Najwięcej problemów śródoperacyjnych może przysparzać koksartroza:
- Adysplastyczna.
- Bidiopatyczna.
- Cpourazowa.
- Dprotruzyjna.
- Ewszystkie wymienione.
Baza pytań.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Wybierz specjalizację (69)
Wybierz termin (47)
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Najwięcej problemów śródoperacyjnych może przysparzać koksartroza:
Złamanie zmęczeniowe określane jako „złamanie biegaczy” występuje w:
Najczęstszym powikłaniem złamania typu I wg Delbeta bliższego końca kości udowej u dzieci jest:
Najważniejszym powikłaniem wczesnym złamania Monteggia jest przeoczone:
Drugim pod względem częstości występowania uszkodzeniem dalszego końca kości ramiennej u dzieci jest złamanie:
Powodem zaburzeń zrostu kostnego u dzieci może być:
W niestabilnych złamaniach miednicy u dzieci ze wstrząsem hipowolemicznym pierwszym i najważniejszym aspektem jest:
W klasyfikacji Seddona i Sunderlanda uszkodzenie nerwu określane jako „neuropraksja” charakteryzuje się:
Największą efektywność przebudowy kości rosnącej obserwowaną w zjawisku remodelingu posiada:
Jednym z podstawowych celów rehabilitacji po uszkodzeniach nerwów obwodowych jest:
25-letni motocyklista doznał zamkniętego złamania trzonu kości ramiennej. W badaniu przedmiotowym stwierdza się brak czynnego wyprostu nadgarstka i palców. Tętno na tętnicy promieniowej jest prawidłowe, a kończyna jest dobrze ukrwiona. Które z postępowań jest najbardziej właściwe?
Podczas zespolenia gwoździem śródszpikowym trzonu kości ramiennej największe ryzyko uszkodzenia nerwu pachowego wiąże się z:
42-letnia kobieta zgłosiła się do poradni z powodu wyczuwalnego od kilku miesięcy guza w dole podkolanowym. Zgłasza przewlekłe umiarkowane bóle stawu kolanowego i uczucie rozpierania podczas pełnego wyprostu kolana w dole podkolanowym. Badanie USG potwierdziło obecność torbieli dołu podkolanowego. W badaniu MRI stwierdzono uszkodzenie rogu tylnego łąkotki przyśrodkowej. Które z postępowań w największym stopniu zmniejsza ryzyko nawrotu torbieli Bakera?
13-letnia dziewczynka zgłosiła się do poradni z podejrzeniem skoliozy piersiowej prawostronnej. Wielkość kąta rotacji tułowi 13°. Na radiogramie kąt Cobba Th4-Th12 -34°, test Rissera 2. Pacjentka szczupła, nie miesiączkuje. Zgłasza dolegliwości bólowe kręgosłupa od 3 miesięcy występujące również w nocy. Matka dziewczynki również ma skoliozę leczoną w dzieciństwie. Która z informacji ma największe znaczenie dla dalszej diagnostyki i leczenia?
Gorset Jewetta jest najczęściej stosowany w leczeniu zachowawczym stabilnych złamań kompresyjnych kręgosłupa zlokalizowanych w obrębie:
42-letni biegacz długodystansowy od 5 miesięcy zgłasza narastający ból ścięgna Achillesa pojawiający się po treningach. W badaniu stwierdza się wrzecionowate pogrubienie ścięgna i bolesność uciskową. W badaniu ultrasonograficznym najbardziej charakterystycznym obrazem jest:
14-letnia dziewczynka uprawia gimnastykę sportową zgłasza ból okolicy lędźwiowej nasilający się podczas przeprostu kręgosłupa, czasem także przy zgięciu. Objawy utrzymują się od 3 miesięcy i ustępują po ograniczeniu aktywności. Badanie neurologiczne jest prawidłowe. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Po złamaniu dalszego końca kości promieniowej u pacjentki rozpoznano odruchową dystrofię współczulną. Które z badań jest najbardziej charakterystyczne dla tego schorzenia jako podstawowe badanie dodatkowe?
Podczas badania 12-letniego chłopca z podejrzeniem zaburzeń chodu wykonano test Ely. Dodatni wynik badania świadczy o:
Pacjent po ORIF złamania szyjki kości skokowej zgłasza się na kontrolę po 7 tygodniach. W projekcji celowanej widoczna jest podchrzęstna osteopenia trzonu kości skokowej (objaw Hawkinsa), która:
Złamania nasadowe są charakterystyczne dla pacjentów w okresie wzrostu. Który z typów klasyfikacji Salter-Harrisa jest najczęstszy?
Najczęstszym wczesnym powikłaniem endoprotezoplastyki stawu biodrowego jest zwichnięcie stawu. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
Wskaż czynniki ryzyka uszkodzenia nerwu kulszowego w czasie operacji całkowitej endoprotezoplastyki stawu biodrowego:
Ile wynosi ryzyko wystąpienia porażenia nerwu kulszowego w czasie operacji endoprotezoplastyki stawu biodrowego?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące trwałości wyniku leczenia choroby zwyrodnieniowej na tle dysplazji:
Złamania krętarzowe bliższego końca kości udowej dotyczą najczęściej:
W postępowaniu leczniczym choroby Perthesa poza ustaleniem rozpoznania najistotniejszym jest:
U 12-letniego chłopca doszło do złamania okolicy krętarzowej z przemieszczeniem. Z uwagi na podejrzenie, że mamy do czynienia ze złamaniem patologicznym zaproponuj najwłaściwsze postępowanie lecznicze:
14-letni chłopiec trafił do poradni ortopedycznej z powodu bólu kolana prawego i utykania. Lekarz stwierdził nadwagę, a w badaniu klinicznym ograniczenie bólowe ruchów w prawym stawie biodrowym, brak rotacji wewnętrznej i przywiedzenia, ruch zgięcia następował wraz narastaniem rotacji zewnętrznej i odwiedzenia. Zaproponuj rozpoznanie wstępne:
Wskaż czynniki ryzyka rozwojowej dysplazji stawu biodrowego:
Według klasyfikacji Grafa, stawom biodrowym stabilnym odpowiada typ:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące osteotomii pięty w leczeniu operacyjnym stopy płasko koślawej u dorosłych:
47-letnia pacjentka z dolegliwościami bólowymi ze strony palucha koślawego stopy prawej, konfliktem z dobraniem obuwia oraz bólami śródstopia. Pacjentka nie leczy się na choroby przewlekłe. W badaniu fizykalnym stwierdzono bunion, koślawość palucha, zgięcie grzbietowe palucha 70 stopni, podeszwowe 30 stopni, pronację palucha, bolesne modzele pod głowami II i III kości śródstopia, stabilny I promień, test Muldera ujemny. W radiogramach stóp AP + BOK na stojąco stwierdzono kąt koślawości palucha 35 stopni, kąt intermetatarsalny I-II 15 stopni, podwichnięcie boczne trzeszczek, podwichnięcie boczne palucha w stawie śródstopno-palcowym I, kąt koślawości międzypaliczkowej palucha 12 stopni, kąt nachylenia dystalnej powierzchni stawowej głowy I kości śródstopia 7 stopni, brak zmian zwyrodnieniowych stawu śródstopno-palcowego I. Właściwym postępowaniem jest:
Która z cech najlepiej odpowiada zmianom IV stopnia według klasyfikacji Outerbridge?
U 22-letniego zawodowego piłkarza rozpoznano całkowite uszkodzenie ACL z nasilonym objawem pivot-shift (III°) oraz uszkodzeniem struktur przednio-bocznych kolana. Która ze strategii leczenia jest najbardziej zgodna z aktualnymi rekomendacjami?
31-letni piłkarz zgłasza niestabilność kolana po rekonstrukcji ACL wykonanej 3 lata wcześniej. Badanie TK wykazuje prawidłowo położony kanał piszczelowy, natomiast kanał udowy jest umiejscowiony w przedniej części kłykcia bocznego - nieanatomicznie. Średnica obu kanałów wynosi 10 mm. MRI potwierdza całkowite uszkodzenie przeszczepu. Które postępowanie jest najbardziej właściwe?
Które z badań obrazowych ma największe znaczenie podczas planowania rewizyjnej rekonstrukcji ACL?
1) radiogram AP i boczny kolana;
2) rezonans magnetyczny;
3) tomografia komputerowa;
4) ultrasonografia;
5) artrografia.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 24-letniego piłkarza planowana jest jednoetapowa rewizyjna rekonstrukcja ACL po niepowodzeniu pierwotnej rekonstrukcji wykonanej z użyciem autograftu ze ścięgien mięśni kulszowo-goleniowych. Kanały kostne umożliwiają wykonanie rewizji jednoetapowej. Które ze stwierdzeń dotyczących wyboru przeszczepu jest najbardziej zgodne z aktualnymi dowodami naukowymi?
Które stwierdzenie najlepiej odzwierciedla najbardziej konsekwentnie potwierdzoną w aktualnej literaturze przewagę robotycznie wspomaganej całkowitej alloplastyki stawu kolanowego (RA-TKA) nad konwencjonalną całkowitą alloplastyką stawu kolanowego (TKA)?
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące gwoździowania wstecznego w złamaniach trzonu kości udowej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące złamań plateau piszczeli i ich leczenia:
1) prowadząc leczenie zachowawcze nieprzemieszczonych złamań można pozwolić pacjentowi na pełne obciążanie kończyny po upływie 6 tygodni od złamania;
2) w leczeniu operacyjnym złamań typu III według Schatzkera stosuje się dostęp przednio-boczny;
3) w leczeniu operacyjnym złamań typu V i VI według Schatzkera stosuje się dwa dostępy operacyjne - przednio-przyśrodkowy oraz przednio-boczny;
4) zastosowanie śrub stabilnych kątowo umożliwia stabilizację złamań dwukłykciowych tylko z dostępu przednio-bocznego;
5) uszkodzenia więzadeł stawu kolanowego występują częściej, niż uszkodzenia łąkotek;
6) uszkodzenia łąkotek występują częściej, niż uszkodzenia więzadeł stawu kolanowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu operacyjnym złamań szyjki i trzonu kości skokowej:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia operacyjnego złamań śródstawowych kości piętowej:
1) jednym z celów leczenia operacyjnego jest odtworzenie kąta Böhlera;
2) jednym z celów leczenia jest korekcja koślawego zniekształcenia wywołanego złamaniem;
3) otwarte nastawienie przeprowadza się przez cięcie przyśrodkowe w kształcie litery L;
4) złamania typu język należy leczyć przez otwarte nastawienie oraz stabilizację cienką płytką;
5) złamania typu język można nastawić stosują manewr Essexa-Loprestiego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące zaopatrywania złamania typu 41-C1 wg AO:
1) jeżeli niestabilność stawu wynosi 5 st. można leczyć to złamanie zachowawczo;
2) obniżenie powierzchni stawowej o 1 mm jest wskazaniem do leczenia operacyjnego;
3) do zaopatrzenia złamania należy użyć jednej lub dwóch płyt;
4) ruch bierny jest wskazany w okresie pooperacyjnym;
5) po zabiegu operacyjnym kończyna powinna być unieruchomiona na 6 tyg.;
6) po zaopatrzeniu operacyjnym po 6 tyg. można w pełni obciążać kończynę;
7) po zaopatrzeniu operacyjnym obciążanie kończyny można rozpocząć po 8-12 tyg.
Prawidłowa odpowiedź to:
30-letni mężczyzna w wypadku motocyklowym doznał urazu 42-C3 wg AO. Złamanie to jest zamknięte, ponadto stan tkanek miękkich jest dobry, bez uszkodzeń naczyniowych oraz nerwowych. Jakie będzie wskazane postępowanie w takim przypadku?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zespolenia złamania trzonu kości piszczelowej gwoździem śródszpikowym:
1) ta metoda przeciwwskazana jest w złamaniach otwartych;
2) jest metodą biologicznej osteosyntezy;
3) diastaza odłamów powyżej 5 mm wydłuża proces gojenia do 8-12 miesięcy;
4) jest metodą pozwalającą na lepsze zachowanie ukrwienia okostnej niż ORIF;
5) nie istnieją wskazania do implantacji gwoździa śródszpikowego bez rozwiercania;
6) ryglowanie w gwoździu zapobiega przemieszczeniom rotacyjnym i osiowym;
7) dopuszczalne jest przemieszczenie kątowe odłamów o 10 stopni.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podczas zespolenia gwoździem śródszpikowym złamania trzonu kości piszczelowej utrzymujące się przemieszczenie odłamu dystalnego w koślawości najskuteczniej koryguje się poprzez:
Podczas planowania dostępu operacyjnego do złamania plateau kości piszczelowej szczególnie dokładną ocenę nerwu strzałkowego wspólnego należy przeprowadzić u chorego z typem:
Podczas złamania kostki bocznej z uszkodzeniem więzozrostu piszczelowo-strzałkowego:
Pacjent po upadku z wysokości został przyjęty na SOR. W badaniu RTG kości piętowej w projekcji bocznej zmierzono kąt Böhlera wynoszący 15°. Taki obraz radiologiczny stanowi jedną z przesłanek do rozważenia u pacjenta:
W przypadku niestabilnego złamania okołokrętarzowego kości udowej:
Stabilizacja zewnętrzna stosowana w wielofragmentowych niestabilnych złamaniach części obwodowej kości promieniowej jest wykonywana przez implantację grotów w kość promieniową i:
Złamania trzonu kości ramiennej mogą prowadzić do urazu pobliskiego nerwu promieniowego i zniesienia jego funkcji czuciowej i ruchowej. Brak powrotu funkcji nerwu promieniowego jest wskazaniem do operacyjnej interwencji. Przyjmuje się, że czas oczekiwania na pełny powrót funkcji w prowadzonym leczeniu zachowawczym złamania kości ramiennej nie powinien przekroczyć:
Wskaż właściwą kolejność jednofragmentowych złamań obojczyka od najczęściej do najrzadziej występujących:
Pacjenci z urazowymi złamaniami łopatki powinni zostać szczególnie dokładnie zdiagnozowani ze względu na:
Płyty hakowe stosowane w zwichnięciach stawu obojczykowo-barkowego bardzo często wymagają ich późniejszego usunięcia z powodu:
Najbardziej czułym i zarazem swoistym badaniem w rozpoznawaniu złamań zmęczeniowych kości jest badanie:
W ostatnim okresie w zaopatrywaniu amputacji kończyn dolnych coraz szersze zastosowanie znajduje osseointegracja - zaprotezowanie kończyny dolnej przez wszczepienie przezskórne implantu śródszpikowego i na jego wystającym zakończeniu dopasowanie protezy kończyny. Metody tej nie należy stosować:
1) u płci żeńskiej;
2) w aktywnych infekcjach skórnych;
3) w zaburzeniach krążenia obwodowego;
4) w otępieniu starczym;
5) w zaburzeniach krzepnięcia krwi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Właściwe pierwotne zaopatrzenie chirurgiczne kikuta uda amputowanej kończyny dolnej ma podstawowe znaczenie w uzyskaniu ostatecznego optymalnego czynnościowego wyniku leczenia - sprawnego chodu przy użyciu dobranej protezy. Dokonuje się tego przez mioplastykę, która polega na:
Analiza częstości złamań kości odniesionej do wieku i płci uwidacznia następujące relacje:
Pobieranie własnopochodnej kości gąbczastej techniką RIA (Reaming-Irrigation-Aspiration), z użyciem dedykowanego sprzętu, z jamy szpikowej kości udowej pozwala uzyskać średnio:
Sztywność zespolenia śródszpikowego zależy od:
1) średnicy gwoździa śródszpikowego;
2) materiału z którego wykonano implant śródszpikowy;
3) średnicy rozwierconego kanału śródszpikowego odniesionej do średnicy implantu;
4) techniki ryglowania implantu;
5) obwodu zespolonej kości.
Prawidłowa odpowiedź to:
Rozwiercanie jamy śródszpikowej przed implantacją gwoździa śródszpikowego, w leczeniu złamań trzonu kości udowej posiada przewagę nad implantacją gwoździa śródszpikowego nierozwiercanego, ponieważ:
1) pozwala wprowadzić gwóźdź o większej średnicy;
2) poprawia krążenie śródszpikowe;
3) poprawia ukrwienie kości od okostnej;
4) pozwala dostarczyć więcej własnopochodnej kości w okolicę szczeliny złamania;
5) zmniejsza ryzyko powstawania zaburzenia zrostu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Stosując płyty kompresyjne blokujące LCP do zespolenia kości długich można używać zarówno śruby blokujące, jak i zespalające. W takim przypadku:
Gojenie złamania kości długiej odbywa się przez zrost bezpośredni lub powstanie kostniny („kalusa”) otaczającego fragmenty kostne. W planowaniu leczenia złamania należy:
Bezpośrednie gojenie złamania kości wymaga anatomicznego nastawienia i wzajemnego docisku zespolonych fragmentów. Ruchomość pomiędzy zespolonymi fragmentami:
Największe ryzyko wystąpienia martwicy fragmentów kości długich występuje w złamaniach:
Wytrzymałość kości korowej na zginanie jest:
Najczęstszym powikłaniem leczenia złamania nadkłykciowego kości udowej u dzieci jest:
Złamaniem awulsyjnym występującym u dzieci i młodzieży jest złamanie:
Do kryteriów postawienia rozpoznania nerwiakowłókniakowatości typu I wg National Institutes of Health należy:
Różnice w budowie anatomicznej kobiet i mężczyzn powinny być brane pod uwagę przy planowaniu zabiegu aloplastyki stawu biodrowego. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) kobiety mają krótszą szyjkę kości udowej;
2) mężczyźni mają większy offset;
3) kobiety mają mniejszy kąt szyjkowo-trzonowy;
4) kobiety mają węższy kanał szpikowy kości udowej;
5) mężczyźni mają większy kąt antetorsji szyjki kości udowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Czynnikami zwiększającymi ryzyko powikłań po aloplastyce stawu biodrowego są:
1) otyłość;
2) RZS;
3) przewlekłe stosowanie sterydów;
4) choroby psychiczne;
5) demencja.
Prawidłowa odpowiedź to:
W aloplastyce stawu biodrowego u kobiet w okresie rozrodczym i osób z niewydolnością nerek nie powinno się stosować artykulacji:
Czynniki ryzyka przy podejmowaniu decyzji o aloplastyce stawu biodrowego obejmują:
1) wiek powyżej 65. roku życia;
2) płeć żeńską;
3) otyłość;
4) dziedziczność;
5) palenie papierosów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przy zamkniętym zwichnięciu stawu łokciowego repozycję można wykonać metodą:
1) Parvina;
2) Stimsona;
3) Meyna-Quigleya;
4) Bigelowa;
5) Allisa.
Prawidłowa odpowiedź to:
„Chory leży na plecach, z kończyną górną odwiedzoną i zrotowaną na zewnątrz. Lekarz naciska kciukiem głowę kości ramiennej spychając ją w kierunku panewki.” Którego sposobu nastawienia zwichnięcia stawu ramiennego dotyczy ten opis?
U 56-letniego pacjenta z otyłością oraz nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie, wykonano operację bezcementowej endoprotezoplastyki stawu kolanowego z powodu idiopatycznych zmian zwyrodnieniowych. Po 2 tygodniach od operacji stwierdzono infekcję okołoprotezową i wykonano operację oczyszczenia stawu, z wymianą wkładki oraz podano antybiotyki (początkowo empiryczne, a następnie celowane po uzyskaniu wyniku posiewu) - wdrożono protokół DAIR (Debridement, Antibiotics, Implant retention). Po 2 tygodniach od rewizji stwierdzono brak reakcji na wykonane leczenie - narastające CRP, zaczerwienienie stawu i obfity wyciek z rany. Postawiono rozpoznanie dalej toczącej się infekcji okołoprotezowej. Które z opcji terapeutycznych można na tym etapie zaproponować choremu?
1) ponowne wykonanie procedury DAIR;
2) zwiększenie dawki antybiotyku;
3) jednoetapowa wymiana endoprotezy (protokół jednoetapowy leczenia infekcji okołoprotezowej);
4) wypis do domu z zaleceniami kontynuacji antybiotykoterapii i częstej zmiany opatrunków;
5) dwuetapowa wymiana endoprotezy (protokół dwuetapowy leczenia infekcji okołoprotezowej).
Prawidłowa odpowiedź to:
Złamania trzonu kości ramiennej:
1) stanowią 3-5% wszystkich złamań;
2) od 2-10% stanowią złamania otwarte;
3) w 30% przypadków złamanie dotyczy ⅓ bliższej trzonu;
4) w 10% przypadków złamanie dotyczy ⅓ dalszej trzonu;
5) zależność pomiędzy częstością występowania a wiekiem pacjentów wykazuje rozkład bimodalny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z klasyfikacji opisują podział złamań i brak zrostu kości łódeczkowatej?
1) Smitha;
2) Mayo;
3) Collesa;
4) Herberta;
5) Bartona.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ukrwienia kości łódeczkowatej i wpływu na jej zrost kostny po złamaniu:
1) pochodzi od gałęzi tętnicy promieniowej;
2) u wszystkich ludzi naczynia odżywcze wchodzą bezpośrednio do kości tylko w obrębie dalszej jej połowy;
3) niewielkie ukrwienie kości łódeczkowatej pochodzi od tętnicy łokciowej;
4) złamania ⅓ bliższej kości łódeczkowatej mają gorszy potencjał do zrastania się i stosunkowo często ich leczenie zachowawcze kończy się brakiem zrostu;
5) każde złamanie kości łódeczkowatej należy leczyć operacyjnie.
Prawidłowa odpowiedź to:
Ropny stan zapalny toczący się w obrębie dłoniowej części palca lub ręki, którego przyczyną jest zwykle niewielka rana to:
Nasilenie zmian zwyrodnieniowych w stawie śródręczno-nadgarstkowym I opisuje klasyfikacja:
Nerw pośrodkowy:
Opierając się na teorii trzech kolumn, w dalszym końcu kości promieniowej:
1) kolumna środkowa przenosi 70-80% siły przy obciążeniu;
2) kolumna promieniowa składa się z powierzchni stawowej dalszego końca kości promieniowej dla stawu promieniowo-księżycowatego;
3) kolumna łokciowa składa się z głowy kości łokciowej, kompleksu chrząstki trójkątnej i wyrostka rylcowatego kości łokciowej;
4) kolumna łokciowa przenosi 50% siły przy obciążaniu;
5) podczas zgięcia grzbietowego i dłoniowego nadgarstka, większość siły przenosi się wzdłuż kolumny środkowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Śmiertelność związana z zakażeniami okołoprotezowymi stawów biodrowych wynosi:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) czułość śródoperacyjnie pobieranych wymazów jest niska;
2) czułość śródoperacyjnie pobieranych wymazów jest wysoka;
3) należy codziennie zmieniać opatrunek na ranie pooperacyjnej;
4) nie należy pobierać wymazu z przetoki na badanie bakteriologiczne, gdyż umożliwia to mylną identyfikację patogenu;
5) należy pobierać wymaz z rany na badanie bakteriologiczne, gdyż umożliwia to identyfikację patogenu wywołującego zakażenie okołoprotezowe;
6) nie należy pobierać wymazu z rany pooperacyjnej na badanie bakteriologiczne, gdyż umożliwia to mylną identyfikację patogenu, który nie wywołał zakażenia okołoprotezowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Procedurę DAIR (oczyszczenie, antybiotykoterapia, płukanie, pozostawienie protezy) stosuje się u pacjentów:
1) z ostrym krwiopochodnym zakażeniem okołoprotezowym;
2) ze złamaniem okołoprotezowym typu „B3” wg klasyfikacji Paprosky’ego;
3) ze znanym patogenem;
4) stabilnie osadzoną protezą;
5) niestabilnie osadzoną protezą.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przy podejrzeniu zakażenia okołoprotezowego przy współwystępującym złamaniu okołoprotezowym najbardziej miarodajny dla rozpoznania zakażenia okołoprotezowego jest podwyższony poziom:
Czynnikiem podwyższonego ryzyka wystąpienia zakażenia okołoprotezowego jest:
1) palenie;
2) cukrzyca;
3) otyłość;
4) przebyte młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej;
5) przebyta choroba Perthesa.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podczas wykonywania całkowitej odwróconej endoprotezoplastyki stawu ramiennego u pacjenta z artropatią rotatorów, główny mechanizm działania protezy odwróconej, umożliwiający pacjentowi aktywne odwodzenie ramienia mimo braku stożka rotatorów polega na:
U 14-letniego pacjenta w badaniu RTG kości udowej stwierdzono obecność osteolitycznego ogniska w przynasadzie dalszej o charakterze agresywnej destrukcji kości, z odczynem okostnowym pod postacią tzw. „trójkąta Codmana” oraz uniesieniem okostnej („spikule kostne”). Wynik biopsji potwierdził rozpoznanie osteosarcoma. Standardem inicjującym leczenie tego nowotworu kiedy nie występują przerzuty odległe jest:
W chirurgicznym leczeniu zaawansowanej choroby Dupuytrena, za powstawanie przykurczu w stawie międzypaliczkowym bliższym (PIP) oraz niebezpieczne przemieszczenie boczno-dłoniowe pęczka naczyniowo-nerwowego palca odpowiada przede wszystkim:
Wskazaniami do operacyjnego leczenia skoliozy idiopatycznej u młodzieży w okresie intensywnego wzrostu kostnego (w klasyfikacji Rissera ocena na stopień 0, 1 lub 2) są:
1) wielkość kąta Cobba mierzona na stojąco, przekraczająca 45-50 stopni;
2) udokumentowana progresja skrzywienia o ponad 5 stopni w okresie obserwacji u pacjenta z wyjściowym kątem Cobba wynoszącym 20 stopni;
3) obecność skrzywienia o wartości kąta Cobba równej 30 stopniom u pacjenta z zakończonym wzrostem kostnym (Risser 5);
4) udokumentowana szybka progresja skrzywienia przekraczająca zakres terapeutyczny ortezowania (kąt Cobba narastający powyżej 40 stopni w okresie wzrostu);
5) izolowana obecność garbu żebrowego mniejszego niż 5 stopni w teście Adamsa bez rotacji kręgów na RTG.
Prawidłowa odpowiedź to:
W klasyfikacji osteomyelitis według Cierny’ego i Madera, która służy do planowania strategii chirurgicznej i oceny rokowania, ocenia się anatomiczną lokalizację zmian w kości oraz stan fizjologiczny pacjenta. W tej klasyfikacji typ 3 pod względem cech anatomicznych to zapalenie:
Wskaż zależność anatomiczną ścięgien tworzących strukturę gęsiej stopki w miejscu ich przyczepu do kości piszczelowej:
Prawidłowa pozycja palucha w przypadku artrodezy stawu śródstopno-paliczkowego I to:
1) 15-20 stopni koślawości;
2) 10-15 stopni koślawości;
3) 5-10 stopni koślawości;
4) 0-5 stopni uniesienia w stosunku do płaszczyzny podłoża;
5) 15-20 stopni uniesienia w stosunku do płaszczyzny podłoża;
6) 5-10 stopni uniesienia w stosunku do płaszczyzny podłoża;
7) supinacja 10 stopni w płaszczyźnie czołowej;
8) pronacja 10 stopni w płaszczyźnie czołowej;
9) neutralna rotacja w płaszczyźnie czołowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Podczas szycia ścięgien zginaczy palców ręki w tzw. II strefie anatomicznej, kluczowe jest zachowanie integralności troczków dla uniknięcia objawu „cięciwy łuku". Które z troczków są bezwzględnie najważniejsze mechanicznie dla prawidłowej funkcji zginaczy i muszą zostać zachowane lub zrekonstruowane podczas operacji?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące złamania kręgosłupa:
1) jest wskazaniem do wertebroplastyki;
2) ryzyko następnego złamania wzrasta od 2-krotnie do 10-krotnie;
3) jest wskazaniem do założenia gorsetu gipsowego;
4) wymaga diagnostyki różnicowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Złamanie atypowe kości udowej może wystąpić po wieloletnim leczeniu osteoporozy bisfosfonianami lub denosumabem. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
Typową cechą choroby Pageta w obrazie radiologicznym jest:
Niedobór witaminy D powoduje:
1) osłabienie siły mięśniowej i osteomalację;
2) osteomalację i zanik plamisty kości;
3) wzrost ryzyka upadku i osteoporozy;
4) opóźnienie zrostu złamania i osłabienie siły mięśniowej;
5) wzrost ryzyka zapalenia żył.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż podstawową zaletę biomechaniczną stosowania metali o wysokiej porowatości (np. porowatego tantalu lub tytanu) w konstrukcji augmentów i panewek rewizyjnych w porównaniu do tradycyjnych powłok napylanych plazmowo:
Podczas rewizji panewki stwierdzono ubytek typu IIIB wg Paprosky’ego z przerwaniem ciągłości miednicy (pelvic discontinuity), a żywa kość gospodarza stanowi mniej niż 30% powierzchni. Która z technik rekonstrukcji jest najbardziej uzasadniona w celu przywrócenia stabilności mechanicznej miednicy?
Przy rewizji ubytków kostnych kości udowej typu IIIB według Paprosky’ego (rozległa destrukcja kości gąbczastej i zbitej w rejonie przynasady i trzonu, niefunkcjonalna istota koralowa na odcinku powyżej 5 cm), preferowanym rodzajem implantu rewizyjnego zapewniającego stabilizację osiową i rotacyjną jest:
Które z postępowań stanowi standard chirurgiczny w leczeniu przewlekłego (trwającego >4 tygodni od operacji pierwotnej) zakażenia okołoprotetycznego (PJI) stawu biodrowego u pacjenta z dobrą ogólną wydolnością organizmu?
W klasyfikacji złamań okołoprotetycznych kości udowej według Vancouver, typ B2 definiuje się jako złamanie zlokalizowane:
Pacjent po przebytej pierwotnej plastyce biodra cierpi na nawrotowe zwichnięcia endoprotezy (3 epizody w ciągu ostatnich 6 miesięcy). Badania obrazowe wykazują prawidłowe i stabilne osadzenie komponentów, a wersja panewki i trzpienia mieści się w granicach bezpiecznej strefy Lewinneka. Która metoda leczenia rewizyjnego jest najbardziej uzasadniona?
Podczas rewizji endoprotezy stawu biodrowego podjęto decyzję o wykonaniu rozszerzonej osteotomii krętarzowej (Extended Trochanteric Osteotomy, ETO). Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące ETO:
Zgodnie z klasyfikacją ubytków kostnych panewki według Paprosky’ego, stopień IIIA charakteryzuje się:
Które z kryteriów mniejszych według International Consensus Meeting (ICM) z 2018 roku posiada najwyższą wartość punktową (3 punkty) w przedoperacyjnej diagnostyce zakażenia okołoprotetycznego (PJI) stawu biodrowego?
Która wartość liczby białych krwinek (WBC) w płynie stawowym stanowi kryterium mniejsze, za które przyznaje się 3 punkty, wg kryteriów Musculoskeletal Infection Society (MSIS) dla przewlekłego zakażenia okołoprotezowego (PJI)?
Klasyfikacja Rorabecka, Anglissa i Lewisa służy do oceny okołoprotezowych złamań nadkłykciowych kości udowej. Jak definiuje ona złamanie typu II?
Która wartość kąta Q u mężczyzn jest uznawana za nieprawidłową w kontekście biomechaniki stawu rzepkowo-udowego (PFA)?
Pod jakim kątem koślawości (valgus angle) standardowo wykonuje się cięcie dystalne kości udowej podczas operacji TKA?
Który ze stanów jest wymieniony jako przeciwwskazanie do aloplastyki jednoprzedziałowej (UKA)?
W jakiej pozycji należy ustawić biodra pacjenta do zdjęcia RTG w celu poprawnego wykonania szablonowania przedoperacyjnego (templating)?
Klasyfikację Hamady można zastosować w przypadku migracji:
Klasyfikacją CROWE należy posługiwać się w ocenie:
Stabilność protezy anatomicznej jest uwarunkowana odtworzeniem ciągłości mięśnia: