Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Złożony przeszczep unaczyniony to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące monoklonalnego przeciwciała anty-CD20 (rytuksymab):
1) rytuksymab jest przeciwciałem poliklonalnym skierowanym przeciw cząsteczce CD20 stosowanym w transplantologii, podawany jest z następujących wskazań pozarejestracyjnych: odczulanie chorych wysokoimmunizowanych, w przypadku niezgodności w grupach głównych krwi, w celu leczenia odrzucania komórkowego, w indukcji i w nawrotach pierwotnych nefropatii (FSGS, nefropatia błoniasta);
2) rytuksymab powoduje szybką i długotrwałą deplecję limfocytów B i ich odnowa rozpoczyna się około 6 miesięcy po podaniu leku;
3) w trakcie leczenia należy monitorować CD19+ i długotrwale stosować profilaktykę sulfametoksazol z trimetoprilem;
4) stosowanie rytuksymabu związane jest z występowaniem hypogammaglobulinemii i rośnie ryzyko wystąpienia zakażenia Pneumocystis jiroveci, reaktywacji zakażeń wirusowych (CMV, EBV, HCV);
5) nie zwiększa się ryzyko wystąpienia PML (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, progressive multifocal leukoencephalopathy).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące przeciwciała hamującego składową C5 dopełniacza (ekulizumab):
1) ekulizumab jest humanizowanym poliklonalnym przeciwciałem skierowanym przeciw składowej dopełniacza C5 zapobiegającym powstaniu kompleksu ataku błonowego (MAC, membrane atack complex);
2) stosowany jest w leczeniu zespołu hemolityczno-mocznicowego (aHUS);
3) stosowany jest od dnia transplantacji w profilaktyce nawrotu u chorych z diagnozą aHUS lub po transplantacji nerki jeśli doszło do rozwoju aHUS;
4) we wskazaniach pozarejestracyjnych stosowany bywa w leczeniu odrzucania zależnego od przeciwciał;
5) zmodyfikowana cząsteczka ekulizumabu, rawulizumab może być stosowana co 4 tygodnie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Poniżej zaprezentowano zasady zapobiegania wystąpieniu odrzucania zależnego od przeciwciał u biorców przeszczepu nerkowego. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) właściwa ocena immunologiczna i najlepszy dobór dawca biorca oraz dostosowany do ryzyka protokół immunosupresyjny;
2) immunosupresja z zastosowaniem inhibitora mTOR, pochodnych kwasu mykofenolowego i przeciwciał poliklonalnych (Tymoglobulina/Grafalon);
3) utrzymywanie stężeń takrolimusu w pierwszym roku po transplantacji > 10 ng/ml;
4) wczesna diagnostyka (biopsja nerki, monitorowanie przeciwciał skierowanych przeciw antygenom dawcy - DSA, donor specific antibody);
5) obserwowanie funkcji nerki w przypadku cech subklinicznego odrzucania w biopsji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące stosowania globuliny antytymocytarnej u pacjentów po transplantacji nerki:
1) przeciwciała poliklonalne (Tymoglobulina i Grafalon) podaje się w indukcji immunosupresji oraz w leczeniu odrzucania T komórkowego;
2) przed podaniem Tymoglobuliny/Grafalonu obowiązuje próba uczuleniowa i lek może być podawany szybko w czasie 3 godzin;
3) Tymoglobulinę w leczeniu indukcyjnym podaje się najczęściej w okresie 5 dni (może być dłużej) do dawki sumarycznej nie niższej niż 6 mg/kg mc.;
4) w czasie stosowania Tymoglobuliny nie obowiązuje monitorowanie liczby krwinek białych i płytek krwi;
5) w czasie stosowania Tymoglobuliny obowiązuje profilaktyka anty-CMV (z wyjątkiem CMV D-/CMV B-).
Prawidłowa odpowiedź to:
Poniżej wymieniono badania immunologiczne pomiędzy dawcą żywym nerki a potencjalnym biorcą. Wskaż komplet badań niezbędnych do wykonania przed akceptacją pary dawca-biorca:
1) grupa krwi dawcy i biorcy;
2) antygeny zgodności tkankowej klasy I (A, B, C) i II (DP, DQ i DR);
3) próba krzyżowa CDC pomiędzy dawcą i biorcą, próba krzyżowa na cytometrze przepływowym;
4) ocena immunizacji biorcy - PRA CDC (panel reactive antibody);
5) ocena immunizacji biorcy - DSA (donor specific antibody) testami fazy stałej.
Prawidłowa odpowiedź to:
U biorców przeszczepu zalecana jest profilaktyka zakażeń. Wskaż szczepienia ochronne zalecane u chorych po transplantacji nerki:
1) przeciw pneumokokom;
2) przeciw grypie A i B;
3) przeciw SARS-CoV2;
4) przeciw ospie wietrznej;
5) przeciw różyczce.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do leków, które są stosowane w immunosupresji po przeszczepieniu narządów unaczynionych i zazwyczaj nie powodują leukopenii zalicza się:
Konwersję cyklosporyny (CsA) na takrolimus należy rozważyć w następujących sytuacjach klinicznych:
1) polekowa mikroangiopatia zakrzepowa;
2) przewlekłe odrzucanie zależne od przeciwciał;
3) znaczny przerost dziąseł z odczynem zapalnym i zmianami na podniebieniu;
4) anemia i trombocytopenia;
5) cukrzyca potransplantacyjna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zredukowane leczenie immunosupresyjne u biorcy z nieczynnym przeszczepem nerkowym należy utrzymać, gdy:
1) nie istnieje szansa retransplantacji;
2) diureza resztkowa jest > 500 ml/dobę i planowana jest dializa otrzewnowa;
3) rozwija się proces nietolerancji przeszczepu;
4) pacjent jest wybitnie współpracujący i stosuje się do wszystkich zaleceń;
5) stężenia leków immunosupresyjnych nie przekraczają terapeutycznych progów.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku pobrania fragmentu wątroby od żywego dawcy, górna granica szacowanego ryzyka zgonu w okresie pooperacyjnym wynosi:
67-letni chory z marskością poalkoholową został skierowany do ośrodka transplantacyjnego w celu kwalifikacji do przeszczepienia wątroby. W badaniach obrazowych uwidoczniono zakrzepicę żyły wrotnej wypełniającą cały pień naczynia, z zachowanym drożnym spływem śledzionowo-krezkowym oraz szerokim (10 mm średnicy) shuntem śledzionowo-nerkowym oraz znacznie poszerzoną żyłą żołądkową lewą. Chory został zakwalifikowany do transplantacji. W takiej sytuacji odpowiednim postępowaniem będzie:
Ośrodek transplantacji wątroby otrzymał ofertę pobrania narządu od dawcy zmarłego płci męskiej w wieku 32 lat, przebywającego w oddziale intensywnej terapii od 2 dni, ze stężeniem sodu w surowicy 137 mmol/l, bez cech stłuszczenia w badaniach obrazowych, bez biochemicznych wykładników uszkodzenia wątroby. Na podstawie przeprowadzonej analizy wolumetrycznej, objętość segmentów VI/VII wynosi 500 cm3, objętość segmentów V/VIII wynosi 460 cm3, objętość segmentu IV wynosi 200 cm3, objętość segmentów II/III wynosi 300 cm3, a objętość I segmentu wątroby 50 cm3. Układ anatomiczny dróg żółciowych oraz unaczynienie opisano w badaniach obrazowych jako typowe. Ośrodek rozważa podział wątroby ex situ i przeszczepienie wątroby podzielonej dla chorego z marskością poalkoholową o masie ciała 80 kg oraz chorej z marskością w przebiegu choroby metabolicznej o masie ciała 49 kg w modelu full-left full-right. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
46-letni chory został zakwalifikowany do transplantacji wątroby z wycięciem zewnątrzwątrobowych dróg żółciowych. Prawidłowym sposobem odtworzenia odpływu żółci w trakcie operacji będzie:
W trakcie pobrania nerek i wątroby od zmarłego dawcy narządów należy:
Ryzyko przeniesienia nowotworu z dawcy na biorcę jest wysokie w przypadku:
Ryzyko nawrotu nowotworu leczonego w okresie przedtransplantacyjnym jest najniższe w przypadku:
U pacjentów z cukrzycą dopuszcza się wykonanie przeszczepienia wyprzedzającego nerki pobranej od dawcy zmarłego (przed rozpoczęciem leczenia dializami) po uzyskaniu klirensu kreatyniny:
Kolejne etapy wszczepienia wątroby to:
Ewerolimus w schemacie immunosupresji po transplantacji wątroby jest zalecany:
Jaki jest próg odcięcia dobowego białkomoczu, który jest wskazaniem do wycofania inhibitorów mTOR?
Który z poniższych nowotworów jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do transplantacji wątroby?
W przypadku stosowania leków generycznych za biorównoważne uważa się leki immunosupresyjne, których stosunek wartości parametrów AUC i Cmax preparatu badanego/ preparatu oryginalnego zawiera się w granicach:
Jakie jest najlepsze postępowanie u chorego po przeszczepie nerki w przypadku nawrotowej przetoki moczowej spowodowanej martwicą moczowodu?
Który z poniższych sposobów jest najlepszy w przypadku przeszczepienia nerki przy wykorzystaniu własnego niewydolnego pęcherza moczowego?
Wskaż kolejność pobierania narządów do transplantacji w obrębie jamy brzusznej:
Wskazaniami do przeszczepienia serca w trybie pilnym są wymienione poniżej, z wyjątkiem:
Leczenie indukcyjne surowicą antytymocytarną wskazane jest w przypadku:
1) chorych wysokiego ryzyka (PRA >50%);
2) chorych z niskim ryzykiem immunologicznym celem bezpiecznej minimalizacji immunosupresji (odstawienie glikokortykosteroidów, redukcja dawek inhibitorów kalcyneuryny);
3) młodego biorcy i starszego dawcy;
4) powtórnej transplantacji;
5) długiego czasu zimnego niedokrwienia (CIT).
Prawidłowa odpowiedź to:
Decyzję o podaniu koncentratu granulocytarnego podejmuje się:
Do wskazań do przeszczepiania autologicznych komórek krwiotwórczych w guzach litych należą:
Do wskazań do przeszczepiania autologicznych komórek krwiotwórczych należą:
Hirsutyzm i przerost dziąseł to powikłania po zastosowaniu:
Dawca niespokrewniony jest to osoba, która posiada te same geny układu HLA co chory, badane metodami wysokiej rozdzielczości. Z reguły wymagana jest zgodność 10 genów (po dwa). Wskaż fałszywe stwierdzenie:
W przypadku pacjentów z chorobą Wilsona wskazaniem do pilnego przeszczepiania wątroby jest:
Inwazyjne infekcje grzybicze najczęściej występują u biorców:
Bannfijski parametr „i” w histopatologicznej ocenie odrzucania przeszczepionej nerki dotyczy:
U osoby ze świeżo przeszczepioną nerką pogorszenie jej funkcji z niedokrwistością, trombocytopenią oraz zwiększoną aktywnością LDH w osoczu wskazuje na:
Przy próbie krzyżowej limfocyty dawcy - surowica biorcy w celu zwiększenia czułości testu i wyeliminowania wpływu przeciwciał niemających negatywnego wpływu na losy przeszczepu przeprowadza się dodatkowy test z odczynnikiem DTT (ditiotreitol), który eliminuje przeciwciała klasy:
Ekulizumab jest:
Najważniejszym szczepieniem dla osób z bliskiego kontaktu z biorcami przeszczepienia nerki (w tym pracownicy służby zdrowia) jest szczepienie przeciwko:
Kontralateralne nerki i inne narządy, które są niezajęte przez nowotwór traktuje się jako minimalne ryzyko przeniesienia, gdy rak jasnokomórkowy w zajętej nerce ma:
1) 4 cm i WHO/ISUP grade ½;
2) 3 cm i WHO/ISUP grade ¾;
3) 5 cm i WHO/ISUP grade ½;
4) 2 cm i WHO/ISUP grade ¾.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do wiremicznej postaci choroby CMV nie zalicza się:
Zgodnie z prawem van Hoffa szybkość procesów metabolicznych wraz ze spadkiem temperatury o 10 stopni Celsiusa:
Imlifidaza jest lekiem dostępnym w Polsce w programie odczulania wysokoimmunizowanych pacjentów oczekujących na transplantację nerki od zmarłego dawcy. Jaki jest jej mechanizm działania?
Wskaż lek immunosupresyjny, który jest inhibitorem sygnału 2 (kostymulacji):
Z powodu pogorszenia funkcji nerki przeszczepionej wykonano biopsję narządu. Patomorfolog opisał zapalenie mikrokrążenia w postaci zapalenia kapilar okołocewkowych. Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie procesu toczącego się w przeszczepie?
Wskaż przyczyny biegunek u biorców przeszczepów:
1) zakażenie norowirusem;
2) zakażenie Clostridium difficile;
3) niepożądane działanie kwasu mykofenolowego;
4) zakażenie wirusem cytomegalii;
5) działanie niepożądane takrolimusu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż szczepienia, które są przeciwwskazane u biorców przeszczepów:
1) przeciwko gruźlicy;
2) przeciwko syncytialnemu wirusowi oddechowemu (RSV);
3) przeciwko półpaścowi;
4) przeciwko żółtej febrze;
5) przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zakażenia Cryptococcus neoformans:
1) głównym źródłem C. neoformans są odchody gołębi;
2) kryptokokoza jest chorobą zakaźną, łatwo przenosi się z pacjenta na pacjenta, pacjent wymaga izolacji;
3) główne objawy kliniczne to zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenie płuc;
4) leczeniem z wyboru jest worykonazol;
5) leczenie przeciwgrzybicze należy prowadzić przez 6-12 miesięcy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie są przyczyny mikroangiopatii zakrzepowej rozwijającej się w nerce przeszczepionej?
1) nawrót atypowego zespołu hemolityczno-mocznicowego;
2) aktywne odrzucanie zależne od przeciwciał;
3) ostre odrzucanie cewkowo-śródmiąższowe;
4) uszkodzenie niedokrwienno-reperfuzyjne;
5) duże dożylne dawki metylprednizolonu.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku przeszczepień komórek krwiotwórczych może dochodzić do przeszczepienia komórek nawet w wypadku niezgodności grup krwi. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
W ostatnich latach do standardów leczenia chorób z autoagresji wprowadzono autologiczne przeszczepienia. W których dwóch chorobach powinno się oferować autologiczne przeszczepienia komórek krwiotwórczych?
Pobranie szpiku do przeszczepienia odbywa się na bloku operacyjnym. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
U pacjenta po allogenicznym przeszczepieniu komórek krwiotwórczych może dojść do wystąpienia choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do przeszczepienia nerki od dawcy żywego nie jest:
Lekiem hamującym aktywność C5 dopełniacza jest:
Wskazaniem bezwzględnym do usunięcia nerki własnej przed przeszczepem nerki nie jest:
W trakcie pobrania wielonarządowego chirurg pobierający wątrobę w trakcie badania palpacyjnego stwierdza obecność tętnicy wątrobowej dodatkowej prawej. W takiej sytuacji klinicznej właściwym postępowaniem będzie:
Limfocele są spowodowane najczęściej chirurgicznym uszkodzeniem naczyń limfatycznych biegnących wzdłuż naczyń biodrowych. W leczeniu chorych z objawowym limfocele powodującym niedrożność moczowodu i wodonercze wykorzystuje się wszystkie poniżej wymienione sposoby leczenia, z wyjątkiem:
U bezobjawowego chorego 2 miesiące po przeszczepieniu nerki od dawcy zmarłego stwierdzono 10 cm zbiornik płynu w okolicy graftu. W badaniu laboratoryjnym płynu zaaspirowanego ze zbiornika pod kontrolą USG stwierdzono stężenie kreatyniny równe ze stężeniem w surowicy krwi, małą liczbę białych krwinek i dominujące limfocyty. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem w tej sytuacji klinicznej będzie:
Do czynników ryzyka zakrzepicy tętnicy nerkowej graftu po przeszczepieniu nerki należą wszystkie poniższe, z wyjątkiem:
Obligatoryjne, przesiewowe badania mammograficzne w kierunku raka piersi wg wytycznych KDIGO u chorych po przeszczepieniu narządu należy wykonywać jak w populacji ogólnej tj.:
Według statystyk publikowanych przez Poltransplant najczęstszą przyczyną śmierci mózgu w Polsce są:
Najistotniejszym elementem DCD wpływającym na wystąpienie opóźnionej czynności graftu (delayed graft function - DGF) jest:
Ile wynosi utrata długości żyły nerkowej w przypadku pobrania laparoskopowego nerki na tzw. linie zszywek staplera?
Nerkę przeszczepia się najczęściej:
Późne ryzyko zwężenia tętnicy nerki przeszczepionej jest najczęściej związane z:
Do bezwzględnych przeciwwskazań do przeszczepienia nerki nie należy:
Do wskazań do usunięcia przeszczepionej nerki należy:
1) nieodwracalne ostre odrzucanie przeszczepu z towarzyszącą zakrzepicą żylną;
2) zespół nietolerancji graftu powikłany krwiomoczem;
3) nefropatia BKV;
4) chorzy kwalifikowani do trzeciej transplantacji, o ile poprzednie przeszczepy nie zostały usunięte;
5) schyłkowa niewydolność graftu, przy zachowanej diurezie resztkowej > 500 mL / dobę, u biorcy w dobrym stanie ogólnym oczekującym na kolejny przeszczep;
6) biorcy dializowani otrzewnowo, ze schyłkową niewydolnością graftu.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 50-letniego chorego w rok po transplantacji serca z powodu schyłkowej niewydolności serca spowodowanej chorobą wieńcową, bez przeciwciał przeciwko antygenom dawcy, bez przebytych epizodów odrzucania przeszczepionego serca z zachowaną funkcją skurczową graftu i prawidłową funkcją nerek:
Typowym(i) powikłaniem(ami) odległym(i) długoterminowego lewokomorowego mechanicznego wspomagania krążenia (LVAD) nie jest/nie są:
58-letni pacjent 5 lat po przeszczepieniu serca, z waskulopatią stwierdzoną w wykonanym przed miesiącem badaniu angiograficznym, uskarża się na pojedyncze płaskie owrzodzenia w jamie ustnej, umiarkowane obrzęki podudzi. W związku z nowym rozpoznaniem zmodyfikowano choremu farmakoterapię, obecnie stosuje takrolimus, ewerolimus, kwas acetylosalicylowy, ramipryl oraz atorwastatynę. W badaniu echokardiograficznym stwierdzana jest zachowana funkcja skurczowa graftu, w badaniach laboratoryjnych eGFR 45 ml/min/1,73 m2, stężenie albuminy w surowicy 36 g/L, trójglicerydów 4,1 mmol/L, cholesterolu całkowitego 5,2 mmol/L, badanie ogólne moczu: ciężar właściwy 1015 g/L, białko 150 mg/L, pojedyncze leukocyty, poza tym bez odchyleń od normy. Najbardziej prawdopodobną przyczyną tego stanu rzeczy jest:
Według aktualnych zasad dystrybucji i alokacji serca dawca w wieku powyżej 18 lat będzie w pierwszej kolejności alokowany do:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące waskulopatii serca przeszczepionego:
Wtórne nowotwory lite rozwijają się u biorców krwiotwórczych komórek macierzystych po ok. 3-5 latach po transplantacji. Najczęstszymi nowotworami litymi są:
W profilaktyce reaktywacji wirusa cytomegalii po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych u biorców CMV-seropozytywnych stosuje się obecnie:
Najczęstsze reaktywacje wirusowe u biorców allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych w Polsce to:
Leczenie infekcji Clostridioides difficile może obejmować stosowanie:
Wskaż badania, na podstawie których ocenia się przyjęcie przeszczepu w allotransplantacjach krwiotwórczych komórek macierzystych:
Inhibitory mTOR są jedną z grup leków immunosupresyjnych z powodzeniem stosowanych u pacjentów po transplantacji narządów unaczynionych. Obecnie zastosowanie w transplantologii mają dwa preparaty syrolimus i ewerolimus. Oba są stosowane w Polsce. Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące inhibitorów mTOR:
Envarsus (LCP-takrolimus) jest jednym z preparatów takrolimusu stosowanym w leczeniu immunosupresyjnym. Charakteryzuje się modyfikacjami w budowie i farmakokinetyce. Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące tego leku:
U pacjentów po transplantacji narządów spotyka się stosunkowo często kłykciny kończyste. Są to zmiany nienowotworowe, które mogą jednak ulegać transformacji nowotworowej. Są one wywołane infekcją:
Najczęstszymi nowotworami występującymi u pacjentów po transplantacji serca lub płuc są nowotwory:
U 38-letniego biorcy przeszczepu nerki leczonego klasycznym trójlekowym schematem leczniczym (takrolimus, MMF, enkorton) 2 lata po transplantacji pojawiły się objawy neurologiczne. Pojawiły się drżenia, problemy z widzeniem, zaburzenia czucia. W badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono odchyleń od normy. Funkcja nerki przeszczepionej bardzo dobra - kreatynina 1,12 mg/dl, stężenia takrolimusu ok. 6-8 ng/ml. Wykonano badanie rezonansu magnetycznego. W badaniu stwierdzono zmiany w istocie białej mózgu, ogniska demielinizacyjne, o nieregularnych kształtach, zlokalizowane w różnych obszarach mózgu. Cechy odpowiadające leukoencefalopatii. Prawdopodobnie przyczyną tych objawów jest infekcja u tego pacjenta wirusem:
Zakażenia grzybicze spotyka się dość często u pacjentów po transplantacji narządów unaczynionych. W leczeniu stosuje się leki z kilku grup. Wiele leków przeciwgrzybiczych jest dostępnych w leczeniu grzybicy w Polsce. Lekiem (lekami) o działaniu grzybobójczym jest (są):
Ostre odrzucanie przeszczepu płuc rozpoznaje się na podstawie:
Akceptowalnym czasem zimnego niedokrwienia nerki przechowywanej w prostej hipotermii jest:
Wskazaniem do przeszczepiania płuc jest:
Na tzw. zespół nietolerancji niewydolnego przeszczepu nerki składają się niżej wymienione cechy, z wyjątkiem:
Leczeniem z wyboru w przypadkach ogniskowego segmentowego stwardnienia kłębuszków nerkowych (FSGS) jako nawrotu choroby podstawowej w nerce przeszczepionej jest:
Inhibitory kalcyneuryny wpływają na mechanizmy promujące rozwój nowotworów. Nie należy do nich:
Zakażenie HHV-8 u biorców przeszczepu może prowadzić do rozwoju mięsaka Kaposiego lub choroby Castlemana. Jakie postępowanie należy wdrożyć w celu hamowania replikacji HHV-8 i leczenia mięsaka Kaposiego?
U biorców przeszczepionych narządów obserwuje się większe ryzyko rozwoju nowotworów. Do czynników ryzyka rozwoju nowotworu w tej grupie chorych nie należy/nie należą:
Inwazyjna postać choroby cytomegalowirusowej może przebiegać z uszkodzeniem różnych narządów i układów. Które z wymienionych poniżej schorzeń nie należy typowo do manifestacji choroby cytomegalowirusowej?
Po śmierci mózgu dochodzi do wielu zaburzeń, które mają istotne znaczenie patofizjologiczne. Znajomość tych procesów wpływa znacząco na opiekę nad potencjalnym dawcą. Który z wymienionych poniżej procesów nie jest obserwowany po śmierci mózgu?
Do czynników ryzyka rozwoju zakażenia Clostridioides difficile u chorych po transplantacji należy/ą:
Standardowa profilaktyka choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD) u 55-letniego chorego poddanego kondycjonowaniu niemieloablacyjnemu w przypadku transplantacji od zgodnego 21-letniego dawcy rodzinnego obejmuje zastosowanie:
Który/e z poniższych ma wpływ na zwiększoną śmiertelność związaną z chorobą przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD) po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych?
U pacjenta po zabiegu allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych w okresie neutropenii, bez cech infekcji należy zastosować następującą profilaktykę p/bakteryjną:
U 25-letniego pacjenta z chłoniakiem z dużej komórki B w 3 linii leczenia zastosowano leczenie zmodyfikowanymi genetycznie limfocytami T (CAR-T) i 5 dni później wystąpiły objawy wynikające z uwolnienia cytokin (CRS). U chorego obserwowano wysoką gorączkę ze spadkiem ciśnienia tętniczego.
Leczenie I rzutu obejmuje podanie:
Niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość i niewydolność nerek po transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych to typowe objawy mogące wskazywać na rozwój:
U dializowanego pacjenta ze szpiczakiem plazmocytowym zaplanowano przeprowadzenie autologicznego przeszczepienia komórek krwiotwórczych. Jako preferowane kondycjonowanie należy zastosować:
Przyczyny ostrego uszkodzenia przeszczepu nerki (acute kidney injury; AKI) występują z różną częstością w zależności od upływu czasu po transplantacji. AKI na podłożu nawrotu mikroangiopatii zakrzepowej występuje typowo w:
Wczesne powikłania żółciowe po przeszczepieniu wątroby mogą być związane z błędem technicznym lub być następstwem innych powikłań. Ryzyko powikłań żółciowych jest największe w przebiegu:
Fragment wątroby planowany do pobrania od zdrowego żywego dawcy dla biorcy z marskością wątroby powinien mieć odpowiednią masę, równą:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące stosowania takrolimusu po przeszczepieniu wątroby:
1) jest lekiem z wyboru po przeszczepieniu wątroby;
2) nie może być stosowany w monoterapii;
3) jest wydzielany głównie do żółci;
4) biegunka zwiększa wchłanianie leku;
5) wchłanianie takrolimusu jest zależne od żółci;
6) działa diabetogennie;
7) można odroczyć podanie takrolimusu po indukcji bazyliksymabem.
Prawidłowa odpowiedź to:
Która choroba podstawowa nie nawraca po przeszczepieniu wątroby?
Jaka jest główna przyczyna zgonów w odległym okresie po przeszczepieniu w grupie biorców z czynnym przeszczepem wątroby?
W przypadku dawców narządów określanych jako dawcy o rozszerzonych kryteriach (ECD, extended criteria donors) następujące parametry wiążą się ze zwiększonym ryzykiem niewydolności wątroby przeszczepionej:
1) wiek dawcy > 65 lat;
2) stężenie sodu w surowicy < 135 mmol/L;
3) stłuszczenie wielkokropelkowe > 40%;
4) czas zimnego niedokrwienia wątroby przeszczepionej > 12h;
5) przeszczepienie części wątroby (wątroby podzielonej);
6) dawca niestabilny hemodynamicznie.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego zakwalifikowanego do przeszczepienia wątroby do czynników ryzyka nasilenia zaburzeń świadomości w przebiegu encefalopatii wątrobowej zalicza się:
1) krwawienie do przewodu pokarmowego;
2) bakteryjne zapalenie otrzewnej;
3) niedrożne wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-układowe;
4) stosowanie benzodiazepin.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecność jakiej cechy umożliwiła nazwanie komórki komórką macierzystą?
Receptory KIR to receptory:
Jakie wskaźniki dotyczące biorcy przeszczepu ocenia się podczas kwalifikacji do przeszczepienia komórek krwiotwórczych?
Objętość komórek szpiku, której nie należy przekroczyć pobierając szpik od dawcy do przeszczepienia wynosi:
Standardowa liczba komórek CD34+ uzyskanych z krwi obwodowej dawcy wymagana do przeszczepienia krwiotwórczego to:
Do oceny chimeryzmu po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych można wykorzystywać różnice następujących cech między dawcą a biorcą, z wyjątkiem:
Fotofereza zewnątrzustrojowa to metoda leczenia:
Przeciwciała anty-HLA mogą być obecne u biorcy przeszczepu krwiotwórczego na skutek:
1) transfuzji krwi;
2) ciąży;
3) wcześniejszych przeszczepień;
4) mogą występować naturalnie;
5) uogólnionych infekcji bakteryjnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
W systemie alokacji - KDPI (kidney donor profile index), na podstawie oceny 10 parametrów zmarłego dawcy ocenia się w którym percentylu pobranych i przeszczepionych w ostatnim roku narządów mieści się dana nerka (pod względem ryzyka utraty czynności w ciągu roku od przeszczepienia). Za marginalne uznaje się narządy z KDPI:
Dawca po rozpoznaniu śmierci mózgu, po kontrolowanym zatrzymaniu krążenia, to dawca kategorii: