Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Do zabiegów niekardiologicznych o średnim (1-5%) ryzyku powikłań sercowo-naczyniowych zalicza się:
1) angioplastykę tętnic obwodowych;
2) cholecystektomię;
3) endarterektomię szyjną;
4) duże zabiegi neurochirurgiczne;
5) resekcję wątroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące tarcia osierdziowego:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące ropni okołozastawkowych w przebiegu infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IE):
Pacjenta z infekcyjnym zapaleniem wsierdzia na aortalnej lub mitralnej zastawce natywnej lub sztucznej, u którego wystąpiła ciężka, ostra niedomykalność z utrudnieniem przepływu przez zastawkę, z obrzękiem płuc lub wstrząsem opornym na leczenie, kwalifikuje się do operacji w ciągu:
Wskaż aktywność fizyczną, której odpowiada poziom zapotrzebowania energetycznego wynoszący 4 MET:
Wśród osób pochodzenia europejskiego w wieku 55 lat ryzyko wystąpienia migotania przedsionków wynosi około:
Wskaż wskazania do zastosowania dobutaminy u pacjenta z ostrą niewydolnością serca:
1) wystąpienie ciężkiego upośledzenia rzutu serca;
2) wartość SBP wynosząca < 90 mmHg;
3) wartość SpO₂ wynosząca < 95%;
4) występujące cechy hipoperfuzji narządowej;
5) obecność cech odwodnienia.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z ostrą niewydolnością serca wskazaniem do nieinwazyjnej wentylacji dodatnimi ciśnieniami (CPAP, BiPAP) jest:
Do kryteriów diagnostycznych zapalenia mięśnia sercowego zalicza się wszystkie wymienione, z wyjątkiem:
U kobiety w ciąży z rozpoznaną kardiomiopatią rozstrzeniową o ryzyku zgonu matki świadczy:
W skali CHA₂DS₂-VASc, oceniającej ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych wśród chorych z migotaniem przedsionków, 2 punkty uzyska pacjent za:
1) wiek ≥ 65 lat;
2) wiek ≥ 75 lat;
3) udar mózgu;
4) TIA;
5) incydent zakrzepowo-zatorowy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące pacjentów po chirurgicznym leczeniu migotania przedsionków oraz chirurgicznym zamknięciu uszka lewego przedsionka:
Przeciwwskazaniem bezwzględnym do zastosowania fibrynolizy w przypadku ostrej zatorowości płucnej jest:
1) infekcyjne zapalenie wsierdzia;
2) udar niedokrwienny mózgu przed 2 laty;
3) zaawansowana choroba wątroby;
4) czynna choroba wrzodowa żołądka;
5) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego;
6) skaza krwotoczna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wzoru HCM-Risk-SCD:
Uprawianie jakichkolwiek sportów wyczynowych jest przeciwwskazane u osób:
U pacjentki z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, napadowym migotaniem przedsionków w Il trymestrze prawidłowo przebiegającej ciąży w leczeniu przeciwkrzepliwym można zastosować:
1) heparynę drobnocząsteczkową;
2) warfarynę;
3) apiksaban;
4) dabigatran;
5) fondaparynuks.
Prawidłowa odpowiedź to:
Inhibitory pompy protonowej należy zastosować u pacjentów z DAPT oraz:
1) krwawieniem z górnego odcinka układu pokarmowego w wywiadzie;
2) wymagających przewlekłego stosowania glikokortykosteroidów;
3) wymagających doustnego leczenia przeciwkrzepliwego;
4) w wieku powyżej 65. r.ż.;
5) z zakażeniem Helicobacter pylori.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta występują następujące objawy pozasercowe: hepatopatia, hiperpigmentacja skóry, bóle stawowe, cukrzyca, zmęczenie. Wskaż najbardziej prawdopodobną jednostkę chorobową będącą przyczyną kardiomiopatii restrykcyjnej:
Skali SCORE nie zaleca się stosować u chorego z:
1) cukrzycą;
2) przebytym zawałem serca;
3) izolowanym nadciśnieniem skurczowym;
4) nikotynizmem;
5) hiperlipidemią.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z miażdżycą kończyn dolnych, u którego w okresie 2 lat wystąpił zawał mięśnia sercowego, podczas leczenia statynami w maksymalnej tolerowanej dawce, zaleca się wartość docelową stężenia LDL-C:
U dzieci z hipercholesterolemią rodzinną należy włączyć leczenie statyną w wieku 8-10 lat i dążyć do docelowego stężenia LDL-C poniżej:
W przypadku nowo rozpoznanego zespołu preekscytacji z wywiadem obciążonym częstym występowaniem nawracających incydentów częstoskurczu ze współistniejącymi omdleniami i utratą przytomności, podstawą postępowania terapeutycznego powinno być:
Zmiany w sercu w przebiegu zespołu rakowiaka to:
1) czynnościowa niedomykalność zastawki trójdzielnej w wyniku nadciśnienia płucnego;
2) stenoza zastawki pnia płucnego;
3) organiczna niedomykalność zastawki trójdzielnej;
4) kardiomiopatia restrykcyjna;
5) kardiomiopatia rozstrzeniowa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Alkoholowa ablacja przegrody międzykomorowej w kardiomiopatii przerostowej nie jest brana pod uwagę:
1) u pacjentów objawowych z gradientem w LVOT w spoczynku lub po prowokacji > 50 mmHg;
2) przy grubości przypodstawnej części przegrody międzykomorowej powyżej 25 mm;
3) przy grubości przypodstawnej części przegrody międzykomorowej poniżej 17 mm;
4) przy współistnieniu istotnych zwężeń w proksymalnym odcinku LAD;
5) w koniuszkowej postaci kardiomiopatii przerostowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do nakłucia osierdzia w leczeniu tamponady serca jest:
Typowe zmiany występujące w arytmogennej kardiomiopatii prawokomorowej to:
1) pogrubienie wiązki pośredniej;
2) nasilone objawy kliniczne niewydolności prawokomorowej;
3) ciężka niedomykalność zastawki trójdzielnej;
4) niezupełny blok prawej odnogi i fala epsilon w EKG;
5) częstoskurcze komorowe o morfologii RBBB.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kardiomiopatii takotsubo:
1) występuje wyłącznie u starszych kobiet;
2) zaburzenia kurczliwości mogą dotyczyć także prawej komory;
3) jej nazwa pochodzi od kształtu naczynia do produkcji sake;
4) wymaga pilnego leczenia interwencyjnego;
5) w części przypadków zaburzenia kurczliwości dotyczą segmentów środkowych lub podstawnych lewej komory.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przyczyną kardiomiopatii restrykcyjnych może być:
1) wirusowe zapalenie mięśnia sercowego;
2) amyloidoza;
3) choroba Chagasa;
4) zwłóknienie endomiokardialne;
5) hemochromatoza.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta dotychczas zdrowego, niestosującego żadnych leków, z objawami klinicznymi udaru niedokrwiennego mózgu, potwierdzonym w badaniu KT, migotaniem przedsionków w zapisie EKG, leczenie fibrynolityczne może być wdrożone jeżeli czas od wystąpienia objawów udaru nie przekracza:
Mysim, humanizowanym przeciwciałem wiążącym selektywnie dabigatran jest:
W przypadku którego z wymienionych bezpośrednich doustnych antykoagulantów (DOAC) należy bezwzględnie zaprzestać leczenia i rozpocząć stosowanie warfaryny, acenokumarolu lub innego dopuszczanego DOAC jeśli GFR obliczany według wzoru Cocrofta-Gaulta obniży się poniżej 30 ml/min:
Andexanet alfa jest rekombinowanym analogiem czynnika:
Wśród leków będących odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, analogiem ATP jest:
U pacjenta hospitalizowanego z powodu masywnego krwawienia do przewodu pokarmowego przed pilną diagnostyką i leczeniem endoskopowym podano idarucizumab uzyskując pełną hemostazę. Pacjenta wypisano do domu. Wskaż czas od podania idarucizumabu, po jakim możliwy jest powrót do przerwanego leczenia doustnym antykoagulantem:
Wśród leków będących odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, prolekiem jest/są:
1) tiklopidyna;
2) klopidogrel;
3) prasugrel;
4) tikagrelor;
5) kangrelor.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż, które z leków przeciwpłytkowych wymagają rutynowego doustnego stosowania dwa razy w ciągu doby, ze względu na ich farmakokinetykę i mechanizm działania:
1) kwas acetylosalicylowy;
2) klopidogrel;
3) prasugrel;
4) tikagrelor;
5) kangrelor.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do testu wazoreaktywności naczyń płucnych wykonywanego w diagnostyce nadciśnienia płucnego używa się wszystkich wymienionych, z wyjątkiem:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wysiłku u pacjentów z kardiomiopatią przerostową i ryzykiem nagłego zgonu sercowego wg. skali ryzyka ESC dla kardiomiopatii przerostowej (risc score in hypertrophic cardiomyopathy) równym 5% w ciągu 5 lat:
1) można rozważać wykonywanie wysiłków dużej intensywności/udziału w sportach opartych na współzawodnictwie, z wyjątkiem takich wysiłków, w których utrata przytomności może grozić uszkodzeniem ciała lub zgonem;
2) wykonywanie wysiłków o dużej intensywności (włączając aktywność rekreacyjną i sport oparty na współzawodnictwie) nie jest zalecane;
3) można rozważyć (po uprzedniej ocenie ekspertów) wykonywanie wysiłków o niskiej lub umiarkowanej intensywności, w celach rekreacyjnych;
4) można rozważać wykonywanie wysiłków dużej intensywności/udziału w sportach opartych na współzawodnictwie, z wyjątkiem takich wysiłków, w których utrata przytomności może grozić uszkodzeniem ciała lub zgonem, jeśli gradient ciśnień w drodze odpływu lewej komory < 30 mmHg oraz reakcja ciśnienia na wysiłek fizyczny jest prawidłowa;
5) raz w roku powinno się przeprowadzać kontrolną wizytę u pacjentów wykonujących regularne wysiłki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do umiarkowanych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej należą wszystkie wymienione, z wyjątkiem:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (IVUS) oraz optycznej koherentnej tomografii (OCT), które stanowią inwazyjne metody obrazowania ułatwiające wykonywanie zabiegów rewaskularyzacyjnych w tętnicach wieńcowych:
Bóle dławicowe i dodatnia elektrokardiograficzna próba wysiłkowa przy niezmienionych naczyniach wieńcowych może wystąpić w:
U pacjentów z dwupłatkową zastawką aortalną (BAV):
W razie wystąpienia objawów klinicznych w siniczych wadach serca, leczniczy upust krwi należy wykonać:
Koarktacja aorty może być skojarzona z:
1) zespołem Turnera;
2) zespołem Downa;
3) wrodzoną stenozą mitralną;
4) dwupłatkową zastawką aortalną;
5) nieprawidłowym spływem żylnym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stwierdzenie w badaniu echokardiograficznym „nowej” niedomykalności aortalnej i narastania płynu w worku osierdziowym u pacjenta z ostrym bólem w klatce piersiowej sugeruje w pierwszym rzędzie:
W ciężkiej stenozie aortalnej przyczyną zaniżonego gradientu przezzastawkowego przy prawidłowej frakcji wyrzutowej lewej komory może być:
1) towarzysząca stenoza mitralna;
2) upośledzona czynność włókien podłużnych lewej komory;
3) niedomykalność zastawki aortalnej;
4) duży przerost lewej komory;
5) zaawansowana miażdżyca obwodowa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem do przezskórnego zamykania ubytku przegrody międzyprzedsionkowej jest:
1) wielkość ubytku > 4 cm;
2) migotanie przedsionków;
3) stosunek przepływu płucnego do systemowego > 3,0;
4) nieprawidłowy spływ żył płucnych;
5) stan po wszczepieniu stymulatora serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Niescalenie mięśnia lewej komory:
1) jest jedną z przyczyn niewydolności lewej komory;
2) w zaawansowanej postaci jest wskazaniem do stosowania antykoagulantów;
3) może wymagać różnicowania z kardiomiopatią przerostową;
4) rozpoznaje się, gdy grubość warstwy niescalonej jest co najmniej 2x większa od warstwy prawidłowej pod koniec skurczu;
5) zwykle przebiega z zaburzeniami przewodzenia A-V.
Prawidłowa odpowiedź to:
Izolowane skorygowane wrodzone przełożenie pni tętniczych charakteryzuje się połączeniem:
1) prawego przedsionka z prawą komorą i lewego przedsionka z lewą komorą;
2) lewego przedsionka z prawą komorą i prawego przedsionka z lewą komorą;
3) lewej komory z aortą oraz prawej komory z pniem płucnym;
4) zastawki trójdzielnej z lewą komorą, a zastawki mitralnej z prawą komorą;
5) lewej komory z pniem płucnym, a prawej komory z aortą.
Prawidłowa odpowiedź to:
Typowy obraz radiologiczny klatki piersiowej chorego z nieprawidłowym spływem prawych żył płucnych do żyły głównej dolnej przypomina obraz:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do zajścia w ciążę jest:
1) ciasne objawowe zwężenie zastawki aortalnej;
2) ciężka bezobjawowa niedomykalność mitralna;
3) tętnicze nadciśnienie płucne;
4) niewydolność serca NYHA II;
5) stan po korekcji tetralogii Fallota ze zwężeniem drogi odpływu prawej komory z maksymalnym gradientem skurczowym 36 mmHg w badaniu doplerowskim.
Prawidłowa odpowiedź to:
ASD II z dużym przeciekiem lewo-prawym (Qp/Qs 2,5 w badaniu echokardiograficznym i poszerzenie prawej komory) prowadzi do:
Z ubytkiem przegrody przedsionkowo-komorowej typu pierwotnego (ASD I) najbardziej prawdopodobne jest współistnienie:
U bezobjawowej 25-letniej kobiety w badaniu ECHO stwierdzono ubytek przegrody międzyprzedsionkowej typu żyły głównej górnej, nie udało się ocenić spływu żył płucnych. Duży przeciek lewo-prawy (Qp/Qs - 3.3), poszerzona jama prawej komory (50 mm na poziomie drogi napływu, RVOT) bez pogrubienia mięśnia, mała niedomykalność zastawki trójdzielnej, RVSP 50 mmHg. Właściwe postępowanie obejmuje:
U 23-letniej kobiety w 6. tyg. ciąży rozpoznano po raz pierwszy w życiu zwężenie dwupłatkowej zastawki aortalnej ze średnim gradientem ciśnień w skurczu 35 mm, umiarkowaną niedomykalnością z poszerzeniem aorty wstępującej do 45 mm. Prawidłowe postępowanie to:
Wiele lat po korekcji serca jednokomorowego sposobem TCPC, total cavo-pulmonary connection (całkowite zespolenie żylno-płucne):
27-letnia kobieta z niedomykalnością zastawki mitralnej planuje ciążę. Bezobjawowa, przedmiotowo - bez zastoju nad płucami, czynność serca miarowa 82/min, RR- 120/80 mmHg, w badaniu ECHO - wypadanie tylnego płatka mitralnego, ERO - 0,30 cm², lewy przedsionek - indeksowana objętość (LAVi) lewego przedsionka 45 ml/m², lewa komora - wymiar rozkurczowy 56 mm, EF lewej komory 68%. Mała niedomykalność zastawki trójdzielnej, RVSP < 30 mmHg. Zalecenia kardiologiczne to:
Poszerzenie aorty wstępującej nie jest typowe dla:
60-letni bezobjawowy chory z rozpoznaniem zwężenia zastawki aortalnej. Powierzchnia przepływu przez zastawkę AVA - 0,80 cm², gradient średni 45 mmHg, maksymalna prędkość przepływu - 4,2 m/s. Właściwe postępowanie u tego pacjenta to:
Ciężka niedomykalność mitralna spowodowana cepowatym wypadaniem płatka wymaga leczenia operacyjnego, gdy:
1) występują objawy wady - duszność wysiłkowa, napad migotania przedsionków;
2) frakcja wyrzutowa lewej komory < 60%;
3) wymiar końcowo-skurczowy lewej komory > 40 mm;
4) objętość lewego przedsionka > 60 ml/m²;
5) ciśnienie skurczowe w krążeniu płucnym RVSP > 30 mmHg.
Prawidłowa odpowiedź to:
Typowe odległe następstwo operacji prostego przełożenia pni tętniczych metodą Senninga (wewnątrzprzedsionkowa korekcja fizjologiczna) to:
1) niedomykalność zastawki pnia płucnego;
2) niedomykalność zastawki mitralnej;
3) skurczowy ruch do przodu przedniego płatka zastawki mitralnej (SAM);
4) całkowity blok przedsionkowo-komorowy;
5) niedomykalność systemowej zastawki przedsionkowo-komorowej prawej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 30-letniego mężczyzny z dolegliwościami w klasie czynnościowej III, po zamknięciu ubytku w przegrodzie międzykomorowej (VSD) w 10. r.ż., w badaniu ECHO stwierdzono szczelną przegrodę międzykomorową, grubość wolnej ściany mięśnia prawej komory 11 mm, RVSP szacowane na 110 mmHg. Lewa komora z EF 68%, nie stwierdzono wady zastawki mitralnej ani aortalnej, lewy przedsionek jest prawidłowy. EKG - rytm zatokowy, przerost prawej komory. Podejrzenie nadciśnienia płucnego, które może wynikać z:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące tętniczego nadciśnienia płucnego w przebiegu wady wrodzonej serca:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące procesu degeneracyjnego biologicznych protez zastawkowych:
1) 75% następstw procesów degeneracyjnych to niedomykalność zastawki;
2) stenoza zastawki stanowi 10-15% uszkodzeń degeneracyjnych;
3) kalcyfikacji płatków zastawki sprzyja starszy wiek;
4) niewydolność nerek przyśpiesza kalcyfikację płatków;
5) po 15-20 latach od implantacji każda zastawka biologiczna wymaga wymiany.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż, które z sytuacji klinicznych mogą prowadzić do wystąpienia niedomykalności aortalnej:
1) dylatacja aorty w przebiegu wieloletniego nadciśnienia tętniczego;
2) kardiomiopatia przerostowa;
3) ubytek w przegrodzie międzykomorowej typu odpływowego;
4) ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu ostium primum,
5) zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskazaniem do chirurgicznej wymiany zastawki aortalnej u bezobjawowych pacjentów z ciężką stenozą aortalną, prawidłową frakcją wyrzutową lewej komory oraz prawidłowym wynikiem testu wysiłkowego i niskim ryzykiem operacyjnym jest/są:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące przedsionkowej czynnościowej niedomykalności mitralnej (aFMR):
1) uchorych z aFMR objętość i frakcja wyrzutowa komory lewej są prawidłowe;
2) u chorych z aFMR punkt koapitacji zastawki mitralnej jest położony w płaszczyźnie pierścienia mitralnego;
3) aFMR to typ niedomykalności I / Illb według Carpentiera;
4) izolacja żył płucnych zmniejsza nasilenie aFMR;
5) leczenie kardiochirurgiczne u chorych z aFMR jest zalecane u pacjentów z ciężką wadą, objawowych pomimo OMT (llaC).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej:
1) u bezobjawowego pacjenta należy wykonać korekcję chirurgiczną wady jeśli spoczynkowa frakcja wyrzutową lewej komory jest obniżona do wartości ≤ 50%, bez innych uchwytnych przyczyn;
2) nie należy wykonywać testu wysiłkowego na bieżni, ze względu na wysokie ryzyko zatrzymania krążenia;
3) u bezobjawowego pacjenta należy wykonać korekcję chirurgiczną wady jeśli podczas testu wysiłkowego pojawią się objawy związane z wadą;
4) u bezobjawowego pacjenta należy rozważyć korekcję chirurgiczną wady jeśli podczas testu wysiłkowego nie nastąpi istotny wzrost ciśnienia tętniczego krwi;
5) u chorego z wysokim ryzykiem zabiegu chirurgicznego powinna być rozważana balonowa walwuloplastyka jako alternatywa chirurgicznej wymiany zastawki lub TAVI.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia 20-letniego pacjenta z zastawkowym zwężeniem tętnicy płucnej z gradientem szczytowym przez zastawkę płucną równym 70 mmHg:
Do poradni kardiologicznej zgłasza się 20-letnia kobieta z rozpoznaną w badaniu echokardiograficznym dwupłatkową zastawką aortalną i poszerzeniem opuszki aorty do 46 mm. Pacjentka w najbliższym czasie planuje zajście w ciążę. Wskaż prawidłowe zalecenia dla takiej pacjentki:
1) chorej należy odradzić ciążę ze względu na szerokość opuszki aorty przekraczającą 45 mm;
2) należy zaplanować obrazowanie aorty piersiowej metodą tomografii komputerowej przed ciążą;
3) należy zaplanować leczenie zabiegowe przed ciążą;
4) pacjentkę należy poinformować o przeciwwskazaniach do ćwiczeń izotonicznych;
5) kontrola kardiologiczna powinna się odbywać co 1-2 miesiące;
6) ciąża powinna być zakończona porodem drogami natury.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do poradni kardiologicznej zgłasza się 32-letnia pacjentka w 8. tyg. ciąży z tetralogią Fallota skorygowaną w wieku niemowlęcym. Obecnie bez dolegliwości o charakterze sercowo-naczyniowym. W badaniu echokardiograficznym jedyną patologią jest mała niedomykalność zastawki pnia płucnego. Zalecana częstość wizyt w poradni kardiologicznej u tej chorej to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące rehabilitacji kardiologicznej w grupie pacjentów z niewydolnością serca:
1) podstawą rehabilitacji w tej grupie pacjentów jest trening wytrzymałościowy;
2) u pacjentów z implantowanym kardiowerterem-defibrylatorem maksymalne tętno treningowe powinno być o 10 uderzeń na minutę niższe niż zaprogramowany próg detekcji arytmii;
3) IV klasa wg. NYHA jest przeciwwskazaniem do rozpoczęcia rehabilitacji kardiologicznej;
4) fizykoterapia przy użyciu prądów interferencyjnych jest przeciwwskazana u chorych z implantowanym kardiowerterem-defibrylatorem;
5) w przypadku braku możliwości wykonania badania ergospirometrycznego intensywność treningu należy zaplanować w granicach 30-50% rezerwy tętna;
6) obecność płaskiej, zorganizowanej skrzepliny w lewej komorze nie jest przeciwwskazaniem do rozpoczęcia treningu fizycznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące lewosymendanu:
1) ma działanie inotropowo dodatnie i wazodylatacyjne;
2) wskazaniem do zastosowania tego leku jest wstrząs kardiogenny z hipotonią oporną na leczenie;
3) jego działanie na mięsień sercowy nie jest mediowane przez receptory beta-adrenergiczne;
4) powoduje otwarcie kanałów sodowych w mięśniach gładkich naczyń;
5) nie należy go stosować u chorych z wywiadem w kierunku torsade de pointes;
6) nie powinien być stosowany łącznie z aminami katecholowymi.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z niewydolnością serca zastosowanie wszczepialnego urządzenia wspomagającego czynność lewej komory serca (LVAD) należy rozważyć, jeżeli:
Z poradni POZ do gabinetu kardiologa trafił pacjent lat 70 z rozpoznaniem niewydolności serca od ok. miesiąca, z dusznością wysiłkową podczas większych wysiłków, z niecharakterystycznym bólami w klatce piersiowej, z wieloletnim nadciśnieniem tętniczym, ze stężeniem NT-proBNP wynoszącym ok. 700 pg/ml, bez badań obrazowych. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) należy jedynie potwierdzić rozpoznanie niewydolności serca, ponieważ tak wysokie stężenie NT-proBNP przemawia jednoznacznie za rozpoznaniem niewydolności serca, i włączyć odpowiednie leczenie;
2) stężenia NT-proBNP obniżają się z wiekiem, natomiast są wyższe u osób otyłych;
3) należy wykonać badanie ECHO serca w celu potwierdzenia rozpoznania;
4) należy chorego pilnie skierować na koronarografię, ponieważ w jego przypadku prawdopodobieństwo istotnych zmian w naczyniach wieńcowych wynosi ponad 80%;
5) w sytuacji potwierdzenia niewydolności serca z upośledzoną frakcją wyrzucania, w celu diagnostyki etiologii niewydolności serca, biorąc pod uwagę wywiad, wskazane jest wykonania angio CT tętnic wieńcowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące chorych z niewydolnością serca (HF):
1) osoby bezobjawowe z obniżoną frakcją wyrzutowa (HFrEF), które są optymalnie leczone, mogą uprawiać rekreacyjnie sporty zręcznościowe o małej lub umiarkowanej intensywności oraz wybrane sporty wytrzymałościowe o małej intensywności;
2) u pacjentów z HFrEF z bardzo niską tolerancją wysiłku, częstymi zaostrzeniami HF możliwe jest uprawianie sportów zręcznościowych, o małej intensywności, jeżeli jest to tolerowane przez pacjenta;
3) niezależnie od objawów, u pacjentów z HFrEF nie zaleca się uprawiania sportów siłowych i wytrzymałościowych o dużej intensywności;
4) osoby bezobjawowe z zachowaną frakcją wyrzutową lewej komory (HFpEF) lub pośrednią frakcją wyrzutową lewej komory (HFmrEF), które są optymalnie leczone, mogą być kwalifikowane do uprawiania niektórych sportów wyczynowych, jeżeli nie stwierdzono u nich arytmii wywołanych wysiłkiem fizycznym lub reakcji hipertensyjnej w odpowiedzi na wysiłek fizyczny;
5) pacjenci bezobjawowi z HFrEF, którzy są optymalnie leczeni, mogą bezpiecznie uprawiać tylko określone sporty zręcznościowe o małej intensywności na poziomie wyczynowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
W niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową w badaniach klinicznych, w odniesieniu do następujących grup leków wykazano korzystny wpływ na śmiertelność ogólną:
1) inhibitory konwertazy;
2) sartany;
3) blokery kanałów wapniowych;
4) antagoniści receptora mineralokortykoidowego;
5) leki beta adrenolityczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Głównymi kryteriami rozpoznania niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową są po spełnieniu wymogu frakcji wyrzutowej ≥ 50%:
1) prędkość wczesnorozkurczowego ruchu pierścienia mitralnego, jego części bocznej < 10 cm/s, a części przegrodowej < 7 cm/s;
2) indeks objętości lewego przedsionka >30 ml/m²;
3) stężenie NT-proBNP >220 pg/ml dla rytmu zatokowego oraz > 660 pg/ml u chorych z migotaniem przedsionków;
4) średnia wartość współczynnika E/e’ (wczesnego napływu mitralnego i średniej prędkości wczesnego ruchu rozkurczowego pierścienia mitralnego z części bocznej i przyśrodkowej) ≥12;
5) maksymalna prędkość fali zwrotnej trójdzielnej > 2,8 m/s.
Prawidłowa odpowiedź to:
Względnymi przeciwwskazaniami do przeszczepu serca są:
1) obniżony klirens przesączania kłębuszkowego wynoszący 45 ml/min/1,73m²;
2) niewyrównana cukrzyca ze stężeniem hemoglobiny glikowanej wynoszącym 8%;
3) indeks masy ciała wynoszący > 35; w tej sytuacji przed kwalifikacją zalecana jest utrata masy ciała;
4) czynne palenie papierosów;
5) wiek dla mężczyzn >65 lat, a dla kobiet >75 lat.
Prawidłowa odpowiedź to:
50-letnia kobieta z zaawansowaną niewydolnością serca, ocenianą na NYHA III/IV, (w echo EF lewej komory ok. 19%, bez patologii w prawym sercu), została skierowana na cewnikowanie prawego serca w celu kwalifikacji do transplantacji. Uzyskano następujące parametry ciśnień: prawy przedsionek 7 mmHg, prawa komora ciśnienie skurczowe 45 mmHg, ciśnienie w tętnicy płucnej skurczowe/rozkurczowe/średnie: 44 mmHg/23 mmHg/30 mmHg. Średnie wartości ciśnienia zaklinowania 35 mmHg, rzut serca 4 litry/min. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wyników badań u tej pacjentki:
1) chora ma prawidłowe ciśnienia w prawym przedsionku;
2) badanie zostało wykonane nieprawidłowo, ponieważ przy wartościach ciśnienia skurczowego w tętnicy płucnej > 40 mmHg, należało przeprowadzić próbę rozkurczową w celu oceny odwracalności nadciśnienia płucnego;
3) pomiary ciśnień w prawej komorze i ciśnienie zaklinowania są wykonane błędnie, ponieważ przybliżonym odpowiednikiem średniego ciśnienia zaklinowania jest ciśnienie rozkurczowe w tętnicy płucnej;
4) wyniki pomiarów wskazują na niski gradient przezpłucny, chora może być kwalifikowana do transplantacji serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem do stosowania leków beta-adrenolitycznych w niewydolności serca są:
1) blok przedsionkowo-komorowy, niezależnie do stopnia bloku;
2) przewlekła obturacyjna choroba płuc;
3) astma oskrzelowa;
4) miażdżyca kończyn dolnych bez krytycznego niedokrwienia;
5) znane reakcje alergiczne/inne reakcje niepożądane związane z lekiem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do objawów hipoperfuzji w ostrej niewydolności serca zalicza się:
1) zawroty głowy, niskie ciśnienie fali tętna, splątanie;
2) napadową duszność nocną, oligurię;
3) splątanie, zimne, spocone kończyny;
4) obrzęki obwodowe, rzężenia u podstawy płuc.
Prawidłowa odpowiedź to:
W farmakoterapii niewydolności serca, zwiększenie stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) z wykorzystaniem mechanizmu polegającego na zahamowaniu degradacji m.in. peptydów natriuretycznych i ich dalszemu, wzmożonemu, oddziaływaniu na receptor błonowy cyklazy guanylowej, to mechanizm działania:
Ocenę echokardiograficzną czynności rozkurczowej lewej komory znacznie utrudnia lub uniemożliwia:
1) frakcja wyrzutowa lewej komory < 20%;
2) zaciskające zapalenie osierdzia;
3) niedomykalność mitralna;
4) niedomykalność zastawki aortalnej;
5) ogłuszenie lewego przedsionka po kardiowersji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż leki zmniejszające ryzyko nagłego zgonu, które są zalecane u pacjentów z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory oraz komorowymi zaburzeniami rytmu serca:
1) leki β-adrenolityczne;
2) antagoniści receptora mineralokortykoidowego;
3) antagoniści receptora dla angiotensyny;
4) digoksyna;
5) sakubitril/walsartan;
6) glitazony.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do zaostrzenia niewydolności serca prowadzić może wiele różnych przyczyn, w tym również:
1) leki α-adrenolityczne;
2) blokery kanału wapniowego - diltiazem i werapamil;
3) niektóre leki p/cukrzycowe - insulina, glitazony;
4) NLPZ i inhibitory COX-2;
5) adaptacyjna serwowentylacja.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pozasercowe przyczyny wzrostu stężeń peptydów natriuretycznych to:
1) zaawansowany wiek;
2) otyłość;
3) udar niedokrwienny, krwotok podpajęczynówkowy;
4) zaburzenia funkcji nerek, wątroby (głównie marskość wątroby z wodobrzuszem);
5) ciężkie zakażenia (w tym zapalenia płuc, posocznica), ciężkie poparzenie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Potencjalnymi kandydatami do wszczepienia długoterminowego urządzenia wspomagającego pracę lewej komory (LVAD), nie są chorzy:
1) z zaawansowanym nadciśnieniem płucnym;
2) z dysfunkcją prawej komory serca z towarzysząca istotną niedomykalnością trójdzielną;
3) z niskimi wartościami ciśnienia obwodowego oraz z tachykardią;
4) w fazie ostrej wstrząsu kardiogennego, z towarzyszącym uszkodzeniem narządowym;
5) wymagający dożylnego leczenia inotropowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zabieg ablacji przezskórnej migotania przedsionków zaleca się:
Niedobór żelaza często występuje w niewydolności serca i może prowadzić do niedokrwistości i/lub dysfunkcji mięśni szkieletowych bez niedokrwistości, wiąże się również ze złym rokowaniem. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące uzupełnienia poziomu żelaza:
1) zalecane jest u chorych, którzy prezentują niski poziom żelaza (osoczowy poziom żelaza u mężczyzn < 50 μg/dl, u kobiet < 30 μg/dl lub całkowita zdolność wiązania żelaza TIBC > 200 μg/dl);
2) zalecane jest u chorych, którzy prezentują niski poziom żelaza (osoczowa ferrytyna < 100 μg/l lub ferrytyna 100—299 μg/l przy saturacji transferryny < 20%):
3) zalecane jest u chorych, którzy prezentują niski poziom żelaza (osoczowa ferrytyna < 100 μg/l lub ferrytyna 100-299 μgl/l przy saturacji transferryny < 20%) oraz niedokrwistość (u mężczyzn stężenia hemoglobiny < 13,0 g/dl, u kobiet < 12,0 g/dl);
4) zalecana jest doustna suplementacja wraz z kompleksem witamin (żelaza II - w formie np. diglicynianu, siarczanu, pirofosforanu żelaza, wraz z wit. C);
5) zalecana jest suplementacja dożylna w postaci kompleksu żelaza i karboksymaltozy (FCM).
Prawidłowa odpowiedź to:
Oznaczanie stężenia peptydów natriuretycznych w osoczu to wstępny test diagnostyczny niewydolności serca. Rozpoznanie niewydolności serca u osób z prawidłowymi stężeniami peptydu natriuretycznego typu B (BNP) lub N-końcowego fragmentu propeptydu natriuretycznego typu B (NT-proBNP) jest mało prawdopodobne. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące peptydów natriuretycznych:
1) górna granica prawidłowych wartości stężenia peptydów natriuretycznych jest podobna w grupie chorych z nieostrym i ostrym początkiem objawów niewydolności serca;
2) stężenie peptydów natriuretycznych może ulec obniżeniu w przypadku obecności AF, w starszym wieku, lub niewydolności nerek;
3) stężenie peptydów natriuretycznych może ulec zwiększeniu u otyłych pacjentów;
4) stosowanie sacubitrylu/valsartanu modyfikuje metabolizm peptydów natriuretycznych co wiąże się ze wzrostem stężenia BNP, a stężenie NT-proBNP nie ulega zmianie;
5) sacubitryl/valsartan nie modyfikuje bezpośrednio metabolizmu hormonów natriuretycznych, przez co nie wpływa bezpośrednio na stężenie BNP i NT-proBNP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przyczyna zawału typu 2 to:
W kwalifikacji pacjenta, do strategii natychmiastowego (<2 godzin), inwazyjnego leczenia ostrego zespołu wieńcowego bez uniesienia odcinka ST (NSTE-ACS) brane są pod uwagę wymienione poniżej okoliczności, za wyjątkiem:
U pacjenta hospitalizowanego z powodu zawału serca leczonego pierwotną angioplastyką wieńcową prawej tętnicy wieńcowej powikłaną dyssekcją naczynia zastosowano abciksimab. 4 godziny później zaobserwowano znaczne obniżenie liczby płytek krwi 16 tys/μl (względem wartości wyjściowej - przed zabiegiem 267 tys/μl, bez wykładników krwawienia. Prawidłowe postępowanie to:
1) odstawienie inhibitora P2Y₁₂ na 2 tygodnie;
2) odstawienie kwasu acetylosalicylowego na 2 tygodnie;
3) przetoczenie krwinek płytkowych;
4) przerwanie wlewu abciksimabu;
5) rozpoczęcie leczenia glikokortykosteroidem.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta hospitalizowanego z powodu zawału serca, leczonego pierwotną angioplastyką wieńcową prawej tętnicy wieńcowej, wdrożono leczenie obejmujące stosowanie kwasu acetylosalicylowego, klopidogrelu, atorwastatyny, ramiprylu i bisoprololu. W trzeciej dobie hospitalizacji wystąpił nawrót typowego bólu dławicowego, z ponownym obrazem zawału ściany dolnej w EKG. Wykonano koronarografię i jednoczasowo angioplastykę balonową prawej tętnicy wieńcowej. Wskaż, jaką należy wdrożyć zmianę leczenia przeciwpłytkowego, aby zniwelować ryzyko ponownej zakrzepicy w stencie:
1) zmianę klopidogrelu na prasugrel;
2) zmianę klopidogrelu na tiklopidynę;
3) zmianę klopidogrelu na tikagrelor;
4) zmianę kwasu acetylosalicylowego na prasugrel;
5) zmianę kwasu acetylosalicylowego na tiklopidynę;
6) zmianę kwasu acetylosalicylowego na tikagrelor.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta, leczonego kwasem acetylosalicylowym, zofenoprylem, iwabradyną (z powodu nietolerancji beta-blokera) i atorwastatyną, który przebył przed dwoma laty zawał serca i leczony był pierwotną angioplastyką prawej tętnicy wieńcowej, pojawiły się problemy z adaptacją do gwałtownych zmian oświetlenia podczas nocnych podróży samochodem. Która z proponowanych modyfikacji leczenia może wyeliminować opisany objaw?
Zalecane algorytmy szybkiego potwierdzenia i wykluczenia zawału serca, uwzględniające odstęp czasowy pomiędzy oznaczeniem wyjściowej i następnej wysokoczułej troponiny, to:
U pacjenta z rozpoznaniem NSTE-ACS kwalifikowanego do wczesnego leczenia inwazyjnego inhibitor receptora P2Y₁₂ w dawce nasycającej należy podać:
W przypadku zawału związanego z restenozą w stencie po angioplastyce balonowej w tętnicy odpowiedzialnej za zawał serca w okresie odległym, wzrost wartości troponiny konieczny do rozpoznania martwicy to:
Stopniowana (przyspieszana) stymulacja przedsionka u pacjenta bez zaburzeń przewodzenia p-k powoduje:
Zgodnie z zaleceniami dotyczącym okołozabiegowego leczenia przeciwkrzepliwego u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST, bez migotania przedsionków, poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej rekomenduje się następujące postępowanie, za wyjątkiem:
U pacjenta z podejrzeniem ostrego zespołu wieńcowego bez uniesienia odcinka ST:
1) angiografia tomograficzna naczyń wieńcowych jest alternatywą dla inwazyjnej koronarografii u chorych ze średnim lub wysokim ryzykiem choroby wieńcowej, jeśli wartości troponiny sercowej i obraz EKG są w normie lub nierozstrzygające;
2) badanie echokardiograficzne serca należy wykonać jedynie wtedy, gdy pacjent przebył zatrzymanie krążenia lub jest niestabilny hemodynamicznie, przypuszczalnie z powodów sercowo-naczyniowych;
3) należy rozważyć oznaczenie kopeptyny do wczesnego wykluczenia zawału, jeśli nie jest dostępne oznaczenie wysokoczułej troponiny sercowej;
4) należy rozważyć oznaczenie kopeptyny do wczesnego wykluczenia zawału, jako badania dodatkowego z oznaczeniem wysokoczułej troponiny sercowej;
5) powinno się monitorować ciągle EKG do momentu potwierdzenia, lub wykluczenia zawału.
Prawidłowa odpowiedź to:
Czwarty ton serca (IV, S4):
1) powstaje w końcowej fazie rozkurczu;
2) powstaje w końcowej fazie skurczu;
3) jest wykładnikiem upośledzonej podatności lewej komory;
4) jest składową rytmu cwałowego;
5) występuje także przy migotaniu przedsionków.
Prawidłowa odpowiedź to:
72-letni pacjent, dotychczas nieleczony z przyczyn sercowo-naczyniowych, został przyjęty planowo na oddział chirurgiczny celem wykonania hemikolektomii z powodu rozpoznanego ambulatoryjnie raka okrężnicy. W pierwszej dobie pobytu pacjent zgłosił typowy ból wieńcowy, któremu towarzyszyły zmiany niedokrwienne w EKG pod postacią obniżenia odcinka ST w odprowadzeniach I, aVL, V6. Konsultujący kardiolog rozpoznał ostry zespół wieńcowy i zakwalifikował pacjenta do koronarografii, w trakcie której zdiagnozowano chorobę jednonaczyniową w postaci krytycznego zwężenia tętnicy okalającej. Prawidłowe postępowanie u tego pacjenta to:
47-letni mężczyzna z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST w rozwiniętym wstrząsie kardiogennym został przyjęty bezpośrednio do pracowni hemodynamiki. Dolegliwości wieńcowe pojawiły się u chorego 40 godzin przed przyjęciem. W wykonanej w trybie natychmiastowym koronarografii wykazano chorobę trójnaczyniową z istotnym zwężeniem w proksymalnym odcinku tętnicy przedniej zstępującej. Właściwe postępowanie u tego pacjenta to:
Miarowy częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS u pacjenta bez cech preekscytacji w spoczynkowym EKG może być:
1) częstoskurczem przedsionkowym z przewodzeniem łączem p-k;
2) migotaniem przedsionków z przewodzeniem AV drogą dodatkową;
3) ortodromowym częstoskurczem przedsionkowo-komorowym z przewodzeniem wstecznym drogą dodatkową;
4) częstoskurczem komorowym pęczkowym;
5) częstoskurczem węzłowym nawrotnym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące całkowicie podskórnego kardiowertera-defibrylatora serca (S-ICD):
1) wykonuje defibrylację/kardiowersję impulsem o energii ok. 80 J;
2) umożliwia krótkotrwałą stymulację serca po wyładowaniu;
3) jest umieszczony w okolicy podobojczykowej lewej;
4) analizuje wewnątrzsercowy sygnał komorowy;
5) elektroda defibrylująca jest umieszczona podskórnie wzdłuż mostka.
Prawidłowa odpowiedź to:
W EKG pacjenta z jawnym zespołem WPW fala delta:
1) może być ujemna;
2) reprezentuje aktywację komory przez drogę dodatkową;
3) jest zwykle dodatnia w V1 przy drogach prawostronnych;
4) im większa fala delta, tym mniejsze zaburzenia repolaryzacji komór;
5) w odprowadzeniach II i III można ją pomylić z patologicznym załamkiem Q.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące aktywności fizycznej i sportu rekreacyjnego u pacjentów z arytmogenną kardiomiopatią prawokomorową:
1) są przeciwwskazane u każdego pacjenta;
2) należy rozważyć wykonywanie ćwiczeń o małej intensywności u każdego pacjenta;
3) nie zaleca się uprawiania sportów rekreacyjnych o dużej intensywności;
4) u pacjentów z dodatnim genotypem i prawidłowym fenotypem dopuszcza się uprawianie sportów rekreacyjnych o dużej intensywności;
5) u pacjentów, którzy regularnie ćwiczą zaleca się kontrolę raz w roku.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z częstoskurczem z wąskimi QRS, bez niestabilności hemodynamicznej, częstoskurcz należy przerwać:
1) w pierwszym rzucie poprzez ułożenie pacjenta na płasko, z uniesionymi kończynami dolnymi;
2) w pierwszym rzucie poprzez zabiegi wzmagające napięcie nerwu X, preferując ułożenie pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami dolnymi;
3) w pierwszym rzucie poprzez dożylne podanie adenozyny;
4) w drugim rzucie poprzez podanie dożylne adenozyny;
5) nie należy przerywać częstoskurczu, bo może on być trudny do ponownego wywołania w trakcie zabiegu ablacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące bezelektrodowego stymulatora serca:
1) może stymulować tylko prawą komorę serca;
2) może pracować w trybie VAT;
3) ma szczególne zastosowanie po infekcjach loży stymulatora w obu okolicach podobojczykowych;
4) możliwa jest stymulacja prawego przedsionka;
5) najczęściej implantowany jest przez nakłucie żyły szyjnej zewnętrznej prawej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące skali oceny ryzyka SCORE:
1) ocenia 10-letnie ryzyko zgonu w przebiegu chorób sercowo-naczyniowych;
2) ocenia 10-letnie ryzyko zawału serca i udaru mózgu;
3) uwzględnia płeć, palenie tytoniu, wiek, tętnicze ciśnienie skurczowe i stężenie cholesterolu LDL;
4) uwzględnia płeć, cukrzycę, wiek, tętnicze ciśnienie skurczowe i stężenie cholesterolu całkowitego;
5) istnieje osobna skala opracowana dla populacji Polski.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące pacjentów z migotaniem przedsionków:
1) powinni wykonywać regularne wysiłki fizyczne, w celu zapobiegania arytmii;
2) powinni unikać wysiłków fizycznych, gdyż przyczyniają się one do migotania przedsionków;
3) wykonujący długotrwałe lub intensywne wysiłki, zwłaszcza mężczyźni w średnim wieku, powinni zostać poinformowani o wpływie długotrwałych, intensywnych wysiłków na ryzyko nawrotu migotania przedsionków;
4) powinni powstrzymać się od uczestnictwa w intensywnych aktywnościach sportowych po zażyciu flekainidu lub propafenonu (jako strategia „tabletki w kieszeni”) przez 2 okresy półtrwania leku;
5) pacjenci, u których istnieją wskazania do przewlekłej antykoagulacji, powinni odstawiać leki przeciwkrzepliwe na okres wykonywania aktywności sportowych, które grożą urazem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące doustnej antykoagulacji po zabiegu u pacjentów poddanych przezskórnej, cewnikowej ablacji migotania przedsionków:
1) powinna być stosowana przez pierwsze 2 miesiące u chorych z punktacją w skali CHADS-VASC ≥2 (mężczyźni) i ≥3 (kobiety) i rozważana (ze wskazaniem na stosowanie) u chorych z punktacją 1 (mężczyźni) i 2 (kobiety);
2) powinna być stosowana u wszystkich przez pierwsze 2 miesiące po zabiegu, niezależnie od ryzyka wg skali CHADS-VASC;
3) powyżej 2 miesięcy, powinna być stosowana jedynie u pacjentów nadal mających migotanie przedsionków, niezależnie od ryzyka udaru w skali CHADS-VASC;
4) powyżej 2 miesięcy powinna być stosowana w zależności od ryzyka udaru w skali CHADS-VASC, niezależnie od skuteczności zabiegu lub obecności nawrotu arytmii;
5) powyżej 2 miesięcy doustna antykoagulacja powinna być stosowana z użyciem leków przeciwpłytkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia przeciwzakrzepowego u 76-letniej kobiety z ciężką stenozą zastawki aortalnej i trzepotaniem przedsionków:
1) przy braku przeciwwskazań należy przewlekle stosować doustną antykoagulację;
2) należy stosować leki z grupy antagonistów witaminy K (a nie leki nie będące antagonistami witaminy K, tzw NOAC), ponieważ pacjentka ma tzw. zastawkowe trzepotanie przedsionków;
3) należy stosować NOAC jako leczenie antykoagulacyjne pierwszego rzutu;
4) można rozważać czy stosować leczenie przeciwkrzepliwe, czy nie, ponieważ przy trzepotaniu przedsionków ryzyko udaru jest mniejsze, niż przy migotaniu przedsionków;
5) pacjentka ma wysokie ryzyko udaru, ale również wysokie ryzyko krwawienia i powinna pobierać mniejsze dawki leków przeciwkrzepliwych (np. dabigatran 2 x 110 mg na dobę zamiast 2 x 150 mg na dobę).
Prawidłowa odpowiedź to:
Zastosowanie wszczepialnego pętlowego rejestratora EKG (ILR) można rozważyć:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia 70-letniego pacjenta z migotaniem przedsionków, po przebytym przed rokiem udarze niedokrwiennym mózgu, z przewlekłą chorobą nerek i kreatyninemią 220μmol/l:
1) pacjent ma wysokie ryzyko udaru i powinien, przy braku przeciwwskazań, pobierać przewlekle doustną antykoagulację;
2) pacjent ma wysokie ryzyko krwawień (w skali HAS BLED ≥3 punkty) i pomimo że ma wysokie ryzyko udaru, nie powinien pobierać przewlekłej antykoagulacji;
3) powinno się rozważyć u pacjenta przewlekłe stosowanie leków przeciwpłytkowych;
4) pacjent ma wysokie ryzyko krwawień (w skali HAS BLED ≥3 punkty) i jeśli pobiera przewlekłą antykoagulację, powinien podlegać ściślejszej kontroli (np. częstsze wizyty);
5) pacjent ma wysokie ryzyko udaru, ale również wysokie ryzyko krwawienia i powinien pobierać mniejsze dawki leków przeciwkrzepliwych (np. dabigatran 2 x 110mg na dobę zamiast 2 x 150mg na dobę).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż czynniki ryzyka skali CHA₂DS₂—VASc, służącej do oceny ryzyka udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków:
1) płeć żeńska;
2) nadciśnienie tętnicze;
3) wiek (65-74 lata — 1 punkt, ≥75 lat - 2 punkty);
4) nieprawidłowa funkcja nerek;
5) cukrzyca;
6) predyspozycja do krwawień;
7) nikotynizm.
Prawidłowa odpowiedź to:
Badanie elektrofizjologiczne serca (EPS) jest inwazyjnym badaniem pozwalającym na ocenę układu bodźcotwórczego i przewodnictwa w komórkach mięśnia sercowego. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące EPS, które jest badaniem przydatnym m.in. w analizie arytmii komorowych:
U pacjentów z przedsionkowym częstoskurczem w mechanizmie macro-reentry (MRAT). w leczeniu doraźnym arytmii zaleca się:
1) wykonanie zsynchronizowanej kardiowersji elektrycznej u pacjentów niestabilnych hemodynamicznie w przebiegu arytmii;
2) zastosowanie ibutylidu lub dofetylidu celem przywrócenia rytmu zatokowego u pacjentów stabilnych hemodynamicznie;
3) zastosowanie propafenonu lub flekainidu celem przywrócenia rytmu zatokowego u pacjentów stabilnych hemodynamicznie;
4) zastosowanie stymulacji przedsionkowej z narzuconym szybkim rytmem celem przerwania arytmii u pacjentów z implantowanym stymulatorem lub kardiowerierem-delibrylatorem;
5) zastosowanie beta-blokerów lub niedihydropirydynowych antagonistów kanału wapniowego celem kontroli szybkiego rytmu komór.
Prawidłowa odpowiedź to: