Do Izby Przyjęć szpitala psychiatrycznego zgłosiła się matka wraz z 12-letnim synem, zgłaszając trudności wychowawcze nasilające się szczególnie w okresie nauki zdalnej. Chłopiec dotychczas nie był leczony psychiatrycznie. W relacji matki podkreślano wyraźne pogorszenie funkcjonowania chłopca, zwłaszcza w sytuacjach wymagających podporządkowania się rutynie dnia szkolnego. W ostatnich miesiącach dochodziło do epizodów gwałtownych reakcji emocjonalnych i zachowań agresywnych, które zdaniem matki ściśle wiązały się z zaburzeniem dotychczasowych, bardzo sztywno przestrzeganych zwyczajów domowych. Z wywiadu rozwojowego wynika, że rozwój mowy przebiegał w sposób opóźniony, pierwsze słowa pojawiły się dopiero po ukończeniu 3. roku życia. We wczesnym okresie przedszkolnym obserwowano trudności w regulacji zachowania w sytuacjach nasilonej stymulacji sensorycznej. W takich momentach chłopiec reagował poprzez gwałtowne ruchy, kołysanie ciała, uderzanie dłońmi w głowę oraz krzyk, co bywało niezrozumiałe dla otoczenia. Matka zwraca uwagę, że syn w tamtym czasie niechętnie nawiązywał kontakt fizyczny, zarówno z osobami obcymi, jak i z najbliższymi członkami rodziny. W zakresie zainteresowań od wczesnego dzieciństwa obserwuje się pewne tendencje do monotematyczności. W młodszym wieku chłopiec godzinami zajmował się układaniem klocków w powtarzalne, niekoniecznie funkcjonalne wzory. Obecnie dominującym obszarem jego aktywności jest spędzanie czasu przy jednej, konsekwentnie wybieranej grze komputerowej na konsoli. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem wg kryteriów ICD-10 jest:
