Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
W przypadku objawowego 70% zwężenia ostialnego tętnicy krezkowej górnej zalecanym sposobem leczenia jest:
Do wczesnych objawów neuropatycznej stopy cukrzycowej zależnej od neuropatii nie należą:
1) zniekształcenie stawów typu Charcot w obrazie rtg;
2) zaniki tkanek miękkich stopy;
3) utrzymanie dobrego stanu tkanki podskórnej stopy;
4) obecność tętna na tętnicy grzbietowej stopy;
5) brak tętna na tętnicy grzbietowej stopy;
6) zmniejszenie czucia dotyku, temperatury, wibracji w podeszwowej części stopy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Czynnikami ryzyka nadmiernego przerostu błony tkankowej w miejscu zespolenia protezy naczyniowej z tętnicą (intimal hyperplasia) są:
1) przepływ burzliwy krwi w okolicy zespolenia;
2) uszkodzenie ściany naczynia podczas operacji i związana z tym reakcja tkankowa;
3) użycie protezy poliestrowej zamiast sporządzonej z PTFE;
4) użycie protezy sporządzonej z PTFE zamiast własnej żyły;
5) zbyt niski rzut serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Lekami hamującymi aktywację i działanie czynnika X układu krzepnięcia są:
1) lepirudyna;
2) fondaparynuks;
3) biwalirudyna;
4) danaparoid sodu;
5) agatroban.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do typowych objawów zespołu górnego otworu klatki piersiowej nie należy:
Które z poniżej wymienionych badań wnosi najmniej do potwierdzenia rozpoznania zespołu górnego otworu klatki piersiowej?
Najskuteczniejszą operacją w leczeniu zespołu górnego otworu klatki piersiowej, niezależnie od przyczyny, jest:
Drobnoustrojem najczęściej powodującym pierwotne zakażenia aorty jest:
Do bezpośrednich sposobów monitorowania przepływu mózgowego podczas operacji udrożnienia tętnic szyjnych (CEA) zalicza się:
1) ciągłe monitorowanie stanu neurologicznego operowanego z zachowaną świadomością;
2) ciągłe monitorowanie zapisu EEG u operowanych w znieczuleniu ogólnym;
3) analizę odpowiedzi czuciowych lub ruchowych potencjałów wywołanych (SSEP);
4) pomiar ciśnienia wstecznego w tętnicy szyjnej wewnętrznej;
5) ciągły śródoperacyjny pomiar prężności tlenu w spojówce;
6) ciągły pomiar prędkości przepływu w tętnicy środkowej mózgu za pomocą usg doppler przezczaszkowego (TCD).
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszym, odległym powikłaniem po operacyjnym leczeniu tętniaka aorty brzusznej jest:
Do późnych objawów ostrego niedokrwienia kończyn należą:
1) ból;
2) obrzęk;
3) oziębienie skóry;
4) stężenie i przykurcze mięśni;
5) zmiany martwicze;
6) osłabienie mięśni.
Prawidłowa odpowiedź to:
Fasciotomię w ostrym niedokrwieniu kończyny powinno się wykonać w przypadku:
Wskazaniem do leczenia endowaskularnego zwężenia tętnicy podobojczykowej jest:
Fenomen Raynaud może wystąpić w przypadku:
Chory lat 75, badanie USG wykazało obecność tętniaka aorty brzusznej średnicy 6 cm (badanie USG wykonane przed rokiem wykazało średnicę aorty brzusznej 4 cm). W badaniu angio-TK tętniak aorty brzusznej średnicy 6 cm przechodzący na początkowe odcinki obu tętnic biodrowych wspólnych, tętnice biodrowe o krętym przebiegu z licznymi zmianami miażdżycowymi. Szyja tętniaka 0,5 cm, kąt zagięcia szyi tętniaka 70°. Jaki sposób postępowania należy zastosować?
Wewnątrznaczyniowe leczenie zwężenia tętnicy szyjnej wewnętrznej jest leczeniem z wyboru:
1) w każdym przypadku zwężenia tętnicy przekraczającym 70%;
2) przy ponownym zwężeniu tętnicy u chorych po zabiegach operacyjnych;
3) w przypadku zwężenia tętnicy po radioterapii;
4) u chorych z całkowitą niedrożnością tętnicy szyjnej wewnętrznej po stronie przeciwnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecność licznych przetok tętniczo-żylnych oraz powiększenie obwodu jednej kończyny jest charakterystyczna dla zespołu:
U chorych po stentowaniu tt wieńcowych z powodu stabilnej choroby wieńcowej:
Chory z chromaniem przestankowym o dystansie ok. 20 m. W badaniu angio-TK niedrożność tętnicy udowej powierzchownej na całej długości, naczynia na obwodzie kończyny drożne. Jaki sposób leczenia należy zastosować?
U pacjentów z nawrotem idiopatycznej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG):
Podstawowym środkiem zapobiegania pokontrastowemu uszkodzeniu nerek u chorych z przewlekłą chorobą nerek jest:
Ze względu na optymalizację ryzyka okołooperacyjnego u chorych przed dużymi zabiegami naczyniowymi należy:
Bardzo ważną funkcję w żyłach spełniają zastawki. Prawdą jest, że:
Obecnie właściwym leczeniem ostrego niedokrwienia kończy dolnej wywołanego zakrzepicą tętniaka tętnicy podkolanowej jest:
W przypadku rany postrzałowej jamy brzusznej nie można podwiązać:
25-letnia ciężarna w 15. tygodniu ciąży przywieziona została przez pogotowie do izby przyjęć z powodu nagłych duszności z tachykardią, w wywiadzie przebyta zakrzepica żył głębokich w trakcie poprzedniej ciąży, obecnie bez cech zakrzepicy widocznej w USG, pacjentka nie stosowała profilaktyki przeciwzakrzepowej. W wywiadzie rodzinnym u matki pacjentki zakrzepica. W związku z podejrzeniem klinicznym zatorowości płucnej istnieje konieczność rozszerzenia diagnostyki - konsultujący kardiolog nie rozpoznaje niedokrwienia mięśnia sercowego, w USG serca nieznaczny wzrost ciśnienia w tętnicy płucnej. Wskaż właściwe postępowanie:
Chory z cukrzycą zgłosił się ze stanem zapalnym skóry i tkanki podskórnej wokół płytkiego owrzodzenia u podstawy palucha lewego. Według klasyfikacji Wagnera jest to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące urazów tętnic przedramienia:
W leczeniu żylaków kończyn wykorzystywane są metody wewnątrznaczyniowe, które ogólnie można podzielić na metody ablacji termicznej i nietermicznej. Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące ablacji przy pomocy lasera wewnątrzżylnego lub też ablacji energią fal o częstotliwości radiowej:
Fenomen Raynaud charakteryzuje się kolejnymi fazami związanymi z następującymi mechanizmami:
U chorego po operacji onkologicznej z powodu raka żołądka w 2 miesiące po operacji wykonano kontrolne badanie jamy brzusznej i miednicy stwierdzając zakrzepicę żyły biodrowej i udowej bez całkowitego zamknięcia jej światła. Wskaż postępowanie właściwe (pacjent bez dolegliwości ze strony kończyn dolnych - zakrzepica wykryta przypadkowo, asymptomatyczna):
Wskaż fałszywe zdanie dotyczące zakrzepicy żył powierzchownych:
Wykonując przyśrodkowy dostęp do odcinka dalszego tętnicy podkolanowej, spośród wymienionych poniżej, można przeciąć ścięgna następujących mięśni:
1) krawieckiego;
2) płaszczkowatego;
3) półbłoniastego;
4) półścięgnistego;
5) smukłego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z objawowym zwężeniem prawej tętnicy szyjnej wewnętrznej wypreparowano podział tętnicy szyjnej. Spośród wymienionych poniżej nerwów uszkodzeniu podczas wykonywanego zabiegu ulec mogą:
1) nerw błędny;
2) nerw twarzowy;
3) nerw podjęzykowy;
4) nerw językowo-gardłowy;
5) pętla nerwu podjęzykowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród wymienionych poniżej cech do czynników mechanicznych zwiększających ryzyko rozwoju hiperplazji naczyniowej zalicza się:
1) przemieszczenie stentu;
2) niedokrwienie śródbłonka;
3) dysproporcja średnicy przeszczepu i tętnicy;
4) niedopasowanie średnicy balonu do średnicy tętnicy;
5) dysproporcja właściwości mechanicznych między przeszczepem a ścianą tętnicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z niedrożnością tętnic udowej i podkolanowej zaplanowano wytworzenie przeszczepu obwodowego pomiędzy tętnicami udową wspólną i piszczelową przednią. Tętnicę piszczelową przednią należy uwidocznić pomiędzy mięśniami:
Objawem sugerującym występowanie zespołu usidlenia tętnicy podkolanowej jest chromanie przestankowe u ludzi młodych, z wyczuwalnym w spoczynku tętnem na tętnicach obwodowych. Tętno to zanika m.in. po próbie chodzenia. Rozpoznanie można potwierdzić w badaniu kontrastowym. Badanie obrazowe u pacjenta z usidleniem tętnicy podkolanowej może wykazać:
1) brak współistniejących zmian miażdżycowych;
2) zwężenie lub niedrożność tętnicy podkolanowej;
3) bardziej przyśrodkowy, niż zwykle, przebieg tętnicy podkolanowej;
4) pozazwężeniowe tętniakowate poszerzenie przemieszczonej tętnicy podkolanowej;
5) wzmożony przepływ przez tętnicę podkolanową podczas silnego grzbietowego zgięcia stopy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród poniżej wymienionych cechami umożliwiającymi zaliczenie obserwowanej zmiany naczyniowej do malformacji są:
1) płaski śródbłonek o powolnym wzroście;
2) miejscowy zastój żylny mogący przebiegać z koagulopatią ze zużycia;
3) gwałtowny wzrost w okresie niemowlęcym;
4) obraz dobrze ograniczonego guza mezenchymalnego z centralnym naczyniem tętniczym;
5) destrukcja, przerost lub niedorozwój w obrębie układu kostnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jednym ze zdarzeń niepożądanych zabiegu sympatektomii piersiowej może być rozwój zespołu Hornera. Do typowych objawów długo trwającego zespołu Hornera należą:
1) nierówność źrenic;
2) różnobarwność tęczówek;
3) zwężenie szpary powiekowej po zajętej stronie;
4) rozszerzenie się źrenicy po zajętej stronie;
5) zapadnięcie się gałki ocznej do oczodołu po zajętej stronie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Uważa się, że najkorzystniejszy wynik sympatektomii piersiowej można uzyskać poprzez wycięcie odcinka pnia współczulnego pomiędzy:
Podczas operacyjnego udrożnienia tętnicy szyjnej wewnętrznej może dojść do uszkodzenia nerwu twarzowego, podjęzykowego i błędnego. Pętla nerwu podjęzykowego, odchodząca od nerwu podjęzykowego w miejscu jego skrzyżowania się z tętnicą szyjną wewnętrzną, bierze udział w zaopatrzeniu:
Zabieg sympatektomii lędźwiowej polega na odcinkowym wycięciu pnia współczulnego. Nerwem przebiegającym na powierzchni przedniej mięśnia lędźwiowego, który może być nieprawidłowo rozpoznany jako pień współczulny, jest nerw:
W świetle ok. 80% tętniaków aorty brzusznej obecne są skrzepliny przyścienne. Istnieje wiele różnych teorii dotyczących wpływu skrzeplin na wytrzymałość ściany tętniaka, a więc i na ryzyko jego pęknięcia. Wskaż, które spośród poniższych uważa się za prawdziwe:
1) płaski zakrzep przyścienny dobrze przenosi ciśnienie panujące wewnątrz naczynia na ścianę naczyniową;
2) skrzeplina przyścienna może ograniczać molekularną i komórkową wymianę pomiędzy krążącą krwią a ścianą naczynia, co może warunkować niedożywienie i niedotlenienie ściany sprzyjając zmniejszeniu jej grubości i wytrzymałości;
3) plazmina zawarta w ścianie tętniaka aktywuje nieaktywne formy metaloproteinaz uwalnianych przez wielojądrzaste granulocyty uwięzione w skrzeplinie;
4) reaktywne formy tlenu zawarte w skrzeplinie indukują apoptozę komórek mięśni gładkich osłabiając ścianę tętniaka;
5) skrzeplina przyścienna powoduje równomierny rozkład sił działających podłużnie i okrężnie na ścianę tętniaka zmniejszając szybkość powiększania się tętniaka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszą przyczyną występowania zespołu żyły głównej górnej jest:
Jednym ze zdarzeń niepożądanych obserwowanych u pacjentów operowanych klasycznie z powodu pękniętego tętniaka aorty brzusznej jest zespół ciasnoty wewnątrzbrzusznej. Ciśnieniem w pęcherzu moczowym wskazującym na konieczność wykonania odbarczenia jest ciśnienie równe lub wyższe niż:
Dotychczas przeprowadzone badanie epidemiologiczne umożliwiły rozpoznanie szeregu czynników ryzyka rozwoju tętniaka rozwarstwiającego aorty. Spośród poniżej wymienionych nie stwierdzono zależności pomiędzy powstaniem rozwarstwienia aorty a:
Spośród wymienionych poniżej tez odnoszących się do zastosowania terapii podciśnieniowej w leczeniu ran niedokrwiennych wskaż prawdziwe:
1) bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zastosowanie podciśnienia na rany nieoczyszczone;
2) przeciwwskazaniem jest zastosowanie VAC na rany na kończynach z wartością ABPI < 0,6 - może to być przyczyną braku postępu leczenia;
3) przeciwwskazaniem do zastosowania VAC jest ekspozycja w ranie struktur kostnych lub powierzchni chrzęstnych;
4) w przypadku konieczności założenia VAC na duże pnie naczyniowe należy je pokryć mikroporową pianką z polialkoholu winylowego;
5) zastosowanie VAC na rany niedokrwienne może być związane z trudnością ich zamknięcia z powodu braku możliwości przesunięcia płata.
Prawidłowa odpowiedź to:
Preparując mięsień pochyły przedni podczas transpozycji lewej tętnicy podobojczykowej, u pacjenta z zespołem podkradania typu III, należy zwrócić uwagę na przebiegający na jego przedniej powierzchni:
Dodatni wynik próby nadmiernego odwiedzenia kończyny u pacjenta z podejrzeniem zespołu górnego otworu klatki piersiowej sugeruje obecność ucisku pęczka naczyniowo-nerwowego przez:
Wskazaniem do wykonania doraźnego rozcięcia powięzi u osób operowanych z powodu ostrego niedokrwienia kończyny dolnej są wszystkie poniższe, z wyjątkiem:
Objawy uciskowe powodowane przez rozległe kłębczaki są wywołane uciskiem lub naciekaniem na wymienione poniżej nerwy czaszkowe, z wyjątkiem:
Jedną z możliwych przyczyn wystąpienia zaburzenia czynności seksualnych u mężczyzn po implantacji protezy aortalno-dwubiodrowej z powodu tętniaka aorty brzusznej jest przecięcie nerwów autonomicznych zaopatrujących narządy miednicy, przebiegających ku przodowi od:
Spośród nowoczesnych doustnych leków przeciwzakrzepowych (NOAC) oznaczenie wartości APTT ma znaczenie rokownicze w zakresie możliwości wystąpienia powikłań krwotocznych w odniesieniu do:
U pacjenta rozpoznano udar krwotoczny. Obraz kliniczny oraz wyniki ponownie wykonanych badań obrazowych nie wykazują narastania zmian krwotocznych. Zalecaną formą profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów leczonych zachowawczo jest zastosowanie:
W następstwie wykonania angioplastyki lewej tętnicy biodrowej z dostępu przez nakłucie prawej tętnicy udowej wspólnej powstał tętniak rzekomy. Podczas badania duplex-Doppler należy ocenić, a podczas planowanego leczenia uwzględnić, wszystkie poniższe dane, z wyjątkiem:
Oznaczenie stężenia D-dimerów w surowicy umożliwia jednoznaczne wykluczenie obecności świeżych powikłań zakrzepowo-zatorowych (PZZ) u pacjentów z prawdopodobieństwem PZZ oznaczonym na podstawie skali Wellsa jako:
Jednym ze sposobów zaopatrzenia jatrogennych tętniaków rzekomych powstałych po zabiegach wewnątrznaczyniowych jest wstrzyknięcie do komory tętniaka trombiny. Przeciwwskazaniem do przeprowadzenia tego zabiegu jest:
W badaniu angio-TK mózgu wykryto liczne ogniska niedokrwienne lewej półkuli mózgu. W badaniu dupleks-Doppler stwierdzono obecność niestabilnej blaszki zwężającej światło odcinka bliższego lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej o ok. 80%. W przypadku zakwalifikowania pacjenta do leczenia wewnątrznaczyniowego preferowanym postępowaniem powinno być zastosowanie:
U pacjenta z przewlekłą niewydolnością nerek konieczne jest wytworzenie przetoki tętniczo-żylnej jako dostępu naczyniowego do dializ. Preparowanie w tym celu żyły pośrodkowej ramienia stwarza poważne niebezpieczeństwo uszkodzenia nerwu krzyżującego żyłę od przodu, czyli:
U unieruchomionego w łóżku pacjenta z zapaleniem płuc zalecono uzupełnienie farmakologicznej profilaktyki przeciwzakrzepowej o zastosowanie kompresjoterapii w postaci opasek o dużej rozciągliwości. W porównaniu z opaskami o krótkim ciągu zastosowana u pacjenta kompresjoterapia charakteryzuje się:
Na podstawie wykonanego badania dupleks-Doppler układu żylnego lewej kończyny dolnej przygotowano następujący wynik: „Żyła odpiszczelowa drożna, bez skrzeplin; w 1/3 bliższej uda poszerzona do maks. śr. 6 mm, niewydolna; w 2/3 dalszych uda i 1/3 bliższej podudzia pień o śr. 2 mm, wydolny; w 2/3 dalszych podudzia pień o śr. 3 mm, niewydolny. Oba niewydolne odcinki pnia GSV są pomostowane za pośrednictwem niewydolnej żyły odpiszczelowej dodatkowej powierzchownej”. Powyższy wynik umożliwia rozpoznanie refluksu w pniu GSV stopnia:
U pacjenta po udrożnieniu tętnicy szyjnej wykonano kontrolne badania duplex-Doppler po upływie 2, 6 i 12 miesięcy po operacji. Podczas wszystkich badań opisano obecność następującej zmiany - „…w okolicy bieguna dalszego obszaru udrożnienia obecna normoechogeniczna zmiana o grubości 2,2 mm i długości 4,0 mm, zwężająca światło ICA o ok. 50%...” Najbardziej prawdopodobną przyczyną powstania zmiany jest:
W badaniu dupleks-Doppler prawej tętnicy kręgowej stwierdzono przepływ dwukierunkowy z przewagą fazy dogłowowej. W celu weryfikacji rozpoznania poproszono pacjenta o kilkunastokrotne zaciśnięcie dłoni w pięść. Objawem potwierdzającym występowanie zespołu podkradania jest:
Według aktualnych zaleceń przypadkowo wykryta izolowana zakrzepica żył głębokich (ZŻG) odcinka dystalnego nie wymaga wdrożenia leczenia przeciwzakrzepowego, szczególnie w przypadku możliwości wykonywania regularnych kontroli duplex-Dopplerowskich układu żylnego. Do czynników ryzyka sugerujących możliwość progresji izolowanej, dystalnej zakrzepicy do żyły podkolanowej, przemawiających za wdrożeniem leczenia przeciwzakrzepowego należą wszystkie z wymienionych poniżej, z wyjątkiem:
Objawem mogącym sugerować nadmiernie ograniczenie przepływu w przetoce dializacyjnej jest stwierdzenie w badaniu duplex-Doppler w tętnicy doprowadzającej:
Wdrożenie trombolizy przezcewnikowej można rozważyć w przypadku zakrzepicy żył głębokich w odcinku proksymalnym u młodych pacjentów. Podjęcie decyzji o trombolizie celowanej żył biodrowych lub podobojczykowych wspierają wymienione poniżej czynniki, z wyjątkiem:
Do najczęstszych powikłań stosowania stentów u chorych z zespołem żyły głównej górnej należą:
1) nieprawidłowe umiejscowienie stentu;
2) niedrożność stentu;
3) przemieszczenie stentu;
4) bóle w klatce piersiowej;
5) zgon wywołany wzmożonym powrotem żylnym po przywróceniu drożności żyły głównej górnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do zespołu górnego otworu klatki piersiowej zalicza się:
1) zespół żebra szyjnego;
2) zespół mięśnia pochyłego przedniego;
3) zespół ciasnoty przedziałów powięziowych;
4) zespół żebrowo-obojczykowy;
5) wysiłkową zakrzepicę żyły pachowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
II stopień zaawansowania zespołu żyły głównej górnej w obrazie tomografii komputerowej to:
Które z wymienionych uszkodzeń układu kostno-stawowego mogą być przyczyną uszkodzenia tętnic?
1) złamanie pierwszego żebra;
2) złamanie podgłówkowe kości ramiennej;
3) zwichnięcie stawu kolanowego;
4) zwichnięcie stawu łokciowego;
5) złamanie obojczyka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Istotą terapii kompresyjnej wyrobami uciskowymi jest indywidualny dobór rozmiaru pończoch i rajstop o stopniowanym ucisku. Pomiarów obwodu kończyny dokonuje się w następujących miejscach:
1) na poziomie stawów śródstopno-palcowych;
2) tuż powyżej kostek (stawu skokowego);
3) tuż poniżej guzowatości piszczeli;
4) w połowie uda;
5) 4-5 cm poniżej krocza.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podczas badania lewej tętnicy szyjnej stwierdzono obecność zwężenia odcinka bliższego tętnicy szyjnej wewnętrznej o długości 5 mm. Zachowując kąt insonacji 60° określono wartości prędkości szczytowo-skurczowej (PSV), końcowo-rozkurczowej (EDV) i średniej (MDV) w tętnicach szyjnych wspólnej (CCA) i wewnętrznej (ICA) (patrz tabela, prędkość w cm/s).
Stopień zwężenia w ICA wynosi:
Celem stosowania terapii podciśnieniowej u chorych z żylnym owrzodzeniem goleni jest:
1) oczyszczenie oraz gojenie owrzodzenia po klasycznej operacji żylaków lub ich usunięciu metodami wewnątrznaczyniowymi;
2) wspomaganie leczenia zachowawczego i fizykoterapii;
3) stymulacja ziarninowania podłoża owrzodzenia jako przygotowanie do przeszczepu skóry;
4) zmniejszenie rozmiarów owrzodzenia;
5) stabilizacja oraz przyspieszenie wgajania przeszczepu skóry w obrębie owrzodzenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do obliteracji żylaków kończyn dolnych są:
1) uczulenie na środek obliterujący;
2) ostra zakrzepica żył powierzchownych;
3) ostra zakrzepica żył głębokich;
4) unieruchomienie;
5) przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych w II stopniu w klasyfikacji Fontaine’a.
Prawidłowa odpowiedź to:
Względnym przeciwwskazaniem do obliteracji żylaków kończyn dolnych jest:
1) znacznego stopnia obrzęk kończyny dolnej;
2) polineuropatia cukrzycowa;
3) astma oskrzelowa;
4) trombofilia;
5) przebyta zakrzepica żył głębokich.
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawdopodobieństwo nawrotu zakrzepicy żył głębokich jest większe:
1) u mężczyzn;
2) u kobiet;
3) u osób poniżej 40. roku życia;
4) u osób powyżej 60. roku życia;
5) gdy w kontrolnym badaniu ultrasonograficznym stwierdzono obecność skrzeplin rezydualnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
W skali Wellsa, pozwalającej na ocenę prawdopodobieństwa klinicznego zakrzepicy żył głębokich, uwzględniono następujące elementy:
1) widoczne żyły powierzchowne krążenia obocznego;
2) nowotwór złośliwy leczony lub rozpoznany w ciągu ostatnich 6 miesięcy;
3) bolesność miejscową na przebiegu żył głębokich kończyny dolnej;
4) obrzęk całej kończyny dolnej;
5) obwód goleni większy o ponad 3 cm w porównaniu z kończyną zdrową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podejmując decyzję o zastosowaniu przezcewnikowej trombolizy u chorego z zakrzepicą żyły biodrowej wspólnej należy uwzględnić:
1) czas trwania objawów < 14 dni;
2) czas trwania objawów < 20 dni;
3) stan ogólny chorego;
4) ryzyko krwawienia;
5) oczekiwane przeżycie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące uwypuklenia ściany tętniaka aorty brzusznej w postaci pęcherza:
1) stwarza większe ryzyko pęknięcia tętniaka niezależnie od jego średnicy;
2) jego stwierdzenie powinno być podstawą do przyspieszenia decyzji o wykonaniu operacji lub zabiegu wewnątrznaczyniowego;
3) stanowi miejsce zmniejszonej oporności w ścianie tętniaka;
4) w badaniu histopatologicznym wykazuje wybitne ścieńczenie warstwy środkowej z zanikiem włókien elastycznych;
5) może być stwierdzone w badaniu ultrasonograficznym lub tomografii komputerowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Którym czynnikom w skali ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej według Capriniego przypisano najwyższą wartość 5 punktów?
1) przebyty udar mózgu;
2) planowa alloplastyka stawu;
3) złamanie kości miednicy, kości udowej lub kości podudzia;
4) uszkodzenie rdzenia kręgowego;
5) małopłytkowość poheparynowa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczniczą dawkę heparyny drobnocząsteczkowej u chorych w 2. stopniu zaawansowania przewlekłej choroby nerek należy:
W drugiej dobie po operacji pękniętego tętniaka aorty brzusznej stwierdzono wzdęcie brzucha oraz bolesność w lewym dole biodrowym z wyraźnymi objawami otrzewnowymi. Chory zagorączkował do 39°C, oddał trzy krwistośluzowe stolce. Nastąpiło wyraźne pogorszenie stanu ogólnego. W takim przypadku najwłaściwszym postępowaniem będzie:
Zwyrodnienie torbielowate przydanki (cystic adventitial disease):
1) jest rzadką patologią tętnic obwodowych;
2) polega na torbielowatym zwyrodnieniu i rozwarstwieniu przydanki i błony środkowej, upośledzającym przepływ;
3) powoduje napadowe chromanie przystankowe;
4) występuje w 85% przypadków w tętnicy podkolanowej;
5) charakteryzuje się osłabieniem lub zanikiem tętna obwodowego przy zginaniu stawu kolanowego (objaw Ishikawy).
Prawidłowa odpowiedź to:
W opisywanym w poprzednim pytaniu przypadku chorej należy zaproponować:
1) wykonanie arteriografii tomografii komputerowej tętnic szyjnych i łuku aorty;
2) wykonanie przezskórnej plastyki balonowej z założeniem stentu;
3) pomost szyjno-podobojczykowy lub transpozycję tętnicy podobojczykowej, gdy zabieg wewnątrznaczyniowy będzie niemożliwy do wykonania;
4) dalsze leczenie pentoksyfiliną i kwasem acetylosalicylowym;
5) leczenie fibrynolityczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe może rozwinąć się u chorych z:
1) zespołem Kasabacha-Meritta;
2) dużym tętniakiem aorty;
3) wszczepioną długą protezą naczyniową;
4) mnogimi tętniakami tętnic obwodowych;
5) zespołem żyły głównej górnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
50-letnia chora skarży się na stopniowo nasilające się od kilku tygodni chromanie i ból spoczynkowy dłoni lewej. Okresowo pojawiają się silne zawroty głowy i zaburzenia równowagi. Dotychczas leczona przewlekle pentoksyfiliną i kwasem acetylosalicylowym. Różnica RR na obu ramionach wynosi 80 mmHg, nie stwierdza się tętna w miejscach typowych na tętnicach kończyny górnej lewej, przy obecnym tętnie na kończynie górnej prawej i obu tętnicach szyjnych. W tym przypadku najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
Profilaktyczna dawka dalteparyny u kobiety w ciąży o wadze 100 kg wynosi:
Do dużych czynników ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w okresie połogu należą:
1) krwotok poporodowy;
2) trombofilia;
3) przetoczenie preparatów krwi;
4) stan przedrzucawkowy;
5) opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stosowanie leków przeciwzakrzepowych w położnictwie jest uzasadnione w następujących przypadkach:
1) leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej podczas ciąży;
2) profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej podczas ciąży i połogu u kobiet z podwyższonym ryzykiem jej wystąpienia;
3) kontynuacji leczenia przeciwzakrzepowego u kobiet stosujących przewlekłą antykoagulację;
4) profilaktyki powikłań zakrzepowo-zatorowych u kobiet z zespołem hiperstymulacyjnym;
5) zapobiegania poronieniom w zespole antyfosfolipidowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Po udrożnieniu tętnicy szyjnej wewnętrznej tętnice zeszyto szwem pierwotnym. W czasie śródoperacyjnego kontrolnego badania ultrasonograficznego stwierdzono 70% zwężenie w połowie linii szwów oraz przyścienną skrzeplinę powyżej zwężenia. W takim przypadku postępowaniem z wyboru jest:
Do czynników zwiększających ryzyko wystąpienia słabej odpowiedzi na kwas acetylosalicylowy należą:
1) podeszły wiek;
2) wieloletnie stosowanie leku;
3) otyłość;
4) cukrzyca;
5) nasilony stan zapalny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do istotnych czynników patofizjologicznych zwiększających ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych u chorych na nowotwory poddawanych chemioterapii należą:
1) upośledzenie fibrynolizy;
2) zaburzenia metabolizmu witaminy K w wątrobie;
3) uszkodzenie śródbłonka naczyniowego;
4) zwiększenie stężenia czynnika von Willebranda;
5) zwiększona reaktywność komórek śródbłonka w stosunku do płytek krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniami do zastosowania dabigatranu są:
1) ciąża;
2) karmienie piersią;
3) przyjmowanie przez chorego chinidyny;
4) klirens kreatyniny < 30 ml/min;
5) niewydolność wątroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecnie jedną z zalecanych metod w pierwotnej profilaktyce zakrzepicy żył głębokich jest podawanie drobnocząsteczkowej heparyny. Który z wymienionych poniżej parametrów należy kontrolować podczas stosowania tego rodzaju heparyny?
U 75-letniego chorego po upływie sześciu miesięcy od leczenia tętniaka aorty brzusznej za pomocą stentgraftu stwierdzono w kontrolnej spiralnej tomografii komputerowej wysokociśnieniowy przeciek krwi zlokalizowany na wysokości szyi tętniaka. Która z wymienionych poniżej metod może być skutecznym sposobem postępowania?
U 72-letniego chorego z powodu zespołu Leriche’a przed 12 miesiącami wykonano rozwidlony przeszczep aortalno-udowy z dakronu. Obecnie stwierdza się kliniczne i radiologiczne objawy zakażenia w okolicy zespolenia protezy naczyniowej z aortą brzuszną. Który z wymienionych poniżej sposobów leczenia pozwala osiągnąć najlepsze wyniki?
W ostatnich latach implantacja protezy wewnątrznaczyniowej, tzw. stentgraftu, stała się uznaną metodą leczenia tętniaków aorty brzusznej. Wskaż, które z wymienionych poniżej powikłań występuje statystycznie najczęściej po tego rodzaju operacji:
Wytworzenie przetoki tętniczo-żylnej do hemodializ sposobem Gracza polega na zespoleniu żyły:
U chorego w kontrolnej angiografii po leczeniu wewnątrznaczyniowym tętniaka aorty brzusznej stwierdzono przykrycie głównego pnia tętnicy nerkowej prawej przez poszycie stentgraftu. Wskaż optymalny sposób postępowania:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przetok tętniczo-żylnych wytwarzanych do hemodializ:
Gdzie statystycznie najczęściej umiejscawia się pourazowe pęknięcie aorty piersiowej?
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące rozwarstwień aorty:
U chorych z trombocytopenią indukowaną heparyną (HIT/) stosuje się fondaparinuks, który wpływa głównie na zahamowanie aktywności czynnika:
Który z wymieniony poniżej typów tętniaka piersiowo-brzusznego według klasyfikacji Crawforda obejmuje największy zakres aorty?
Istotą operacyjnego leczenia zespołu uciskowego pnia trzewnego jest:
Istotą zespołu May’a i Thurnera jest ucisk:
W układzie żył kończyny dolnej występuje żyła Giacominiego, która najczęściej stanowi połączenie pomiędzy:
Które z wymienionych poniżej objawów występują w zespole Klippela-Trenaunaya?
1) przerost kończyny dolnej;
2) skrócenie kończyny dolnej;
3) żylaki kończyny dolnej;
4) znamiona naczyniowe;
5) liczne przetoki tętniczo-żylne.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 40-letniej chorej po całkowitym usunięciu niewydolnej żyły odpiszczelowej utrzymują się uporczywe parastezje w operowanej kończynie dolnej. Który z wymienionych poniżej nerwów ulega najczęściej uszkodzeniu podczas tego rodzaju zabiegu?
U chorego przed planowaną operacją wytworzenia przetoki promieniowo-odpromieniowej do hemodializ powinno się wykonać próbę:
Powikłaniem wewnątrznaczyniowego leczenia tętniaka aorty brzusznej może być wystąpienie po operacji zespołu poimplantacyjnego, który polega na:
Które z wymienionych poniżej powikłań występuje najczęściej u chorych z rozpoznaną trobocytopenią indukowaną heparyną (HIT)?
Tzw. łuk Riolana jest często wykorzystywany w radiologii jako droga dostępu do embolizacji naczyń. W leczeniu którego z wymienionych poniżej typów przecieków krwi do worka tętniaka aorty brzusznej po implantacji stentgraftu najczęściej stosuje się ten sposób postępowania?
Która z wymienionych poniżej odpowiedzi najlepiej opisuje modyfikację wprowadzoną przez Creecha w otwartej operacji tętniaka aorty brzusznej?
Która z wymienionych poniżej przetok tętniczo-żylnych uważana jest za optymalny, pierwotny dostęp naczyniowy do przewlekłych hemodializ?
Do chirurga naczyniowego zgłosił się 30-letni chory z objawami chromania przestankowego. W wykonanej ultrasonografii rozpoznano zespół usidlenia tętnicy podkolanowej spowodowany uciskiem przez dodatkowy przyczep mięśnia brzuchatego łydki. Który jest to typ zmian według obowiązującej klasyfikacji?
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące chemodectoma:
U 80-letniego chorego po upływie 6 miesięcy od leczenia wewnątrznaczyniowego tętniaka aorty brzusznej uwidoczniono w kontrolnej angiotomografii komputerowej obecność przecieku krwi z tętnic lędźwiowych i brak powiększania się średnicy worka tętniaka. Wskaż optymalny sposób postępowania:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące tętniaka aorty brzusznej:
Którą z wymienionych poniżej anomalii anatomicznych dotyczących łuku aorty określa się mianem tzw. tętnicy błądzącej (arteria lusoria)?