Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
U pacjenta z przewlekłą chorobą nerek w stadium IV nadciśnienie tętnicze stwierdza się powszechnie, a lekami powszechnie stosowanymi są blokery kanałów wapniowych głównie amlodypina i nitrendypina. U pacjenta z PChN st. IV przyjmującego amlodypinę, planując włączyć statynę, pamiętając o interakcjach lekowych należy zastosować:
U hospitalizowanego pacjenta z PChN st. IV po wykonanym badaniu radiologicznym z podaniem wewnątrznaczyniowych środków kontrastujących należy wykonać kontrolę eGFR:
Sarkoidoza nerkowa jest rzadką postacią sarkoidozy, która prowadzi do ziarniniakowego śródmiąższowego zapalenia nerek. Lekiem pierwszego wyboru w leczeniu sarkoidozy nerek są:
Sirolimus jest lekiem immunosupresyjnym - inhibitorem szlaku mTOR. Powszechnie jest stosowany u pacjentów po transplantacji nerek, ale także w stwardnieniu guzowatym. Jak wszystkie leki immunosupresyjne może wywoływać wiele działań ubocznych. Wskaż działanie, które nie jest związane z zastosowaniem tego leku:
U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek w stadiach IV i V najczęstszą przyczyna zgonu z powodów sercowo-naczyniowych jest nagła śmierć sercowa. W celu zmniejszenia ryzyka nagłej śmierci sercowej stosuje się leki wymienione poniżej, z wyjątkiem:
Wiele leków powszechnie stosowanych w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów wykazuje działanie nefrotoksyczne. Wskaż lek, który nie jest nefrotoksyczny:
Woklosporyna jest stosowanym od niedawna nowym półsyntetycznym lekiem z grupy inhibitorów kalcyneuryny. Obecnie stosuje się ją:
Krwiomocz nie jest charakterystyczny dla:
Który objaw kliniczny jest najbardziej charakterystyczny dla ostrego poinfekcyjnego kłębuszkowego zapalenia nerek?
Który obraz histopatologiczny jest typowy dla gwałtownie postępującego kłębuszkowego zapalenia nerek (RPGN)?
Która choroba układowa najczęściej prowadzi do rozwoju wtórnego kłębuszkowego zapalenia nerek?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące nefropatii błoniastej:
Które z badań jest najbardziej przydatne w różnicowaniu nefropatii IgA od innych kłębuszkowych zapaleń nerek?
Które badanie laboratoryjne ma największe znaczenie w rozpoznaniu pierwotnej nefropatii błoniastej?
1) anty-THSD7A;
2) poziom C3 w surowicy;
3) anty-PLA2R;
4) IgG4;
5) ds-DNA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z obrazów w biopsji nerki jest najbardziej typowy dla aktywnej nefropatii toczniowej klasy IV (wg ISN/RPS)?
Które przeciwciała są najbardziej przydatne dla monitorowania aktywności nefropatii toczniowej?
Które badanie jest kluczowe w rozpoznaniu glomerulopatii włókienkowej?
Która cecha kliniczna jest najbardziej typowa dla zespołu Alporta?
Która cecha laboratoryjna najczęściej towarzyszy błoniasto-rozplemowemu KZN?
Cystynuria:
1) jest chorobą dziedziczoną autosomalnie dominująco;
2) najczęściej objawia się po 20. roku życia;
3) daje dodatni wynik próby Branda;
4) sprzyja występowaniu kamicy cystynowej;
5) w leczeniu zaleca się utrzymywanie zasadowego odczynu moczu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące dializacyjnego zapalenia otrzewnej:
1) może być spowodowane translokacją bakterii jelitowych po wykonaniu kolonoskopii bez wcześniejszego podania antybiotyku;
2) najczęściej czynnikiem etiologicznym jest bakteria Gram ujemna;
3) leczenie zapalenia prowadzi się przez minimum 5 dni;
4) wymaga różnicowania m.in. z perforacją uchyłka jelita grubego, zapaleniem wyrostka robaczkowego, ostrym zapaleniem trzustki;
5) w przypadku grzybiczego zapalenia otrzewnej nie ma wymogu usunięcia cewnika otrzewnowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Charakterystycznym mechanizmem patogenetycznym glomerulopatii C3 jest:
Które leki nie wywołują nadciśnienia tętniczego?
45-letni mężczyzna zgłasza się na SOR z powodu osłabienia i nudności. W badaniach stężenie kreatyniny w surowicy wynosi 7,2 mg/dL (przed 7 tygodniami 1,0 mg/dL), potasu 7,4 mmol/L, a pH 7,25 ze stężeniem wodorowęglanów 14 mmol/L. W EKG widoczne poszerzenie zespołów QRS i spiczaste załamki T. Mimo zastosowania glukozy z insuliną, wodorowęglanu oraz β₂-mimetyku stężenie potasu nie uległo obniżeniu. Jaka powinna być kolejna decyzja terapeutyczna?
Które z grup leków mogą powodować nietrzymanie moczu?
Wyróżnia się pięć odmian histologicznych FSGS. Wskaż odmianę o najgorszym rokowaniu:
Do jakich stężeń mocznika należy dążyć u ciężarnej leczonej hemodializami?
Czynnikami ryzyka niedokrwienia mięśnia sercowego w przewlekłej chorobie nerek są:
1) przerost mięśnia lewej komory serca;
2) stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny;
3) niedokrwistość;
4) stosowanie β-blokerów;
5) zaburzenia elektrolitowe u chorych hemodializowanych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania biopsji nerki jest:
1) podwyższone ciśnienie tętnicze krwi;
2) brak zgody pacjenta;
3) niedokrwistość ze stężeniem hemoglobiny 10.1 g/dl;
4) obustronne wodonercze;
5) skaza krwotoczna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wpływ na stężenie cystatyny C w surowicy krwi mają:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia preparatami stymulującymi erytropoezę (ESA):
1) u pacjentów dializowanych powinno się stosować terapię ESA, aby uniknąć obniżenia wartości stężenia hemoglobiny poniżej 10 g/dl;
2) u pacjentów z PChN nie powinno się kontynuować terapii ESA przy stężeniu hemoglobiny powyżej 11,5 g/dl;
3) u chorych hemodializowanych niedobór żelaza w organizmie rozpoznaje się, gdy stężenie ferrytyny i wysycenie transferryny żelazem (TSAT) wynoszą odpowiednio: ferrytyna <300 ng/ml i TSAT <20%;
4) w czynnościowym niedoborze żelaza wysycenie transferryny żelazem (TSAT) i stężenie ferrytyny najczęściej wynoszą odpowiednio: TSAT <20%, ferrytyna zazwyczaj 300-800 ng/ml;
5) w przypadku braku odpowiedzi na ESA można zastosować czynnik indukowany hipoksją (HIF), mający lepszy wpływ na gospodarkę żelazową u chorych z czynnościowym niedoborem żelaza.
Prawidłowa odpowiedź to:
Czynniki indukowane hipoksją (HIF) zostały wprowadzone do terapii niedokrwistości u chorych z przewlekłą chorobą nerek. Ich działanie w niektórych aspektach różni się od dotychczas stosowanych czynników stymulujących erytropoezę. Wskaż fałszywe stwierdzenia:
1) HIF działają poprzez pobudzenie prekursorów erytropoezy w szpiku do produkcji erytropoetyny (EPO);
2) inhibitory HIF-PHI (Hypoxia Inducible Factor-Prolyl Hydroxylase Inhibitors, inhibitory hydroksylazy prolilowej) odwracalnie hamują aktywność enzymu odpowiedzialnego za inaktywowanie czynnika HIF, a poprzez to zwiększają m.in. syntezę endogennej EPO;
3) inhibitory HIF-PHI mają niekorzystny wpływ na gospodarkę żelazową i w czasie ich stosowania zapotrzebowanie na podaż żelaza jest większe niż przy tradycyjnych ESA;
4) inhibitory HIF można stosować doustnie i dożylnie;
5) pacjenci nieodpowiadający na terapię ESA z powodu obecności stanu zapalnego mają szansą na odpowiedź na leczenie inhibitorem HIF ze względu na korzystny wpływ na gospodarkę żelazową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące mikroangiopatii zakrzepowej (TMA):
1) kliniczna prezentacja TMA jest wynikiem hemolizy oraz niedokrwiennego uszkodzenia narządów i zależy od podłoża choroby;
2) w TMA występuje małopłytkowość (spowodowana agregacją i zużyciem trombocytów; PLT <150x109/l lub zmniejszenie liczby płytek krwi o ponad 25% wartości wyjściowej, niedokrwistość hemolityczna (mikroangiopatyczna anemia hemolityczna, Microangiopatic Hemolytic Anemia, MAHA), AKI (zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy, białkomocz, krwinkomocz);
3) obecność tzw. schistocytów we krwi obwodowej, co jest objawem laboratoryjnym charakterystycznym dla hemolizy zewnątrznaczyniowej, podwyższone stężenie bilirubiny w surowicy (przewaga bilirubiny bezpośredniej);
4) wzrost aktywności dehydrogenazy mleczanowej (Lactic Dehydrogenase, LDH), zmniejszone lub nieoznaczalne stężenie haptoglobiny;
5) dodatni bezpośredni test antyglobulinowy (Coombsa).
Prawidłowa odpowiedź to:
Do wstępnego różnicowania plamicy zakrzepowo-małopłytkowej i zespołu hemolityczno-mocznicowego należy posługiwać się skalą Plasmic score. Prawdopodobieństwo ciężkiego (<10%) niedoboru ADAMTS13 podejrzewa się w przypadku uzyskania następującej liczby punktów: 0-4: niskie, 5: pośrednie, 6-7: wysokie (prawdopodobieństwo 65-85%). Wskaż za co przyznawany jest 1 punkt:
1) stężenie kreatyniny <2 mg/dl;
2) liczba płytek <100 000/μl;
3) obecność nowotworu;
4) obecność hemolizy;
5) brak przeszczepu narządowego lub komórek krwiotwórczych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Mikroangiopatia zakrzepowa (TMA) po przeszczepieniu nerki (potransplantacyjna TMA) może być spowodowana przez nawrót TMA i de novo TMA. Wskaż przyczyny de novo TMA:
1) TMA de novo (aHUS de novo);
2) stosowanie inhibitorów kalcyneuryny (cyklosporyna A, takrolimus);
3) stosowanie inhibitorów mTOR;
4) odrzucanie przeszczepu zależne od przeciwciał (ABMR);
5) zakażenia wirusowe (CMV, HCV, parwowirus B19, BKV).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące stwardnienia guzowatego (TSC):
1) jest chorobą dziedziczoną w sposób autosomalnie recesywny, a więc ryzyko przekazania choroby potomstwu przez osobę chorą wynosi 50%;
2) choroba spowodowana jest mutacją z utratą funkcji w genie TSC1 lub TSC2. Mutacje w genie TSC1 kodującym tuberynę, wiążą się z cięższym przebiegiem choroby;
3) nerkowe manifestacje TSC są częstsze w wieku dorosłym i obejmują obecność naczyniakomięśniakotłuszczaków (AML, angiomyolipoma) oraz torbieli nerek;
4) u pacjentek z bezobjawowym AML >8 cm, z podwyższonym ryzykiem krwawienia (np. ze względu na obecność mikrotętniaków), przed planowaną ciążą zaleca się postępowanie prewencyjne (chirurgiczne lub endowaskularne);
5) chorobę leczy się inhibitorem mTOR, który stosuje się również w ciąży.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące stosowania leków immunosupresyjnych w ciąży:
1) mykofenolany nie są zalecane w ciąży, są teratogenne u ludzi, powodują poronienia i wady wrodzone. Przed rozpoczęciem leczenia MPA konieczne jest uzyskanie negatywnego wyniku testu ciążowego. Mykofenolany należy odstawić co najmniej 6 tygodni przed koncepcją;
2) inhibitory mTOR mają potencjał teratogenny, dlatego leki te trzeba odstawić przed planowaną ciążą;
3) nie opisano zwiększonej częstości wad wrodzonych u dzieci matek leczonych inhibitorami kalcyneuryny w porównaniu z populacją ogólną. Natomiast takrolimus może być odpowiedzialny za odwracalną nefrotoksyczność i hipokaliemię u noworodka;
4) mimo zakwalifikowania do kategorii D azatiopryna może być stosowana u kobiet w ciąży. Penetracja leku przez łożysko wynosi <10% stężeń matczynych, i wątroba płodu nie wykazuje aktywności pirofosforylazy inozynowej, enzymu konwertującego azatioprynę do jej postaci aktywnej, czyli 6-merkaptopuryny;
5) u pacjentek z niedokrwistością i hipoalbuminemią niedostosowywanie dawki takrolimusa oznacza utrzymanie niezmienionego stężenia wolnego takrolimusu. Dostosowanie dawki w celu utrzymania jego stężenia w zakresie terapeutycznym może oznaczać podwojenie stężenia wolnego takrolimusu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Tempo dyfuzji w dializatorze zależy odwrotnie proporcjonalnie od:
1) wielkości cząsteczki;
2) hematokrytu;
3) stężenia substancji w płynie dializacyjnym;
4) szybkości przepływu krwi;
5) powierzchni błony dializacyjnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent dializowany z utratą funkcji nerek własnych z powodu atypowego zespołu-hemolityczno-mocznicowego kwalifikowany jest do zbiegu transplantacji nerki. Wskaż zadania konieczne w procesie kwalifikacji:
1) pacjent powinien mieć wykonane badania genetyczne w kierunku mutacji genów kodujących układ dopełniacza oraz badanie w kierunku obecności autoprzeciwciał przeciwko wybranym składowym dopełniacza;
2) konieczna jest kwalifikacja przez Zespół Koordynujący ds. Leczenia Atypowego Zespołu Hemolityczno-Mocznicowego do programu lekowego B.95 (obejmującego ekulizumab i rawulizumab) w systemie monitorowania programów terapeutycznych (SMPT);
3) potencjalny biorca musi uzyskać kwalifikację do transplantacji nerki przez Regionalny Ośrodek Kwalifikacyjny;
4) potencjalny biorca powinien być zaszczepiony 4-walentną szczepionką przeciw szczepom Neisseria meningitidis: anty-A, -C, -Y, -W oraz szczepionką przeciwko typowi B;
5) wymagana jest remisja kliniczna objawów pozanerkowych aHUS i niedokrwistości hemolitycznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu atypowego zespołu hemolityczno-mocznicowego stosowany jest ekulizumab lub rawulizumab. Jaki jest mechanizm działania tych leków?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zespołu Alporta:
1) spowodowany jest mutacją genu łańcucha α5 kolagenu typu IV błony podstawnej kłębuszków;
2) najczęstsza postać dziedziczenia sprzężona jest z chromosomem X;
3) objawy kliniczne nefropatii częściej występują u mężczyzn niż u kobiet;
4) występuje wysokotonowa głuchota odbiorcza;
5) po transplantacji nerki mogą rozwinąć się przeciwciała anty-GBM.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż lek immunosupresyjny, który nie ma wskazań do regularnego monitorowania jego poziomu we krwi przy przewlekłym stosowaniu:
Pacjent dializowany jest kwalifikowany do retransplantacji. W jakiej sytuacji należy usunąć nieczynną nerkę przeszczepioną?
1) nefropatia BK jako przyczyna utraty przeszczepu;
2) nawracające zakażenia układu moczowego w przeszczepionej nerce;
3) odrzucanie zależne od przeciwciał z utrzymującymi się przeciwciałami DSA (przeciwko antygenom HLA dawcy) jako przyczyna utraty przeszczepu nerkowego;
4) podejrzenie nowotworu w przeszczepionej nerce;
5) zespół nietolerancji (zapalenia) niewydolnego przeszczepu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jaki jest mechanizm patogenetyczny glomerulopatii C3?
Leczeniem pierwszego wyboru w leczeniu nadciśnienia tętniczego w niecukrzycowej przewlekłej chorobie nerek jest monoterapia inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę lub antagonistą receptora angiotensyny II (ACEi lub ARB). Które leki należy dołączyć w pierwszej kolejności w przypadku konieczności leczenia przeciw nadciśnieniowego skojarzonego?
W jakiej przewlekłej chorobie nerek inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego (flozyny) nie są rekomendowane w leczeniu nefroprotekcyjnym?
Wskaż związek swoistych autoprzeciwciał z glomerulopatią:
1) pierwotna nefropatia błoniasta - przeciwciała przeciwko receptorowi fosfolipazy A2 (anty-PLA2R);
2) nefropatia zmian minimalnych - przeciwciała przeciwko trombospondynie typu 1 z domeną 7A (THSD7A);
3) nefropatia toczniowa - przeciwciała anty-Smith;
4) ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - przeciwciała przeciwko proteinazie 3 (PR3-ANCA);
5) mikroskopowe zapalenie naczyń - przeciwciała przeciw błonie podstawnej kapilar w kłębuszkach nerkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie są zalecane, docelowe wartości skurczowego ciśnienia krwi u dorosłych z PChN wg zaleceń Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego?
Jakie powinno być tempo podawania potasu w cukrzycowej kwasicy ketonowej, jeżeli pacjent ma diurezę oraz kalemie 3,6 mmol/L?
Przy powrocie do dializoterapii pacjenta z niewydolnym przeszczepem nerki należy:
1) od razu odstawić wszystkie leki immunosupresyjne;
2) odstawić od razu pochodną kwasu mykofenolowego;
3) stopniowo odstawić inhibitor kalcyneuryny;
4) zwiększyć dawkę kortykosteroidu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Woklosporyna w porównaniu z cyklosporyną:
1) jest silniejszym inhibitorem kalcyneuryny;
2) ma korzystniejszy profil metaboliczny;
3) nie ma działania nefrotoksycznego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Standardowa heparynizacja w hemodializie na przetoce z naczyń własnych to:
1) bolus 40 U/kg;
2) infuzja 500-2000 U/h do końca zabiegu;
3) infuzja 500-2000 U/h do 30 min. przed zakończeniem zabiegu;
4) bolus 40 U/kg i kolejny 40 U/kg po 2 godzinach HD.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie stężenie NaCl uzyska się, jeśli do 150 ml 0,9% NaCl doda się 50 ml 10% NaCl?
W zespole nerczycowym stężenia większości czynników krzepnięcia w osoczu zmniejszają się, z wyjątkiem:
Czynnikiem ryzyka szybszego postępu do niewydolności nerek u chorych z wrodzoną wielotorbielowatością nerek dziedziczoną autosomalnie dominująco nie jest:
Prawidłowe dobowe wydalanie białka z moczem wynosi:
35-letni kierowca zawodowy na trasach międzynarodowych zgłosił się do poradni nefrologicznej po rutynowo wykonanym w POZ USG jamy brzusznej, w którym opisano obustronnie, duże, wielotorbielowato przebudowane nerki, sięgające do dołów biodrowych. W wywiadzie rodzinnym ojciec z rozpoznaniem autosomalnie dominującej postaci zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek (ADPKD). W wywiadzie chorobowym nadciśnienie tętnicze leczone losartanem (źle kontrolowane) oraz nikotynizm. W badaniach biochemicznych kreatynina 102 µmol/l, eGFR CKD EPI 82 ml/min/1,73 m2. Chorego skierowano na rezonans magnetyczny jamy brzusznej, w którym całkowita objętość nerek (TKV) wynosiła 710 ml. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące chorego i proponowanego postępowania:
Bezwzględny niedobór żelaza rozpoznaje się u chorych hemodializowanych z powodu przewlekłej choroby nerek przy wysyceniu transferyny żelazem (TSAT) i stężeniu ferrytyny w surowicy wynoszącymi odpowiednio:
U chorych, u których dochodzi do postępującej utraty czynności nerek w przebiegu przewlekłej choroby nerek powikłania mineralne i kostne pod postacią hiperfosfatemii najczęściej pojawiają się, gdy choroba ta osiągnie okres:
21-letnia pacjentka po przebytym 2 tygodnie wcześniej ostrym zapaleniu zatok (leczona amoksycyliną z szybką poprawą) zgłosiła się na SOR z powodu długotrwałego krwawienia z nosa. Dodatkowo w wywiadzie od kilku dni znaczne osłabienie, nudności, brak apetytu, łatwe siniaczenie. W wykonanych badaniach biochemicznych: w morfologii Hb 8,1 g/dl, Ht 24%, PLT 72 tys./µl, WBC 8,2 tys./µl, kreatynina 278 µmol/l, eGFR wg CKD-EPI 20,2 mL/min/1.73 m², mocznik 17 mmol/l. Krwawienie z nosa ustąpiło po założeniu tamponady. Chora została przyjęta na oddział nefrologii, gdzie stwierdzono cechy hemolizy przy ujemnym teście Coombsa. Wyliczony PLASMIC Score 4 pkt. Nie stwierdzono toksyny Shiga w kale. Zabezpieczono krew na oznaczenie aktywności ADAMTS 13, diagnostykę aktywności dopełniacza i badania immunologiczne. Wskaż optymalne dalsze postępowanie:
Przyjmowanie którego z leków przeciwpłytkowych stosowanych w chorobach serca u dializowanych chorych ze schyłkową niewydolnością nerek z prawidłową czynnością wątroby wymaga istotnej modyfikacji dawki z uwagi na zwiększone ryzyko krwawień:
Które leki stosowane przewlekle zmniejszają ryzyko ostrego uszkodzenia nerek?
61-letni pacjent po obustronnej nefrektomii 8 lat wcześniej z powodu dwuogniskowego raka nerki, po transplantacji nerki 6 miesięcy wcześniej został przyjęty na oddział transplantologii z powodu pogorszenia funkcji nerki przeszczepionej (wzrost kreatyniny z 90 µmol/l na 210 µmol/l) z towarzyszącym pogorszeniem kontroli ciśnienia tętniczego. W podtrzymującym leczeniu immunosupresyjnym stosowano takrolimus, ewerolimus, prednizon. W wykonanej biopsji nerki przeszczepionej stwierdzono m.in. cechy mikroangiopatii zakrzepowej (TMA) z zapaleniem mikrokrążenia (MVI) w postaci glomerulitis (g2) oraz peritubular capillaritis (ptc3). Oznaczone anty-HLA wykazały obecność przeciwciał swoistych dla dawcy (DSA). Wskaż optymalne postępowanie:
27-letnia pacjentka w 28 tygodniu ciąży jest dializowana od 14 tygodnia ciąży z powodu progresji przewlekłej choroby nerek wtórnej do choroby zmian minimalnych. Hemodializy wykonywane są 7x w tygodniu po 330 min. W trakcie aktualnego zabiegu hemodializy chora zwróciła się z prośba do lekarza prowadzącego o skrócenie czasu tej i kolejnych dializ do 240 min, argumentując prośbę niskim stężeniem mocznika przed dializą (16 mmol/l). Dodatkowo, pielęgniarka zwróciła uwagę lekarzowi na incydentalne zwiększenie ciśnienia tętniczego u chorej do 180/100 mmHg. Wskaż prawidłowe postępowanie:
55-letni pacjent ze schyłkową chorobą nerek na tle pierwotnej nefropatii błoniastej, po transplantacji nerki 12 lat wcześniej, trafił na oddział transplantologii z powodu kryzy nadciśnieniowej. W badaniach stwierdzono pogorszenie funkcji nerki przeszczepionej z towarzyszącą anemizacją (Hb 10,2 g/dl) i hiperfosfatemią. W przewlekłym leczeniu immunosupresyjnym stosowano cyklosporynę, mykofenolan mofetylu i prednizon. W biopsji nerki przeszczepionej stwierdzono duże zaawansowanie zmian przewlekłych (IFTA3, zwielokrotnienie błony podstawnej kapilar okołocewkowych i włóknienie błony wewnętrznej arterioli) wraz z linijnymi złogami C4d w kapilarach okołocewkowych (C4d2). W surowicy chorego stwierdzono przeciwciała swoiste dla dawcy (DSA). Odczyn SV40 ujemny. Wskaż najbardziej prawdopodobną przyczynę opisanego obrazu klinicznego:
45-latek, który 2 dni wcześniej przebiegł półmaraton trafił na SOR z powodu zmniejszonej ilości oddawanego moczu, z jego ciemnobrunatnym zabarwieniem. W wykonanych badaniach biochemicznych stwierdzono podwyższone parametry nerkowe (kreatynina 230 µmol/l, eGFR wg CKD-EPI 28 mL/min/1.73 m², mocznik 21 mmol/l), hiperkaliemię 5,6 mmol/l oraz kwasicę (pH 7,09) z niedoborem wodorowęglanów (HCO3 13 mmol/l). Wstępne postępowanie terapeutyczne u tego chorego będzie polegało na:
65-letni pacjent, otyły, leczony z powodu nadciśnienia tętniczego amlodypiną, trafił do poradni nefrologicznej z pilnym skierowaniem od lekarza POZ z rozpoznaniem ostrego uszkodzenia nerek. W załączonych wynikach badań stężenie kreatyniny 246 µmol/l, mocznika 24 mmol/l, eGFR wg CKD-EPI 23 mL/min/1.73 m² oraz hiperkaliemia 5,4 mmol/l. Diureza była zachowana, prawidłowa. W badaniu ogólnym moczu stwierdzono krwinkomocz, leukocyturię i białkomocz. Białkomocz dobowy wynosił 1,1 g. Chory negował cechy infekcji. W uzupełnieniu wywiadu twierdził, że od około 2 tygodni z powodu bólu w nadbrzuszu i uczucia pieczenia w przełyku zażywa po 3-4 tabletki pantoprazolu 20 mg. Wskaż zestawienie przyczyny-skutku-leczenia, które z największym prawdopodobieństwem odpowiada przedstawionemu obrazowi klinicznemu:
70-letni pacjent został przywieziony na SOR po urazie w wyniku potrącenia przez samochód. W wykonanych badaniach obrazowych stwierdzono złamanie kości piszczelowej i krwiaka podtwardówkowego wymagającego interwencji neurochirurgicznej. Z wywiadu wiadomo, że jest leczony z powodu marskości wątroby w przebiegu zakażenia HCV oraz cukrzycy. W 3. dobie pobytu na oddziale intensywnej terapii zaobserwowano hiponatremię (123 mmol/l). W badaniach dodatkowych stwierdzono: osmolalność osocza 268 mOsm/kg H20, osmolalność moczu 110 mOsm/kg H20, stężenie sodu w moczu 35 mmol/l. Wskaż najbardziej prawdopodobną przyczynę hiponatremii:
70-letni chory trafił na SOR z powodu bólu brzucha, nudności, wymiotów. Nie gorączkował. W wywiadzie chorobowym cukrzyca leczona glimepirydem oraz nadciśnienie tętnicze leczone peryndoprylem. W badaniu fizykalnym CTK 100/60 mmHg, akcja serca niemiarowa, około 100/min, rozlana tkliwość nad całą powierzchnią jamy brzusznej, objawy otrzewnowe ujemne. W EKG migotanie przedsionków. W wykonanych badaniach biochemicznych kreatynina 253 µmol/l, eGFR CKD EPI 21 ml/min/1,73 m2, mocznik 24 mmol/l. W ramach diagnostyki na SOR wykonano CT jamy brzusznej i miednicy z kontrastem - nie uwidoczniono istotnej patologii. Z uwagi na utrzymujące się dolegliwości konsultujący chirurg zalecił wykonanie angio-CT jamy brzusznej celem wykluczenia niedokrwienia jelita - badanie wykonane po godzinie od poprzedniego nie uwidoczniło zaburzeń przepływu naczyniowego. Około 3 godziny później nastąpiła całkowita utrata przytomności z zachowaniem funkcji życiowych. Wykonano pilny MR głowy uwidaczniając cechy udaru mózgu. W 2. dobie pobytu na oddziale nefrologii w badaniach biochemicznych kreatynina 315 µmol/l , eGFR CKD EPI 16 ml/min/1,73 m2. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące proponowanego postępowania w opisywanym przypadku:
Poproszono o konsultację nefrologiczną 52-letniej kobiety, od 2 dni hospitalizowanej na oddziale gastroenterologii z powodu zdekompensowanej poalkoholowej marskości wątroby. Powodem konsultacji jest wzrost stężenia kreatyniny ze 138 µmol/l w dniu przyjęcia do 210 µmol/l aktualnie, wraz ze zmniejszeniem diurezy do 600 ml za ostatnią dobę. Próba forsowania diurezy furosemidem nie powiodła się. W badaniach biochemicznych stwierdzono dodatkowo: stężenia mocznika 17 mmol/l, sodu 125 µmol/l, stężenie sodu w moczu 21 mmol/l. W badaniu fizykalnym zwracało uwagę wodobrzusze 3 stopnia, cechy wyniszczenia, żółtaczka, średnie ciśnienie tętnicze (MAP) 53 mmHg. Wykonano punkcję otrzewnej celem odbarczenia wodobrzusza. Co jeszcze m.in. należy zalecić w konsultacji?
Zgodnie ze stanowiskiem PTN w zakresie farmakologicznej nefroprotekcji u większości pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i z nadciśnieniem tętniczym farmakoterapię przeciwnadciśnieniową należy rozpoczynać:
Zgodnie ze stanowiskiem PTN w zakresie farmakologicznej nefroprotekcji u chorych z PChN bez cukrzycy typu 2 w złożonym leczeniu nefroprotekcyjnym można zastosować:
Zgodnie ze stanowiskiem PTN w zakresie farmakologicznej nefroprotekcji u chorych z PChN i z eGFR <30 ml/min/1,73 m2 wybierając lek moczopędny w złożonym leczeniu nadciśnienia tętniczego należy zastosować:
Zgodnie ze stanowiskiem PTN w zakresie farmakologicznej nefroprotekcji przeciwwskazane jest łączenie:
Lekiem o właściwościach hiperkaliemizujących jest:
Inhibitory kotransportera glukozowo-sodowego 2 (inhibitory SGLT2) są podstawą współczesnego leczenia nefroprotekcyjnego. Zgodnie ze stanowiskiem PTN w zakresie farmakologicznej nefroprotekcji inhibitorem SGLT2 wskazanym u chorych z PChN, u których nie występuje cukrzyca typu 2 jest m.in.:
W celu spowolnienia postępu PChN u chorych z ADPKD i wysokim ryzykiem progresji choroby należy stosować m.in.:
Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego i Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego dotyczącym stosowania wewnątrznaczyniowych środków kontrastujących u chorych z upośledzoną czynnością nerek, przed podaniem gadolinowego środka kontrastującego o najmniejszym ryzyku nefrogennego włóknienia układowego u każdego chorego:
Zgodnie ze stanowiskiem PTN w zakresie farmakologicznej nefroprotekcji kwasicę metaboliczną u pacjentów z PChN należy rozpoznać, gdy stężenie wodorowęglanów w surowicy krwi żylnej lub w pełnej krwi żylnej jest mniejsze niż:
70-letnia pacjentka została przyjęta z gorączką od 3 dni oraz anurią od wczoraj. Przedmiotowo: RR 100/60 mmHg, HR 100/min. Wyniki laboratoryjne: CRP 200 mg/dl, kreatynina 6 mg/dl, mocznik 250 mg/dl, badanie ogólne moczu - ropomocz. W USG - obustronne wodonercze. Wskaż właściwe postępowanie terapeutyczne:
69-letnia kobieta została skierowana do kliniki z powodu schyłkowej niewydolności nerek. Od dwóch tygodni ma problemy ze spaniem i brak apetytu, sporadycznie wymiotuje. Chora jest w dobrej kondycji klinicznej, z nieznaczną kwasicą metaboliczną, bez hiperkaliemii, Urea 180 mg/dl, Crea 8 mg/dl, eGFR 5.9 mg/ml/1.73 m2. Diureza dobowa około 2 l. Pacjentka pół roku wcześniej zdecydowała się na dializę otrzewnową i została wówczas wstępnie zakwalifikowana do implantacji cewnika Tenckhoffa. W tym przypadku należy:
Do dializy otrzewnowej należy zakwalifikować:
1) 35-letniego pacjenta ze schyłkową niewydolnością nerek (SNN), cukrzycą typu 1, nadciśnieniem tętniczym, po amputacji jednego podudzia;
2) 70-letniego pacjenta z SNN, cukrzycą typu 2, nadciśnieniem tętniczym, po appendektomii w 18. roku życia;
3) 45-letnią pacjentkę, z SNN w przebiegu tocznia rumieniowatego układowego, nadciśnieniem tętniczym, po jednostronnej nefrektomii z powodu ropnia nerki;
4) 50-letniego pacjenta z SNN w przebiegu wtórnego FSGS, BMI 45, nadciśnieniem tętniczym, po operacji rozlanego zapalenia pęcherzyka żółciowego i perforacji jelita cienkiego;
5) 60-letnią pacjentkę z SNN w przebiegu rozsianego raka jelita grubego z wyłonioną ileostomią;
6) 25-letniego pacjenta z SNN o złożonej etiologii z chorobą Leśniowskiego-Crohna nie poddającą się terapii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Jednym z elementów budowy kłębuszka nerkowego jest mezangium. Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące jego funkcji i/lub budowy:
Mikroskopowy obraz nefropatii cienkich błon podstawnych zawiera:
Do przyczyn hipourykemii należy:
W leczeniu zachowawczym mioglobinurii można stosować dożylnie mannitol, pod warunkiem obecności diurezy godzinowej >2 ml/kg m.c. Wstępna dawka dobowa leku, przeliczona na kg/m.c. wynosi:
Leczenie hiperlipidemii występującej w przebiegu przewlekłej choroby nerek (PChN) może zawierać statyny. Leki te (w większości przypadków) wchodzą w interakcje farmakologiczne z innymi lekami, także metabolizowanymi przez układ cytochromu CYP 3A4. O ile pacjent jest leczony cyklosporyną A, wówczas:
Które kryterium definiuje AKI wg KDIGO 2012?
Jednym z powikłań przewlekłej choroby nerek (PChN) jest kwasica metaboliczna. Niewyrównana kwasica prowadzi do hiperkatabolizmu mięśni, uszkodzenia kości, hipoalbuminemii i przyśpieszenia postępu PChN. Naturalnym suplementem jest w tym przypadku wodorowęglan sodu, niemniej należy dawkować go uważnie, pod kontrolą gazometrii. Szacunkowo, aby uzyskać zwiększenie stężenia HCO3- o 1 mmol/l wystarczy stosować wodorowęglan sodu w dawce dobowej (przeliczonej na kg m.c.):
Cystatyna C jest wykorzystywana w ocenie czynności nerek. Jest wiarygodnym biomarkerem:
Uromodulina (dawniej zwana białkiem Tamma-Horsfalla) jest:
Jedną z możliwości terapeutycznych w leczeniu pierwotnego ogniskowego segmentowego stwardnienia kłębuszków nerkowych (FSGS) jest stosowanie takrolimusu podawanego w przypadkach steroidooporności, oporności na cyklosporynę, występowania częstych nawrotów choroby lub powikłań wysoko dawkowanej kortykoterapii. Wstępne dawkowanie leku w tym wskazaniu jest następujące:
Jednym ze środków stymulujących erytropoezę jest roksadustat. Zasada podawania tego leku u chorych dializowanych to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przypadku zapalenia naczyń związanego z przeciwciałami ANCA i zajęciem nerek:
Działanie, które nie zwiększy ryzyka pogorszenia funkcji nerek w zespole wątrobowo-nerkowym to:
Prawidłowy szereg leków moczopędnych mogących spowodować hiponatremię zapisany od największego do najmniejszego ryzyka jest następujący:
Pacjent dializowany otrzewnowo zgłosił telefonicznie rozszczelnienie na łączniku cewnika Tenckhoffa. W tej sytuacji należy:
Dodatni gradient sodowy śróddializacyjny oznacza:
Do czynników ryzyka kalcyfikacji naczyń u pacjentów dializowanych nie należy:
Pacjent dializowany z zachowaną diurezą resztkową poprosił o 3 przykładowe owoce o niewysokiej zawartości potasu w 100 g porcji. Wskaż te owoce:
Podczas konsultacji u 38-letniego mężczyzny z rozpoznaniem twardziny, objawem Raynauda, albuminurią 44 mg/g kreatyniny, eGFR 58 ml/min/1.73 m2, potasem 3,9 mmol/l poproszono o zestaw bezpiecznych leków hipotensyjnych. Wskaż ten zestaw:
Do markerów uszkodzenia nerek, których obecność przez ponad 3 miesiące pozwala rozpoznać przewlekłą chorobę nerek należy:
1) albuminuria dobowa 500 mg;
2) hematuria izolowana, po wykluczeniu przyczyn urologicznych krwiomoczu;
3) wielotorbielowatość nerek w badaniu ultrasonograficznym nerek;
4) albuminuria dobowa 15 mg;
5) asymetria wielkości nerek związana z jednostronnym, miażdżycowym zwężeniem tętnicy nerkowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podstawą zapobiegania napadom dny w przewlekłej chorobie nerek u pacjentów z dną w wywiadzie i hiperurykemią jest stosowanie:
1) diety ubogopurynowej;
2) diety bogatobiałkowej >1,3 g białka/kg m.c.;
3) allopurynolu;
4) glikokortykosteroidów;
5) NLPZ.
Prawidłowa odpowiedź to:
Cechą charakterystyczną ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń (GPA) nie jest:
Hiponatremia z prawidłową osmolalnością surowicy może być spowodowana:
Młody mężczyzna zgłosił się do lekarza rodzinnego z powodu obrzęków obwodowych. W badaniach laboratoryjnych: stężenie kreatyniny w surowicy 1 mg/dl, stężenie albumin w surowicy 2,5 g/dl, albumina w moczu 0,75 g/dl, kreatynina w moczu 100 mg/dl. Obliczony uACR wynosi:
W leczeniu hiperkaliemii stosuje się:
1) beta2-antagonistę w celu przesunięcia potasu do komórek;
2) glukonian wapnia w celu ochrony kardiomiocytów;
3) chlorek wapnia w celu przesunięcia potasu do komórek;
4) 10% glukozę z insuliną w celu przesunięcia potasu do komórek;
5) 10% glukozę z insuliną w celu przyspieszenia procesu usuwania potasu z organizmu;
6) furosemid w celu przyspieszenia usuwania potasu z organizmu.
Prawidłowa odpowiedź to:
W patogenezie nadciśnienia tętniczego u chorych z przewlekłą chorobą nerek uczestniczy m.in.:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu wątrobowo-nerkowego (HRS):
Wskaż fałszywe stwierdzenie:
U kobiety w 10 tygodniu ciąży w badaniu ogólnym moczu stwierdzono bakterie. W badaniach nie obserwuje się innych odchyleń. Pacjentka nie podaje dolegliwości typowych dla zakażenia układu moczowego. Jakie jest dalsze postępowanie?
Pierwotną przyczyną ostrego uszkodzenia nerek o etiologii nerkowej nie jest:
W leczeniu hipolipemizującym u osób z przewlekłą chorobą nerek (PChN):
Do lekarza rodzinnego zgłosił się 45-letni, otyły (BMI 32 kg/m2) mężczyzna z powodu 2-krotnego incydentu krwiomoczu. Chory do tej pory nie leczył się przewlekle, z wywiadu podaje palenie papierosów w ilości 2 paczek/dzień od 18 roku życia. W diagnostyce krwiomoczu u chorego należy uwzględnić:
Powikłaniem dializy otrzewnowej może być dializacyjne zapalenie otrzewnej. Który z objawów nie jest charakterystyczny dla dializacyjnego zapalenia otrzewnej?
Jednym z powikłań obserwowanych u chorych po transplantacji nerki jest leukopenia. Najczęściej ma ona charakter polekowy i może być konsekwencją stosowania:
Wskaż zaburzenia gospodarki lipidowej charakterystyczne dla przewlekłej choroby nerek:
1) hipertrójglicerydemia;
2) zwiększenie stężenia cholesterolu HDL;
3) zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL;
4) hipercholesterolemia LDL;
5) hipocholesterolemia LDL.
Prawidłowa odpowiedź to:
W gwałtownie postępującym kłębuszkowym zapaleniu nerek (w biopsji półksiężyce komórkowo-włókniste, martwica włośniczek) w przebiegu ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń, w badaniu w mikroskopie fluorescencyjnym wycinka nerki stwierdza się:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nefropatii IgA:
1) jest to choroba autoimmunologiczna u osób z genetycznie uwarunkowaną upośledzoną galaktozylacją regionu zawiasowego IgA1;
2) najczęstszą postacią morfologiczną jest mezangialne rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek;
3) w leczeniu nefropatii IgA skuteczny jest budezonid o zmodyfikowanym uwalnianiu (Kinpeygo);
4) inhibitory SGLT2 (empagliflozyna i dapagliflozyna) zmniejszają progresję przewlekłej choroby nerek w nefropatii IgA;
5) sparsentan zarejestrowany do leczenia nefropatii IgA zmniejsza białkomocz i spowalnia progresję przewlekłej choroby nerek.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia podtrzymującego remisję klasy III i IV nefropatii toczniowej:
1) wszyscy pacjenci z nefropatią toczniową powinni otrzymywać hydroksychlorochinę;
2) leczeniem pierwszego wyboru w podtrzymaniu remisji jest skojarzenie prednizonu z pochodnymi kwasu mykofenolowego;
3) leczeniem pierwszego wyboru w podtrzymaniu remisji jest skojarzenie prednizonu z woklosporyną;
4) leczeniem pierwszego wyboru w podtrzymaniu remisji jest skojarzenie prednizonu z metotreksatem;
5) łączny czas leczenia indukcyjnego i podtrzymującego powinien wynosić minimum 3 lata.
Prawidłowa odpowiedź to: