Pacjent lat 41, leczony psychiatrycznie od 18 lat z powodu schizofrenii, do tej pory 5 razy hospitalizowany psychiatrycznie, obecnie przyjmuje klozapinę oraz amisulpryd. Pomimo tego leczenia u pacjenta utrzymują się dyskretne pseudohalucynacje słuchowe oraz wyraźnie nasilone zubożenie afektu, alogia, wycofanie z kontaktów społecznych oraz utrata zainteresowań. W porównaniu do pacjenta ze schizofrenią z przeważającymi w obrazie klinicznym omamami i urojeniami, lecz stosunkowo dobrze funkcjonującego, powyższy pacjent:
1) ma gorsze rokowanie co do skuteczności leczenia;
2) generuje większe koszty świadczeń niepsychiatrycznych;
3) ma większe ryzyko samobójstwa;
4) ma większe ryzyko uzależnienia od środków psychoaktywnych;
5) ma większe ryzyko bezdomności.
Prawidłowa odpowiedź to: