Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Badania szpiku kostnego u pacjentów z izolowaną małopłytkowością i podejrzeniem pierwotnej małopłytkowości immunologicznej wykonuje się:
U 21-letniej kobiety występują krwawienia z nosa, z dziąseł, łatwe siniaczenie, obfite krwawienia miesiączkowe. Przesiewowe badania krzepnięcia wykazały wyniki prawidłowe, z wyjątkiem przedłużenia czasu protrombinowego (PT). Jakie badanie należy wykonać w celu ustalenia rozpoznania?
Wśród niżej wymienionych, wskaż schematy leczenia przeciwnowotworowego związane z ponad 20% ryzykiem gorączki neutropenicznej:
1) DHAP (deksametazon, cytarabina, cisplatyna);
2) Stanford V;
3) CHOP-21.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące pneumotoksyczności bleomycyny:
1) występuje u ok 10% leczonych bleomycyną;
2) występuje częściej u osób poniżej 30. roku życia;
3) jej ryzyko wzrasta u chorych poddawanych radioterapii klatki piersiowej;
4) jej ryzyko wzrasta u chorych leczonych jednocześnie granulocytarnymi czynnikami wzrostu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdania prawdziwe dotyczące profilaktyki przeciwwymiotnej w trakcie leczenia przeciwnowotworowego:
1) podając dożylnie ondansetron nie należy przekraczać jednorazowej dawki 16 mg, ze względu na ryzyko komorowych zaburzeń rytmu;
2) jednoczasowe przyjmowanie warfaryny i aprepitantu może doprowadzić do obniżenia międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR);
3) w przypadku nieskuteczności profilaktyki przeciwwymiotnej, można podać olanzapinę (lek zarejestrowany w leczeniu schizofrenii) w dawce 2,5 - 5,0 mg dwa razy dziennie doustnie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdania prawdziwe dotyczące cytostatyków:
1) leki alkilujące należą do fazowo swoistych i powodują zatrzymanie cyklu komórkowego w fazie mitozy wskutek tworzenia wiązań z tubuliną;
2) leki o działaniu antymetabolicznym należą do fazowo nieswoistych;
3) leki z grupy alkaloidów roślinnych działają głównie poprzez hamowanie enzymów uczestniczących w syntezie DNA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdania prawdziwe dotyczące leczenia metotreksatem w dużych dawkach:
1) przy kwalifikacji do podania wysokich dawek metotreksatu należy kierować się klirensem kreatyniny, który musi przekraczać 30 ml/min.;
2) do prowadzenia takiego leczenia konieczna jest dostępność oznaczania stężenia osoczowego metotreksatu w ciągu tego samego dnia roboczego;
3) oznaczanie stężenia osoczowego metotreksatu należy rozpocząć 48 godzin po rozpoczęciu jego podawania, a następnie codziennie do obniżenia stężenia poniżej 5 x 10-8 M.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie przeciwnowotworowe w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnych środków ostrożności. Wskaż zdania prawdziwe:
1) odsetek wad wrodzonych u dzieci matek przyjmujących imatynib w ciąży wynosi 9,6%;
2) interferon alfa nie przechodzi przez łożysko i nie wywiera efektu teratogennego;
3) ciężarne w 2. i 3. trymetrze ciąży z chłoniakiem Hodgkina można leczyć schematem ABVD, a chłoniakiem nie-Hodgkina - schematem CHOP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chorzy na MDS uzależnieni od transfuzji z izolowaną del 5q wymagają leczenia:
Chorzy na MDS ze wskaźnikiem ryzyka niskim i pośrednim-1, z bezobjawową cytopenią i obecnością < 5% blastów w szpiku, wymagają:
Przy braku odpowiedzi na leczenie azacytadyną chorych na MDS, po ilu cyklach leczenia należy zaprzestać jej stosowania?
Obecność cytopenii i ilości blastów < 1% w krwi obwodowej oraz dysplazji dotyczących < 10% komórek linii komórkowych, ilości blastów < 5% i zmian cytogenetycznych potwierdzających MDS w szpiku upoważnia do rozpoznania:
W którym zespole mielodysplastycznym obserwuje się obecność pałeczek Auera?
W przypadku braku koncentratu płytek krwi (KKP) jednoimiennego z grupą krwi biorcy:
1) dopuszcza się przetoczenie KKP grupy O pod warunkiem, że przetaczany składnik pochodzi od dawcy o niskim mianie przeciwciał anty-A;
2) dopuszcza się przetoczenie KKP grupy O pod warunkiem, że przetaczany składnik ma zredukowaną ilość osocza (KKP zawieszone z płynie wzbogacającym);
3) dopuszcza się przetoczenia KKP grupy O pod warunkiem, że przetaczany składnik nie zawiera osocza (KKP zawieszone w 0,9% NaCl);
4) dopuszcza się przetaczanie KKP grupy O RhD ujemny;
5) dopuszcza się przetaczanie KKP grupy O pod warunkiem, że przetaczany składnik jest zawieszony w osoczu grupy AB;
6) nie wolno przetaczać KKP innej niż biorca grupy krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku przetoczeń koncentratów płytek krwi ryzyko pojawienia się oporności na przetaczane płytki krwi zmniejsza:
U chorego z małopłytkowością w przypadku wystąpienia gorączki lub posocznicy graniczną liczbą płytek krwi, poniżej której wskazane jest profilaktyczne przetoczenie koncentratu płytek krwi jest:
W których z poniższych stanów klinicznych plazmafereza lecznicza jest uznanym leczeniem pierwszej linii?
1) krioglobulinemia;
2) ciężki zespół nadlepkości w gammapatiach monoklonalnych;
3) nefropatia szpiczakowa;
4) zakrzepowa plamica małopłytkowa;
5) mikroangiopatia zakrzepowa skojarzona z tiklopidyną;
6) duże stężenie przeciwciał grupowych krwi u chorego poddawanego przeszczepieniu niezgodnych grupowo komórek krwiotwórczych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z poniższych protokołów stosowanych w przygotowaniu do transplantacji komórek krwiotwórczych nazywany jest kondycjonowaniem niemieloablacyjnym?
W masywnych przetoczeniach stosunek przetaczanych jednostek KKCz do osocza powinien wynosić:
Który z poniższych objawów przewlekłej choroby przeszczep-przeciw-gospodarzowi nie wymaga potwierdzenia badaniem histopatologicznym?
Haploidentycznym dawcą komórek krwiotwórczych mogą być:
Który z poniższych genów nie jest rutynowo brany pod uwagę przy doborze niespokrewnionych dawców komórek krwiotwórczych do transplantacji?
Który z poniższych leków jest stosowany w leczeniu bezobjawowego zakażenia EBV po transplantacji allogenicznych komórek krwiotwórczych?
Które z poniższych jest standardowym wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych komórek krwiotwórczych od zgodnego w zakresie HLA rodzeństwa?
Wtórne nowotwory są jednym z późnych powikłań procedur związanych z transplantacją komórek krwiotwórczych. W której z poniższych sytuacji ryzyko wystąpienia wtórnej ostrej białaczki szpikowej jest największe?
Utrata pamięci i zmiany psychiczne (depresja, stupor, halucynacje) są znanym efektem długotrwałej:
Przyczyną niedokrwistości mikrocytarnej z podwyższonym poziomem żelaza może być:
Anemia w niedoczynności tarczycy przybiera najczęściej postać:
Najskuteczniejszym objawowym leczeniem ciężkiego krwawienia w nabytej hemofilii A jest zastosowanie:
Pancytopenia z hipersegmentacją jąder granulocytów z podwyższonym stężeniem LDH w surowicy krwi jest najbardziej charakterystyczna dla:
Nabytą naczyniową skazą krwotoczną nie jest:
Charakterystycznym objawem dla zespołu antyfosfolipidowego (APS) nie jest:
Do obrazu klinicznego zespołu Moschcowitza nie należy/ą:
Najwyższe ryzyko pierwszego epizodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej występuje w trombofilii wrodzonej spowodowanej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia chorych na ostrą białaczką szpikową przeszczepem allogenicznych komórek krwiotwórczych poprzedzony kondycjonowaniem mieloablacyjnym:
1) ten rodzaj przeszczepu zapewnia silną immunosupresję i eradykację minimalnej choroby resztkowej, śmiertelność zależna od przeszczepu - TRM jest wyższa, ale przeżycie całkowite - OS po transplantacji dłuższe, w porównaniu z przeszczepem po zredukowanym kondycjonowaniu. Wskazany jest u osób w dobrym stanie biologicznym, szczególnie z podtypami AML o korzystnym rokowaniu;
2) w celu wydłużenia przeżycia wolnego od choroby - DFS, po przeszczepie stosuje się możliwie jak najdłużej leczenie immunosupresyjne, kontrolując chimeryzm i objawy reakcji GVH;
3) ten rodzaj przeszczepu jest dobrze tolerowany, śmiertelność zależna od przeszczepu - TRM i przeżycie wolne od choroby - DFS podobne w porównaniu z przeszczepem po kondycjonowaniu zredukowanym - RIC. Wadą jest niemożliwość stosowania u pacjentów starszych i w gorszym stanie biologicznym;
4) ten rodzaj przeszczepu zapewnia silną immunosupresję i eradykację minimalnej choroby resztkowej, śmiertelność zależna od przeszczepu - TRM jest wyższa, ale przeżycie wolne od choroby - DFS dłuższe, w porównaniu z przeszczepem po zredukowanym kondycjonowaniu. Wskazany jest u osób w dobrym stanie biologicznym, szczególnie w podtypach o pośrednim i złym rokowaniu;
5) w celu wydłużenia czas wolnego od choroby - DFS i całkowitego przeżycia - OS po przeszczepie zmniejsza się stopniowo leczenie immunosupresyjne kontrolując chimeryzm i objawy reakcji GVH.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenia dotyczące wskazań do leczenia przeszczepieniem komórek krwiotwórczych w szpiczaku plazmocytowym są prawdziwe?
1) po uzyskaniu pierwszej remisji stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych. Po autoprzeszczepie stosowane może być leczenie podtrzymujące;
2) w szpiczaku plazmocytowym bez genetycznych czynników ryzyka stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych dopiero po uzyskaniu kolejnej remisji;
3) po uzyskaniu pierwszej remisji stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych, przeszczep allogeniczny stanowi opcję kliniczną dającą szansę wyleczenia i powinien być rozważony u pacjentów młodych oraz u pacjentów z chorobą o złym rokowaniu, którzy są w dobrym stanie biologicznym;
4) w szpiczaku plazmocytowym opornym na leczenie pierwszej linii, u chorych w dobrym stanie biologicznym, należy niezwłocznie zastosować kondycjonowanie niemieloablacyjne i przeszczep alogeniczny;
5) po uzyskaniu pierwszej remisji stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych wyłącznie u chorych z delecją 17 p lub translokacją t(4:14).
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenia dotyczące wskazań do leczenia przeszczepieniem komórek krwiotwórczych w chłoniakach z komórek płaszcza są prawdziwe?
1) tylko w drugiej lub kolejnej remisji stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych;
2) po uzyskaniu pierwszej remisji lub w kolejnych remisjach stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych, opcję kliniczną stanowi alloprzeszczep od zgodnego w HLA rodzeństwa, w CR > 1 od niespokrewnionego dawcy (zgodność 10/10);
3) dopiero w drugiej remisji lub w kolejnych remisjach stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych, a następnie alloprzeszczep od zgodnego w HLA rodzeństwa lub od niespokrewnionego dawcy;
4) w chłoniakach z komórek płaszcza opornych na leczenie należy niezwłocznie zastosować alloprzeszczep po kondycjonowaniu mieloablacyjnym;
5) w chłoniakach z komórek płaszcza opornych na leczenie należy niezwłocznie zastosować autoprzeszczep komórek krwiotwórczych, a następnie alloprzeszczep po kondycjonowaniu niemieloablacyjnym.
Prawidłowa odpowiedź to:
W celu uzyskania wszczepu należy podać odpowiednią liczbę komórek krwiotwórczych. Które z niżej podanych wartości progowych w przeliczeniu na kg lub wagi ciała biorcy są właściwe przy pobraniu komórek krwiotwórczych z krwi obwodowej leukaferezą?
Które stwierdzenia dotyczące wskazań do leczenia przeszczepieniem komórek krwiotwórczych w chłoniakach grudkowych są prawdziwe?
1) w CR1 (w pierwszej remisji) stosuje się standardowo wysokodawkowe leczenie konsolidujące i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych, a w kolejnych remisjach alloprzeszczep;
2) w chłoniakach grudkowych z grupy pośredniego/wysokiego ryzyka już w CR1 (w pierwszej remisji) należy zastosować alloprzeszczep od zgodnego w HLA rodzeństwa;
3) w CR2 stosuje się standardowo leczenie wysokodawkowe i autoprzeszczep komórek krwiotwórczych, a przeszczep allogeniczny od w pełni zgodnego w HLA dawcy stanowi opcję kliniczną;
4) w CR2 stosuje się standardowo przeszczep allogeniczny od w pełni zgodnego w HLA dawcy;
5) w chłoniakach grudkowych opornych na leczenie standardowe, autoprzeszczep nie jest zalecany, jako opcja kliniczna zalecany jest przeszczep allogeniczny od w pełni zgodnego w HLA dawcy (wcześniej należy uzyskać jak najlepszą remisję np. leczeniem w ramach badań klinicznych).
Prawidłowa odpowiedź to:
Jaki protokół leczniczy zalecany jest w pierwszej linii u chorych z makroglobulinemią Waldenstroma w przypadku cytopenii?
Do kryteriów rozpoznania białaczki plazmocytowej należy:
Jaka jest główna funkcja białek z rodziny Dickkopf (DKK-1)?
Do jakiej grupy nowych leków stosowanych w terapii szpiczaka plazmocytowego należy panobinostat?
Pierwsze przeciwciało monoklonalne zarekomendowane do terapii szpiczaka plazmocytowego to:
Którego z niżej wymienionych czynników nie obejmuje Indeks Prognostyczny dla makroglobulinemii Waldenströma (IPS-SWM)?
W trakcie leczenia przewlekłej białaczki szpikowej inhibitorami kinaz tyrozynowych należy okresowo wykonywać badanie:
Do kryteriów diagnostycznych fazy akceleracji przewlekłej białaczki szpikowej wg ELN i WHO należy:
Który z poniższych parametrów nie należy do kryteriów całkowitej odpowiedzi hematologicznej podczas leczenia przewlekłej białaczki szpikowej?
Odpowiedź optymalna na leczenie inhibitorem kinazy tyrozynowej według zaleceń European Leukemia Net z 2013 r. to:
Większa odpowiedź molekularna (MMR) uzyskiwana w przebiegu leczenia przewlekłej białaczki szpikowej inhibitorami kinaz tyrozynowych odpowiada:
W przypadku oporności na leczenie imatynibem w dawce 400 mg/d związanej z wystąpieniem mutacji genu ABL o typie T315I skutecznym leczeniem drugiego rzutu jest:
Do często stwierdzanych zmian w ocenie cytomorfologicznej szpiku u chorych na niedokrwistość megaloblastyczną należą:
1) zwiększona komórkowatość szpiku, ze zwiększeniem odsetka prekursorów linii erytropoetycznej;
2) obecność megakariocytów o niepodzielonym jądrze;
3) obecność licznych olbrzymich metamielocytów i olbrzymich granulocytów o jądrze pałeczkowatym;
4) odnowa megaloblastyczna z cechami nieprawidłowej erytropoezy (dyserytropoezy);
5) obecność licznych granulocytów z nadmiernie podzielonym jądrem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do typowych zmian w badaniu trepanobioptycznym szpiku u chorych na makroglobulinemię Waldenströma należą:
1) zwiększona komórkowatość szpiku, ze zwiększeniem odsetka komórek limfoidalnych i plazmatycznych;
2) wzrost odsetka mastocytów i bazofilów;
3) obecność rozdętych plazmocytów (płomieniocytów);
4) obecność nacieku z dojrzałych morfologicznie limfocytów o charakterze mieszanym, dyfuzyjno-grudkowym;
5) zmniejszona komórkowatość szpiku z obecnością nacieku z komórek jednojądrzastych z owalnym, okrągłym lub wciętym jądrem i jasną zasadochłonną cytoplazmą.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najwcześniejszymi i często niezauważanymi podczas oceny rozmazu krwi objawami niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego są:
1) limfopenia;
2) leukopenia z neutropenią;
3) umiarkowana małopłytkowość, niekiedy z obecnością dużych pytek krwi;
4) makrocytoza erytrocytów, z obecnością megalocytów;
5) obecność licznych granulocytów z nadmiernie podzielonym jądrem (1% granulocytów mających ≥ 6 płatów lub 5% mających ≥ 5 płatów).
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecność płytek olbrzymich w rozmazie krwi obwodowej jest typowym zjawiskiem u chorych na:
1) zespół Bernarda i Souliera;
2) zespół Wiskotta i Aldricha;
3) zespół Paris-Trousseau;
4) zespół Scotta;
5) trombastenię Glanzmanna.
Prawidłowa odpowiedź to:
W badaniu mikroskopowym możliwa jest ocena morfologii erytrocytów. Opis leptocytów najlepiej oddaje następująca charakterystyka:
Na obecność anomalii Pelgera-Huëta w obrębie granulocytów krwi obwodowej wskazuje:
Niedokrwistość Fanconiego to wrodzony zespół chorobowy przebiegający z aplazją szpiku i wynika z:
Postać nieciężką aplazji szpiku leczy się:
W których dwóch z poniższych schorzeń może wystąpić aplazja szpiku:
1) toczeń trzewny;
2) nocna napadowa hemoglobinuria;
3) niedokrwistość hemolityczna z zimnymi przeciwciałami;
4) niedokrwistość hemolityczna wywołana zmianami cytoszkieletu;
5) przewlekłe krwawienie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z niżej wymienionych danych laboratoryjnych charakteryzują postać ciężką aplazji szpiku?
1) liczba granulocytów< 0,5x109/L;
2) liczba granulocytów < 0,2x109/L;
3) liczba płytek krwi < 20x109/L;
4) liczba płytek krwi < 10x109/L;
5) hemoglobina < 70 G/L.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie immunoablacyjne aplazji szpiku składa się z:
1) ATG;
2) cyklosporyny;
3) glikokortykosteroidów;
4) endoksanu;
5) imuranu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ostra białaczka szpikowa albo limfoblastyczna z naciekami w obrębie ośrodkowego układu nerwowego jest wskazaniem do:
W leczeniu indukującym ostrej białaczki szpikowej obecnie u osób powyżej 50. roku życia i przy leukocytozie powyżej 50G/l z wyboru zaleca się zastosowanie:
Profilaktyka wystąpienia zmian białaczkowych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego stosowana jest u dorosłych jako standardowy element leczenia indukującego:
Do aberracji chromosomalnych, których wystąpienie jest wystarczające do rozpoznania ostrej białaczki szpikowej nie należy:
Brak ekspresji antygenu CD20 jest charakterystyczny dla następującego chłoniaka wywodzącego się z limfocytów B:
Międzynarodowy wskaźnik rokowniczy (International Prognostic Index - IPI) chłoniaków agresywnych jest określany w oparciu o następujące czynniki zwiększonego ryzyka, z wyjątkiem:
Rozpoznanie chłoniaka z komórek płaszcza powinno być ustalone na podstawie:
Co należy wykonać w przypadku pierwszego nawrotu lub 2- krotnego pojawienia się onkogenu PML/RAR-alfa w badaniu PCR u chorych z ostrą białaczką promielocytową?
Do którego stopnia zaawansowania wg klasyfikacji z Ann Arbor (modyfikacja Lugano 2014) kwalifikuje stwierdzenie masywnego zajęcia węzłów chłonnych śródpiersia z naciekaniem osierdzia i opłucnej ściennej przez ciągłość oraz węzła nadobojczykowego w przypadku pierwotnego chłoniaka śródpiersia z dużych komórek B?
Wskaż, co nie jest kryterium określającym całkowitą remisję (CR) po leczeniu indukującym remisję w ostrej białaczce szpikowej:
Do wysokich czynników „high risk” nawrotu w ostrej białaczce limfoblastycznej należą:
1) WBC > 20 G/l w ALL B-komórkowej;
2) WBC > 100 G/l w ALL T-komórkowej;
3) typ common B;
4) typ pre-B;
5) typ pre-pre-B (pro-B);
6) MRD > 0,1% po indukcji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wg European Leukemia Net do rokowania pośredniego II w AML należą następujące parametry cytogenetyczno-molekularne:
Nelarabina jest lekiem zarejestrowanym do leczenia:
1) ostrej białaczki szpikowej za wyjątkiem podtypu z translokacją t(15:17);
2) ostrej białaczki limfoblastycznej B-komórkowej;
3) ostrej białaczki limfoblastycznej T-komórkowej;
4) szpiczaka plazmocytowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ostrej białaczki limfoblastycznej:
1) pierwszą fazą leczenia jest tzw. przedleczenie związane z zastosowaniem steroidów;
2) w leczeniu indukującym w podtypach bez t(9:22) stosuje się preparaty asparaginazy;
3) badanie szpiku z oceniające remisję choroby wykonuje się po raz pierwszy po leczeniu konsolidującym I;
4) w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph (+) stosuje się jako lek pierwszego rzutu dasatynib;
5) liposomalna postać cytarabiny podawana dokanałowo, celem profilaktyki zmian w OUN, może być stosowana ównocześnie z dużymi dawkami cytarabiny dożylnie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przewlekła choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (cGvHD) jest powikłaniem immunologicznym występującym po transplantacjach allogenicznych komórek krwiotwórczych, które polega na:
Nieprzyjęcie przeszczepu po 28. dniu od transplantacji auto- lub allogenicznej może być wywołane wymienionymi przyczynami, z wyjątkiem:
Drugi (II) stopień ogólny klasyfikacji ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (aGvHD) rozpoznaje się wówczas, gdy w stopniowaniu narządowym choroby występują następujące stopnie zaawansowania:
Zespół niewydolności zatokowej (SOS) zwany także chorobą wenookluzyjną wątroby jest groźnym, wczesnym powikłaniem leczenia kondycjonującego. Objawy tego zespołu według kryteriów z Seattle to:
Wskaż najbardziej właściwy zestaw kryteriów zespołu lizy guza:
W jakich chorobach może wystąpić mikrocytoza?
1) choroby przewlekłe;
2) zatrucie ołowiem;
3) hipotransferynemia;
4) zaburzenia syntezy globiny;
5) IRIDA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który zestaw badań, oprócz cech klinicznych i badań biochemicznych, może być bardzo pomocny w odróżnieniu TTP/HUS od nocnej napadowej hemoglobinurii?
1) poziom żelaza w surowicy;
2) odsetek retykulocytów;
3) ocena rozmazu krwi obwodowej;
4) badania cytologiczne szpiku kostnego;
5) poziom ADAMTS 13.
Prawidłowa odpowiedź to:
Utrzymywanie się minimalnej choroby resztkowej (MRD) w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph (-) jest wskazaniem do przeszczepienia allogenicznego szpiku. Jak definiowana jest MRD dla tego celu? Powyżej jakich minimalnych wartości stanowi ona takie wskazanie?
Którą opcję leczenia rozważa się u starszych chorych na ostrą białaczkę szpikową niekwalifikujących się do standardowego leczenia intensywnego?
Jaki zestaw czynników może powodować zwiększenie objętości krwinek czerwonych (MCV) bez rzeczywiście istniejącej makrocytozy?
1) obecność zimnych aglutynin;
2) zbyt mała objętość krwi dodana do probówki z EDTA;
3) zbyt długi czas od pobrania krwi do wykonania analizy;
4) hiperglikemia;
5) niewydolność krążenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z inhibitorów kinazy tyrozynowej FLT3 jest standardowo wykorzystywany w leczeniu ostrych białaczek szpikowych?
Leczenie ostrej białaczki limfoblastycznej wysokiego ryzyka u młodych chorych standardowo obejmuje następujące etapy:
Skojarzenie HAM wykorzystywane w konsolidacji remisji ostrych białaczek szpikowych obejmuje następujące leki:
W leczeniu niedokrwistości objawowej u chorych na zespoły mielodysplastyczne niższego ryzyka stosuje się:
Do rozpoznania zespołów mielodysplastycznych konieczne jest wykonanie następujących badań:
Który zestaw wyników badań najbardziej odpowiada odchyleniom spotykanym w rozwiniętej postaci zespołu DIC?
Co pogarsza rokowanie u chorych na zespoły mielodysplastyczne?
Wskazaniem do zastosowania czynników stymulujących trombopoezę (agoniści receptora trombopoetyny) u chorych na zespoły mielodysplastyczne jest:
Azacytydyna (lek demetylujący) stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych wyższego ryzyka powoduje:
Aktywność czynnika VIII u chorego na ciężką postać hemofilii A przed ekstrakcją zęba powinna wynosić co najmniej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące korekcji APPT:
1) test korekcji APTT wykonuje się mierząc APTT w mieszanie równych objętości osocza badanego i osocza prawidłowego po 1 godzinie inkubacji w temperaturze 37 stopni Celsjusza;
2) brak korekcji wydłużonego APTT w mieszaninie osocza badanego z prawidłowym może świadczyć o obecności antykoagulantu toczniowego;
3) brak korekcji wydłużonego APTT w mieszaninie osocza badanego pochodzącego od chorego na wrodzoną hemofilię z prawidłowym może świadczyć o wytworzeniu inhibitora;
4) korekcja APTT w mieszaninie osocza badanego z prawidłowym może świadczyć o niedoborze czynników VIII, IX, XI, kontaktu (czynnika XII, wielkocząsteczkowego kininogenu, prakalikreiny).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące choroby von Willebranda:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące immunizacyjnej małopłytkowości indukowanej heparyną (HITT):
Jakie leczenie należy zastosować u 50-letniego pacjenta z nowo rozpoznaną pierwotną małopłytkowością immunologiczną, bez objawów skazy krwotocznej, z liczbą płytek krwi 45 G/L?
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące wrodzonej zakrzepowej plamicy małopłytkowej (USS, zespół Upshawa-Schulmana):
Czynniki ryzyka samoistnego włóknienia szpiku wg klasyfikacji prognostycznej DIPSS Plus obejmują:
1) wiek powyżej 65 lat;
2) niedokrwistość (Hb ≤ 10 g/dl);
3) leukocytozę > 25 000/μl;
4) odsetek krążących blastów ≥ 1%;
5) hiperurykemię.
Prawidłowa odpowiedź to:
Warunkiem stwierdzenia całkowitej odpowiedzi kliniczno-hematologicznej w czerwienicy prawdziwej wg European LeukemiaNet jest:
1) brak objawów podmiotowych (bólu głowy, świądu, zaburzeń mikrokrążenia);
2) prawidłowy wymiar śledziony w badaniach obrazowych;
3) obniżone stężenie witaminy B12 w surowicy;
4) liczba płytek ≤ 400 000/ml;
5) hematokryt ≤ 45% bez upustów krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Nadkrwistości rzekome mogą wystąpić w następstwie:
1) utraty płynów;
2) zmniejszonego poboru płynów;
3) zwiększonej utraty białka;
4) niedotlenienia;
5) nadczynności tarczycy.
Prawidłowa odpowiedź to:
W czerwienicy wtórnej stwierdza się:
1) zwiększoną masę krążących erytrocytów;
2) prawidłową liczbę płytek krwi;
3) zwiększone stężenie witaminy B12 w surowicy;
4) świąd skóry;
5) powiększenie śledziony.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z łagodną skazą skórno-śluzówkową występującą również u brata stwierdzono prawidłową liczbę płytek i zaburzenia agregacji płytek pod postacią upośledzonej agregacji pod wpływem niskich stężeń kolagenu oraz jednofazową agregację indukowaną ADP i epinefryną. Dodatkowo w lumiagregometrze obserwowano upośledzone wydzielanie ATP z płytek. Wyniki badań przemawiają za:
U pacjenta z typem 3 choroby von Willebranda, u którego po zabiegu operacyjnym wystąpiło krwawienie, które nie zatrzymało się po wstrzyknięciu koncentratu czynnika von Willebranda/czVIII i antyfibrynolitykach, w pierwszej kolejności należy rozważyć podanie:
Test wiązania czynnika von Willebranda z czynnikiem VIII jest niezbędny do rozpoznania:
Do trombocytopatii wrodzonych przebiegających z małopłytkowością należą:
1) trombastenia Glanzmanna;
2) zespół Bernarda-Souliera;
3) płytkowy typ choroby von Willebranda;
4) zespół Hermansky’ego-Pudlaka;
5) izolowany defekt ziarnistości gęstych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do pozahematologicznych objawów małopłytkowości zależnej od mutacji genu MYH9 należą:
1) utrata słuchu;
2) włóknienie płuc;
3) zapalenie nerek;
4) zaćma;
5) bezpłodność.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do charakterystycznych objawów zespołu Wiskotta-Aldricha należą:
1) makrotrombocytopenia;
2) ciałka Döhle’a;
3) wyprysk skórny;
4) niedobór odporności;
5) brak agregacji płytek pod wpływem kolagenu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rekombinowany aktywowany czynnik VII (rFVIIa) nie jest zarejestrowany do leczenia krwawień związanych z:
Do typowych objawów laboratoryjnych zespołu hemofagocytarnego zalicza się:
1) pancytopenię;
2) hipercholesterolemię;
3) zwiększone stężenie rozpuszczalnego receptora dla interleukiny 2;
4) hiperferrytynemię;
5) hiperfibrynogenemię.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kompleksy białkowe żelaza pozahemowego, które uwidoczniają się w erytrocytach w rozmazie krwi barwionym metodą panoptyczną, to:
Do typowych przyczyn włóknienia szpiku należą:
1) leczenie agonistami receptora trombopoetyny;
2) radioterapia;
3) białaczka prolimfocytowa z linii T;
4) gruźlica;
5) nadczynność tarczycy.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 38-letniej chorej, z rozpoznaniem chłoniaka Hodgkina NS, stwierdzono powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i nadobojczykowych, obustronnie (największy pakiet na szyi, po stronie lewej, o średnicy 8x7,5 cm), limfadenopatię zaotrzewnową (największy pakiet węzłowy - 6x4 cm), a także izolowany naciek ok. 1,5 cm w płucu lewym, w bezpośrednim sąsiedztwie pakietu węzłowego śródpiersia górnego. Chora skarży się na pojawiające się od około miesiąca bóle po wypiciu nawet niewielkiej ilości alkoholu oraz na uporczywy świąd skóry. Według zmodyfikowanej klasyfikacji z Ann Arbor (po konferencji z Cotswolds) zaawansowanie choroby u pacjentki można ocenić jako:
Typowe nowotwory CD5-dodatnie to:
1) białaczka włochatokomórkowa;
2) chłoniak strefy płaszczowej;
3) przewlekła białaczka limfocytowa z linii B;
4) ostra białaczka limfoblastyczna wywodząca się z tymocyta korowego;
5) chłoniak z dużych komórek B.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do niekorzystnych czynników prognostycznych u chorych w zaawansowanym stadium chłoniaka Hodgkina według międzynarodowego wskaźnika prognostycznego (IPS) należą:
W patogenezie chłoniaka Hodgkina postuluje się rolę następujących czynników:
1) infekcji wirusem Ebsteina-Barr;
2) rodzinnego obciążenia genetycznego - haplotyp DQA1012;
3) rodzinnego obciążenia genetycznego - bliźnięta jednojajowe;
4) infekcji HIV (ludzki wirus niedoboru odporności; human immunodeficiency virus);
5) obecności antygenu HLA klasy I (B27).
Prawidłowa odpowiedź to:
Rozpoznanie postaci guzkowej LP chłoniaka Hodgkina opiera się na stwierdzeniu charakterystycznego obrazu: