie podawać:
Parakwat i inne pochodne dipirydylowe używane są jako środki chwastobójcze. W przypadku zatrucia tymi środkami może dojść do wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Wystąpienia ONN nerek możemy się spodziewać:
W przypadku wystąpienia ostrej niewydolności nerek u kobiety w ciąży z anurią rozpoczniesz leczenie dializami przy kreatyninie:
W przypadku zakażenia torbieli nerkowych można zastosować tylko niektóre antybiotyki i inne chemioterapeutyki. Nieprzydatne w leczeniu zakażonych torbieli są:
Zespół wątrobowo-nerkowy jest to szczególna postać ONN. Które z poniżej wypunktowanych zdań charakteryzujących ten zespół jest prawidłowe?
Posocznica jest obecnie definiowana jako „zespół układowej reakcji zapalnej” - SIRS. Zaburzenia funkcji nerek bardzo często występują w posocznicy. Częstość występowania zależy od ciężkości posocznicy. Ostrą niewydolność nerek we wstrząsie septycznym stwierdza się u:
Glomerulopatia anty-GBM jest wywołana przez:
Wskazania do urografii nie obejmują diagnostyki:
Na nerkową regulację homeostazy potasu wpływa:
1) stężenie potasu w osoczu;
2) aldosteron;
3) stężenie sodu w płynie cewkowym;
4) wielkość przepływu płynu cewkowego;
5) stężenie jonów wodorowych w płynie pozakomórkowym (alkaloza).
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z wymienionych czynników zwiększają GFR?
1) hiperproteinemia;
2) kamica nerkowa;
3) rozszerzenie tętniczki doprowadzającej;
4) rozszerzenie tętniczki odprowadzającej;
5) zwężenie tętniczki odprowadzającej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent ma następujące wyniki badania gazometrii tętniczej: pH=7,3, pCO2= 65 mmHg, pO2=49 mmHg. Rozpoznasz:
Pacjent ma następujące wyniki badania gazometrii tętniczej: pH=7,5, pCO2= 25 mmHg, pO2= 88 mmHg. Rozpoznasz:
Stężenie kreatyniny w osoczu:
1) nie zależy od diety;
2) jest czułym wskaźnikiem niewydolności nerek;
3) zależy od masy ciała;
4) znacznie przewyższa stężenie mocznika w rabdomiolizie;
5) odzwierciedla (w przybliżeniu) filtrację kłębuszkową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kobieta z wywiadem kilkudniowej biegunki ma następujący wynik gazometrii z krwi tętniczej: pH =7,25, pCO2 = 45 mmHg, HCO3-=-10 mmol/l. Rozpoznasz:
Dystrybucja wody w organizmie:
1) przestrzeń wodna wewnątrzkomórkowa (ICF) stanowi 1/3 całkowitej przestrzeni wodnej organizmu (TBW);
2) głównym kationem ICF jest potas;
3) przestrzeń wodna pozakomórkowa składa się z płynu śródmiąższowego, osocza i płynu międzykomórkowego;
4) głównymi anionami przestrzeni wodnej pozakomórkowej są: Cl- i HCO3-.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszą przyczyną samoistnej mieszanej krioglobulinemii jest infekcja:
Wskazaniem do zastosowania cynakalcetu u leczonego nerkozastępczo będzie:
Ocena stanu odżywienia chorych SGA (Subjective Global Assessment) obejmuje ocenę:
1) zmianę masy ciała w ciągu ostatnich 6 miesięcy;
2) obecność objawów ze strony przewodu pokarmowego (np. wymiotów, biegunki);
3) utratę tkanki podskórnej;
4) utratę tkanki mięśniowej;
5) stężenia albumin, prealbuminy, transferryny, białka CRP.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego z nefropatią cukrzycową i białkomoczem > 1g/dobę zalecane wartości ciśnienia tętniczego nie powinny być wyższe niż:
U niektórych chorych ze schyłkową niewydolnością nerek i normotensją przed transplantacją po przeszczepieniu nerki może pojawić się nadciśnienie tętnicze, gdyż nadciśnienie tętnicze może „wędrować z przeszczepioną nerką”.
Bakteriomocz bezobjawowy może stanowić wskazanie do antybiotykoterapii w przypadku:
1) kobiety w ciąży;
2) chorego z nefropatią IgA;
3) chorego z kamicą nerkową;
4) pacjenta po przeszczepieniu nerki;
5) pacjenta z przewlekłą chorobą nerek kierowanego na zabieg cystoskopii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Schematem immunosupresyjnym stosowanym u pacjenta po przeszczepieniu nerki, niosącym ze sobą najmniejsze ryzyko rozwoju cukrzycy potransplantacyjnej będzie:
U biorcy przeszczepu nerki, u którego schyłkowa niewydolność nerek rozwinęła się w przebiegu zespołu hemolityczno-mocznicowego, optymalnym schematem leczenia immunosupresyjnego będzie:
U 50-letniego chorego z szybko narastającymi objawami niedożywienia, dializowanego przez 8 lat metodą CADO, przeniesionego od pół roku do programu przewlekłych hemodializ z powodu nadprzepuszczalności i niewydolności ultrafiltracyjnej otrzewnej, w wykonanym z powodu cech przepuszczającej niedrożności rtg przeglądowym jamy brzusznej stwierdzono obecność zwapnień. Za najbardziej prawdopodobną przyczynę występujących zaburzeń uznasz:
Według zaleceń ASA (American Society of Apheresis) zastosowanie plazmaferezy może być leczeniem z wyboru w przypadkach:
1) Myasthenia gravis;
2) samoistnej mieszanej krioglobulinemii;
3) TTP (zakrzepowa plamica małopłytkowa);
4) zespołu nadlepkości w przebiegu np. makroglobulinemii Waldenstroma;
5) zespołu Goodpasture.
Prawidłowa odpowiedź to:
40-letnia kobieta, z BMI 30 kg/m2, od 2 miesięcy dializowana CADO, zgłasza wystąpienie krwistego dializatu, który samoistnie ustąpił przed upływem 24 godzin. Podobny epizod wystąpił miesiąc wcześniej. Za najbardziej prawdopodobną przyczynę nawracającego hemoperitoneum należy uznać:
Wystąpieniu przepuklin u chorej leczonej nerkozastępczo metodą CADO sprzyja:
1) wielotorbielowatość nerek jako przyczyna niewydolności nerek;
2) wielokrotne ciąże w wywiadzie;
3) otyłość;
4) rozpoczęcie dializoterapii przed upływem 2 tygodni od wszczepienia cewnika Tenckhoffa;
5) zwiększenie objętości pojedynczej wymiany do 3 l.
Prawidłowa odpowiedź to:
U obciążonych kardiologicznie chorych (np. po CABG), leczonych nerkozastępczo, najbardziej pożądanym zakresem docelowego stężenia hemoglobiny będzie:
Preparaty ziołowe zawierające kwas arystocholowy mogą być przyczyną:
Komórki kłębuszka nerkowego, których liczba zmniejsza się wraz z wiekiem to:
Zakażenie HBV niekiedy współistnieje z następującym układowym zapaleniem naczyń:
U mężczyzny 40-letniego ważącego 72 kilogramy stwierdzono poziom kreatyniny 2 mg/dL. Szacunkowy GFR wynosi:
Na oddział nefrologii przyjęto chorego z częstymi nawrotami rwy kulszowej w wywiadzie, z oligurią, wysypką skórną, stanami podgorączkowymi i eozynofilią. Jako lek pierwszego rzutu zastosujesz:
W schemacie leczenia immunosupresyjnego po przeszczepie nerki u chorych z wysokim ryzykiem choroby nowotworowej polecany jest następujący lek:
Wskazaniami do usunięcia cewnika Tenckhoffa są wszystkie wymienione, z wyjątkiem:
Konsekwencją długotrwałego stosowania alusalu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i hiperfosfatemią może być:
U dziecka stwierdzono wielomocz, osłabienie napięcia mięśni, niedobór wzrostu oraz kamicę nerkową w bad. usg. W badaniach laboratoryjnych obecna była kwasica metaboliczna, zasadowy odczyn moczu, hipokaliemia i hiperkalcjuria. Przyczyną dolegliwości najprawdopodobniej jest:
Rozplem komórek śródbłonka oraz „garbiki” podnabłonkowe w biopsji nerki to cecha charakterystyczna:
Pacjent z nefropatią cukrzycową powinien być bezwzględnie skierowany z POZ pod opiekę nefrologa, gdy GFR wynosi poniżej:
Na izbę przyjęć skierowano chorego z marskością wątroby, wzrostem azotemii i oligurią. 2 dni wcześniej w innym oddziale szpitalnym wykonano paracentezę upuszczając 5 litrów płynu puchlinowego. W badaniach dodatkowych stwierdzono hiponatremię, hiperkaliemię, śladowy białkomocz, małe stężenie sodu w moczu. Po próbie nawodnienia nie obserwowano zwiększenia ilości oddanego moczu. Na postawie ww. objawów można podejrzewać:
Pacjent z nefropatią inną niż cukrzycowa powinien być bezwzględnie skierowany z POZ pod opiekę nefrologa, gdy GFR wynosi poniżej:
Przepływ krwi przez nerki u zdrowej osoby wynosi około:
Wybierz prawdziwe twierdzenie dotyczące zasad kwalifikacji pacjentów dializowanych do przeszczepienia nerki:
Wybierz fałszywe twierdzenie dotyczące technik ciągłych leczenia nerkozastepczego:
Wybierz fałszywe twierdzenie dotyczące plazmaferezy:
(1) Ból głowy, nudności, wymioty, zaburzenia widzenia, dezorientacja, wzrost ciśnienia tętniczego podczas zabiegu hemodializy należą do objawów „zespołu niewyrównania”, (2) który rozwija się w następstwie reakcji anafilaktycznej na błonę dializacyjną, najczęściej przy pierwszym jej użyciu.
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące zwłóknienia zaotrzewnowego i powikłań nefrologicznych w jego przebiegu:
Wskaż rekomendowane wartości stężenia Hgb oraz minimalne docelowe wartości wyników badań oceniających gospodarkę żelazową u pacjentów dializowanych leczonych preparatami stymulującymi erytropoezę:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące nefropatii pokontrastowej:
42-letni mężczyzna z nadciśnieniem tętniczym opornym na leczenie, niewydolnością krążenie i nawracającymi obrzękami płuc w wywiadzie, trafił na oddział wewnętrzny z powodu anurii, która rozwinęła się w drugiej dobie po rozpoczęciu przyjmowania aliskirenu. Najbardziej prawdopodobną przyczyną ostrej niewydolności nerek może być:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące odczynu moczu:
Wskaż zdania prawdziwe dotyczące zastosowania leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron w pacjentów z przewlekła chorobą nerek (PChN):
1) stosowanie inhibitorów konwertazy u pacjentów w IV i V stadium PChN jest niewskazane ze względu na ryzyko hiperkaliemii;
2) wzrost stężenia kreatyniny o 10% po włączeniu inhibitora konwertazy stanowi wskazanie do natychmiastowego zaprzestania terapii;
3) w świetle wyników badania ONTARGET stosowanie terapii skojarzonej inhibitor konwertazy plus sartan jest przeciwwskazane u chorych z PChN;
4) inhibitory konwertazy i sartany nie powodują podwyższenia poziomu potasu u chorych dializowanych w anurii;
5) inhibitory konwertazy powinny być stosowane u chorych po przeszczepie nerki bardzo ostrożnie gdyż mogą powodować nadkrwistość i skłonność do zakrzepicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż twierdzenia prawdziwe dotyczące leczenia uogólnionych zapaleń naczyń z zajęciem nerek z obecnością przeciwciał ANCA:
1) w leczeniu indukcyjnym stosuje się cyklofosfamid w pulsach dożylnych lub doustnie z jednoczesnym leczeniem glikokortykosteroidami;
2) stosowanie cyklofosfamidu w formie doustnej niesie za sobą większe ryzyko leukopenii;
3) leczenie podtrzymujące glikokortykosteroidami oraz azatiopryną lub metotrksatem prowadzi się przynajmniej dwa lata;
4) w zapobieganiu nawrotom u chorych z ziarniniakowatością Wegenera można dodatkowo zastosować przewlekle trimetoprim-sulfametoksazol lub okresowo donosowo mupirocynę;
5) pacjenci z upośledzoną funkcją wydalniczą nerek nie wymagają redukcji dawki cyklofosfamidu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż twierdzenia prawdziwe dotyczące zachowawczego leczenia wtórnej nadczynności przytarczyc:
1) podczas stosowania kalcimimetyków nie należy jednocześnie podawać wapniowych preparatów wiążących wapń i preparatów witaminy D3;
2) sewelamer w postaci chlorowodorku może nasilić kwasicę metaboliczną;
3) przeciwwskazaniem do stosowania preparatów witaminy D3 jest hipokalcemia;
4) wskazaniem do paratyreidektomii jest oporna na farmakoterapię nadczynność przytarczyc (PTH > 800 pg/ml) przy podwyższonym poziomie stężenie Ca i P we krwi, ze zwapnieniami pozaszkieletowymi, świądem i miopatią;
5) sewelamer może nasilić zaburzenie lipidowe, podwyższając poziom cholesterolu frakcji LDL.
Prawidłowa odpowiedź to:
(1) Zespół pooperacyjny „głodnych kości” u pacjentów hemodializowanych po zabiegu paratyreidektomi charakteryzuje się hipokalcemią, (2) która jest następstwem zatrzymania osteoklastycznej resorpcji kości, przy zachowanej czynności osteoblastów.
Wskaż prawdziwe twierdzenia dotyczące pacjentów wysoko immunizowanych kwalifikowanych do przeszczepienia nerki:
1) w surowicy krwi pacjentów wysoko immunizowanych występują przeciwciała prefermowane przeciwko antygenom HLA;
2) miano PRA u pacjentów wysoko immunizowanych wynosi > 80%;
3) w celu odczulenia można podawać immunoglobulinę ludzką (IgG) czterokrotnie w dawce 1-2 g/kg, jeden raz w miesiącu;
4) przeciwciała antyidiotypowe zawarte w immunoglobulinach hamują wytwarzanie przeciwciał anty-HLA oraz indukują eliminację reaktywnych limfocytów T i B;
5) w celu odczulenia podawać można przeciwciała anty-CD 20 (rituximab), wykonywać plazamaferezę lub immunoadsorpcję.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż twierdzenie fałszywe dotyczące dostępu naczyniowego do hemodializy:
Wskaż twierdzenia prawdziwe dotyczące biopsji nerki:
1) stężenie kreatyniny w surowicy powyżej 3 mg/dl w przebiegu przewlekłej nefropatii w skojarzeniu z wielkością nerek poniżej 9.5 cm przemawia przeciwko wykonywaniu biopsji nerki;
2) badanie bioptatu nerki w mikroskopie immunofluorescencyjnym jest niezbędne w rozpoznaniu nefropatii IgA, zapalenia na tle obecności przeciwciał anty-GBM;
3) badanie bioptatu nerki w mikroskopie elektronowym jest niezbędne w rozpoznaniu zespołu Alporta, choroby cienki błon, zespołu paznokciowo-rzepkowego;
4) biopsja nerki jest niezbędnym elementem rozpoznania nefropatii cukrzycowej o typowym przebiegu klinicznym;
5) biopsja nerki powinna być wykonywana w każdym przypadku podejrzenia amyloidozy w celu oceny zajęcia nerek procesem chorobowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wybierz fałszywe twierdzenie dotyczące anatomii nerek.
U chorych z przewlekłą chorobą nerek-PChN często występują zaburzenia w funkcji wielu narządów. Dotyczy to również funkcji gruczołu tarczowego. U chorych z PChN obserwuje się:
Zastosowanie w badaniu rezonansu magnetycznego - MRI środka kontrastowego zawierającego gadolinium u pacjentów z 4 i 5 stopniem przewlekłej choroby nerek niesie ze sobą ryzyko wystąpienia:
Nefropatia Ig M należy do mezangialnych proliferacyjnych kłębuszkowych zapaleń nerek. W prawidłowym rozpoznaniu najważniejsze jest wykonanie biopsji nerki. W badaniu bioptatu konieczne do rozpoznania jest wykonanie badania:
Nefropatia Ig M należy do mezangialnych proliferacyjnych kłębuszkowych zapaleń nerek-KZN. Ten typ KZN u pacjentów po transplantacja nerki:
Nefropatia C1q należy do mezangialnych proliferacyjnych kłębuszkowych zapaleń nerek- KZN. W obrazie klinicznym dominuje krwiomocz i białkomocz. Choroba ta charakteryzuje się również tym, iż:
Glomerulopatia lipoproteinowa jest to choroba kłębuszków nerkowych związana z nieprawidłowym metabolizmem lipoprotein. Charakteryzuje się ona obfitymi złogami:
Glomerulopatia lipoproteinowa jest to choroba kłębuszków nerkowych związana z nieprawidłowym metabolizmem lipoprotein. Jedną z postaci glomerulopatii lipoproteinowej jest postać wiążąca się z wrodzonym niedoborem enzymu acylotransferazy lecytylocholsterolowej (LCAT). Jest to choroba uwarunkowana genetycznie dziedziczona w sposób:
„Shunt nephritis” jest to kłębuszkowe zapalenie nerek związane z:
Nefropatia błoniasta przebiega najczęściej z bardzo dużym białkomoczem. Gdy stwierdzimy nefropatię błoniastą to należy zawsze szukać przyczyny mogącej być jej przyczyną. Przyczyną nefropatii błoniastej mogą być:
U pacjentki będącej w ciąży stwierdzono przewlekłą niewydolność nerek i pacjentka wymaga leczenia nerkozastępczego. U takiej pacjentki najlepiej jest zastosować:
Leki o udowodnionym korzystnym wpływie spowalniającym postęp przewlekłej choroby nerek przez redukcję hiperfiltracji, nadciśnienia śródkłębuszkowego, białkomoczu, oraz ciśnienia systemowego jakimi są inhibitory konwertazy i sartany są bezwzględnie przeciwwskazane u:
Nefropatia cukrzycowa:
W ostrej niezapalnej niewydolności nerek zwykle najwcześniej uszkodzone są:
Wtórne błoniasto-rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek występuje w przebiegu:
Rak nerkowokomórkowy:
Zespół Barttera jest to defekt reabsorpcji NaCl i K w grubym odcinku wstępującego ramienia pętli Henlego. Charakteryzuje się on:
Cystynuria jest jedną z przyczyn kamicy nerkowej. Które ze stwierdzeń dotyczących cystynurii są prawdziwe?
Kwasica cewkowa dystalna (typu 1) spowodowana jest upośledzonym wydzielaniem jonu wodorowego przez cewki dalsze, często powoduje ona występowanie:
Wtórne błoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek może występować w przebiegu:
Zespół Gordona jest to:
W niedoborze wapnia mogą występować tzw. równoważniki tężyczki, pod postacią:
Ogniskowe i segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych:
Pierwotne błoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek charakteryzuje się:
U 55-letniej kobiety, chorującej od ponad 5 lat na reumatoidalne zapalenie stawów, wystąpiły objawy zespołu nerczycowego z towarzyszącym zmęczeniem, pogorszeniem wydolności fizycznej. W ostatnich miesiącach zauważyła zmniejszenie objętości wydalonego moczu. Badaniem fizykalnym stwierdzono ciastowate obrzęki podudzi oraz obrzęk twarzy z prawidłowymi wartościami RR. Stężenie kreatyniny we krwi 2 mg/dl. Białkomocz dobowy powyżej 4 g/dobę. Rozważane jest wykonanie biopsji nerki. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Chora lat 46, przebyła ostrą infekcję górnych dróg oddechowych. Po kilkunastu dniach wystąpiły bóle dużych stawów, głównie kolan i kostek oraz rumień na kończynach dolnych. Następnie dołączyły się objawy polineuropatii. Ciśnienie tętnicze w granicach I° wg WHO. W badaniach laboratoryjnych: białkomocz dobowy w granicach 1-2 g/dobę, krwinkomocz. Stężenie kreatyniny we krwi w granicach normy. Ponadto ujawniono znaczne przyspieszone opadanie krwinek, leukocytozę, wzrost stężenia CRP oraz wykryto w surowicy przeciwciała cANCA. W biopunktacie nerki stwierdzono między innymi martwicę włóknikowatą pętli naczyniowych kłębuszka nerkowego, a w tkance śródmiąższowej nacieki z limfocytów, monocytów, komórek plazmatycznych i granulocytów. Które rozpoznanie jest najbardziej prawdopodobne?
Chory lat 28, podczas wakacji w klimacie podzwrotnikowym, po znacznym wysiłku fizycznym (gra w siatkówkę) nagle zaczął uskarżać się na silne bóle w okolicach lędźwiowych. Dołączyło się parcie na pęcherz moczowy z częstym oddawaniem moczu o ciemnym zabarwieniu. Towarzyszyły nudności i wymioty. Wywiad rodzinny nieistotny. Badaniem przedmiotowym wykazano wzrost RR do 145/90, dodatni objaw Goldflama po stronie lewej. Leczenie objawowe przyniosło złagodzenie dolegliwości bólowych.
W wykazanym badaniu usg narządów jamy brzusznej nie stwierdzono przeszkody w drogach moczowych. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Chora lat 66, zgłosiła się do POZ z powodu bolesności mięśni kończyn dolnych, znacznego osłabienia, obrzęku podudzi. Choruje na cukrzycę od kilku lat. Z powodu zaburzeń lipidowych leczona statynami. Niedawno doznała urazu mechanicznego bez złamania kości. W ostatnich dniach zauważyła oddawanie moczu o zabarwieniu czerwono-brunatnym. Nie towarzyszyło pieczenie w cewce moczowej podczas mikcji. W badaniach laboratoryjnych znaczny wzrost poziomu kinazy kreatynowej i hiperpotasemia. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Mężczyzna lat 70, przebywający w ośrodku opiekuńczym, zachorował na zapalenie płuc. W leczeniu stosowano między innymi gentamycynę. Dotychczas nie uskarżał się na istotne dolegliwości ze strony układu moczowego. Po kilku dniach leczenia wystąpiły nudności i wymioty oraz wyraźne zmniejszenie diurezy dobowej. Obserwowano wzrost RR, nasilenie duszności spoczynkowej. Skierowany na dalsze leczenie do szpitala. Jaka była przyczyna hospitalizacji?
Chory lat 19, przebył przed 2 tygodniami infekcję górnych dróg oddechowych. Po tym czasie dość nagle wystąpiły silne bóle głowy z towarzyszącymi zawrotami, śladowe obrzęki kostek, oddawanie moczu o zabarwieniu mocnej herbaty. Po kilku dniach dołączyły się pobolewania w okolicy lędźwiowej oraz zmniejszenie dobowej diurezy. Lekarz POZ nie stwierdził nadciśnienia. W badaniu ogólnym moczu niewielki białkomocz oraz krwinkomocz. Bóle okresowo miały charakter kolki nerkowej. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Chory 60-letni zaczął odczuwać pobolewania w okolicach lędźwiowych, szybkie męczenie się, sporadycznie występowały stany gorączkowe. W kolejnych miesiącach choroby, spostrzegł okresowo pojawiający się bezbólowy krwiomocz oraz odczuwał uczucie przepełnienia w jamie brzusznej. Wywiad rodzinny bez istotnego znaczenia, nie występowały choroby nerek. Lekarz POZ stwierdził nieznaczne nadciśnienie. W jakim kierunku powinna zostać zaprogramowania diagnostyka w celu ustalenia rozpoznania?
Które z wymienionych zespołów klinicznych nie stanowią wskazania do biopsji nerki?
1) zespół nerczycowy u dzieci poniżej 16 roku życia bez zmian w osadzie moczu;
2) nafropatia w przebiegu rozpoznanej skrobiowicy;
3) zespół nerczycowy spowodowany zakrzepicą żył nerkowych;
4) bezobjawowy białkomocz;
5) ostry zespół nefrytyczny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chory lat 55 z objawami choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa, okresowo skarży się na bóle palucha, z towarzyszącym zaczerwienieniem i ograniczeniem ruchomości. Bóle te najczęściej pojawiają się po spożyciu dań mięsnych, niekiedy dań rybnych (karp, makrela). Przedmiotowo nadciśnienie tętnicze krwi I° wg WHO, pykniczny typ budowy ciała. W wywiadzie kilkakrotne ataki bólowe nerek, w badaniach laboratoryjnych stężenie glukozy w granicach 110-124 mg/dl na czczo, stężenie kreatyniny 1,3 mg/dl. Stwierdzono ponadto niewielki białkomocz poniżej 2 g/dobę oraz utrzymującą się izostenurię. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Które z poniższych twierdzeń są prawdziwe?
1) płyn dializacyjny zawierający polimery glukozy (PG-DS) wpływa korzystnie na ultrafiltrację;
2) płyn dializacyjny zawierający aminokwasy (AA-DS) poprawia stan odżywienia chorych;
3) płyn dializacyjny zawierający aminokwasy (AA-DS) obniża u chorych stężenie trójglicerydów w surowicy;
4) płyn dializacyjny zawierający aminokwasy (AA-DS) pogarsza stan odżywienia chorych;
5) płyn dializacyjny o pH obojętnym nasila ogólnoustrojowy przewlekły stan zapalny towarzyszący leczeniu DO.
Prawidłowa odpowiedź to:
Uszereguj w odpowiedniej kolejności najczęstsze przyczyny przewlekłej choroby nerek prowadzące do leczenia nerkozastępczego:
1) nefropatia nadciśnieniowa; 4) torbielowatość nerek;
2) zapalenie kłębuszków nerkowych; 5) inne choroby nerek.
3) nefropatia cukrzycowa;
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględne przeciwwskazania do leczenia dializą otrzewnową stanowią:
1) zrosty otrzewnowe uniemożliwiające przepływ dializatu;
2) utrata funkcji otrzewnej, jako błony filtracyjnej;
3) przeciek płynu przez przeponę;
4) przepuklina brzuszna bez możliwości korekcji chirurgicznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z wymienionych przetok tętniczo-żylnych wykorzystywanych do dializoterapii mogą powodować istotny wzrost śmiertelności u chorych przewlekle hemodializowanych?
1) przetoka tętniczo-żylna promieniowo-dogłowowa i jej warianty;
2) przetoka na wysokość dołu łokciowego z wykorzystaniem tętnicy ramieniowej i żył ramienia;
3) przetoka tętniczo-żylna z wykorzystaniem sztucznych naczyń z politetrafluoroetylenu (PTFE);
4) cewniki naczyniowe umieszczone w dużych naczyniach.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wśród działań niepożądanych wywołanych podawaniem czynników stymulujących erytropoezę (ESA) u chorych leczonych nerkozastępczo najczęściej obserwuje się:
Obecność rozlanych złogów C4d w kapilarach około cewkowych w bioptacie nerki przeszczepionej sugeruje:
Stwierdzenia prawdziwe to:
1) system Genius pozawala na wykonanie powolnej ciągłej żylno-żylnej ultrafiltracji;
2) SLEDD jest mało wydajną techniką hybrydową;
3) technika MARS pozawala na wykonanie ciągłej hemodiafiltracji;
4) dializy albuminowe są możliwe do wykonania technikami MARS, PROM, SPAD;
5) najważniejszym sposobem usuwania toksyn podczas hemofiltracji jest konwekcja.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaźnikami złego stanu odżywienia chorych z przewlekłą chorobą nerek są:
1) wysokie stężenie mocznika i cholesterolu; 4) stężenie albumin < 3,5g/l;
2) liczba limfocytów < 2 K/ul; 5) stężenie transferyny < 150mg/dl.
3) stężenie IGF-1 < 500mg/l;
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawdziwe są:
1) zastosowanie bioimpedancji elektrycznej (BIA) jest dobrą metodą pomiaru zawartości wody w ustroju;
2) złotym standardem pomiaru składu masy ciała jest metoda DEXA;
3) najlepszą metodą pomiaru tkanki tłuszczowej wisceralnej jest badanie tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego;
4) najlepszymi metodami pomiaru tkanki tłuszczowej wewnątrzbrzusznej są badania USG i rezonansu magnetycznego;
5) BMI jest najlepszym parametrem określającym stan odżywienia chorych dializowanych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Choroba cienkiej błony podstawnej charakteryzuje się uogólnionym lub segmentalnym ścieńczeniem GBM i poddaje się leczeniu glikokortykosteroidami.
Prawdziwym stwierdzeniem jest:
1) kryterium całkowitej remisji nefropatii toczniowej jest redukcja stosunku stężenia białka do kreatyniny w moczu < 0,2;
2) klasa V nefropatii toczniowej to mezangialne rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek;
3) zapalenie naczyń zazwyczaj towarzyszy SLE;
4) przeciwciała przeciw składowej C1q dopełniacza (anty-C1q) odgrywają kluczową rolę w patogenezie nefropatii toczniowej;
5) klasa I nefropatii toczniowej to błoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek.
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawdziwym stwierdzeniem jest:
1) leczenie rewaskularyzacyjne u chorych dializowanych z zaawansowaną chorobą wieńcową jest niewskazane ze względu na dużą śmiertelność;
2) leki beta-adrenolityczne u chorych z przewlekłą chorobą nerek nie zmniejszają całkowitej umieralności chorych;
3)przeszczepienie nerki likwiduje zagrożenie chorobami układu krążenia;
4) jednorazowe oznaczenie troponiny T u chorych z przewlekłą chorobą nerek i objawami ostrego zespołu wieńcowego jest wystarczajace do jego rozpoznania;
5) propeptyd NT-proBNP w przewlekłej chorobie nerek ma podstawowe znaczenie w rozpoznawaniu niewydolności serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zalecane wartości parametrów gospodarki wapniowo-fosforanowej to:
Wtórne ogniskowe, segmentalne twardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) jest wywołane przez:
1) zakażenie HIV; 4) otyłość;
2) zakażenie CMV; 5) pamidromat.
3) nefopatię cukrzycową;
Prawidłowa odpowiedź to:
W zespole hiperkalcemicznym występują:
1) poliuria i hiperklaciuria; 4) nadciśnienie tętnicze;
2) hipoacyduria; 5) keratopatia wstążkowa.
3) biegunki i brak łaknienia;
Prawidłowa odpowiedź to:
Głównymi modulatorami wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym, mobilizacji lub odkładania wapnia w kościach i wydalania przez nerki są:
1) PTH;
2) aktywność receptora Ca-R i stężenie wapnia;
3) stężenie witaminy D3;
4) białko Klotho;
5) układ renina-angiotensyna-aldosteron.
Prawidłowa odpowiedź to:
Hiponatremia jest typowa dla:
1) zespołu SIADH; 4) defektu błony erytrocytów;
2) choroby Addisona; 5) marskości wątroby.
3) hiperlipidemii;
Prawidłowa odpowiedź to: