Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
W badaniu przedmiotowym chorego z ciężką przewlekłą niedomykalnością zastawki aortalnej można stwierdzić:
1) przesunięcie uderzenia koniuszkowego w lewo i ku dołowi;
2) holodiastoliczny szmer przy lewym brzegu mostka;
3) głośny, „kłapiący” I ton na koniuszku z klikiem otwarcia zastawki mitralnej;
4) dużą amplitudę skurczowo-rozkurczową w pomiarze RR;
5) mezodiastoliczny turkot nad koniuszkiem serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
U dorosłych po korekcji tetralogii Fallota w dzieciństwie można obserwować:
1) ciężką niedomykalność zastawki pnia płucnego z postępującym poszerzeniem prawej komory i jej dysfunkcją;
2) poszerzenie aorty wstępującej;
3) niedomykalność zastawki mitralnej;
4) nieutrwalone częstoskurcze komorowe;
5) poszerzenie lewego przedsionka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do odległych następstw operacji metodą Senninga z powodu prostego przełożenia pni tętniczych (d-TGA) nie zalicza się:
U 28-letniej bezobjawowej kobiety stwierdzono szmer skurczowy w punkcie Erba z towarzyszącym mrukiem skurczowym. RR – 100/80 mmHg, tętno miarowe, leniwe, EKG – przerost lewej komory, poza tym bez odchyleń. RTG klatki piersiowej – prawidłowa sylwetka serca, poszerzona aorta wstępująca, prawidłowy przepływ płucny. Należy podejrzewać:
Wskazaniem do przezskórnego zamknięcia ubytku przegrody międzyprzedsionkowej typu wtórnego jest:
Pacjenta z rozpoznaniem ostrego zespołu wieńcowego bez uniesienia odcinka ST należy zakwalifikować do koronarografii < 72 godziny od przyjęcia do szpitala, jeśli występują poniższe okoliczności, z wyjątkiem:
Najczęstsze przerzuty nowotworowe do serca występują w przebiegu:
1) raka wątroby;
2) raka płuca;
3) raka prostaty;
4) raka piersi;
5) nowotworów hematologicznych.
Prawidłowa odpowiedź to:
W ostrym rozwarstwieniu aorty spośród badań laboratoryjnych największe znaczenie diagnostyczne w pierwszej godzinie objawów ma:
U zresuscytowanych pacjentów po epizodzie nagłego zatrzymania krążenia strategię pilnej przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) stosuje się, jeśli:
1) zatrzymanie krążenia wystąpiło przy świadkach;
2) EKG wskazuje na STEMI;
3) czynności resuscytacyjne podjęto natychmiast;
4) jest duże podejrzenie utrzymującego się niedokrwienia mięśnia sercowego bez diagnostycznego uniesienia odcinka ST;
5) przyczyną NZK była burza elektryczna.
Prawidłowa odpowiedź to:
58-letnią pacjentkę, z nawracającymi bólami niedławicowymi, z wywiadem dobrze leczonego farmakologicznie nadciśnienia tętniczego, palenia tytoniu w przeszłości (10 paczkolat), kamicy moczowej i nawracających zakażeń dróg moczowych i GFR 59 ml/kg/min należy rekomendować:
61-letni pacjent, pracownik umysłowy, zgłosił się do Izby Przyjęć po wystąpieniu po raz pierwszy w życiu typowego bólu stenokardialnego, który się pojawił podczas pierwszej w życiu wspinaczki górskiej. Brak odchyleń w badaniu klinicznym, zapis EKG jest prawidłowy a stężenie troponiny prawidłowe. Dysponując wszystkimi poniższymi możliwościami należy zakwalifikować pacjenta do:
61-letni pacjent, pracownik umysłowy, zgłosił się do Izby Przyjęć po wystąpieniu po raz pierwszy w życiu typowego bólu stenokardialnego, który się pojawił podczas pierwszej w życiu wspinaczki górskiej. Brak odchyleń w badaniu klinicznym, zapis EKG jest prawidłowy a stężenie troponiny prawidłowe. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
49-letni pacjent z typowymi dolegliwościami stenokardialnymi od 3 miesię- cy, bez cukrzycy, bez niewydolności serca, nie przyjmujący żadnych leków jest kierowany do Poradni Kardiologicznej. Najbardziej prawidłowe postępowanie to:
Wynik badania tomograficznego tętnic wieńcowych, użytego jako pierwsza metoda diagnostyczna choroby niedokrwiennej serca, wskazuje na izolowane do 70% w zwężenie gałęzi okalającej w segmencie 13. Najbardziej poprawnym poprawnym kolejnym krokiem jest:
Kryterium rozpoznania tętna paradoksalnego jest:
W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia na sztucznej zastawce aortalnej pacjenta kwalifikuje się do leczenia operacyjnego w trybie pilnym, jeśli:
Niedokrwienie mięśnia sercowego może wystąpić u pacjenta leczonego następującymi lekami onkologicznymi, z wyjątkiem:
W kwalifikacji pacjenta z przewlekłym zespołem wieńcowym i wielonaczyniową chorobą wieńcową przy kwalifikacji do rewaskularyzacji trzeba brać pod uwagę:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wystąpienia powikłania zawału serca z uniesieniem odcinka ST pod postacią obecności skrzepliny w lewej komorze serca po świeżym zawale:
Czynnikiem rozwarstwienia aorty nie jest:
Kontrapulsację wewnątrzaortalną u pacjenta z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST stosuje się:
U pacjenta z ostrą niewydolnością serca bez i z POChP, który miał wskazania do włączenia tlenoterapii, docelowe wysycenie krwi tętniczej tlenem (SaO2) wynosi:
Według zmodyfikowanych kryteriów Duke rozpoznawania infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IZW), małe kryteria to:
1) poważne zatory tętnicze widoczne w badaniach obrazowych;
2) drobnoustroje typowe dla IZW z co najmniej dwóch posiewów krwi pobranych w odstępie 12 godzin;
3) kłębuszkowe zapalenie nerek;
4) potwierdzona echokardiograficznie perforacja płatka lub tętniak;
5) guzki Oslera.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż kryteria niezbędne do rozpoznania zawału serca MINOCA:
1) obecność kryteriów ostrego zawału według uniwersalnej definicji zawału serca;
2) w koronarografii brak zwężenia ≥ 50% w żadnej z potencjalnych tętnic odpowiedzialnych za zawał;
3) obecność regionalnych zaburzeń kurczliwości lewej komory serca w badaniu echokardiograficznym;
4) brak jawnej klinicznie, określonej przyczyny ostrego obrazu klinicznego;
5) obecność w badaniach laboratoryjnych podwyższonego stężenia NTproBNP > 300 pg/ml lub BNP > 100 pg/ml.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do zajścia w ciążę nie jest:
1) ciasne bezobjawowe zwężenie zastawki aortalnej;
2) korekcja tetralogii Fallota w przeszłości;
3) tętnicze nadciśnienie płucne;
4) niewydolność serca w klasie NYHA II;
5) poszerzenie aorty wstępującej do 55 mm.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wrodzona niedomykalność zastawki przedsionkowo-komorowej lewej może być spowodowana:
1) rozszczepem przedniego płatka mitralnego;
2) zastawką dwuujściową;
3) gorączką reumatyczną matki w ciąży;
4) infekcyjnym zapaleniem wsierdzia matki w ciąży.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące skorygowanego przełożenia pni tętniczych (ccTGA, L-TGA):
Przeciek lewo-prawy jest obecny w przebiegu:
1) izolowanego ubytku przegrody międzykomorowej;
2) ubytku przegrody międzyprzedsionkowej typu wtórnego;
3) odejścia pnia lewej tętnicy wieńcowej od pnia płucnego;
4) przetrwałego przewodu tętniczego;
5) pękniętej zatoki Valsalvy do prawego przedsionka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przerost prawej komory jest charakterystyczny dla:
1) ciasnego zwężenia zastawki pnia płucnego;
2) anomalii Ebsteina;
3) tetralogii Fallota;
4) ubytku przegrody międzyprzedsionkowej z dużym przeciekiem lewoprawym;
5) arytmogennej kardiomiopatii prawej komory.
Prawidłowa odpowiedź to:
Następstwem korekcji anatomicznej prostego przełożenia pni tętniczych nie jest:
Do leczenia zabiegowego koarktacji aorty wskazaniem jest:
1) nadciśnienie tętnicze na kończynach górnych (> 140/90 mmHg);
2) słabo wyczuwalne tętno na tętnicach udowych;
3) różnica ciśnień między kończynami górnymi i dolnymi > 20 mmHg;
4) przerost lewej komory u chorego z normotensją;
5) zwężenie aorty ≥ 50% średnicy aorty na poziomie przepony i nadciśnienie tętnicze.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podzastawkowe zwężenie drogi odpływu lewej komory może być wynikiem:
1) membrany poniżej zastawki aortalnej;
2) kardiomiopatii przerostowej;
3) dwuujściowej zastawki mitralnej;
4) dodatkowej tkanki mitralnej;
5) śluzaka lewego przedsionka.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 20-letniej bezobjawowej kobiety planującej ciążę stwierdzono niedomykalność zastawki mitralnej (zespół Barlowa, wypadanie P2). ERO 0,35 cm2, lewa komora nie jest powiększona, lewy przedsionek – LAVi 50 ml/m2, mała niedomykalność zastawki trójdzielnej, RVSP około 35 mmHg. Dalsze zalecenia to:
U pacjentki w 24. tygodniu ciąży, w przypadku rozpoznania ostrego zapalenia osierdzia należy zastosować:
Tętnicze nadciśnienie płucne (PAH) nie jest wynikiem:
1) dużego ubytku w przegrodzie międzykomorowej;
2) ciasnego zwężenia zastawki mitralnej;
3) szerokiego przetrwałego przewodu tętniczego;
4) całkowitego kanału przedsionkowo-komorowego;
5) dużej niedomykalności zastawki trójdzielnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
68-letnia pacjentka została zakwalifikowana do zabiegu usunięcia gruczołu piersiowego prawego z powodu nowotworu złośliwego. Z wywiadu wiadomo, że leczy się z powodu choroby niedokrwiennej serca. Pacjentka nie odczuwa dolegliwości stenokardialnych ani duszności. Wskaż prawidłowe postępowanie kwalifikujące do tej operacji:
W różnicowaniu jednostronnego nadmiernego poszerzenia żył szyjnych należy uwzględnić:
1) duże wole;
2) niewydolność lewej komory serca;
3) tętniak aorty;
4) tamponadę serca;
5) zespół żyły głównej górnej;
6) zakrzepicę po kaniulacji dużych żył.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 56-letniego pacjenta, na podstawie wykonanego badania tomografii komputerowej rozpoznano zatorowość płucną. Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące możliwości terapeutycznych w tej sytuacji klinicznej:
Jaką procedurę diagnostyczną należy zastosować u 72-letniego pacjenta u którego doszło po raz pierwszy do omdlenia podczas obfitego posiłku?
Która z niżej opisanych sytuacji klinicznych stanowi wskazanie względne do przerwania próby wysiłkowej przed uzyskaniem zaplanowanej częstości rytmu?
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące choroby wieńcowej u pacjentów z cukrzycą typu 2:
U 67-letniego pacjenta z przewlekłym zespołem wieńcowym włączono terapię rozuwastatyną. Po 2 miesiącach terapii wystąpiły bóle mięśni kończyn dolnych i obręczy barkowej. W wykonanych badaniach laboratoryjnych stwierdzono 5-krotny wzrost aktywności CK w surowicy. Jakie postępowanie należy zalecić pacjentowi?
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące III tonu serca:
1) ma niską częstotliwość;
2) częściej pochodzi z prawej komory;
3) ulega ściszeniu po uniesieniu kończyn dolnych;
4) ulega wzmocnieniu podczas kaszlu;
5) świadczy o niewydolności lewej komory;
6) może występować u zdrowych dorosłych.
Prawidłowa odpowiedź to:
32-letnia pacjentka w 31. tygodniu ciąży z ciśnieniem tętniczym w pomiarach domowych średnio 159/92 mmHg powinna otrzymać:
U którego z niżej opisanych pacjentów należy przeprowadzić diagnostykę w kierunku wtórnej przyczyny nadciśnienia tętniczego?
U pacjenta z przewlekłym zespołem wieńcowym, w rytmie zatokowym, z chorobą wieńcową wielonaczyniową po etapowej angioplastyce wieńcowej, cukrzycą typu II leczoną metforminą i GFR 17 ml/min/1,73 m2 rekomenduje się:
U kobiet z dwudyskową zastawką mechaniczną w pozycji mitralnej po porodzie rekomenduje się:
W przypadku dwupłatkowej zastawki aortalnej z gradientem maksymalnym 59 mmHg oraz maksymalnym wymiarem aorty wstępującej 43 mm u 31-letniej kobiety w 36 tygodniu ciąży należy zalecić:
Wskaż optymalne postępowanie u kobiety w 14. tygodniu ciąży, z mechaniczną dwudyskową zastawką w pozycji aortalnej, dotychczas przyjmującej warfarynę w dawce 3 mg/dobę:
Klinicznie zdrowa 26-letnia kobieta w 36. tygodniu ciąży zgłasza się na konsultację kardiologiczną z wynikiem badania echokardiograficznego wskazującym na maksymalną średnicę aorty wstępującej 39 mm pytając o możliwość porodu drogami natury. Prawidłowe postępowanie to:
Pacjent z wielonaczyniową chorobą wieńcową 3 miesiące po skutecznej angioplastyce prawej tętnic wieńcowej, aktualnie leczony podwójna terapią przeciwpłytkową, jest kierowany do pomostowania aortalno-wieńcowego zgodnie z decyzją zespołu HeartTeam. Wskaż prawidłowe postępowanie:
Nową opcją terapeutyczną u pacjentów z przewlekłym zespołem wieńcowym, rytmem zatokowym i chorobą tętnic obwodowych jest:
1) podwójna terapia przeciwpłytkowaASA 75 mg + klopidogrel 75 mg;
2) podwójna terapia przeciwpłytkowaASA 75 mg + tikagrelor 2 x 90 mg;
3) podwójna terapia przeciwpłytkowaASA 75 mg + tikagrelor 2 x 60 mg;
4) leczenie skojarzoneASA 75 mg + rywaroksaban 2 x 2.5 mg;
5) leczenie skojarzoneASA 75 mg + rywaroksaban 15 lub 20 mg.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu nadciśnienia tętniczego indukowanego leczeniem onkologicznym za pomocą inhibitorów VEGF należy unikać:
Pacjentka 60-letnia po mastektomii prawostronnej z powodu raka, z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych po stronie prawej, bez przerzutów odległych została przyjęta do szpitala z powodu zatorowości płucnej pośredniego ryzyka. W USG Doppler kończyn dolnych nie uwidoczniono zakrzepicy. Chora leczona była heparyną drobnocząsteczkową przez 5 dni pobytu w szpitalu. W badaniach laboratoryjnych przy wypisie: Hb – 12,1 g/dl, PLT 160 000/ul, kreatynina 1,1mg/dl, GFR 55ml/min. Waga w dniu wypisu: 62kg. Przez kolejne 6 miesięcy w leczeniu przeciwkrzepliwym można zastosować:
1) enoksaparynę;
2) rywaroksaban;
3) dabigatran;
4) warfarynę;
5) edoksaban.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące leczenia nadciśnienia tętniczego u osób starszych:
Na izbę przyjęć zgłosiła się 28-letnia kobieta w 25. tygodniu pierwszej ciąży, nielecząca się do tej pory przewlekle. Pozostaje pod stałą opieką ginekologiczną, a ciąża przebiegała do tej pory bez powikłań. Kobieta podaje podwyższone wartości ciśnienia tętniczego w pomiarach domowych (SBP 120- 160 mmHg, DBP 70-100 mmHg) od tygodnia, poza tym bez innych objawów. W badaniu fizykalnym ASM 80/min, RR 170/90 mmHg, osłuchowo szmer pęcherzykowy symetryczny, bez zastoju, saturacja 99%. Bez obrzęków obwodowych. W badaniach laboratoryjnych bez istotnych odchyleń, EKG bez zmian, położnicze badanie USG prawidłowe. Co należy zrobić w powyższej sytuacji?
W leczeniu pozaszpitalnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia zastawki natywnej w przypadku pacjenta z alergią na antybiotyki beta-laktamowe należy stosować:
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi leczenia zatorowości płucnej ESC za niestabilność hemodynamiczną w przebiegu zatorowości płucnej uważa się:
1) nagłe zatrzymanie krążenia;
2) utrwalony częstoskurcz komorowy;
3) spadek skurczowego ciśnienia tętnicze poniżej 90 mmHg oraz objawy hipoperfuzji narządowej;
4) spadek skurczowego ciśnienia tętniczego z towarzyszącą oligurią;
5) spadek skurczowego ciśnienia tętniczego poniżej 90 mmHg lub spadek skurczowego ciśnienia tętniczego o przynajmniej 40 mmHg, utrzymujący się minimum 15 minut, przy wykluczeniu innych przyczyn hipotensji.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta wysokiego ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych w celu prewencji rozwoju tych schorzeń należy osiągnąć następujące cele:
1) LDL poniżej 55 mg/dl;
2) LDL poniżej 70 mg/dl;
3) obwód pasa u kobiety poniżej 90 cm;
4) obwód pasa u mężczyzny poniżej 92 cm;
5) ciśnienie tętnicze poniżej 135/90 mmHg;
6) non-HDL poniżej 85 mg/dl;
7) non-HDL poniżej 100 mg/dl.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 62-letniego pacjenta wcześniej nieleczonego przewlekle doszło do zawału mięśnia sercowego ściany przedniej z uniesieniem odcinka ST. W 3. dobie pobytu chory miał wykonaną 24-godzinną rejestrację EKG metodą Holtera, w której rejestrowano m.in. 800 przedwczesnych pojedynczych pobudzeń komorowych, 1 epizod nieutrwalonego częstoskurczu komorowego o szybkości 140/min trwający 5 sekund oraz okresy bradykardii 40 ud./min. W echokardiografii wyjściowo przy przyjęciu frakcja wyrzutowa lewej komory została oceniona na 34%. U tego pacjenta w 4. dobie w momencie wypisu należy w pierwszej kolejności:
Pacjent z ostrym zespołem wieńcowym, poddawany przezskórnej interwencji wieńcowej z użyciem stentu uwalniającego lek, u którego występuje wysokie ryzyko krwawienia nie powinien być leczony:
1) podwójną terapią przeciwpłytkową dłużej niż 1 miesiąc;
2) podwójną terapią przeciwpłytkową dłużej niż 3 miesiące;
3) podwójną terapią przeciwpłytkową dłużej niż 6 miesięcy;
4) z użyciem klopidogrelu;
5) z użyciem tikagreloru;
6) z użyciem prasugrelu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Lekiem o najlepiej udowodnionym działaniu kardioprotekcyjnym w trakcie leczenia onkologicznego antracyklinami jest:
W przerywaniu napadu migotania przedsionków z cechami preekscytacji należy rozważyć podanie:
Do czynników wpływających na ocenę ryzyka u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nie należy:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące analizy całodobowego monitorowania ciśnienia tętniczego (ABPM):
U chorego w stanie krytycznym z powodu wystąpienia skrzepliny blokującej wszczepioną protezę zastawkową należy:
U pacjenta z ostrą niewydolnością serca objawy hipoperfuzji nie obejmują:
Wskaż leki, które stosuje się w długoterminowej przeciwdławicowej terapii u pacjenta z przewlekłym zespołem wieńcowym i częstością rytmu serca > 80 uderzeń/minutę, bez dysfunkcji lewej komory lub niewydolności serca, bez hipotonii:
1) metoprolol;
2) ranolazyna;
3) lerkanidypina;
4) diltiazem;
5) iwabradyna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zawał serca typu 2 można rozpoznać, jeśli został wywołany przez:
Niewystarczającym wskazaniem do transplantacji serca jest:
W przypadku pacjenta z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) przyjętego do ośrodka wykonującego PCI, czas od rozpoznania STEMI do przejścia prowadnikiem przez zmianę odpowiedzialną za zawał powinien wynosić:
W momencie początkowej oceny pacjenta ze STEMI, konieczne jest wykonanie badania echokardiograficznego w trybie nagłym przed PCI u:
Szmer maszynowy można wysłuchać w następujących stanach, za wyjątkiem:
Wskaż zestaw nieinwazyjnych badań diagnostycznych, który należy zlecić pacjentowi z podejrzeniem zapalenia mięśnia sercowego:
1) 12-odprowadzeniowe EKG;
2) tomografia komputerowa;
3) badanie echokardiograficzne;
4) scyntygrafia perfuzyjna;
5) rezonans magnetyczny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pośrednim ryzykiem (1-5%) wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych pod postacią zgonu lub zawału serca w 30-dniowym okresie okołozabiegowym cechują się następujące operacje niekardiochirurgiczne, za wyjątkiem:
W przebiegu infekcyjnego zapalenia wsierdzia należy podejrzewać wystąpienie ropnia okołozastawkowego i jego powikłań w następujących stanach, za wyjątkiem:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące stosowania leków rozszerzających naczynia (wazodylatatorów) w ostrej niewydolności serca (AHF):
Kryterium hemodynamicznym wstrząsu kardiogennego jest:
Czynniki wysokiego ryzyka krwawienia u pacjenta z przewlekłym zespołem wieńcowym (CCS), rytmem zatokowym, rozważanego do zastosowania złożonej (podwójnej) terapii przeciwzakrzepowej w długoterminowej prewencji wtórnej, to:
1) cukrzyca wymagająca pobierania leków;
2) przebyty udar niedokrwienny;
3) choroba naczyń obwodowych;
4) niewydolność wątroby;
5) przewlekła choroba nerek z GFR < 15 mL/min/1,73m2 lub dializoterapia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazania do zajścia w ciążę lub jej utrzymania obejmują:
1) EF < 30%;
2) maksymalny gradient przez zastawkę aortalną > 70 mmHg;
3) ciężką stenozę mitralną;
4) systemową prawą komorę;
5) zespół Ehlersa-Danlosa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Postępowanie w pełnoobjawowej tamponadzie serca obejmuje:
1) podanie steroidów;
2) szybki wlew co najmniej 500 ml 0,9% NaCl;
3) leczenie moczopędne;
4) wlew nitrogliceryny;
5) nakłucie osierdzia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Dysfunkcję rozkurczową lewej komory II stopnia przy prawidłowej EF rozpoznaje się przy następujących parametrach:
1) E/A < 0,8;
2) E/A > 0,8, ale < 2;
3) E/E’ 10-14;
4) IVRT > 120 ms;
5) maksymalna prędkość fali niedomykalności trójdzielnej > 2,8 m/s.
Prawidłowa odpowiedź to:
Niescalenie lewej komory może wymagać różnicowania z:
1) pęknięciem ściany serca w przebiegu zawału;
2) kardiomiopatią przerostową;
3) skrzeplinami w jamie lewej komory;
4) kardiomiopatią restrykcyjną;
5) kardiomiopatią takotsubo.
Prawidłowa odpowiedź to:
Typowe zmiany występujące w arytmogennej kardiomiopatii prawokomorowej to:
1) migotanie i trzepotanie przedsionków;
2) bloki przedsionkowo-komorowe;
3) niezupełny blok prawej odnogi i fala epsilon w EKG;
4) ciężka niedomykalność zastawki trójdzielnej;
5) częstoskurcze komorowe o morfologii LBBB lub wielokształtne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przy podejrzeniu niskoprzepływowej, niskogradientowej stenozy aortalnej u pacjenta z niską EF lewej komory należy wykonać:
Spośród wymienionych, najczęstszą wadą serca u osób z zespołem Downa jest:
Przeciwwskazania do przezskórnego zamykania ubytku przegrody międzyprzedsionkowej obejmują:
1) przebyte epizody zatorowe do OUN;
2) skrzeplinę w uszku lewego przedsionka;
3) stosunek przepływu płucnego do systemowego > 1,5;
4) nieprawidłowy spływ żył płucnych;
5) zespół Eisenmengera.
Prawidłowa odpowiedź to:
Za istotną asynchronią skurczu lewej komory przemawia:
1) czas napełniania lewej komory < 40% odstępu RR;
2) kilkufalowa niedomykalność mitralna;
3) opóźnienie skurczu ściany tylnej względem przegrody międzykomorowej o 70 ms;
4) czas przedwyrzutowy aortalny opóźniony o > 40 ms w stosunku do płucnego;
5) ruch przegrody międzykomorowej (septal flash) w kierunku światła lewej komory w czasie skurczu izowolumetrycznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Niescalenie mięśnia lewej komory:
1) może występować jako nieprawidłowość izolowana;
2) zwykle przebiega z zaburzeniami przewodzenia A-V;
3) rozpoznaje się, gdy grubość warstwy niescalonej jest co najmniej 2x większa od warstwy prawidłowej pod koniec skurczu;
4) w zaawansowanej postaci jest wskazaniem do stosowania antykoagulantów;
5) stanowi wskazanie stymulacji resynchronizującej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zmiany w sercu w przebiegu zespołu rakowiaka obejmują:
1) zwłóknienie endomiokardialne;
2) organiczną niedomykalność zastawki trójdzielnej;
3) czynnościową niedomykalność zastawki trójdzielnej w wyniku nadciśnienia płucnego;
4) stenozę zastawki pnia płucnego;
5) guzy przerzutowe w sercu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem do podania nitratów jest:
Wskazaniem do przezskórnego zamknięcia przetrwałego otworu owalnego może być:
1) nawracająca zatorowość płucna;
2) nawracająca zatorowość systemowa;
3) oporna na leczenie migrena;
4) przebyta choroba dekompresyjna;
5) skojarzenie obecności przetrwałego otworu owalnego z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjentce w ciąży, z upośledzeniem funkcji skurczowej lewej komory (LVEF 45%) zaleca się wizyty kontrolne:
Śmiertelność kobiet w ciąży z zespołem Eisenmengera wynosi:
Wystąpienie sinicy jest przeciwwskazaniem do leczenia operacyjnego wady serca w przypadku:
1) stenozy mitralnej;
2) tetralogii Fallota;
3) ubytku w przegrodzie międzykomorowej;
4) przetrwałego przewodu Botala;
5) stenozy płucnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zawał prawej komory:
1) wynika z zamknięcia tętnicy przedniej zstępującej przed odejściem I-szej gałęzi septalnej;
2) występuje jednocześnie u około 90% pacjentów z zawałem ściany dolnej;
3) można rozpoznać wykonując rejestrację odwróconych odprowadzeń ekg;
4) wynika z zamknięcia tętnicy okalającej przed odejściem I-szej gałęzi marginalnej;
5) wynika z zamknięcia prawej tętnicy wieńcowej przed odejściem gałęzi prawokomorowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
W doraźnym leczeniu trzepotania przedsionków można zastosować:
1) przezprzełykową stymulację przedsionka;
2) ibutylid;
3) beta-blokery;
4) propafenon;
5) flekainid.
Prawidłowa odpowiedź to:
W arytmogennej kardiomiopatii prawokomorowej:
1) pierwszym objawem choroby może być nagły zgon;
2) nigdy nie dochodzi do zajęcia procesem chorobowym lewej komory;
3) w ekg może występować fala epsilon;
4) częstoskurcz komorowy ma najczęściej morfologię RBBB;
5) istotą choroby jest zastępowanie tkanki mięśniowej tkanką tłuszczową i łączną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kardiowersji elektrycznej migotania przedsionków u pacjenta z wszczepionym stymulatorem serca DDD:
1) można wykonać tylko w przypadku zagrożenia życia;
2) w ogóle nie można jej wykonywać;
3) przed kardiowersją należy przeprogramować rozrusznik ustawiając u pacjentów stymulatorozależnych maksymalną energię stymulacji;
4) elektrody należy przyłożyć w odległości co najmniej 10-15 cm od stymulatora, a oś impulsu powinna być prostopadła do osi stymulator – końcówka elektrody komorowej;
5) elektrody należy przyłożyć w odległości co najmniej 10 -15 cm od stymulatora, a oś impulsu powinna być równoległa do osi stymulator – końcówka elektrody komorowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące napadowego migotania przedsionków u pacjenta z przewlekłą niewydolnością serca:
1) stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii resynchronizującej;
2) należy rozważyć CRT-P/CRT-D i izolację żył płucnych;
3) należy rozważyć CRT-P/CRT-D i uzyskać wysoki odsetek stymulacji komorowej;
4) należy zastosować optymalną farmakoterapię niewydolności serca i przeciwzakrzepową;
5) dobre efekty przy wcześniej zastosowanym CRT-P/CRT-D daje dołączenie digoksyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
W EKG pacjenta z jawnym zespołem WPW można stwierdzić:
1) odstęp PR w zakresie od 0,08 s do 0,11 s i falę delta;
2) odstęp PR >0,12 s przy lewostronnej bocznej lokalizacji drogi dodatkowej;
3) odstęp PR >0,20 s przy prawostronnej przegrodowej lokalizacji drogi dodatkowej;
4) ujemną falę delta;
5) brak zaburzeń repolaryzacji przy preekscytacji o małym nasileniu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Regularny częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS u pacjenta z cechami preekscytacji w spoczynkowym EKG może być:
1) częstoskurczem przedsionkowym z przewodzeniem AV drogą dodatkową;
2) migotaniem przedsionków z przewodzeniem AV drogą fizjologiczną;
3) antydromowym częstoskurczem z dużą pętlą reentry;
4) ortodromowym częstoskurczem z dużą pętlą reentry;
5) częstoskurczem węzłowym nawrotnym z przewodzeniem AV drogą fizjologiczną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najlepsze efekty leczenia niewydolności serca stymulacją resynchronizującą uzyskuje się, gdy:
1) obecny jest wyjściowo LBBB;
2) występuje wieloletnie nadciśnienie tętnicze;
3) szerokość wystymulowanych zespołów QRS przekracza 150 ms;
4) stosuje się jednocześnie optymalną farmakoterapię niewydolności serca;
5) pacjent ma utrwalone migotanie przedsionków.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przy szybkiej czynności komór serca w przebiegu migotania przedsionków u pacjenta z ostrym zespołem wieńcowym można zastosować:
1) dożylnie amiodaron;
2) dożylnie propafenon;
3) dożylnie werapamil, przy współistnieniu niewydolności serca;
4) kardiowersję elektryczną, gdy nie ma efektu farmakoterapii;
5) dożylnie digoksynę, przy współistnieniu niewydolności serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące idiopatycznego częstoskurczu komorowego (pęczkowego) pochodzącego z lewej komory:
1) jest zwykle wrażliwy na werapamil;
2) ma najczęściej morfologię LBBB i odchylenie osi elektrycznej w lewo;
3) może być wyindukowany stymulacją przedsionka;
4) ma najczęściej morfologię RBBB i odchylenie osi elektrycznej w lewo;
5) celem ablacji jest zablokowanie lewej odnogi pęczka Hisa.
Prawidłowa odpowiedź to:
W diagnostyce i leczeniu komorowych zaburzeniach rytmu w kardiomiopatii rozstrzeniowej nie zaleca się:
Synchronizację rytmu przedsionków i komór zapewniają tryby stymulacji:
1) AAI;
2) VVIR;
3) DDDR;
4) VVI;
5) VDD.
Prawidłowa odpowiedź to:
W elektrogramie pęczka Hisa odstęp AH oznacza:
U pacjenta z ubytkiem w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu II z przeciekiem lewo-prawym zwiększone wysycenie tlenem krwi występuje w:
1) prawym przedsionku;
2) lewym przedsionku;
3) lewej komorze;
4) aorcie;
5) tętnicy płucnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjentów z arytmogenną kardiomiopatią prawokomorową zaleca się:
1) unikanie systematycznego treningu fizycznego;
2) beta-blokery przy NSVT lub licznych PVC;
3) propafenon u wybranych pacjentów;
4) wszczepienie ICD przy niestabilnym hemodynamicznie VT;
5) wykonanie badania elektrofizjologicznego serca u każdego pacjenta.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najlepszym trybem stałej stymulacji stałej dla pacjenta w wieku 55 lat czynnego zawodowo z objawowym blokiem p-k II i III stopnia i niewydolnym chronotropizmem zatokowym jest:
Do specyficznych dla nakłucia transseptalnego powikłań zalicza się:
1) odmę opłucnową;
2) tętniak rzekomy tętnicy udowej;
3) zatory tętnicze materiałem zakrzepowym;
4) tamponadę serca;
5) zatorowość płucną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Według wytycznych PTNT z 2019 roku, wszczepianie stentu w leczeniu istotnego zwężenia tętnicy nerkowej na podłożu dysplazji włóknisto-mięśniowej jest niezalecane, z wyjątkiem:
1) okołozabiegowego rozwarstwienia tętnicy w trakcie angioplastyki;
2) nawracającej restenozy po zabiegach angioplastyki balonowej;
3) istotnego zwężenia bezpośrednio po wykonanej angioplastyce balonowej (tzw. zwężenia rezydualnego);
4) pierwotnego rozwarstwienia tętnicy nerkowej;
5) postępowania w ramach interwencyjnego leczenia tętniaka tętnicy nerkowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Lekami przeciwnadciśnieniowymi, których objawem niepożądanym jest hiperkaliemia, są:
W celu określenia typu pierwotnego hiperaldosteronizmu i podjęcia decyzji o sposobie dalszego leczenia u chorego wykonano cewnikowanie żył nadnerczowych, uzyskując następujące wyniki ilorazu aldosteronowo/kortyzolowego: - prawa żyła nadnerczowa: 0,59; - lewa żyła nadnerczowa: 0,42; - żyła główna dolna: 0,39. Uzyskane wyniki wskazują na:
Wskaźnik aldosteronowo-reninowy wskazuje na pierwotny hiperaldosteronizm, gdy jest:
Według wytycznych PTNT z 2019 roku do subklinicznych powikłań narządowych w przebiegu nadciśnienia tętniczego nie należy:
Badanie podstawowe, wykonywane w pierwszej kolejności, u chorych z podejrzeniem miażdżycowego zwężenia tętnicy nerkowej to: