Wirus ten jest przedstawicielem jedynej rodziny wirusów o genomie zawierającym jednoniciowy liniowy DNA. Wykazuje silne powinowactwo do komórek progenitorowych układu czerwonokrwinkowego. Wirusem tym jest:
- AHHV6.
- BHHV8.
- CCMV.
- Dparwowirus B19.
- EEBV.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Wirus ten jest przedstawicielem jedynej rodziny wirusów o genomie zawierającym jednoniciowy liniowy DNA. Wykazuje silne powinowactwo do komórek progenitorowych układu czerwonokrwinkowego. Wirusem tym jest:
Lekarz podejrzewający bakteriemię zlecił mikrobiologiczne badanie krwi. Próbkę (dwie butelki z podłożami specjalizowanymi) wysłano, zapewniając bezpieczne warunki i czas transportu, do laboratorium dysponującego nowoczesnym, skomputeryzowanym systemem diagnostycznym. Laboratorium raportowało wynik ujemny posiewu po:
Noworodek urodzony w 32 tyg. ciąży wkrótce po porodzie został zaintubowany z powodu niewydolności oddechowej. W badaniu mikroskopowym płynu mózgowo-rdzeniowego wykryto małe, pleomorficzne, nieraz układające się w dwoinki Gram-dodatnie pałeczki; w hodowlach płynu m.-r. i krwi uzyskano wzrost na podłożach prostych, w warunkach tlenowych. Na podstawie tych wyników za najprawdopodobniejszy czynnik sprawczy uznano:
Fenotyp Van C warunkuje oporność naturalną niektórych gatunków enterokoków na wankomycynę. Gatunki wykazujące ten fenotyp to między innymi:
Konwersja lizogenia - mechanizm warunkujący i odpowiedzialny za działanie chorobotwórcze - jest właściwością charakterystyczną m.in. dla:
W zakażeniu wywołanym tym patogenem rozróżnia się trzy fazy - stadium wczesne ograniczone, stadium wczesne rozsiane, stadium późne (przewlekłe). Taki przebieg jest właściwy dla:
Szczep epidemiczny hiperwirulentny Clostridium difficile B1/NAP1 charakteryzuje się:
W 2017 r. obserwuje się znaczny wzrost zakażeń HAV. Według danych PZH w Polsce, w okresie styczeń - październik 2017, stwierdzono 2200 zachorowań, w porównaniu do 32 w analogicznym okresie roku 2016. Zmieniają się grupy ryzyka oraz drogi przenoszenia. Ryzyko zakażenia wtórnego w środowisku osoby chorej jest:
Ciepłochwiejna toksyna shiga, charakterystyczna dla Shigella dysenteriae typ 1, jest bardzo podobna do cytotoksyny wytwarzanej przez:
Zapalenie węzłów chłonnych krezki, przypominające zapalenie wyrostka robaczkowego, wywoływane jest przez:
Niektóre gatunki z rodzaju Candida wykazują oporność naturalną na flukonazol - zlokalizowane na chromosomie patogenu geny kodują enzymy aktywnie usuwające lek z komórki. Mechanizm ten jest swoisty dla:
We wstępnej płynoterapii u chorych z posocznicą stosuje się:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące antybiotykoterapii empirycznej stosowanej w posocznicy:
Wskazaniem do wydłużenia trwającej zwykle 7-10 dni antybiotykoterapii w posocznicy nie jest:
Wynik testu quick SOFA proponowanego do wczesnego wyodrębnienia chorych z posocznicą zagrożonych zgonem jest dodatni, jeżeli występują 2 z następujących objawów:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące cytomegalii wrodzonej:
1) cytomegalia wrodzona dotyczy 0,5-2% wszystkich noworodków;
2) około 90% zakażonych noworodków nie demonstruje objawów choroby w momencie urodzenia, u 5-10% występuje hepatosplenomegalia, żółtaczka, wylewy krwawe do skóry, zapalenie siatkówki i naczyniówki, małogłowie, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, niedobór masy ciała;
3) noworodki zakażone, niewykazujące objawów przy urodzeniu, rozwijają zaburzenia słuchu, zaburzenia rozwoju psychomotorycznego, defekty zębów;
4) u dzieci z wrodzoną cytomegalią występuje zespół Gregga (małoocze, jaskra, zaćma, zapalenie siatkówki i naczyniówki, mikrocefalia, zmiany w sercu, głuchota oraz upośledzenie rozwoju psychoruchowego).
Prawidłowa odpowiedź to:
Typowe powikłania ospy wietrznej u dzieci to:
Zgodnie z najnowszą definicją posocznica to:
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące pneumokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych:
1) pneumokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych najczęściej występuje w miesiącach letnich;
2) najwyższe ryzyko zachorowania dotyczy dzieci do 2. roku życia i osób po ukończeniu 65 lat;
3) zakażenie szerzy się tylko drogą kropelkową;
4) do nawrotów predysponuje przebyty uraz głowy i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego;
5) w terapii empirycznej stosuje się nadal penicylinę.
Prawidłowa odpowiedź to:
W profilaktyce wertykalnego zakażenia HBV u noworodka matki z wysoką wiremią HBV w III trymestrze ciąży należy zastosować:
17-letni chłopiec, przybysz z Ukrainy, zgłosił się do Izby Przyjęć w celu profilaktyki tężca po zaopatrzeniu chirurgicznym rany kciuka ręki prawej. Do urazu ręki doszło w stajni. Według matki chłopiec otrzymał szczepienie p/tężcowi w okresie niemowlęcym. Prawidłowe postępowanie to:
Do Izby Przyjęć zgłosiła się matka z 9-letnią dziewczynką, której 3 dni wcześniej usunięto kleszcza z okolicy szyi. W miejscu usunięcia pojawił się rumień o średnicy około 5 cm z przejaśnieniem w części centralnej, rozszerzający się na okolicę karku. Dziewczynka była szczepiona p/kleszczowemu zapaleniu mózgu. Prawidłowe postępowanie u dziecka to:
Najczęstszą przyczynę zakażeń szpitalnych w oddziałach niemowlęcych spośród wymienionych wirusów stanowią:
5-letnie dziecko leczone ambulatoryjnie od 4 dni z powodu biegunki z krwią, skierowano do szpitala z powodu zażółcenia powłok skórnych. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono: stężenie hemoglobiny 7,8 g/dL, liczbę płytek krwi 57x103/mL, retikulocytów 21 ‰, stężenie bilirubiny 5,8 mg/dL, aktywność AlAT 31 U/L, stężenie mocznika 94 g/dL. Rozpoznanie wstępne to:
Spośród wymienionych poniżej leków wskaż te, które nie powinny lub nie mogą być stosowane z ryfampicyną:
1) raltegrawir;
2) efawirenz;
3) lamiwudyna;
4) lopinawir;
5) enfuwirtyd;
6) abakawir;
7) darunawir.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent w wieku 35 lat zgłosił się do przychodni ze świeżo rozpoznanym zakażeniem HIV. Do zakażenia HIV doszło prawdopodobnie w drodze kontaktów seksualnych. W wykonanych badaniach dodatkowych wykazano poziom limfocytów CD4+ 450 komórek/µl i poziom wiremii HIV 70 tys. kopii/ml. W rutynowych badaniach dodatkowych nie wykazano istotnych odchyleń. W badaniu genotypowania nie stwierdzono występowania mutacji warunkujących jakąkolwiek lekooporność. Pacjent dotychczas zdrowy nie podaje istotnych klinicznie dolegliwości. Wskaż zestawy leków preferowane do rozpoczęcia leczenia antyretrowirusowego u takiego pacjenta (wg PTN AIDS 2017):
1) lamiwudyna (3TC) + abakawir (ABC) + rylpiwiryna (RPV);
2) alafenamid tenofowiru (TAF) + emtrycytabina (FTC) + lopinawir wzmacniany rytonawirem (LPV/r);
3) lamiwudyna (3TC) + abakawir (ABC) + dolutegrawir (DTG);
4) alafenamid tenofowiru (TAF) + emtrycytabina (FTC) + darunawir wzmacniany kobicystatem (DRV/COBI);
5) lamiwudyna (3TC) + abakawir (ABC) + emtrycytabina (FTC).
Prawidłowa odpowiedź to:
U noworodka urodzonego z ciąży II, powikłanej wielowodziem i wodogłowiem płodu wykrytym w badaniu usg w 32. tyg. ciąży, rozwiązanej cięciem cesarskim w 35. tygodniu, stwierdzono wodogłowie oraz cechy zakażenia wewnątrzmacicznego, poszerzenie szwów czaszkowych, duże napięte ciemię przednie, objaw „zachodzącego słońca”, hepatosplenomegalię, napady drgawek, okresową bradykardię, zaburzenia termoregulacji. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały obecność przeciwciał anty-/TOXO w klasach IgM i IgG, podwyższoną liczbę granulocytów kwasochłonnych w surowicy, podwyższone stężenie białka (2000 mg%) w płynie mózgowo-rdzeniowym, masywne wodogłowie oraz zwapnienia śródmózgowe w badaniu TK głowy. Zalecane postępowanie to:
Matka noworodka kilka godzin po porodzie rozwinęła ospę wietrzną. Postępowanie u noworodka obejmuje:
U 11-letniego chłopca leczonego z powodu krztuśca w 8. dobie hospitalizacji wystąpiła nagła duszność, pogorszenie stanu ogólnego, narastające cechy wstrząsu. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Kryteria klasyfikacji stadiów zakażenia HIV (wg CDC 1993) uwzględniają objawy kliniczne (kategorie A-C) i immunologiczne (liczba limfocytów T). Wskaż poprawne połączenie choroby z kategorią kliniczną:
1) przetrwałe uogólnione powiększenie węzłów chłonnych (PGL) powyżej 1 cm w co najmniej dwóch okolicach (poza pachwinowymi), które utrzymuje się ponad 3 miesiące - kategoria A;
2) leukoplakia włochata - kategoria C;
3) przetrwała, oporna na leczenie kandydoza pochwy - kategoria C;
4) dysplazja szyjki macicy stopnia CIN3 (carcinoma in situ) - kategoria C;
5) gruźlica płuc - kategoria C;
6) cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki - kategoria B;
7) ostra choroba retrowirusowa - kategoria A.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent lat 27 zakażony HIV przed czterema laty, zgłosił się po raz kolejny w związku z decyzją o podjęciu leczenia antyretrowirusowego. Pacjent zgłasza przetrwałą, oporną na leczenie nystatyną kandydozę błony śluzowej jamy ustnej. Inne dolegliwości obecnie i w przeszłości neguje. W badaniu fizykalnym biały nalot na błonie śluzowej jamy ustnej. Bez innych odchyleń w badaniu przedmiotowym. Badania dodatkowe wykazały obniżony poziom limfocytów CD4+ 150 komórek/μl i poziom wiremii HIV 54 tys. kopii/ml. W rutynowych badaniach dodatkowych nie wykazano istotnych odchyleń. Do oceny stadium zakażenia HIV najczęściej w praktyce lekarskiej stosuje się kryteria według CDC lub kryteria WHO. Kryteria klasyfikacji stadiów zakażenia HIV według CDC uwzględniają objawy kliniczne (kategorie A-C) i immunologiczne (liczba limfocytów CD4+). Oceń pacjenta w tej skali wybierając prawidłowy zestaw odpowiedzi:
1) kategoria kliniczna A;
2) kategoria kliniczna B;
3) kategoria kliniczna C;
4) kategoria immunologiczna 2;
5) kategoria immunologiczna 3;
6) według CDC ta kategoria odpowiada AIDS.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pneumocystozowe zapalenie płuc (PJP) jest jedną z chorób definiujących AIDS. Wywołuje ją Pneumocystis jiroveci, dawniej nazywany Pneumocystis carini. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zakażenia oportunistycznego P. jiroveci:
1) PJP jest najczęściej występującą chorobą definiującą AIDS;
2) zaleca się zastosowanie profilaktyki pierwotnej PJP u wszystkich pacjentów z liczbą limfocytów CD4 mniejszą niż 100 kom/μl lub w przypadku braku możliwości regularnego monitorowania liczby CD4, gdy wynosi ona 100-150 kom/μl;
3) pacjenci z ciężką postacią choroby powinni otrzymać steroidoterapię w początkowej fazie leczenia (pierwsze 72 godziny);
4) w badaniu tomografii komputerowej płuc obserwuje się tzw. obraz matowej szyby;
5) terapię rozpoczyna się po ustaleniu rozpoznania wstępnego na podstawie obrazu klinicznego; terapią pierwszego rzutu jest zastosowanie flukonazolu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia antyretrowirusowego ciężarnych zakażonych HIV:
1) we wszystkich przypadkach podczas porodu konieczne jest podanie ciężarnej zydowudyny drogą dożylną, aby zapobiec transmisji wertykalnej zakażenia;
2) podczas trwania ciąży nie należy rozpoczynać leczenia newirapiną;
3) podanie pojedynczej dawki newirapiny podczas porodu nie jest obecnie rekomendowane;
4) kombinacja trzech leków z grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy może być zalecana w celu szybkiego obniżenia wiremii w przypadku wysokiej wiremii HIV;
5) stosowanie didanozyny jest przeciwwskazane w ciąży.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stosowanie dizoproksylu tenofowiru (TDF) jest związane z występowaniem spadku gęstości mineralnej tkanki kostnej. Obecnie stosowany prolek tenofowiru - alafenamid tenofowiru (TAF) wywołuje mniej działań niepożądanych tego typu. Z poniższych stwierdzeń wskaż prawdziwe:
1) TAF jest jednym z preferowanych leków zalecanych do rozpoczynania leczenia antyretrowirusowego;
2) stosowanie TDF może powodować uszkodzenie nerek - proksymalną tubulopatię kanalikową;
3) jednym z typowych działań niepożądanych TDF jest występowanie niedokrwistości;
4) stosowanie TDF jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży;
5) przy współwystępowaniu zakażenia HBV i HIV, preferowana dawka TAF to 25 mg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do rozwoju zespołu rekonstrukcji immunologicznej (ZRI) w przebiegu infekcji HIV predysponuje niska liczba limfocytów T CD4 < 100 kom/mm3 oraz wysoka wiremia > 100 000 kopii/ml w momencie rozpoczynania terapii. Wskaż stany należące do kryteriów diagnostycznych ZRI:
1) nietypowe objawy kliniczne zakażeń oportunistycznych u osób, które odpowiedziały na leczenie antyretrowirusowe;
2) wzrost odpowiedzi immunologicznej na swoiste antygeny np. prątków;
3) spadek liczby limfocytów T CD4 we krwi po zastosowaniu terapii antyretrowirusowej;
4) spontaniczne ustępowanie choroby, bez stosowania antybiotykoterapii, chemioterapii i kontynuowania leczenia antyretrowirusowego;
5) gwałtowne namnażanie się wirusa HIV do wartości przekraczających 100 milionów kopii/ml surowicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Powodem zmiany terapii antyretrowirusowej (ARV) mogą być między innymi: uproszczenie terapii, wystąpienie objawów niepożądanych zagrażających życiu lub niepowodzenie wirusologiczne. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nieskutecznej wirusologicznie terapii ARV:
1) terapia nieskuteczna to występowanie ponad 50 kopii HIV RNA w 1 ml krwi po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia ARV;
2) u pacjentów z początkową wiremią HIV RNA większą niż 100 000 - 500 000 kopii/ml oczekiwany czas osiągnięcia pełnej supresji wirusologicznej może być dłuższy niż 6 miesięcy;
3) terapia nieskuteczna to stwierdzenie w 2 kolejnych badaniach HIV RNA ponad 50 kopii/ml oznaczanych w odstępach 4-6 tygodniowych u pacjentów z wcześniejszą pełną supresją wirusologiczną;
4) ocenę skuteczności terapii, a także możliwych działań niepożądanych należy przeprowadzić po raz pierwszy pomiędzy 2 a 8 tygodniem leczenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Dolutegrawir jest uważany za lek charakteryzujący się dobrym profilem bezpieczeństwa i wysoką skutecznością leczenia. Jednakże, badania porejestracyjne wykazały zwiększony odsetek występowania zaburzeń o charakterze neuropsychiatrycznym u pacjentów leczonych tym lekiem. Do występowania tego typu zaburzeń mogą predysponować:
1) dodatni antygen HLA-B*5701;
2) płeć żeńska;
3) wiek powyżej 60. roku życia;
4) jednoczesne stosowanie abakawiru.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 36-letniego mężczyzny z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, w trakcie przewlekłej terapii mesalazyną, wystąpił ciężki rzut choroby z objawami ogólnoustrojowymi. Jakie leczenie w pierwszej kolejności należy zastosować u tego pacjenta?
50-letnia kobieta zgłosiła się do SOR z powodu gorączki 38,5 °C, bólu, obrzęku i zaczerwienienia skóry podudzia lewego utrzymujących się od 2 dni. Podaje także wzmożone pragnienie w ciągu ostatnich 4 tygodni oraz ubytek masy ciała ok. 3 kg w tym okresie. W badaniu krwi wykonanym w SOR stwierdzono: CRP - 160 mg/l (n: do 10). Morf.: E - 4,5 G/l, Hb - 12g%, Leuk - 18,5 T/l, płytki krwi - 370 G/l, glikemię w osoczu - 225 mg/dl, stężenie D-dimeru - 448 mg/dl (n. do 500). Bad. ogólne moczu: ciężar wł. - 1,015, białko- ślad, glukoza - 1 mg/dl, ciała ketonowe - obecne (+++), osad moczu - w normie. Jakie postępowanie należy zastosować u tej chorej?
U 20-letniego mężczyzny w przebiegu posocznicy meningokokowej wystąpiły objawy kliniczne i laboratoryjne ostrej niewydolności kory nadnerczy. Wskaż wszystkie leki, które należy zastosować u tego chorego:
1) antybiotyki i.v.;
2) 0,9% NaCl i.v.;
3) insulina w pompie infuzyjnej;
4) 10% glukoza i.v.;
5) roztwór hydroksyetyloskrobii lub albuminy ludzkie i.v.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 75-letniego pacjenta, po silnym bólu w klatce piersiowej, stwierdzono w badaniu przedmiotowym hipotonię 80/50 mmHg i poszerzenie żył szyjnych, bez osłuchowych objawów zastoju w krążeniu płucnym, w bad. EKG - uniesienie odcinka ST o 0,05 mV w odprowadzeniach znad prawej komory serca (Vr4-Vr6), a w badaniu echokardiograficznym TTE - poszerzenie prawego przedsionka i prawej komory, hipokinezę prawej komory serca. Jaki lek w pierwszej kolejności należy zastosować u tego pacjenta?
U 55-letniego otyłego mężczyzny, leczonego ramiprylem, amlodypiną i hydrochlorotiazydem z powodu nadciśnienia tętniczego oraz paracetamolem z powodu choroby zwyrodnieniowej stawów, planowane jest wykonanie doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT). Z wywiadu od chorego wiadomo, że od 7 dni przyjmuje on także cetyryzynę (Zyrtec) z powodu swędzącej wysypki. Jaki lek należy czasowo odstawić u tego pacjenta przed wykonaniem OGTT, aby wynik tego badania był miarodajny?
U 70-letniej otyłej kobiety, z żylakami kończyn dolnych, w szóstej dobie po endoprotezoplastyce stawu biodrowego, ok. 20 minut po podaniu klindamycyny i.v stosowanej od 3 dni z powodu bakteryjnego zapalenia skóry i tkanki podskórnej w okolicy rany pooperacyjnej, wystąpiła nagła duszność, suchy kaszel, ból w klatce piersiowej, uczucie kołatania serca i wzrost ciśnienia tętniczego krwi do 160/95 mmHg, bez gorączki. W badaniach krwi stwierdzono: morfologia: erytrocyty- 3,25 T/l, Hb- 11,2 g/dl, leukocyty- 12 G/l, płytki krwi- 100 tys/μl, stężenie D-dimeru w osoczu- 2200 ng/ml (norma do 500), stężenie troponiny I w surowicy- 0,045 ng/ml (norma: do 0,04). W badaniu EKG - rytm zatokowy miarowy 116/min, ujemne załamki T w odprowadzeniach V2-V4. Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie u tej chorej?
Wskazaniem do podania amiodaronu dożylnie, w trakcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej prowadzonej z powodu nagłego zatrzymania krążenia, jest:
18-letnia kobieta, która leczona była objawowo przed 3 tygodniami z powodu ostrego wirusowego zapalenia krtani, została przyjęta do oddziału z powodu występujących od 4 dni stanów gorączkowych > 38,5 °C, bólów brzucha, biegunki z domieszką świeżej krwi, zapalenia stawów skokowych i kolanowych oraz wysypki na pośladkach, udach i w okolicy dołów podkolanowych. W bad. krwi: OB - 85 mm po 1 godz. CRP - 69 mg/l (n < 10), Morfologia: erytrocyty - 4,2 mln/µl, Hb - 12,5 g/dl, płytki krwi - 240 tys./µl, leukocyty - 15 tys./µl, mocznik-100 mg/dl (norma: 10 - 40), kreatynina - 2,5 mg/dl (n: do 1,1), ASO < 100j. Przeciwciała przeciwjądrowe (ANA) w surowicy krwi - nieobecne, posiewy krwi - wyniki ujemne, posiew ogólny kału - wzrost pałeczek E. coli. W bad. ogólnym moczu - erytrocyturia bez innych zmian. Wykonano badanie wycinka ze zmian skórnych na pośladku i metodą immunofluorescencji bezpośredniej stwierdzono obecność złogów IgA w ścianie małych naczyń krwionośnych. Jakie rozpoznanie należy postawić u tej pacjentki?
U 55-letniej chorej z wolem guzowatym, w 3. dobie terapii amoksycyliną p. os z powodu ostrego zapalenia oskrzeli, wystąpiły objawy kliniczne przełomu tarczycowego z wysoką gorączką i pobudzeniem. Jakiego leku nie należy stosować u tej pacjentki?
36-letnia kobieta z niedoczynnością tarczycy w przebiegu choroby Hashimoto w trakcie skutecznej substytucji hormonalnej lewotyroksyną (Euthyrox), została przyjęta do oddziału z powodu gorączki > 38,5 °C, duszności i suchego kaszlu. Ustalono rozpoznanie ciężkiego pozaszpitalnego zapalenia płuc. Jaką empiryczną antybiotykoterapię należy zastosować u tej pacjentki, jeśli wiadomo, że dotychczas nie stwierdzano u niej żadnej alergii na leki?
W Europie z płynu mózgowo-rdzeniowego chorych z rozpoznaniem neuroboreliozy najczęściej izoluje się:
Charakterystycznymi odchyleniami w badaniach laboratoryjnych w przebiegu ludzkiej anaplazmozy granulocytarnej są:
Objawy Lyme arthritis ustępują po leczeniu doksycykliną podawaną doustnie:
W wynikach badań laboratoryjnych u chorego z babeszjozą obserwuje się:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące boreliozy:
Zespół Banwartha jest typowym zespołem objawów w:
U chorego na ludzką anaplazmozę bakterie pasożytują w:
W leczeniu riketsjoz z grupy gorączek plamistych zaleca się stosowanie:
Wektorem bakterii Bartonella spp. nie jest:
Do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej zgłasza się matka z 5-letnim dzieckiem, które otrzymało dotychczas dwie dawki szczepionki przeciwko WZW B - pierwszą w dniu urodzenia, a drugą po 6 tygodniach. Następnie matka przerwała wszystkie szczepienia, tak że dziecko nie otrzymało trzeciej dawki szczepionki przeciwko WZW B. Aktualnie zgłasza się do lekarza, gdyż chciałaby uzupełnić dziecku szczepienie przeciwko WZW B. Wskaż właściwe postępowanie w tej sytuacji:
Do grupy gorączek plamistych (spotted fever group) przenoszonych przez kleszcze nie zalicza się:
Które z niżej wymienionych szczepień według Programu Szczepień Ochronnych na rok 2017 należą do grupy szczepień obowiązkowych dla osób narażonych w sposób szczególny na zakażenie, czyli wykonywane są nieodpłatnie dla pacjenta?
1) szczepienie przeciwko ospie wietrznej dla dzieci przebywających w żłobkach lub klubach dziecięcych;
2) szczepienie przeciwko inwazyjnym zakażeniom Streptococcus pneumoniae dla dzieci od 2. miesiąca życia do ukończenia 5. roku życia chorujących na schorzenia immunologiczno-hematologiczne, w tym małopłytkowość idiopatyczną, ostrą białaczkę, chłoniaki i sferocytozę wrodzoną;
3) szczepienie przeciwko inwazyjnym zakażeniom Streptococcus pneumoniae dla dzieci od 2. miesiąca życia do ukończenia 15. roku życia chorujących na asplenią wrodzoną, dysfunkcję śledziony, po splenektomii lub po leczeniu immunosupresyjnym;
4) szczepienie przeciwko WZW B dla osób zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C;
5) szczepienie przeciwko WZW B dla osób szczególnie narażonych na zakażenie w wyniku styczności z osobą zakażoną WZW typu B, które nie były szczepione przeciw WZW typu B.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chłopiec 9-letni bawił się z kotem. Po 6 tygodniach kot zdechł, a weterynarz na podstawie badania sekcyjnego rozpoznał wściekliznę. Chłopiec nie pamięta dokładnie, ale na pewno kot go nie pogryzł, możliwe że delikatnie zadrapał. Według książeczki szczepień, dziecko było szczepione zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych. Wskaż właściwe postępowanie w tej sytuacji:
Chory lat 50 z zaawansowaną chorobą nerek, jeszcze nie jest dializowany, ale filtracja kłębuszkowa wynosi 25 ml/min. Był szczepiony przeciwko WZW B 15 lat temu, przed planowanym zabiegiem operacyjnym. Zwraca się z pytaniem, czy powinien się szczepić ponownie przeciwko WZW B. Wskaż spośród niżej wymienionych stwierdzenia zgodne z Programem Szczepień Ochronnych na rok 2017 dotyczące szczepienia przeciwko WZW B tego chorego:
1) chory otrzymał w przeszłości pełne szczepienie podstawowe - do czasu rozpoczęcia dializoterapii nie wymaga dodatkowych dawek szczepionki;
2) u chorego należy oznaczyć stężenie przeciwciał anty-HBs, jeśli będzie ono niższe niż 10 j.m./l należy podać jedną dodatkową dawkę szczepionki;
3) u chorego należy oznaczyć stężenie przeciwciał anty HBs, jeśli będzie ono niższe niż 10 j.m./l, należy podać podwójną dawkę szczepionki;
4) zaleca się badanie stężenia przeciwciał co 6-12 miesięcy;
5) dla chorych z zaawansowaną chorobą nerek jest to szczepienie zalecane - wykonywane na koszt pacjenta.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu ciężkiej postaci jersiniozy u 6-letniego dziecka można zastosować:
1) cefuroksym;
2) cefotaksym;
3) doksycyklinę;
4) trimetoprim sulfametoksazol;
5) cyprofloksacynę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące szczepienia przeciwko WZW B chorych na cukrzycę, zgodne z Programem Szczepień Ochronnych na rok 2017:
1) dla tych pacjentów jest to szczepienie należące do obowiązkowych w grupach ryzyka;
2) dla tych pacjentów jest to szczepienie należące do grupy zalecanych;
3) szczepienie realizuje się według schematu 0, 1, 6 miesięcy;
4) po szczepieniu podstawowym nie wykonuje się kontroli stężenia przeciwciał anty HBs;
5) po szczepieniu podstawowym wykonuje się kontrolę stężenia przeciwciał anty-HBs - jeśli wynik jest < 10 j.m./l, podaje się dodatkowe 1-3 dawek szczepionki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Młoda kobieta w 6. tygodniu ciąży miała dzień wcześniej kontakt z dzieckiem, u którego rozpoznano różyczkę. Kobieta nie wie, czy była szczepiona przeciwko różyczce, ani też nie pamięta, czy chorowała na tę chorobę. Wskaż od czego należy zacząć postępowanie u tej kobiety w opisanej sytuacji:
U 5-tygodniowego niemowlęcia stopniowo rozwinął się kaszel i duszność bez gorączki. W zdjęciu klatki piersiowej widoczne zmiany o charakterze śródmiąższowym. W wywiadzie - w 7. dobie życia u dziecka wystąpiło zapalenie spojówek, które leczono miejscowo. Biorąc pod uwagę prawdopodobną etiologię zapalenia płuc wskaż antybiotyk, który należy zastosować w leczeniu dziecka:
Noworodek 2-tygodniowy pozostał w oddziale neonatologicznym z powodu zapalenia płuc. Stan dziecka oceniono jako ciężki. Nie ustalono dotychczas w badaniach bakteriologicznych etiologii zapalenia płuc. Biorąc pod uwagę najbardziej prawdopodobne czynniki etiologiczne wskaż zalecane leczenie przyczynowe:
U 3-miesięcznego dziecka urodzonego w 30. tygodniu ciąży wystąpił nieżyt górnych dróg oddechowych, a następnie pojawiła się podwyższona ciepłota ciała, kaszel i narastająca duszność wydechowa. Wraz z przyspieszonym oddechem zaobserwowano świszczący wydech, wciąganie międzyżebrzy i stękanie. Biorąc pod uwagę najbardziej prawdopodobną etiologię wskaż właściwe leczenie:
Lokalne ropnie tworzące się nad zmienionymi zapalnie naczyniami chłonnymi charakterystyczne są dla zakażenia:
W zimnicy o ciężkim przebiegu do czynników o złym rokowaniu należą:
Trofozoity o formie taśmowatej lub prostokątnej stwierdzane w erytrocytach starszych są charakterystyczne dla Plasmodium:
Choroba wiscerotropowa (YEL-AVD) może być poważnym powikłaniem szczepienia przeciwko:
Nierównomierne osłabienie sygnału w obrazach T2- zależnych, tworzące niekiedy obraz plastra miodu, stwierdzane w badaniu MRI wątroby charakterystyczne jest dla:
Osobom powyżej 60. r. ż wyjeżdżającym w regiony zagrożenia zachorowaniem na dur brzuszny zaleca się profilaktykę z zastosowaniem:
Predyspozycja genetyczna do ciężkiego przebiegu zimnicy związana jest z polimorfizmem genów kodujących:
Test Mazzotiego stosowany w diagnostyce onchocerkozy polega na:
Cykl życiowy Plasmodium składa się z fazy schizogenicznej, sporogenicznej i gamogeniczenej. Najkrótszy cykl czerwonokrwinkowy (ok. 24 godzin) charakterystyczny jest dla Plasmodium:
Jednostronny obrzęk powiek i zapalenie spojówek oraz powiększenie węzłów chłonnych, zwane objawem Romana, spowodowane są dospojówkowym zarażeniem:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące grzybiczych zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu:
1) Cryptococcus neoformans jest najczęstszym czynnikiem etiologicznym;
2) zwykle są poprzedzone pierwotną infekcją układu oddechowego;
3) w części przypadków punktem wyjścia są skolonizowane wcześniej zatoki przynosowe lub ucho;
4) najczęstszą postacią zakażenia aspergilozowego są ropnie mózgu;
5) w leczeniu zakażenia kryptokokowego z wyboru stosuje się flukonazol.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wirusowych zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu:
1) w Europie najczęstsze są kleszczowe i opryszczkowe zapalenie mózgu;
2) enterowirusowe zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych najczęściej występują w ciepłych miesiącach roku;
3) w Europie obecnie nie notuje się zachorowań wywołanych przez wirus Zachodniego Nilu;
4) brak jest sezonowości zachorowań na opryszczkowe zapalenie mózgu;
5) w leczeniu przyczynowym świnkowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych podaje się plekonaril.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kiłowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych:
1) u 15-30% zakażonych T. pallidum dochodzi do zajęcia ośrodkowego układu nerwowego;
2) zapalenie kiłowe dotyczy przede wszystkim podstawy mózgu;
3) zmiany zapalne mogą rozwijać się w naczyniach mózgu;
4) postacie miąższowe kiły OUN nadal występują często;
5) obecnie w leczeniu kiły OUN z wyboru stosuje się ceftriakson.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wścieklizny:
1) wirus w ślinie chorego zwierzęcia, pojawia się dopiero po wystąpieniu objawów choroby;
2) w krajach rozwiniętych dominuje wścieklizna leśna;
3) w przypadku zanieczyszczenia błon śluzowych potencjalnie zakaźnym płynem ustrojowym chorego człowieka, należy wdrożyć pełną profilaktykę poekspozycyjną;
4) wirus jest przenoszony przez ślinę chorego zwierzęcia w czasie pogryzienia, natomiast dostanie się materiału zakaźnego do worka spojówkowego nie prowadzi do zakażenia;
5) głównym rezerwuarem wścieklizny w Polsce są psy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opryszczkowego zapalenia mózgu:
1) u dorosłych jest zwykle wynikiem reaktywacji i rozsiewu hematogennego;
2) najczęściej chorują osoby młode i w średnim wieku;
3) za rozpoznaniem przemawia podostry początek, stany podgorączkowe i objawy ogniskowe z płata ciemieniowego;
4) okres wylegania jest trudny do ustalenia;
5) w uzasadnionych przypadkach, z wyboru stosuje się terapię gancyklowirem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż cechy, decydujące o skutecznej antybiotykoterapii empirycznej, ropnego bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych:
1) antybiotyki o niskiej masie cząsteczkowej i słabym wiązaniu z białkami lepiej przenikają przez barierę krew-mózg;
2) wysokie stężenie białka i duża liczba bakterii w płynie mózgowo-rdzeniowym nie ograniczają aktywności bakteriobójczej;
3) opóźnienie rozpoczęcia antybiotykoterapii o 24 godz. nie wpływa istotnie na rokowanie;
4) antybiotyki beta-laktamowe osiągają wysokie stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym;
5) czas trwania antybiotykoterapii zależy od przebiegu klinicznego i rodzaju czynnika etiologicznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wywołanych przez Listeria monocytogenes:
1) choroba może mieć przebieg ostry lub podostry, z wytworzeniem mikroropni w międzymózgowiu lub móżdżku;
2) podstawową drogą szerzenia się listeriozy jest spożycie zanieczyszczonej bakteriami żywności;
3) warunki chłodnicze chronią żywność przed namnażaniem się L. monocytogenes;
4) zachorowania dotyczą przede wszystkim osób o obniżonej odporności i kobiet w ciąży;
5) ampicylina jest podstawowym antybiotykiem w leczeniu listeriozowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż charakterystyczne cechy gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu:
1) ma charakter rozlany, ale w największym stopniu obejmuje podstawę mózgu;
2) objawy wstępne przypominają infekcję grypową;
3) na tle zapalenia naczyń tętniczych i żylnych mogą rozwijać się udary;
4) do częstych postaci należą gruźliczaki;
5) terapia obejmuje podawanie leków przeciwprątkowych, przez 3 miesiące.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż charakterystyczne cechy grzybiczych zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych:
1) stanowią niewielki odsetek wszystkich neuroinfekcji i najczęściej są zakażeniami wtórnymi;
2) występują przede wszystkim u osób z upośledzeniem odporności;
3) sporadycznie rozwijają się u osób z prawidłową odpornością;
4) ich rzadkim powikłaniem jest wodogłowie;
5) niezależnie od etiologii mają przewlekły przebieg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, wywołane przez Staphylococcus aureus, szczególnie często występują u pacjentów:
1) po urazie głowy;
2) w związku z zabiegiem neurochirurgicznym;
3) w przebiegu bakteryjnego zapalenia wsierdzia;
4) z ropniami kanału kręgowego;
5) z zapaleniem kości.
Prawidłowa odpowiedź to:
Skrytego, podstępnego początku i podostrego przebiegu ropnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, można oczekiwać u następujących pacjentów:
1) cukrzyków;
2) wyniszczonych;
3) starszych i w podeszłym wieku;
4) przewlekle chorych;
5) z upośledzeniem odporności.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do czynników ryzyka rozwoju ropnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych należą:
1) alkoholizm;
2) choroba nadciśnieniowa;
3) hipogammaglobulinemia;
4) marskość wątroby;
5) asplenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż cechy charakteryzujące zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, wywołane przez wirusa kleszczowego zapalenia mózgu (KZM):
1) najczęściej występuje w zimie i wczesną wiosną;
2) pojawiają się wykwity na stopach, dłoniach oraz na śluzówkach jamy ustnej;
3) famcyklowir jest lekiem skutecznym w ciężkich przypadkach;
4) gorączka ma przebieg dwufazowy;
5) po przebyciu choroby mogą utrzymywać się bóle głowy.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu bakteryjnego ropnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, które rozwinęło się w czasie pobytu pacjenta w szpitalu, z wyboru należy zastosować:
Jaka wartość punktacji MELD u zakażonego HCV z zaawansowaną chorobą wątroby uzasadnia przeprowadzenie w pierwszej kolejności przeszczepienia wątroby, a dopiero później ewentualnego leczenia przeciwwirusowego?
Inhibitorem NS5A stosowanym w terapii zakażeń HCV nie jest:
Spośród dostępnych (refundowanych) opcji terapeutycznych stosowanych w zakażeniach genotypem 1b, w warunkach polskich nie można stosować w roku 2017:
U chorych leczonych terapią bezinterferonową z powodu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, w celu zapobiegania ewentualnej reaktywacji zakażenia HBV należy w pierwszej kolejności ocenić:
Elastografia wątroby wykonywana podczas kwalifikacji do leczenia w programie bezinterferonowej terapii wirusowego zapalenia wątroby typu C pozwala w stopniu przybliżonym ocenić:
Zakwalifikowanie do terapii przewlekłego zakażenia HBV jest możliwe po uwzględnieniu:
Spośród wymienionych leków o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym stosowanych w terapii przewlekłych zakażeń HCV, inhibitorem proteazy (NS5B) jest:
W przypadku niepowodzenia terapii bezinterferonowej zakażenia HCV, badanie w kierunku oporności należy wykonywać:
Spośród refundowanych przez NFZ opcji terapeutycznych u chorego zakażonego przewlekle genotypem 3 wirusa HCV najbardziej skuteczna będzie terapia wg schematu:
U pacjenta diagnozowanego z powodu małopłytkowości stwierdzanej od ok. 9 miesięcy rozpoznano zakażenie HIV. Liczba płytek oznaczana kilkukrotnie w ciągu ostatnich 3 miesięcy pozostawała w przedziale 37 - 34 x109/l, nie obserwuje się klinicznych cech skazy krwotocznej. W ramach sanacji jamy ustnej konieczna jest ekstrakcja 2 zębów. W opisanej sytuacji konieczne jest:
1) przetoczenie koncentratu krwinek płytkowych w dniu ekstrakcji;
2) zastosowanie kortykosteroidów w dawce odpowiadającej 1-2 mg/kg m.c. prednizonu;
3) zastosowanie dożylnych wlewów z immunoglobulin w dawce 0,4 g/kg m.c. przez 4-5 dni;
4) rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
33-letni mężczyzna przeniesiony do oddziału chorób zakaźnych po 4 dniach hospitalizacji w oddziale chorób wewnętrznych, gdzie uzyskano dodatni test przesiewowy w kierunku zakażenia HIV i stwierdzono obustronne zapalenie płuc z cechami narastającej niewydolności oddechowej pomimo leczenia β-laktamem z klarytromycyną. Chory podaje, że kaszel i uczucie duszności wystąpiły 3 dni przed przyjęciem do oddziału wewnętrznego, wiązał je początkowo z uczuleniem na pyłki traw, ale dolegliwości nie ustępowały pomimo intensyfikacji stosowanego w takich przypadkach leczenia - desloratydyna, z inhalacjami z formoterolu i budesonidu; ponadto dobę przed hospitalizacją wystąpiła gorączka 38,9 °C i ból w klatce piersiowej przy przełykaniu. Poza pyłkowicą chory zgłasza uczulenie na salicylany i sulfonamidy. W badaniu przedmiotowym: waga 101 kg, grzybica jamy ustnej, tachypnoe 28 oddechów/min, saturacja mierzona pulsoksymetrem sO2= 83%, nie stwierdzano nieprawidłowych zjawisk osłuchowych nad polami płucnymi. W badaniu tomograficznym klatki piersiowej (TK klp) stwierdzono „W obu płucach rozsiane zacienienia o charakterze zlewających się guzków wewnątrzzrazikowych i rozległych obszarów ‘matowej szyby’, zajmujące większą część miąższu płucnego. Jamy opłucnej bez cech płynu”; w gazometrii krwi tętniczej pH 7,44; pO2 55 mmHg, pCO2 32 mmHg. Spośród podanych poniżej form terapii w opisanym przypadku prawidłowe są:
1) rozpoczęcie kortykoterapii w dawce odpowiadającej 40 mg prednizonu/dobę;
2) dożylne podanie trimetoprimu-sulfametoksazolu (TMP/SMX) w dawce odpowiadającej w przeliczeniu na TMP 15-20 mg/kg m.c./dobę;
3) zastosowanie pentamidyny wziewnie w dawce 300 mg/d;
4) zastosowanie pentamidyny we wlewie dożylnym w dawce 400 mg/dobę;
5) zastosowanie kaspofunginy dożylnie w dawce 70 mg w pierwszej dobie i 50 mg w kolejnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
U imigranta z Senegalu, zakażonego HIV, dotychczas nieleczonego antyretrowirusowo (ART) wystąpiła gorączka, ból głowy i nudności. Wykonano nakłucie lędźwiowe (NL) uzyskując wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) z ciśnieniem otwarcia = 34 cm H2O. W badaniu PMR stwierdzono w 85% jednojądrzastą pleocytozę =10 kom/µl, poziom glukozy = 15% stężenia we krwi. W surowicy krwi i PMR stwierdzono obecność antygenu kryptokokowego. Oznaczono liczbę limfocytów CD4 = 23 kom/µl. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opisanego przypadku:
1) wykazanie obecności antygenu kryptokokowego we krwi wystarczy do podjęcia terapii, wykonanie NL jest w takiej sytuacji zbędne;
2) tak wysokie ciśnienie otwarcia jest bezwzględnym wskazaniem do założenia zastawki komorowo-otrzewnowej;
3) w ciągu kilku dni od rozpoznania należy rozpocząć ART;
4) terapia z wyboru to kaspofungina w dawce 70 mg w pierwszej dobie i po 50 mg w kolejnych dobach.
Prawidłowa odpowiedź to:
U rodzącej, w 29. tyg. ciąży, wcześniej niediagnozowanej w kierunku zakażenia HIV, stwierdzono obecność przeciwciał anty-HIV w teście przesiewowym. Wynik testu potwierdzenia dostępny będzie za 72 godziny. W opisanej sytuacji właściwe postępowanie to:
1) rozwiązanie porodu cięciem cesarskim w celu m.in. zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV u dziecka;
2) zastosowanie u noworodka zydowudyny z lamiwudyną i newirapiną co najmniej do czasu uzyskania wyniku testu potwierdzenia u matki;
3) hamowanie laktacji u matki;
4) odroczenie szczepienia przeciwko gruźlicy do czasu uzyskania wykluczenia/potwierdzenia zakażenia HIV u matki, a w przypadku potwierdzenia zakażenia u matki całkowite odstąpienie od tego szczepienia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wczesnej fazy zakażenia HIV:
1) osoby z mutacją ∆32 CCR5 nie ulegają zakażeniu HIV;
2) nasilenie i długość utrzymywania się objawów ostrej choroby retrowirusowej (o.ch.r.) są odwrotnie skorelowane z progresją zakażenia HIV;
3) zakażone HIV komórki dendrytyczne błony śluzowej pochwy i odbytu, po replikacji wirusa ulegają lizie, co przyczynia się do szybkiej propagacji zakażenia;
4) grupę „elite controllers” charakteryzuje obniżanie poziomu prowirusowego DNA po zaprzestaniu (prowadzonego przez kilka lat) leczenia antyretrowirusowego rozpoczętego w okresie o.ch.r.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 34-letniego mężczyzny z noworozpoznanym zakażeniem HIV, bez chorób towarzyszących, planowane jest rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego (ART) zestawem leków zawierającym m.in. tenofowir. W przedstawionej sytuacji korzystniejsze będzie zastosowanie alafenamidu (TAF) zamiast dizoproksylu tenofowiru (TDF) ze względu na:
1) niższe ryzyko wystąpienia nefrotoksyczności;
2) niższe ryzyko wystąpienia hepatotoksyczności;
3) niższe ryzyko wystąpienia zaburzeń gospodarki fosforanowo-wapniowej;
4) możliwość zastosowania niższej dawki;
5) możliwość zastosowania zestawu ART w postaci jednej tabletki (brak takich możliwości w przypadku TDF).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące par o różnym statusie serologicznym HIV:
1) każdej parze o różnym statusie serologicznym HIV w przypadku kontaktów seksualnych, których celem nie jest prokreacja, zaleca się stosowanie prezerwatyw lub u partnera/ki HIV(-) profilaktyki przedekspozycyjnej z zastosowaniem tenofowiru z emtrycytabiną;
2) w przypadku par starających się o dziecko zaleca się testowanie partnera/ki HIV (-) w kierunku zakażenia HIV co 3 miesiące;
3) w przypadku pary: mężczyzna HIV(-)/kobieta HIV+ jedną z zalecanych metod prokreacyjnych jest samodzielna inseminacja w okresie płodności;
4) zgodnie z Ustawą o leczeniu niepłodności z dn. 25 czerwca 2015 r. procedurę in vitro można stosować w parach HIV +/- z pominięciem 12-miesięcznego okresu leczenia niepłodności;
5) płukanie nasienia partnera HIV+ polega na chemicznej dezaktywacji HIV bez uszkodzenia plemników.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ryzyko zakrzepicy tętniczej u osób zakażonych HIV:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) tropizm HIV-1 do koreceptora CCR5 oznacza, że wirus ma zdolność do wnikania do komórek pozbawionych receptora CD4+;
2) do określenia tropizmu HIV-1 wykorzystuje się sekwencjonowanie regionu kodującego jedną z podjednostek gp41;
3) fenotypowe określenie tropizmu HIV-1 jest możliwe nawet przy niewykrywalnej wiremii HIV;
4) tropizm do koreceptora CCR5 jest stałą cechą szczepu wirusowego, niezmienną w trakcie trwania zakażenia;
5) możliwe jest występowanie subpopulacji HIV-1 o tropizmie CXCR4, CCR5, subpopulacji mieszanych CXCR4/CCR5, oraz wariantów dual - wykorzystujących dowolny z tych koreceptorów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące testów stanowiących podstawę rozpoznania zakażenia HIV:
1) test III generacji umożliwia wykrycie przeciwciał anty-HIV po 4-12 tygodniach od zakażenia;
2) test IV generacji umożliwia wykrycie przeciwciał anty-HIV po 2-3 tygodniach od zakażenia;
3) test IV generacji umożliwia wykrycie zakażenia HIV po 2-3 tygodniach od ekspozycji;
4) w przypadku dwóch dodatnich wyników testu III generacji, jako test weryfikujący (test potwierdzenia) należy wykonać test Western blot/LIA;
5) w przypadku dwóch dodatnich wyników testu IV generacji, ujemny (niereaktywny) wynik testu Western blot/LIA pozwala na stwierdzenie, że brak jest podstaw do rozpoznania zakażenia HIV.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z aktualnym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową i Charakterystykami Produktów Leczniczych można leczyć pacjentów zakażonych HCV z marskością wątroby również zdekompensowaną. Który schemat można zastosować u chorych z klasą B lub C wg skali Child-Pugh?
Zgodnie z aktualnymi Programami Lekowymi leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C i Charakterystykami Produktów Leczniczych pacjentowi zakażonemu genotypem 4 można zaproponować poniżej wymienione terapie, z wyjątkiem schematu:
Którym świadczeniobiorcom po zabiegu transplantacji narządu i z rozpoznaniem chłoniaka leczonym rytuksymabem Program Lekowy leczenia przewlekłego zapalenia wątroby typu B, załącznik B.43 nie gwarantuje świadczenia?
Zgodnie z obowiązującym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u chorego HBsAg (+) spełniającego kryteria kwalifikacji można zastosować entekawir (ETV). Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tej terapii:
1) ETV może być stosowany u chorych oczekujących na przeszczep narządowy;
2) dawkę 1,0 mg stosowaną u chorych wcześniej leczonych analogami nukleozydowymi lub nukleotydowymi należy przyjmować na czczo;
3) ma zastosowanie u chorych z niewyrównaną czynnością wątroby;
4) dawka dobowa dla chorych nigdy nieleczonych wynosi 0,5 mg;
5) zaleca się modyfikację dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny < 50 ml/min, w tym u pacjentów poddawanych hemodializie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z obowiązującym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u świadczeniobiorców w wieku 3 do 18 lat można zastosować:
1) entekawir u nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów dzieci i młodzieży z wyrównaną czynnością wątroby;
2) tenofovir disoproxil u młodzieży dopiero od 12. r.ż.;
3) wyłącznie interferon rekombinowany alfa-2b;
4) interferon pegylowany alfa-2a od 5. r.ż.;
5) lamiwudynę tylko u pacjentów powyżej 16. r.ż.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z Charakterystykami Produktów Leczniczych niektóre terapie przeciwwirusowe anty HCV mogą trwać 8 tygodni przy spełnieniu pewnych warunków. Który z nich należy wziąć pod uwagę?
Elbaswir/grazoprewir zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego ma zastosowanie w leczeniu chorych zakażonych genotypem 1 i 4, a terapia trwa 12 tygodni. W niektórych sytuacjach należy rozważyć jej przedłużenie do 16 tygodni i zastosować rybawirynę. Który z poniżej opisanych przypadków wymaga takiego postępowania?
Pacjent zakażony genotypem 3 HCV, ze współzakażeniem HIV, z zaawansowaniem choroby wątroby nie większym niż stopień A w skali Child-Pugh, w przeszłości leczony nieskutecznie interferonem pegylowanym i rybawiryną, z depresją rozpoznaną w trakcie poprzedniej terapii. Zgodnie z aktualnymi Programami Lekowymi leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C
i Charakterystykami Produktów Leczniczych pacjentowi można zaproponować:
Pacjent zakażony genotypem 1b HCV, z zaawansowaniem choroby wątroby nie większym niż stopień A w skali Child-Pugh i schyłkową niewydolnością nerek, z eGFR < 30 ml/min/1,73 m2 może zostać zakwalifikowany do terapii zgodnie z aktualnym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową i Charakterystykami Produktów Leczniczych. Należy zastosować:
Pacjent zakażony genotypem 1a HCV, z zaawansowaniem choroby wątroby F4, bez objawów dekompensacji w przeszłości, obecnie 5 punktów w skali Child-Pugh, HCV RNA 3,28 x 105 IU/ml, nieleczony w przeszłości przeciwwirusowo. Zgodnie z aktualnym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową i Charakterystykami Produktów Leczniczych pacjentowi można zaproponować: