Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Przeszczepienie wątroby (OLTx) wykonuje się u chorych:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące waskulopatii serca przeszczepionego (CAV):
Do kryteriów kwalifikacyjnych do wszczepienia pompy wspomagającej funkcję lewej komory serca nie zalicza się:
Wskaż fałszywe opisy 4 stopni odrzucania komórkowego po transplantacji serca według skali opracowanej przez Międzynarodowe Towarzystwo Transplantacji Serca i Płuc (ISHLT) w 2004 roku służącej do oceny bioptatów endomiokardialnych:
1) 1CR - brak ostrego odrzucania komórkowego;
2) 2CR - łagodne ostre odrzucanie komórkowe;
3) 3CR - umiarkowane ostre odrzucanie komórkowe;
4) 4CR - ciężkie ostre odrzucanie komórkowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
W klasyfikacji INTERMACS profil 2 nie oznacza pacjenta:
Lekiem immunosupresyjnym niewymagającym monitorowania stężenia we krwi pełnej jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące rozwoju potransplantacyjnej choroby proliferacyjnej (PTLD) po transplantacji serca:
1) ryzyko rozwoju PTLD po transplantacji serca jest wyższe niż po transplantacji nerki;
2) pierwotna infekcja EBV po transplantacji serca związana jest z mniejszym ryzykiem rozwoju PTLD niż reaktywacja;
3) infekcja CMV reaktywuje zakażenie EBV;
4) starszy wiek biorcy zwiększa ryzyko PTLD w okresie wczesnym, a młody wiek w okresie późnym po transplantacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Miejscem uchwytu bazlyksymabu jest:
Próba odwracalności nadciśnienia płucnego przy kwalifikacji do izolowanego przeszczepienia serca powinna być wykonana w przypadku kiedy:
W przypadku przeszczepu nerki istnieje ryzyko nawrotu następujących chorób:
Kwalifikację do przeszczepu nerki przed rozpoczęciem dializ u chorych z przewlekłą chorobą nerek w stadium 5 należy rozpocząć, gdy wartość przesączania kłębuszkowego (eGFR) jest niższa od:
Obecność owalnych wtrętów wewnątrzjądrowych zlokalizowanych centralnie w jądrze i otoczonych rąbkiem przejaśnienia (tzw. sowie oko) w obrazie mikroskopowym z biopsji nerki przeszczepionej jest charakterystyczna dla:
Jaki wzrost stężenia kreatyniny w surowicy w porównaniu do stabilnej wartości wyjściowej świadczy o pogorszeniu czynności nerki przeszczepionej, które wymaga diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego postępowania?
W przypadku lymphocele po przeszczepie nerki o objętości większej niż 500 ml postępowaniem z wyboru jest:
Okres półtrwania takrolimusu wynosi:
Które z leków mogą wykazywać ostrą nefrotoksyczność powodując odwracalne zwężenie naczyń generujące nadciśnienie tętnicze oraz spadek przesączania kłębuszkowego?
Leczenie indukcyjne z zastosowaniem surowicy antytymocytarnej nie jest wskazane:
Zwiększenie dawki cyklosporyny A wymagane jest w przypadku stosowania:
56-letni pacjent jest kwalifikowany do przeszczepienia płuc z powodu samoistnego włóknienia śródmiąższowego. W trakcie diagnostyki stwierdzono PRA >80%. Pacjent został zakwalifikowany do odczulania przed przeszczepieniem. Które z metod desensytyzacji działają w mechanizmie bezpośredniej eliminacji przeciwciał z krwiobiegu?
1) plazmafereza;
2) immunoadsorpcja;
3) ekulizumab;
4) rytuksymab;
5) bortezomib.
Prawidłowa odpowiedź to:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do przeszczepienia płuc jest:
1) wiek powyżej 65. roku życia;
2) aktualne palenie tytoniu;
3) choroby układowe tkanki łącznej;
4) ostra niewydolność wątroby;
5) zaburzenia motoryki przełyku.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeszczepienie obu płuc jest preferowanym leczeniem u większości pacjentów z ciężką, nieodwracalną chorobą płuc w przypadku wyczerpania innych możliwości leczenia. Przeszczepienie pojedynczego płuca u osób starszych można rozważyć w przypadku:
1) mukowiscydozy;
2) rozstrzeni oskrzeli;
3) przewlekłej obturacyjnej choroby płuc;
4) zespołu Eisenmengera z operacyjną wadą serca;
5) śródmiąższowej choroby płuc.
Prawidłowa odpowiedź to:
48-letni pacjent po przeszczepieniu płuc zgłosił się z powodu pogorszenia wydolności, duszności wysiłkowej oraz obniżenia parametrów spirometrii. W toku diagnostyki stwierdzono przeciwciała skierowane przeciwko HLA dawcy w surowicy oraz złogi składowej C4d dopełniacza w bioptacie płuca. W tej sytuacji można zastosować:
1) bazyliksymab;
2) rytuksymab;
3) plazmaferezę;
4) immunoglobuliny dożylne;
5) woklosporynę.
Prawidłowa odpowiedź to:
Częstość występowania raka płuca jest najwyższa po przeszczepieniu:
Który ze schematów immunosupresji jest obecnie najczęściej stosowany w leczeniu pacjentów po przeszczepieniu płuc?
60-letni pacjent bez istotnych chorób współistniejących przeszedł operację przeszczepienia płuc z powodu samoistnego śródmiąższowego włóknienia płuc. Początkowo efekt leczenia był bardzo dobry, z ustąpieniem duszności i normalizacją parametrów spirometrycznych. Pacjent ściśle przestrzegał zaleceń lekarskich. Po 4 latach od przeszczepienia zaobserwował stopniowo nasilające się obniżenie wydolności i duszność wysiłkową oraz pogłębiające się obniżenie nasilonej pojemności wydechowej w badaniach spirometrycznych. Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie?
Kluczowym elementem operacji przeszczepienia jest zespolenie struktur anatomicznych narządów dawcy i biorcy. Czego dotyczy określenie „łata Carrela”?
Koronarografia z ewentualnym wewnątrznaczyniowym obrazowaniem ultradźwiękowym (IVUS):
Do chorób, które mogą nawrócić w przeszczepionej wątrobie nie zalicza się:
Najczęstszym wczesnym powikłaniem naczyniowym po transplantacji wątroby jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące ostrego odrzucania przeszczepionej wątroby:
Do powikłań marskości wątroby, które bezwzględnie nakazują kwalifikację do przeszczepienia tego narządu zalicza się:
Wiodącym wskazaniem do transplantacji wątroby jest aktualnie marskość wątroby wtórna do:
Najważniejszym narzędziem przy kwalifikacji do transplantacji wątroby w trybie pilnym u pacjenta z ostrą niewydolnością wątroby (np. w zatruciu muchomorem sromotnikowym) jest:
Do typowych przyczyn ostrej niewydolności wątroby nie należy:
62-letni pacjent z marskością HCV, guz 3 cm + drugi 2 cm, bez naciekania naczyń, bez przerzutów, MELD 14. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) pacjent spełnia kryteria mediolańskie;
2) niski MELD wyklucza transplantację;
3) HCC w tych kryteriach stanowi wskazanie do przeszczepu;
4) obecność makronaciekania naczyń wykluczałaby transplantację;
5) leczenie pomostowe (np. TACE) może być rozważane.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecnie najczęściej stosowana do kwalifikacji biorców wątroby jest skala punktowa MELD (Model of End Stage Liver Disease), która w formie klasycznej uwzględnia:
U chorego po przeszczepieniu wątroby z powodu PSC stwierdzono cholestazę i postawiono podejrzenie nawrotu choroby podstawowej. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) PSC nawraca u 40-50% chorych po przeszczepieniu wątroby;
2) profilaktyczne podawanie kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) zmniejsza ryzyko nawrotu PSC;
3) wybór inhibitora kalcyneuryny nie wpływa na ryzyko nawrotu PSC;
4) epizody ostrego odrzucania zwiększają ryzyko nawrotu PSC;
5) postępowanie polega na monitorowaniu i leczeniu powikłań związanych ze zwężeniami dróg żółciowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczeniem drugiego rzutu ostrego odrzucania wątroby zależnego od przeciwciał (AMR) jest:
Po przeszczepieniu wątroby może wystąpić „small-for-size graft syndrome”, zespół związany z przeszczepieniem wątroby o zbyt małej masie w stosunku do potrzeb biorcy. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tego zespołu:
1) masa przeszczepu jest mniejsza niż 0,8% masy ciała biorcy;
2) obserwuje się hiperperfuzję wrotną i hipoperfuzję tętniczą przeszczepu;
3) obserwuje się hiperperfuzję wrotną i hiperperfuzję tętniczą przeszczepu;
4) w ciężkich przypadkach czynnościowe niedokrwienie tętnicze skutkuje niedokrwieniem przewodzików żółciowych;
5) we wczesnym okresie charakterystyczna jest zakrzepica żył wątrobowych;
6) w późnym okresie może pojawić się guzkowy rozrost regeneracyjny, zwężenia dróg żółciowych i zakrzepica małych gałązek wrotnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pierwszeństwo w wyborze do przeszczepienia, po uzyskaniu ujemnej próby krzyżowej, niezależnie od liczby uzyskanych punktów w systemie alokacji opracowanym przez Poltransplant (uzyskują status „przeszczep obligatoryjny”) mają biorcy:
1) zgłoszeni w trybie pilnym (brak możliwości dializowania);
2) wysoko immunizowani (PRA ≥80%);
3) z brakiem niezgodności w układzie HLA z dawcą;
4) w wieku >60 lat od dawcy w wieku >65 lat;
5) przeszczepu nerki i jednoczasowego przeszczepu innego narządu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż przeciwwskazania względne do donacji nerki (żywy dawca nerki):
1) przesączanie kłębuszkowe (GFR) 60-89 ml/min/1,73 m2;
2) cukrzyca;
3) albuminuria 30-100 mg/dobę;
4) niezgodność głównych grup krwi AB0;
5) choroby przewlekłe wymagające leczenia przeciwkrzepliwego.
Prawidłowa odpowiedź to:
U dawcy nerki stwierdzono obecność przeciwciał anty-HBc w klasie IgG. Któremu biorcy w Polsce można zaproponować transplantację nerki?
1) nie należy pobierać nerek od dawcy z izolowanym anty-HBc IgG;
2) można wykonać transplantację u biorcy z dodatnim antygenem HBsAg;
3) można wykonać transplantację u biorcy, który przechorował WZW B i ma obecne przeciwciała anty-HBs i anty-HBc;
4) można wykonać transplantację u biorcy, który został skutecznie zaszczepiony przeciwko WZW B i ma stwierdzane w surowicy ochronne miano przeciwciał anty-HBs;
5) można wykonać transplantację u naiwnego biorcy z podaniem entekawiru od dnia transplantacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż czasowe przeciwwskazania do zabiegu transplantacji nerki:
1) przebyty udar mózgu przed 4 miesiącami;
2) podwójne leczenie przeciwpłytkowe (aspiryna+klopidogrel);
3) choroba niedokrwienna serca wymagająca rewaskularyzacji;
4) kamica odlewowa nerki własnej z wywiadem nawracających zakażeń układu moczowego;
5) ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń z przeciwciałami ANCA w okresie 6 miesięcy remisji klinicznej objawów pozanerkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do zabiegu przeszczepienia nerki kwalifikowany jest pacjent, który stracił przeszczep z powodu nefropatii BK. Wskaż właściwe postępowanie:
Według danych Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnego ds. Transplantacji „Poltransplant”, 10-letnie przeżycie biorców nerki pobranej od dawcy zmarłego wynosi około:
Odsetek nerek pobranych od dawców żywych i przeszczepionych w stosunku do całkowitej liczby przeszczepionych nerek w Polsce:
38-letnia pacjentka, 3 lata po transplantacji, od 4 tygodni przyjmuje flukonazol dopochwowo, zlecony przez lekarza ginekologa i kontynuuje przyjmowania leków immunosupresyjnych, w tym prednizonu, MMF i takrolimusu w dotychczasowych dawkach. Obecnie skarży się na stan podgorączkowy, brak apetytu i tkliwość przeszczepu. Tętno wynosi 85, temperatura 38°C, a ciśnienie krwi 141/98 mm Hg. Wyniki badań laboratoryjnych z dnia dzisiejszego wskazują na wzrost kreatyniny w surowicy z wyjściowego poziomu 0,8 mg/dl do 1,9 mg/dl oraz badanie ogólne moczu z 5 białymi krwinkami, 5 czerwonymi krwinkami i 100 mg/dl białka (poprzednio prawidłowe badanie ogólne moczu). Posiew moczu i oznaczenie stężenia takrolimusu są w toku. Zlecono USG z Dopplerem. Która z diagnoz jest najbardziej prawdopodobna?
Który z przypadków stanowi idealny scenariusz do rozpoczęcia dyskusji na temat zajścia w ciążę po przeszczepie?
U 56-letniej kobiety po transplantacji nerki przed 6 miesiącami rozwija się od 8 tygodnia stopniowo postępująca leukopenia. Otrzymała indukcje globuliną antytymocytarną (ATG). Przez 3 miesiące przyjmowała walgancyklowir. Obecnie przyjmuje ona takrolimus, mykofenolan mofetylu (MMF), amlodypinę, prednizon oraz trimetoprim/sulfametoksazol. Dwa tygodnie temu poziom wiremii cytomegalowirusa (CMV) był niewykrywalny. Która z przyczyn jest najbardziej prawdopodobną przyczyną neutropenii?
Które z cech klinicznych sugeruje konieczność zastosowania indukcji immunosupresji przy przeszczepieniu nerki?
U 35-letniej chorej ze schyłkową niewydolnością nerek w przebiegu cukrzycy typu 1, retinopatią cukrzycową i epizodami niekontrolowanej hipoglikemii pomimo stosowania ciągłego monitoringu stężenia glukozy we krwi, u której nie ma możliwości wykonania przeszczepienia nerki pobranej od dawcy żywego, najlepszym rozwiązaniem terapeutycznym jest:
W przypadku chorych po autologicznym przeszczepieniu szpiku, u których występuje upośledzona czynność szpiku, w celu jej poprawy należy zastosować:
Opryszczka pojawiła się u dawcy komórek krwiotwórczych w trakcie kwalifikacji. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
Jaka jest najmniejsza możliwa zgodność HLA dawcy jaką można zaakceptować w transplantacji komórek krwiotwórczych?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące kondycjonowania w przeszczepieniu komórek krwiotwórczych:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące terapii CAR-T:
Gwiazdka przy wyniku badania HLA oznacza, że:
W trakcie poszukiwania niespokrewnionego dawcy komórek krwiotwórczych celem jest znalezienie dawcy zgodnego:
Obecnie niewykorzystywane źródło komórek krwiotwórczych do przeszczepienia to:
Bankowanie nasienia lub komórek jajowych przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych u młodych osób jest celowe, aby:
Jednym z najczęściej wykorzystywanych protokołów kondycjonowania przed przeszczepieniem alogenicznym jest:
Pobranie komórek krwiotwórczych z krwi obwodowej do przeszczepienia odbywa się:
Dwumetylosulfotlenek jest dodawany do komórek krwiotwórczych przed zamrożeniem w celu:
Wskaż współwystępowanie dużej i małej niezgodności grup krwi pomiędzy dawcą a biorcą:
Wskaż nowotwór krwi, który nie jest wskazaniem do przeszczepienia komórek krwiotwórczych:
Pierwszym szczepieniem wykonywanym ok. 3-4 miesiące po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych jest szczepienie przeciwko:
Decyzję o podaniu koncentratu granulocytarnego podejmuje się w przypadku:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące grzybic układowych po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
Fotofereza pozaustrojowa znalazła zastosowanie w leczeniu:
Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych jest:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące koncentratu granulocytarnego:
Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych nie jest:
Lekami, które mogą wywołać zakrzepową plamicę małopłytkową po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych są:
1) cyklosporyna A;
2) takrolimus;
3) ekulizumab;
4) mykofenolan mofetylu;
5) azatiopryna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przewlekłe uszkodzenie czynności nerek własnych wpływa niekorzystnie na przeżycie biorców z przeszczepionym sercem. Wartością progową wielkości przesączania kłębuszkowego (GFR), poniżej której ten wpływ się ujawnia jest:
Wśród odmian raka pęcherza moczowego, występującego u chorych po transplantacji narządowej, w ponad ⅓ przypadków występuje nowotwór zwany Muscle Invasive Bladder Cancer (MIBC). Jego cechą podstawową jest naciekanie:
Jedną z groźnych etiologii zapalenia płuc występującego po transplantacji narządów unaczynionych jest zakażenia Pneumocystis jiroveci. Do zakażenia może dochodzić:
Które z zaburzeń funkcji cewek nerkowych są wywoływane przez inhibitory kalcyneuryny?
1) hiperpotasemia;
2) hipomagnezemia;
3) hiperuricemia;
4) hiperkalciuria;
5) kwasica metaboliczna hiperchloremiczna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który nowotwór u biorców przeszczepu jest wywoływany przez HHV8?
Tocilizumab jest stosowany w leczeniu procesu odrzucania przeszczepu zależnego od przeciwciała (poza rejestracją). Jaki jest mechanizm jego działania?
Biorca nerki jest leczony od 14 dni gancyklowirem z powodu choroby CMV, kontrolowana raz w tygodniu DNAemia nie uległa obniżeniu i wynosi 20 000 IU/ml w osoczu. Który lek należy zastosować w dalszej terapii?
U dawcy nerek z rozpoznaną śmiercią mózgu badanie palpacyjne płuc w czasie operacji pobrania narządów do przeszczepienia należy przeprowadzić:
Najczęstszą przyczyną zgonów zmarłych dawców narządów w Polsce jest:
Pośród rzeczywistych zmarłych dawców narządów w Polsce najwięcej dawców jest w wieku:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kwalifikacji dawców zmarłych (DNC) z przedawkowania metanolu:
1) metanol jest wolno wchłaniany przez przewód pokarmowy i metabolizowany przez dehydrogenazę alkoholową do kwasu mrówkowego, co prowadzi do kwasicy metabolicznej;
2) pacjentów można leczyć etanolem w celu zahamowania dehydrogenazy alkoholowej, a czasami dializami;
3) nerki są narządem docelowym i ulegają nieodwracalnemu uszkodzeniu z powodu martwicy cewek nerkowych i rabdomiolizy;
4) nerki nie są narządem docelowym, mogą ulec uszkodzeniu w wyniku wstrząsu i niewydolności wielonarządowej;
5) przeszczep wątroby, serca, płuc, nerek i w niektórych przypadkach trzustki może okazać się możliwy, jeśli w surowicy nie będzie pozostałości metanolu, a kwasica metaboliczna zostanie całkowicie skorygowana.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kwalifikacji dawców zmarłych (DNC) w wyniku zatrucia tlenkiem węgla:
1) opisano przypadki udanych transplantacji narządów od dawców zmarłych w wyniku zatrucia tlenkiem węgla, wszystkie organy pobrane od dawców z zatruciem tlenkiem węgla i oparzeniami funkcjonowały w okresie badanego okresu;
2) DNC w wyniku zatrucia tlenkiem węgla jest nieakceptowalnym dawcą serca;
3) DNC w wyniku zatrucia tlenkiem węgla jest nieakceptowalnym dawcą nerek;
4) przy akceptacji nerek od DNC standardowe kryteria kwalifikacji narządu powinny być uwzględnione, do rozważenia biopsja zerowa celem oceny odwracalności uszkodzenia nerek w przypadku wątpliwości na podstawie standardowych kryteriów;
5) w przypadku akceptacji serca muszą być co najmniej spełnione następujące kryteria - brak zatrzymania krążenia lub bardzo krótki okres zatrzymania krążenia, szybka i skuteczna resuscytacja oraz prawidłowy wynik echokardiografii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kwalifikacji dawców zmarłych, u których stwierdzono autosomalną dominującą wielotorbielowatość nerek (ADPKD):
1) ADPKD nie jest przeciwwskazaniem do oddania narządów; nawet wielotorbielowatość wątroby i nerek może być brana pod uwagę do przeszczepu;
2) ADPKD stanowi przeciwwskazanie do akceptacji nerek;
3) nerki od dawców z ADPKD powinny zostać poddane pełnej ocenie i jeśli są niepowiększone i pod innymi względami uznane za akceptowalne to powinny być oferowane biorcom, których oczekiwana długość życia może wynosić 10 lat lub więcej;
4) nerki od młodego dawcy z ADPKD (np. <30 lat) z prawidłową funkcją nerek, ale powiększone nie powinny być akceptowane, ponieważ pogorszenie ich funkcji może wystąpić w nieprzewidywalnym czasie;
5) selektywne wykorzystanie wątroby od dawców których wątroby zawierają małe torbiele z zachowaną funkcją wątroby jest bezpieczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż wszystkie czynniki ryzyka zakażenia wirusem cytomegalii po transplantacji narządów:
1) stan serologiczny dawca (D)/biorca (B); biorcy seronegatywni (B-) otrzymujący narząd od seropozytywnego dawcy (D+) mają umiarkowane ryzyko zakażenia i choroby CMV, nawet w przypadku stosowania profilaktyki;
2) stan serologiczny dawca (D)/biorca (B); biorcy seronegatywni (B-) otrzymujący narząd od seropozytywnego dawcy (D+) mają zwiększone ryzyko zakażenia i choroby CMV, nawet w przypadku stosowania profilaktyki;
3) intensywność immunosupresji, a zwłaszcza zastosowanie leków powodujących deplecję limfocytów T (ATG/tymoglobulina), przeciwciała anty CD25;
4) stosowanie profilaktyki anty-CMV, która zmniejsza częstość i opóźnia początek zakażenia i choroby CMV;
5) współtowarzyszące infekcje, stany zapalne, występowanie procesu odrzucania wyzwalające prozapalne cytokiny, zwłaszcza TNF-α.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kwalifikacji dawców zmarłych (DNC, Death by Neurological Criteria) z przedawkowania paracetamolu (ODD, Overdose-Death Donors):
1) przedawkowanie paracetamolu prowadzi do przewlekłego uszkodzenia wątroby;
2) przedawkowanie paracetamolu prowadzi do ostrej niewydolności wątroby;
3) może wystąpić ostre uszkodzenie nerek, które zazwyczaj jest odwracalne;
4) potencjalny dawca może być akceptowany jako dawca wątroby, ponieważ uszkodzenie narządu jest odwracalne;
5) w przypadku DNC wszystkie narządy poza wątrobą mogą zostać pobrane do przeszczepu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące środków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu i profilaktyce choroby CMV:
1) gancyklowir hamuje replikację wszystkich wirusów grupy Herpes - CMV, EBV, HSV, VZV, HHV6, HHV7, dostępny jest jedynie w postaci dożylnej;
2) główne działania niepożądane gancyklowiru i walgancyklowiru to nefrotoksyczność;
3) foskarnet (analog pirofosforanowy) hamuje polimerazę DNA wirusa, stosowany w leczeniu CMV przy przeciwwskazaniach lub braku skuteczności gancyklowiru, cechuje się dużą mielotoksycznością i neurotoksycznością;
4) cydofowir (analog nukleotydowy) hamuje wirusową polimerazę, może być stosowany w leczeniu CMV, wadą jest nefrotoksyczność, zaletą jest szerokie spektrum przeciwwirusowe i długi okres półtrwania, lek jest podawany raz na
1-2 tygodnie;
5) maribawir jest wskazany w leczeniu zakażenia CMV i/lub choroby niereagującej (z opornością lub bez, wynikającą z obecności mutacji) na jedną lub więcej wcześniejszych terapii, w tym gancyklowiru, walgancyklowiru, cydofowiru lub foskarnetu u dorosłych pacjentów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące profilaktyki zakażenia wirusem cytomegalii, która może obejmować:
1) dobór seronegatywnego dawcy dla seronegatywnego biorcy;
2) profilaktykę farmakologiczną dotyczącą wszystkich biorców, tzw. uniwersalną;
3) profilaktykę farmakologiczną - wybiórczą (tzw. terapia wyprzedzająca);
4) leczenie wyprzedzające dotyczy pacjentów, u których lek stosowany jest po pojawieniu się objawów klinicznych;
5) zaletą leczenia wyprzedzającego jest obniżenie kosztów leczenia, mniejsze ryzyko oporności szczepów CMV, zmniejszenie działań niepożądanych leków.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do leków immunosupresyjnych mających niekorzystny wpływ na gospodarkę lipidową należy:
Hirsutyzm i przerost dziąseł to powikłania po zastosowaniu:
U ciężarnej biorczyni narządu w leczeniu immunosupresyjnym można zastosować:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące mykofenolanu mofetylu:
W przypadku wystąpienia infekcji wywołanej przez Mycobacterium tuberculosis należy włączyć leczenie przeciwgruźlicze. Leki przeciwgruźlicze mogą wpływać na stężenie inhibitorów kalcyneuryny co wymaga modyfikacji dawek tych leków. Lekiem wpływającym na stężenie inhibitorów kalcyneuryny jest:
Leki immunosupresyjne stosowane po przeszczepach i w chorobach autoimmunologicznych obniżają odporność, co prowadzi do częstych infekcji (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych), ale leki te mają również wiele innych działań ubocznych. Niektóre z tych objawów są „kosmetyczne” - wypadanie lub nadmierne owłosienie. Wypadanie włosów stwierdza się po zastosowaniu:
Profilaktyczne stosowanie antybiotyków po transplantacji nerek jest powszechnie stosowane we wszystkich ośrodkach transplantacyjnych. Najczęściej stosowany jest kotrimoksazol-trimetoprim (Biseptol). Stosuje się go w celu zmniejszenia/zapobiegania występowania w pierwszych miesiącach po zabiegu transplantacji infekcji:
Do najczęstszych powikłań terapii inhibitorami mTOR (np. ewerolimusem) po transplantacji wątroby zalicza się:
Zgodnie z obowiązującą ustawą zespół specjalistów stwierdzający śmierć mózgu składa się z co najmniej:
Mechanizm działania mykofenolanu mofetylu polega na:
Preferowaną metodą monitorowania replikacji CMV po transplantacji jest:
U biorców wątroby ryzyko rozwoju nowotworów wątroby określone wskaźnikiem SIR (Standardized Incidence Ratio) wynosi 4,0. Oznacza to, że:
Lekiem immunosupresyjnym o najsilniejszym działaniu diabetogennym jest:
Jaka jest typowa kolejność pobierania narządów w jamie brzusznej?
Które badania obrazowe stosuje się do poszerzonej oceny zwężenia tętnicy nerkowej nerki przeszczepionej?
Zwężenie tętnicy wątrobowej po przeszczepieniu wątroby jest związane najczęściej z:
Najczęściej spotykaną anomalią naczyniową ważną z punktu widzenia pobrania wielonarządowego jest obecność:
Wartość stężenia alfafetoproteiny w surowicy krwi, którą powinno się uznać za przeciwwskazanie do przeszczepienia u chorych na raka wątrobowokomórkowego spełniających kryteria mediolańskie to:
Spośród chorych z ostrą niewydolnością wątroby w przebiegu zatrucia paracetamolem, wskazania do przeszczepienia zgodnie z kryteriami King’s College spełnia:
39-letni mężczyzna przyjęty do szpitala z powodu krwawienia podpajęczynówkowego po leczeniu neurochirurgicznym został przekazany na oddział intensywnej terapii, gdzie rozpoznano śmierć mózgu według obowiązujących kryteriów. Po kontakcie z Poltransplantem podjęto decyzję, że nie ma medycznych przeciwwskazań do pobrania narządów, a Poltransplant autoryzował pobranie. Zmarłego należy określić jako:
U 50-letniej kobiety z rozpoznaną śmiercią mózgu, bez stwierdzonych przeciwwskazań medycznych do pobrania narządów, po autoryzacji pobrania przez Poltransplant doszło do zatrzymania krążenia przed rozpoczęciem procedury pobrania. W przypadku braku powrotu czynności serca pobranie należy określić jako pobranie od dawcy po:
Do płynów prezerwacyjnych stosowanych do przechowywania narządów, o składzie typu wewnątrzkomórkowego zalicza się:
W przypadku pobrania wielonarządowego obejmującego pobranie wątroby, bezwzględnym przeciwwskazaniem anatomicznym do pobrania trzustki będzie:
W przypadku planowanego pobrania wątroby, nerek i trzustki od dawcy zmarłego standardowy dostęp operacyjny będzie obejmować:
Przy wielonarządowym pobraniu od zmarłego dawcy ze stwierdzoną śmiercią mózgu, obejmującym nerki, wątrobę i trzustkę, przed zatrzymaniem krążenia należy dokonać kaniulacji przynajmniej:
Zastosowanie czasowego żylno-żylnego krążenia pozaustrojowego z wykorzystaniem biopompy w przypadku transplantacji wątroby metodą klasyczną może obejmować kaniulację:
U chorych z pierwotnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych (Primary Sclerosing Cholangitis, PSC) poddawanych transplantacji wątroby, zespolenie żółciowe może obejmować zespolenie:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące terapii CAR-T:
W przypadku wystąpienia ostrej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi III stopnia w leczeniu I linii stosuje się metyloprednizolon w dawce 2 mg/kg przez minimum: