Zgodnie z GINA 2025 w przypadku podawania choremu z zaostrzeniem astmy tlenu, SpO2 nie powinno przekraczać:
- A90%.
- B93%.
- C96%.
- D99%.
- E100%.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Zgodnie z GINA 2025 w przypadku podawania choremu z zaostrzeniem astmy tlenu, SpO2 nie powinno przekraczać:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące szczepień osób leczonych z powodu astmy ciężkiej lekiem biologicznym, zgodne z GINA 2025:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące stosowania sedacji u chorych leczonych metodą NWM w trakcie terapii zaostrzenia astmy, zgodne z GINA 2025:
Zanieczyszczenie środowiska, szczególnie w postaci cząsteczek pyłu zawieszonego (PM2,5), ale także cząsteczek pochodzących z silników wysokoprężnych i pyłów zawieszonych, a także NO i SO2 znajdujących się w powietrzu atmosferycznym:
59-letniemu choremu z astmą ciężką, u którego doszło do ciężkiej reakcji alergicznej w wyniku szczepienia szczepionką przeciwko SARS-CoV2 przeprowadzono diagnostykę i ustalono, że przyczyną reakcji alergicznej był składnik szczepionki - glikol polietylenowy. Pacjent ponadto przebył przed 5 miesiącami spowodowane przez RSV zapalenie płuc przebiegające z niewydolnością oddychania. Zgodnie z dokumentem GINA 2025 należy:
Wytyczne leczenia uzależnienia od nikotyny (Bała i wsp., 2022) zalecają stosowanie intensywnego poradnictwa indywidualnego dotyczącego zaprzestania palenia u:
W procesie diagnostyki uzależnienia od nikotyny, poza stwierdzeniem jego występowania, zaleca się określić siłę uzależnienia od nikotyny. W tym celu lekarz może wykonać:
W przypadku cytyzyny, jednego z częściej stosowanych leków w rzucaniu palenia, schemat leczenia proponowany w charakterystyce produktu leczniczego przewiduje:
Ryzyko zgonu z powodu raka płuca wśród palących w porównaniu do osób niepalących jest:
Składniki dymu tytoniowego według Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem (IARC):
Według informacji z wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), osoby z poważnymi chorobami psychicznymi, w porównaniu do osób bez zaburzeń zdrowia psychicznego (populacja ogólna):
Które z leków przeciwkrzepliwych można stosować w leczeniu zatorowości płucnej bez wstępnego stosowania heparyny?
1) warfaryna;
2) apiksaban;
3) edoksaban;
4) rywaroksaban;
5) dabigatran.
Prawidłowa odpowiedź to:
Na którym stopniu leczenia astmy stosowanie LAMA pojawia się w leczeniu pierwszego wyboru?
Jak należy ocenić stopień kontroli objawów astmy u chorego, u którego w ciągu ostatnich 4 tygodni objawy w ciągu dnia występowały 2x w tygodniu, stosował leki doraźne średnio 2x w tygodniu, występowały wybudzenia w nocy z powodu astmy oraz obserwował ograniczenie aktywności życiowej spowodowane przez astmę?
Który z preparatów złożonych dostępnych w Polsce zawierających LABA+LAMA będzie optymalny dla chorego preferującego lek podawany raz dziennie oraz jest dostępny w postaci innej niż inhalator proszkowy z uwagi na ich nietolerancję przez pacjenta?
W poradni lekarz przyjmuje 68-letniego pacjenta skierowanego po hospitalizacji, która odbyła się 3 miesiące wcześniej i była spowodowana ostrą całkowitą niewydolnością oddychania wymagającą stosowania nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej. W trakcie tej hospitalizacji postawiono robocze rozpoznanie zaostrzenia nierozpoznawanej do tej pory przewlekłej obturacyjnej choroby płuc w oparciu o typowy obraz kliniczny oraz rozedmę opisaną w tomografii klatki piersiowej. Z uwagi na podejrzenie zaostrzenia POChP podczas pobytu w szpitalu odstąpiono od wykonywania spirometrii i skierowano chorego do dalszej diagnostyki i leczenia w trybie ambulatoryjnym. Była to jedyna hospitalizacja tego pacjenta w ciągu ostatnich 3 lat. Ponadto, chory neguje wystąpienie w tym okresie innych epizodów mogących odpowiadać zaostrzeniom POChP. W spirometrii z próbą rozkurczową potwierdzono nieodwracalną obturację z ujemną próbą rozkurczową. Chcąc sklasyfikować chorego należy odnotować w raporcie z badania FEV1 przed podaniem leku na poziomie 49% wn., a po podaniu leku 51% wn. W kwestionariuszu CAT chory uzyskał 10 punktów. Prawidłowa klasyfikacja POChP oraz ciężkości obturacji to:
W bezdechu sennym akronim oznaczający przebudzenie związane z wysiłkiem oddechowym to:
W różnicowaniu bezdechu sennego z innymi przyczynami senności należy podejrzewać zespół Kleinego i Levina przy występowaniu:
Które leczenie bezdechu sennego należy zastosować w pierwszej kolejności u 60-letniego mężczyzny z otyłością (BMI 34 kg/m2), sennością dzienną i nadciśnieniem tętniczym, bez istotnych zmian w badaniu laryngologicznym, u którego w badaniu polisomnograficznym stwierdzono RDI 48/godz.?
Kwestionariusz berliński służy do oceny:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące mukowiscydozy:
Który z antybiotyków doustnych należy zastosować w ambulatoryjnym leczeniu zaostrzenia mukowiscydozy u pacjenta z zakażeniem P. aeruginosa w wywiadzie, przy braku aktualnego wyniku badania mikrobiologicznego?
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące obturacyjnego bezdechu sennego (OBS):
Eleksakaftor jest:
Który z obrazów radiologicznych jest najmniej charakterystyczny dla typowego przebiegu mukowiscydozy?
Który z leków jest stosowany w leczeniu mukolitycznym u pacjentów z mukowiscydozą?
Wskaż antybiotyk wziewny stosowany przewlekle u pacjentów z mukowiscydozą w przypadku stwierdzenia obecności kolonizacji wrażliwym szczepem P. aeruginosa:
Do kryteriów skierowania pacjenta ze śródmiąższową chorobą płuc do ośrodka transplantacyjnego celem rozpoczęcia procesu kwalifikacji nie należy:
W zaleceniach dotyczących kryteriów pulmonologicznych do kwalifikacji do transplantacji płuc, które pojawiły się w 2021 roku, po raz pierwszy pojawiły się kryteria kwalifikacji pacjentek chorujących na limfangioleiomiomatozę. Wskaż prawidłowe kryterium kwalifikacyjne:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące starszych biorców płuc:
Która z chorób u biorcy jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do przeszczepu płuc?
Wskazaniem do przeszczepienia płuc jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące choroby Birta-Hogg-Dubégo:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące organizującego się zapalenia płuc:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące płucnej postaci histiocytozy z komórek Langerhansa:
U 29-letniej chorej, niepalącej papierosów, w poczuciu pełnego zdrowia wystąpiła odma opłucnowa samoistna lewostronna. Od wczesnej młodości pojawiają się na skórze twarzy i szyi miękkie guzki, które chora usuwa laserowo. Podobne zmiany występują u ojca chorej, który w wieku 49 lat zachorował na raka onkocytarnego nerki. Pod jakim kątem należy przeprowadzić u chorej diagnostykę?
Jakie trendy epidemiologiczne obserwuje się w Polsce w ostatnich latach w śmiertelności z powodu chorób układu oddechowego?
U chorego na zaawansowane idiopatyczne włóknienie płuc w badaniach czynnościowych najczęściej obserwuje się:
Jakie jest przyczynowe leczenie pierwszego rzutu ciężkich zakażeń RSV u chorych w podeszłym wieku?
Warunkiem koniecznym do rozpoznania IPF u chorego ze zmianami śródmiąższowymi o wzorcu UIP stwierdzonymi w TKWR jest:
Obraz w tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości klatki piersiowej obejmujący zmiany siateczkowate głównie w obwodowych częściach płuc z rozstrzeniami oskrzeli z pociągania i obszarami matowej szyby często z zaoszczędzeniem obszarów położonych bezpośrednio pod opłucną najbardziej sugeruje:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące sarkoidozy:
Do poradni zgłasza się 42-letni pacjent chorujący na POChP. Ma zamiar zwiększyć swoją aktywność fizyczną. Nie stwierdzono medycznych przeciwwskazań do wysiłku fizycznego. Pacjent pyta, jak intensywny powinien być trening wytrzymałościowy. Lekarz omawia z pacjentem skalę zmęczenia wg Borga. Zgodnie z tą skalą, w trakcie treningu wytrzymałościowego pacjent powinien dążyć do osiągnięcia wartości:
Dla osiągnięcia optymalnych korzyści rehabilitacji pneumonologicznej w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc program powinien trwać:
U pacjentów na stopniu leczenia astmy GINA 1-2, używających doraźnie wziewnego glikokortykosteroidu z formoterolem, plan w razie pogorszenia objawów choroby w krótkoterminowej zmianie leczenia (1-4 tygodni) powinien zawierać zalecenie użycia:
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 36-letnia kobieta lecząca się od 5 lat na astmę współistniejącą z przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych i polipami nosa. Aktualnie leczona jest terapią trójskładnikową - beklometazonem w wysokiej dawce, formoterolem i glikopironium. Prawidłowo używa inhalatora i stosuje się do zaleceń terapeutycznych. Pomimo optymalnego leczenia w ubiegłym roku odnotowano 4 zaostrzenia astmy. W morfologii krwi obwodowej stężenie eozynofilów wynosiło 520 kom/µL. W spirometrii obserwowano FEV1 1,82 L (z-score -3.8), FVC 4,12 L (z-score -0.16), FEV1/FVC 53,26% (z-score -4,13). Które postępowanie farmakologiczne będzie u tej chorej najwłaściwsze?
Bezwzględnym wskazaniem do przerwania ćwiczeń jest SpO2:
Z oddziału pneumonologicznego wypisywany jest 64-letni pacjent po zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Lekarz wypisujący chce skierować pacjenta do programu rehabilitacji pneumonologicznej. Nie stwierdza w tej chwili żadnych przeciwwskazań do treningu fizycznego. W jakim czasie od zaostrzenia pacjent ten powinien rozpocząć rehabilitację zgodnie z zaleceniami raportu GOLD?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 21-letnia kobieta skarżąca się na nawracające epizody uczucia świszczącego oddechu, kaszlu oraz ucisku w klatce piersiowej o zmiennym nasileniu. W spirometrii FEV1 2,2 L (z-score -3.46), FVC 4,1 L (z-score -0.52), FEV1/FVC 61,32% (z-score -3,51), a po próbie rozkurczowej wzrost FEV1 o 13,64%, a FVC o 4,88%, FEV1/FVC 66,44%
(z-score -3,25). Włączono wziewny glikokortykosteroid z formoterolem jako leczenie podtrzymujące oraz doraźne. Po jakim czasie od włączenia leczenia pacjentka powinna zgłosić się na kontrolę celem podjęcia dalszych decyzji terapeutycznych?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 34-letnia pacjentka chorująca od dzieciństwa na astmę. Aktualnie leczona jest wziewną terapią budezonidem w średniej dawce z formoterolem. Inhalatora używa prawidłowo. W wywiadzie brak innych chorób przewlekłych. Pomimo optymalnego leczenia, zgodnego z właściwym stopniem wg GINA, oraz braku obturacji w badaniu spirometrycznym, pacjentka skarży się na produktywny kaszel z odkrztuszaniem dużej ilości seledynowo zabarwionej plwociny, szczególnie nad ranem. Przyjmuje ambroksol, ale z niezadowalającym efektem terapeutycznym. Jaki będzie najwłaściwszy kolejny krok w terapii tej pacjentki?
Pacjenci przyjmujący długotrwale wysokie dawki wziewnego glikokortykosteroidu lub tacy, którzy otrzymywali glikokortykosteroid doustne przez ponad 2 tygodnie w ciągu ostatnich 6 miesięcy, w okresie okołooperacyjnym, ponieważ są narażeni na ryzyko przełomu nadnerczowego w kontekście zabiegu chirurgicznego powinni otrzymać:
Na oddziale pneumonologicznym hospitalizowana jest 51-letnia chora z idiopatycznymi rozstrzeniami oskrzeli niezwiązanymi z mukowiscydozą. Ze względu na zaleganie wydzieliny w segmentach podstawnych tylnych prawych dolnych płatów płucnych zastosowany będzie drenaż ułożeniowy. W jakiej pozycji należy ułożyć pacjentkę?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące astmy zawodowej:
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 27-letnia chora na astmę. Od ponad roku choruje na przewlekłe zapalenie zatok przynosowych z nawracającymi polipami, pomimo 3-krotnego leczenia operacyjnego. Kilka dni temu, w niedługim czasie po zażyciu ibuprofenu z powodu bólu głowy wystąpiło u pacjentki zaostrzenie astmy. Napadowi towarzyszył wodnisty katar, zablokowanie nosa oraz podrażnienie spojówek. Jaki będzie najwłaściwszy następny krok w diagnostyce tej pacjentki?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 19-letni mężczyzna leczący się od dzieciństwa na astmę. Leczony jest on zgodnie z preferowaną ścieżką terapeutyczną na stopniu 1 wg GINA - stosuje doraźnie wGKS-formoterol. Nie zgłasza wybudzeń w nocy z powodu astmy, a także nie odczuwa objawów dziennych. Jednakże miesiąc temu rozpoczął on treningi biegów długodystansowych i odczuwa duszność wysiłkową, której towarzyszy uczucie świszczącego oddechu, pomimo prawidłowej rozgrzewki i poprawnie zaprogramowanego treningu. Po powrocie do szatni występuje uporczywy nieproduktywny kaszel. Które postępowanie farmakologiczne należy zalecić?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 27-letnia pacjentka chorująca od dzieciństwa na astmę. Aktualnie jest leczona niską dawką beklometazonu z formoterolem stosowanym doraźnie. Leczenie to skutkuje dobrą kontrolą astmy. Parę dni temu dowiedziała się, że jest w ciąży i wyraża obawy o stan zdrowia płodu ze względu na stosowanie wziewnego glikokortykosteroidu. Które zalecenie w świetle aktualnych wytycznych należy wydać pacjentce?
21-letnia chora na astmę zaszła w ciążę. Astma w trakcie całego czasu trwania ciąży była dobrze kontrolowana przy zastosowaniu terapii MART. Jednakże, w trakcie porodu, w wyniku hiperwentylacji wystąpiły objawy obturacji. W tej sytuacji należy podać:
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 23-letnia chora na astmę lecząca się z tego powodu od dzieciństwa. Aktualnie leczona jest wziewnym glikokortykosteroidem w średniej dawce z formoterolem jako leczenie podtrzymujące oraz glikokortykosteroidem w niskiej dawce z formoterolem podawanym doraźne. Pomimo tego leczenia astma nadal nie jest kontrolowana, w tym chora wybudza się w nocy z powodu objawów przeciętnie 4x w tygodniu. Ma znacznie ograniczoną tolerancję wysiłku fizycznego w powodu duszności wysiłkowej. Jaki powinien być następny krok w postępowaniu z tą pacjentką?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 21-letnia kobieta skarżąca się na nawracające epizody kaszlu, ucisku w klatce piersiowej, uczucia świszczącego oddechu o zmiennym nasileniu przez większość dni w tygodniu. Objawy wybudzają pacjentkę w nocy przeciętnie raz w tygodniu. W warunkach podstawowej opieki zdrowotnej zlecono wykonanie spirometrii, którą pacjentka przyniosła na wizytę. W spirometrii obserwowano FEV1 2,2 L (z-score -3.46), FVC 4,1 L (z-score -0.52), FEV1/FVC 61,32% (z-score -3,51). W próbie rozkurczowej obserwowano wzrost FEV1 o 13%, a FVC o 7%. Które leczenie farmakologiczne będzie dla tej pacjentki preferowane?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 32-letni mężczyzna skarżący się na nawracające epizody nieproduktywnego kaszlu, uczucia ściskania w klatce piersiowej oraz świszczącego oddechu. Objawy nie wybudzają go w nocy. W spirometrii FEV1 4,21 L (z-score -0.72), FVC 4,72 L (z-score -1.38), FEV1/FVC 108,6% (z-score 1,28), a po próbie rozkurczowej wzrost FEV1 o 1%, a FVC o 2%. Zlecono jednak także pomiar zmienności PEF. Pacjent wykonywał prawidłowo pomiary przez 2 tygodnie. Jaka minimalna zmienność dzienna PEF spełnia kryteria rozpoznania astmy?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 32-letni pacjent od 12 lat leczony na astmę. Skarży się na występujące od kilku miesięcy napady nieproduktywnego kaszlu oraz duszności minimum 5 dni w tygodniu. Duszność wybudza go niemal każdej nocy. W ostatnim roku wystąpiły dwa zaostrzenia wymagające włączenia doustnego glikokortykosteroidu. Aktualnie leczony jest wziewnym glikokortykosteroidem w średniej dawce z formoterolem jako leczenie podtrzymujące oraz glikokortykosteroidem w niskiej dawce z formoterolem podawanym doraźne. W wywiadzie alergiczny nieżyt nosa dobrze kontrolowany donosowym mometazonem. W spirometrii FEV1 2.21 L (z-score -4,05), FVC 4,72 (z-score -1,38), FEV1/FVC 57% (z-score -4,19). W morfologii krwi obwodowej liczba eozynofilów 720/μL. Stężenie całkowitego IgE wynosiło 140 U/mL. W terapii tego pacjenta najmniej preferowane jest zastosowanie:
Na izbę przyjęć zgłasza się 62-letni pacjent od ponad 40 lat leczony z powodu astmy. Skarży się na nasilający się od wielu miesięcy produktywny kaszel z odkrztuszaniem dużych ilości zielono zabarwionej plwociny oraz progresywną duszność. Aktualnie nie jest w stanie wejść na pierwsze piętro po schodach. Leczony jest terapią trójskładnikową - budezonidem, formoterolem i glikopironium w jednym inhalatorze oraz salbutamolem doraźnie. Pacjent pokazuje wynik badania plwociny wykonany parę dni temu, w którym stwierdzono obecność P. aeruginosa. W badaniu przedmiotowym dość liczne świsty, a także rzężenia drobno- i grubobańkowe, nie gorączkuje, częstość akcji serca 70/min, ciśnienie tętnicze 120/80 mmHg, SpO2 93%. W badaniu tomograficznym uwidoczniono dominujące lewostronnie rozstrzenie oskrzeli w dolnych płatach obu płuc. W wywiadzie pacjent zgłasza alergię na cyprofloksacynę - przed laty wystąpił u niego wstrząs anafilaktyczny po podaniu tego antybiotyku. Które postępowanie farmakologiczne należy zastosować u tego pacjenta?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 21-letnia pacjentka. Miesiąc wcześniej, w trakcie wizyty, skarżyła się ona na występujące od kilku miesięcy napady nieproduktywnego kaszlu oraz duszności minimum 5 dni w tygodniu. Duszność wybudzała ją niemal każdej nocy. Pacjentka starała się być aktywna fizycznie - uprawiała jogging, jednak w trakcie treningów ograniczała ją duszność i nie była w stanie z jej powodu przebiec więcej niż 500 m. Po zakończeniu wysiłku występowały napady kaszlu. W spirometrii obserwowano FEV1 2,2 L (z-score -3.46), FVC 4,1 L (z-score -0.52), FEV1/FVC 61,32% (z-score -3,51), a po próbie rozkurczowej wzrost FEV1 o 13,64%, a FVC o 4,88%, FEV1/FVC 66,44% (z-score -3,25). Włączono budezonid z formoterolem w niskiej dawce w jednym inhalatorze przyjmowane 2x dziennie oraz doraźnie. Aktualnie zgłasza znaczną poprawę objawów, a spirometria nie odbiega od normy populacyjnej. Jaką decyzję terapeutyczną należy podjąć u tej pacjentki?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 65-letnia chora na astmę. Pacjentka skarży się na nasilający się produktywny kaszel z odkrztuszaniem brunatnych czopów oraz napady duszności, a także nawracające stany podgorączkowe i niezamierzoną utratę masy ciała. Aktualnie pacjentka leczona jest wziewną terapią trójskładnikową - budezonidem w średniej dawce, formoterolem i bromkiem glikopironium. W badaniu przedmiotowym, nad polami płucnymi obecne są obustronne świsty oraz pojedyncze furczenia. W spirometrii FEV1 1,2 L (z-score -3.4), FVC 3,0 L (z-score -0.78), FEV1/FVC 51% (z-score -4,1), a po próbie rozkurczowej wzrost FEV1 o 10%, a FVC o 3%, FEV1/FVC 58% (z-score -3,68). Stężenie tlenku azotu w powietrzu wydychanym wynosiło 54 ppb. W morfologii krwi obwodowej obecne podwyższenie liczby eozynofilów (540/μL). Markery biochemiczne zapalenia - CRP i prokalcytonina ujemne. W badaniu tomograficznym klatki piersiowej uwidoczniono dominujące w płatach górnych płuc proksymalne rozstrzenie oskrzeli, których część wypełniona jest śluzem. Jaki będzie najodpowiedniejszy następny krok w postępowaniu?
Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 52-letnia chora na astmę. W ostatnim roku doświadczyła 4 zaostrzeń choroby. Podobnie w poprzednich latach. Zaostrzenia te wymagały każdorazowo włączenia doustnego glikokortykosteroidu. Aktualnie leczona jest terapią trójskładnikową - beklometazonem w wysokiej dawce, formoterolem i glikopironium. W spirometrii FEV1 2,1 L (z-score -2,73); FVC 3,9 (z-score -0.65) oraz FEV1/FVC 54% (z-score -3,31) po wykonaniu próby rozkurczowej z salbutamolem. W wywiadzie zgłasza ponadto przewlekłe zapalenie zatok przynosowych oraz polipy nosa. Neguje nikotynizm. W ostatnim czasie chora zaobserwowała zmiany odpowiadające pokrzywce oraz nawracające bóle brzucha i biegunki. Miała już z tego powodu wykonaną tomografię jamy brzusznej - wynik bez istotnych patologii. W badaniu przedmiotowym stwierdzono także cechy siności siateczkowatej. W morfologii krwi obwodowej obecna jedynie zwiększona liczba eozynofilów (1520/μL). Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące podejrzewanej jednostki chorobowej:
U chorej z rozstrzeniami oskrzeli, w stabilnym okresie choroby, w posiewie plwociny wielokrotnie izolowano Pseudomonas aeruginosa. Jakie znaczenie kliniczne ma to stwierdzenie?
U 70-letniego chorego z rozstrzeniami oskrzeli stwierdzono FEV₁ 45% wartości należnej, ≥3 zaostrzenia w ostatnich 12 miesiącach, jedną hospitalizację z powodu zaostrzenia, przewlekłą kolonizację Pseudomonas aeruginosa oraz duszność mMRC 4. Jak należy zakwalifikować ciężkość choroby według wskaźnika BSI (Bronchiectasis Severity Index)?
U 48-letniego mężczyzny z rozpoznanymi rozstrzeniami oskrzeli, nawracającymi zapaleniami zatok i przewlekłym nieżytem nosa od dzieciństwa rozważa się pierwotną dyskinezę rzęsek (PCD). Które z badań przesiewowych jest najbardziej użyteczne w pierwszym etapie diagnostyki tej choroby?
Do poradni pulmonologicznej zgłasza się 62-letnia kobieta z wieloletnim produktywnym kaszlem i ≥3 zaostrzeniami infekcyjnymi w ciągu ostatniego roku. Spirometria wykazuje FEV₁ 78% wartości należnej, bez cech istotnej obturacji. Które badanie jest kluczowe dla potwierdzenia rozpoznania rozstrzeni oskrzeli u tej chorej?
U chorego z mikroskopowym zapaleniem naczyń (MPA) w tomografii wysokiej rozdzielczości (HRCT) płuc stwierdzono cechy choroby śródmiąższowej. Który wzorzec radiologiczny jest w tej jednostce chorobowej obserwowany najczęściej?
U chorego z rozpoznanym ANCA-zależnym zapaleniem naczyń dochodzi do nagłego narastania duszności, spadku stężenia hemoglobiny oraz pojawienia się obustronnych rozległych zagęszczeń typu „matowej szyby” w angio-TK klatki piersiowej. Który wynik badania płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL) jest najbardziej charakterystyczny dla tego powikłania?
U 60-letniej chorej z chorobą śródmiąższową płuc w przebiegu zapalenia skórno-mięśniowego, po 3 miesiącach leczenia immunosupresyjnego stwierdzono prawidłowe objętości płuc (FEV1, FVC, TLC) oraz bardzo znacznie obniżoną pojemność dyfuzyjną płuc (TLCO 22% wartości należnej). Które z postępowań diagnostycznych jest w tej sytuacji najbardziej uzasadnione?
U chorej z podejrzeniem zapalenia naczyń ANCA-zależnego stwierdzono początkowo ujemne przeciwciała PR3-ANCA, a następnie dodatnie MPO-ANCA. Które stwierdzenie najlepiej opisuje znaczenie seronegatywności ANCA w diagnostyce GPA?
U 51-letniej kobiety obserwowano zmienny obraz guzków płucnych (regresja jednych zmian i pojawianie się nowych), nawracające wysięki opłucnowe, krwioplucie oraz utrzymujący się wysoki stan zapalny mimo antybiotykoterapii. Która cecha obrazu klinicznego najbardziej przemawia za zapalnym, a nie nowotworowym charakterem zmian płucnych?
Która cecha obrazu klinicznego i badań dodatkowych jest kluczowa dla rozpoznania zespołu antysyntetazowego jako przyczyny choroby śródmiąższowej płuc?
Który mechanizm najtrafniej tłumaczy ciężkie zaburzenia dyfuzji gazów (znacznie obniżone TLCO) przy prawidłowych objętościach płuc u 60-letniej chorej z ostrą niewydolnością oddechową typu 1, zmianami śródmiąższowymi w TK płuc typu mlecznego szkła i siateczki oraz współistniejącym osłabieniem mięśni proksymalnych, zmianami skórnymi i dodatnimi przeciwciałami Jo-1?
Które warianty mogą zostać uwzględnione w raporcie diagnostycznym u pacjenta z chorobą płuc, zgodnie z obowiązującymi zasadami interpretacji i raportowania wyników badań genetycznych opartych na NGS?
Która z chorób płuc, ze względu na dobrze poznane i oligogenowe podłoże genetyczne stanowi klasyczne wskazanie do zastosowania ukierunkowanego panelu genowego jako badania pierwszego rzutu?
W której z jednostek chorobowych brak jest obecnie wystarczających dowodów do rutynowego stosowania makrolidów jako leczenia przewlekłego?
Która metoda diagnostyki genetycznej jest preferowana u pacjentów z chorobami śródmiąższowymi płuc o niejasnym obrazie klinicznym oraz podejrzeniem wielogenowego podłoża choroby?
Który z gatunków prątków należy do prątków atypowych (NTM, Nontuberculous Mycobacteria) i nie wchodzi w skład kompleksu MTBC, czyli nie wywołuje gruźlicy u ludzi, lecz powoduje mykobakteriozy o odmiennym przebiegu epidemiologicznym i terapeutycznym?
Które testy diagnostyczne są obecnie rekomendowane do identyfikacji latentnego zakażenia Mycobacterium tuberculosis, zwłaszcza w grupach zwiększonego ryzyka, takich jak osoby pozostające w bliskim kontakcie z chorymi na aktywną postać gruźlicy oraz pacjenci kwalifikowani do leczenia immunosupresyjnego, w tym terapii lekami biologicznymi?
1) badanie histopatologiczne;
2) próba tuberkulinowa;
3) bakterioskopia i posiew w kierunku Mycobacterium tuberculosis;
4) testy IGRA;
5) badanie genetyczne w kierunku gruźlicy.
Prawidłowa odpowiedź to:
W którym województwie w Polsce w 2024 roku odnotowano najwyższe wskaźniki zapadalności na wszystkie postaci gruźlicy, pod względem wartości na 100 000 mieszkańców?
Jaki jest obecnie rekomendowany czas trwania leczenia gruźlicy lekoopornej z zastosowaniem nowoczesnych, krótkotrwałych schematów terapeutycznych opartych na kombinacjach BPaL (bedakilina, pretomanid, linezolid) lub BPaLM (bedakilina, pretomanid, linezolid, moksyfloksacyna), zgodnie z najnowszymi wytycznymi WHO?
Który z dostępnych fluorochinolonów jest obecnie rekomendowany w najnowszych wytycznych dotyczących leczenia gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB) jako integralny składnik nowoczesnego, skróconego schematu terapeutycznego BPaLM, uwzględniający jego skuteczność przeciwprątkową?
Jakie jest kliniczne zastosowanie testów IGRA (Interferon Gamma Release Assays) z krwi obwodowej?
Jak kształtował się wskaźnik zapadalności na wszystkie postaci gruźlicy w Polsce w 2024 roku, zgodnie z oficjalnymi danymi epidemiologicznymi?
Przed planowaną lobektomią z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca ocenia się ryzyko okołooperacyjne. Który zestaw wartości ppoFEV₁ i ppoDLCO jest najczęściej uznawany za wystarczający do wykonania resekcji bez konieczności przeprowadzania dodatkowych zaawansowanych testów wysiłkowych?
Jakie jest znaczenie kliniczne jednoczesnego uzyskania dodatniego wyniku bakterioskopii oraz dodatniego wyniku molekularnego badania genetycznego w kierunku kompleksu Mycobacterium tuberculosis (MTBC) u pacjenta z podejrzeniem gruźlicy? Czy jest to chory:
U chorego na raka płuca występuje nawracający wysięk opłucnowy przebiegający z dusznością. Po odbarczeniu stwierdzono obecność tzw. trapped lung (brak pełnego rozprężenia płuca). Która z metod jest najbardziej właściwa jako długoterminowe postępowanie objawowe?
Guz szczytu płuca (tzw. guz Pancoasta) w potencjalnie resekcyjnym niedrobnokomórkowym raku płuca najczęściej leczony jest metodą trójmodalną. Która z sekwencji postępowania jest najbardziej typowa?
U chorego po radykalnej resekcji niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) w stopniu II-IIIA, z ekspresją PD-L1 ≥1%, po zakończeniu chemioterapii uzupełniającej, która z opcji leczenia uzupełniającego jest zgodna z aktualnymi standardami postępowania u wybranych chorych:
U chorego na drobnokomórkowego raka płuca (SCLC) w stadium rozsianym (extensive-stage), bez przeciwwskazań do immunoterapii, standardem leczenia pierwszej linii jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące biopsji płynnej (ctDNA z osocza) w zaawansowanym niedrobnokomórkowym raku płuca:
U chorego z niedrobnokomórkowym rakiem płuca stwierdzono guz w płacie górnym lewego płuca oraz odrębny guzek satelitarny w tym samym płacie, bez obecności przerzutów odległych. Którą kategorię T (TNM, 8. edycja) należy przypisać w takiej sytuacji?
Które z postępowań jest najbardziej właściwe w celu wykluczenia nowotworu płuca jako przyczyny niedodmy lub zagęszczenia u chorego po przebytym pozaszpitalnym zapaleniu płuc, u którego w kontrolnym RTG klatki piersiowej wykonanym po zakończeniu leczenia nadal utrzymuje się nieregularne zagęszczenie w tym samym segmencie?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia enzymatycznego doopłucnowego (intrapleural enzyme therapy, tPA + DNase) w zakażeniu jamy opłucnej u dorosłych:
U chorego z podejrzeniem ropniaka opłucnej (pleural infection) pierwszym wyborem w ocenie obecności i lokalizacji płynu opłucnowego oraz prowadzeniu drenażu jest:
Zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną (VAP) definiuje się jako zapalenie płuc rozwijające się:
W którym z przypadków PZP zaleca się pobranie posiewów krwi przed wdrożeniem antybiotykoterapii?
U chorego z PZP hospitalizowanego na oddziale internistycznym obserwuje się poprawę kliniczną po 72 godzinach. Jakie jest minimalne zalecane postępowanie dotyczące czasu antybiotykoterapii, jeśli pacjent osiągnął stabilizację kliniczną?
W zaleceniach ERS/ESICM/ESCMID/ALAT z 2023 r. za ciężkie pozaszpitalne zapalenie płuc (PZP) uznaje się przypadki chorych:
Utajone zakażenie prątkiem gruźlicy to:
W leczeniu gruźlicy wielolekoopornej, kwalifikowanych do długich schematów leczenia należy zastosować leki z grupy A (wg WHO), do których należy m.in.:
Podstawowym lekiem w leczeniu Mycobacterium avium (MAC) jest:
Krótkim schematem stosowanym w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej/opornej na ryfampicynę (MDR/RR-TB) jest:
W diagnostyce lekooporności prątków gruźlicy, do badań molekularnych opartych o techniki badań kwasów nukleinowych zalicza się:
Wskaż objawy alarmowe, których obecność wskazuje na konieczność pilnej diagnostyki przewlekłego kaszlu u osób dorosłych:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące pirfenidonu i nintedanibu:
U 75-letniego pacjenta z licznymi chorobami współistniejącymi (niewydolność serca, cukrzyca) zdiagnozowano gruczolakoraka płuca o wymiarze 2 cm (stopień IA2), bez cech zajęcia węzłów chłonnych i przerzutów odległych. Pacjent jest w stanie sprawności ECOG 2 i został zdyskwalifikowany z leczenia operacyjnego z powodu wysokiego ryzyka kardiologicznego. Które postępowanie terapeutyczne o założeniu radykalnym jest w tej sytuacji metodą z wyboru?
U 55-letniej niepalącej pacjentki z rozpoznanym gruczolakorakiem płuca w stopniu IV stwierdzono obecność mutacji aktywującej w genie EGFR (delecja w eksonie 19). Które z postępowań jest leczeniem pierwszego wyboru?
Zespół Ratownictwa Medycznego przekazał na izbie przyjęć 61-letniego pacjenta z silną dusznością. W badaniu przedmiotowym widoczny wzmożony wysiłek oddechowy, osłuchowo nad okolicami płuc niesymetrycznie osłabiony szmer pęcherzykowy. Pulsoksymetr wskazuje SpO2 91%. W wykonanym przyłóżkowym RTG w projekcji PA stwierdzono obustronną odmę opłucnową. Po stronie prawej szerokość komory odmowej wynosiła 5 cm, po stronie lewej 3 cm. Jakie będzie najwłaściwsze postępowanie u tego chorego?
Pacjent z zaostrzeniem POChP, ciężką kwasicą oddechową - pH 7,1, PCO2 140mmHg. Na SOR zastosowano NWM. Po przekazaniu chorego na oddział chorób płuc wykonano badanie gazometryczne, w którym stwierdzono wzrost pH do 7,29 i spadek PCO2 do 110 mmHg. U pacjenta nie stwierdzono niestabilności hemodynamicznych. W tej sytuacji należy:
Pacjent z wielochorobowością wielokrotnie hospitalizowany na oddziałach chorób wewnętrznych i oddziałach chorób płuc z powodu zaostrzeń niewydolności oddychania w przebiegu POChP, niewydolności krążenia i otyłości od kilku lat nie opuszcza mieszkania. Na izbie przyjęć zastosowano tlenoterapię bierną przez kaniule nosowe, a następnie wykonano kontrolne badanie gazometryczne, w którym stwierdzono pH 7,09, PCO2 89 mmHg, PO2 49mmHg. Po kolejnej godzinie NWM (nieinwazyjna wentylacja mechaniczna) nie uzyskano istotnej poprawy gazometrycznej. U pacjenta należy:
Czujnikiem rekomendowanym (niealternatywnym) do diagnostyki bezdechu jest czujnik:
Pozycyjny obturacyjny bezdech podczas snu to sytuacja w której:
Na izbę przyjęć zgłosił się 21-letni pacjent bez wywiadu chorób przewlekłych. Zgłasza, że ok. dwóch godzin wcześniej, w trakcie jedzenia obiadu wystąpił u niego kłujący ból po prawej stronie klatki piersiowej, a następnie uczucie duszności, które stopniowo narastało, aż pacjent postanowił zgłosić się do szpitala. Pacjent neguje nikotynizm. W badaniu przedmiotowym osłabienie szmeru pęcherzykowego po stronie prawej. Pulsoksymetr wskazuje SpO2 96%. Obraz radiologiczny jak na załączonym zdjęciu. Które postępowanie będzie najwłaściwsze w następnej kolejności u tego chorego?
Pacjent z nadmierną sennością dzienną, nadciśnieniem tętniczym i otyłością oraz OBS (AHI 31/h) miał wdrożoną terapię PAP. Aby ustalić skuteczny sposób leczenia tą metodą podjęto próbę terapii z wykorzystaniem autoCPAP. Odczytano zapis nocy badania z karty pamięci aparatu. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zaznaczonych strzałkami zdarzeń:
Ocena kształtu krzywej przepływ-objętość może mieć znaczenie dla oceny poprawności wykonania badania oraz sugerować pewne aspekty interpretacji wyniku. Wskaż nieprawidłowy opis krzywej: