Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
W analizie retrospektywnej pacjentów z miastenią o zaostrzeniach choroby świadczyć może to, że:
1) zastosowano u pacjenta immunoglobuliny i.v.;
2) przeprowadzono u pacjenta zabieg plazmaferezy;
3) wykonano u pacjenta badanie gazometryczne;
4) wykonywano u pacjenta badanie w kierunku obecności autoprzeciwciał przeciw mięśniowo-specyficznemu receptorowi kinazy tyrozyny (anty-MuSK);
5) pacjent był intubowany.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przed zastosowaniem leku z grupy przeciwciał monoklonalnych anty-CD20 w terapii stwardnienia rozsianego należy:
W standardach kwalifikacji do leczenia udarów niedokrwiennych mózgu metodą trombektomii mechanicznej powstałych wtórnie do badania DAWN uwzględnione są następujące badania neuroobrazowe:
1) badanie spektroskopowe protonowe rezonansu magnetycznego (1HMRS);
2) DWI (obrazowanie dyfuzyjne rezonansu magnetycznego - ocena restrykcji dyfuzji);
3) angio-TK (badanie angiograficzne tomografii komputerowej);
4) angio-RM (badanie angiograficzne rezonansu magnetycznego);
5) badanie perfuzyjne TK (badanie perfuzyjne tomografii komputerowej).
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona obejmuje podaż:
1) omaweloksolonu;
2) amifamprydyny;
3) immunoglobulin dożylnie;
4) efgartigimodu alfa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące prowadzenia pacjentek chorujących na stwardnienie rozsiane w wieku rozrodczym:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące choroby Gauchera:
1) jest spowodowana niedoborem enzymu lizosomalnej cerebrozydazy;
2) w jej przebiegu dochodzi do odkładania się w tkankach glukozyloceramidu;
3) leczenie opiera się głównie na enzymatycznej terapii zastępczej;
4) w terapii mają też zastosowanie leki z grupy inhibitorów syntazy glukozyloceramidu;
5) dziedziczy się w sposób autosomalny recesywny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia uogólnionej postaci miastenii kierując się zapisami programu lekowego „Leczenie chorych z uogólnioną postacią miastenii” (zał.157):
1) rytuksymab, efgartigimod alfa i rawulizumab mogą być włączane niezależnie od odpowiedzi klinicznej na stosowane u pacjentów sterydy;
2) leczeni mogą być pacjenci powyżej 18. roku życia z rozpoznaniem miastenii (G.70 wg ICD-10) niezależnie od nasilenia objawów choroby;
3) efgartigimod alfa i rawulizumab mogą być stosowane zarówno w miastenii seropozytywnej, jak i seronegatywnej;
4) rytuksymab może być stosowany tylko u pacjentów seropozytywnych z dodatnim wynikiem badania na obecność przeciwciał przeciw receptorowi acetylocholiny (AChR);
5) przed włączeniem rytuksymabu należy wykonać test na obecność antygenu HBs i oznaczyć przeciwciała anty-HBc, any-HBs oraz anty-HCV.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 51-letniego mężczyzny od tygodnia postępują zaburzenia chodu. W badaniu neurologicznym stwierdza się ataksję kończyn i chodu, brak odruchów głębokich w czterech kończynach i ograniczenie ruchomości gałek ocznych we wszystkich kierunkach. Nie ma niedowładu kończyn ani zaburzeń wyższych czynności nerwowych. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Mężczyźni chorujący na stwardnienie rozsiane muszą stosować antykoncepcję w trakcie leczenia:
1) interferonem beta;
2) natalizumabem;
3) kladrybiną;
4) mitoksantronem;
5) modulatorami receptora S1P.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące ratunkowego stentowania tętnicy szyjnej wewnętrznej w odcinku zewnątrzczaszkowym w ostrym udarze niedokrwiennym mózgu:
Która z cech jest typowa dla zespołu sztywności uogólnionej (stiff person syndrome)?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące autoimmunologicznego zapalenia mózgu wywołanego przez przeciwciała przeciw powierzchniowym antygenom neuronalnym:
1) zazwyczaj pierwszymi objawami choroby są zaburzenia zachowania, zaburzenia poznawcze i objawy psychotyczne;
2) w przypadku zapalenia z obecnością przeciwciał anty-CASP może wystąpić neuromiotonia i zespół Morvana;
3) w przypadku zapalenia z obecnością przeciwciał anty-LGI-1 często występują dystoniczne drgawki twarzowo-ramienne;
4) zapalenie z obecnością przeciwciał anty-NMDA często występuje u pacjentek z potworniakiem jajnika.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 19-letniego mężczyzny z nawracającymi bólami mięśni pojawiającymi się krótko po rozpoczęciu intensywnego wysiłku fizycznego i napadową mioglobinurią wysunięto podejrzenie choroby McArdle’a. Która z dodatkowych cech będzie przemawiać za tym rozpoznaniem?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad diagnostyki niedoboru witaminy B12:
1) stężenia witaminy B12 i kwasu foliowego powinny być oznaczane równocześnie;
2) oznaczenie homocysteiny można rozważyć jako badanie uzupełniające u pacjentów z klinicznymi objawami niedoboru, ale nierozstrzygającym wynikiem pomiaru stężenia witaminy B12 w surowicy;
3) oznaczenie kwasu metylomalonowego można rozważyć jako badanie uzupełniające u pacjentów z klinicznymi objawami niedoboru, ale nierozstrzygającym wynikiem pomiaru stężenia witaminy B12 w surowicy;
4) u chorych z istotnym podejrzeniem niedokrwistości złośliwej należy wykonać oznaczenie przeciwciał przeciw czynnikowi wewnętrznemu Castle’a;
5) w diagnostyce niedokrwistości złośliwej, rutynowe oznaczanie przeciwciał przeciw komórkom okładzinowym żołądka nie jest rekomendowane.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 33-letniej kobiety od dwóch lat postępuje niedowład ręki lewej z zanikiem krótkich mięśni ręki lewej, do którego 9 miesięcy temu dołączyło opadanie stopy z zanikiem mięśni podudzia i brakiem odruchów skokowych, a od miesiąca występuje również niewielki niedowład prostowania ręki prawej w nadgarstku. W mięśniach objętych niedowładem okresowo pojawiają się kurcze i fascykulacje. Nie ma zaburzeń czucia, objawów uszkodzenia górnego neuronu ruchowego ani zajęcia mięśni opuszkowych. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
U 61-letniego mężczyzny od 5 lat powoli postępuje osłabienie czterech kończyn, które w kończynach górnych obejmuje głównie zginacze palców i nadgarstków, a w kończynach dolnych mięśnie czworogłowe ud. Zanik niedowładnych mięśni jest wyraźny i asymetryczny. W elektromiografii stwierdzono zmiany miogenne, a aktywność CK jest zwiększona pięciokrotnie ponad górną granicę normy. Który z wyników badań pomocniczych wesprze wstępne rozpoznanie choroby?
W której z chorób nawracającym udarom niedokrwiennym towarzyszą typowe dla tych chorób zmiany skórne?
1) CADASIL;
2) choroba Fabry’ego;
3) choroba moyamoya;
4) dysplazja włóknisto-mięśniowa;
5) toczeń rumieniowaty układowy;
6) zespół Sneddona.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 21-letniego mężczyzny od kilku lat występuje proksymalny niedowład czterech kończyn, któremu towarzyszą ataksja i miokloniczne napady padaczkowe. W elektromiografii potwierdzono cechy uszkodzenia miogennego. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
U 41-letniej pacjentki występuje jednostronne odstawanie łopatki, widoczne głównie podczas unoszenia wyprostowanych kończyn górnych do przodu, niewidoczne zaś w spoczynku. Objaw ten wskazuje na uszkodzenie nerwu:
W której z chorób zaburzenia ruchomości gałek ocznych stanowią istotny objaw kliniczny ułatwiający rozpoznanie?
1) choroba Niemanna-Picka typu C;
2) encefalopatia Wernickego;
3) postępujące porażenie nadjądrowe;
4) udar przysadki mózgowej;
5) zespół Kearnsa-Sayre’a;
6) zespół Millera Fishera.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z nieprawidłowości w badaniach elektrofizjologicznych są stwierdzane w typowych przypadkach zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona (CMAP - złożony ruchowy potencjał czynnościowy)?
1) duża wyjściowa amplituda CMAP;
2) zwiększony jitter w elektromiografii pojedynczego włókna;
3) dekrement w próbie powtarzanej stymulacji z częstotliwością 3 Hz;
4) zwiększenie amplitudy CMAP o >100% po maksymalnym wysiłku;
5) zwiększenie amplitudy CMAP w próbie powtarzanej stymulacji z częstotliwością >10 Hz.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 23-letniej kobiety od około 3 lat powoli postępuje utrwalony proksymalny niedowład kończyn dolnych połączony z okresowym bólem kończyn dolnych i cechami niewydolności oddechowej. Aktywność CK jest zwiększona 3-krotnie ponad górną granicę normy, a w elektromiografii stwierdza się nieprawidłowości miogenne w proksymalnych mięśniach kończyn dolnych i aktywność spoczynkową w mięśniach przykręgosłupowych. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
U 57-letniego mężczyzny w sposób podostry postępuje zespół objawów w postaci neuromiotonii, zaburzeń snu, zaburzeń świadomości i zaburzeń czynności autonomicznych. Które z badań pomocniczych należy wykonać, aby potwierdzić najbardziej prawdopodobną przyczynę tej choroby?
W której z chorób złącza nerwowo-mięśniowego zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego są typowym objawem klinicznym?
1) botulizm;
2) miastenia z przeciwciałami anty-AChR;
3) miastenia z przeciwciałami anty-MuSK;
4) wrodzony zespół miasteniczny spowodowany defektami receptora acetylocholiny;
5) zatrucie środkami fosforoorganicznymi;
6) zespół miasteniczny Lamberta-Eatona.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące krążkowego bólu głowy:
1) lekiem z wyboru jest indometacyna;
2) może być stały bądź epizodyczny;
3) nigdy nie towarzyszą mu allodynia lub niedoczulica;
4) może być wieloogniskowy;
5) leczenia polega na podaniu trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych lub leków przeciwpadaczkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęściej uszkadzanym nerwem (0,3-5% wszystkich urazów głowy) w wyniku urazu głowy jest nerw:
Do przyczyn zespołu odwracalnej encefalopatii tylnej nie należy:
45-letni mężczyzna po urazie czaszkowo-mózgowym, zgłasza napadowe incydenty polegające na intensywnym uczuciu déjà vu, po których następuje kilkuminutowe zaburzenie orientacji. Który rodzaj napadu należy podejrzewać?
Które jednostki chorobowe wymagają leczenia immunosupresyjnego:
1) PANCS;
2) RCVS;
3) CADASIL;
4) PRES;
5) GCA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie są typowe cechy kliniczne zespołu Lennoxa-Gastauta?
Objawem, wskazującym na lokalizację ogniska padaczkorodnego w lewym płacie skroniowym jest:
18-letnia kobieta rano po wstaniu, w trakcie mycia zębów nagle głośno krzyknęła straciła przytomność i miała drgawki. Od roku rodzice zauważyli zmianę w zachowaniu córki - jej ruchy stały się „mniej zgrabne”, przedmioty „leciały jej z rąk”. Obserwowano drgawki rąk. Wykonane badanie biochemiczne oraz MRI były prawidłowe. W badaniu EEG stwierdzono uogólnione wyładowania pod postacią zespołu fala ostra-fala wolna z przewagą po stronie prawej. U pacjentki rozpoznano padaczkę i włączono karbamazepinę. Który rodzaj napadów należy rozpoznać u pacjentki?
U chorych z padaczką leczonych lekami przeciwpadaczkowymi zmiany nastroju i objawy depresyjne mogą wystąpić w związku ze stosowaniem:
U 57-letniego mężczyzny o godzinie 16.00 wystąpił nagły niedowład połowiczy lewostronny. Pacjent obciążony utrwalonym migotaniem przedsionków, w profilaktyce udaru niedokrwiennego mózgu przyjmuje na stałe apiksaban w dawce 2x5 mg. O godzinie 17.30 u chorego wykonano badanie TK oraz angioTK naczyń wewnątrzczaszkowych. Badanie zobrazowało obecność świeżego krwawienia o objętości 15 ml w lewym płacie skroniowym. Wystąpienie którego z objawów radiologicznych w badaniu angioTK będzie związane z podwyższonym ryzykiem ekspansji ogniska krwotocznego:
72-letni mężczyzna obciążony nieleczonym nadciśnieniem tętniczym oraz nikotynizmem zgłosił się do szpitala o godzinie 18.00. Od godziny 8.00 rano u chorego utrzymuje się niewielkiego stopnia niedowład lewej kończyny górnej oraz cechy nieznacznego uszkodzenia ośrodkowego lewego nerwu VII. NIHSS całkowity 2 pkt. W badaniu TK głowy obraz prawidłowy. Bez odchyleń w podstawowych badaniach laboratoryjnych (morfologia, układ krzepnięcia), ciśnienie tętnicze krwi 158/100 mmHg, akcja serca miarowa 88/min. Najlepszą opcją terapeutyczną dla tego chorego jest podanie, jak najszybciej:
U 82-letniego mężczyzny o godzinie 9.00 wystąpił nagły niedowład połowiczy lewostronny. Pacjent obciążony utrwalonym migotaniem przedsionków. W profilaktyce udaru niedokrwiennego mózgu przyjmuje na stałe dabigatran w dawce 2x110 mg (ostatnia dawka leku przyjęta w dniu zachorowania o godzinie 6.30). Przetransportowany do szpitala o godzinie 11.30. W badaniu TK obecny krwiak w obrębie prawego płata ciemieniowego o objętości 24 ml. Ciśnienie tętnicze krwi 130/82 mmHg, akcja serca niemiarowa 100/min. Najlepszą opcją terapeutyczną dla tego chorego jest podanie:
88-letni pacjent z udarem niedokrwiennym lewej półkuli mózgu, ze znanym klinicznie migotaniem przedsionków oraz chorobą tętnic obwodowych, został przyjęty do szpitala poza oknem czasowym do leczenia reperfuzyjnego. Deficyt neurologiczny przy przyjęciu oceniono na 14 pkt. w skali NIHSS. W 6 dobie hospitalizacji u chorego włączono doustny lek przeciwkrzepliwy. Do czasu włączenia doustnej terapii przeciwkrzepliwej w świetle najnowszych wytycznych najlepszą opcją terapeutyczną dla tego chorego jest:
74-letni pacjent został przyjęty na oddział udarowy ze względu na wystąpienie w dniu poprzednim 60-minutowego epizodu umiarkowanie nasilonego niedowładu lewych kończyn z towarzyszącymi zaburzeniami mowy o typie dyzartrii. Chory dotychczas nieleczony przewlekle, bez obciążeń internistycznych. W chwili przyjęcia na oddział udarowy pacjent bez ogniskowego deficytu neurologicznego. W badaniu TK głowy bez cech świeżego niedokrwienia mózgu. W wykonanym badaniu EKG migotanie przedsionków z akcją komór 100/min rozpoznane de novo. Najlepszym postępowaniem terapeutycznym dla tego chorego w dniu przyjęcia będzie:
38-letnia pacjentka została przyjęta na oddział udarowy ze względu na wystąpienie silnych dolegliwości bólowych głowy, napadu padaczkowego oraz długotrwałych zaburzeń przytomności. W wywiadzie: doustna antykoncepcja. W badaniu neurologicznym: chora z zaburzeniami ilościowymi świadomości - sennością patologiczną, niedowład połowiczy lewostronny, niedowidzenie lewostronne, ośrodkowe uszkodzenie nerwu VII lewego. W badaniu TK widoczne ognisko krwotoczne zlokalizowane w okolicy korowej oraz podkorowo przysierpowo o wielkości 35x40 mm. W opcji naczyniowej tomografii: zakrzepica zatoki strzałkowej górnej oraz żył korowych. Według najnowszych wyników badań najlepszą opcją terapeutyczną dla tej chorej w fazie ostrej jest:
Które z odchyleń w zapisie wzrokowych potencjałów wywołanych należy stwierdzić u pacjenta z zapaleniem nerwu wzrokowego?
1) brak fali P100;
2) wydłużona latencja fali P100;
3) skrócona latencja fali P100;
4) zwiększona amplituda fali (P100);
5) zmniejszona amplituda fali (P100).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wykładnikiem ostrego odnerwienia mięśnia wskutek uszkodzenia aksonu ruchowego jest obecność w zapisie elektromiograficznym (EMG):
Głównym wskazaniem do wykonania pilnego badania EEG u pacjenta z ostrymi zaburzeniami świadomości jest:
41-letni pacjent hospitalizowany na oddziale kardiologii z powodu pogorszenia tolerancji wysiłku, utraty masy ciała oraz stanów podgorączkowych występujących od 2 miesięcy, dotychczas zdrowy, bez obciążeń internistycznych. W badaniach laboratoryjnych przy przyjęciu do szpitala CRP 114 mg/L, WBC 12 tys./µl, gorączka 38,2°C. W badaniu echokardiograficznym cechy wegetacji na zastawce aortalnej o wielkości 12x4 mm. W posiewie krwi wyhodowano Staphylococcus aureus, rozpoczęto antybiotykoterapię empiryczną. W trzeciej dobie hospitalizacji na oddziale kardiologii, o godzinie 6.40 u chorego wystąpił nagły niedowład połowiczy prawostronny oraz zaburzenia mowy o typie dysfazji. Całkowity deficyt neurologiczny oceniono na 12 pkt. w skali NIHSS. O godzinie 7.10 wykonano pilne badanie TK głowy oraz angioTK naczyń mózgowych. W badaniu TK głowy bez istotnej patologii, wykluczono obecność krwawienia. W badaniu angioTK drożność głównych naczyń wewnątrzczaszkowych zachowana. Dostępne są wyniki badań laboratoryjnych z dnia poprzedniego z godzin porannych (m.in. płytki krwi 125 tys./µl, układ krzepnięcia prawidłowy). Wskaż dalszą ścieżkę diagnostyczno-terapeutyczną dla tego chorego:
Które z nieprawidłowości stwierdzonych w badaniu elektroneurograficznym (ENG) zawarte jest w elektrodiagnostycznych kryteriach EAN/PNS z 2021 roku przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP)?
Które z odchyleń stwierdzanych w badaniu elektroneurograficznym (ENG) to objaw demielinizacji?
1) zwolnienie szybkości przewodzenia;
2) zwiększona dyspersja czasowa potencjału;
3) wydłużenie latencji ruchowej/czuciowej;
4) blok przewodzenia;
5) znaczne obniżenie amplitudy potencjału.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wirus Johna Cunninghama (JCV) odpowiedzialny jest za katastrofalne zakażenie oportunistyczne mózgu, znane jako postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML). Początkowo PML opisywano w przebiegu chorób limfoproliferacyjnych, następnie w zawansowanym stadium HIV. Ostatnie lata to jednak wzrost reaktywacji JCV i występowania PML w wyniku stosowanego leczenia biologicznego. Który z leków ma najistotniejsze znaczenie i wiąże się z największym ryzykiem rozwoju PML?
Stwardnienie rozsiane przebiega klinicznie pod postacią różnych fenotypów. Rozpoznanie określonego fenotypu ma istotne znaczenie ze względu na wybór leku w ramach terapii modyfikującej chorobę. Obecnie dysponujemy jedynie jednym lekiem, który ma wskazanie zarówno w leczeniu postaci rzutowo-remisyjnej jak i pierwotnie postępującej stwardnienia rozsianego. Jest to:
U 35-letniej kobiety z powodu nawracających dolegliwości bólowych głowy wykonano badanie MR mózgowia. Badanie uwidoczniło charakterystyczne dla stwardnienia rozsianego zmiany demielinizacyjne pod postacią dobrze odgraniczonych i owalnych ognisk, spełniające 3 z 4 kryteriów radiologicznych Barkhofa, które nie pasowały do wzorca zmian naczyniowych. W badaniu przedmiotowym nie wykazano jakichkolwiek cech uszkodzenia układu nerwowego. W trakcie dalszej diagnostyki u chorej wykonano następnie badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, w którym stwierdzono obecność prążków oligoklonalnych przy ich braku w surowicy. Na podstawie obrazu klinicznego i wyników badań postawiono rozpoznanie:
Warunkiem rozpoznania seronegatywnego zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia (NMOSD) jest m.in. stwierdzenie obecności przynajmniej dwóch kluczowych zespołów objawów klinicznych w przebiegu co najmniej jednego rzutu choroby. Kluczowe objawy kliniczne konieczne do postawienia powyższego rozpoznania to:
1) zapalenie nerwów wzrokowych;
2) ostre zapalenie rdzenia kręgowego;
3) zespół uszkodzenia pola najdalszego;
4) ostry zespół uszkodzenia pnia mózgu;
5) narkolepsja lub ostry zespół uszkodzenia międzymózgowia.
Prawidłowa odpowiedź to:
U chorego z objawami zapalenia rdzenia kręgowego, w badaniu rezonansu magnetycznego stwierdzono w odcinku piersiowym rdzenia obecność długiej zmiany (powyżej trzech segmentów), hiperintensywnej w obrazach T2-zależnych z obecnością objawu trójzębu po podaniu środka kontrastującego. Taki obraz charakterystyczny jest dla:
U 20-letniej pacjentki, z rozpoznanym potworniakiem jajnika wystąpiły szybko narastające objawy psychotyczne. W następnych dniach dołączyły się napady padaczkowe, dyskinezy, pojawiła się hipowentylacja oraz narastające zaburzenia stanu świadomości do śpiączki włącznie. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Wzmocnienie opon mózgowo-rdzeniowych w badaniu rezonansu magnetycznego mózgowia typowo może wskazywać na rozpoznanie:
Choroba z obecnością przeciwciał przeciw glikoproteinie mieliny oligodendrocytów (MOGAD) jest ostatnio wyodrębnioną jednostką nozologiczną zaliczaną do pierwotnych chorób demielinizacyjnych. Ze względu na zróżnicowany obraz kliniczny w diagnostyce różnicowej wymagane jest m.in. uwzględnienie stwardnienia rozsianego oraz zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia. Który z zespołów klinicznych występuje najczęściej w przebiegu MOGAD u dorosłych?
Typowym objawem dla choroby ze spektrum neuromyelitis optica (NMOSD) mogą być:
1) napady padaczkowe;
2) parapareza spastyczna;
3) parapareza wiotka;
4) zamazane widzenie;
5) uporczywe wymioty.
Prawidłowa odpowiedź to:
Opis typowych zmian radiologicznych w obrazach T2-zależnych dla stwardnienia rozsianego w badaniu MRI mózgowia to:
1) średnica około 3-15 mm;
2) kształt okrągły;
3) lokalizacja okołokomorowa, most;
4) lokalizacja stożek rdzeniowy;
5) lokalizacja układ limbiczny.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu objawowym zespołu przewlekłego zmęczenia w przebiegu stwardnienia rozsianego znajduje zastosowanie:
Do leków o wysokiej skuteczności, tzw. HETA (Highly Effective Treatment Agents), dla rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) nie należy:
Przy podejrzeniu stwardnienia rozsianego i obecności dodatkowych objawów klinicznych w postaci współistniejącej polineuropatii, korzeniowego zespołu bólowego poprzedzającego wystąpienie objawów ośrodkowych oraz obustronnego porażenia nerwu twarzowego diagnostyka różnicowa powinna obejmować w pierwszej kolejności oznaczenie przeciwciał:
1) przeciw Borrelii w surowicy;
2) przeciw Borrelii w PMR;
3) przeciw dwuniciowemu DNA (anty-dsDNA) w surowicy;
4) anty-AQP4 w surowicy;
5) anty-MOG w surowicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do typowych objawów stwardnienia rozsianego należą:
1) zaburzenia widzenia wynikające z jednostronnego pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego;
2) zaburzenia widzenia wynikające z obustronnego pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego;
3) objawy tzw. triady Charcota;
4) afazja;
5) napady padaczkowe;
6) niedowład piramidowy;
7) niedowład wiotki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Satralizumab w ramach programu lekowego B.138. FM NFZ w terapii NMOSD może być zastosowany u pacjentów:
75-letnia pacjentka zauważyła postępującą od kilkunastu, z nasileniem od kliku miesięcy uogólnioną sztywność, spowolnienie, problemy z chodzeniem oraz bolesne wykręcanie palców lewej ręki z ich przymusowym ustawianiem w przeproście oraz bolesne wykręcanie lewej stopy, szczególnie w zakresie palców, a także problemy z posługiwaniem się lewą ręką (np. podczas zapinania guzików). Z powodu przeprostu palców lewej ręki (szczególnie IV i V) była diagnozowana ortopedycznie, nie stwierdzono przyczyn ortopedycznych. Pacjentka miała też wrażenie pieczenia skóry w obrębie karku promieniujące wzdłuż kręgosłupa oraz przeczulicę szczególnie w obrębie stóp. Zauważyła również postępujące problemy z pamięcią świeżą oraz częste potykanie się. Na oddziale reumatologicznym wykluczono przyczyny reumatologiczne dolegliwości. Rok temu przebyła operację oponiaka prawego skrzydła mniejszego kości klinowej z plastyką ubytku kości. W badaniu neurologicznym stwierdzono z odchyleń: spowolnienie psychoruchowe, mowa nieco niewyraźna ściszona, sztywność osiową, twarz hipomimiczna, siła mięśniowa kończyn górnych i dolnych dystalnie obniżona symetrycznie 4/5, napięcie wzmożone w lkg typu pozapiramidowego, palce lewej ręki w ułożeniu dystonicznym (w przeproście bolesnym dla chorej), dysdiadochokineza l>>p, bradykinezja l>p, brak OA. Podczas badania zgłaszała bolesny skurcz w palcach lewej stopy, problemy z zainicjowaniem wstawania z łóżka, wymagała podparcia, próba Romberga nieco chwiejna, chód magnetyczny, drobnymi kroczkami, bez współruchów kkg, tendencja do propulsji. W badaniu MRI głowy z kontrastem uwidoczniono drobne niezbyt liczne zmiany o charakterze naczyniopochodnym oraz niewielki zanik okolicy ciemieniowej. W badaniu neuropsychologicznym nieznaczne, uogólnione obniżenie funkcjonowania poznawczego pacjentki na podłożu zmian organicznych OUN z dominującymi trudnościami w obszarze funkcji wykonawczych, procesów wzrokowo-przestrzennych oraz praksji, przy wyraźnym spowolnieniu psychoruchowym. Po zastosowaniu lewodopy do dawki 50 mg uzyskano niewielką poprawę w zakresie sztywności osiowej. Które badanie dodatkowe byłoby najważniejsze w tym momencie?
Wskazaniem do leczenia immunoglobulinami w miastenii jest:
55-letnia pacjentka chorująca na migotanie przedsionków (przyjmowała z tego powodu dabigatran o 7.00 i 19.00 +/- 1 godzina) obudziła się o godzinie 7.00 z objawami udaru pod postacią afazji czuciowo-ruchowej i niedowładu prawostronnego (4/5 w skali MRC). Syn natychmiast wezwał ZRM. Wg relacji syna miała położyć się spać ostatniego wieczoru o godzinie 22.00 (oglądali razem telewizję), a także podał, że chora wg zaleceń chirurga od 2 dni nie stosowała leku przeciwkrzepliwego z powodu planowanego zabiegu usunięcia pęcherzyka żółciowego z powodu kamicy, natomiast przyjmowała heparynę frakcjonowaną 1x/dobę rano, syn nie znał dawki. Do tej pory była samodzielna. Na izbę przyjęć była przywieziona o godzinie 7.30. Oceniona wg NIHSS na 4 pkt. Na podstawie badania CT głowy wykluczono krwawienie wewnątrzczaszkowe. Które badania dodatkowe są najważniejsze w tym momencie?
24-letnia pacjentka od około pół roku zaczęła uskarżać się na prawie codzienne bóle głowy o charakterze ucisku i obręczy, a inne obejmujące połowę głowy, pulsujące z nudnościami, nasilające się przy wysiłku. Bóle głowy zmniejszają swoje natężenie po zastosowaniu leków przeciwbólowych dostępnych w aptece bez recepty. Wiadomo też, że pierwsze bóle głowy z wymiotami, foto- i fonofobią występowały już w liceum. Podawała też, że miała w ciągu ostatnich kilku miesięcy wykonane badanie CT głowy z kontrastem, które nie wykazało zmian. Podawała też, że niedawno straciła pracę. Która z dalszych ścieżek postępowania jest najbardziej optymalna dla pacjentki?
Do przyczyn anizokorii i nieprawidłowej reakcji źrenic na światło należy:
1) zapalenie tęczówki;
2) zapalenie zwoju rzęskowego;
3) reakcja na fizostygminę i pilokarpinę;
4) napad klasterowego bólu głowy;
5) zatrucie jadem kiełbasianym.
Prawidłowa odpowiedź to:
Meningoza jest procesem chorobowym:
1) ze średnią przeżywalnością wynoszącą kilka-kilkanaście tygodni;
2) dotyczącym do 10% pacjentów z chorobą nowotworową;
3) najczęściej występującym w przypadku nowotworów układów krwiotwórczego i chłonnego;
4) przebiegającym w dwóch postaciach - rakowatości opon mózgu i rdzenia kręgowego oraz nowotworowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;
5) o najczęstszej lokalizacji komórek nowotworowych w okolicy zbiorników podstawy mózgu, tylnego dołu czaszki oraz okolicy ogona końskiego.
Prawidłowa odpowiedź to:
31-letnia kobieta zgłosiła się do neurologa z powodu bólów głowy, które występują u niej od kilku lat, ale w ostatnich miesiącach zwiększyły swoją częstotliwość. Mają charakter tępy, uporczywy, zlokalizowane są symetrycznie w okolicy czołowo-skroniowo-ciemieniowej. Nie towarzyszą im nudności, wymioty oraz nadwrażliwość zmysłowa, a aktywność fizyczna nie nasila bólu. Często prowokowane są głodem i odprężeniem po stresie. W ciągu ostatnich 3 miesięcy u pacjentki występowało średnio 15 dni z bólem głowy, a w wykonanym badaniu MRI głowy nie wykazano nieprawidłowości. Wskaż właściwe rozpoznanie i postępowanie w przypadku tej pacjentki:
55-letni pacjent, nałogowo palący papierosy, zgłosił się na izbę przyjęć z powodu trwającego od kilku miesięcy bólu i drętwienia w zakresie lewej kończyny górnej od wysokości pachy dystalnie. Z tego powodu chory miał wykonane badanie RTG odcinka szyjnego kręgosłupa, w którym stwierdzono z odchyleń niewielkie obniżenie krążka międzykręgowego C5/C6. Dolegliwości uległy stopniowemu nasileniu, z tego powodu pacjent miał wykonaną 3-krotnie blokadę okolicy lewej łopatki, bez efektu. Ponadto od około 3 miesięcy odczuwał osłabienie zgięcia dłoniowego palców lewej ręki, zaburzenia czucia od strony promieniowej ramienia i przedramienia, zanik drobnych mięśni ręki lewej. Ponadto przed 3 tygodniami rodzina zaobserwowała u chorego asymetrię źrenic (lewą węższą od prawej) oraz dyskretne opadanie górnej powieki oka lewego. W wykonanym z izby przyjęć badaniu CT głowy oraz badaniu RTG stawu barkowego i RTG klatki piersiowej nie uwidoczniono zmian. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznane:
Do poradni neurologicznej zgłosiła się 58-letnia kobieta, którą kilka razy w miesiącu, zawsze około godziny 3 w nocy wybudza silny, pulsujący ból głowy zlokalizowany symetrycznie w okolicach czołowo-skroniowych. Bólowi głowy nie towarzyszą inne objawy ani dolegliwości. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące stosowania toksyny botulinowej typu A (BoNT-A) w leczeniu migreny:
Do rekomendowanych metod leczenia klasterowego bólu głowy należy:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia profilaktycznego migreny:
W leczeniu profilaktycznym migreny nie ma rekomendacji:
1) iprazochrom;
2) kandesartan;
3) erenumab;
4) toksyna botulinowa typu A;
5) pregabalina;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do postawienia rozpoznania migreny bez aury lub migreny z aurą u pacjenta musi wystąpić odpowiednio:
U 75-letniej kobiety w ciągu ostatnich 6 miesięcy ujawniło się uogólnione spowolnienie ruchowe. Na tej podstawie rozpoznano chorobę Parkinsona i zalecono terapię lewodopą w dawce dobowej 300 mg. W ciągu kolejnego roku doszło do szybkiego, w ocenie rodziny, narastania objawów niesprawności ruchowej, zwłaszcza w odniesieniu do chodu. Pojawiły się przymrożenia przy zmianie kierunku ruchu oraz upadki. Pomimo zwiększenia dawki lewodopy do 1000 mg/dobę nie obserwowano żadnej poprawy. Dodatkowo rodzina zgłosiła pojawienie się u chorej zaburzeń zachowania z dominującymi na zmianę apatią i impulsywnością. Chora zaniedbała też swój wygląd, często widać resztki jedzenia na odzieży w okolicy dekoltu. W kierunku którego z rozpoznań powinno się zweryfikować diagnozę:
Wskaż kryteria uwzględniane w rozpoznawaniu stwardnienia guzowatego:
1) wybroczyny drzazgowe i guzki Oslera;
2) obecność atraumatycznych włókniaków okołopaznokciowych;
3) ogniska skóry szagrynowej;
4) plamy na skórze typu confetti;
5) zmiany siatkówki oka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Inhibitory acetylocholinesterazy (donepezil, rywastygmina) są powszechnie stosowane w leczeniu szeregu schorzeń przebiegających z otępieniem. Nie powinny być jednak stosowane w każdym przypadku. Wskaż chorobę w przebiegu której bezwzględnie nie należy stosować leków z tej grupy, ponieważ może to doprowadzić do nasilenia zaburzeń:
Zaburzenia językowe są częstym objawem w zespołach otępiennych. Postęp wiedzy na temat postępujących zaburzeń językowych z procesach neurodegeneracyjnych pozwolił wyodrębnić nowe zaburzenie pierwotnie postępującą afazję (PPA), która w różnych wariantach może towarzyszyć schorzeniom neurodegeneracyjnym jak choroba Alzheimera czy otępienie czołowo-skroniowe. Który z wariantów językowych PPA wiąże się częściej z patologią alzheimerowską (AD) niż ze zwyrodnieniem płatowym czołowo-skroniowym (FTLD)?
Zaawansowana choroba Parkinsona wiąże się m.in. z występowaniem nasilonych fluktuacji ruchowych, które są trudne do opanowania przy zastosowaniu farmakoterapii doustnej. Która z metod leczenia zaawansowanej choroby Parkinsona jest stosowana z założenia w sposób ciągły 24 h/dobę, zatem jest wskazana szczególnie dla chorych z poranną akinezją oraz zaburzeniami snu?
Współwystępowanie ataksji z parkinsonizmem, dysautonomią i zaburzeniami zachowania snu fazy REM wskazuje najczęściej na zanik wieloukładowy (MSA). Należy jednak pamiętać, że taki obraz kliniczny może również występować w przebiegu zaniku rdzeniowo-móżdżkowego (SCA). W którym z typów zaniku rdzeniowo-móżdżkowego występujących w Polsce, obraz kliniczny jest najbardziej zbliżony do MSA?
Jedną z metod leczenia zaawansowanej choroby Parkinsona jest zabieg głębokiej stymulacji mózgu z implantacją elektrod/y, najczęściej do jądra niskowzgórzowego (STN-DBS). Osoby kwalifikowane do tego zabiegu muszą spełniać szereg kryteriów. Które z kryteriów nie jest wymagane, jeśli do zabiegu STN-DBS jest kwalifikowany pacjent z nasilonym drżeniem w przebiegu choroby Parkinsona?
Zdefiniowanie zaawansowanej fazy choroby Parkinsona pozostaje dużym wyzwaniem dla klinicystów. W ostatnich latach pojawiały się różne próby określenia momentu przejścia choroby w stadium zaawansowane. Obecnie w ramach programu lekowego B.90, który obejmuje terapie infuzyjne dla chorych w zaawansowanym stadium choroby Parkinsona przyjęto algorytm 5-2-1, uzyskany na podstawie Delphi Consensus tj. zgodnej opinii ekspertów z danej dziedziny. Który z elementów opisujących chorego z chorobą Parkinsona jest najistotniejszy przy podjęciu decyzji o rozpoznaniu zaawansowanego stadium?
Obecnie dąży się do rozpoznawania chorób neurodegeneracyjnych coraz wcześniej, już w okresie prodromalnym. Który z poniższych jest kluczowym objawem przepowiadającym konwersję do jednej z alfa-synukleinopatii (PD, MSA, DLB):
Które z kryteriów spełnione razem pozwalają postawić rozpoznanie klinicznie pewnego MSA?
1) stwierdzone zaburzenia autonomiczne pod postacią trudności w oddaniu moczu, zaleganiem (>100 ml) moczu po mikcji;
2) impotencja u mężczyzny w wieku poniżej 60 lat;
3) zespół parkinsonowski z dobra reakcją na L-Dopę;
4) zespół parkinsonowski z słabą reakcja na L-Dopę, stosowana w dawce dobowej 1000 mg przez minimum 1 miesiąc;
5) zaburzenia odruchów postawy stwierdzone w pierwszych 3 latach objawów ruchowych;
6) objaw krzyża w obrazach T2-zależnych rezonansu magnetycznego głowy;
7) objaw krzyża w obrazach FLAIR rezonansu magnetycznego głowy.
Prawidłowa odpowiedź to:
42-letnia kobieta z bólem głowy, nudnościami od 10 dni, w skali NRS ból oceniany na 7-8pkt, nie poddającym się stosowanym dotychczas lekom przeciwbólowym (NLPZ). Z wywiadu wiadomo, że przyjmuje doustną antykoncepcje hormonalną. Mając na uwadze podejrzenie zakrzepicy naczyń żylnych mózgowia wskaż właściwe postępowanie diagnostyczne:
Do najczęstszych zespołów parkinsonizm-plus należy:
1) zespół połowiczego zaniku z połowiczym parkinsonizmem;
2) wodogłowie normotensyjne;
3) parkinsonizm naczyniowy;
4) zespoły zaniku wieloukładowego (MSA);
5) postępujące porażenie nadjądrowe (PSP).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż najmniej istotny element oceny jakości opieki na oddziale udarowym wg wytycznych PTN:
Kwalifikując do leczenia trombolitycznego udaru niedokrwiennego mózgu 91-letnią kobietę rasy białej wymagającą dotychczas niewielkiej pomocy w czynnościach dnia codziennego, ważącą 40 kg, z zespołem neurologicznym zagrażającym istotną progresją niepełnosprawności i niewydolnością nerek (eGFR 25 ml/min):
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące badań laboratoryjnych krwi, które należy wykonać przed rozpoczęciem dożylnego leczenia trombolitycznego:
1) u każdego pacjenta należy wykluczyć hipoglikemię (badanie krwi żylnej);
2) u każdego pacjenta należy wykluczyć hipoglikemię (badanie krwi żylnej lub włośniczkowej);
3) u każdego pacjenta należy oznaczyć INR (badanie krwi żylnej);
4) u każdego pacjenta należy oznaczyć INR (badanie krwi żylnej lub włośniczkowej);
5) u każdego pacjenta należy wykluczyć małopłytkowość.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wytyczne PTN rekomendują trombektomię mechaniczną w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu w przypadku:
1) izolowanej niedrożności tętnicy środkowej mózgu;
2) izolowanej niedrożności tętnicy szyjnej wewnętrznej w odcinku zewnątrzczaszkowym;
3) izolowanej niedrożności tętnicy szyjnej wewnętrznej w odcinku wewnątrzczaszkowym;
4) niedrożności tętnicy szyjnej wewnętrznej w odcinku zewnątrzczaszkowym z tożstronną niedrożnością tętnicy środkowej mózgu;
5) niedrożności tętnicy szyjnej wewnętrznej w odcinku wewnątrzczaszkowym z tożstronną niedrożnością tętnicy środkowej mózgu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które preparaty są rekomendowane w wytycznych PTN w leczeniu pacjenta z ostrym samoistnym krwotokiem śródmózgowym?
1) kwas traneksamowy;
2) kwas aminokapronowy;
3) koncentrat płytek krwi;
4) witamina K;
5) koncentratu czynników zespołu protrombiny.
Prawidłowa odpowiedź to:
45-letni pacjent po pierwszym w życiu nielakunarnym udarze niedokrwiennym mózgu bez ewidentnego klasycznego czynnika etiologicznego powinien być kwalifikowany do zabiegowego zamknięcia przetrwałego otworu owalnego:
W prewencji wtórnej udaru niedokrwiennego mózgu najlepiej udokumentowaną skuteczność kliniczną ma:
W monitorowaniu leczenia pacjentów ze spastycznością kończyn z użyciem toksyny botulinowej typu A w odpowiednim programie lekowym (B.57) nie zaleca się stosowania skali:
Toksyna botulinowa jest zalecana w leczeniu spastyczności w przypadku:
MOGAD od NMOSD odróżniają wszystkie wymienione cechy, z wyjątkiem:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące ataksji rdzeniowo-móżdżkowej (SCA):
52-letni chory, praworęczny, z objawami o początku nagłym przed 3 godzinami w postaci niedowładu kończyny górnej prawej oraz afazji typu ruchowego, ale ze względnie zachowaną umiejętnością powtarzania usłyszanych wypowiedzi trafia na SOR. Wskaż najbardziej prawdopodobne wstępne rozpoznanie i wymagane badania diagnostyczne:
1) udar niedokrwienny typu lakunarnego;
2) udar niedokrwienny typu terytorialnego;
3) udar niedokrwienny w granicznej strefie unaczynienia;
4) TK głowy;
5) TK i angio-TK głowy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż najczęstsze lokalizacje powstawania przetok tętniczo-żylnych opony twardej (dAVF):
1) okolica otworu wielkiego;
2) namiot;
3) zatoka jamista;
4) zatoka poprzeczna;
5) rdzeń kręgowy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zasadniczym celem leczenia w przypadku zespołu odwracalnej encefalopatii tylnej (PRES) jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zespołu odwracalnego skurczu naczyń mózgowych (RCVS):
Potencjalne przyczyny nieskuteczności klinicznej leczenia reperfuzyjnego udaru niedokrwiennego mózgu to:
1) okluzja powstała wtórnie do patologii tkanki łącznej ściany naczynia w tym miejscu;
2) zjawisko braku powrotu przepływu (no-reflow);
3) bogata sieć naczyń kolateralnych;
4) wydolny drenaż żylny;
5) niewydolny drenaż żylny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż najwłaściwsze zestawienie częstych objawów neurologicznych związanych z niedoborem witaminy B12:
Czynnikiem pogarszającym rokowanie u chorych z tętniakiem mykotycznym mózgu jest:
1) etiologia bakteryjna;
2) etiologia grzybicza;
3) współistniejące zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
4) lokalizacja w przednim kręgu unaczynienia mózgu;
5) lokalizacja w tylnym kręgu unaczynienia mózgu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do głównych czynników rokowniczych padaczki lekoopornej nie należą:
Wskaż odosobnione zapalenie naczyń ośrodkowego układu nerwowego:
Wskaż dawkę dobową nimodypiny stosowanej doustnie w profilaktyce skurczu naczyniowego w przebiegu krwotoku podpajęczynówkowego:
Która cecha nie odpowiada malformacji jamistej (naczyniakowi jamistemu)?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące krwotoku podpajęczynówkowego spowodowanego pęknięciem tętniaka:
Który z ruchów hiperkinetycznych najlepiej odpowiada opisowi: „półdowolny, stereotypowy lub niestereotypowy, płynny”?
Który nerw z najmniejszym prawdopodobieństwem uszkadzany jest przez proces chorobowy w zatoce jamistej?
Wskaż charakterystyczne objawy zespołu uszkodzenia przedniej części rdzenia kręgowego:
Do obrazu klinicznego dystrofii twarzowo-łopatkowo-ramieniowej nie należy:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące związku polineuropatii i gammapatii:
Charakterystyczne przeciwciało związane z typową postacią przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP) to:
U 50-letniego mężczyzny z postępującym od 3 lat dystalnym osłabieniem prawej kończyny dolnej oraz nieznacznym osłabieniem kończyn górnych, z osłabionymi odruchami ścięgnistymi w kończynach dolnych i górnych oraz prawidłowym napięciem mięśniowym wykonano badanie przewodzenia we włóknach ruchowych i czuciowych nerwu pośrodkowego i nerwu strzałkowego po prawej. W badaniach stwierdzono nieznacznie obniżoną amplitudę odpowiedzi we włóknach ruchowych, bez innych nieprawidłowości. W oparciu o podany obraz kliniczny oraz powyższe badanie można wykluczyć:
1) stwardnienie zanikowe boczne;
2) wieloogniskową neuropatię ruchową;
3) dystrofię mięśniową;
4) przewlekłą zapalną polineuropatię demielinizacyjną;
5) CMT1A - choroba Charcota-Marie-Tooth 1A.
Prawidłowa odpowiedź to:
Która z chorób wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich zaburzeń rytmu serca i wymaga regularnych kontroli kardiologicznych?
1) dystrofia mięśniowa Emery`ego-Dreifussa;
2) dystrofia miotoniczna typu 1;
3) miotonia Beckera;
4) dystrofia twarzowo-łopatkowo-ramieniowa;
5) zespół Andersen-Tawila.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące dystrofii miotonicznej DM1 i DM2:
Które określenie w anatomii radiologicznej najlepiej charakteryzuje hipodensyjny obszar widoczny na obrazie TK?
[pytanie zawiera obraz ukazujący hipodensyjny obszar na zetknięciu unaczynienia tętnicy przedniej i środkowej mózgu]
Poniższa rycina przedstawia badanie nerwu strzałkowego w trzech standardowych punktach stymulacji: na poziomie stawu skokowego, poniżej stawu kolanowego w okolicy główki kości strzałkowej i powyżej stawu kolanowego. Normy do interpretacji badania: amplituda powyżej 2,5 mV, szybkość przewodzenia powyżej 40 m/s. Badanie wykonano u pacjenta zgłaszającego osłabienie zgięcia grzbietowego stopy prawej od około dwóch tygodni. Wskaż właściwy opis badania elektrofizjologicznego nerwu strzałkowego: