Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Następstwem niedoboru hormonów tarczycy jest:
W pełni uzasadnionym wskazaniem do rewaskularyzacji tętnicy nerkowej nie jest:
W leczeniu farmakologicznym u chorych z nadciśnieniem tętniczym w przebiegu obustronnego zwężenia tętnicy nerkowej, można między innymi zastosować:
1) antagonistów wapnia oraz leki moczopędne;
2) beta blokery i leki moczopędne;
3) antagonistów wapnia i antagonistów receptora angiotensyny II;
4) antagonistów wapnia i lek działający ośrodkowo;
5) antagonistę wapnia i inhibitor konwertazy angiotensyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych ze zwężeniem tętnicy nerkowej w przebiegu dysplazji włóknisto-mięśniowej:
1) leczeniem z wyboru jest angioplastyka;
2) leczeniem z wyboru jest angioplastyka z wprowadzeniem stentu;
3) stent wszczepia się w celu leczenia powikłań (np. rozwarstwienie błony wewnętrznej);
4) po zabiegu angioplastyki poszerzenie tętnicy na przestrzeni 10 lat utrzymuje się u wysokiego odsetka chorych;
5) po zabiegu angioplastyki poszerzenie tętnicy na przestrzeni 10 lat utrzymuje się u małego odsetka chorych.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym1 stopnia należy:
U chorych w podeszłym wieku, w leczeniu nadciśnienia tętniczego izolowanego, szczególne korzyści odniesiono podczas stosowania następujących leków:
Zasadniczym celem leczenia chorych z nadciśnieniem tętniczym jest:
U chorych z nadciśnieniem tętniczym, po przebytym zawale mięśnia sercowego w leczeniu nadciśnienia za leki preferowane uważa się:
Decyzja o podjęciu leczenia nadciśnienia powinna się opierać na kryteriach:
Subkliniczne uszkodzenia narządów mają zasadnicze znaczenie w ocenie całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego u osób z:
Wg wytycznych ESH/ESC 2007 r., do czynników wpływających na rokowanie co do dalszego przebiegu nadciśnienia tętniczego
nie należy:
Zgodnie z wytycznymi ESH/ESC 2007 r., rozpoznanie i leczenie nadciśnienia tętniczego powinno uwzględniać następujące dane:
Do najczęstszych przyczyn rozwoju nadciśnienia naczyniowo-nerkowego należy:
Do zasad wykonywania oznaczeń hormonalnych w kierunku pierwotnego hiperaldosteronizmu należy:
1) przed rozpoczęciem diagnostyki biochemicznej należy u chorych z hipokalemią wyrównać stężenie potasu poprzez stosowanie odpowiedniej suplementacji;
2) przed rozpoczęciem diagnostyki biochemicznej nie jest wymagane u chorych z hipokalemią wyrównanie stężenia potasu;
3) na 4-6 tygodni przed wykonaniem badań diagnostycznych chorzy nie powinni otrzymywać spironolaktonu;
4) badania diagnostyczne mogą być wykonane w toku przyjmowania spironolaktonu;
5) odstawienie - jeśli możliwe - innych leków pływających na wynik oznaczeń na minimum 2 tygodnie przed badaniem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Badanie doppler duplex w diagnostyce zwężenia tętnicy nerkowej:
1) jest zalecane do diagnostyki zwężenia tętnicy nerkowej;
2) umożliwia lokalizację tętnic zewnątrznerkowych;
3) nie umożliwia oceny przepływów wewnątrznerkowych;
4) nie posiada zastosowania w odległej obserwacji chorych po wykonanej korekcji zwężenia tętnicy nerkowej (wykluczenie restenozy);
5) posiada zastosowanie do oceny progresji zmian u pacjentów leczonych zachowawczo.
Prawidłowa odpowiedź to:
Diagnostyka w kierunku zwężenia tętnicy nerkowej jest uzasadniona zwłaszcza u chorych:
1) z nadciśnieniem tętniczym ciężkim - opornym na leczenie lub złośliwym;
2) z nadciśnieniem poddającym się leczeniu 2 lekami hipotensyjnymi;
3) z napadowo występującym obrzękiem płuc o niewyjaśnionej przyczynie;
4) z niewyjaśnioną niewydolnością nerek;
5) z różnicą wymiaru obu nerek przekraczającą 0.5 cm.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do najczęstszych przyczyn rozwoju opornego nadciśnienia tętniczego należy:
1) brak modyfikacji stylu życia;
2) przyjmowanie leków lub substancji powodujących wzrost BP (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne) lub przeciążenie objętościowe spowodowane m.in. nieodpowiednim leczeniem diuretykami;
3) stosowanie leków z grupy antagonistów receptora aldosteronu;
4) nierozpoznana wtórna postać nadciśnienia tętniczego;
5) długotrwałe przyjmowanie inhibitorów konwertazy lub sartanów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z przyjętą definicją nadciśnienie tętnicze określa się jako oporne, gdy:
Szczególnie predysponowani do wystąpienia hiperkaliemii w trakcie leczenia lekami, które podwyższają stężenie potasu (sartanami, inhibitorami konwertazy, diuretykami oszczędzającymi potas), są pacjenci:
Po wykonaniu zabiegu angioplastyki tętnicy nerkowej pacjenci powinni otrzymywać przez całe życie:
Po wykonaniu zabiegu angioplastyki tętnicy nerkowej bezwzględnie wskazana jest:
60-letnia pacjentka od 20 lat przyjmująca duże ilości leków przeciwbólowych z powodu bólów głowy w czasie kontrolnej wizyty u lekarza miała wykonane badania laboratoryjne. W badaniach tych stwierdzono podwyższoną kreatyninę 3.2 mg/dl, stężenie K 5.2 mmol/l, a w badaniu moczu niewielka erytrocyturie i białkomocz. W wykonanym pomiarze ciśnienia tętniczego stwierdzono wysokie jego wartości 180/120 mmHg, potwierdzono w kilku kolejnych badaniach. U tej pacjentki należy podejrzewać, iż przyczyną nadciśnienia tętniczego jest:
W leczeniu chorych na nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, w przypadku rozległych zmian naczyniowych tętnic nerkowych, w leczeniu powinno się zastosować:
60-letni pacjent z miażdżycą kończyn dolnych zgłosił się do lekarza rodzinnego z powodu bólów głowy. W wykonanym pomiarze ciśnienia tętniczego stwierdzono wysokie jego wartości 180/120 mmHg. W wykonanych badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono zmian ze strony nerek (kreatynina 1.12 mg/dl, w moczu nie stwierdzono obecności białka ani erytrocytów, stężenie K 4.5 mmol/l). Lekarz zastosował w leczeniu peryndopril w dawce 5mg. Po 10 dniach pacjent przebył na wizytę kontrolną. Ciśienie tętnicze wynosiło 140/100 mmHg, w badaniach laboratoryjnych stwierdzono wzrost stężenia kreatyniny 3.2 mg/dl. U tego pacjenta należy podejrzewać iż przyczyna nadciśnienia tętniczego jest:
U 65-letniego pacjenta stwierdzono wysokie wartości ciśnienia tętniczego 180/120. Pacjent cierpi ponadto na miażdżycę naczyń kończyn dolnych. W podstawowych badaniach wykonanych przez lekarza rodzinnego stwierdzono kreatyninę 1.1 mg/dl, stężenie
Na 139 mmol/l, K 4,45 mmol/l, a w badaniu moczu: c. wł. 1015, ph moczu 6.0, białko (-), erytrocyty 1-2 w pw. Lekarz zastosował w leczeniu enalapril w dawce 2x 10 mg. Po 7 dniach ciśnienie wynosiło 140/90 mmHg, a w wynikach badań kontrolnych: kreatynina 3 mg/dl, stężenie K 5.8 mmol/l. W takim przypadku należy:
Zalecane wartości ciśnienia tętniczego u chorego z niewydolnością nerek i białkomoczem według Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z 2008 roku powinny wynosić:
Objawami stwierdzanymi badaniem przedmiotowym mogącymi wskazywać na zwężenie tętnicy nerkowej jest:
Określenie aktywności reninowej osocza we krwi żylnej poszczególnych nerek jest:
Powodem/powodami, dla których wczesne rozpoznanie nadciśnienia naczyniowo-nerkowego ma istotne znaczenie jest to, iż:
Leczenie chorych z nadciśnieniem tętniczym u chorych z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek (GFR < 15 ml/min) jest trudne z powodu:
U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek leczenie polega na zwalczaniu nadciśnienia tętniczego, unikaniu odwodnienia i leków nefrotoksycznych, oraz spowolnieniu postępu choroby. Lekami o udowodnionym korzystnym wpływie spowalniającym postęp przewlekłej choroby nerek przez redukcję hiperfiltracji, nadciśnienia śródkłębuszkowego, białkomoczu, oraz ciśnienia systemowego są inhibitory konwertazy i sartyny. Leków tych nie zastosujesz u:
W diagnostyce nadciśnienia tętniczego wtórnego obecnie bardzo często jest stosowany rezonans magnetyczny. W badaniu tym bardzo często jako środek kontrastowy używane są związki zawierające gadolin. Wykonanie tego badania u pacjenta z przewlekłą chorobą nerek i kreatyniną 3 mg/dl może spowodować:
Z poniżej wymienionych badań diagnostycznych do wykazania zwężenia tętnicy nerkowej nie jest przydatne badanie:
Nadciśnienie tętnicze jest powszechnie stwierdzane u pacjentów z przewlekłymi chorobami nerek. Jednym z podstawowych celów leczenia nadciśnienia tętniczego u tych chorych jest spowolnienie postępu przewlekłej choroby nerek. Dlatego powszechne zastosowanie w leczeniu u tych pacjentów znalazły inhibitory konwertazy i antagoniści receptora angiotensyny II. Rozpoczynając leczenie lekami z tych grup szczególnie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek należy:
Nadciśnienie tętnicze jest powszechnie stwierdzane u pacjentów z przewlekłymi chorobami nerek. Jednym z podstawowych celów leczenia nadciśnienia tętniczego u tych chorych jest spowolnienie postępu przewlekłej choroby nerek. Dlatego niezwykle ważne w leczeniu nadciśnienia tętniczego u tych pacjentów jest aby leki również powodowały:
Erytropoetyna jest często stosowana w leczeniu niektórych postaci niedokrwistości. Problem z wystąpieniem lub nasileniem nadciśnienia tętniczego po jej zastosowaniu dotyczy przypadków jej zastosowania w leczeniu niedokrwistości:
W wielu chorobach o podłożu immunologicznym są powszechne stosowane leki immunosupresyjne. Leczenie tymi lekami jest jednak obarczone wieloma działaniami ubocznymi. Spośród wymienionych wskaż te leki, które mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego:
Największa częstość występowania nadciśnienia tętniczego jest w:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) podwyższone stężenie kwasu moczowego jest czynnikiem ryzyka rozwoju nadciśnienia tętniczego;
2) wydalanie kwasu moczowego drogą nerkową zależy wyłącznie od sekrecji kanalikowej kwasu moczowego;
3) wydalanie kwasu moczowego zależy wyłącznie od resorpcji kanalikowej;
4) wydalanie kwasu moczowego zależy wyłącznie od filtracji kłębuszkowej;
5) allopurinol powinien być stosowany u wszystkich normotensyjnych osób, nawet z niewielkim podwyższeniem stężenia kwasu moczowego i dodatnim wywiadem rodzinnym nadciśnienia, aby zapobiec rozwojowi nadciśnienia tętniczego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Prawdziwe jest następujące stwierdzenie:
1) w nadciśnieniu tętniczym stężenie homocysteiny jest podwyższone;
2) zwiększone stężenie homocysteiny zwiększa ryzyko choroby niedokrwiennej serca;
3) diuretyki obniżają stężenie homocysteiny;
4) kwas foliowy obniża stężenie homocysteiny;
5) podawanie kwasu foliowego obniża ryzyko wystąpienia zawału serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Erytropoetyna stosowana u chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek powoduje:
1) hamuje apoptozę; 4) obniża ciśnienie tętnicze;
2) pobudza angiogenezę; 5) podnosi stężenie hemoglobiny.
3) działa przeciwzapalne;
Prawidłowa odpowiedź to:
Jeśli u chorego z POChP trzeba zastosować beta-bloker to najlepszym będzie:
Wskazaniem do zastosowania beta-blokerów jest:
1) nadciśnienie tętnicze u chorego z łuszczycą;
2) tachykardia;
3) zaburzenia erekcji u chorego z nadciśnieniem tętniczym;
4) depresja w przebiegu nadciśnienia tętniczego;
5) nadciśnienie z anginą Prinzmetala.
Prawidłowa odpowiedź to:
W zespole metabolicznym stwierdza się obniżone stężenie:
1) leptyny; 4) rezystyny;
2) adiponektyny; 5) czynnika martwicy nowotworów.
3) insuliny;
Prawidłowa odpowiedź to:
Nieprawdą jest, że w obturacyjnym bezdechu sennym:
1) częściej chorują kobiety niż mężczyźni;
2) stwierdza się upośledzoną czynność śródbłonka;
3) stwierdza się cechy przewlekłego stanu zapalnego;
4) wykazano pobudzenie układu przywspółczulnego;
5) pod koniec epizodu bezdechu stwierdza się znaczny wzrost ciśnienia krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do oceny aktywności współczulnej są przydatne:
Insulinooporność zmniejsza się po zastosowaniu:
1) doksazosyny; 4) sartanów;
2) rilmenidyny; 5) beta-blokerów.
3) indapamidu;
Prawidłowa odpowiedź to:
Antagonista aldosteronu spironolakton może spowodować:
1) bezpośrednio uszkodzenie serca;
2) bezpośrednie uszkodzenie nerek;
3) nadmierny wzrost stężenia potasu w surowicy krwi;
4) ginekomastię;
5) zaburzenia słuchu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Nadciśnienie tętnicze ma związek przyczynowy z:
1) otępieniem naczyniopochodnym; 3) chorobą Binswangera;
2) chorobą Alzheimera; 4) chorobą Creutzfielda-Jakoba.
Prawidłowa odpowiedź to:
Gęstość torbieli nadnercza w badaniu jednofazowym Tomografii Komputerowej jest w porównaniu z gęstością gruczolaka:
1) mniejsza;
2) większa;
3) taka sama jak gruczolaka;
4) podanie dożylne środka kontrastowego pozwala na zróżnicowanie;
5) podanie dożylne środka kontrastowego nie pozwala na zróżnicowanie torbieli od gruczolaka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stężenie adiponektyny jest zwiększone w:
Ciśnienie wysokie prawidłowe odpowiada następującym wartościom ciśnienia skurczowego i rozkurczowego:
Wskaż prawidłowe stwierdzenia:
U 20-latka z trwającym kilka lat nadciśnieniem tętniczym, skarżącego się na zaparcia, osłabienie siły mięśniowej oraz polidypsję i poliurię stwierdzono niską ARO, niskie stężenie aldosteronu w osoczu, hipokalemię z hiperkaliurią > 30 mmol/l. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Według wytycznych ESC/ESH 2007 w leczeniu nadciśnienia tętniczego współistniejącego z zespołem metabolicznym stosuje się:
U 30-letniego mężczyzny od kilku miesięcy występuje utrwalone nadciśnienie tętnicze, z okresowymi zwyżkami do 280/120 mm Hg. Zwyżkom ciśnienia towarzyszy jedynie tachykardia i nadmierna potliwość. W badaniu TK jamy brzusznej uwidoczniono 5 cm guz lewego nadnercza o gęstości +20 HU. Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie?
Do charakterystyki zespołu pheochromocytoma/paraganglioma (PGL) nie należy:
Zaburzenia erekcji zmniejszają się w czasie stosowania:
1) diuretyków; 4) nebiwololu;
2) metoprololu; 5) walsartanu.
3) atenololu;
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie fibrynolityczne w ostrym udarze mózgu może być zastosowane gdy wartości ciśnienia tętniczego są poniżej:
Wskazaniem do leczenia farmakologicznego u dzieci i młodzieży nie jest:
Pomiar CTK u dziecka powyżej 3 roku życia należy wykonać:
Stan przednadciśnieniowy u dziecka rozpoznamy gdy:
Do najczęstszych przyczyn nadciśnienia tętniczego u dzieci w wieku 10-14 lat należą:
W oparciu o Zasady postępowania w nadciśnieniu tętniczym - 2008 rok (PTNT oraz KLR w Polsce) konsultację specjalistyczną należy rozważyć, jeśli:
1) w ciągu 6 miesięcy terapii nie uzyskano docelowych wartości BP pomimo stosowania 3 leków w pełnych dawkach
(w tym diuretyku);
2) w ciągu 4 miesięcy terapii nie uzyskano docelowych wartości BP pomimo stosowania 2 leków w pełnych dawkach
(w tym diuretyku);
3) w ciągu 2 miesięcy terapii nie uzyskano docelowych wartości BP pomimo stosowania 3 leków w pełnych dawkach
(w tym diuretyku);
4) uprzednio uzyskana dobra kontrola uległa pogorszeniu pomimo zażywania leków - bez przyczyny stwierdzanej w wywiadach;
5) wystąpiły objawy wskazujące na nadciśnienie wtórne.
Prawidłowa odpowiedź to:
W diagnostyce pierwotnego hiperaldosteronizmu:
1) podstawowe oznaczenia biochemiczne to oznaczenie stężenia aldosteronu w osoczu i w moczu oraz aktywność reninowa osocza;
2) ocenę stężenia aldosteronu w osoczu oraz aktywności reninowej osocza należy wykonać w warukach normokalemii (po wyrównaniu niedoboru potasu) i kontrolowanej podaży sodu w diecie;
3) w ocenie stężenia aldosteronu w osoczu oraz aktywności reninowej osocza nie odgrywa roli stopień wyrównania niedoboru potasu i kontrolowana podaż sodu w diecie;
4) niezależnie od wykazania podwyższonego stężenia aldosteronu w osoczu i jego zwiększonego wydalania z moczem należy stwierdzić małą aktywność reninowa osocza;
5) niezależnie od wykazania podwyższonego stężenia aldosteronu w osoczu i jego zwiększonego wydalania z moczem należy stwierdzić podwyższoną aktywność reninową osocza.
Prawidłowa odpowiedź to:
W oparciu o Zasady postępowania w nadciśnieniu tętniczym - 2008 rok (PTNT oraz KLR w Polsce) do głównych grup leków hipotensyjnych o udowodnio-ym wpływie na rokowanie i stosowanych w monoterapii lub leczeniu skojarzonym nie należą:
Przy wykonywaniu oznaczeń hormonalnych w kierunku pierwotnego hiperaldosteronizmu należy pamiętać:
1) przed rozpoczęciem diagnostyki biochemicznej należy u chorych z hipokalemią wyrównać stężenie potasu poprzez stosowanie odpowiedniej suplementacji;
2) przed rozpoczęciem diagnostyki biochemicznej nie jest wymagane u chorych z hipokalemią wyrównanie stężenia potasu;
3) na 4-6 tygodni przed wykonaniem badań diagnostycznych chorzy nie powinni otrzymywać spironolaktonu;
4) badania diagnostyczne mogą być wykonane w toku przyjmowania spironolaktonu;
5) odstawienie - jeśli możliwe - innych leków wpływających na wynik oznaczeń na minimum 2 tygodnie przed badaniem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podwyższenie ciśnienia tętniczego podczas stosowania doustnych leków antykoncepcyjnych może być spowodowane przez:
Nadciśnienie oporne na terapię rozpoznajemy gdy:
Wskaż prawdziwą odpowiedź dotyczącą nadciśnienia tętniczego wtórnego do niedoczynności tarczycy:
1) nadciśnienie tętnicze występuje u około 5% pacjentów z niedoczynnością tarczycy;
2) skuteczne leczenie niedoczynności tarczycy hormonami tarczycy u 50% chorych prowadzi do normalizacji ciśnienia tętniczego;
3) niedobór hormonów tarczycy prowadzi do zwiększenia objętości krwi, dlatego niekiedy konieczne jest stosowanie diuretyków;
4) niedobór hormonów tarczycy prowadzi do zwiększenia oporu obwodowego poprzez zwiększenie aktywności układu współczulnego, napięcia mięśni gładkich naczyń i stężenia wazopresyny;
5) lecząc nadciśnienie tętnicze należy dążyć do wyrównania czynności tarczycy, niekiedy konieczne jest stosowanie leków β-adrenolitycznych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące podłoża genetycznego nadciśnienia tętniczego:
Poniżej wymienione zostały jednogenowe formy nadciśnienia. Do tej grupy nie zalicza się:
W terapii nadciśnienia tętniczego podstawową rolę ma dobra współpraca pacjenta z lekarzem i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. W nowoczesnym rozumieniu roli pacjenta i lekarza w procesie terapeutycznym termin „concordance” oznacza:
Leczeniem z wyboru u pacjentów z zespołem Liddle’a jest:
Wyniki badania HYVET wskazują na to, że:
W ostrej fazie udaru mózgu wskazaniem do prowadzenia terapii hipotensyjnej są wartości ciśnienia tętniczego przekraczające:
Wyniki badania ONTARGET ogłoszone w 2008 roku wskazują to, że podwójna blokada układu reninaangiotensyna za pomocą inhibitora konwertazy i blokera receptora angiotensyny II typu 1:
Spośród wymienionych parametrów wskaż te, które określają subkliniczne uszkodzenia narządowe:
1) przerost lewej komory;
2) ciśnienie tętna > 55mmHg u osoby po 65 roku życia;
3) nieprawidłowa glikemia na czczo (IFG);
4) kompleks IMT tętnicy szyjnej > 0,9mm;
5) stężenie kreatyniny >1 ,5mg% (133µmol/l);
6) wskaźnik kostka/ramię < 0,9;
7) przejściowy napad niedokrwienny mózgu (TIA).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wartość rokownicza ciśnienia tętna (Pulse Pressure):
Prędkość rozchodzenia się fali tętna (PWV - pulse wave velocity):
Nadmierny wzrost ciśnienia tętniczego podczas wysiłku fizycznego (np. próby wysiłkowej EKG):
Spośród przedstawionej listy badań laboratoryjnych wybierz badania podstawowe, konieczne do wykonania u każdego chorego z nadciśnieniem tętniczym:
1) stężenie glukozy w surowicy krwi na czczo;
2) stężenie kreatyniny w surowicy krwi;
3) ocena mikroalbuminurii;
4) badanie ogólne moczu;
5) morfologia krwi;
6) stężenie potasu w surowicy krwi;
7) stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi;
8) stężenie mocznika w surowicy krwi.
9) lipidogram.
Prawidłowa odpowiedź to:
Europejska skala SCORE (Systematic Coronary Risk Evaluation) służy do określenia:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące diagnostyki nadciśnienia tętniczego w populacji wieku rozwojowego:
Nadciśnienie tętnicze jako powikłanie leczenia rekombinowaną ludzką erytropoetyną nie jest efektem:
Stan przednadciśnieniowy u dzieci możemy rozpoznać gdy:
Prawdopodobieństwo złośliwego charakteru guza chromochłonnego zwiększa się, gdy:
1) jest umiejscowiony w nadnerczach;
2) wydziela tylko dopaminę;
3) po operacji utrzymuje się nadciśnienie tętnicze;
4) wielkość guza poniżej 3 cm;
5) chory jest w młodym wieku.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż zdanie fałszywe dotyczące nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży:
Wskaż zdanie prawdziwe dotyczące nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży:
Wskaż twierdzenie nieprawdziwe dotyczące klonidyny:
Do charakterystycznych cech szmeru naczyniowego występującego w nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym należą wszystkie, z wyjątkiem:
Do możliwych odchyleń w badaniu przedmiotowym, istotnych w diagnostyce nadciśnienia tętniczego i/lub jego powikłań należą wszystkie, z wyjątkiem:
Dla pierwotnego hiperaldosteronizmu typowymi objawami są wszystkie z niżej wymienionych, z wyjątkiem:
Nieprawdą jest, że niesterydowe leki przeciwzapalne:
Dla III okresu retinopatii nadciśnieniowej charakterystyczne są wszystkie wymienione niżej zmiany, z wyjątkiem:
Do czynników ryzyka wystąpienia stanu przedrzucawkowego należą:
1) otyłość; 2) cukrzyca; 3) ciąża mnoga; 4) trisomia 21; 5) insulinooporność.
Prawidłowa odpowiedź to:
Dla zespołu Cushinga charakterystycznymi objawami są wszystkie z niżej wymienionych, z wyjątkiem:
Mężczyzna lat 45 z nadciśnieniem tętniczym i nieprawidłową tolerancją glikemii, po przebytym przed miesiącem udarze mózgowym skierowany celem diagnostyki i leczenia. Przedmiotowo otyłość brzuszna, rozstępy czerwone, BMI 35kg/m2. W badaniach laboratoryjnych: K 3,7 mml/l, glikemia na czczo 120 mg/dl, hiperlipidemia. W godzinach porannych: stężenie w surowicy ACTH 76 ng/l (n 25-80 ng/l), kortyzolu 25μg/dl (n 6,2-19,4μg/dl). Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
1) nadciśnienie tętnicze u osoby z zespołem metabolicznym;
2) zespól ACTH-zależny spowodowany mikrogruczolakiem przysadki;
3) miażdżycowe zwężenie tętnicy nerkowej;
W celu ustalenia rozpoznania wykonasz:
4) oznaczenie TSH, FT4, ARO i Aldosteronu , KT nadnerczy i angioKT tętnic nerkowych;
5) test hamowania 8 mg dexametazonu i KT przysadki;
6) test hamowania 1 mg dexametazonu;
7) test hamowania 8 mg dexametazonu i MR przysadki mózgowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Mężczyzna lat 25 skierowany z powodu wysokich wartości ciśnienia (180/100 - 160/105) obserwowanych od 3-4 miesięcy. Ponadto w wywiadzie postępujące osłabienie i znaczny przyrost masy ciała (20 kg w ciągu 6 miesięcy). W badaniu przedmiotowym: zaczerwienie i otłuszczenie twarzy, otyłość centralna, czerwone rozstępy skóry brzucha. RR 170/105, tachykardia. W badaniach laboratoryjnych: potas w surowicy 2,9 mmol/l, W godzinach porannych: ( s) ACTH 160 ng/l (n 25-80 ng/l), (s) kortyzolu 35μg/dl (n 6,2-19,4μg/dl). RTg klatki piersiowej: poszerzenie górnego śródpiersia. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
1) nadczynność tarczycy u osoby z otyłością brzuszną i pierwotnym hiperaldosteronizmem;
2) nadczynność tarczycy u osoby z guzem nadnerczy;
3) zespół ektopowego wydzielania ACTH przez guz śródpiersia;
4) zespół ACTH-zależny spowodowany mikrogruczolakiem przysadki.
W celu ustalenia rozpoznania wykonasz:
5) oznaczenie TSH, FT4, ARO i aldosteronu i KT nadnerczy;
6) test hamowania 8 mg dexametazonu i KT śródpiersia;
7) test hamowania 1 mg dexametazonu i MR przysadki mózgowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
W aldosteronizmie podatnym na leczenie glukokortykoidami (GRA):
1) ARO jest niska a nadciśnienie może pojawiać się już w wieku dziecięcym;
2) stężenie aldosteronu w surowicy jest znacznie podwyższone;
3) opisano występowanie na 8 chromosomie chimerycznego genu powstałego wskutek mutacji krzyżowej genów CYP11B1 i CYP11B2;
4) wartości ciśnienia tętniczego są zazwyczaj miernie podwyższone.
Prawidłowa odpowiedź to:
Aldosteron:
1) wytwarzany jest w warstwie pasmowatej i kłębkowatej kory nadnerczy. Głównym enzymem odpowiedzialnym za jego syntezę z 11-deoksykor-tykosteronu jest CYP11β2;
2) wytwarzany jest w warstwie kłębkowatej kory nadnerczy. Głównym enzymem odpowiedzialnym za jego syntezę z
11-deoksykortykosteronu jest CYP11β2;
3) do głównych czynników regulujących aktywność syntazy aldosteronu zaliczamy: angiotensynę II i stężenie potasu;
4) do głównych czynników regulujących aktywność syntazy aldosteronu zaliczamy: ACTH, angiotensynę II i stężenie potasu;
5) do głównych czynników regulujących aktywność syntazy aldosteronu zaliczamy: angiotensynę II i stężenie potasu, ACTH i ANP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Oporność receptora glukokortykosteroidów to:
1) stan częściowej niewrażliwości tkanek docelowych na działanie kortyzolu i jego analogów, charakteryzujący się podwyższonym poziomem ACTH i kortyzolu we krwi oraz objawami nadmiaru androgenów i
mineralokortykosteroidów;
2) stan częściowej niewrażliwości tkanek docelowych na działanie kortyzolu i jego analogów, charakteryzujący się obniżonym poziomem ACTH i podwyższonym poziomem kortyzolu we krwi oraz objawami nadmiaru androgenów;
3) znana jest tylko postać wrodzona spowodowana mutacją sekwencji aminokwasów w obrębie receptora;
4) znana jest zarówno postać wrodzona jak i nabyta.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż nieprawdziwą odpowiedź: W oporności receptora glukokortykosteroidów stwierdza się:
1) nadciśnienie tętnicze i hipokalemię;
2) prawidłowy rytm dobowy ACTH i osłabione hamowanie koryzolu dexametazonem;
3) prawidłowe ciśnienie i hipokalemię;
4) nieprawidłowy rytm dobowy ACTH;
5) wymaga różnicowania z chorobą Addisona;
6) wymaga różnicowania z zespołem i chorobą Cushinga, wrodzonym przerostem nadnerczy, zespołami hiperandrogenizacji (głównie PCO), pierwotnym hiperaldosteronizmem.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorych z ciężkim napadowym nadciśnieniem tętniczym (rzekomym guzem chromochłonnym) można stwierdzić:
1) uczucie szybkiego bicia serca z towarzyszącym wzrostem adrenaliny
w surowicy;
2) znaczny wzrost ciśnienia z bradykardią i towarzyszącym wzrostem stężenia noradrenaliny w surowicy;
3) przebyty uraz psychiczny w przeszłości;
4) wypieranie emocji;
5) brak obniżenia podwyższonego stężenia katecholamin w surowicy w teście z klonidyną.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 52-letniej dobrze sytuowanej kobiety od 6 miesięcy występują częste nagłe epizody wzrostów ciśnienia do 190/110 mmHg połączone ze wzmożoną potliwością, bólem głowy i zaczerwienieniem twarzy. Z tego powodu kilka razy
w miesiącu wzywa pogotowie ratunkowe. Od 2 lat chora przyjmuje substytucję hormonalną z powodu menopauzy. W wywiadzie socjalnym dwoje dorosłych dzieci, 2 lata temu rozwiodła się. Metanefryny oraz katecholaminy pobrane w czasie epizodu zwyżki ciśnienia nieznacznie podwyższone.
Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
1) nadciśnienie okołomenopauzalne;
2) pheochromocytoma;
3) pseudopheochromocytoma;
w leczeniu farmakologicznym w zapobieganiu napadom najskuteczniejsze są:
4) diuretyki;
5) skojarzenie β-adrenolityków z α-adrenolitykami.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do gabinetu zgłosił się z powodu świeżo rozpoznanego nadciśnienia 25-letni mężczyzna bardzo aktywny fizycznie. W badaniu przedmiotowym bez istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, BMI 23,5 kg/m2. Wartości ciśnienia tętniczego od kilku miesięcy 150/100 do 160/105 mmHg. W wykonanych badaniach dodatkowych stwierdzono jedynie przerost mięśnia sercowego w badaniu echokardiograficznym. Wykluczono nadciśnienie wtórne. W dalszym postępowaniu zaproponujesz:
1) tylko leczenie niefarmakologiczne (zwiększenie aktywności fizycznej oraz dietę z ograniczeniem soli);
2) tylko leczenie niefarmakologiczne zalecając dietę DASH i bezwzględny zakaz uczestnictwa w treningach;
3) leczenie niefarmakologiczne (dieta DASH oraz aktywność ruchowa na poziomie 40-70% maksymalnej zdolności pobierania tlenu (VO2max) dla danej osoby;
4) w leczeniu farmakologicznym lekiem z wyboru są inhibitory konwertazy angiotensyny;
5) w leczeniu farmakologcznym lekiem z wyboru są β-adrenolityki;
6) w leczeniu farmakologicznym lekiem z wyboru są diuretyki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wybierz prawdziwe stwierdzenia dotyczące pierwotnego hiperaldosteronizmu:
1) występuje u 20-30% pacjentów z opornym nadciśnieniem;
2) pełną diagnostykę w kierunku pierwotnego hiperaldosteronizmu należy przeprowadzić tylko u chorych z nadciśnieniem i hipokalemią;
3) w oznaczeniach hormonalnych typową cechą jest podwyższone stężenie aldosteronu;
4) najczęstszą przyczyną pierwotnego hiperaldosteronizmu jest obecność guza w nadnerczu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród niżej podanych wybierz zadania fałszywe:
1) ćwiczenia izotoniczne (dynamiczne) zwiększając rzut serca i tętniczo-żylną różnicę wysycenia krwi tlenem nasilają zużycie tlenu i zmieniają warunki hemodynamiczne;
2) zarówno ciśnienie skurczowe jak i rozkurczowe wzrastają wprost proporcjonalnie do natężenia wysiłku;
3) w wyniku treningu wytrzymałościowego spoczynkowe ciśnienie tętnicze podwyższa się o około 10 mmHg;
4) trening statyczny (izometryczny) powoduje bardzo duży wzrost ciśnienia w chwili wykonywania intensywnych ćwiczeń. Przewlekłym skutkiem powtarzanego treningu statycznego może być koncentryczny przerost lewej komory i spadek rzutu serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obniżona aktywność reninowa osocza występuje:
1) w guzie chromochłonnym nadnerczy;
2) u osób starszych;
3) u kobiet w ciąży;
4) u osób spożywających posiłki o dużej zawartości soli kuchennej;
5) w fazie lutealnej cyklu miesięcznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do kliniki zgłosił się chory z nadciśnieniem tętniczym i hipokalemią (K-3,5 mmol/l). Z powodu niskich stężeń potasu w surowicy od 6 miesięcy przyjmuje spironol w dawce 25 mg/dobę. Celem wykluczenia nadciśnienia wtórnego zaplanowano wykonanie oznaczeń aktywności reninowej osocza i stężenia aldosteronu w osoczu. Dla prawidłowych oznaczeń konieczne jest:
1) wyrównanie stężenia potasu w surowicy;
2) poinformowanie chorego o konieczności stosowania diety bogatosodowej;
3) poinformowanie chorego o konieczności stosowania diety ubogosodowej;
4) poinformowanie chorego o konieczności stosowania diety normosodowej;
5) odstawienie spironolu na okres co najmniej 4 tygodni przed oznaczeniami;
6) odstawienie spironolu na okres co najmniej 2 tygodni przed oznaczeniami.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie antagonistami receptorów aldosteronu może być wskazane u chorych:
1) z opornym nadciśnieniem tętniczym;
2) z marskością wątroby;
3) u kobiet z krwawieniami międzymiesięcznymi;
4) z cukrzycą i zaawansowaną niewydolnością nerek;
5) z nadciśnieniem tętniczym i otyłością.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 65-letniego chorego, leczonego od kilku lat z powodu nadciśnienia tętniczego i cukrzycy typu 2, rozpoznano jaskrę:
1) wykonasz ABPM celem oceny dobowego profilu ciśnienia tętniczego i obecności jego zwyżek nocnych, gdyż udowodniono, że zwyżki ciśnienia skurczowego/rozkurczowego w nocy mają bezpośredni związek z progresją jaskry;
2) wykonasz ABPM celem oceny dobowego profilu ciśnienia tętniczego i obecności nadmiernych jego spadków, gdyż udowodniono, że nadmierne spadki ciśnienia rozkurczowego w nocy mają bezpośredni związek z progresją jaskry;
3) w leczeniu hipotensyjnym najkorzystniejsze działanie u powyższego chorego mają inhibitory konwertazy angiotensyny;
4) w leczeniu hipotensyjnym najkorzystniejsze działanie u powyższego chorego mają antagoniści wapnia;
5) w leczeniu hipotensyjnym najkorzystniejsze działanie u powyższego chorego mają β-adrenolityki;
6) rodzaj leków hipotensyjnych nie ma znaczenia, liczy się właściwa redukcja ciśnienia tętniczego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 59-letniego pacjenta z wieloletnim wywiadem nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej, leczonego enalaprilem i hydrochlotiazydem stwierdzono w badaniu ogólnym moczu białko. Wykonano dodatkowe badania w których stwierdzono: stężenie kreatyniny 1.01mg/dl, glukozę 86 mg/dl, stężenie K 5.5mEq/l, białkomocz dobowy 400mg/24h w badaniu ogólnym moczu. Ciśnienie tętnicze wynosi 155/85mmHg. Lekarz do leczenia włączył sartan. Czy zgadzasz się z decyzją lekarza? Co należało zastosować?
Za nadciśnieniem tętniczym miąższowonerkowym świadczy:
Z poniżej wymienionych chorób nerek wskaż te, które już we wczesnych stadiach przebiegają z nadciśnieniem tętniczym:
W trakcie terapii antagonistami aldosteronu pacjentów z opornym nadciśnieniem tętniczym, konieczne jest monitorowanie stężenia potasu u pacjentów:
Po wykonanym zabiegu przezskórnej angioplastyki nerkowej w celu określenia odległej skuteczności zabiegu i wykryciu ewentualnego nawrotu, należy:
U chorych z niewydolnością nerek uzyskanie zalecanych wartości ciśnienia tętniczego wymaga terapii skojarzonej kilkoma lekami, w tym konieczność zastosowania:
Zlecając angiografię samą lub też łącznie z zabiegiem przezskórnej angioplastyki należy liczyć się z powikłaniami. Stosunkowo częstym powikłaniem może być nefropatia kontrastowa. Wystąpieniem tego powikłania zagrożeni są pacjenci:
U pacjenta po przeszczepieniu nerki pojawiło się oporne nadciśnienie tętnicze. W przypadku podejrzenia zwężenia tętnicy nerki przeszczepionej wskazane jest wykonanie badań diagnostycznych. Wskazane w postępowaniu diagnostycznym jest wykonanie poniżej wymienionych badań, z wyjątkiem: