Pacjentka 76-letnia, obciążona nadciśnieniem tętniczym i zaawansowaną chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa i stawów biodrowych została przyjęta na oddział chorób wewnętrznych z powodu jakościowych i ilościowych zaburzeń świadomości obserwowanych przez ostatnie 2 dni przez opiekunów. W wywiadzie przewlekłe stosowanie leków p/bólowych z różnych grup. W badaniu z odchyleń: pacjentka przytomna, okresowo podsypiająca, okresowo z możliwym do nawiązania kontaktem słownym, prawidłowo zorientowana autopsychicznie, zdezorientowana co do miejsca i czasu, bez pobudzenia. W badaniach laboratoryjnych: Hb 13,6 g/l; WBC 13,9 G/l, neutrocyty 11,8 G/l; CRP 146 mg/l, w badaniu ogólnym moczu: białko (+), leukocyty 11-18 wpw (w polu widzenia), erytrocyty 6-10 wpw, nieliczne bakterie. Zaburzenia świadomości, orientacji i uwagi utrzymywały się przez kilka kolejnych dni. U pacjentki postępowanie terapeutyczne powinno zawierać miedzy innymi:
1) zastosowanie leków przeciwpsychotycznych w związku ze stwierdzanym zespołem majaczeniowym;
2) ocenę natężenia dolegliwości bólowych i skuteczną kontrolę bólu;
3) kontrolę rytmu wypróżnień i zapobieganie zaparciom;
4) zastosowanie leków z grupy benzodiazepin w związku ze stwierdzanym zespołem majaczeniowym;
5) zastosowanie terapii reorientacyjnej.
Prawidłowa odpowiedź to: