Zespół Weila najczęściej występuje w przypadku zakażenia następującym gatunkiem krętków:
- AL. biflexa.
- BL. interrogans.
- CL. canicola.
- DL. australis.
- EL. icterohaemorrhagiae..
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Zespół Weila najczęściej występuje w przypadku zakażenia następującym gatunkiem krętków:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące grypy:
Zespół hemolityczno-mocznicowy u dorosłych najczęściej jest wywoływany przez następujące czynniki:
W przypadku stwierdzenia gruźlicy pre-XDR u osoby z niedoborem odporności preferowanym schematem leczenia będzie następujące leczenie skojarzone:
W przypadku podejrzenia zakażenia Mpox zakończenie izolacji jest możliwe na podstawie konsultacji lekarskiej nie wcześniej niż po:
U osoby z przewlekłą niewydolnością nerek eGFR <10 ml/min wymagającej dializoterapii z potwierdzonym testem antygenowym zakażeniem SARS CoV-2, bez zmian zapalnych w płucach i nie wymagającego tlenoterapii, w terapii można zastosować w trakcie dominacji wariantu JN1 lub KP3:
W przypadku leku nirmatrelwir/rytonawir istotne klinicznie interakcje zmniejszające stężenie tego leku i mogące prowadzić do utraty skuteczności wirusowej mogą zachodzić przy jednoczesnym stosowaniu z następującymi lekami:
Działanie gancyklowiru na wirus cytomegalii jest związane z:
Do lekarza zgłaszają się rodzice z 3-letnim dzieckiem szczepionym wyłącznie w okresie niemowlęcym. Dwa tygodnie temu dziecko przebywało na SOR szpitala ogólnopediatrycznego z powodu urazu kończyny dolnej, otrzymało wówczas profilaktycznie pojedynczą dawkę amoksycyliny. Obecnie pacjent od 4 dni gorączkuje, kaszle sucho. Dzień przed zgłoszeniem na twarzy i za uszami pojawiła się zlewna wysypka gruboplamisto-grudkowa. W dniu dzisiejszym wysypka pojawiła się na tułowiu i kończynach górnych. Ponadto w badaniu przedmiotowym stwierdzono białe grudki na śluzówce policzków i zapalenie spojówek. Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie i jakie postępowanie należy wdrożyć w opisanym przypadku?
U osoby żyjącej z HIV, zakażonej wariantem HIV-1 A6 po przełomie wirusologicznym (wiremia HIV 2450 kopii/ml) pomimo stosowanego uprzednio leczenia skojarzeniem dwóch nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy i nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy w badaniu genotypowym wykryto mutacje M184V oraz K103N w regionie kodującym odwrotną transkryptazę. Optymalną opcją terapeutyczną dla tego pacjenta jest zastosowanie:
Inhibitorami polimeraz wirusowych są:
W celu zmniejszenia ryzyka wertykalnego zakażenia HBV u dziecka matki chorującej na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B zaleca się:
Zgodnie z obowiązującymi w Polsce rekomendacjami PTN AIDS, w celu zmniejszenia ryzyka wertykalnego zakażenia dziecka przez matkę żyjącą z HIV zaleca się w każdym przypadku:
Do typowych objawów szkarlatyny zalicza się:
Do lekarza zgłasza się 7-letnie dziecko z powodu kaszlu napadowego trwającego od około 7 dni. Dziecko było szczepione zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień w 1. i 2. roku życia, następnie nieszczepione (rodzice twierdzą, że nie wiedzieli, że należy się zgłosić na szczepienie). Obraz kliniczny może wskazywać na krztusiec. Jakie badanie należy zlecić, aby potwierdzić to rozpoznanie?
W leczeniu i profilaktyce krztuśca u noworodków zaleca się stosowanie następujących antybiotyków:
1) amoksycyliny;
2) azytromycyny;
3) klarytromycyny;
4) erytromycyny;
5) trimetoprimu-sulfametoksazolu.
Prawidłowa odpowiedź to:
U dziecka matki z rozpoznaniem na początku ciąży wirusowym zapaleniem wątroby typu C, w celu diagnostyki ewentualnej transmisji odmatczynej zakażenia HCV należy wykonać oznaczenie:
W przebiegu utajonej nadczynności tarczycy w badaniach krwi stwierdza się:
U 6-letniego dziecka z potwierdzonym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, zgodnie z obowiązującym programem lekowym (leczenie terapią bezinterferonową chorych na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C) należy zastosować leczenie:
1) sofosbuwirem/welpataswirem;
2) glekaprewirem/pibrentaswirem;
3) sofosbuwirem/ledipaswirem w przypadku zakażenia genotypem 1;
4) grazoprewirem/elbaswirem w przypadku zakażenia genotypem 1;
5) interferonem pegylowanym z rybawiryną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Śródmiąższowe zmiany w płucach w radiogramie PA klatki piersiowej nie są typowe dla:
Wskazaniem do przeprowadzenia diagnostyki w kierunku trombofilii jest:
Przyczyną niedrożności porażennej jelit nie jest:
Lekiem pierwszego wyboru w terapii nadciśnienia tętniczego w ciąży jest:
Do czynników zwiększających ryzyko wystąpienia miopatii w trakcie terapii hiperlipidemii statynami nie należy równoczesne leczenie:
Wskaż wszystkie leki, które należy odstawić u chorego przed planowaną kontrolną gastroskopią po leczeniu H. pylori, aby wynik testu ureazowego nie był fałszywie ujemny:
1) wodorotlenek glinu (Alugastrin);
2) IPP;
3) H2-bloker;
4) preparat magnezu;
5) antybiotyki;
6) sukralfat.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jaką terapię eradykacyjną należy zastosować u pacjenta w Polsce, z nieleczonym dotychczas zakażeniem H. pylori, jeśli wiadomo, że jest on uczulony na penicylinę i pochodne?
Jak długo należy stosować bloker pompy protonowej (IPP) u chorego z zakażeniem H. pylori i po krwawieniu z wrzodu żołądka?
Występowanie niedokrwistości może być obserwowane w typowym przebiegu:
Który z wyników upoważnia do rozpoznania cukrzycy?
Spośród czynników odpowiedzialnych za skuteczność antybiotykoterapii najważniejsze jest:
Ankylostomoza, geohelmintoza wywołana przez Ancylostoma duodenale może stanowić zagrożenie dla turystów. Występuje endemicznie w strefach tropikalnych i subtropikalnych, a rozpoznanie ustala się na podstawie:
Na izbę przyjęć zgłosiła się matka z 7-letnim dzieckiem, któremu 3 dni wcześniej usunięto kleszcza z okolicy lewego przedramienia. W miejscu usunięcia pojawił się rumień o średnicy około 3 cm z przejaśnieniem w części centralnej, rozszerzający się na okolicę stawu łokciowego. Prawidłowe postępowanie u dziecka to:
28-letni mężczyzna zakażony HIV, z liczbą limfocytów CD4 84 kom./ml został przyjęty na oddział szpitalny z powodu utrzymującej się od ponad 10 dni gorączki, bólu głowy, nudności i wymiotów. Przy przyjęciu w stanie ogólnym ciężkim, temperatura 39,5°C, splątany (GCS 13 pkt), oddechowo i krążeniowo wydolny. Ponadto w badaniu fizykalnym obecne objawy oponowe, bez objawów ogniskowych z OUN. W TK głowy z kontrastem nie uwidoczniono zmian ogniskowych. Wykonano punkcję lędźwiową stwierdzając: podwyższone ciśnienie PMR, pleocytoza 220 kom./mm3 (30% limfocyty, 70% neutrofile), białko 2,7 g/l glukoza 1,1 mmol/l, Cl 101,5 mmol/l. Wskaż najbardziej prawdopodobne przyczyny zmian stwierdzanych w ośrodkowym układzie nerwowym:
1) toksoplazmoza ośrodkowego układu nerwowego;
2) herpetyczne zapalenie mózgu;
3) kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu;
4) postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML);
5) gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące opryszczkowego zapalenia mózgu:
W diagnostyce limbicznego zapalenia mózgu o etiologii HHV-6 u osoby dorosłej wykorzystuje się:
Leczenie kleszczowego zapalenia mózgu polega na podawaniu:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące szczepionki przeciwko cholerze:
W przypadku ropnia pełzakowego wątroby:
Jaki jest obecnie złoty standard leczenia malarii?
Niebolesne owrzodzenie skórne, bez towarzyszących objawów ogólnych i świądu, o powolnej progresji, najczęściej na odsłoniętych częściach ciała, po pobycie w rejonach tropikalnych, nie reagujące na leki przeciwbakteryjne, antyseptyczne, przeciwwirusowe stosowane w terapii empirycznej to:
Co wiadomo o szczepionce RTS,S/01 przeciwko malarii?
Kobieta w 4. miesiącu ciąży, ze względów osobistych musi jechać na miesiąc do Nigerii. Jakie jest w tej sytuacji właściwe przygotowanie do podróży pod względem chemioprofilaktyki malarii?
Diagnostyka duru brzusznego polega na:
W przebiegu malarii dochodzi do uszkodzenia wielu narządów, m.in. rozwija się ciężka niewydolność nerek. Jest ona głównie wynikiem:
Dirofilarioza wywoływana przez nicienie z grupy Dirophilaria sp. występuje w strefach klimatu gorącego i wilgotnego, a w Europie na terenie krajów basenu Morza Śródziemnego. Do Polski jest zawlekana przez powracających turystów. Do zarażenia dochodzi w wyniku:
Na terenach endemicznych występowania świdrowców Trypanosoma cruzi może dojść do zarażenia w wyniku ukąszenia/ukłucia przez:
Wirus zachodniego Nilu (WZN) występuje epidemicznie w wielu regionach Afryki i Bliskiego Wschodu. Wskaż fałszywe stwierdzenie:
W ciężkich klinicznie postaciach dengi (grupa B i grupa C chorych) nie należy:
1) wykonywać iniekcji dożylnych;
2) wykonywać iniekcji domięśniowych;
3) przetaczać roztworów NaCl o stężeniu 0,45%;
4) przetaczać płytek krwi;
5) podawać paracetamolu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wirus Zika przenoszony jest przez komary. Po ukąszeniu przez komara wirus ZIKV ulega pierwotnej replikacji w:
Zachorowania na Mpox przybierają okresowo rozmiar lokalnych epidemii. Mpox od ospy prawdziwej wyróżniają następujące cechy:
„Cisza epidemiologiczna” w przypadku żółtej gorączki oznacza:
Miejski cykl transmisji wirusa żółtej gorączki jest dominujący w:
Wskaż szczepionki przeciwko zakażeniom pneumokokowym, które mają zastosowaniu u dorosłych:
1) PCV-10;
2) PCV-13;
3) PCV-15;
4) PCV-20;
5) PPSV-23.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ratownik medyczny miał kontakt z dzieckiem, u którego rozpoznano odrę. Ratownik nie był dotychczas szczepiony przeciwko odrze, ani też nie chorował na tę chorobę. Wskaż prawidłowe postępowanie z ratownikiem w tej sytuacji:
Osobom wyjeżdżającym do krajów Sahelu położonych w tzw. pasie meningokokowym w Afryce zalecane jest szczepienie przeciwko:
Do czynników ryzyka ciężkiego przebiegu zakażenia RSV u dorosłych należą:
1) trisomia 21 (zespół Downa);
2) niedobór odporności (np. ciężki niedobór odporności, białaczka, przeszczep komórek krwiotwórczych lub płuc);
3) choroby układu sercowo-naczyniowego (zastoinowa niewydolność serca, choroba wieńcowa);
4) przewlekłe choroby układu oddechowego (np. astma, POChP);
5) wiek ≥60 lat.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące podawania kobietom w ciąży szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi typu dorosłych (Tdap):
Które przypadki są wskazaniem do zastosowania „nieżywej” szczepionki przeciwko półpaścowi:
1) osoby po przebyciu pierwotnego zakażenia wirusem ospy wietrznej (VZV) lub które otrzymały szczepienie przeciwko temu zakażeniu;
2) osoby w wieku ≥50 lat;
3) osoby w wieku ≥60 lat;
4) osoby w wieku ≥18 lat z cukrzycą;
5) osoby w wieku ≥18 lat chorujące na zapalne choroby autoimmunizacyjne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Świadczenie z Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych może zostać wypłacone, jeżeli spełnione są następujące warunki:
1) w wyniku szczepienia ochronnego u osoby, u której przeprowadzono szczepienie w ciągu 1 roku od dnia podania szczepionki wystąpiły działania niepożądane wymienione w ChPL;
2) w wyniku szczepienia ochronnego u osoby, u której przeprowadzono szczepienie w ciągu 1 roku od dnia podania szczepionki wystąpiły działania niepożądane wymienione lub niewymienione w ChPL;
3) w wyniku szczepienia ochronnego u osoby, u której przeprowadzono szczepienie w ciągu 5 lat od dnia podania szczepionki wystąpiły działania niepożądane wymienione w ChPL;
4) osoba u której wystąpiły działania niepożądane po podaniu szczepionki wymagała hospitalizacji przez ≥14 dni;
5) po szczepieniu wystąpił wstrząs anafilaktyczny, który nie wymagał obserwacji na szpitalnym oddziale ratunkowym ani też hospitalizacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnym (trwałym) przeciwwskazaniem do podania szczepionki jest:
1) układowa reakcja anafilaktyczna po poprzedniej dawce tej samej szczepionki;
2) układowa reakcja anafilaktyczna na substancje wchodzące w skład szczepionki;
3) przebyty wstrząs anafilaktyczny po podaniu substancji niewchodzącej w skład szczepionki;
4) przebyty wstrząs anafilaktyczny po tej samej szczepionce u dziecka szczepionego pacjenta;
5) zakażenie wirusem HIV.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent został zaszczepiony przeciwko odrze, śwince i różyczce, a po 7 dniach został w trybie nagłym przyjęty do szpitala, gdzie w 8. dobie po szczepieniu otrzymał preparat immunoglobulin dożylnych (IVIG) w dawce 400 mg/kg m.c. Przy wypisie ze szpitala pacjent pyta: czy podane immunoglobuliny mogą wpłynąć negatywnie na uzyskanie odporności przeciwko odrze, śwince i różyczce oraz czy są potrzebne dalsze działania. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) podane immunoglobuliny nie wpływają na uzyskanie odporności przeciwko odrze, śwince i różyczce;
2) podane immunoglobuliny zmniejszają szanse na uzyskanie odporności przeciwko odrze, śwince i różyczce;
3) podane immunoglobuliny zmniejszają szanse na uzyskanie odporności przeciwko odrze;
4) szczepienie należy powtórzyć po upływie 1 miesiąca od podania immunoglobulin;
5) szczepienie należy powtórzyć po upływie 8 miesięcy od podania immunoglobulin.
Prawidłowa odpowiedź to:
W ochronie niemowląt przed zakażeniem wirusem syncytium komórkowego (RSV) znajduje zastosowanie:
1) szczepienie niemowląt przeciwko RSV;
2) podanie przeciwciał monoklonalnych anty-RSV raz w sezonie epidemicznym;
3) podawanie przeciwciał monoklonalnych anty-RSV raz w miesiącu w sezonie epidemicznym;
4) podanie ciężarnej specyficznych immunoglobulin anty-RSV w okresie 4 tygodni przed planowanym terminem porodu;
5) podanie ciężarnej szczepionki przeciwko RSV w okresie od 24. do 36. tygodnia ciąży.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zakażenia wirusem cytomegalii (CMV) w grupie pacjentów zakażonych HIV:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące szczepienia przeciwko żółtej gorączce w grupie pacjentów zakażonych HIV poniżej 60. r.ż.:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (ZOMR) u pacjentów z HIV:
Wskaż, w której z sytuacji klinicznych, u pacjentów zakażonych HIV nie zaleca się podania glikokortykosteroidów:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wzrostu wskaźnika BMI (Body Mass Index) u pacjentów rozpoczynających terapię antyretrowirusową:
1) wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierających inhibitory integrazy (InSTIs) II generacji (biktegrawir, dolutegrawir);
2) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierającym dizoproksyl tenofowiru (TDF) w połączeniu z InSTIs II generacji;
3) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematu dwulekowego: dolutegrawir z lamiwudyną (DTG+3TC);
4) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierających alafenamid tenofowiru (TAF) w połączeniu z InSTIs II generacji;
5) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierających abakawir (ABC) w połączeniu z InSTIs II generacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące występowania chłoniaków w grupie pacjentów zakażonych HIV:
58-letni mężczyzna, wyniszczony (wskaźnik BMI 17 kg/m2), z grzybicą jamy ustnej został przyjęty na oddział neurologiczny z powodu postępujących od ponad 4 tygodni deficytów poznawczych, motorycznych oraz zaburzeń mowy. W badaniu MRI głowy stwierdzono asymetryczne zmiany demielinizacyjne w istocie białej okołokomorowo i podkorowo, nie ulegające wzmocnieniu po podaniu kontrastu, nie wykazujące efektu masy (hiperintensywne w obrazach T2 zależnych i FALIR). Wykonane badania serologiczne potwierdziły zakażenie HIV. Wskaż najbardziej prawdopodobną przyczynę zmian stwierdzanych w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN):
Rozpoznanie pierwotnego chłoniaka mózgu (PCNSL):
1) powinno być uwzględnione w różnicowaniu przyczyn zmian zachowania i zaburzeń pamięci u osoby żyjącej z HIV;
2) jest równoznaczne z zakwalifikowaniem chorego zakażonego HIV do kategorii C zgodnie z kryteriami CDC;
3) może być postawione na podstawie badania histopatologicznego obwodowego węzła chłonnego;
4) może być postawione na podstawie określenia fenotypu komórek z płynu mózgowo-rdzeniowego w badaniu z zastosowywaniem cytometrii przepływowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zakażeń Mycobacterium avium complex (MAC) u osób zakażonych HIV:
1) włączenie skutecznego leczenia antyretrowirusowego umożliwia zaniechanie profilaktyki pierwotnej MAC;
2) kolonizacja MAC dróg oddechowych jest czynnikiem ryzyka uogólnionego zakażenia MAC;
3) w przypadku osób z liczbą limfocytów CD4 <100kom/µl z wyhodowaniem MAC z plwociny zawsze należy rozpocząć leczenie przeciwprątkowe (etambutol+klarytromycyna);
4) obecność prątków kwasoodpornych w plwocinie (dodatnia bakterioskopia) z następowym wyhodowaniem MAC z dróg oddechowych jest wskazaniem do izolacji chorego do czasu uzyskania odprątkowania.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 22-letniego imigranta z Wybrzeża Kości Słoniowej dwukrotnie uzyskano dodatni wynik testu przesiewowego w kierunku zakażenia HIV. W surowicy krwi nie stwierdzono obecności HIV-1 RNA. Pacjent podaje, że nigdy nie był leczony antyretrowirusowo (ARV). W opisanym przypadku należy:
1) na obecnym etapie diagnostyki uznać wyniki testów przesiewowych za fałszywie dodatnie;
2) kontynuować diagnostykę serologiczną - wykonać test Western Blot;
3) bezwzględnie dążyć do oznaczenia HIV-2 RNA;
4) w przypadku włączania leczenia ARV w pierwszym rzędzie rozważyć zastosowanie zestawu zawierającego dorawirynę i dwa nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy.
Prawidłowa odpowiedź to:
28-letni mężczyzna z nowo wykrytym zakażeniem HIV (HIV RNA 6,88x104 kopii/ml, CD4+ 276 kom./µL), od 4 tygodni leczony antyretrowirusowo (ARV) zestawem biktegrawir + emtrycytabina + alafenamid tenofowiru zgłosił się z powodu utrzymujących się od kilku miesięcy swędzących zmian rumieniowo-złuszczających fałdów nosowo-wargowych, okolicy brwi i małżowin usznych, które w ciągu ostatnich kilku dni zaostrzyły się i rozprzestrzeniły się na skórę owłosioną głowy i klatki piersiowej. W opisanym przypadku należy:
1) podejrzewać uczulenie na leki ARV;
2) zalecić zastosowanie kortykosteroidu ogólnie w dawce (w przeliczeniu na prednizon 1-2 mg)/kg masy ciała;
3) zalecić miejscowe stosowanie leków z grupy azoli i kortykosteroidów;
4) uwzględnić możliwość zespołu rekonstrukcji immunologicznej jako przyczyny zaostrzenia zmian.
Prawidłowa odpowiedź to:
U osób żyjących z HIV, dotychczas nieleczonych antyretrowirusowo, z liczbą limfocytów CD4 <100 kom/µl należy zastosować terapię wyprzedzającą w następujących przypadkach:
1) flukonazolem - po stwierdzeniu obecności antygenu kryptokokowego we krwi i wykluczeniu kryptokokozy o lokalizacji narządowej;
2) walgancyklowirem - po wykryciu materiału genetycznego lub antygenu pp65 wirusa cytomegalii we krwi, przy braku objawów narządowych postaci zakażenia CMV;
3) letermowirem - po wykryciu DNA lub antygenu pp65 wirusa cytomegalii we krwi, przy braku objawów narządowych postaci zakażenia CMV;
4) acyklowirem - po niezabezpieczonym kontakcie seksualnym z osobą ze zmianami opryszczkowymi narządów płciowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zgodnie z obowiązującymi zaleceniami, spośród wymienionych stanów podstawę do wyłączenia z kwalifikacji na biorcę przeszczepu narządowego osoby z dobrze kontrolowanym zakażeniem HIV (w ciągu minimum ostatnich 6 miesięcy HIV RNA <50 kopii/ml, CD4 >200 kom/mm3) stanowią:
1) objawy neurologiczne i udokumentowane wykrycie wirusa JC w płynie mózgowo-rdzeniowym 6 lat przed kwalifikacją do przeszczepienia;
2) wieloogniskowy naczyniowo-grudkowy przerost węzłów chłonnych związany z zakażeniem HHV-8;
3) przewlekła kryptosporydioza zdiagnozowana przed rozpoczęciem leczenia antyretrowirusowego (5 lat wcześniej);
4) schyłkową niewydolność nerek w przebiegu cukrzycy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami (MSM):
1) ryzyko zakażenia HIV podczas receptywnego seksu analnego jest zbliżone do ryzyka zakażenia dla seksu dopochwowego;
2) w przypadku stosowania inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (IPD5) łącznie z kobicystatem należy podwoić dawkę IPD5;
3) negatywny wynik badania wymazu z cewki moczowej z zastosowaniem metod NAAT w kierunku chlamydiozy i rzeżączki pozwala na wykluczenie tych chorób przenoszonych drogą seksualną;
4) w grupie MSM HIV(+) zaleca się szczepienie przeciwko ludzkiemu wirusowi brodawczaka do ukończenia 45. roku życia.
Prawidłowa odpowiedź to:
33-letnia kobieta z zakażeniem HIV zdiagnozowanym 5 lat wcześniej, skutecznie leczona antyretrowirusowo (ART) zestawem dolutegrawir (DTG)+alafenamid tenofowiru (TAF)+emtrycytabina (FTC) zgłosiła się z powodu występujących od kilku miesięcy nawracających, niebolesnych nadżerek w jamie ustnej i na narządach płciowych, pojawiła się również plamista wysypka na całym ciele. Pacjentka wykonała apteczny test w kierunku kiły, którego wynik był dodatni. Rozpoznanie potwierdzono w poradni wenerologicznej (test FTA ABS dodatni), włączono doksycyklinę. W drugim tygodniu leczenia wystąpiły zaburzenia widzenia - pogorszenie ostrości, ciemne plamki w polu widzenia, pogorszenie jakości widzenia barw. W badaniu neurologicznym i tomografii komputerowej głowy nie stwierdzono nieprawidłowości. W badaniu okulistycznym obustronny obrzęk tarczy nerwu wzrokowego. Chora podaje uczulenie na penicyliny (pokrzywka i uczucie duszności po amoksycylinie z klawulanianem 2 lata temu) i pyłki traw. W opisanym przypadku:
1) optymalnym postępowaniem będzie kontynuowanie leczenia doksycykliną z przedłużeniem terapii do 21 dni;
2) należy podjąć próbę odczulania na penicyliny podając wzrastające dawki penicyliny doustnie co kilka dni;
3) należy podjąć próbę odczulania na penicyliny podając wzrastające dawki penicyliny doustnie lub pozajelitowo co kilkanaście minut;
4) po uzyskaniu desensytyzacji leczyć penicyliną krystaliczną przez 2 do 3 tygodni;
5) należy zmienić zestaw ART na niezawierający DTG, aby zmniejszyć ryzyko reakcji uczuleniowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż cechy charakteryzujące zespół LEVI (Long-Acting Early Inhibition Syndrome):
1) może rozwinąć się u osób stosujących każdą formę farmakologicznej profilaktyki zakażenia (PrEP) HIV;
2) może manifestować się zmiennością wyników oznaczeń w testach przesiewowych (naprzemiennie wyniki pozytywne i negatywne);
3) rozstrzygający dla rozpoznania jest wynik wysoce swoistych weryfikujących testów serologicznych - Western Blot (WB) lub LIA;
4) wyniki oznaczeń HIV RNA w surowicy zwykle przekraczają wartości 100 000 kopii/ml;
5) potwierdzenie obecności HIV RNA w surowicy może wymagać zastosowania metod ultraczułych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż działania diagnostyczne i profilaktyczno-terapeutyczne, które należy zastosować u 30-letniego mężczyzny z nowo rozpoznanym zakażeniem HIV (HIV RNA 5,66x105 kopii/ml, liczba limfocytów CD4+ 18 kom./µl, CD4/CD8=0,01), obecnie bez objawów chorobowych i z alergią na trimetoprim/sulfametoksazol (TMP/SMX) w wywiadach:
1) odroczenie leczenia antyretrowirusowego (ARV) do czasu uzyskania oznaczenia antygenu kryptokokowego w surowicy krwi;
2) zastosowanie profilaktyki pneumocystozowego zapalenia płuc i toksoplazmozy z użyciem TMP/SMX w osłonie kortykosteroidów;
3) zastosowanie profilaktyki pneumocystozowego zapalenia płuc i toksoplazmozy z użyciem atowakwonu;
4) zaproponowanie jednotabletkowego zestawu leków ARV składającego się z darunawiru/kobicystatu z alafenamidem tenofowiru i emtrycytabiną;
5) zaproponowanie zestawu leków ARV składającego się z dolutegrawiru z dizoproksylem tenofowiru i emtrycytabiną.
Prawidłowa odpowiedź to:
20-letnia kobieta zgłosiła się do szpitala z powodu gorączki 39°C, bólu, obrzęku i zaczerwienienia podudzia prawego. Rozpoznano ciężkie zapalenie skóry i tkanki podskórnej. Z wywiadu wynika, że objawy rozwinęły się po skaleczeniu w stopę prawą, do którego doszło w trakcie wakacji nad Morzem Bałtyckim. Najbardziej prawdopodobną etiologią zakażenia oraz prawidłowym sposobem leczenia w tym przypadku będzie:
Eozynofilia jest typowym objawem w przebiegu:
1) owsicy;
2) węgorczycy;
3) włośnicy;
4) tasiemczycy przewodu pokarmowego;
5) onchocerkozy;
6) toksoplazmozy;
Prawidłowa odpowiedź to:
Lekiem pierwszego wyboru w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok przynosowych u dorosłych powinien być następujący antybiotyk:
Wskaż prawidłowe leczenie nawrotu zakażenia Clostridioides difficile:
Reaktywacja zakażenia HBV definiuje się jako:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zastosowania elastografii ultrasonograficznej u chorych z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B lub C:
Jednym z najgroźniejszych powikłań długotrwałego zakażenia HBV jest rak wątrobowokomórkowy (HCC). Pacjenci zakażeni HBV, szczególnie wykazujący czynniki ryzyka HCC, niezależnie od faktu leczenia przeciwwirusowego powinni być objęci nadzorem onkologicznym. Do zasadniczych czynników zwiększających ryzyko HCC u zakażonych HBV należy:
1) wywiad rodzinny HCC;
2) płeć żeńska;
3) wiek powyżej 45. roku życia;
4) małopłytkowość;
5) stosowanie hormonalnej terapii zastępczej.
Prawidłowa odpowiedź to:
58-letni mężczyzna z rozpoznaniem marskości wątroby i raka wątrobowo-komórkowego (HCC) w stadium B wg klasyfikacji BCLC, w trakcie badań kwalifikacyjnych do zabiegu TACE (przezskórna chemoembolizacja) miał stwierdzoną obecność przeciwciał anty-HBc total oraz anty-HCV. Jego pozostałe parametry wirusologiczne są następujące: HCV-RNA 3x107 IU/mL, HBsAg ujemny, HBV-DNA 15 IU/mL, anty-HBs >100 mIU/mL. W zakresie leczenia należy w pierwszej kolejności:
Do badań serologicznych wykonywanych w surowicy krwi, stosowanych w celu określenia fazy przewlekłego zakażenia HBV zalicza się oznaczenie:
1) stężenia antygenu powierzchniowego HBV;
2) obecności antygenu X HBV;
3) obecności antygenu wczesnego HBV;
4) stężenia antygenu rdzeniowego HBV;
5) obecności antygenu p22cr.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące diagnostyki i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu D:
2-miesięczne, ogólnie zdrowe, urodzone o czasie niemowlę skontaktowało się ze starszym bratem chorującym na ospę wietrzną. Matka chorowała na ospę wietrzną w dzieciństwie i obecnie karmi dziecko piersią. Jakiej porady należy udzielić w tej sytuacji?
W której z grup pacjentów istnieją bezwzględne wskazania do podania acyklowiru w przypadku rozpoznania ospy wietrznej?
1) noworodki, których matki zachorowały na ospę wietrzną między 5 dniem przed porodem do 2 dni po porodzie;
2) pacjenci z niedoborem odporności bez względu na wiek;
3) pacjenci z ciężkim przebiegiem choroby, zapaleniem mózgu i powikłaniami neurologicznymi;
4) osoby dorosłe, w tym kobiety ciężarne;
5) zdrowe dzieci poniżej 12. r.ż.
Prawidłowa odpowiedź to:
2-letnia dziewczynka podczas zabawy została zadrapana przez własnego psa. Pies był zakupiony w hodowli, od tego czasu mieszka z rodziną dziecka, jest zaszczepiony przeciwko wściekliźnie, nie kontaktuje się z innymi zwierzętami. Rodzina mieszka w domu z ogrodem w dzielnicy dużego miasta. W okolicy od 10 lat nie rejestrowano przypadków wścieklizny u zwierząt. Wskaż prawidłowe postępowanie:
4-letnia dziewczynka została przyjęta do szpitala z powodu gorączki utrzymującej się od 6 dni, apatii, trudności w oddychaniu i przyjmowaniu pokarmów, ropnego zapalenia gardła, uogólnionej wysypki z towarzyszącym świądem skóry oraz powiększenia szyjnych węzłów chłonnych. Od dwóch dni występuje przekrwienie spojówek, „lakierowane” wargi, złuszczenie skóry dłoni i stóp. Objawy nie ustąpiły pomimo stosowania środków przeciwgorączkowych i antybiotyków. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
U kobiety w pierwszym dniu po porodzie rozpoznano ospę wietrzną. Zalecane postępowanie u noworodka obejmuje:
5-letnia dziewczynka, u której od dwóch dni występowały biegunka, wymioty i bóle brzucha została skierowana do szpitala z powodu zażółcenia powłok skórnych. W przedszkolu, do którego uczęszcza zachorowało w podobny sposób dwoje dzieci. W badaniach laboratoryjnych u dziewczynki stwierdzono: Hb 12 g/dL, liczbę płytek krwi 130x103/mL, liczbę leukocytów 4,000/dL, stężenie bilirubiny 6,5 mg/dL, aktywność AlAT 950 U/L, wartość wskaźnika protrombinowego 97%, stężenie mocznika 24 g/dL. Wskaż wstępne podejrzenie:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wrodzonego zakażenia parwowirusem B19:
1) transmisję przezłożyskową parwowirusa B19 szacuje się na około 50%;
2) około 90% zakażonych noworodków nie demonstruje objawów choroby w momencie urodzenia, u 5-10% występuje hepatosplenomegalia, żółtaczka, wylewy krwawe do skóry, zapalenie siatkówki i naczyniówki, małogłowie, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, niedobór masy ciała;
3) objawami klinicznymi zakażenia parwowirusem B19 u noworodka są uogólniony nieimmunologiczny obrzęk z wysiękami w jamach opłucnowych, osierdziu, otrzewnej oraz niedokrwistość;
4) noworodki zakażone, nie wykazujące objawów przy urodzeniu, rozwijają zaburzenia słuchu, zaburzenia rozwoju psychomotorycznego, defekty zębów;
5) rozpoznanie potwierdza wykrycie specyficznych przeciwciał w klasie IgM we krwi noworodka lub pępowinowej oraz wirusowego DNA metodą PCR.
Prawidłowa odpowiedź to:
14-letni chłopiec, uchodźca z Ukrainy, zgłosił się na izbę przyjęć celem profilaktyki tężca po zaopatrzeniu chirurgicznym rany dłoni prawej. Do urazu doszło podczas używania piły spalinowej w pracach ogrodniczych. Według matki chłopiec otrzymał szczepienie przeciwko tężcowi w okresie niemowlęcym. Wskaż prawidłowe postępowanie:
Do zespołów klinicznych występujących w przebiegu zakażeń enterowirusowych nie należy:
Łączna liczba zachorowań w ognisku w przeliczeniu na liczbę osób narażonych definiuje:
W przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu E stosunkowo często, w porównaniu z zakażeniami innymi wirusami hepatotropowymi dochodzi do:
Najmniej prawdopodobnym sposobem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A jest:
W związku z dostępnością leków pangenotypowych dobór optymalnej terapii zakażeń HCV u większości chorych zależy przede wszystkim od:
Zakończenie terapii analogiem nukleozydowym lub nukleotydowym w trakcie leczenia przewlekłego zapalenia wątroby typu B u pacjenta HBeAg(-) jest zalecane po:
U chorego zakażonego HCV z marskością wątroby decyzja o przeprowadzeniu w pierwszej kolejności leczenia przeciwwirusowego, a dopiero potem ewentualnego przeszczepienia wątroby powinna być podejmowana w oparciu o:
Na wynik badania elastograficznego wątroby największy wpływ ma:
U osoby planowanej do leczenia immunosupresyjnego, u której nie wykryto obecności HBsAg należy:
Spośród wymienionych poniżej leków o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym, stosowanych w terapii przewlekłych zakażeń HCV, inhibitorem polimerazy (NS5B) jest:
W trakcie diagnostyki różnicowej ostrej niewydolności wątroby (ALT >250 IU/mL, INR >5) u chorego po przeszczepieniu wątroby w przebiegu zakażenia HBV, aktualnie leczonego tenofowirem, takrolimusem oraz mykofenolanem mofetylu stwierdzono wysokie stężenie HEV-RNA w surowicy (genotyp 3) oraz postawiono podejrzenie nadostrego WZW typu E. W tym przypadku, w pierwszej kolejności należy:
Charakter zmian skórnych pozwala na różnicowanie chorób zakaźnych. Wskaż prawidłową grupę chorób przypisanych do danego typu zmian skórnych:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące gruźlicy u pacjenta po przeszczepieniu narządu unaczynionego:
Przechowywanie materiału pobranego od pacjenta do badań diagnostycznych infekcji różni się w zależności od jego rodzaju i typu badania. Wskaż fałszywe stwierdzenie:
Przeciwwskazaniem do szczepienia przeciwko Mpox jest:
Człowiek może być żywicielem pośrednim dla następujących gatunków tasiemców:
Według obowiązujących rekomendacji Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych transfer flory jelitowej znajduje zastosowanie w leczeniu:
1) pierwszego zachorowania na zapalenie jelit spowodowane przez Clostridioides difficile (CDI);
2) pierwszego nawrotu CDI;
3) drugiego i kolejnych nawrotów CDI;
4) ciężkiego opornego na leczenie CDI lub ciężkiego powikłanego CDI u pacjentów, u których nie planuje się leczenia operacyjnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż antybiotyk, który nie wykazuje działania wobec pałeczek gram ujemnych:
Według American College of Gastroenterology Clinical Guideline z 2016 r. probiotyki i prebiotyki są zalecane w leczeniu biegunki:
1) wywołanej przez Salmonella spp.;
2) wywołanej przez Shigella spp.;
3) biegunki poantybiotykowej;
4) biegunki podróżnych;
5) biegunki z domieszką krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące listeriozy:
45-letni pacjent po operacji zatok został przyjęty na oddział z powodu gorączki, sztywności karku, bólów głowy oraz zaburzeń zachowania. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) najbardziej prawdopodobną etiologią jest S. pneumoniae;
2) najbardziej prawdopodobną etiologią jest L. monocytogenes;
3) najbardziej prawdopodobną etiologią jest N. meningitidis;
4) w leczeniu należy zastosować ceftriakson i wankomycynę;
5) w leczeniu należy zastosować ceftriakson i ampicylinę;
6) u pacjentów z uczuleniem na betalaktamy leczenie powinno składać się z wankomycyny i moksyfloksacyny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące meningokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych:
Pacjent po pokłuciu przez kleszcza zgłosił się do lekarza z powodu gorączki do 40°C oraz bolesnego powiększenia węzłów chłonnych pachwinowych po stronie lewej w okolicy pokłucia. Nie był szczepiony przeciwko KZM. Nie stosował też profilaktyki nieswoistej przeciwko chorobom przenoszonym przez kleszcze. Najbardziej prawdopodobnym czynnikiem etiologicznym choroby jest: