Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
U pacjenta otrzymującego lakozamid w dawce 400 mg/dobę rozważane jest dołączenie cenobamatu. Dlaczego takie połączenie wymaga szczególnej ostrożności?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące hemikraniektomii w leczeniu udaru niedokrwiennego mózgu:
19-letni mężczyzna zgłasza się po pierwszym w życiu napadzie padaczkowym. Napad wystąpił rano, krótko po przebudzeniu, po nocy z niewielką ilością snu. Początkowo pojawiły się nagłe, obustronne, gwałtowne zrywy miokloniczne kończyn górnych, w wyniku których pacjent wypuścił telefon z ręki, a następnie wystąpiła utrata przytomności i uogólnione drgawki toniczno-kloniczne. Po napadzie przez kilkanaście minut miał zaburzenia świadomości, był zdezorientowany. Dotychczas nie miał podobnych epizodów. Badanie neurologiczne oraz MRI mózgu są prawidłowe. W EEG stwierdzono uogólnione, synchroniczne wyładowania zespołów iglica-fala o częstotliwości około 4-6 Hz, nasilające się podczas fotostymulacji. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
29-letnia kobieta z nowo rozpoznaną padaczką ogniskową rozpoczęła leczenie lamotryginą. W trakcie leczenia zaczęła stosować doustną antykoncepcję zawierającą estrogen. Po kilku miesiącach zachodzi w ciążę. Napady padaczkowe nadal nie są w pełni kontrolowane. Wskaż prawidłowe postępowanie:
Na izbę przyjęć trafia dorosły pacjent w stanie padaczkowym napadów toniczno-klonicznych, nie uzyskano jeszcze dostępu dożylnego. Które postępowanie pierwszego rzutu jest najwłaściwsze?
Które z leków przeciwnapadowych mogą zmniejszać skuteczność hormonalnej antykoncepcji?
1) karbamazepina;
2) lewetyracetam;
3) okskarbazepina w dawce >1200 mg/dobę;
4) walproinian.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta z drgawkowym (uogólnionym toniczno-klonicznym) stanem padaczkowym napady utrzymują się mimo podania odpowiedniej dawki benzodiazepiny dożylnie (leczenie pierwszego rzutu). Które postępowanie jest właściwe w dalszej kolejności (leczenie utrwalonego stanu padaczkowego)?
W zespole Landaua-Kleffnera lekami pierwszego wyboru są walproinian i diazepam. Które leki mogą pogarszać przebieg choroby?
Symultagnozja to typowy objaw zawału z zakresu:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące dysplazji włóknisto-mięśniowej (FMD) naczyń w obrębie głowy i szyi:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące malformacji tętniczo-żylnych (AVM) w obrębie OUN:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zespołu odwracalnego skurczu naczyń mózgowych (RCVS):
W chorobach neurodegeneracyjnych charakterystyczna dystrybucja zaników mózgu w MRI mózgu pozwala na ukierunkowanie rozpoznania różnicowego. Znacznie asymetryczny półkulowy zanik korowy mózgu jest charakterystyczny dla otępienia:
U 70-letniego mężczyzny w ciągu ostatnich 2 lat obserwowano stopniowe narastanie zaburzeń funkcji poznawczych, a w ostatnim roku dodatkowo ujawniło się uogólnione spowolnienie ruchowe. Dotychczas nie stosowano lewodopy. Od początku leczony preparatem donepezilu, jednak w ocenie bliskich bez efektu, głównie ze względu na zgłaszane istotne wahania stanu poznawczego oraz często występujące w ostatnim czasie omamy wzrokowe, na które konsultujący psychiatra zalecił olanzapinę (5 mg/d) co notabene spowodowało nasilenie zarówno objawów wytwórczych, jak i niesprawności ruchowej. W MRI głowy opisano uogólnione zaniki korowe, bez istotnego zaniku hipokampów. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące ataksji o charakterze dziedzicznym:
62-letnia kobieta dotychczas funkcjonująca prawidłowo, 3 dni temu nagle zaczęła prezentować zaburzenia świadomości i zachowania. Od tego czasu jest wyraźnie zdezorientowana, ma trudności z nawiązaniem prawidłowego kontaktu, okresowo wykonuje nieadekwatne czynności i wypowiada niezrozumiałe lub nieadekwatne odpowiedzi. Objawy mają charakter fluktuujący. Pacjentka zgłasza również omamy wzrokowe. Wykonano EEG. Wskaż właściwe postępowanie:
Diagnostyka genetyczna odgrywa coraz większą rolę we współczesnej neurologii, w tym w chorobach neurodegeneracyjnych. W chorobie Alzheimera wpływ czynników genetycznych jest złożony zarówno w zakresie czynników ryzyka jak i mutacji sprawczych. Wykonanie badania genetycznego w kierunku znanych mutacji korelujących z obrazem klinicznym nie jest zalecane w przypadku:
Pierwotnie postępująca afazja (PPA) jest najczęściej rozpoznawana jako wariant otępienia czołowo-skroniowego, jednak zaburzenia językowe i mowy mogą wystąpić także w innych rodzajach otępień. Który z wariantów PPA objawiający się m.in. trudnością w przypominaniu słów, ale z zachowanym rozumieniem znaczenia słów, towarzyszy otępieniu alzheimerowskiemu?
Objawy wytwórcze pod postacią omamów wzrokowych najczęściej występują w otępieniu:
Definiowanie chorób biologicznie zamiast na podstawie objawów jest już standardem w wielu dziedzinach medycyny i staje się powszechne w wielu chorobach neurozwyrodnieniowych, w tym w chorobie Alzheimera. W 2024 r. zaproponowano nowe kryteria rozpoznania choroby Alzheimera pozwalające na rozpoznanie choroby nawet w fazie bezobjawowej/przedklinicznej. Który z biomarkerów z osocza krwi jest uznawany wg kryteriów NIA-AA z 2024 r. za wystarczający do rozpoznania wczesnej fazy choroby Alzheimera?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące choroby Alzheimera:
Do kluczowych cech klinicznych (core clinical features) otępienia z ciałami Lewy’ego (DLB) należą:
1) fluktuacje funkcji poznawczych;
2) nawracające omamy wzrokowe;
3) nadwrażliwość na neuroleptyki;
4) parkinsonizm;
5) zaburzenia autonomiczne.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 58-letniego pacjenta z obrazem klinicznym sugerującym otępienie czołowo-skroniowe oraz dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku FTD/ALS wynik panelu NGS obejmującego geny związane z FTD był ujemny. Kolejnym etapem diagnostyki jest:
Przeciwko rozpoznaniu prawdopodobnego otępienia związanego z alkoholem (Alcohol-Related Dementia, ARD) według kryteriów Oslina przemawia:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie zgodnie z aktualnymi kryteriami VasCog-2 WSO 2025 dotyczące naczyniopochodnych zaburzeń poznawczych:
U 62-letniej chorej z łagodnym otępieniem wykonano standardową ocenę kliniczną, badanie neuropsychologiczne oraz MRI mózgowia. Na podstawie uzyskanych wyników wysunięto podejrzenie choroby Alzheimera. Kolejny etap diagnostyki w celu biologicznego potwierdzenia tego rozpoznania powinno stanowić badanie:
Wirus, który w 25-30% przypadków przebiegu objawowego powoduje zajęcie układu nerwowego, z ryzykiem pozostawienia utrwalonych następstw neuropsychiatrycznych, a przeciw któremu można się zaszczepić to wirus:
Zapalenie tarczy nerwu wzrokowego i siatkówki (neuroretinitis) z wysiękiem w obrębie plamki żółtej, określanym jako „gwiazda plamki” jest najczęstszą manifestacją neurologiczną:
Które z parametrów elektroneurograficznych zawarte są w kryteriach elektrofizjologicznych procesu demielinizacyjnego w diagnostyce przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP)?
1) dystalna latencja ruchowa;
2) blok przewodzenia;
3) szybkość przewodzenia;
4) latencja fali F;
5) dyspersja czasowa złożonego potencjału czynnościowego mięśnia (CMAP, Compound Muscle Action Potential).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące dystrofii miotonicznej typu 1:
1) w zapisie spoczynkowym EMG obecne są ciągi miotoniczne;
2) zajęcie mięśni twarzy powoduje obecność ptozy, zaników mięśni skroniowych;
3) występuję opadanie głowy;
4) mowa jest ściszona, monotonna;
5) na początku choroby zajęcie mięśni szkieletowych zlokalizowane jest w dystalnych odcinkach kończyn.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rodzinna polineuropatia w przebiegu amyloidozy transtyretynowej, charakteryzuje się:
1) czuciową neuropatią początkowo zajmującą cienkie włókna;
2) dysautonomią;
3) elektrofizjologicznymi cechami zespołu cieśni nadgarstka;
4) kardiomiopatią;
5) brakiem odpowiedzi na leczenie dożylnymi immunoglobulinami (IVIG).
Prawidłowa odpowiedź to:
Kryteria Gold Coast służące do diagnostyki stwardnienia zanikowego bocznego zakładają, wykorzystanie elektromiografii w celu potwierdzenia uszkodzenia dolnego neuronu ruchowego na postawie stwierdzenia w badaniu:
1) fascykulacji;
2) fibrylacji;
3) dodatnich fal ostrych;
4) potencjałów jednostki ruchowej o wydłużonym czasie trwania i/lub zwiększonej amplitudzie;
5) miokimii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu Millera-Fishera:
Glikokortykosteroidy podawane w formie dożylnej znajdują zastosowanie w leczeniu:
1) rzutu stwardnienia rozsianego;
2) przewlekłym stwardnienia rozsianego;
3) rzutu NMOSD;
4) rzutu MOGAD;
5) rzutu ADEM u dzieci;
6) przewlekłym zespołu Susaca.
Prawidłowa odpowiedź to:
Choroby genetycznie uwarunkowane, w przebiegu których obserwuje się obecność polineuropatii to:
1) choroba Fabry’ego (niedobór alfa-galaktozydazy);
2) leukodystrofia metachromatyczna (niedobór arylsulfatazy A);
3) choroba Refsuma (niedobór oksydazy fitanowej);
4) adrenomieloneuropatia;
5) choroba Krabbego (niedobór ceramidazy galaktozylu).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wzmocnienie kontrastowe opon mózgowo-rdzeniowych stwierdzone w MRI u pacjenta diagnozowanego z podejrzeniem procesu demielinizacyjno-zapalnego OUN wymaga różnicowania pomiędzy stwardnieniem rozsianym (SM) a:
1) chorobą z obecnością przeciwciał przeciwko MOG (MOGAD);
2) neurosarkoidozą;
3) zespołem Susaca;
4) neurolupus (neurotoczeń);
5) neuroboreliozą.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z leków można stosować bezpiecznie u pacjentek ze stwardnieniem rozsianym w I trymestrze ciąży?
1) wysokie dawki deksametazonu dożylnie w przypadku potwierdzonego rzutu choroby;
2) okrelizumab;
3) octan glatirameru;
4) kladrybina w tabletkach;
5) ozanimod;
6) natalizumab.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przedstawiony zapis prezentuje:
Częstotliwość i fakt występowania typowego nasilonego zespołu móżdżkowego pozwala czasami na różnicowanie pomiędzy NMOSD, MOGAD i SM, ponieważ objawy móżdżkowe:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia klasterowego bólu głowy:
1) leczeniem pierwszego wyboru jest inhalacja 100% tlenu w przepływie 12-15 l/min przez 15-20 min;
2) leczeniem drugiego wyboru jest m.in. sumatryptan podawany podskórnie w dawce 6-12 mg/dzień;
3) równolegle z innymi metodami można stosować nieinwazyjną stymulację nerwu błędnego (nVNS), jednak metoda jest nieskuteczna u chorych z przewlekłym bólem klasterowym głowy;
4) innymi lekami zalecanymi w doraźnym leczeniu klasterowego bólu głowy są m.in. opioidy i niesteroidowe leki przeciwzapalne;
5) lekiem pierwszego wyboru w leczeniu profilaktycznym klasterowego bólu głowy jest topiramat;
6) wśród rekomendowanych metod terapii pomostowej w trakcie klasteru wymienia się m.in. sterydoterapię z użyciem prednizonu, jednak takie postępowanie jest skuteczne u jedynie 20-30% pacjentów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Objaw trójzębu w MR rdzenia kręgowego sugeruje rozpoznanie:
28-letnią kobietę hospitalizowano z powodu podostro narastających zaburzeń zwieraczy - zatrzymanie moczu i nietrzymanie stolca, parestezjami w okolicy odbytu oraz wiotkim niedowładem kończyn dolnych. W badaniu przedmiotowym stwierdzono również opryszczkę narządów płciowych. W wykonanym MRI odcinka lędźwiowego kręgosłupa stwierdzono pojedynczą, krótkoodcinkową zmianę w obrazach T2-zależnych położoną centralnie w stożku rdzeniowym, a także wzmocnienie sygnału ogona końskiego. Które rozpoznanie jest najbardziej prawdopodobne biorąc pod uwagę obraz kliniczny i wynik MRI?
Aktualnie w programie lekowym B.67. - „Leczenie immunoglobulinami chorób neurologicznych”, oprócz podawania immunoglobulin dożylnych (IVIg) istnieje możliwość kontynuowania terapii immunoglobulinami podskórnymi (SCIg i fSCIg). Można je zastosować po wcześniej stabilizacji stanu chorego przy użyciu IVIg. W którym wskazaniu można następnie kontynuować terapię przy użyciu SCIg i fSCIg?
36-letnią kobietę z rozpoznaną od kilkunastu lat cukrzycą typu 1 hospitalizowano z powodu postępującej sztywności mięśni osiowych z wytworzeniem nadmiernej lordozy lędźwiowej i spowolnieniem ruchów. Ponadto pod wpływem bodźców środowiskowych - hałas, a także pod wpływem silnych emocji u chorej występowały bolesne kurcze mięśni, które doprowadziły do deformacji stawów kończyn. U chorej w wykonanych badaniach immunologicznych stwierdzono obecność przeciwciał anty-GAD65 w mianie powyżej 2000 j/ml. Która z jednostek nozologicznych występuje u chorej?
32-letnia kobieta z rozpoznanym w wieku 29 lat rzutowym stwardnieniem rozsianym zgłosiła się na SOR z pogorszeniem ostrości wzroku lewego oka. Objawy wystąpiły po intensywnych ćwiczeniach fizycznych na siłowni i następnie pobycie w saunie. Pierwsze objawy choroby przed trzema laty przebiegały pod postacią zapalenia lewego nerwu wzrokowego. U chorej wdrożono wówczas terapię modyfikującą przebieg choroby fumaranem dimetylu, uzyskując pełna remisję kliniczną i stabilizację obrazu radiologicznego. W trakcie pobytu na SORze zgłaszane objawy ustąpiły po kilku godzinach. Która z przyczyn zgłaszanych dolegliwości jest najbardziej prawdopodobna?
W programie lekowym B.157. - „Leczenie chorych z uogólnioną postacią miastenii” możliwe jest leczenie chorych z miastenią uogólnioną (gMG) z obecnością przeciwciał przeciwko swoistej dla mięśni kinazie tyrozynowej (MuSK). Które z leków mogą być zastosowane u takich chorych po spełnieniu kryteriów włączenia?
1) rytuksymab;
2) efgartigimod alfa;
3) rawulizumab;
4) rozanoliksyzumab;
5) nipokalimab.
Prawidłowa odpowiedź to:
W przebiegu neurosarkoidozy w obrazie mózgowia i rdzenia kręgowego w obrazowaniu MRI typowe jest:
1) długoodcinkowe zajęcie rdzenia;
2) okołokomorowe ogniska uszkodzenia układające się prostopadle do komór bocznych - „palce Dawsona”;
3) objaw trójzębu w obrazowaniu rdzenia;
4) objaw litery H w obrazowaniu rdzenia;
5) wzmocnienie sygnału opon miękkich na podstawie czaszki.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do możliwych powikłań stosowania neuroleptyków u dorosłych nie należy:
42-letnia kobieta z rozpoznanym stwardnieniem rozsianym, o początkowym fenotypie klinicznym rzutowo-remisyjnym leczona jest od 10 lat w ramach programu lekowego B.29 - „Leczenie chorych na stwardnienie rozsiane”. Od 5 lat przyjmuje fumaran dimetylu (DMF). W czasie ostatnich 12 miesięcy zaobserwowano u chorej postęp niesprawności ruchowej, nastąpił wzrost w skali EDSS z 3.5 do 4.5 punktu, bez rzutu choroby. W wykonanym kontrolnym MRI mózgowia stwierdzono obecność dwóch nowych zmian demielinizacyjnych wzmacniających się po podaniu środka kontrastowego. Którym lekiem należy zastąpić DMF, zgodnie z aktualnie obowiązującym zasadami terapii w ramach programu lekowego B.29?
Mioklonie są charakterystycznym objawem wielu chorób neurologicznych. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące najważniejszych typów mioklonii:
Spastyczność jest objęta programem leczenia toksyną botulinową. W Polsce refundowane są także implantacje pompy baklofenowej. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące metod leczenia i warunków kwalifikacji do programu:
Leki z grupy agonistów dopaminy są stosowane szeroko w terapii parkinsonizmu. Wskaż prawdziwe stwierdzenia niezbędne dla prowadzenia skutecznej i bezpiecznej terapii:
1) agoniści dopaminy mogą powodować napady niekontrolowanej senności;
2) leki z tej grupy podobnie jak lewodopę należy zawsze stosować na czczo;
3) leki z tej grupy mogą wywoływać leukopenię;
4) leki z tej grupy są szczególnie przydatne u chorych z zanikiem wieloukładowym, w którym lewodopa działa słabo;
5) leki te mogą wywołać zespół dysregulacji dopaminowej;
6) leki z tej grupy mogą poprawiać drżenie oporne na stosowanie lewodopy;
7) agoniści dopaminy są przeciwwskazane u chorych z otępieniem;
8) leki te mogą poprawiać objawy pozaruchowe, jak apatia czy depresja.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wskazań do wykonania badania DaTScan SPECT:
Leczenie zaawansowanej choroby Parkinsona terapiami infuzyjnymi obejmuje kilka metod, z których każda ma swoje uwarunkowania. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące tych metod leczenia:
Zaburzenia ruchowe są częstą prezentacją w różnych postaciach autoimmunologicznych zapaleń mózgu. Jednym z nich są typowe skurcze dystoniczne twarzowo-ramienne (faciobrachial), które pojawiają się w przebiegu z przeciwciałami:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące diagnostyki i leczenia drżenia:
1) drżenie parkinsonowskie ma charakter posturalny, asymetryczny i dobrze reaguje na podawanie lewodopy;
2) drżenie parkinsonowskie obejmuje najczęściej kończynę górną oraz głowę;
3) drżenie samoistne może poprawić się po leczeniu propranololem;
4) drżenie samoistne najczęściej obejmuje kończyny górne, głowę i głos;
5) drżenie samoistne nasila się pod wpływem ruchu dowolnego;
6) w leczeniu drżenia samoistnego lekami pierwszej linii, wg aktualnych wytycznych są propranolol, prymidon i alprazolam;
7) celem anatomicznym w leczeniu drżenia za pomocą głębokiej stymulacji mózgu (DBS) jest GPi (globus pallidus internus).
Prawidłowa odpowiedź to:
W rozpoznaniu prawdopodobnej sporadycznej choroby Creutzfeldta-Jakoba (sCJD) u chorego z szybko postępującym upośledzeniem funkcji poznawczych wymagane jest wystąpienie co najmniej dwóch objawów klinicznych oraz co najmniej jednego nieprawidłowego badania dodatkowego. Który z wyników nie stanowi kryterium pomocniczego prawdopodobnej sCJD?
U chorej na migrenę epizodyczną występuje 5 dysfunkcjonalnych „dni migrenowych” w miesiącu mimo prawidłowo prowadzonego leczenia doraźnego. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia profilaktycznego:
W autoimmunologicznych paranodopatiach uszkodzenie dotyczy przede wszystkim:
Diagnostyka nodopatii i paranodopatii opiera się w znacznym stopniu na identyfikacji specyficznych przeciwciał skierowanych m.in. przeciwko:
Indometacyna nie posiada rekomendacji w leczeniu:
Do poradni neurologicznej zgłosiła się 64-letnia kobieta, którą kilka razy w miesiącu, zawsze około godziny 2 w nocy wybudza silny, pulsujący ból głowy zlokalizowany symetrycznie w okolicach czołowo-skroniowych. Bólowi głowy nie towarzyszą inne objawy ani dolegliwości. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
Do leków rekomendowanych w leczeniu profilaktycznym bólu głowy typu napięciowego nie należy:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad leczenia profilaktycznego migreny:
1) należy zaproponować chorym, u których pomimo optymalizacji leczenia doraźnego migrena występuje przez ≥4 dni w miesiącu i/lub znacząco wpływa na życie osobiste, społeczne lub zawodowe;
2) skuteczność doustnego leczenia profilaktycznego należy ocenić po 2-3 miesiącach stosowania leku w dawce docelowej;
3) za skuteczną terapię można uznać zmniejszenie liczby dni z migreną o co najmniej 50%, najlepiej na podstawie dzienniczka bólów głowy;
4) u pacjentów z migreną przewlekłą za wystarczającą odpowiedź na leczenie profilaktyczne uznaje się redukcję liczby dni z migreną o ≥30%, niezależnie od wcześniejszego leczenia;
5) skuteczne leczenie profilaktyczne należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy w przypadku leków doustnych i co najmniej 12 miesięcy w przypadku leków podawanych w iniekcjach;
6) po odstawieniu skutecznego leczenia profilaktycznego nie ma konieczności dalszego prowadzenia dzienniczka bólów głowy, jeśli pacjent wcześniej osiągnął cele terapii.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu profilaktycznym migreny rekomendacji nie ma:
1) iprazochrom;
2) kandesartan;
3) acetazolamid;
4) duloksetyna;
5) nimodypina.
Prawidłowa odpowiedź to:
33-letni mężczyzna zgłosił się do neurologa z powodu bólów głowy, które występują u niego od kilkunastu lat, ale w ostatnich miesiącach zwiększyły swoją częstotliwość. Mają charakter pulsujący, zlokalizowane są jednostronnie w okolicy czołowo-skroniowo-ciemieniowej, rozpoczynają się od okolicy pogranicza szyjno-czaszkowego. Towarzyszą im nudności oraz nadwrażliwość na światło, dźwięki i zapachy, a aktywność fizyczna nasila ból. Często prowokowane są głodem i odprężeniem po stresie. W ciągu ostatnich 3 miesięcy u pacjenta występowało średnio 18 dni z bólem głowy, a w wykonanym MRI głowy i MRI kręgosłupa szyjnego nie wykazano nieprawidłowości. W przeszłości wypadek samochodowy z urazem kręgosłupa typu whiplash. Wskaż właściwe postępowanie:
Patologię związaną z zespołem Hirayamy (jednokończynowym zanikiem mięśni) można wykryć w badaniu kanału kręgowego metodą rezonansu magnetycznego, o ile uwzględni się w nim:
Który z leków z największym prawdopodobieństwem może wywołać toksyczną mielopatię polekową?
Polineuropatia w przebiegu błonicy pod względem klinicznym i elektrofizjologicznym przypomina w największym stopniu:
Który z objawów nie jest typowy dla obrazu klinicznego napadowej nadmiernej czynności układu współczulnego u chorego po ciężkim urazie czaszkowo-mózgowym?
W leczeniu raka sutka u 54-letniej kobiety prowadzono m.in. radioterapię. Po 3 latach w kończynie górnej tożstronnej do sutka zajętego przez nowotwór wystąpiły dolegliwości i objawy uszkodzenia splotu ramiennego. Która z cech świadczy o tym, że splot ramienny jest naciekany przez nowotwór, a nie uszkodzony przez radioterapię?
Niedowład mięśnia dwugłowego ramienia może wynikać z uszkodzenia:
Wystąpienie nowego rodzaju bólu głowy po 50. r.ż. stanowi zwykle sygnał ostrzegawczy. Istnieją jednak pierwotne bóle głowy, w których dolegliwości u większości pacjentów rozpoczynają się właśnie w wieku powyżej 50 lat i należy do nich:
Która z cech jest typowa dla wtrętowego zapalenia mięśni i uwzględniona w kryteriach diagnostycznych tej choroby?
U 31-letniej pacjentki od 3 lat postępują zaburzenia funkcji wykonawczych, upośledzenie ruchomości gałek ocznych w pionie bez dwojenia, ataksja móżdżkowa i dyzartria. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
U pacjentów z krwotokiem śródmózgowym o nasileniu:
U 48-letniej pacjentki leczonej przewlekle neuroleptykami z powodu schizofrenii wystąpiły późne dyskinezy polekowe. Po konsultacji z psychiatrą ustalono, że niewskazane byłoby odstawienie neuroleptyku ani jego zamiana na inny lek z tej samej grupy. W tej sytuacji lekiem pierwszego wyboru w objawowym leczeniu późnych dyskinez polekowych u tej pacjentki będzie:
41-letnia pacjentka hospitalizowana na oddziale gastroenterologii z powodu ostrego zapalenia trzustki. W 3. dobie hospitalizacji o godzinie 6.40 u chorej wystąpił nagły niedowład połowiczy prawostronny oraz zaburzenia mowy o typie dysfazji. Deficyt neurologiczny oceniono na 12 pkt. w skali NIHSS. O godzinie 7.10 wykonano pilne neuroobrazowanie - w TK głowy bez istotnej patologii, wykluczono obecność krwawienia, w angioTK drożność głównych naczyń wewnątrzczaszkowych zachowana. Dostępne są wyniki badań laboratoryjnych z dnia poprzedniego z godzin porannych (m.in. PLT 125 tyś/µl, układ krzepnięcia prawidłowy). Wskaż dalszą ścieżkę diagnostyczno-terapeutyczną:
78-letni pacjent obciążony nadciśnieniem tętniczym. Hospitalizowany na oddziale udarowym z powodu udaru krwotocznego w okolicach torebki wewnętrznej lewej półkuli mózgu. Wielkość ogniska krwotocznego 25x25 mm. Klinicznie głęboki niedowład połowiczy prawostronny. W profilaktyce ŻCHZZ należy rozważyć zastosowanie:
27-letnia pacjentka została przyjęta na oddział udarowy ze względu na wystąpienie silnych dolegliwości bólowych głowy, napadu padaczkowego oraz długotrwałych zaburzeń przytomności. W wywiadzie doustna antykoncepcja. W badaniu neurologicznym chora z zaburzeniami ilościowymi stanu przytomności - senność patologiczna, niedowład połowiczy lewostronny, niedowidzenie połowicze lewostronne, ośrodkowe uszkodzenie n. VII lewego. W TK widoczne ognisko krwotoczne zlokalizowane w okolicy korowej oraz podkorowo przysierpowo o wielkości 35x40 mm. W wenoangiografii TK zakrzepica zatoki strzałkowej górnej oraz żył korowych. Najlepsza opcja terapeutyczna dla tej chorej w fazie wczesnej to:
74-letni pacjent został przyjęty na oddział udarowy ze względu na wystąpienie w dniu poprzednim 25-minutowego epizodu umiarkowanie nasilonego niedowładu lewych kończyn z towarzyszącymi zaburzeniami mowy o typie dyzartrii. Chory dotychczas nie leczony przewlekle, bez obciążeń internistycznych. W chwili przyjęcia na oddział udarowy pacjent bez ogniskowego deficytu neurologicznego. W TK głowy bez cech świeżego niedokrwienia mózgowia. W skali ABCD2 3 pkt. W wykonanym EKG rytm zatokowy. Najlepszym postępowaniem terapeutycznym dla tego chorego w dniu przyjęcia będzie:
U 82-letniego mężczyzny o godzinie 9.00 wystąpił nagły niedowład połowiczy lewostronny. Pacjent obciążony utrwalonym migotaniem przedsionków, w profilaktyce udaru niedokrwiennego mózgu przyjmuje na stałe warfarynę w dawce 8 mg (ostatnia dawka leku przyjęta w dniu zachorowania o godzinie 6.30). Przetransportowany do szpitala o godzinie 11.30. W TK obecny krwiak w obrębie prawego płata ciemieniowego o objętości 35 ml. Ciśnienie tętnicze krwi 130/82 mmHg, akcja serca niemiarowa 100/min, INR testem paskowym 2.4. Który preparat należy zastosować w tym przypadku:
72-letni mężczyzna obciążony nieleczonym nadciśnieniem tętniczym oraz nikotynizmem zgłosił się do szpitala o godzinie 18.00. Od godziny 8.00 rano utrzymuje się niewielkiego stopnia niedowład lewej kończyny górnej oraz cechy nieznacznego uszkodzenia ośrodkowego lewego nerwu VII. NIHSS całkowity 2 pkt. W TK głowy obraz prawidłowy. Bez odchyleń w podstawowych badaniach laboratoryjnych (morfologia, układ krzepnięcia). W EKG migotanie przedsionków. Ciśnienie tętnicze krwi 158/100 mmHg, akcja serca 88/min. Najlepszą opcją terapeutyczną jest włączenie:
U 57-letniego mężczyzny o godzinie 16.00 wystąpił nagły niedowład połowiczy lewostronny. Pacjent obciążony napadowym migotaniem przedsionków, dotychczas nie przyjmował leków przeciwkrzepliwych. Zgłosił się na SOR o godzinie 21.00. W badaniu neurologicznym stwierdzono upośledzający deficyt neurologiczny oceniony na 5 punktów w skali NIHSS. W wywiadzie brak przeciwskazań do podania leku trombolitycznego. Najlepsza kolejna decyzja diagnostyczno-terapeutyczna w tym przypadku to natychmiastowe:
68-letni mężczyzna z 13-letnim wywiadem choroby Parkinsona (IV stadium wg Hoehn-Yahr) jest leczony dojelitowym wlewem LCIG (Levodopa-Carbidopa Intestinal Gel, Duodopa) od 3 lat w dawce 1350 mg/dobę. Zgłasza się z powodu nawracających epizodów nagłych, nieprzewidywalnych stanów off mimo prawidłowo dobranej infuzji, a także skarży się na uciążliwość i hałaśliwość dotychczasowej pompy. W wywiadzie astma oskrzelowa dobrze kontrolowana wziewnymi glikokortykosteroidami, a także epizod biegunki po doustnym entakaponie stosowanym wiele lat temu, obecnie lek odstawiony. Odnieś się do możliwości zamiany sposobu terapii na LECIG (Levodopa-Entacapone-Carbidopa Intestinal Gel) oraz zastosowania wziewnej lewodopy doraźnie w razie nagłych stanów off w oczekiwaniu na optymalizację terapii podstawowej:
1) sam fakt przebytej w przeszłości biegunki po doustnym entakaponie jest, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego Lecigonu, przeciwwskazaniem do zamiany LCIG na LECIG u tego pacjenta;
2) zamiana LCIG na LECIG u tego pacjenta jest technicznie prosta, ponieważ systemy PEG stosowane w obu terapiach są kompatybilne, a redukcja dawki lewodopy w LECIG (rzędu 30%) zwykle pozwala uzyskać porównywalną kontrolę objawów przy mniejszej wadze i hałaśliwości pompy;
3) współistniejąca astma oskrzelowa jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do zastosowania u tego pacjenta wziewnej lewodopy jako terapii doraźnej stanów off;
4) nawet gdyby pacjent nie miał astmy, wziewna lewodopa nie byłaby optymalnym rozwiązaniem jako stała, wielokrotna terapia zastępująca dotychczasowe leczenie infuzyjne, ponieważ jest zarejestrowana jako terapia ratunkowa do przerywania pojedynczych epizodów off, a nie jako terapia podstawowa zaawansowanej PD;
5) skoro pacjent jest już leczony terapią infuzyjną (LCIG), zgodnie z rekomendacjami nie powinien już nigdy otrzymywać doraźnych terapii ratunkowych (wziewnej lewodopy lub apomorfiny w penie), ponieważ te są przeznaczone wyłącznie dla chorych leczonych dotąd doustnie, jako terapia pomostowa przed włączeniem metod zaawansowanych.
Prawidłowa odpowiedź to:
82-letni mężczyzna przyjęty z powodu 10-dniowego wywiadu narastającej dezorientacji i drżenia kończyn, z afazją mieszaną i niepokojem ruchowym. CRP 180 mg/l, leukocytoza. MRI głowy bez zmian charakterystycznych dla ostrego niedokrwienia. W PMR białko 72 mg/dl, cytoza 3/µl, PCR ujemny. W RTG klatki piersiowej zagęszczenia zapalne w lewym polu dolnym. Po 3 tygodniach antybiotykoterapii brak poprawy neurologicznej. W EEG nieznaczne uogólnione zwolnienie zapisu. PSA 6,1 ng/ml. W 3. tygodniu hospitalizacji oznaczono przeciwciała antyneuronalne, stwierdzono wysokie miano anty-CASPR2 w surowicy. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) u tego pacjenta kortykosteroidy dożylne są lekiem pierwszego wyboru i powinny być włączone niezwłocznie po potwierdzeniu obecności przeciwciał anty-CASPR2;
2) immunoglobuliny dożylne (IVIg) stanowią właściwą alternatywę dla kortykosteroidów u tego pacjenta;
3) obecność podwyższonego stężenia PSA w surowicy i pogrubienia ściany pęcherza moczowego w USG u pacjenta z anty-CASPR2 wymaga diagnostyki onkologicznej, ponieważ AZM z anty-CASPR2 może mieć charakter paranowotworowy;
4) prawidłowy obraz MRI głowy (bez wzmocnień pokontrastowych w hipokampach) wyklucza rozpoznanie AZM z anty-CASPR2 i nakazuje poszerzenie diagnostyki w kierunku innych przyczyn;
5) miano przeciwciał anty-CASPR2 w surowicy jest wiarygodnym markerem skuteczności leczenia i powinno być oznaczane seryjnie w celu monitorowania odpowiedzi na immunoterapię.
Prawidłowa odpowiedź to:
38-letnia kobieta z rozpoznaną ostatnio izolowaną oczną postacią miastenii (ptoza i podwójne widzenie) zgłasza niewystarczającą odpowiedź na pirydostygminę po 6 tygodniach leczenia. Pacjentka jest AChR-Ab+ i nie chce przyjmować kortykosteroidów ze względu na planowaną ciążę w najbliższym roku. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) ponieważ kortykosteroidy mogą powodować przemijające nasilenie objawów w ciągu pierwszych 2 tygodni od włączenia, a pacjentka planuje ciążę w najbliższym roku, ich stosowanie jest przeciwwskazane i należy od razu wdrożyć alternatywną terapię immunosupresyjną;
2) tymektomia może być rozważana jako opcja terapeutyczna u tej pacjentki;
3) mykofenolan mofetylu (MMF) byłby optymalną alternatywą dla kortykosteroidów u tej pacjentki, ponieważ jest skutecznym lekiem oszczędzającym steroidy w MG i może być bezpiecznie stosowany w ciąży;
4) skuteczność tymektomii w ocznej MG jest jednoznacznie udokumentowana w wieloośrodkowych badaniach RCT, co czyni ją procedurą pierwszego wyboru u tej pacjentki;
5) zważywszy na postać choroby nie należy podejmować żadnej interwencji terapeutycznej przeciwmiastenicznej do czasu zajścia-zakończenia ciąży.
Prawidłowa odpowiedź to:
Poudarowy zespół bólu wzgórzowego najczęściej pojawia się w wyniku niedrożności tętnicy:
Wewnątrznaczyniowa embolizacja tętnicy oponowej środkowej jest stosowana w leczeniu:
Czynnikiem ryzyka idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego nie jest:
Które leki modyfikujące przebieg stwardnienia rozsianego może przyjmować kobieta karmiąca, która chce wrócić do leczenia po 2 tygodniach od porodu?
Które biomarkery radiologiczne są typowe dla stwardnienia rozsianego?
1) objaw żyły centralnej;
2) ognisko z obecnością pierścienia paramagnetycznego;
3) objaw litery H w ognisku rdzeniowym;
4) pasmowato-promieniste, okołonaczyniowe, okołokomorowo wzmocnienie pokontrastowe;
5) czarne dziury w T1;
6) tzw. palce Dawsona.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjentki chorującej na stwardnienie rozsiane, u której planuje się włączenie terapii anty-CD20 konieczne są badania:
1) indeks JCV;
2) przesiewowe w kierunku HBV;
3) oznaczenie całkowitego stężenia IgG, IgM, IgA oraz badanie HIV Ag/Ab;
4) przesiewowe w kierunku gruźlicy;
5) przesiewowe w kierunku raka piersi.
Prawidłowa odpowiedź to:
35-letnia pacjentka wykonała z powodu wieloletnich bólów głowy MRI mózgowia, w którym stwierdzono 12 ognisk hiperintensywnych w sekwencji T2 przykomorowo, 7 ognisk w centrum semiovale po prawej, 11 po lewej, 1 ognisko w prawej półkuli móżdżku, 3 ogniska przykorowe. Żadne z ognisk nie wzmacniało się po podaniu kontrastu. Poza wywiadem bólów głowy pacjentka nie miała nigdy innych epizodów/objawów neurologicznych. Badanie neurologiczne prawidłowe. W badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego potwierdzono obecność prążków oligoklonalnych typu 2. Zgodnie z kryteriami McDonalda 2024 u pacjentki można rozpoznać:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące choroby z przeciwciałami anty-MOG (MOGAD):
1) ogniska rdzeniowe typowo lokalizują się w stożku rdzeniowym;
2) choroba może mieć przebieg jednofazowy;
3) obserwuje się słabą odpowiedź kliniczną na steroidoterapię;
4) typowe jest zajęcie tylnej części nerwu wzrokowego;
5) u dzieci może przebiegać w formie ostrego rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia (ADEM).
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z leków znajduje się wśród tych o stosunkowo wysokim poziomie rekomendacji dla neuralgii trójdzielnej, ale nie jest rekomendowany na żadnym poziomie w leczeniu migreny?
Który z leków byłby najbardziej odpowiednią opcją leczenia profilaktycznego migreny u pacjentki w wieku rozrodczym, która nie wyklucza ciąży w każdym czasie i nie stosuje antykoncepcji?
28-letnia kobieta po porodzie drogami natury w znieczuleniu zewnątrzoponowym, z następowym popunkcyjnym bólem głowy zgłosiła się na SOR z powodu bólu głowy o innym charakterze. Poród miał miejsce przed 3 miesiącami, a ból głowy nasila się przy zmianie pozycji chorej, głównie przy pionizacji. Jednocześnie chora skarży się na szum w uszach, mdłości i okresowo uczucie sztywności karku. Wskaż najbardziej prawdopodobną przyczynę bólu głowy:
Który lek jest nieskuteczny w leczeniu zespołu niespokojnych nóg?
Wykonanie ruchu zazwyczaj przynosi poczucie ulgi w przypadku:
U 22-letniej pacjentki z obrazami MRI (jak poniżej) oraz z cytozą płynu mózgowo-rdzeniowego 12 leukocytów/µL najbardziej prawdopodobne jest rozpoznanie:
Ruchem mimowolnym, który nie podlega żadnej kontroli dowolnej, tzn. którego nie można powstrzymać nawet na krótki okres czasu jest:
Zespół Browna-Sequarda z uszkodzenia odcinka piersiowego rdzenia kręgowego powoduje:
Wskaż objaw w MRI mózgu, który nie występuje w idiopatycznym nadciśnieniu śródczaszkowym:
Uszkodzenie prawego pęczka podłużnego przyśrodkowego powoduje:
Jaki efekt wykazano u pacjentów z chorobą Fabry’ego wykonujących trening siłowy 3x w tygodniu przez 30-45 minut?
Która skala jest rekomendowana przez Royal College of Physycians i European Academy of Neurology jako preferowane narzędzie do oceny świadomości pacjentów z przedłużonymi zaburzeniami świadomości (prolonged Disorder Of Consciousness, pDOC)?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zespołu nieresponsywnego czuwania (Unresponsive Wakefulness Syndrome, UWS):
Kwalifikacji do leczenia baklofenem podawanym dokanałowo (ITB) u odpowiednio dobranych pacjentów nie należy nadmiernie opóźniać:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące związków pomiędzy stosowaniem doustnej antykoncepcji hormonalnej (AH) i ryzykiem zachorowania na udar mózgu:
1) ryzyko udaru niedokrwiennego rośnie w takim samym stopniu niezależnie od składu hormonalnego AH (preparaty jedno- versus dwuskładnikowe);
2) nie ma związków pomiędzy AH i ryzykiem udaru niedokrwiennego mózgu;
3) AH lokuje się wśród 10 czynników modyfikowalnych w największym stopniu zwiększających ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu;
4) ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu związane z AH i ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu związane z paleniem tytoniu sumują się w prosty sposób (suma ryzyk);
5) podwyższone ryzyko udaru mózgu podczas przyjmowania AH niweluje się do populacyjnego poprzez stosowanie leku przeciwpłytkowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pacjent z TIA pod postacią niedowładu połowiczego prawostronnego, wobec de novo rozpoznanego migotania przedsionków oraz współistniejących innych czynników ryzyka ma wskazania do włączenia prewencji wtórnej z zastosowaniem doustnego leczenia przeciwkrzepliwego. Kiedy należy rozpocząć podaż antykoagulantu?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące testu baklofenowego wykonywanego przed kwalifikacją do implantacji pompy baklofenowej i leczenia metodą dokanałowego podawania baklofenu (ITB):
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące apomorfiny:
Do leków przeciwdrgawkowych, których mechanizm działania opiera się na modulacji uwalniania neuroprzekaźników poprzez działanie presynaptyczne nie należy:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące klinicznych zespołów naczyniowych:
1) zaniedbywanie ruchowe często spotykane jest w zawale w zakresie unaczynienia t. przedniej mózgu;
2) jednostronny zawał w zakresie t. przedniej mózgu wywołuje zespół człowieka w beczce;
3) apraksja chodu może wystąpić zarówno w uszkodzeniu obustronnym, jak i w jednostronnym udarze mózgu;
4) zachowania utylizacyjne mogą wystąpić wskutek niedokrwienia kory ruchowej;
5) zachowania naśladowcze mogą wystąpić wskutek niedokrwienia kory przedczołowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaburzeń związanych z niedoborem wit. B12:
1) dzienne zapotrzebowanie na kobalaminę jest zależne od wieku i jest podwyższone w ciąży i w trakcie laktacji;
2) markery niedoboru wit. B12 to obniżone stężenie zarówno kwasu metylomalonowego, jak i homocysteiny w osoczu;
3) markery niedoboru wit. B12 to obniżone stężenie kwasu metylomalonowego w osoczu oraz podwyższone stężenie homocysteiny w osoczu;
4) u niektórych osób z chorobami wątroby diagnozuje się niedobór wit. B12 mimo jej wysokich wartości w osoczu;
5) stężenia wit. B12 i kwasu foliowego powinny być oznaczane jednocześnie ze względu na ich ścisły związek w przemianach metabolicznych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż wartość LDL-C do których należy dążyć w prewencji wtórnej u pacjenta z miażdżycą wielołożyskową, w tym wewnątrzczaszkową, po zawale serca i udarze mózgu o etiologii miażdżycowej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące mózgowej angiopatii amyloidowej:
1) to choroba naczyń pojawiająca się tylko w przebiegu choroby Alzheimera i jest związana z wybranymi polimorfizmami genetycznymi;
2) często współwystępuje z chorobą Alzheimera;
3) w rzadkich sytuacjach może mieć charakter jatrogenny;
4) zajmuje małe i średnie tętnice, tętniczki oraz naczynia włosowate opon miękkich i kory mózgu;
5) w standardowym przebiegu charakteryzuje się występowaniem mnogich i upośledzających krwotoków śródmózgowych od 3. dekady życia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Którego leku należy unikać u pacjenta z postępującą padaczką miokloniczną w przebiegu choroby mitochondrialnej, szczególnie przy braku wiedzy o reakcji pacjenta na tenże lek w przeszłości?
U 22-letniego mężczyzny rozpoznano młodzieńczą padaczkę miokloniczną (JME). Wskaż prawdziwe stwierdzenie: