Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
U pacjenta z częstoskurczem z wąskimi zespołami QRS zastosowano masaż zatoki szyjnej, uzyskując przejściowy spadek częstotliwości rytmu przedsionków. Najbardziej prawdopodobne rodzaje częstoskurczu u tego pacjenta to:
Lekiem pierwszego wyboru u pacjenta z LQTS, z udokumentowanym wydłużeniem odstępu QT, celem zmniejszenia ryzyka zdarzeń arytmicznych jest:
U pacjenta z eGFR 67 ml/min, zażywającego rywaroksaban, po operacji naprawy tętniaka aorty brzusznej należy ponownie włączyć rywaroksaban:
U pacjenta z eGFR 87 ml/min, zażywającego apiksaban, po biopsji szpiku kostnego, należy ponownie włączyć apiksaban:
U pacjenta otrzymującego podwójne leczenie przeciwpłytkowe z prasugrelem z powodu PCI w przebiegu ACS 4 miesiące temu, przed planowaną resekcją guza pęcherza moczowego, należy:
U pacjenta z eGFR 49 ml/min, zażywającego dabigatran, przed planowaną polipektomią w okrężnicy, należy:
U pacjenta z eGFR 61 ml/min, zażywającego dabigatran, przed planowaną ekstrakcją wielu zębów, należy:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące przezskórnych urządzeń wszczepialnych:
1) do czynników szczególnie zwiększających ryzyko powikłań po implantacji CIED należą elektrody LV (CRT);
2) do czynników szczególnie zwiększających ryzyko powikłań po implantacji CIED należą elektrody RV;
3) do czynników szczególnie zwiększających ryzyko powikłań po implantacji CIED należą elektrody o aktywnej fiksacji w obrębie LA;
4) do czynników szczególnie zwiększających ryzyko powikłań po implantacji CIED należą elektrody o pasywnej fiksacji w obrębie LA;
5) nakłucie żyły podobojczykowej wiąże się z niższym ryzykiem powikłań związanych z dostępem naczyniowym w porównaniu z nakłuciem żyły pachowej;
6) w celu zmniejszenia ryzyka powikłań należy uzyskać dostęp od żyły odpromieniowej lub pachowej jako dojścia pierwszego wyboru.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące katecholaminergicznego wielokształtnego częstoskurczu komorowego:
1) charakterystyczny jest dwukierunkowy częstoskurcz komorowy wywołany próbą wysiłkową;
2) rozpoznanie zaleca się, gdy występują zmiany w spoczynkowym zapisie EKG a w trakcie próby wysiłkowej zarejestruje się dwukierunkowy częstoskurcz komorowy;
3) nosicielstwo genów powodujących CPVT nie jest wystarczające do rozpoznania choroby;
4) u wszystkich pacjentów z klinicznym rozpoznaniem CPVT zaleca się stosowanie beta-adrenolityków, najlepiej selektywnych;
5) jeśli lek beta-adrenolityczny nie zapewnia pełnej kontroli nad komorowymi zaburzeniami rytmu, należy rozważyć zastosowanie flekainidu;
6) dla stratyfikacji ryzyka wystąpienia nagłego zgonu sercowego można rozważyć PES.
Prawidłowa odpowiedź to:
Schorzeniem będącym możliwą przyczyną wtórnego nadciśnienia tętniczego, któremu towarzyszy zwiększona aktywność cewkowego nabłonkowego kanału sodowego w nerkach oraz które charakteryzuje się odpowiedzią na leczenie amiloridem jest:
68-letnia kobieta z nadciśnieniem tętniczym, toczniem układowym, zespołem antyfosfolipidowym oraz przewlekłą chorobą nerek (kreatynina 1,2 mg/dl; CrCl 35 ml/min) zgłosiła się do poradni kardiologicznej z powodu przetrwałego migotania przedsionków. W USG serca - lewa komora niepowiększona, o prawidłowej funkcji skurczowej, poza tym łagodne reumatyczne zwężenie zastawki mitralnej. Masa ciała pacjentki: 56 kg. Jaki jest prawidłowy wybór leku przeciwkrzepliwego u tej pacjentki?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące przetrwałego przewodu tętniczego Botalla:
1) w przypadku umiarkowanego PDA może dominować albo przeciążenie objętościowe prawej komory, albo tętnicze nadciśnienie płucne;
2) charakterystycznym objawem w badaniu fizykalnym jest szmer Gibsona (ciągły, najgłośniejszy w lewej okolicy podobojczykowej);
3) leczenie przezskórne jest metodą z wyboru;
4) zamknięcie PDA zaleca się w przypadku powiększenia prawej komory, gdy PVR<3WU, bez względu na objawy;
5) wada ta u dorosłych jest najczęściej izolowana.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące farmakoterapii w LQTS:
1) u pacjentów z LQTS3 i wydłużonym odstępem QTc należy rozważyć stosowanie meksyletyny;
2) u pacjentów z LQTS i wydłużonym odstępem QTc zaleca się stosowanie leków betaadrenolitycznych;
3) nie zaleca się stosowania farmakoterapii u pacjentów z mutacją patogenną, ale prawidłowym odstępem QTc;
4) beta-adrenolityki selektywne, takie jak bisoprolol czy metoprolol wykazują większą skuteczność w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia arytmii w LQTS;
5) przed wprowadzeniem meksyletyny do terapii przewlekłej w LQTS3 wskazane jest przeprowadzenie doustnego testu w celu weryfikacji czy QTc uległo skróceniu o 40 ms.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta w 1. dobie po zabiegu przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej stwierdzono w zapisie EKG nowo powstały LBBB, z czasem trwania zespołu QRS wynoszącym 160 ms. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) nowo powstały LBBB jest najczęściej występującym zaburzeniem przewodzenia po TAVI;
2) z uwagi na wysokie ryzyko progresji zaburzeń przewodzenia należy rozważyć wszczepienie rozrusznika serca;
3) w przypadku, gdy czas trwania zespołu QRS nie ulegnie progresji w ciągu >48 h po zabiegu, należy rozważyć wykonanie EPS;
4) w przypadku, gdy czas trwania zespołu QRS nie ulegnie progresji w ciągu >48 h po zabiegu, zaleca się ambulatoryjne monitorowanie EKG;
5) w przypadku, gdy czas trwania zespołu QRS ulegnie dynamicznej progresji, należy rozważyć przedłużony czas monitorowania w szpitalu wynoszący do 5 dni.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 30-letniej kobiety rozpoznano idiopatyczne nadciśnienie płucne. W wywiadzie pacjentka podaje znaczne ograniczenie tolerancji wysiłku fizycznego (w 6-minutowowym teście marszowym przeszła 200 m). W badaniach laboratoryjnych stwierdzono u niej podwyższone stężenie NT-proBNP (600 pg/ml), w badaniu echokardiograficznym - pole powierzchni RA 20 cm2, minimalny wysięk osierdziowy, a wartość wskaźnika objętości wyrzutowej obliczona w trakcie cewnikowania prawego serca wyniosła 35 ml/m2. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) roczne ryzyko zgonu u pacjentki jest pośrednie;
2) roczne ryzyko zgonu u pacjentki jest wysokie;
3) w przypadku ujemnego testu wazoreaktywności zaleca się rozpoczęcie leczenia od schematu złożonego z inhibitora fosfodiesterazy typu 5 oraz antagonisty receptora endoteliny;
4) w przypadku ujemnego testu wazoreaktywności leczenie należy rozpocząć od inhibitora fosfodiesterazy typu 5 lub antagonisty receptora endoteliny w monoterapii;
5) w przypadku braku możliwości wykonania testu wazoreaktywności należy rozpocząć leczenie od wzrastających dawek antagonistów wapnia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Należy rozważyć wszczepienie ICD w następujących sytuacjach klinicznych:
1) 35-letni mężczyzna z DCM (LVEF 40%), z opisanym w MRI serca LGE oraz z omdleniami w wywiadzie;
2) 24-letni mężczyzna z DCM (LVEF 35%), z objawami niewydolności serca (NYHA II), po 3 miesiącach optymalnej farmakoterapii;
3) 65-letni mężczyzna po przebytym 3 miesiące wcześniej zawale ściany przedniej serca, z niewydolnością serca (LVEF 30%, NYHA III);
4) 35-letni pacjent z zespołem Brugadów, po omdleniu o charakterze arytmicznym, ze zmianami typu 1 w zapisie EKG;
5) 45-letni mężczyzna z DCM po incydencie utrwalonego, monomorficznego, hemodynamicznie tolerowanego częstoskurczu komorowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia pacjentów z ostrą niewydolnością serca:
U 76-letniego pacjenta po zabiegu przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej z nadciśnieniem tętniczym, napadowym migotaniem przedsionków, z niskim ryzykiem krwawień, z prawidłową funkcją nerek należy zalecić:
Bezwzględne przeciwwskazania do fibrynolizy stanowią:
1) udar krwotoczny lub udar mózgu o nieznanej etiologii w wywiadzie;
2) ciąża lub 1. tydzień połogu;
3) nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie (skurczowe ciśnienie tętnicze >180 mmHg);
4) przemijający napad niedokrwienny w okresie ostatnich 6 miesięcy;
5) czynne krwawienie;
6) poważny uraz, zabieg chirurgiczny lub uraz głowy w ostatnich 3 tygodniach;
7) skaza krwotoczna.
Prawidłowa odpowiedź to:
W prewencji chorób sercowo-naczyniowych, u pacjentów z cukrzycą typu 2 w leczeniu czynników ryzyka zalecane są poniższe kroki, z wyjątkiem:
Zespół długiego QT należy rozpoznać u pacjenta, u którego:
1) w powtarzalnych 12-odprowadzeniowych EKG stwierdzono skorygowany odstęp QT dłuższy lub równy 480 ms;
2) przeprowadzono diagnostykę genetyczną i stwierdzono mutację patogenną, bez względu na czas trwania odstępu QT;
3) w powtarzalnych 12-odprowadzeniowych EKG stwierdzono skorygowany odstęp QT 469 ms, a w wywiadzie pacjent zgłasza omdlenia oraz obciążający wywiad rodzinny - rozpoznany zespół długiego QT u ojca;
4) w powtarzalnych 12-odprowadzeniowych EKG stwierdzono skorygowany odstęp QT 456 ms, w wywiadzie pacjent zgłasza omdlenia oraz udokumentowano napad wielokształtnego częstoskurczu nadkomorowego typu torsade de pointes;
5) w powtarzalnych 12-odprowadzeniowych EKG stwierdzono skorygowany odstęp QT 445 ms, a w wywiadzie pacjent zgłasza pojedyncze omdlenie w stresującej sytuacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leki, które są zalecane do podawania w teście wazoreaktywności u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym to:
1) tlenek azotu, wziewnie;
2) adenozyna, dożylnie;
3) iloprost, wziewnie;
4) epoprostenol, dożylnie;
5) sildenafil, podjęzykowo.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do klasy III wg zmodyfikowanej klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczącej ryzyka związanego z chorobami układu sercowo-naczyniowego u matki nie zalicza się:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące wrodzonego ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej (ASD):
U chorego po wymianie zastawki aortalnej na protezę biologiczną nie stosuje się następującego leczenia:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące częstości i etiologii nagłej śmierci sercowej (SCD) podczas wysiłku:
Przeciwwskazaniem do przezskórnej komisurotomii mitralnej w reumatycznej stenozie zastawki mitralnej nie jest:
Wskaż prawidłowe zalecenia dotyczące wskazań do interwencji inwazyjnej w ciężkiej bezobjawowej pierwotnej niedomykalności zastawki mitralnej:
1) operację zaleca się u niewykazujących objawów pacjentów z dysfunkcją lewej komory (LVESD ≥ 40 mm i/lub LVEF ≤ 60%);
2) należy rozważyć operację u niewykazujących objawów pacjentów z zachowaną czynnością LV i migotaniem przedsionków wtórnym do niedomykalności mitralnej;
3) należy rozważyć operację u niewykazujących objawów pacjentów z zachowaną czynnością LV i nadciśnieniem płucnym (SPAP w spoczynku >40 mmHg);
4) należy rozważyć chirurgiczną naprawę zastawki u pacjentów z grupy małego ryzyka z LVEF >60%, LVESD <40 mm i istotnym powiększeniem LA (wskaźnik objętości ≥60 ml/m2 lub średnica ≥ 55 mm);
5) zabieg przezcewnikowej naprawy zastawki metodą brzeg-do-brzegu (TEER) zaleca się u pacjentów z objawami, którzy spełniają echokardiograficzne kryteria kwalifikacji do tego zabiegu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaźnikami echokardiograficznymi występującymi w zaciskającym zapaleniu osierdzia są:
1) falowanie przegrody międzykomorowej;
2) iloraz przepływu mitralnego E/A >2;
3) szczytowa prędkość pierścienia mitralnego e’ w dopplerze tkankowym < 8 cm/s;
4) wahania szczytowej prędkości fali E przepływu mitralnego w wydechu o > 25%;
5) propagacja prędkości napływu mitralnego w dopplerze kolorowym w prezentacji M >45 cm/s.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące spoczynkowego wskaźnika bezwymiarowego (DVI - Doppler velocity index) czyli stosunku całek prędkości w czasie w drodze odpływu lewej komory do wyrzutu przez zastawkę aortalną u chorych ze stenozą zastawki aortalnej:
U mężczyzny lat 70, z migotaniem przedsionków, z masą ciała 65 kg oraz klirensem kreatyniny 35 ml/min należy zastosować lek przeciwzakrzepowy w dawce:
Wartości echokardiograficznych parametrów wskazujące na prawdopodobieństwo nadciśnienia płucnego to:
1) szczytowa prędkość fali niedomykalności zastawki trójdzielnej > 2,8 m/s;
2) pole powierzchni prawego przedsionka > 18 cm2;
3) współczynnik TAPSE/sPAP > 2 mm/mmHg;
4) wczesnorozkurczowa prędkość niedomykalności płucnej > 1,2 m/s;
5) czas akceleracji wyrzutu z drogi odpływu prawej komory < 105 ms.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 55-letniej pacjentki po operacyjnym usunięciu guza mózgu, w trakcie chemioterapii wystąpił ostry zator płucny wysokiego ryzyka z wartością ciśnienia tętniczego 90/70 mmHg. Który z poniżej wymienionych sposobów postępowania jest przeciwwskazany?
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące wykonywania testu wazoreaktywności:
Przedsionkowa niedomykalność mitralna to:
U pacjenta z objawową niewydolnością serca, frakcją wyrzutową lewej komory 38%, z migotaniem przedsionków z niekontrolowaną częstością QRS, kwalifikowanego do ablacji łącza av należy zastosować:
Pacjent po zabiegu wszczepienia stentu wieńcowego w przebiegu ostrego zawału serca przed 6 miesiącami, z planowanym zabiegiem ortopedycznym. Stosuje podwójne leczenie przeciwpłytkowe - kwas acetylosalicylowy (ASA) 75mg/dobę oraz tikagrelor 2 x dziennie 90 mg. Jak należy przygotować chorego do zabiegu?
W pierwotnej profilaktyce przeciwzakrzepowej u ambulatoryjnych pacjentów z chorobą nowotworową - z rakiem trzustki rekomenduje się zastosowanie:
Które z zaleceń jest zgodne z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi wyczynowego uprawiania sportu po przebytym zapaleniu mięśnia sercowego?
54-letni chory z zaawansowaną niewydolnością serca, ocenianą na NYHA III/IV, (w echo EF lewej komory ok. 19%, bez patologii w prawym sercu), został skierowany na cewnikowanie prawego serca w celu kwalifikacji do transplantacji serca. Uzyskano następujące parametry ciśnień: prawy przedsionek 7 mmHg, prawa komora ciśnienie skurczowe 67 mmHg, ciśnienie w tętnicy płucnej skurczowe/rozkurczowe/średnie: 66 mmHg/33 mmHg/44 mmHg. Średnie wartości ciśnienia zaklinowania 32 mmHg. Rzut serca 4 litry/min. Po próbie rozkurczowej uzyskano spadek średniego ciśnienia w t. płucnej do 42 mmHg przy średnim ciśnieniu zaklinowania 29 mmHg i rzucie serca 4 l. W badaniach laboratoryjnych GFR od około roku wynosi 24-28 ml/min/1,73 m2. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) chory ma podwyższone ciśnienie w prawym przedsionku;
2) pomiary zostały wykonane prawidłowo, ponieważ wartości ciśnienia zaklinowania są zbliżone do ciśnienia rozkurczowego w tętnicy płucnej;
3) opór płucny w próbie rozkurczowej uległ znacznemu obniżeniu;
4) naczyniowy opór przezpłucny wynosił w wyjściowym badaniu chorego ok. 3 j. Wooda, ale biorąc pod uwagę wynik próby rozkurczowej nie stanowi to przeciwwskazania do przeszczepienia serca;
5) stopień niewydolności nerek jest w tym przypadku przeciwwskazaniem do przeszczepienia serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) w niewydolności serca nie ma uzasadnienia do czasowego łączenia diuretyków pętlowych i diuretyków tiazydopochodnych, ponieważ preparaty mają ten sam mechanizm działania;
2) u osób z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową z nadkomorowymi zaburzeniami rytmu serca należy rozważyć włączenie sotalolu;
3) w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową stosowanie werapamilu lub diltiazemu jest przeciwwskazane, natomiast leki te mogą być stosowane w niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową;
4) u każdego chorego z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową z cechami nadciśnienia płucnego do standardowego leczenia należy dołączyć sildenafil;
5) u pacjentów otrzymujących sakubitryl/walsartan do monitorowania zaawansowania niewydolności serca można stosować oznaczenia zarówno BNP, jak i NT-proBNP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaawansowanej niewydolności serca zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego:
1) otyłość z BMI > 35 kg/m2 jest przeciwwskazaniem zarówno do transplantacji serca, jak i do implantacji urządzenia wspomagającego pracę lewej komory;
2) zaawansowana dysfunkcja prawej komory i/lub ciężka niedomykalność trójdzielna jest przeciwwskazaniem do implantacji urządzenia wspomagającego pracę lewej komory, ale nie do transplantacji serca;
3) nieodwracalne nadciśnienie płucne jest przeciwwskazaniem do transplantacji serca, ale nie do implantacji urządzenia wspomagającego pracę lewej komory;
4) zaawansowana, nieodwracalna niewydolność nerek (np. GFR= 20 ml/min/1,73 m2) jest przeciwwskazaniem do transplantacji serca, ale nie jest przeciwwskazaniem do implantacji urządzenia wspomagającego pracę lewej komory;
5) przeciwwskazanie do przewlekłego leczenia przeciwkrzepliwego uniemożliwia kwalifikację do implantacji urządzenia wspomagającego pracę lewej komory, ale nie do transplantacji serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kobiet w ciąży:
1) u wszystkich kobiet z chorobą serca należy rozważyć indukcję porodu w 35. tygodniu ciąży;
2) rozwiązanie ciąży przez cięcie cesarskie należy rozważyć u kobiet z ciężką stenozą aortalną;
3) należy rozważyć rozwiązanie ciąży przez cięcie cesarskie u kobiet z poszerzeniem aorty wstępującej > 40 mm;
4) u każdej kobiety z chorobą serca należy rozważyć cięcie cesarskie;
5) należy rozważyć rozwiązanie ciąży przez cięcie cesarskie u kobiet z ciężką niewydolnością serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące różnicowania kardiogennego i niekardiogennego obrzęku płuc:
1) w kardiogennym obrzęku płuc w RTG klatki piersiowej zmiany są zlokalizowane w okolicy wnęk, a w niekardiogennym początkowo zmiany są obwodowe;
2) skóra w obu postaciach obrzęku jest zawsze ciepła;
3) w obu postaciach obrzęku płuc poszerzone są zawsze żyły szyjne;
4) stężenie troponin sercowych może być zwiększone w obrzęku kardiogennym, zazwyczaj jest prawidłowe w obrzęku niekardiogennnym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tętniaków aorty:
1) tętniak aorty to lokalne poszerzenie > 50% normy;
2) do leczenia inwazyjnego kwalifikuje się tętniaki aorty wstępującej objawowe jedynie wówczas, kiedy średnica aorty wynosi co najmniej 50 mm;
3) bezobjawowe tętniaki aorty wstępującej kwalifikuje się do leczenia inwazyjnego u wszystkich chorych, gdy średnica wynosi =>55 mm;
4) zalecana jest kwalifikacja do leczenia inwazyjnego tętniaków aorty brzusznej >50 mm zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wysokie prawdopodobieństwo przed testem choroby wieńcowej (tzn. >15%) z istotnym zwężeniem tętnicy wieńcowej występuje u:
1) wszystkich mężczyzn i kobiet w wieku co najmniej 60 lat z nietypowym bólem dławicowym;
2) wszystkich mężczyzn w wieku co najmniej 40 lat z typowym bólem dławicowym;
3) kobiet w wieku co najmniej 60 lat z typowym bólem dławicowym;
4) mężczyzn w wieku nie mniej niż 60 lat z dusznością jako głównym objawem podmiotowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
65-letni chory ze zwężeniem zastawki mitralnej z powierzchnią ujścia 1,4 cm2, z migotaniem przedsionków o niedawnym początku, z zatorowością systemową w przeszłości, z dużymi zwapnieniami i zwapnieniami obu spoideł, z ciśnieniem skurczowym w t. płucnej 45 mm Hg, bez istotnych objawów podmiotowych w wywiadzie. Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące powyższej sytuacji klinicznej:
1) jest to umiarkowana stenoza mitralna;
2) jest to chory z dużym ryzkiem powikłań zakrzepowo-zatorowych;
3) w sytuacji braku objawów podmiotowych podczas próby wysiłkowej, wskazane jest leczenie zachowawcze i kontrola za ok. 2 lata;
4) ten chory powinien być kwalifikowany do przezskórnej komisurotomii mitralnej;
5) ze względu na ciśnienie tętnicy płucnej należy stwierdzić u pacjenta ciężką stenozę mitralną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż podstawowe echokardiograficzne cechy tamponady osierdzia:
1) rozkurczowe zapadanie się ściany prawego przedsionka;
2) poszerzenie żyły głównej dolnej, ale z zachowaną zapadalnością oddechową;
3) w badaniu dopplerowskim w czasie wdechu przepływ przez zastawkę trójdzielną zwiększa się;
4) w badaniu dopplerowskim w czasie wdechu przepływ przez zastawkę mitralną zwiększa się;
5) zmienność oddechowa szybkości napływu przez zastawkę mitralną wynosi >25% a przez trójdzielną > 50%.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jaka etiologia zapalenia osierdzia charakteryzuje się brakiem spontanicznej remisji?
1) wirusowa;
2) bakteryjna;
3) gruźlicza;
4) autoimmunologiczna.
Prawidłowa odpowiedź to:
U kobiety w ciąży do czynników umiarkowanie zwiększających ryzyko rozwoju stanu przedrzucawkowego nie należy:
Do czynników przyśpieszających procesy degeneracyjne wszczepionej biologicznej protezy zastawkowej należą:
1) młody wiek pacjenta;
2) cukrzyca;
3) niewydolność nerek;
4) nadciśnienie tętnicze;
5) hiperkalcemia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zawał serca typu MINOCA rozpoznaje się, jeśli spełnione są następujące kryteria, z wyjątkiem:
Wskazaniem do operacyjnej natychmiastowej lub bardzo pilnej wymiany protezy zastawkowej z powodu jej zakrzepicy nie jest:
Wskaż kryterium/kryteria diagnostyczne zespołu Dresslera:
Szmer ciągły (maszynowy) stwierdza się, jeśli u pacjenta obecny/e jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące choroby wieńcowej u pacjenta po przeszczepieniu serca:
Do głównych kryteriów dużego ryzyka krwawienia podczas przezskórnej interwencji wieńcowej, według ARC-HBR (Academic Research Consortium for High Bleeding Risk), nie należy:
Wskazania do wentylacji mechanicznej u pacjenta we wstrząsie kardiogennym to:
1) częstość oddechów > 22/min;
2) hipoksemia: PaO2 < 60 mmHg;
3) stężenie kwasu mlekowego > 3,5 mmol/l;
4) hiperkapnia: PaCO2 > 50 mmHg;
5) kwasica: pH < 7,35.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do leków inotropowo dodatnich i wazokonstrykcyjnych stosowanych u pacjentów we wstrząsie kardiogennym nie należy:
U pacjenta leczonego dabigatranem z powodu migotania przedsionków, po przeprowadzeniu w trybie zagrożenia życia leczenia operacyjnego zaliczanego do umiarkowanego ryzyka występowania powikłań krwotocznych konieczne jest podjęcie decyzji o powrocie do leczenia dabigatranem. Z związku z pilnością przed zabiegiem podawano idarucizumab. Po jakim czasie od podania idarucizumabu można powrócić do stosowania dabigatranu?
W związku z charakterystyką farmakologiczną działania leku przeciwpłytkowego, ze względu na odwracalność działania względem receptora i krótki czas połowiczej eliminacji odstawienie przed zabiegiem operacyjnym będzie najszybsze w przypadku:
Ocena przebiegu terapii onkologicznej pod kątem występowania działań kardiotoksycznych obejmuje oznaczanie markerów:
1) NT-proBNP / BNP;
2) troponina I / troponina T;
3) interleukina-6;
4) hs-CRP;
5) cysteina.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do czynników ryzyka żylnych incydentów zakrzepowo-zatorowych u pacjentów ze szpiczakiem plazmocytowym nie zalicza się:
Do leków antyarytmicznych, które w trakcie ciąży mogą być stosowane jako leki dobrze tolerowane albo zalecane do stosowania, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko zalicza się poniższe leki, z wyjątkiem:
U objawowych pacjentów z idiopatycznym częstoskurczem komorowym lub z przedwczesnymi pobudzeniami komorowymi o pochodzeniu innym niż z drogi odpływu prawej komory lub lewostronnych wiązek pęczka Hisa, postępowaniem farmakologicznym znajdującym się wśród zaleceń klasy pierwszej jest:
U pacjentów z chorobą wieńcową i nawracającym, objawowym utrwalonym monomorficznym częstoskurczem komorowym lub wyładowaniami ICD z powodu utrwalonego monomorficznego częstoskurczu komorowego pomimo leczenia amiodaronem, postępowaniem znajdującym się wśród zaleceń klasy pierwszej jest:
U pacjenta stabilnego hemodynamicznie stwierdzono w EKG napad migotania przedsionków z poszerzeniem QRS i obecną falą delta, co odpowiadało rozpoznaniu preekscytacji. W tej sytuacji właściwe będzie leczenie:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące leczenia farmakologicznego pacjentów z hipertriglicerydemią:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leków z grupy NOAC:
Który spośród niżej wymienionych stanów nie przebiega z obniżonym stężeniem peptydów natriuretycznych?
Najczęstsze nowotwory złośliwe dotyczące serca to:
1) mesothelioma;
2) przerzuty nowotworowe z płuc i piersi;
3) przerzuty czerniaka złośliwego;
4) przerzuty raka gruczołu krokowego;
5) przerzuty raka żołądka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem do aktywności fizycznej na poziomie rekreacyjnym jest:
1) zapalenie mięśnia sercowego w ostrej fazie;
2) arytmogenna dysplazja lewej komory;
3) niestabilna dławica piersiowa;
4) stan po wszczepieniu kardiowertera;
5) przebyty zawał serca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kwalifikacja do ablacji alkoholowej w kardiomiopatii przerostowej wymaga:
1) oceny miejsca zawężania śródkomorowego;
2) oceny naczyń wieńcowych;
3) analizy zaburzeń rytmu i przewodzenia;
4) wykonania echokardiografii obciążeniowej;
5) oceny oporów w krążeniu płucnym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Gradient śródkomorowy w lewej komorze może wystąpić:
1) w kardiomiopatii takotsubo;
2) w ciężkiej stenozie mitralnej;
3) u osób z hipowolemią;
4) przy dużym przeciążeniu prawej komory;
5) w przypadku znacznej tachykardii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Postępowanie w pełnoobjawowej tamponadzie serca obejmuje:
1) nakłucie osierdzia;
2) szybki wlew co najmniej 500 ml 0,9% NaCl;
3) koronarografię w trybie pilnym;
4) wlew nitrogliceryny;
5) kardiowersję elektryczną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bóle dławicowe i dodatnia elektrokardiograficzna próba wysiłkowa przy niezmienionych naczyniach wieńcowych mogą wystąpić w:
1) kardiomiopatii przerostowej;
2) niescaleniu lewej komory;
3) wadach zastawki pnia płucnego;
4) wadach zastawki aortalnej;
5) nadciśnieniu płucnym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Miejscem skrzepliny w lewym przedsionku jest jego uszko w około:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące arytmogennej kardiomiopatii prawej komory:
1) towarzyszy jej ciężka niewydolność prawokomorowa;
2) należy do najczęstszych przyczyn zgonu młodych sportowców;
3) rozpoznawana jest na podstawie biopsji prawej komory;
4) zawsze wymaga wszczepienia kardiowertera;
5) jej istotą jest zastąpienie mięśniówki prawej komory przez tkankę łączną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskazaniem do przerwania leczenia statynami jest:
1) wzrost stężenia CK do 4−10 x górna granica normy (ggn) z objawami mięśniowymi;
2) wzrost stężenia CK do 4−10 x ggn bez objawów mięśniowych;
3) wzrost stężenia CK do >10 x ggn niezależnie od występowania objawów mięśniowych;
4) wzrost stężenia AlAT ≥2 x ggn;
5) wzrost stężenia AlAT ≥3 x ggn.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przy planowanym zabiegu operacyjnym związanym z dużym ryzykiem krwawienia, leczenie pomostowe za pomocą heparyny w okresie okołooperacyjnym jest zalecane przede wszystkim u chorych z mechanicznymi protezami zastawek serca leczonych antagonistami witaminy K. Dodatkowo leczenie pomostowe można rozważyć u leczonych przeciwkrzepliwie innych chorych z bardzo wysokim ryzykiem zakrzepowo-zatorowym zdefiniowanym jako:
1) niedokrwienny udar mózgu przebyty przed <6 mies.;
2) niedokrwienny udar mózgu przebyty przed <3 mies.;
3) duże ryzyko nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. ciężka trombofilia, żylny epizod zakrzepowo-zatorowy przebyty przed <3 mies.);
4) skrzeplina w koniuszku lewej komory;
5) niezastawkowe migotanie przedsionków z wartością >3 wg skali CHA2DS2-VASc;
6) niezastawkowe migotanie przedsionków z wartością >6 wg skali CHA2DS2-VASc.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leki przeciwcukrzycowe, przeciwwskazane u chorego z cukrzycą typu 2 i objawową niewydolnością serca z powodu zwiększenia ryzyka zaostrzenia niewydolności serca to:
W leczeniu farmakologicznym ostrego lub nawracającego zapalenia osierdzia mogą być stosowane następujące leki: kwas acetylosalicylowy (ASA), niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) (ibuprofen, indometacyna, naproksen), kolchicyna, glikokortykosteroidy w małej dawce (GKS), paracetamol. U kobiet do 20 tyg. ciąży wytyczne ESC/PTK proponują następujący schemat farmakoterapii w ostrym bądź nawracającym zapaleniu osierdzia:
VT o morfologii RBBB w EKG jest typowy dla:
1) idiopatycznego VT z drogi odpływu prawej komory serca;
2) idiopatycznego VT z przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa;
3) idiopatycznego VT z tylnej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa;
4) nawrotnego VT z odnóg pęczka Hisa;
5) VT w przebiegu arytmogennej kardiomiopatii prawokomorowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Preferuje się stosowanie beta-blokerów niekardioselektywnych (propranolol, nadolol) celem farmakologicznej profilaktyki arytmii komorowych u chorych z:
1) zespołem długiego odstępu QT;
2) idiopatycznymi arytmiami komorowymi z drogi odpływu prawej komory;
3) idiopatycznymi arytmiami komorowymi z wiązek lewej odnogi pęczka Hisa;
4) katecholaminergicznym wielokształtnym częstoskurczem komorowym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Chinidyna znajduje zastosowanie w farmakologicznej profilaktyce arytmii komorowych u chorego z rozpoznaniem:
1) zespołu długiego odstępu QT;
2) zespołu krótkiego odstępu QT;
3) zespołu Brugadów;
4) katecholaminergicznego wielokształtnego częstoskurczu komorowego;
5) idiopatycznego migotania komór.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg skali Childa i Pugha) jest przeciwwskazaniem do stosowania następujących leków używanych w farmakoterapii niewydolności serca:
1) ACEI;
2) ARNI;
3) flozyn;
4) iwabradyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 70-letniego chorego z dobrze kontrolowanym nadciśnieniem i hipercholesterolemią, po przebytym STEMI ściany dolnej przed 4 laty, w 2. dobie po planowej operacji kręgosłupa szyjnego zarejestrowano napadowe migotanie przedsionków trwające ok. 5 minut (frakcja wyrzutowa lewej komory 50%). Chory stosował do 7 dni przed operacją kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg/d. Jakie leczenie przeciwzakrzepowe powinno być zalecone?
U 56-letniej chorej leczonej z powodu nowotworu piersi założono cewnik do żyły głównej górnej. Po miesiącu rozpoznano zakrzepicę tego naczynia powikłaną zatorowością płucną niskiego ryzyka wczesnego zgonu. Zdecydowano się pozostawić cewnik i kontynuować chemioterapię. Jak należy zaplanować leczenie przeciwkrzepliwe?
U którego z chorych z ostrą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową związaną z nowotworem nie zaleca się stosowania rywaroksabanu lub apiksabanu wg zaleceń ESC dotyczących kardioonkologii z 2022 roku?
U 65-letniego mężczyzny z prawidłową masą ciała, z marskością wątroby o niejasnej przyczynie (obecnie niewielka ilość płynu w jamie brzusznej, bilirubina 2,5 mg/dl, stężenie albumin 30 g/l, liczba płytek 80 000/µl, INR 1,2; hemoglobina 11 g/dl, klirens kreatyniny 65 ml/min, bez objawów encefalopatii; po opaskowaniu żylaków przełyku, jedno duże krwawienie z przewodu pokarmowego przed 2 laty) udokumentowano migotanie przedsionków umiarowione farmakologicznie. W wywiadzie przed 6 miesiącami udar niedokrwienny mózgu przy ciśnieniu krwi 200/120 mm Hg, obecnie bez deficytów neurologicznych. Zgodnie z wytycznymi ESC dotyczącymi migotania przedsionków z 2020 roku, która z poniższych strategii nie powinna być rozważana jako forma zapobiegania udarom i zatorom obwodowym u tego pacjenta?
Zgodnie z wytycznymi ESC dotyczącymi oceny ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów poddawanych zabiegom niekardiochirurgicznym z 2022 roku, u którego z niżej wymienionych pacjentów leczonych NOAC należy rozważyć leczenie pomostowe heparyną przed operacją?
U 80-letniego pacjenta poddawanego przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej (TAVI) z rytmem zatokowym, z frakcją wyrzutową lewej komory 50%, po przebytym przed 3 laty udarze niedokrwiennym mózgu o niejasnej etiologii bez istotnych deficytów neurologicznych w ocenie przed operacją, z zawansowaną miażdżycą tętnic kończyn dolnych, jaki lek należy zalecić po zabiegu?
Zgodnie z wytycznymi ESC dotyczącymi oceny ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów poddawanych zabiegom niekardiochirurgicznym z 2022 roku, która z zaproponowanych strategii postępowania u pacjentów leczonych NOAC jest właściwa?
Zgodnie z wytycznymi ESC dotyczącymi oceny ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów poddawanych zabiegom niekardiochirurgicznym z 2022 roku, która z zaproponowanych strategii postępowania u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K jest właściwa?
Który z niżej wymienionych pacjentów ma największe prawdopodobieństwo odniesienia korzyści w postaci redukcji zgonu sercowo-naczyniowego i poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych z zastosowania rywaroksabanu
2 x 2,5 mg/d + kwas acetylosalicylowy 75 mg/d?
Amyloidoza łańcuchów lekkich immunoglobulin i amyloidoza transtyretynowa to dwie najczęstsze postacie amyloidozy serca. U pacjenta z podejrzeniem amyloidozy ATTR - chory z niewydolnością serca i grubością ściany lewej komory ≥ 12 mm, w wieku powyżej 65 lat lub z co najmniej jedną cechą lub jednym objawem sugerującym amyloidozę („red flags”) - celem potwierdzenia diagnozy należy wykonać:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu Brugadów (BrS):
U bezobjawowego pacjenta z dwupłatkową zastawką aortalną i ciężką niedomykalnością tej zastawki wskazaniem do leczenia operacyjnego wady jest:
U pacjenta z podejrzeniem tętniczego nadciśnienia płucnego wykonano cewnikowanie prawego serca. W czasie badania stwierdzono:
MPAP 25 mmHg
PAWP 18 mmHg
PVR 2,5 WU
Jakie rozpoznanie należy postawić?
Na hemodynamikę pracy serca wpływa nie tylko dynamika skurczu lewej komory (LVEF, frakcja wyrzutowa lewej komory), ale także jej wymiary (EDV i ESV, odpowiednio objętość końcoworozkurczowa i końcowoskurczowa). W którym z poniższych przypadków będziemy mieli do czynienia z najmniej efektywnym rzutem serca (CO)?
Pacjenci z klinicznie stwierdzoną chorobą sercowo-naczyniową związaną z miażdżycą (ASCVD) należą do grupy o podwyższonym ryzyku ponownych epizodów choroby sercowo-naczyniowej. Kluczowe w dalszym rokowaniu tych chorych jest ograniczenie czynników ryzyka. Szczególną podgrupę stanowią chorzy z cukrzycą typu 2. Pierwszym krokiem u pacjentów z tej grupy, niebędących w podeszłym wieku, ze stwierdzoną ASCVD powinno być podjęcie próby osiągnięcia hemoglobiny glikowanej poniżej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące przygotowania pacjenta do zabiegów niekardiochirurgicznych i postępowania w okresie okołooperacyjnym:
1) u pacjenta bezobjawowego z arytmią komorową zaleca się włączenie małej dawki betablokera przed zabiegiem, aby uniknąć zaburzeń rytmu w okresie okołooperacyjnym;
2) należy odroczyć zabieg operacyjny u chorego z ciśnieniem tętniczym 150/90 mmHg;
3) nie zaleca się wykonania TTE u 30-letniego bezobjawowego pacjenta z dodatnim wywiadem rodzinnym kardiomiopatii uwarunkowanej genetycznie przed operacją niekardiochirurgiczną;
4) zaleca się konsultację chorego z ASD t. II u specjalisty zajmującego się wrodzonymi wadami serca u dorosłych przed operacją przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego;
5) nie zaleca się rutynowego kierowania na koronarografię pacjenta, u którego ma być wykonana planowa operacja z powodu tętniaka aorty brzusznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rakowiak jest rzadkim nowotworem neuroendokrynnym dającym objawy kliniczne wynikające z wydzielania substancji biologicznie czynnych, takich jak serotonina i histamina, rzadko wywołującym nabyte wady zastawkowe serca (VHD). Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zespołu rakowiaka:
Zapalenie mięśnia sercowego to nie-niedokrwienna choroba zapalna mięśnia sercowego o różnorodnym obrazie klinicznym. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) najczęstszym czynnikiem etiologicznym w krajach rozwiniętych jest infekcja wirusowa;
2) u ponad połowy pacjentów w obserwacji długoterminowej dochodzi do trwałej dysfunkcji mięśnia sercowego, a tylko 2-5% chorych ma przebieg piorunujący ZMS;
3) pacjenci po przebytym ZMS z rozległą blizną mięśnia sercowego (>20% LGE w CMR) i utrzymującą się dysfunkcją lewej komory, powinni unikać ćwiczeń o umiarkowanej lub dużej intensywności;
4) złotym standardem w diagnostyce zapalenia mięśnia sercowego jest biopsja endomiokardialna;
5) ZMS jest prekursorem DCM i jednocześnie czynnikiem ryzyka SCD.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 80-letniego pacjenta z nadciśnieniem tętniczym, napadowym migotaniem przedsionków oraz cukrzycą typu 2 postawiono rozpoznanie idiopatycznego, tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH). Ryzyko zgonu w ciągu roku w modelu trójstopniowym oceniono jako wysokie. Do leczenia w ramach terapii celowanej PAH zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, w leczeniu początkowym należy zastosować:
28-letnia kobieta z anomalią Ebsteina planuje ciążę. Nie stwierdzono objawów niewydolności serca ani sinicy, w badaniu echo - umiarkowana niedomykalność zastawki oraz drożny otwór owalny (PFO) o wymiarze 2 mm z małym przeciekiem prawo-lewym w próbie Valsalvy, bez spoczynkowej desaturacji krwi tętniczej. W tej sytuacji klinicznej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wady zastawki trójdzielnej:
1) obecnie postać poreumatyczna wady jest wyjątkowo rzadka;
2) niedomykalność zastawki jest wtórna do nadciśnienia płucnego;
3) jest wskazaniem do profilaktyki infekcyjnego zapalenia wsierdzia;
4) może ulegać progresji po wszczepieniu zastawki mitralnej;
5) ciężka izolowana wada bez objawów podmiotowych wymaga naprawy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tętniczego nadciśnienia płucnego w przebiegu wady wrodzonej serca:
1) przykładem jest zespół Eisenmengera;
2) każda postać jest przeciwwskazaniem do korekcji;
3) korekcja przecieku może nie zapobiegać jego rozwojowi;
4) może towarzyszyć małemu przeciekowi międzyprzedsionkowemu;
5) farmakoterapię rozpoczyna się od blokerów kanału wapniowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 30-letniej kobiety bez objawów, w badaniu ECHO stwierdzona została niedomykalność zastawki mitralnej ERO - 0.2 cm2 wtórna do zespołu Barlowa. Lewa komora w skurczu - 30 mm, EF lewej komory 63%, GLS lewej komory -20%. Lewy przedsionek o objętości 50 ml/m2, prędkość przepływu wstecznego przez zastawkę trójdzielną 2.5 m/s. Decyzja kliniczna to:
Które z poniższych jest fałszywe dla tętniczego nadciśnienia płucnego?
1) powstaje wskutek ciasnego zwężenia zastawki mitralnej;
2) średnie ciśnienie w tętnicy płucnej (mPAP) ≥ 20 mmHg, płucny opór naczyniowy (PVR) > 3 jednostek Wooda i płucne ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej ≤ 15 mmHg;
3) średnie ciśnienie w tętnicy płucnej ≥ 25 mmHg, wartość ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej nie ma znaczenia;
4) korekcja wady przeciekowej serca zmniejsza ryzyko jego rozwoju;
5) celem farmakoterapii jest normalizacja naczyniowego oporu płuc.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 20-letniego chorego z okołobłoniastym ubytkiem przegrody międzykomorowej stwierdzono w ECHO prawidłowe wymiary jam serca i grubość mięśnia obu komór, przeciek systemowo-płucny (Qp:Qs) szacowany na 1.3, bez podejrzenia podwyższonego ciśnienia w prawej komorze. Wskaż dalsze postępowanie:
Poszerzenie aorty nie jest typowe:
1) w odległym okresie po korekcji tetralogii Fallota;
2) dla zespołu Loeysa-Dietza;
3) dla tętniczego nadciśnienia płucnego;
4) dla dwupłatkowej zastawki aortalnej;
5) dla zespołu Barlowa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do typowych następstw operacji metodą Senninga stwierdzanych u dorosłych nie zalicza się:
U 18-letniej bezobjawowej kobiety stwierdzono wyrzutowy szmer 2/6 u podstawy serca na lewo od mostka. EGK - rytm zatokowy 72/min, PQ - 0,20 s, prawogram, rSr’ w V1. RTG klatki piersiowej - wzmożony przepływ płucny. Chora skierowana na badanie echokardiograficzne z podejrzeniem:
Wskazaniem do zamknięcia ubytku przegrody międzyprzedsionkowej typu wtórnego jest:
1) przeciek płucno-systemowy;
2) poszerzenie prawej komory wskutek przecieku systemowo-płucnego;
3) niedomykalność zastawki trójdzielnej;
4) zator skrzyżowany;
5) napadowe migotanie przedsionków.
Prawidłowa odpowiedź to:
U którego z poniższych pacjentów przed kwalifikacją do zabiegu należy wykonać EKG?
1) 50-letni mężczyzna z dobrą tolerancją wysiłku, nieleczony z powodów kardiologicznych, kwalifikowany do endoprotezoplastyki stawu kolanowego;
2) 68-letni mężczyzna z dobrą tolerancją wysiłku, nieleczony z powodów kardiologicznych, kwalifikowany do zabiegu wycięcia płata płuca lewego;
3) 35-letni mężczyzna z dobrą tolerancją wysiłku, wywiadem kardiomiopatii przerostowej u brata, kwalifikowany do zabiegu usunięcia prostaty;
4) 30-letnia kobieta z dobrą tolerancją wysiłku, kwalifikowana do strumectomii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do leków mogących powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi należą:
Które z poniższych kryteriów zalicza się do większych kryteriów arytmogennej kardiomiopatii prawej komory?
Stwierdzone w nadzastawkowym zwężeniu aorty wyższe ciśnienie tętnicze krwi mierzone na prawej kończynie górnej:
Do bezwzględnych wskazań do przerwania testu wysiłkowego należy: