U 38-letniego pacjenta diagnozowanego z powodu gammapatii monoklonalnej IgA kappa uzyskano następujące wyniki badań dodatkowych: Hb 12,5 g/dl (N >12 g/dl), albuminy 4 g/dl, β2-mikroglobulina 4,5 mg/l, wapń całkowity 2,2 mmol/l (N 2,15-2,5 mmol/l), kreatynina 0,85 mg/dl (N <1 mg/dl), eGFR 80 ml/min, aktywność LDH w normie, stężenie białka monoklonalnego 20 g/l, stężenie łańcuchów lekkich immunoglobulin kappa 180 mg/l i lambda 3 mg/l (stosunek kappa:lambda 60:1), odsetek klonalnych plazmocytów w szpiku kostnym 40%. W niskodawkowanej tomografii komputerowej całego ciała brak zmian osteolitycznych. W badaniu cytogenetycznym: obecna del17p i t(4;14). Na tym etapie diagnostykę zakończono. Dysponując powyższymi danymi klinicznymi wskaż prawdziwe stwierdzenia:
- Anależy rozpoznać szpiczaka plazmocytowego a pacjenta zakwalifikować do czujnej obserwacji ambulatoryjnej.
- Bnależy rozpoznać szpiczaka tlącego się a chorego zakwalifikować do czujnej obserwacji ambulatoryjnej.
- Cnależy rozpoznać szpiczaka plazmocytowego oraz jak najszybciej rozpocząć leczenie I linii.
- Dprzed podjęciem dalszych decyzji klinicznych należy poszerzyć diagnostykę o rezonans magnetyczny, optymalnie - całego ciała (whole body MRI), a w przypadku braku możliwości - co najmniej MRi kręgosłupa i miednicy.
- Enależy przeprowadzić typowanie HLA, ponieważ ze względu na młody wiek pacjenta allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych będzie postępowaniem z wyboru w przypadku osiągnięcia całkowitej remisji w czasie leczenia I linii.