Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Mikrosporydioza:
1) jest chorobą dotyczącą wyłącznie przewodu pokarmowego;
2) patogeny wywołujące ją, są organizmami wewnątrzkomórkowymi;
3) źródłem zakażenia może być woda;
4) terapia jest uzależniona od gatunku patogenu;
5) u osób zakażonych HIV istotnym elementem profilaktyki nawrotów jest skuteczne leczenie antyretrowirusowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
35-letni mężczyzna został przyjęty do szpitala z powodu utrzymującej się od tygodnia gorączki do 40°C, a od 3. dni bólu gardła i polimorficznej wysypki (rumień, grudki, pęcherzyki, drobne nadżerki) początkowo na twarzy, a później również na tułowiu i kończynach. Wykwity obecne także na błonie śluzowej jamy ustnej i skórze owłosionej głowy. W badaniach laboratoryjnych przy przyjęciu - dodatni wynik testu ELISA dla przeciwciał anty-HIV i antygenu p24 HIV. W badaniach z pobrania po kolejnych 48. godzinach - w teście Western-blot (WB) wykryto przeciwciała przeciw gp41 i gp140; nie stwierdzono obecności przeciwciał przeciw p31, gp160, p24, gp36 (wynik nieokreślony). Oznaczono HIV-1 RNA w surowicy - 926 811 kopii/ml oraz liczbę i odsetek limfocytów CD4+ 279 kom/mm3 (66%), CD4+/CD8+ = 2,01. Wskaż prawdziwe stwierdzenia odnoszące się do opisanego przypadku:
1) niezgodność dotycząca antygenu p24 w teście przesiewowym (obecny) i teście WB (nieobecny), nieokreślony wynik testu WB, wysoki odsetek limfocytów CD4+ i prawidłowa wartość CD4+/CD8+ nie pozwalają na jednoznaczne rozpoznanie zakażenia HIV na tym etapie;
2) współistnienie zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca może być odpowiedzialne za fałszywie dodatni wynik oznaczenia wiremii HIV;
3) przedstawiona konfiguracja danych klinicznych i laboratoryjnych odpowiada ostrej chorobie retrowirusowej w stadium II wg Fiebig;
4) przedstawiona konfiguracja danych klinicznych i laboratoryjnych odpowiada ostrej chorobie retrowirusowej w stadium IV/V wg Fiebig;
5) optymalnym postępowaniem jest bezzwłoczne (po wykluczeniu koinfekcji HBV) rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego zestawem dolutegrawir + lamiwudyna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Lipoarabinomannan jest składnikiem ściany komórkowej i czynnikiem wirulencji jednego z najczęstszych patogenów dotykających chorych zakażonych HIV. Test LAM (oznaczenie obecności lipoarabinomannanu):
1) jest wykorzystywany w diagnostyce zakażeń grzybiczych;
2) jest rekomendowany przez WHO w diagnostyce, szczególnie u osób zakażonych HIV, z głębokim niedoborem odporności;
3) niezależnie od umiejscowienia procesu chorobowego materiałem diagnostycznym do tego testu jest mocz;
4) materiał diagnostyczny do testu LAM powinien być pobrany z miejsc/narządów zajętych procesem chorobowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zakażenia Mycobacterium kansasii (M. kansasii):
1) wśród krajów europejskich Polska należy do krajów o wysokim udziale zakażeń M. kansasii wśród wszystkich zakażeń prątkami niegruźliczymi;
2) chorych z płucną postacią zakażenia M. kansasii należy izolować do czasu uzyskania odprątkowania;
3) obraz radiologiczny zwykle pozwala na różnicowanie pomiędzy zakażeniem M. kansasii, a gruźlicą;
4) wszystkie zestawy leków w terapii zakażenia M. kansasii zawierają makrolid;
5) w terapii osób zakażonych HIV należy unikać zestawów zawierających ryfampiny ze względu na ryzyko interakcji z lekami antyretrowirusowymi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z obowiązującymi rekomendacjami leczenie antyretrowirusowe (ART) należy rozpoczynać w możliwie krótkim czasie u wszystkich zakażonych HIV. Wskaż sytuacje kliniczne nakazujące włączenie w pierwszej kolejności leczenie przyczynowe i odroczenie ART o ponad 2 tygodnie:
1) każde zakażenie oportunistyczne u chorego z liczbą limfocytów CD4+ <50 komórek/mm3;
2) gruźlica u chorych z liczbą limfocytów CD4+ ≥50 komórek/mm3;
3) gruźlica niezależnie od liczby limfocytów CD4+;
4) kryptokokoza ośrodkowego układu nerwowego;
5) chłoniak.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące profilaktyki przedekspozycyjnej zakażenia HIV:
1) nie powinna być oferowana osobom mającym kontakty seksualne pod wpływem substancji psychoaktywnych;
2) może być stosowana wyłącznie u osób z eGFR >60ml/min;
3) w zależności od preferencji klienta/klientki może być stosowana w sposób ciągły lub doraźny;
4) w przypadku stosowania w sposób doraźny maksymalna dawka tygodniowa to 7 tabletek TDF/FTC lub TAF/FTC.
Prawidłowa odpowiedź to:
Szybkie włączanie terapii antyretrowirusowej (ART), tzw. terapia „rapid”, to rozpoczęcie ART po pobraniu badań podstawowych, wirusologicznych i immunologicznych, ale przed uzyskaniem ich wyników. Wskaż zestawów leków właściwy do takiej formy leczenia:
1) abakawir (ABC) + lamiwudyna (3TC) + dolutegrawir (DTG);
2) ABC + 3TC + darunawir/kobicytat (DRV/c);
3) 3TC + DTG;
4) alafenamid tenofowiru (TAF) + emtrycytabina (FTC) + biktegrawir (BIC);
5) dizoproksyl tenofowiru (TDF) + FTC + DRV/c.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeprowadzanie leczenia antyretrowirusowego czasem związane jest z niepowodzeniami Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad zmiany w przypadku niepowodzenia wirusowego:
1) w przypadku stwierdzenia mutacji M184V utrzymywanie dalszego leczenia 3TC jest bezwzględnie przeciwskazane;
2) DRV w przypadku niepowodzenia leczenia antyretrowirusowego może być stosowany 2 x na dobę;
3) stosowanie EFV (efawirenz)w przypadku występowania mutacji K103N może prowadzić do kumulacji mutacji związanych ze stosowaniem leków z grupy NNRTI;
4) stosowanie DTG (dolutegrawir) 2 x na dobę należy rozważyć po niepowodzeniu leczenia inhibitorami integrazy pierwszej generacji;
5) nowy schemat terapii powinien zawierać minimum 2, a najlepiej 3 aktywne leki ARV. Występowanie mutacji K103N jest przeciwskazaniem do stosowania EFV (efawirenz).
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół rekonstrukcji immunologicznej (ZRI) cechują nietypowe objawy kliniczne. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tego zespołu:
1) do wystąpienia ZRI predysponuje niska liczba limfocytów T CD4 <100 komórek/mm3;
2) wzrost odpowiedzi immunologicznej na swoiste antygeny np. prątków jest małym kryterium diagnostycznym ZRI;
3) niezbicie stwierdzono występowanie tego zespołu w grupie pacjentów w grupie leczonych DTG;
4) szybki wzrost liczby limfocytów T CD4 we krwi po zastosowaniu terapii antyretrowirusowej jest kryterium diagnostycznym ZRI;
5) spontaniczne ustępowanie choroby, bez stosowania antybiotykoterapii, chemioterapii i kontynuowania leczenia antyretrowirusowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W prowadzeniu leczenia antyretrowirusowego kluczowe jest utrzymanie skuteczności wirusologicznej leczenia. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nieskutecznej wirusologicznie terapii antyretrowirusowej:
1) terapia nieskuteczna to występowanie ponad 50 kopii HIV RNA w 1 ml krwi po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia ARV (drugi pomiar wykonany po minimum 4. tygodniach od pierwszego);
2) skuteczność wirusologiczna jest mniej istotna niż skuteczność immunologiczna;
3) ocenę skuteczności leczenia należy przeprowadzić po raz pierwszy po 4.-6. tygodniach od rozpoczęcia terapii;
4) czas określający brak skuteczności leczenia antyretrowirusowego zależy od stosowanego zestawu leków antyretrowirusowych;
5) niepowodzenie wirusologiczne leczenia wymaga zawsze zmiany leczenia antyretrowirusowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W terapii antyretrowirusowej od dawna wykorzystywane jest zjawisko wspomagania (bustowania leków) antyretrowirusowych. Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące wspomagającego działania „busterów”:
1) bustery mogą byś stosowane jedynie w terapiach jednotabletkowych (w połączeniu z inną substancją o aktywności przeciwwirusowej);
2) wspomaganie raltegrawiru kobicystatem pozwala na stosowanie tego leku w połączeniu z ryfampicyną;
3) rytonawir posiada aktywność przeciwwirusową;
4) „bustowanie” dolutegrawiru umożliwia stosowanie tego leku jednocześnie z ryfampicyną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ABC (abakawiru):
1) rozpoczynanie leczenia ABC nie jest zalecane u pacjentów z wyjściowym poziomem HIV RNA powyżej 100 tys. kopii/ml, za wyjątkiem połączenia ABC+ DRV/r;
2) preparaty zawierające ABC nie są rekomendowane przy eGFR 60 ml/min;
3) istnieje związek stosowania ABC i nefrotoksycznością oraz odwapnieniem kości i ABC nie powinien być stosowany u pacjentów z osteoporozą;
4) ABC jest przeciwwskazany u osób posiadających allel HLA B*5701, który należy oznaczyć przed wdrożeniem leczenia tym lekiem;
5) stosowanie ABC może mieć związek ze zwiększoną częstością zawałów mięśnia sercowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące kryptokokozy:
W przypadku kwalifikacji i wdrażania profilaktyki poekspozycyjnej (PEP) po narażeniu na zakażenie HIV należy:
1) oznaczyć HIV RNA u poszkodowanego w momencie zgłoszenia;
2) oznaczyć HIV RNA u źródła ekspozycji, jeśli jest ono zakażone HIV i leczone antyretrowirusowo (ART);
3) włączyć PEP u poszkodowanego zgłaszającego się w 68. godzinie od ekspozycji polegającej na skaleczeniu i kontakcie z krwią osoby HIV(+);
4) kontynuować PEP pomimo nieoznaczalnej wiremii HIV u źródła przyjmującego ART;
5) przerwać PEP w przypadku nieoznaczalnej wiremii HIV u źródła przyjmującego ART.
Postępowanie zgodne z obowiązującymi zaleceniami opisano w punktach:
60-letnia kobieta z seropozytywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (rzs), w kwietniu 2021 r. przechorowała COVID-19, z powodu którego była leczona m.in. surowicą ozdrowieńców. Obecnie (lipiec 2021) w ramach kwalifikacji do leczenia biologicznego infliksymabem wykonano badania serologiczne w kierunku zakażenia HBV, HCV i HIV. Uzyskano dodatni wynik testu IV generacji (przeciwciała/antygen p24) w kierunku zakażenia HIV. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące opisanej sytuacji klinicznej:
1) uwzględniając czułość i swoistość stosowanych obecnie testów IV generacji, prawdopodobieństwo, że pacjentka jest zakażona HIV wynosi ponad 90%;
2) u chorej z rzs, ze względu na wysokie ryzyko uzyskania fałszywie dodatniego wyniku testu przesiewowego, diagnostykę w kierunku zakażenia HIV należało rozpocząć od testu western-blot;
3) w opisanym przypadku testem weryfikującym jest wyłącznie oznaczenie HIV-1 RNA;
4) przyczyną fałszywie dodatniego wyniku testu może być obecność czynnika reumatoidalnego;
5) przyczyną fałszywie dodatniego wyniku testu może być przetoczenie surowicy w trakcie leczenia COVID-19.
Prawidłowa odpowiedź to:
Dorawiryna jest jednym z leków zalecanych do rozpoczynania leczenia w grupie pacjentów nieleczonych uprzednio antyretrowirusowo. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zastosowania tego leku:
1) dorawiryna powinna być stosowana raz na dobę z posiłkiem lub bez posiłku;
2) dorawiryna w grupie pacjentów nieleczonych uprzednio antyretrowirusowo nie powinna być stosowana przy limfocytach CD4 <200 komórek;
3) stosowanie leku jest przeciwskazane w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów pompy protonowej;
4) przed rozpoczęciem leczenia bezwzględnie wskazane jest oznaczenie tropizmu HIV;
5) dorawiryna jest zalecona jedynie w grupie pacjentów z poziomem wiremii HIV poniżej 100000 kopii/ml.
Prawidłowa odpowiedź to:
Badania porejestracyjne związane ze stosowaniem dolutegrawiru, wykazały zwiększony odsetek występowania zaburzeń, o charakterze neuropsychiatrycznym u pacjentów leczonych tym lekiem. Do występowania zwiększonego odsetka zaburzeń o charakterze neuropsychiatrycznym predysponuje:
1) płeć żeńska;
2) płeć męska;
3) wiek poniżej 60. r.ż.;
4) jednoczesne stosowanie alfenamidu tenofowiru;
5) jednoczesne stosowanie z innym inhibitoirem integrazy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI) w połączeniu z analogami nukleozydowymi są jedną z opcji rozpoczynania terapii antyretrowirusowej (ART.) Ich stosowanie związane jest jednak z pewnymi ograniczeniami. W tabeli poniżej w kolumnie pierwszej (I.) wpisano nazwę leku z grupy NNRTI, zaś w kolumnie II. cechy charakteryzujące poszczególne preparaty.
Dopasuj lek z kolumny I. (oznaczony cyfrą od 1 do 4) do odpowiadającej mu charakterystyki (litery od a do d) z kolumny II:
Kryptokokoza u osoby zakażonej HIV:
1) jest chorobą wskaźnikową dla AIDS;
2) najczęściej dotyczy płuc;
3) wymaga leczenia przez minimum 1 rok;
4) wymaga bezzwłocznego włączenia leczenia antyretrowirusowego;
5) w przypadku wystąpienia zmian skórnych wymaga różnicowania ze zmianami powodowanymi przez wirusa z rodziny Poxviridae.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród wymienionych połączeń leków wskaż zalecane połączenia w terapii 2 lekowej (bez jednoczesnego stosowania innych leków):
1) darunawir/r +efawirenz;
2) marawirok + lamiwudyna;
3) kabotegrawir +rylpiwiryna;
4) darunawir +rylpiwiryna;
5) kabotegrawir + lamiwudyna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Dieta wegetariańska bogata w surowe warzywa i przyprawy tropikalne może sprzyjać przypadkowemu szerzeniu się niektórych robaczyc. Należy do nich m.in.:
Nicienie z rodziny Filarioidea bytują w tkance podskórnej i chłonnej człowieka. Potomstwem dojrzałych postaci są mikrofilarie. Niektóre z mikrofilarii pojawiają się we krwi tylko nocą. Należą do nich:
Trąd tuberkulinowy to łagodniejsze spektrum zakażenia Mycobacterium leprae. Ogranicza się ono zwykle do:
Fenomen Lucio to nietypowa reakcja obserwowana wyłącznie u pacjentów z Karaibów i Meksyku. Objawia się nawracającymi ogniskami dużych, ostro odgraniczonych, wrzodziejących zmian, zlokalizowanych przede wszystkim na kończynach dolnych. Występuje ona w przebiegu:
Pacjent z łuszczycą planuje podróż do Kenii. Którego z leków nie należy proponować mu w profilaktyce malarii?
Bilharcjoza jest chorobą wywoływaną przez zarażenie rozdzielnopłciowymi przywrami krwi. Może występować pod postacią wątrobowo-śledzionową. Jaki gatunek przywr powoduje tą postać manifestacji narządowej?
Lekiem z wyboru w leczeniu onchocerkozy jest iwermektyna, uniemożliwiająca uwalnianie się nowych mikrofilarii z dojrzałych samic. Właściwa dawka to:
Hymenolepioza to przewlekła choroba pasożytnicza jelita cienkiego rozprzestrzeniona kosmopolitycznie. Zarażenie Hymenolepis spp. szerzy się szczególnie w krajach strefy międzyzwrotnikowej i tropikalnej w jednej grupie osób. Należą do niej:
Włośnica jest ogólnoustrojową, odzwierzęcą chorobą pasożytniczą wywoływaną przez nicienie należące do rodzaju Trichinella. Może ona powodować ciężkie powikłania, dlatego bardzo ważne jest odpowiednie leczenie. Lekiem z wyboru w leczeniu włośnicy u kobiet w ciąży i dzieci poniżej 2 r.ż. jest:
Światowe strategie eradykacji loaozy obejmują stosowanie insektycydów na obszarach będących siedliskiem dla rozwoju postaci bąka ślepaka. Często jest to nie wystarczające postępowanie, dlatego zalecana jest profilaktyka farmakologiczna. Polega ona na stosowaniu dietylkarbamazyny w dawce:
4,5-miesięczna dziewczynka, karmiona naturalnie została skierowana do szpitala z podejrzeniem cytomegalii. W wywiadzie od szóstego tygodnia życia stany gorączkowe, nawracające pleśniawki, dwukrotnie zapalenie oskrzeli, zapalenie ucha. W badaniu przedmiotowym przy przyjęciu masywne pleśniawki, uogólniona limfadenopatia, powiększenie ślinianek, powiększenie wątroby i śledziony. W badaniach laboratoryjnych niedokrwistość, leukocytoza, małopłytkowość, podwyższona aktywność AlAT, obecność p/ciał anty-CMV w klasie IgM oraz CMV DNA. Prawidłowe postępowanie w tym przypadku to:
1) diagnostyka w kierunku zakażenia HIV;
2) diagnostyka w kierunku zakażeń wirusami hepatotropowymi;
3) wykluczenie choroby metabolicznej;
4) diagnostyka w kierunku choroby rozrostowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące long-COVID u dzieci:
1) występuje u dzieci z potwierdzonym zakażeniem SARS-COV-2 w wywiadzie;
2) obejmuje wszystkie objawy patologiczne utrzymujące się przez co najmniej 12 tygodni po zakażeniu SARS-COV-2, których nie można wytłumaczyć alternatywną diagnozą;
3) przebiega głównie pod postacią uszkodzeń układu sercowo-naczyniowego z tworzeniem tętniaków tętnic wieńcowych;
4) obejmuje przewlekłe zmęczenie, osłabienie, zaburzenia nastroju, koncentracji uwagi, snu, osłabienie, utrudnienie powrotu do aktywności sprzed ostrego zakażenia SARS-COV-2 (edukacji, uprawiania sportu);
5) przebiega pod postacią ostrego zespołu neurologicznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
3-letni chłopczyk został przyjęty do szpitala z powodu gorączki utrzymującej się od 6. dni, apatii, powiększenia szyjnych węzłów chłonnych, przekrwienia spojówek, zapalenia gardła, trudności w oddychaniu oraz przyjmowaniu pokarmów, uogólnionej wysypki z towarzyszącym świądem skóry. Od dwóch dni występują „lakierowane” wargi oraz złuszczenie skóry dłoni i stóp. Objawy nie ustąpiły pomimo stosowania środków przeciwgorączkowych i antybiotyków. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
5-letnia dziewczynka, u której od dwóch dni występowały biegunka, wymioty i bóle brzucha została skierowana do szpitala z powodu zażółcenia powłok skórnych. W przedszkolu, do którego uczęszcza zachorowało w podobny sposób dwoje dzieci, a wychowawczyni została hospitalizowana w Oddziale Zakaźnym. W badaniach laboratoryjnych u dziewczynki stwierdzono: Hb 12 g/dL, liczbę płytek krwi 140 x103/mL, liczbę leukocytów 5,000/dL, stężenie bilirubiny 6,5 mg/dL, aktywność AlAT 950 U/L, wartość wskaźnika protrombinowego 97%, stężenie mocznika 24 g/dL. Wstępne rozpoznanie to:
14-letni chłopiec mieszkający w Anglii zgłosił się do Izby Przyjęć celem profilaktyki tężca po zaopatrzeniu chirurgicznym ran prawej kończyny górnej i dolnej, po upadku z konia podczas jazdy na parkurze. Według matki chłopiec otrzymał szczepienie p/tężcowi w okresie niemowlęcym. Prawidłowe postępowanie to:
Do Izby Przyjęć zgłosiła się matka z 4-letnim dzieckiem, któremu 2 dni wcześniej usunięto kleszcza z okolicy prawego przedramienia. W miejscu usunięcia pojawił się rumień o średnicy około 4 cm z przejaśnieniem w części centralnej, rozszerzający się na okolicę stawu łokciowego. Prawidłowe postępowanie u dziecka to:
W leczeniu wieloukładowego zespołu zapalnego u dzieci związanego z COVID-19 (PIMS) zasadniczą rolę odgrywa leczenie immunomodulacyjne. Wskazania do jednoczesnego zastosowania glikokortykosteroidów (GKS) i immunoglobulin (IVIG) obejmują:
1) ciężki lub pogarszający się stan ogólny dziecka;
2) cechy wstrząsu;
3) wiek <12 miesięcy;
4) reakcja anafilaktyczna po IVIG;
5) obecność tętniaków tętnic wieńcowych w badaniu echokardiograficznym serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Typowe powikłania ospy wietrznej u dzieci to:
Wskazania do testowania w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 u dzieci obejmują:
1) dzieci z objawami infekcji dróg oddechowych lub nieżytu przewodu pokarmowego;
2) dzieci bezobjawowe/skąpoobjawowe z czynnikami ryzyka ciężkiego przebiegu choroby;
3) dzieci bezobjawowe/skąpoobjawowe, których opiekunowie są obarczeni czynnikami ryzyka ciężkiego przebiegu choroby;
4) dochodzenie epidemiologiczne i opracowywanie ognisk zakażeń w szkołach, przedszkolach, żłobkach.
Prawidłowa odpowiedź to:
3,5-letnie dziecko bawiło się z mamą w ogródku. Biegający w pobliżu ich własny pies znalazł jeża, którego odrzucił w stronę dziecka. Jeż uderzył w lewą łydkę dziecka, nieznacznie ją kalecząc. Od wzięcia z hodowli w okresie szczenięcym pies przebywa z rodziną, bez kontaktu z innymi zwierzętami, jest zaszczepiony p/wściekliźnie. Dziecko jest szczepione zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych. Wskaż prawdziwe stwierdzenie odnośnie opisanej sytuacji klinicznej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ostrego zapalenia wątroby o ciężkim przebiegu i nieustalonej etiologii u dziecka:
1) ostre zapalenie wątroby nie-A, B, C, D i E;
2) aktywność AlAT lub AspAT powyżej 500 IU;
3) ponad 70% dzieci w wieku 5 lat i młodszych;
4) przypadek zarejestrowany od 1 października 2021 r.;
5) u części dzieci stwierdzono zakażenie adenowirusem.
Prawidłowa odpowiedź to:
W rozpoznaniu płonicy najważniejsze cechy choroby to:
W eliminacji zakażeń HCV u dzieci najbardziej istotne jest:
1) testowanie wszystkich kobiet ciężarnych oraz niemowląt urodzonych przez matki zakażone HCV;
2) testowanie dzieci z grup zwiększonego ryzyka zakażenia HCV;
3) leczenie terapiami bezinterferonowymi dzieci >3 r.ż.;
4) leczenie terapiami bezinterferonowymi tylko nastolatków >12 r.ż.;
5) prowadzenie rejestrów dzieci zakażonych HCV i monitorowanie w kierunku ryzyka następstw zakażenia.
Prawidłowa odpowiedź to:
U noworodka urodzonego z ciąży I, powikłanej wielowodziem i wodogłowiem płodu wykrytym w badaniu USG w 32. tyg. ciąży, stwierdzono cechy zakażenia wewnątrzmacicznego, wodogłowie, poszerzenie szwów czaszkowych, duże napięte ciemię przednie, objaw „zachodzącego słońca”, hepatosplenomegalię. U dziecka obserwowano zaburzenia termoregulacji, okresową bradykardię, napady drgawek. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały obecność przeciwciał anty/TOXO w klasach IgM i IgG, podwyższoną liczbę granulocytów kwasochłonnych w surowicy, wysokie stężenie białka w pływnie mózgowo-rdzeniowym, w badaniu TK głowy masywne wodogłowie oraz zwapnienia śródmózgowe. Wskaż właściwe postępowanie:
Do powikłań krztuśca należą:
Kobieta planująca ciążę zgłasza się do lekarza z pytaniami o szczepienia zalecane w jej sytuacji. Między innymi rodzice kobiety nie pamiętają, żeby kiedykolwiek chorowała na ospę wietrzną. Brak także zapisów w książeczce zdrowia dziecka. Wskaż prawdziwe stwierdzenie odnośnie opisanej sytuacji:
1) należy w pierwszej kolejności wykonać badanie krwi pacjentki na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi ospy wietrznej w klasie IgG - szczepienie można wykonać tylko u osób z brakiem przeciwciał;
2) szczepienie można wykonać pod warunkiem upewnienia się, że pacjentka nie jest w ciąży;
3) można podać pierwszą dawkę szczepionki z zaleceniem, aby pacjentka nie zachodziła w ciążę przez najbliższy miesiąc;
4) można podać pierwszą dawkę szczepionki z zaleceniem, aby pacjentka nie zachodziła w ciążę przez najbliższe trzy miesiące;
5) w przypadku szczepienia kobiety przed planowaną ciążą, należy opóźnić szczepienie jej dziecka przeciwko ospie wietrznej do wieku 2 lat.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do poradni zgłaszają się rodzice z 4-letnim dzieckiem, u którego lekarz rozpoznaje ospę wietrzną. Rodzice pytają co powinni zrobić z 10-miesięcznym bratem chorego, który dotychczas nie chorował na ospę wietrzną. Wskaż prawdziwe stwierdzenie odnośnie opisanej sytuacji klinicznej:
U 7-letniego dziecka leczonego z powodu białaczki lekami cytostatycznymi lekarz rozpoznał dzisiaj ospę wietrzną. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opisanej sytuacji klinicznej:
1) dziecko należy do grupy wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu zakażenia i powikłań;
2) należy pilnie rozpocząć leczenie acyklowirem doustnie;
3) należy pilnie rozpocząć leczenie acyklowirem dożylnie;
4) leczenie acyklowirem stosuje się tylko w przypadku ciężkiego przebiegu choroby i powikłań narządowych;
5) w leczeniu należy zastosować dożylny preparat immunoglobulin nieswoistych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do oddziału zakaźnego przyjęto 6-letnie dziecko z rozpoznaniem odry. Dziecko dotychczas niczym nieszczepione. Wobec braku danych o szczepieniach przeciwko odrze nowych pracowników epidemiolog szpitalny zarządził badanie u pracowników oddziału zakaźnego obecności przeciwciał przeciwko wirusowi odry w klasie IgG. Spośród 25 pracowników oddziału u 13 nie wykryto obecności specyficznych przeciwciał przeciwko odrze w klasie IgG. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące postępowania z tymi osobami:
1) należy wykonać szczepienie dwoma dawkami (w odstępie co najmniej 4. tygodni) monowalentnej szczepionki przeciwko odrze;
2) należy wykonać szczepienie dwoma dawkami (w odstępie co najmniej 4. tygodni) szczepionki przeciwko odrze, śwince i różyczce;
3) z uwagi na kontakt z odrą należy odroczyć szczepienia pracowników do zakończenia okresu inkubacji;
4) wykonanie szczepienia do 72 godzin od kontaktu może być skuteczną metodą zapobiegania zachorowaniu po tym kontakcie;
5) należy upewnić się, że kobiety mające zostać zaszczepione, nie są aktualnie w ciąży.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe twierdzenia dotyczące zakaźności odry:
1) jest to choroba o bardzo wysokiej zakaźności;
2) chory na odrę staje się zakaźny w okresie objawów kataralnych;
3) zakaźność ustępuje po ok. 4. dniach od pojawienia się wysypki;
4) wysypka zaczyna się na tułowiu i rozszerza się na szyję i twarz oraz na kończyny;
5) wysypka ma charakter drobnogrudkowy i niezlewający się.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż, w przypadku której z niżej wymienionych chorób zakaźnych skuteczność rzeczywista w zapobieganiu zachorowaniom zmniejsza się wraz z upływem czasu po pełnym szczepieniu i dlatego w przypadku wystąpienia epidemii tej choroby można dodatkowo podać trzecią dawkę szczepionki?
W której z niżej wymienionych chorób zakaźnych u części chorych, głównie u dziewcząt i młodych kobiet, obserwuje się zapalenie drobnych stawów?
Lekarz podejrzewa u 1-miesięcznego niemowlęcia krztusiec. Wskaż optymalną metodę diagnostyczną dla potwierdzenia tego zakażenia:
Leki zalecane do stosowania w leczeniu płonicy to:
1) fenoksymetylopenicylina;
2) amoksycylina;
3) cefadroksyl;
4) cyprofloksacyna;
5) trimetoprim-sulfametoksazol.
Prawidłowa odpowiedź to:
U noworodka, u którego zdiagnozowano krztusiec w leczeniu należy zastosować:
1) azytromycynę;
2) erytromycynę;
3) klarytromycynę;
4) trimetoprim-sulfametoksazol;
5) gentamycynę.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu zapalenia płuc wywołanego przez Mycoplasma pneumoniae można zastosować:
1) makrolidy u dzieci i dorosłych;
2) amoksycylinę u dzieci i dorosłych;
3) fluorochinolony u dorosłych;
4) tetracykliny u dzieci ≥12 lat i dorosłych;
5) cefuroksym u dzieci i dorosłych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Według aktualnego polskiego Programu Szczepień Ochronnych kobietom w ciąży zaleca się następujące szczepienia ochronne przeciwko:
1) odrze;
2) grypie;
3) wirusowi brodawczaka ludzkiego;
4) krztuścowi;
5) zakażeniom pneumokokowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku jednego ze szczepień dla kobiet ciężarnych optymalny okres dla jego wykonania wskazano „po ukończeniu 27. tygodnia do 36. tygodnia ciąży”. Zalecenie to dotyczy szczepienia przeciwko:
W trakcie zbierania wywiadu przed szczepieniem noworodka okazało się, że przed 3 laty jego matka urodziła dziecko ze złożonym niedoborem odporności. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące opisanej sytuacji klinicznej odnośnie szczepień noworodka przewidzianych w Programie Szczepień Ochronnych?
Noworodek donoszony został zaszczepiony w 3. dobie po urodzeniu przeciwko gruźlicy szczepionką BCG. W kolejnych dniach okazało się, że dziecko to będzie wymagało terapii genowej połączonej z terapią kortykosteroidami. Taką terapię po szczepieniu BCG można rozpocząć po upływie:
W związku z niedostępnością rybawiryny w EU została ona od lipca’2022 wycofana z opisu Programu Lekowego B.71 (Program Lekowy leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową) i refundacji. Wskaż schemat lekowy wskazany dla pacjenta ze zdekompensowaną marskością wątroby (Child-Pugh B) zakażonego genotypem 1a HCV i z wiremią HCV RNA >800 000 IU/ml wymagającego terapii DAA:
1) elbaswir/grazoprewir przez 16 tygodni;
2) sofosbuwir/welpataswir przez 12 tygodni;
3) sofosbuwir/welpataswir przez 24 tygodnie;
4) sofosbuwir/ledipaswir przez 24 tygodnie;
5) glekaprewir/pibrentaswir przez 8 tygodni.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent zakażony genotypem 3 HCV, nieskutecznie leczony w przeszłości pegIFN/RBV, obecnie fibroscan 7,3 kPa, HCV RNA 4,2 x 103 IU/ml, dializowany z powodu schyłkowej niewydolności nerek. Wskaż terapię, którą należy zastosować zgodnie z Charakterystykami Produktów Leczniczych oraz aktualnym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową:
Które z leków refundowanych w aktualnym Programie Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową można zastosować u pacjenta, u którego nie można oznaczyć genotypu HCV z powodu zbyt niskiej wiremii (HCV RNA <500 IU/ml) i nie stwierdza się innych przeciwwskazań do zastosowania terapii DAA?
1) glekaprewir/pibrentaswir;
2) sofosbuwir/welpataswir;
3) sofosbuwir/ledipaswir;
4) elbaswir/grazoprewir;
5) sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir.
Prawidłowa odpowiedź to:
Młoda kobieta została zakwalifikowana do leczenia DAA w Programie Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową w I trymestrze ciąży /F 0/1, prawidłowa aktywność ALAT, wiremia HCV RNA 1,21 x 104 IU/ml/. Poród odbył się o czasie. Pacjentka karmi piersią zgodnie z obecnymi zaleceniami pediatrów. Planuje kolejną ciążę. Wskaż dalsze postępowanie:
U pacjenta zakażonego genotypem 1b HCV, z koinfekcją HIV i po przebytym zapaleniu wątroby typu B, ze skompensowaną marskością wątroby, wcześniej nieleczonego, z wiremią HCV RNA 7,23 x 106 IU/ml zgodnie z aktualnym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową i Charakterystykami Produktów Leczniczych można zastosować:
Pacjent zakażony genotypem 1b HCV zapalenia wątroby leczony skutecznie sofosbuwirem/welpataswirem przed rokiem, zgłosił się w celu kwalifikacji do leczenia przeciwwirusowego. Ponownie stwierdzono obecność genotypu 1b HCV. Wskaż terapię, zgodnie z aktualnym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową i Charakterystykami Produktów Leczniczych, którą można zastosować:
Pacjent MSM z koinfekcją HIV zakażony genotypem 4 HCV zapalenia wątroby w przeszłości leczony skutecznie glekaprewirem/pibrentaswirem, zgłosił się celem ponownej kwalifikacji do leczenia przeciwwirusowego. Obecnie zakażony genotypem 1a HCV. Wskaż terapie, zgodnie z aktualnym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową i Charakterystykami Produktów Leczniczych, które można zastosować:
1) sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir.
2) sofosbuwir/welpataswir.
3) glekaprewir/pibrentaswir.
4) elbaswir/grazoprewir.
5) sofosbuwir/ledipaswir.
Prawidłowa odpowiedź to:
13-letni chłopiec z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, zakażony drogą wertykalną wymaga leczenia przeciwwirusowego z powodu znacznego zaawansowania zmian w wątrobie. Waży ok. 40 kg. Które z leków refundowanych w aktualnym Programie Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C terapią bezinterferonową i Charakterystykami Produktów Leczniczych można zastosować?
Program Lekowy leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B gwarantuje świadczenie świadczeniobiorcom w wieku powyżej 3 lat i obecnością antygenu HBs przez czas dłuższy niż 6 miesięcy. U pacjenta niepełnoletniego (poniżej 18. r.ż.) zgodnie z Charakterystykami Produktów Leczniczych zastosować należy:
1) tenofowir niezależnie od wieku i masy ciała w dawce1 tabl./d;
2) tenofowir dla dzieci powyżej 12 lat, niezależnie od masy ciała w dawce 1 tabl./d;
3) entekawir niezależnie od wieku i masy ciała w dawce 1 tabl. a 0,5 mg/d;
4) entekawir dla dzieci powyżej 2 lat i masie ciała powyżej 10 kg w postaci roztworu doustnego;
5) entekawir dla dzieci powyżej 2 lat i masie ciała powyżej 32,6 kg w dawce 1 tabl a 0,5 mg/d.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjentka lat 35 od dzieciństwa zakażona HBV, leczona w przeszłości Entekawirem, przerwała terapię po zajściu w pierwszą ciążę. Obecnie jest w drugiej ciąży. Wyniki badań: HBsAg 5400 IU/ml, HBeAg (-), ALAT w normie, HBV DNA 2,10 x 103 IU/ml, Fibroscan F 2 przed pierwszą terapią. Wskaż, zgodny z Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, sposób postępowania:
W ramach Programu Lekowego leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B refundacji podlegają niżej wymienione, z wyjątkiem:
W ramach Programu Lekowego profilaktyki reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B refundacji podlegają:
1) tenofowir;
2) entekawir w dawce 1,0 mg;
3) lamiwudyna;
4) adefowir;
5) entekawir w dawce 0,5 mg.
Prawidłowa odpowiedź to:
64-letni pacjent z HCC po 4 zabiegach TACE, HBsAg 1,1 IU/ml, HBV DNA <10 IU/ml, przeciwciała anty-HBc total dodatnie, inne parametry /płytki, albuminy, INR/ nie wskazują na marskość wątroby, nigdy nie leczony przeciwwirusowo, oczekuje na resekcję guza, embolizację ż. wrotnej lub przeszczep wątroby. W ramach jakich Programów Lekowych i jakie postępowanie należy wdrożyć?
1) należy odroczyć leczenie przeciwwirusowe do czasu wyraźnego wzrostu poziomu HBsAg i HBV DNA, w obawie przed wygenerowaniem lekooporności;
2) należy rozpocząć leczenie interferonem pegylowanym (terapia ograniczona czasowo) w ramach Programu Lekowego leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B;
3) należy rozpocząć leczenie entekawirem lub tenofowirem w ramach Programu Lekowego profilaktyki reaktywacji wzw typu B;
4) należy rozpocząć leczenie entekawirem lub tenofowirem w ramach Programu Lekowego leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B;
5) należy rozpocząć leczenie lamiwudyną w ramach Programu Lekowego leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B.
Prawidłowa odpowiedź to:
60-letnia kobieta z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B, dotychczas nieleczona przeciwwirusowo, obecnie HBsAg (+), anty-HBe (+) i HBV DNA 2,35 x 102 IU/ml, z zaawansowaniem choroby wątroby F1 /stiffness 5,3 kPa/ przebyła zabieg przeszczepienia nerki z powodu ich wielotorbielowatości. Po zabiegu przyjmuje leki immunosupresyjne. Zgodnie z Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B pacjentka:
Pacjent ze skompensowaną marskością wątroby i niewydolnością nerek w przebiegu schyłkowej ich niewydolności oczekuje na przeszczep nerki, czasowo jest dializowany. W wykonanych badaniach stwierdza się HBsAg (+), HBeAg (-), HBV DNA 3,74 x 102 IU/ml, klirens kreatyniny <10 ml/min. Chory nigdy nie był leczony przeciwwirusowo. Zgodnie z obowiązującym Programem Lekowym leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i Charakterystykami Produktów Leczniczych u chorego możesz zastosować:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania echokardiografii przezprzełykowej jest:
Elektrokardiograficzne cechy przebytego zawału ściany dolnej serca to:
Przyczyną hipercholesterolemii wtórnej nie jest:
Jakie badanie należy wykonać w celu zróżnicowania biegunki czynnościowej od biegunki w przewlekłej nieswoistej zapalnej chorobie jelit?
Przyczyną wrzodu trawiennego żołądka nie jest:
Powikłaniem układowym wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, nieodpowiadającym na leczenie glikokortykosteroidami jest:
Czynnikiem predysponującym do rozwoju megacolon toxicum w ciężkim rzucie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie jest:
Do czynników ryzyka rozwoju przewlekłego zapalenia trzustki nie należy:
Jakie leczenie w pierwszej kolejności należy zastosować u pacjenta z nowo wykrytą cukrzycą typu 2, bez objawów infekcji, bez objawów choroby serca i z niskim ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz prawidłowymi parametrami wydolności nerek?
Podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osoby niezaintubowanej, z nagłym zatrzymaniem krążenia , częstość uciśnięć mostka w stosunku do ilości sztucznych oddechów ratowniczych wynosi:
W leczeniu ostrej niewydolności kory nadnerczy (przełomu nadnerczowego) w przebiegu infekcji, nie stosuje się:
Badaniem różnicującym w diagnostyce ostrej niedokrwistości autoimmunohemolitycznej od ostrej niedokrwistości pokrwotocznej jest:
Jakie leczenie należy zastosować w pierwszej kolejności u chorego z pozaszpitalnym zapaleniem płuc uczulonego na penicylinę?
Jaką terapię eradykacyjną H. pylori należy zalecić pacjentowi zamieszkałemu na stałe w Polsce, po niepowodzeniu leczenia poczwórnego z bizmutem (tzn.: cytrynian bizmutu +metronidazol+ tetracyklina+ IPP)?
Leczeniem pierwszego wyboru u chorych z objawową hemochromatozą dziedziczną jest:
Lekiem pierwszego wyboru, który zastosujesz u pacjenta z posocznicą ze średnim ciśnieniem tętniczym 55 mm Hg utrzymującym się mimo intensywnego nawodnienia jest:
Wskaż nieprawidłowy wynik badania laboratoryjnego krwi, którego obecność będzie związana z uzyskaniem co najmniej jednego punktu w skali niewydolności narządowej (SOFA) u pacjenta z sepsą:
Wskaźnikiem hipoperfuzji tkankowej u pacjenta z posocznicą jest:
1) ośrodkowe ciśnienie żylne powyżej 12 mm Hg;
2) podwyższone stężenie mleczanów we krwi;
3) saturacja krwi pobranej z żyły głównej górnej powyżej 70%;
4) wybroczyny skórne nie blednące przy ucisku;
5) opóźnienie powrotu włośniczkowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zarodźca ruchliwego (Plasmodium vivax):
1) wytwarza formy przetrwalnikowe mogące odpowiadać za nawroty choroby;
2) w przebiegu malarii wywołanej tym zarodźcem gorączka występuje typowo co 72 godziny;
3) występuje w Azji, Ameryce Środkowej i Południowej;
4) celem eradykacji zakażenia tym zarodźcem stosuje się prymachinę;
5) z powodu obserwowanej oporności w leczeniu malarii spowodowanej tym zarodźcem nie powinno stosować się pochodnych artemizyniny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zatrucia jadem kiełbasianym:
1) charakterystyczne jest rozszerzenie źrenic i zaburzenia akomodacji;
2) jednym z objawów prodromalnych są zaburzenia świadomości;
3) oprócz antytoksyny w terapii stosuje się klindamycynę celem zmniejszenia produkcji toksyny przez C. botulinum;
4) w ciężkich przypadkach występują porażenia nerwów czaszkowych;
5) typowymi objawami choroby są zaparcia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tężca:
1) im krótszy okres wylęgania tym cięższy przebieg choroby;
2) w tężcu uogólnionym występują zaburzenia świadomości;
3) w okresie prodromalnym pojawia się tachykardia, wzmożona potliwość, rozdrażnienie;
4) jednym z objawów jest suchość w ustach;
5) przechorowanie pozostawia trwałą odporność.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jako antybiotykoterapię empiryczną u pacjenta w wieku 45 lat z bakteryjnym zapaleniem opon m.-r. i mózgu oraz z zakażeniem zastawki komorowo-otrzewnowej zastosujesz:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wirusowego zapalenia mózgu:
1) u pacjenta z podejrzeniem wirusowego zapalenia mózgu terapia acyklowirem powinna być zastosowana niezwłocznie po uzyskaniu dodatniego wyniku PCR potwierdzającego obecność materiału genetycznego HSV w płynie m.-r.;
2) acyklowir może powodować martwicę kanalików nerkowych i ostre uszkodzenie nerek;
3) czas leczenia acyklowirem w opryszczkowym zapaleniu mózgu wynosi
7-10 dni;
4) w opryszczkowym zapaleniu mózgu charakterystyczne jest zajęcie procesem chorobowym płata skroniowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące terapii deksametazonem u pacjentów z pozaszpitalnym bakteryjnym zapaleniem opon m.-r. i mózgu:
U pacjenta ze szpitalnym zapaleniem płuc wywołanym metycylinowrażliwym szczepem Staphylococcus aureus (MSSA) jako leczenie pierwszego wyboru zastosujesz:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zakażenia układu moczowego związanego z cewnikiem założonym do pęcherza moczowego:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące ropni mózgu:
Wskaż antybiotyk, który można zastosować w monoterapii w terapii empirycznej zakażeń ran po ugryzieniach przez zwierzęta i człowieka:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zakażeń związanych z linią naczyniową:
1) gronkowce koagulazoujemne stanowią najczęstszą przyczynę odcewnikowych zakażeń krwi;
2) izolacja z posiewów krwi gronkowców koagulazoujemnych najczęściej oznacza kontaminację próbki;
3) rozpoznanie zakażenia odcewnikowego krwi można postawić, gdy ten sam patogen hoduje się w posiewie krwi pobranej bezpośrednio z żyły obwodowej oraz w posiewie krwi pobranej przez cewnik naczyniowy, przy czym dodatni wynik posiewu krwi pobranej z cewnika uzyskano w automatycznym systemie do posiewów krwi minimum 2 godziny wcześniej niż z posiewu krwi pobranej z obwodu;
4) lekiem pierwszego rzutu w terapii empirycznej jest kloksacylina.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia gorączki neutropenicznej:
Wskaż charakterystyczne cechy opryszczkowego zapalenia opon m.-r.:
1) możliwe zajęcie rdzenia i korzeni nerwowych odcinka krzyżowego;
2) występuje tylko w czasie zakażenia pierwotnego;
3) nawrotowość;
4) dwufazowy przebieg gorączki;
5) zapobiegawczo stosuje się szczepionkę inaktywowowaną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż antybiotyk, którego podanie należy rozważyć przed skierowaniem do szpitala pacjenta z podejrzeniem meningokokowego zapalenia opon m.-r.:
Wskaż typowe czynniki etiologiczne pozaszpitalnych zapaleń opon m.-r. u osób >50 r.ż., nie obciążonych chorobami współistniejącymi:
1) Streptococcus pneumoniae;
2) Staphylococcus aureus;
3) Neisseria meningitidis;
4) Haemophilus influenzae;
5) Listeria monocytogens.
Prawidłowa odpowiedź to:
W aspergilozie ośrodkowego układu nerwowego lekiem pierwszego wyboru jest:
Jaką chemioprofilaktykę należy zalecić lekarzowi, który bez zabezpieczenia w środki ochrony osobistej, resuscytował pacjenta, z rozpoznanym następnie meningokokowym zapaleniem opon m-r?
W przypadku stwierdzenia wysokiej pleocytozy neutrofilowej, niskiego stężenia glukozy i wzrostu stężenia białka w płynie m.-r. należy podejrzewać:
Wskaż antybiotyki, które należy zastosować w terapii empirycznej pozaszpitalnego zapalenia opon m.-r. u 45 letniego mężczyzny bez chorób współistniejących:
1) wankomycyna;
2) cefazolin;
3) amikacyna;
4) ceftriakson;
5) cefotaksym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do rozwoju listeriozowego zapalenia opon m.-r. dochodzi w wyniku:
1) spożycia żywności zanieczyszczonej L. monocytogens;
2) bezpośredniego szerzenia się zakażenia z pobliskich ognisk zapalnych;
3) zakażenia w okresie okołoporodowym;
4) zabiegu neurochirugicznego;
5) rozsiewu z bakteryjnego zapalanie wsierdzia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż charakterystyczne cechy kryptokokozy ośrodkowego układu nerwowego:
1) najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest Cryptococcus gatti;
2) przebiega w postaci ostrego zapalenia mózgu i opon m.-r.;
3) choroba występuje rzadko u osób bez uchwytnych zaburzeń odporności;
4) worykonazol podaje się w fazie konsolidacji i leczeniu podtrzymującym;
5) w terapii indukcyjnej stosuje się amfoterycynę B z flucytozyną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zapalenia opon m.-r. o etiologii Staphylococcus aureus najczęściej występuje u pacjentów:
1) po urazie głowy;
2) po założeniu implantu ślimakowego;
3) jako powikłanie zabiegu neurochirurgicznego;
4) z zapaleniem ucha środkowego;
5) z chorobą nadciśnieniową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż charakterystyczne cechy zapalenia opon m.-r. wywołanego przez wirusy KZM:
1) dwufazowa gorączka;
2) bóle głowy;
3) sztywność karku;
4) zachorowanie w okresie intensywnego żerowania kleszczy;
5) nudności i wymioty.
Prawidłowa odpowiedź to:
Etiologię gruźliczą zapalenia opon m.-r. i mózgu potwierdza:
1) dodatni wynik szybkiego testu Xpert MTB/RIF;
2) wykrycie zmian swoistych w badaniu radiologicznym klatki piersiowej;
3) stwierdzenie prątków w preparacie bezpośrednim z płynu m.-r.;
4) obecność zmian w jądrach podstawy mózgu, śródmózgowiu i pniu w MRI;
5) dodatni wynik posiewów płynu m.-r. na podłożu Lewensteina-Jensena.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opryszczkowego zapalenia mózgu:
1) najczęstszym czynnikiem etiologicznym u dorosłych jest HSV-1;
2) lekiem pierwszego wyboru jest acyklowir;
3) charakterystyczny jest dwufazowy przebieg zapalenia mózgu;
4) zajęcie płata skroniowego jest objawem patognomonicznym;
5) metodą neuroobrazowania z wyboru jest rezonans magnetyczny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do czynników ryzyka zapalenia meningokokowego opon m.-r. należą:
1) pourazowy wyciek płynu m.-r.;
2) wiek chorego >50 r.ż.;
3) współistnienie zapalenie zatok obocznych nosa;
4) niedobór składowych układu dopełniacza;
5) asplenia anatomiczna lub czynnościowa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż kluczowe elementy postępowania lekarskiego mające decydujące znaczenie dla przeżycia chorego z ostrym bakteryjnym zapaleniem opon m.-r. (BZOM):
1) szybkie postawienie rozpoznania lub podejrzenia BZOM;
2) antybiotykoterapia celowana na podstawie wyniku posiewów płynu m.-r.;
3) dawkowanie antybiotyków na takim samym poziomie do końca leczenia;
4) dokomorowe podanie antybiotyków;
5) właściwa antybiotykoterapia empiryczna.
Prawidłowa odpowiedź to: