Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
W większości przypadków wyleczenie chłoniaków o niskim stopniu złośliwości jest niemożliwe, z wyjątkiem chłoniaka:
78-letni pacjent został przyjęty na SOR z powodu nagłego pojawienia się obfitych, smolistych stolców. W wywiadzie cukrzyca typu 2, POChP oraz uogólniona miażdżyca. Dwa lata wcześniej wykonano u niego wewnątrznaczyniową implantację stent-graftu z powodu tętniaka aorty brzusznej. W badaniu przedmiotowym stwierdzono znaczne osłabienie, bladość powłok skórnych i śluzówek, tachykardię 132/min oraz hipotonię (RR 78/42 mmHg). Które badanie będzie najbardziej właściwe w celu identyfikacji i potencjalnego zatrzymania źródła krwawienia po wstępnej resuscytacji płynowej i stabilizacji parametrów krążeniowych?
Konsekwencją przewlekłego zakażenia Helicobacter pylori może być:
1) choroba wrzodowa żołądka;
2) zespół Zollingera i Ellisona;
3) rak żołądka;
4) chłoniak żołądka;
5) metaplazja jelitowa w żołądku;
6) zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka;
7) zespół Mallory’ego i Weissa.
Prawidłowa odpowiedź to:
W pierwotnym stwardniającym zapaleniu dróg żółciowych (PSC):
Leczeniem pierwszego wyboru stosowanym w eradykacji Helicobacter pylori w Polsce jest:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia pacjenta z dyspepsją:
Wskazaniem do przeprowadzenia diagnostyki w kierunku celiakii jest:
Która z cech klinicznych najbardziej przemawia za rozpoznaniem mikroskopowego zapalenia jelita grubego (MZJG), a nie zespołu jelita drażliwego (IBS)?
W przypadku wystąpienia niedodmy płata dolnego płuca prawego stwierdzono:
37-letnia pacjentka z wywiadem uzależnienia od alkoholu jest hospitalizowana z powodu ciężkiego zapalenia płuc. Z uwagi na objawy uogólnionej reakcji zapalnej przy przyjęciu włączono meropenem oraz wankomycynę. W posiewach krwi uzyskano w 3 dniu wzrost S. aureus wrażliwego na metycylinę. Wskaż najwłaściwsze postępowanie w kwestii antybiotykoterapii:
Która z chorób jest przeciwwskazaniem do przeszczepienia płuc?
50-letni pacjent z otyłością (BMI 41 kg/m2), cukrzycą typu 2, hipercholesterolemią zgłosił się z powodu złej kontroli nadciśnienia tętniczego pomimo stosowania 4 leków, nykturii, osłabienia, nocnej duszności oraz narastającej senności w ciągu dnia. Które z badań należy wykonać w pierwszej kolejności?
U 50-latka z ciężkim zapaleniem płuc stwierdzono w badaniach laboratoryjnych podwyższone stężenia Alt, Ast, leukocytozę oraz hiponatremię. Na jaką etiologię mogą wskazywać te odchylenia?
Na podstawie wyniku gazometrii krwi włośniczkowej - pH 7,13 (7,35-7,45), pCO2 59,9 (35-45), pO2 47,1 (70-100), SaO2 54,5 (94-99), aBE -11,5 (-2,0-+3,0), HCO3 18,9 (21-29) należy rozpoznać:
66-letni pacjent z powodu zgłaszanych objawów wykonał spirometrię (badanie poprawne technicznie, klasa B powtarzalności) uzyskując - FEV1 2,08 l, 85% wn., 16P, z-score -0,99; FVCex 2,59 l, 82% wn., 13P, z-score-1,15; FEV1/FVC 80,31%, 102% wn., 61P, z-score 0,27. Jak należy zinterpretować uzyskane wyniki?
W przypadku zaostrzenia POChP należy:
35-letni pacjent zgłosił się z powodu utrzymującego się od ok. 4 miesięcy suchego kaszlu, uczucia zmęczenia, niewielkiego ograniczenia tolerancji wysiłku. Neguje stany podgorączkowe i utratę masy ciała. Dotychczas nie leczył się z powodu chorób przewlekłych. Wywiad rodzinny w kierunku chorób układu oddechowego jest nieistotny. W badaniu przedmiotowym nie stwierdzono istotnych odchyleń. Wykonano RTG klatki piersiowej, na którym uwidoczniono wzmożenie rysunku śródmiąższowego ze zmianami drobnoguzkowymi oraz poszerzeniem obu wnęk. W TK klatki piersiowej stwierdzono powiększenie węzłów chłonnych wnęk i podostrogowych oraz liczne zmiany drobnoguzkowe przede wszystkim w górnych i środkowych polach płucnych wzdłuż pęczków naczyniowo-oskrzelowych. W badaniach laboratoryjnych zwraca uwagę hiperkalcemia. Wskaż prawdopodobne rozpoznanie:
32-letni pacjent chorujący na astmę zgłosił się z powodu zaostrzenia pod postacią duszności spoczynkowej, kaszlu, świszczącego oddechu. W badaniu przedmiotowym stwierdza się obustronne liczne świsty wydechowe. W tym przypadku należy zastosować:
U 70-letniego pacjenta w TK klatki piersiowej uwidoczniono konsolidacje w szczytach obu płuc. Brak jest badań wcześniejszych do porównania. Celem różnicowania zmian poswoistych i aktywnej gruźlicy można wykorzystać:
1) posiew plwociny;
2) posiew bronchoaspiratu;
3) odczyn tuberkulinowy;
4) test QuantiFERON TB GOLD;
5) bakterioskopię popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
40-letnia pacjentka zgłosiła się z powodu występującego od 3 dni produktywnego kaszlu, uczucia gry w piersiach. Zgłasza ponadto osłabienie, podwyższoną temperaturę ciała (do ok. 38°C), nieżyt nosa. W badaniu przedmiotowym stwierdza się obustronne miernie nasilone furczenia. W tym przypadku należy zastosować:
70-letnia pacjentka z łagodnym nadciśnieniem tętniczym, osteoporozą i przewlekłą niewydolnością oddechową w przebiegu ciężkiej kifoskoliozy została przyjęta na oddział chorób wewnętrznych z powodu narastającej od ok. 2 tygodni duszności, obrzęków kończyn dolnych, narastającej senności i bólu głowy. W badaniu przedmiotowym stwierdzono tachykardię 110/min, BP 98/70 mmHg, SpO2 89%, osłuchowo ściszenie szmeru pęcherzykowego oraz stłumienie odgłosu opukowego nad dolnymi polami płucnymi, większe po prawej stronie, ciastowate obrzęki sięgające do połowy ud. W echokardiografii przezklatkowej prawdopodobnie będzie można stwierdzić:
68-letni pacjent jest hospitalizowany z powodu zapalenia płuc powikłanego ostrą niewydolnością oddechową. W przypadku stosowania tlenoterapii u tego pacjenta docelowa wartość SpO2 wynosi:
38-letnia pacjentka przyjmująca z powodu astmy 3 wdechy preparatu formoterolu i beklometazonu 6 µg+100 µg/dawkę zgłasza występowanie 2-3 razy w tygodniu uczucia dyskomfortu w klatce piersiowej, duszności lub świszczącego oddechu oraz sporadycznie trudności w oddychaniu wybudzające nad ranem. Wskaż optymalne postępowanie:
45-letni pacjent leczony prednizonem oraz cyklofosfamidem z powodu układowej choroby tkanki łącznej zgłosił się na izbę przyjęć z powodu narastającej od 2 tygodni duszności, suchego kaszlu, stanów podgorączkowych. W badaniu przedmiotowym stwierdzono SpO2 91%, HR 100/min, BP 110/70 mmHg, osłuchowo nad polami płucnymi miernie nasilone obustronnie trzeszczenia. Wykonano RTG klatki piersiowej stwierdzając nieznaczne zmniejszenie przejrzystości pól płucnych. W TK klatki piersiowej uwidoczniono obustronnie rozsiane obszary matowego szkła z pogrubieniem przegród międzyzrazikowych tworzących miejscami obszary kostki brukowej. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono CRP 50 mg/l, WBC 5,1 tys./µl, neutrofilie 4,5 tys./µl, limfocyty 500/µl, PCT 0,1 ng/ml. Który z antybiotyków należy rozważyć w leczeniu u tego pacjenta?
82-letnia pacjentka leczona z powodu infekcji układu moczowego w 7. dobie hospitalizacji zgłosiła kaszel, gorsze samopoczucie, duszność. W badaniu przedmiotowym stwierdzono rzężenia i furczenia nad dolnym prawym polem płucnym. Które leczenie będzie najwłaściwsze?
44-letni pacjent nadużywający alkoholu zgłosił się do lekarza POZ z powodu duszności wysiłkowej z towarzyszącym świstem wdechowym. Nie zgłasza zmiany barwy głosu, neguje krwioplucie, gorączkę. Dotychczas nie był leczony z powodu chorób przewlekłych, ale przed miesiącem został wypisany ze szpitala po 4-tygodniowej hospitalizacji spowodowanej ciężkim zapaleniem płuc, wymagającym przedłużonej wentylacji mechanicznej w warunkach OIT. Następnie był leczony na oddziale chorób wewnętrznych skąd został wypisany z dodatkowymi rozpoznaniami (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca z obniżoną LVEF). Zajęcie którego elementu układu oddechowego jest najbardziej prawdopodobne:
W razie konieczności dożylnej płynoterapii należy preferować stosowanie:
Najbardziej charakterystycznym objawem uszkodzenia miąższu (choroby) nerek widocznym w badaniu ogólnym moczu jest:
Pilnego leczenia chirurgicznego wymaga niedrożność porażenna jelit spowodowana:
Chory został przyjęty na SOR z powodu nudności, wymiotów, osłabienia i zaburzeń świadomości (podsypiający). Ciśnienie tętnicze krwi 110/80 mmHg, akcja serca 120/min, BMI 20 kg/m2, glikemia 28 mmol/l (N 3,9-5,5 mmol/l), stężenie wodorowęglanów 12 mmol/l, stężenie kreatyniny w surowicy 2,4 mg/dl (N 0,6-1,1 mg/dl). Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Najczęstszą przewlekłą chorobą wątroby jest:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu Gilberta (ZG):
Jeżeli w EKG występuje wzrost amplitudy i zwężenie załamków T, skrócenie odstępów QT i wydłużenie odstępów PQ należy podejrzewać:
Najlepszym, preferowanym rodzajem dostępu naczyniowego u chorych hemodializowanych jest:
Przeciwwskazaniem do echokardiografii przezprzełykowej jest:
Suplementację potasu u chorego z rozpoznaną kwasicą ketonową należy wdrożyć, jeżeli stężenie tego kationu w surowicy zmniejsza się do poziomu poniżej:
U chorych z zespołem hiperglikemiczno-hiperosmolarnym nie stwierdza się:
Najczęstszym powikłaniem stanu przedrzucawkowego występującym u matki jest:
Przyczyną zwiększenia stężenia troponin sercowych (cTnI, cTnT) w osoczu może być:
U 78-letniej pacjentki z wieloletnim wywiadem choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych w ostatnim czasie doszło do zaostrzenia dolegliwości bólowych. Prawy staw kolanowy jest nieco obrzęknięty, ale bez nadmiernego ucieplenia i zaczerwienienia. Pacjentka neguje uraz lecz w ostatnim czasie była na urlopie gdzie chodziła istotnie więcej niż zwykle. W badaniach laboratoryjnych nie odnotowano żadnych istotnych odstępstw od normy, w badaniach obrazowych widoczne asymetryczne zwężenie szpary stawowej oraz widoczne osteofity brzeżne. Pacjentka nie przyjmuje na stałe żadnych leków. Wskaż optymalne leczenie pierwszego wyboru:
Nieobecność sinicy u chorego z wysyceniem tlenem hemoglobiny krwi tętniczej (SaO2) mniejszym niż 75% może być spowodowana współwystępowaniem:
U 25-letniej pacjentki z rozpoznanym kilka lat wcześniej toczniem rumieniowatym układowym doszło do pogorszenia stanu ogólnego. Chora zgłasza ponowne pojawienie się stanów podgorączkowych, nasilone uczucie osłabienia, utratę masy ciała, bóle mięśniowo-stawowe. W badaniach laboratoryjnych OB 45 mm/h, leukopenia 1200/μl, Hgb 10,2 g/dl, CRP 2 mg/l, eGFR 90 ml/min/1,73m2, bez białkomoczu i patologii w badaniu ogólnym moczu. W ostatnim czasie chora leczona była wyłącznie hydroksychlorochiną 200 mg/d, ze względu na długi czas remisji udało się stopniowo odstawić steryd. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące dalszego postępowania:
34-letnia pacjentka została przyjęta na oddział chorób wewnętrznych z powodu wysokiej gorączki (39,5°C), która trwa od 3 tygodni, towarzyszą jej nasilony ból i obrzęk stawów nadgarstkowych i skokowych, ból gardła bez zaczerwienienia i złe samopoczucie. Dodatkowo zauważa plamistą osutkę o różowym zabarwieniu, która pojawia się w czasie gorączki. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono leukocytozę (23 000/µl) z dominacją neutrofili oraz niewielką niedokrwistość normocytarną, parametry stanu zapalnego znacznie podwyższone. W badaniu fizykalnym niewielka hepatosplenomegalia. W wywiadzie pacjentka bez chorób przewlekłych, nie przebyła żadnego zabiegu operacyjnego, nie przyjmuje leków na stałe. W diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę:
Na oddział chorób wewnętrznych zgłosiła się 50-letnia pacjentka dotychczas zdrowa, nie przyjmująca na stałe żadnych leków, obecnie doraźnie NLPZ. Zgłasza znaczne osłabienie siły mięśni obręczy barkowej i miednicy, dolegliwości uniemożliwiają wchodzenie po schodach, samodzielne uczesanie włosów i umycie zębów. Zgłasza trudności w połykaniu pokarmów stałych, krztusi się płynami. Dolegliwości narastają od kilku tygodni, w tym czasie występowały stany podgorączkowe, złe samopoczucie, a chora straciła na wadze. W badaniu fizykalnym widoczne dodatkowo opadanie głowy, zanik mięśni ramion i ud, na dłoniach owrzodzenia w rzucie drobnych stawów z widocznymi zmianami rumieniowymi nad stawami śródręczno-paliczkowymi. W badaniach laboratoryjnych wykonanych przy przyjęciu AST 320 IU/l, ALT 280 IU/l, CRP 30 mg/l, Hgb 11,5 g/dl, CK 1500 U/l, ANA 1:640 w profilu przeciwciała anty-MDA5 bez innych istotnych odchyleń od normy. Które badanie należy wykonać celem oceny zaawansowania choroby?
Obrzęki miejscowe są charakterystyczne dla:
W przypadku diagnostyki różnicowej bólu pleców u osoby młodej niezwykle wartościowym jest zebranie wywiadu w kierunku bólu zapalnego. O bólu zapalnym pleców można mówić u chorego, który spełni 4 z 5 kryteriów, czułość i swoistość dobrze zebranego wywiadu klinicznego oceniana jest na odpowiednio 77 i 91,7%. Wskaż kryteria pozwalające na rozpoznanie zapalnego bólu pleców:
1) pierwsze objawy przed 40. rokiem życia;
2) płeć męska;
3) dolegliwości nawracające od okresu dojrzewania;
4) podstępny początek dolegliwości;
5) ostre epizody bólu naprzemiennie z okresami bezobjawowej remisji;
6) zmniejszenie dolegliwości po ćwiczeniach fizycznych;
7) podejmowanie aktywności fizycznej zaostrza dolegliwości;
8) w spoczynku dolegliwości nie ustępują;
9) ból nocny (poprawa po wstaniu z łóżka);
10) ból wieczorny po całodniowej aktywności.
Prawidłowa odpowiedź to:
45-letnia pacjentka zgłosiła się do lekarza z powodu bólu stawów, który występuje od kilku miesięcy. W wywiadzie łuszczyca skóry od kilku lat. W badaniach laboratoryjnych przyspieszone OB oraz podwyższone CRP, a w badaniach obrazowych zauważono asymetryczne zmiany w stawach międzypaliczkowych bliższych, dalszych oraz prawym stawie kolanowym. Które kryteria powinny zostać spełnione, aby postawić rozpoznanie łuszczycowego zapalenia stawów według kryteriów CASPAR?
1) obecność łuszczycy w wywiadzie rodzinnym lub pacjenta lub obecność typowych zmianach skórnych;
2) ujemny wynik oznaczenia czynnika reumatoidalnego;
3) zapalenie całego palca (dactylitis) w momencie stawiania rozpoznania;
4) wzrost stężenia CRP i/lub przyspieszone OB;
5) obecny antygen HLA B27;
6) obecność typowych zmian w obrębie płytek paznokciowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
80-letnia pacjentka po złamaniu szyjki kości udowej lewej, w wywiadzie z rozpoznaniem osteoporozy, przewlekłej niewydolności nerek z GFR 25 ml/min/1,73m2, niedokrwistości z Hgb 9,9 g/dl, przewlekłego zespołu wieńcowego i stanu po udarze niedokrwiennym. Przeciwwskazaniem do włączenia u pacjentki bisfosfonianów jest:
Wskaż zalecane postępowanie w przypadku podejrzenia olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic u pacjenta powyżej 50. roku życia z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi sugerującymi tę chorobę:
1) rozpoczęcie leczenia prednizonem w dawce 40-60 mg/d;
2) wykonanie USG-Doppler dla oceny zajęcia tętnic;
3) natychmiastowe wykonanie biopsji tętnicy skroniowej;
4) zastosowanie metotreksatu jako leczenia pierwszego wyboru;
5) zastosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych w maksymalnej dawce jako wsparcia leczenia przeciwzapalnego;
6) wykonanie badania PET celem poszukiwania tętniaków zajętych naczyń;
7) zastosowanie tocilizumabu jako leczenia wspomagającego u chorych z wysokim ryzykiem powikłań leczenia;
8) skierowanie pacjenta do specjalisty celem dalszej diagnostyki i monitorowania przebiegu choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
60-letni pacjent z PChN w stadium G3 wg KDIGO, niewydolnością krążenia NYHA II oraz cukrzycą typu 2 zgłosił się z powodu nawracających napadów dny moczanowej oraz stwierdzonej hiperurykemii (stężenie kwasu moczowego wynoszące 7,8 mg/dl). W wywiadzie chory miał już kilka epizodów bólu stawów, a w badaniach obrazowych wykazano obecność guzków dnawych. Wskazaniami do wprowadzenia leczenia allopurynolem są:
1) nawracające napady dny moczanowej (≥2 w ciągu roku);
2) hiperurykemia powyżej 7,5 mg/dl niezależnie od obecności objawów;
3) obecność guzków dnawych;
4) PChN w stadium ≥3;
5) wiek pacjenta powyżej 55. roku życia;
6) cukrzyca typu 2;
7) niewydolność krążenia niezależnie od nasilenia choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjentów chorujących na osteoporozę, poza koniecznością suplementacji witaminy D3 oraz rozważeniem wdrożenia leczenia antyresorpcyjnego wskazane jest również stosowanie metod niefarmakologicznych wspierających prawidłowy obrót kostny. Wskaż właściwe zalecenia:
1) spożycie wapnia 1000-1500 mg/dobę;
2) spożycie białka ok. 1,2 g/kg m.c./d;
3) spożycie fosforu 15 mg/dobę;
4) systematyczna aktywność fizyczna;
5) systematyczny masaż limfatyczny;
6) systematyczne leczenie sanatoryjne.
Prawidłowa odpowiedź to:
32-letnia pacjentka zgłosiła się do poradni z powodu nawracających epizodów blednięcia palców rąk z następowym bolesnym przekrwieniem. Dolegliwości występują po narażeniu na zimno i w sytuacjach stresowych. Po badaniach wysunięto podejrzenie wczesnej twardziny układowej i wtórnego objawu Raynauda. Które opcje leczenia objawu Raynauda można rozważyć u tej chorej?
1) amlodypina;
2) warfaryna;
3) indometacyna w sprayu;
4) sildenafil;
5) glikokortykosteroid w maści;
6) nitrogliceryna w maści.
Prawidłowa odpowiedź to:
65-letni pacjent z diagnozą RZS, leczony metotreksatem zgłasza się na kontrolę. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono podwyższone poziomy ALT i AST do ok. 55U/l. Pacjent nie ma objawów klinicznych uszkodzenia wątroby. Które postępowanie powinno być wdrożone w tej sytuacji?
W przypadku hiponatremii z hiperwolemią u pacjenta z przewlekłą niewydolnością serca należy:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wyników badań u pacjenta diagnozowanego z powodu podejrzenia przewlekłej niewydolności serca:
Których leków co do zasady należy unikać u pacjentów z przewlekłą niezdekompensowaną HFrEF:
1) NLPZ;
2) glikokortykosteroidów;
3) trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD);
4) dronedaronu;
5) amiodaronu;
6) β-adrenolityków kardioselektywnych;
7) glitazonów;
8) metforminy;
9) inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku pacjenta 12 miesięcy po OZW, w ramach leczenia przeciwzakrzepowego:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące Lp(a):
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ciężkiej hipertriglicerydemii:
1) mówi się o niej już w przypadku stężeń TG powyżej 200 mg/dl (>2,29 mmol/l);
2) mówi się o niej dopiero, gdy stężenie TG przekroczy 10 mmol/l (885 mg/dl);
3) zasadniczą rolę w odróżnieniu rodzinnej hiperchylomikronemii od postaci wieloczynnikowej (rozróżnienie pomiędzy mono i poligenową postacią zaburzenia) odgrywa test zimnej flotacji;
4) w leczeniu kluczową rolę odgrywa dieta (kategoryczny zakaz spożywania alkoholu!), a także fibraty i ester etylowy EPA;
5) jednym z celów leczenia jest redukcja ryzyka wystąpienia ostrego zapalenia trzustki;
6) w leczeniu hipertriglicerydemii nie stosuje się statyn, nawet jeśli po obniżeniu TG podwyższone pozostaje stężenie LDL;
7) w leczeniu rodzinnej postaci hiperchylomikronemii dopuszczony został antysensowny oligonukleotyd - wolanesorsen;
8) jest jednym ze wskazań do zastosowania kwasu bempediowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie zabiegowe (embolektomia płucna) zatorowości płucnej rozważa się, gdy:
U pacjent z rozpoznaną zatorowością płucną pośredniego ryzyka zgonu na początku leczenia (leczenie wstępne) można zastosować:
47-letnia właścicielka pracowni krawieckiej z otyłością (38,4 kg/m2) choruje na cukrzycę typu 2 od 5 lat. Pomimo konsekwentnie prowadzonej terapii behawioralnej oraz leczenia metforminą i agonistą receptora GLP-1 w maksymalnej tolerowanej dawce nie uzyskano ani stabilnej redukcji masy ciała, ani zadowalającej kontroli glikemii (HbA1c 8,3%). Współistnieją nadciśnienie tętnicze i dyslipidemia. Którą metodę leczenia należy u niej rozważyć?
84-letni pensjonariusz domu pomocy społecznej choruje na cukrzycę typu 2 od 26 lat. Przebył zawał serca i udar niedokrwienny mózgu, ma zaawansowaną PChN oraz otępienie o umiarkowanym nasileniu. Porusza się przy pomocy balkonika, wymaga pomocy przy posiłkach. Aktualna wartość HbA1c wynosi 7,9%. Który cel terapeutyczny w zakresie HbA1c należy u niego przyjąć?
53-letni magazynier zgłosił się do lekarza rodzinnego z powodu utrzymującego się od kilku tygodni wzmożonego pragnienia, wielomoczu oraz niezamierzonej utraty 8 kg masy ciała. Glikemia przygodna wynosi 348 mg/dl, HbA1c 11,9%, w badaniu ogólnym moczu obecny cukromocz bez ketonurii, BMI 29,8 kg/m2, pacjent jest w stanie ogólnym dobrym, bez cech odwodnienia i zaburzeń świadomości. Które leczenie należy wdrożyć?
64-letni właściciel gospodarstwa sadowniczego z cukrzycą typu 2 i otyłością, leczony metforminą oraz semaglutydem 1 mg/tyg. został zakwalifikowany do planowej diagnostycznej kolonoskopii z powodu dodatniego wyniku badania kału na krew utajoną. Które postępowanie dotyczące leku inkretynowego należy rozważyć przed badaniem?
27-letnia księgowa bez wcześniej rozpoznanych zaburzeń gospodarki węglowodanowej zgłosiła się do lekarza rodzinnego w 8. tygodniu pierwszej ciąży. BMI przed ciążą 23,4 kg/m2, wywiad rodzinny w kierunku cukrzycy negatywny, nie zgłasza żadnych dolegliwości. Które postępowanie diagnostyczne jest u niej wskazane?
55-letnia kierowniczka apteki z cukrzycą typu 2 od 6 lat, leczona metforminą 2x 1000 mg/dz., BMI 30,2 kg/m2, HbA1c 7,2%, ma eGFR 62 ml/min/1,73 m2 oraz utrzymujący się od roku wskaźnik albumina/kreatynina w moczu 180 mg/g. Ciśnienie tętnicze 128/78 mmHg, przyjmuje ramipryl. Który lek należy dołączyć do leczenia w pierwszej kolejności?
71-letni emerytowany konduktor PKP z cukrzycą typu 2, leczony metforminą i empagliflozyną został przyjęty na oddział chorób wewnętrznych z powodu pozaszpitalnego zapalenia płuc. Od 2 dni gorączkuje, wymiotuje i praktycznie nie przyjmuje posiłków ani płynów. Glikemia przy przyjęciu 162 mg/dl. Które postępowanie dotyczące leczenia przeciwhiperglikemicznego jest w tej sytuacji właściwe?
62-letni murarz-posadzkarz z cukrzycą typu 2 od 9 lat jest leczony metforminą w dawce 3x 850 mg/dz. W kolejnych badaniach kontrolnych stwierdzono stopniowe pogarszanie się czynności nerek - aktualne eGFR wynosi 38 ml/min/1,73 m2 (stadium G3b). HbA1c 7,1%, pacjent dobrze toleruje leczenie. Jak należy postąpić z metforminą?
U 58-letniego wiejskiego listonosza z BMI 28,6 kg/m2, bez objawów hiperglikemii, w ramach badań okresowych 2-krotnie w odstępie tygodnia oznaczono glikemię na czczo w osoczu krwi żylnej - 118 mg/dl i 121 mg/dl. Które rozpoznanie należy postawić?
Jaki jest ogólny cel wyrównania glikemii wyrażony wartością hemoglobiny glikowanej u osoby dorosłej z cukrzycą?
Jaka jest zalecana docelowa wartość czasu w zakresie docelowym 70-180 mg/dl (time in range, TIR) u osoby dorosłej z cukrzycą typu 1 lub typu 2 stosującej system ciągłego monitorowania glikemii?
U dorosłych osób z cukrzycą w każdej grupie wiekowej zalecane jest szczepienie przeciwko:
Którą maksymalną wartość hemoglobiny glikowanej HbA1c może mieć pacjent z cukrzycą, aby być poddanym planowemu zabiegowi chirurgicznemu?
Które postępowanie stanowi pierwszy wybór w leczeniu łagodnej hipoglikemii u przytomnego pacjenta zdolnego do połykania?
Na ile dni przed planowym zabiegiem chirurgicznym należy wstrzymać stosowanie inhibitora SGLT2 (flozyny)?
Kiedy należy wykonać pierwsze badanie dna oka po rozszerzeniu źrenicy u osoby dorosłej z nowo rozpoznaną cukrzycą?
Jaka jest zalecana docelowa wartość ciśnienia tętniczego u większości osób dorosłych z cukrzycą o ile jest dobrze tolerowana?
Wartość hemoglobiny glikowanej w przedziale 5,7-6,4% (39-47 mmol/mol) u osoby bez rozpoznanej wcześniej cukrzycy odpowiada:
Jak często należy przeprowadzać badanie przesiewowe w kierunku cukrzycy typu 2 u osoby po 45. roku życia, u której nie stwierdza się żadnego czynnika ryzyka cukrzycy?
U 48-letniego pacjenta hospitalizowanego na oddziale internistycznym z powodu zakażenia układu moczowego, otrzymującego trimetoprim z sulfametoksazolem w dawce 2x 960 mg i.v. oraz flukonazol 1x 100 mg i.v. doszło do utraty przytomności w toalecie. Pacjenta podłączono do monitora EKG. W trakcie monitorowania obserwowano liczne wstawki samoograniczającego się wielokształtnego częstoskurczu. W badaniach laboratoryjnych poza wysokimi parametrami stanu zapalnego, nie stwierdzono istotnych nieprawidłowości, TnT w normie. W zapisie EKG nie stwierdzono cech niedokrwienia mięśnia sercowego, zwraca uwagę odstęp QT 500 ms. Które z postępowań znajdzie zastosowanie w danym przypadku?
1) odstawienie stosowanych leków (trimetoprim z sulfametoksazolem oraz flukonazol);
2) suplementacja magnezu i potasu i.v.;
3) włączenie amiodaronu w dawce 900 mg/dobę i.v.;
4) włączenie sotalolu w dawce początkowej 3x 40 mg z możliwością zwiększenia dawki do 3x 80 mg p.o.;
5) w razie braku skuteczności stosowanego leczenia - stymulacja serca typu overdrive;
6) w razie braku skuteczności stosowanego leczenia - skierowanie pacjenta na oddział kardiologii z możliwością wykonania pilnej ablacji.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 72-letniej pacjentki z otyłością, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, hospitalizowanej na oddziale internistycznym z powodu zaostrzenia objawów niewydolności serca do III klasy NYHA, ze stopniową poprawą stanu klinicznego nagle pojawiła się silna duszność spoczynkowa, spadek BP do 90/50 mmHg. W EKG zarejestrowano migotanie przedsionków z czynnością komór około 140/minutę de novo. Pacjentka otrzymuje profilaktyczną dawkę heparyny drobnocząsteczkowej s.c. Wskaż właściwe postępowanie:
Na SOR przywieziono 84-letnią pacjentkę z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, przewlekłą niewydolnością serca, po wszczepieniu zastawki mechanicznej w pozycję mitralną z powodu wady około 10 lat temu, z pogorszeniem stanu zdrowia od około 2 godzin. Z relacji rodziny wiadomo, że w ostatnich dniach z powodu zaburzeń pamięci pacjentka prawdopodobnie nieregularnie przyjmowała leki, od godzin porannych obserwowano narastającą duszność, a następnie opadnięcie kącika ust po stronie lewej. W pierwszej kolejności lekarz dyżurny SOR powinien podejrzewać:
U 56-letniego pacjenta, 3 tygodnie po leczeniu kanałowym zęba pojawiła się gorączka do 39°C, osłabienie, utrata apetytu, pogorszenie tolerancji wysiłku fizycznego. Lekarz rodzinny wysłuchał szmer rozkurczowy w polu osłuchiwania zastawki aortalnej (którego do tej pory nie odnotowano w dokumentacji medycznej) i wystawił skierowanie na oddział internistyczny z podejrzeniem IZW. W związku z podejrzeniem IZW wykonano badania laboratoryjne, pobrano posiewy krwi. W leczeniu empirycznym pacjenta należy zastosować:
1) amoksycylinę z kwasem klawulanowym i.v.;
2) ampicylinę i.v.;
3) cyprofloksacynę i.v.;
4) gentamycynę i.v.;
5) kloksacylinę i.v.;
6) meropenem i.v.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 43-letniego dotychczas zdrowego pacjenta lekarz medycyny pracy w trakcie badań okresowych wysłuchał szmer nad sercem. Szmer ma charakter skurczowy, zlokalizowany wzdłuż lewego brzegu mostka, promieniuje do górnej krawędzi prawego brzegu mostka i do koniuszka serca, nasila się w czasie próby Valsalvy, po wstaniu z pozycji siedzącej/leżącej oraz po podaniu nitrogliceryny, natomiast ulega ściszeniu po biernym uniesieniu kończyn dolnych pacjenta. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Na SOR przywieziono 68-letnią pacjentkę z otyłością, cukrzycą typu 2, po cholecystektomii laparoskopowej 3 tygodnie temu, aktualnie z wywiadem duszności, kołatania serca od kilku godzin. W badaniu fizykalnym z odchyleń od normy stwierdzono czynność serca około 105/minutę, ciśnienie tętnicze 100/80 mmHg, cichy szmer skurczowy nad sercem, zaczerwienienie i wzmożone ucieplenie lewego podudzia. Lekarz dyżurny w pierwszej kolejności powinien wysunąć podejrzenie:
78-letni pacjent z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory zgłosił się do lekarza POZ z powodu podwyższonego tętna w pomiarach domowych rejestrowanego od kilku tygodni. Pacjent otrzymuje pełne leczenie niewydolności serca, w tym bursztynian metoprololu CR 2x 100 mg, walsartan 1x 160 mg, eplerenon 1x 25 mg, empagliflozynę 1x 10 mg, torasemid 1x 5 mg. W badaniu fizykalnym poza miarową czynnością serca około 90/minutę, nie stwierdzono innych nieprawidłowości. W EKG rytm zatokowy miarowy 90/minutę, cechy przerostu lewej komory serca. W badaniach laboratoryjnych wykluczono zaburzenia elektrolitowe, stan zapalny, zaburzenia czynności tarczycy. Wskaż właściwe postępowanie:
Na SOR przywieziono 47-letniego pacjenta z czynnym nikotynizmem, nadciśnieniem tętniczym, silnym rozrywającym bólem w klatce piersiowej z promieniowaniem do pleców, z osłabieniem siły mięśniowej prawej kończyny górnej. W parametrach zmierzonych w trakcie triage BP 180/100 mmHg, HR 110/minutę, SpO2 97%. W EKG tachykardia zatokowa 110/minutę, cechy przerostu lewej komory, uniesienia odcinka ST w odprowadzeniach II, III, aVF. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie i postępowanie:
Optymalne leczenie farmakologiczne u 79-letniego pacjenta z cukrzycą typu 2, przewlekłym zespołem wieńcowym, po PCI pnia LTW z implantacją stentu DES przed 5 laty, po PCI PTW z implantacją 2 stentów DES przed 2 laty, z objawową miażdżycą tętnic kończyn dolnych, przewlekłą niewydolnością serca z łagodnie obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory obejmuje:
Na SOR przywieziono 53-letniego pacjenta z silnym bólem w klatce piersiowej z promieniowaniem do lewej kończyny górnej, z podejrzeniem zawału serca bez uniesienia odcinka ST. Które z kryteriów kwalifikują pacjenta do grupy bardzo dużego ryzyka, w której zaleca się natychmiastową strategię inwazyjną (<2 godzin od przyjęcia do szpitala)?
1) wysokie markery uszkodzenia miokardium w badaniach laboratoryjnych - hsTnT >1000 pg/ml;
2) nawracający/oporny na leczenie farmakologiczne ból w klatce piersiowej;
3) napad migotania przedsionków dobrze tolerowany hemodynamicznie;
4) napad częstoskurczu komorowego wymagający stosowania amiodaronu i.v.;
5) wstrząs kardiogenny;
6) >140 pkt. w skali GRACE.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 78-letniej pacjentki hospitalizowanej z powodu zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST ściany dolnej leczonego PCI PTW przed 5 dniami doszło do nagłego pogorszenia stanu klinicznego, pojawiła się silna duszność spoczynkowa z masywnym zastojem nad polami płucnymi, poza tym w badaniu fizykalnym głośny szmer holosystoliczny nad koniuszkiem serca, szeroko promieniujący. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Do POZ zgłosił się 81-letni pacjent z cukrzycą typu 2, nadciśnieniem tętniczym, przewlekłym zespołem wieńcowym, po OZW NSTEMI leczonym PCI GPZ z implantacją dwóch stentów DES przed 4 miesiącami, z przewlekłą niewydolnością serca z łagodnie obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, PChN w stadium 4 wg KDIGO. Pacjent prosi o weryfikację leczenia. Który zestaw zawiera właściwie leki?
42-letni pacjent z otyłością (BMI 32 kg/m2), palacz papierosów z nadciśnieniem tętniczym rozpoznanym przed 3 miesiącami przyjmujący na stałe amlodypinę w dawce 1x 10 mg rano oraz telmisartan 1x 80 mg wieczorem zgłosił się do lekarza rodzinnego celem kontroli i omówienia wyników badań. W książeczce pomiarów ciśnienia odnotowano wartości BP w przedziale 140-159/79-90 mmHg. Poza zmianą stylu życia, redukcją masy ciała, zaprzestaniem palenia tytoniu, w celu lepszej kontroli ciśnienia tętniczego należy w pierwszej kolejności zalecić:
Na SOR przywieziono 35-letnią pacjentkę w 3. tygodniu połogu (poród siłami natury), z silną dusznością spoczynkową, po omdleniu. W parametrach zmierzonych w trakcie triage HR 120/minutę, BP 80/50 mmHg, SpO2 89%. W trybie pilnym wykonano angioTK tętnic płucnych, w którym opisano dużą ilość materiału zatorowego w prawej tętnicy płucnej. Wskaż właściwe postępowanie:
Na SOR przywieziono 48-letniego pacjenta z otyłością (BMI 31 kg/m2), aktywnym nikotynizmem, nadciśnieniem tętniczym, z silnym bólem w klatce piersiowej o charakterze ucisku za mostkiem z promieniowaniem do lewej kończyny górnej trwającym ok. 30 minut, utrzymującym się pomimo podania leków przeciwpłytkowych i nitrogliceryny s.l. W parametrach zmierzonych w trakcie triage HR 90/minutę, BP 135/90 mmHg, SpO2 95%. W EKG zarejestrowano rytm zatokowy miarowy 90/minutę, 2 mm obniżenia odcinka ST w odprowadzeniach V2-V3, pojedyncze skurcze dodatkowe komorowe. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie i właściwe postępowanie:
U 28-letniego pacjenta dotychczas bez wywiadu chorób przewlekłych, tydzień po infekcji górnych dróg oddechowych pod postacią gorączki do 39°C, kaszlu leczonej objawowo, pojawiły się bóle w klatce piersiowej o charakterze kłucia po stronie lewej nasilające się przy głębokim oddychaniu i kaszlu. Na podstawie zmian w zapisie EKG oraz podwyższonych markerów uszkodzenia mięśnia sercowego w badaniach laboratoryjnych wysunięto podejrzenie zapalenia mięśnia sercowego. Wskaż właściwe postępowanie:
1) włączenie ASA w dawce 75 mg/dobę do czasu normalizacji markerów uszkodzenia miokardium;
2) włączenie GKS - prednizon w dawce 1 mg/kg m.c. do czasu ustąpienia zmian w EKG;
3) włączenie kolchicyny w dawce 0,5 mg/dobę przez minimum 3 miesiące;
4) unikanie NLPZ;
5) ograniczenie aktywności fizycznej, odpoczynek w łóżku;
6) monitorowanie stanu pacjenta, obserwacja w kierunku arytmii.
Prawidłowa odpowiedź to:
32-letni pacjent dotychczas nieprzyjmujący leków na stałe, niezgłaszający żadnych dolegliwości, z obciążającym wywiadem rodzinnym w kierunku chorób serca - brat zmarł nagle w wieku 40 lat prawdopodobnie na zawał serca zgłosił się do kardiologa celem wykonania przezklatkowego badania echokardiograficznego, w którym opisano wiotką przegrodę międzyprzedsionkową z możliwym niewielkim przeciekiem na poziomie przedsionków odpowiadającemu PFO. Wskaż właściwe postępowanie:
U 35-letniego mężczyzny dotychczas zdrowego, z obciążającym wywiadem rodzinnym w kierunku chorób serca - ojciec zmarł nagle w 42. r.ż., planującego zwiększenie aktywności fizycznej (amatorska gra w siatkówkę/bieganie), w wykonanym badaniu echokardiograficznym opisano dwupłatkową zastawkę aortalną z prawidłowym przepływem i wymiarem aorty wstępującej 32 mm. Pacjent w zaleceniach powinien otrzymać:
U 42-letniej pacjentki z niedoczynnością tarczycy, w trakcie leczenia suplementacyjnego, z wywiadem nawracających od 5 lat kołatań serca został wezwany ZRM z powodu kolejnego epizodu kołatania z HR około 180/minutę. Rozpoznano częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS spełniający kryteria częstoskurczu węzłowego nawrotnego. Najskuteczniejszym postępowaniem zapobiegającym kolejnym napadom będzie:
U 72-letniego pacjenta z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, z podejrzeniem guza płuca, po diagnostyce obrazowej (w tym TK w ramach poradni onkologicznej), 3 tygodnie po badaniu pojawiły się kołatania serca z rejestrowanymi podczas domowych pomiarów ciśnienia tętniczego wysokimi wartościami pulsu, bez innych dolegliwości. W EKG zarejestrowano migotanie przedsionków ze średnią częstością rytmu komór ok. 110/minutę. W wykonanych badaniach laboratoryjnych K+ 4,25 mmol, kreatynina 1,45 mg/dl, eGFR 47 ml/min/1,73m2, TSH 0,01 mIU/l. Wskaż najwłaściwsze postępowanie:
55-letni pacjent leczony antybiotykiem z powodu zapalenia płuc. Po tygodniu terapii stwierdzono wystąpienie ostki grudkowo-plamistej na kończynach, w badaniach krwi wzrost stężenia kreatyniny w surowicy z 1,0 mg/dl do 2,1 mg/dl, eozynofilię w rozmazie krwi obwodowej. W badaniu moczu białkomocz 1 g/dobę i leukocyturię. Wskaż najbardziej prawdopodobną przyczynę pogorszenia funkcji nerek:
Wskaż najczęstszą w populacji ogólnej chorobę nerek uwarunkowaną genetycznie:
Dla zajęcia nerek w nefropatii toczniowej najbardziej swoiste są przeciwciała:
Które zaburzenia mineralne i kostne występują w PChN?
1) samoistne złamania kości;
2) hipofosfatemia;
3) niedobór witaminy 1,25(OH)2D3;
4) zwapnienia w błonie środkowej tętnic;
5) obniżony poziom fosfatoniny (FGF-23).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż leki zmniejszające białkomocz w przewlekłej chorobie nerek (PChN):
1) ACEI - inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę;
2) SGLT2i - inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego;
3) finerenon - niesteroidowy selektywny antagonista receptora mineralokortykoidowego;
4) agoniści receptora GLP-1;
5) podwójni agoniści receptorów GLP-1 i GIP.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż leki immunosupresyjne przeciwwskazane w ciąży:
1) azatiopryna;
2) prednizon;
3) takrolimus;
4) mykofenolan mofetylu;
5) cyklofosfamid
Prawidłowa odpowiedź to:
Do kryteriów rozpoznania zespołu lizy guza nie należy:
40-letni mężczyzna, kierowca samochodu osobowego spowodował wypadek w Brazylii, w wyniku którego doznał obrażeń jamy brzusznej, w tym pęknięcia śledziony. Został poddany splenektomii w szpitalu w Rio de Janeiro. Po powrocie do Europy zgłosił się do lekarza rodzinnego z powodu gorączki 40°C i kaszlu. RTG klatki piersiowej potwierdziło płatowe zapalenie płuc. W morfologii WBC 20 000/µl, Hb 15,0 g/dl, PLT 480 000/µl, w rozmazie automatycznym ANC 17 000/µl. Najbardziej prawdopodobnym czynnikiem wywołującym infekcję jest:
U 35-letniej pacjentki stwierdzono niedokrwistość z niedoboru żelaza i włączono doustną suplementację. Po jakim czasie należy zaplanować wizytę kontrolną celem oceny początkowej odpowiedzi hematologicznej i tolerancji włączonego leczenia?
Przeciwwskazaniem do dożylnego podania żelaza w ciąży jest:
Objaw Lhermitte’a (uczucie przechodzenia prądu wzdłuż kręgosłupa przy pochyleniu głowy do przodu) jest charakterystyczny dla:
Który z pacjentów ma najwyższe ryzyko rozwoju niedokrwistości z niedoboru żelaza?
Immunologiczna małopłytkowość polekowa:
Który zestaw badań laboratoryjnych najbardziej wskazuje na niedokrwistość z niedoboru żelaza?
Do lekarza POZ zgłosił się 45-letni pacjent z powodu narastającego osłabienia, przedwczesnego siwienia oraz niewielkiego zażółcenia powłok skórnych. Podaje również uczucie kłucia i mrowienia w palach stóp oraz bóle głowy i bezsenność. W wywiadzie chorobowym bielactwo. W badaniach laboratoryjnych Hb 10 g/dl, MCV 120 fl, WBC 3,00 i PLT 120 000/µl, bilirubina całkowita 3,0 g/dl, bilirubina bezpośrednia 0,5 g/dl. Wskaż następny krok diagnostyczny:
U 40-letniego mężczyzny z homozygotyczną postacią mutacji czynnika V Leiden, po pierwszym w życiu incydencie zakrzepowo-zatorowym pod postacią zakrzepicy żył głębokich kończyny dolnej prawej (żyła podkolanowa, żyła udowa) zaleca się stosowanie DOAC przez:
Nabyty niedobór białka C stwierdza się:
Rozpoznanie szpiczaka tlącego się będącego w obserwacji hematologicznej u 45-letniej pacjentki z wywiadem reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) skutecznie leczonego metotreksatem od lat 5 jest wskazaniem do:
Na IP zgłosiła się 72-letnia kobieta z powodu osłabienia, utraty masy ciała 5 kg/6 miesięcy, braku apetytu, bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym od ok. 2 lat, obecności żywoczerwonej krwi w stolcu. Budowa ciała kachektyczna, poza tym bez odchyleń. W morfologii Hb 10 g/dl, MCV 60 fl, MCHC 30 g/dl, WBC 6,00, PLT 600 000/µl, OB 120 mm/h, parametry nerkowe prawidłowe. Celem dalszej diagnostyki pacjentkę należy pokierować:
Na IP zgłosił się 62-letni mężczyzna z powodu narastającego od 6 miesięcy zmęczenia, masywnych obrzęków kończyn dolnych, utraty masy ciała 10 kg w ww. czasie. W wywiadzie chorobowym nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, obustronny zespół cieśni nadgarstka - stan po leczeniu operacyjnym 1 rok temu (prawy nadgarstek), 2 lata temu (lewy nadgarstek). W badaniu fizykalnym, oprócz obrzęków zwracają uwagę m.in. krwiaki wokół oczodołów (oczy szopa), hepatomegalia oraz powiększony język. W badaniach laboratoryjnych białkomocz z dobową utratą białka 4 g/d, w koagulogramie wydłużony czas kaolinowo-kefalinowy, białko monoklonalne w proteinogramie. W diagnostyce różnicowej na pierwszym miejscu należy wziąć pod uwagę: