Mechanizm świerzbiączki ostrej (stophulus infantum) jest związany z:
- AI i II typem reakcji alergicznej.
- BI i III typem reakcji alergicznej.
- CI i IV typem reakcji alergicznej.
- DII i III typem reakcji alergicznej.
- EIII i IV typem reakcji alergicznej.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
Mechanizm świerzbiączki ostrej (stophulus infantum) jest związany z:
W mechanizmie reakcji fotoalergicznej nie odgrywa istotnej roli:
Odbarwienia skóry może powodować:
Wskaż objaw, który nie jest charakterystyczny dla pseudolymphoma:
Reakcję fotoalergiczną mogą prowokować:
Do atopowego zapalenia skóry i rybiej łuski zwykłej predysponuje mutacja w genie kodującym:
Markerem nadwrażliwości na glikokortykosteroidy w próbach płatkowych są:
Preferowaną techniką diagnostyczną w pokrzywce opóźnionej z ucisku jest/są:
Lekiem z wyboru w ostrej pokrzywce alergicznej są:
Pokrzywka ostra niealergiczna:
Preferowaną techniką diagnostyczną w rozpoznawaniu pokrzywki kontaktowej jest/są:
Do pokrzywek mediowanych przez składowe dopełniacza nie należy:
Diagnostyka pokrzywki autoimmunologicznej opiera się na:
Rozpoznanie ostrej pokrzywki przy współistnieniu atopii w okresie niemowlęctwa:
Lekiem z wyboru w pokrzywce typu choroby posurowiczej są:
Postać niemowlęca AZS charakteryzuje się obecnością zmian skórnych zlokalizowanych:
Niepożądane reakcje wynikające z zastosowania miejscowych leków znieczulających mogą mieć charakter:
1) reakcji toksycznych; 4) reakcji alergicznych;
2) reakcji psychogennych; 5) reakcji o typie idiosynkrazji.
3) reakcji autonomicznych;
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku pokrzywki słonecznej charakterystycznymi cechami klinicznymi są:
1) rumień, świąd i bąble pokrzywkowe po 1-2 minutach ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe;
2) ustępowanie objawów po 30-60 minutach od zakończenia ekspozycji słonecznej;
3) rzadkie objawy ogólne;
4) wieloletni przebieg;
5) częste objawy ogólne.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu trudnych przypadków pokrzywki przewlekłej warto rozważyć zastosowanie wszystkich wymienionych możliwości terapeutycznych, z wyjątkiem:
1) cyklosporyna A w połączeniu z lekiem przeciwhistaminowym nowej generacji, leki antyleukotrienowe, trójcykliczne antydepresanty;
2) cyklosporyna A w połączeniu z lekiem przeciwhistaminowym nowej generacji, nifedypina, trójcykliczne antydepresanty;
3) cyklosporyna A w połączeniu z lekiem przeciwhistaminowym nowej generacji, leki antyleukotrienowe, sulfasalazyna;
4) cyklosporyna A w połączeniu z lekiem przeciwhistaminowym nowej generacji, leki antyleukotrienowe, blokery receptorów H2;
5) cyklosporyna A w połączeniu z lekiem przeciwhistaminowym nowej generacji, leki antyleukotrienowe, ketotifen.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu Muckle-Wells’a:
Immunosupresyjne działanie promieni ultrafioletowych stosowanych w leczeniu pokrzywki przewlekłej charakteryzują następujące stwierdzenia:
1) UVB hamuje antygenowo-swoistą reakcję immunologiczną;
2) UVA-1 indukuje apoptozę;
3) UVB nasila zjawisko akantolizy;
4) UVA-1 powoduje ograniczenie miejscowej reakcji pokrzywkowej;
5) UVB stymuluje uwalnianie IL-10 z keratynocytów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Diagnostyka pokrzywki przewlekłej powinna obejmować:
1) wykonanie testu prowokacji z kwasem acetylosalicylowym z surowicą autologiczną, osoczem autologicznym, czynnikami fizykalnymi;
2) badania w kierunku ognisk infekcyjnych, oznaczenia szerokiego panelu autoprzeciwciał, hormonów tarczycy;
3) ocenę potencjalnych schorzeń ogólnoustrojowych w podejrzeniu pokrzywki objawowej;
4) celowaną diagnostykę alergologiczną;
5) wykonanie próby Tzancka.
Prawidłowa odpowiedź to:
Znaczenie w zakresie patomechanizmu urticaria pigmentosa mają:
1) łagodna proliferacja skórnych mastocytów;
2) w niektórych przypadkach tło genetyczne;
3) zaburzenia kodowania błonowego receptora kinazy tyrozynowej na powierzchni mastocytów;
4) III typ reakcji immunologicznej wg klasyfikacji Gella i Coombsa;
5) somatyczne mutacje c-kit.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 54-letniego mężczyzny po użądleniu przez pszczołę wystąpiły: osłabienie, świąd dłoni, duszność ze świszczącym oddechem i zaburzenia świadomości. Dwukrotnie wykonane w odstępie 3 m-cy testy skórne były ujemne podobnie jak wynik oznaczenia specyficznych przeciwciał IgE dla jadu pszczoły. Wynik testów oceniających reaktywność komórek efektorowych na alergeny jadu pszczoły był również ujemny. Która z informacji udzielonych pacjentowi przez lekarza alergologa najpełniej oddaje jego sytuację?
1) w związku z wykluczeniem IgE-zależnego charakteru przebytej reakcji po użądleniu przez pszczołę rokowanie jest pomyślne, a kolejne użądlenie przez tego owada nie grozi poważnymi konsekwencjami;
2) w związku z wykluczeniem IgE-zależnego charakteru przebytej reakcji nie można podjąć immunoterapii swoistej i jedynym postępowaniem chroniącym przed konsekwencjami kolejnego użądlenia jest zaopatrzenie w autostrzykawkę z adrenaliną;
3) ciężkość reakcji poużądleniowej kwalifikuje pacjenta do immunoterapii swoistej jadem pszczoły niezależnie od wyniku badań humoralnych i komórkowych;
4) opisane objawy po użądleniu przez pszczołę mogą odpowiadać reakcji wagowazalnej zatem należy zweryfikować rozpoznanie anafilaksji na jad pszczoły;
5) u pacjenta należy rozpoznać astmę oskrzelową.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 4-letniego dziecka po użądleniu przez pszczołę wystąpiły kilkakrotnie duże odczyny miejscowe, których nasilenie wzrastało przy każdym kolejnym użądleniu. Wykonane testy skórne z jadem pszczoły były dodatnie podobnie jak wynik oznaczenia specyficznych przeciwciał IgE dla jadu pszczoły. Która z informacji udzielonych rodzicom pacjenta przez lekarza alergologa jest najwłaściwsza?
1) w związku z progresywnym charakterem odczynów na jad pszczoły rokowanie jest niepomyślne, a kolejne użądlenie przez tego owada grozi poważniejszymi konsekwencjami;
2) w związku z miejscowym charakterem odczynów alergicznych na jad pszczoły rokowanie jest pomyślne, a kolejne użądlenie przez tego owada nie grozi poważniejszymi konsekwencjami;
3) w związku z potwierdzeniem IgE-zależnego charakteru przebytej reakcji należy podjąć immunoterapię swoistą jadem;
4) miejscowy charakter reakcji poużądleniowej nie kwalifikuje pacjenta do immunoterapii swoistej jadem pszczoły niezależnie od wyniku badań na obecność sIgE przeciwko jadowi pszczoły;
5) opisane objawy po użądleniu przez pszczołę mogą odpowiadać reakcji toksycznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Zahamowanie późnej fazy reakcji alergicznej (LAR) w skórze podczas wczesnych faz immunoterapii swoistym alergenem jest wykorzystywane:
1) dla oceny efektywności klinicznej immunoterapii swoistej ponieważ zmniejszenie odczynu skórnego w fazie wczesnej (EAR) i późnej (LAR) jest równoległe do poprawy klinicznej osiąganej w przebiegu immunoterapii;
2) jako model do badań nad mechanizmami wzbudzania tolerancji na alergen w przebiegu immunoterapii swoistym alergenem;
3) jako czynnik pomocny w prognozowaniu powikłań podczas immunoterapii swoistej;
4) jako czynnik decydujący o momencie przerwania szczepień;
5) jako model do badań różnymi wariantami szczepionek alergennych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Faza późna reakcji typu natychmiastowego występująca po prowokacji swoistym alergenem skóry, nosa lub oskrzeli:
1) jest rzadko wykorzystywana w celach diagnostycznych poza przypadkami alergii zawodowych i ekspozycji na czynniki zawodowe wywołujące alergię układu oddechowego;
2) jest często wykorzystywana jako model kliniczny do badań nad patomechanizmem chorób alergicznych, badaniem mechanizmów immunoterapii swoistej lub oceny działania leków przeciwalergicznych;
3) jest rutynowo wykorzystywana do oceny prognozy klinicznej chorób alergicznych;
4) ma szczególne znaczenie w diagnostyce alergii pokarmowej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych stwierdzeń opisujących podobieństwa i różnice objawów alergii na jad owadów błonkoskrzydłych w grupie dzieci i dorosłych są prawdziwe?
1) u dzieci z alergią na jad owadów po użądleniu częściej występują izolowane objawy ze strony skóry i błon śluzowych: pokrzywka i obrzęk naczyniowo-ruchowy niż w grupie dorosłych. Tendencja do ustępowania skórno-śluzówkowych odczynów alergicznych na jad jest większa u dzieci niż u dorosłych;
2) objawy ze strony układu oddechowego (duszność bronchospastyczna) występują z jednakową częstością u dzieci i u dorosłych;
3) objawy ze strony układu krążenia występują częściej u dorosłych niż u dzieci;
4) częstość występowania ciężkich reakcji anafilaktycznych po użądleniu przez owady błonkoskrzydłe jest największa w najmłodszych grupach wiekowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Według relacji świadków zdarzenia podróżujący latem 55-letni motocyklista zatrzymał się na poboczu, był osłabiony i miał zawroty głowy, nie mógł poruszać lewą ręką i nogą, a następnie stracił przytomność. Po przewiezieniu do oddziału SOR-u stwierdzono objawy udaru mózgowego z niedowładem połowiczym lewostronnym. Pacjent został natychmiast skierowany do oddziału neurologicznego, gdzie badający go lekarz stwierdził w okolicach karku obecność żądła pszczoły, które natychmiast usunął. Obawiając się związku pomiędzy objawami neurologicznymi, a użądleniem przez owada zlecono konsultację alergologiczną. Co powinien rozpoznać i zalecić konsultujący alergolog?
W rozpoznaniu różnicowanym u pacjentów z nawracającymi ciężkimi odczynami anafilaktycznymi po użądleniu zarówno przez pszczoły, jak osy i szerszenie należy uwzględnić:
1) mastocytozę; 3) zespół hiper-IgE;
2) niedobór inhibitora C1 esterazy; 4) niedobór przeciwciał klasy IgA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Próba prowokacyjna z żywym owadem jest rzadko wykonywana u pacjentów z alergią na jad owadów błonkoskrzydłych z powodu obawy o wystąpienie reakcji anafilaktycznej. W jakich sytuacjach próba ta jednak znajduje obecnie zastosowanie?
1) próba prowokacyjna z żywym owadem jest wykonywana rutynowo u chorych zakwalifikowanych do immunoterapii jadem w celu potwierdzenia charakteru i ciężkości reakcji po użądleniu przez owada (weryfikacja wskazań do immunoterapii);
2) próba prowokacyjna z żywym owadem jest często wykonywana w celu oceny stopnia aktualnej reaktywności klinicznej u pacjentów, którzy w odległej przeszłości przebyli ciężką reakcję alergiczną po użądleniu;
3) próba prowokacyjna z żywym owadem jest wykonywana w niektórych ośrodkach w celu oceny efektów 5-letniej immunoterapii jadem u pacjentów po pełnym kursie szczepień;
4) próba prowokacyjna z żywym owadem jest wykonywana w badaniach naukowych w celu: oceny skuteczności różnych protokołów immunoterapii, wpływu premedykacji lekami na skuteczność tego leczenia lub porównania skuteczności nowych wariantów leczenia odczulającego (rekombinowane alergeny jadu).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż stwierdzenie fałszywe dotyczące celiakii:
Czy ujemny wynik testu śródskórnego (ts) z szeregiem stężeń jadu od 0,001-1 mcg/ml u chorego z ciężką reakcją anafilaktyczną po użądleniu jest podstawą do wykluczenia IgE-zależnego mechanizmu reakcji poużądleniowej, a tym samym dyskwalifikuje chorego z immunoterapii jadem (VIT)?
1) ujemny wynik ts z całym szeregiem stężeń jadu od 0,001 - 1 mcg/ml wyklucza IgE-zależny mechanizm reakcji poużądleniowej;
2) u 10% pacjentów wykazujących obecność jadowo-specyficznych przeciwciał klasy IgE w surowicy (sIgE) wynik ts z jadem jest ujemny. Dlatego wykluczenie IgE-zależnego mechanizmu reakcji poużądleniowej możliwe jest wobec ujemnego wyniku obu badań, zarówno testu skórnego jak sIgE w surowicy;
3) ujemny wynik testu śródskórnego z szeregiem stężeń jadu od 0,001-1 mcg/ml oznacza nieimmunologiczny mechanizm reakcji poużądleniowej;
4) ujemny wynik testu śródskórnego z szeregiem stężeń jadu od 0,001-1 mcg/ml u chorego z ciężkim odczynem anafilaktycznym po użądleniu przez owada wskazuje na rozpoznanie mastocytozy;
5) ujemny wynik testu śródskórnego z szeregiem stężeń jadu od 0,001-1 mcg/ml u chorego z ciężkim odczynem anafilaktycznym po użądleniu przez owada wskazuje na błąd techniczny lub jest efektem zażywania przez chorego leków przeciwhistaminowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż stwierdzenia prawdziwe dotyczące alergii na gluten:
1) alergia na gluten nie doprowadza do uszkodzenia błony śluzowej jelita i zwiększenia przepuszczalności bariery jelitowej dla makrocząsteczek;
2) do objawów klinicznych alergii na gluten u niemowląt i małych dzieci należą: wymioty, biegunka ze śluzem, czasami z krwią;
3) do objawów klinicznych alergii na gluten u niemowląt i małych dzieci należą: zapalenie spojówek i błony śluzowej nosa, zmiany skórne i zapalenie oskrzeli;
4) w badaniu endoskopowym i histopatologicznym jelita cienkiego stwierdza się prawidłowy wygląd jelita i kosmków lub niewielki naciek z komórek jednojądrzastych;
5) alergia na gluten jest rzadko skojarzona z nadwrażliwością na alergeny wziewne i pokarmowe.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące próby prowokacji doustnej glutenem:
1) próbę tę stosuje się niezwykle rzadko, w przypadkach wątpliwości co do rozpoznania celiakii, zwykle po 1-tygodniowym okresie stosowania diety bezglutenowej;
2) rozpoznanie celiakii zostaje potwierdzone, jeżeli przeprowadzony pod kontrolą lekarską test prowokacji spowoduje w ciągu kilku dni nawrót objawów;
3) prowokacja glutenem polega na podawaniu glutenu w dawce 20 g glutenu na kg masy ciała na dobę;
4) dla wykazania ewentualnego zaniku kosmków okres podawania glutenu wynosi 3-6 miesięcy;
5) w trakcie podawania glutenu oznacza się przeciwciała EMA i ARA - ich pojawienie się jest wskazaniem do przerwania prowokacji i wykonania biopsji jelita cienkiego;
6) próba prowokacji doustnej glutenem może być wykonana niezależnie od wieku pacjenta.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu hiper-IgE:
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu hiper-IgE:
Wskaż stwierdzenia prawdziwe dotyczące testu prowokacyjnego oskrzeli z wysiłkiem fizycznym:
1) do dozowania wysiłku preferowane są bieżnia lub ergometr rowerowy;
2) temperatura w pokoju badań powinna wynosić 26-30°C ale nie mniejsza niż 25°C, a względna wilgotność powietrza nie ma znaczenia dla przebiegu badania;
3) czynność serca powinna być monitorowana;
4) wysiłek na bieżni powinien trwać co najmniej 20 minut;
5) w ocenie wyniku testu zaleca się raczej pomiar wentylacji niż szybkość tętna użyteczną do monitorowania intensywności wysiłku;
6) test kończy się, gdy wysiłek trwa ≥ 4 minuty przy osiągnięciu docelowej wentylacji;
7) po upływie tylko 1 i 10 minut wykonuje się badanie spirometryczne;
8) spadek wartości FEV1 <95% wartości spoczynkowych świadczy o powysiłkowym zwężeniu oskrzeli.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż stwierdzenia nieprawdziwe dotyczące pomiarów szczytowego przepływu wydechowego u dzieci:
1) wynik orientacyjnie odzwierciedla stan dużych dróg oddechowych;
2) zalecenie przewlekłego wykonywania pomiarów szczytowego przepływu wydechowego u dzieci z astmą jest uzasadnione w przypadkach o ciężkim przebiegu, zwłaszcza u pacjentów, którzy słabo odczuwają duszność, a stwierdza się u nich ciężkie ataki obturacji;
3) ograniczeniem pomiaru szczytowego przepływu wydechowego u dzieci nie jest niska precyzja pomiaru;
4) ograniczeniem pomiaru szczytowego przepływu wydechowego u dzieci jest duża zmienność pomiarów;
5) ograniczeniem pomiaru szczytowego przepływu wydechowego u dzieci nie jest ryzyko zawyżenia wyniku w obecności rozdęcia płuc;
6) stwierdza się słabą korelację zmienności szczytowego przepływu wydechowego z nadreaktywnością oskrzeli u dzieci bezobjawowych z prawidłową spirometrią.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż stwierdzenie fałszywe dotyczące pomiarów spirometrii i analizy wartości kluczowych wskaźników względem wartości oczekiwanych u dzieci:
Wskaż stwierdzenia nieprawdziwe dotyczące próby odwracalności obturacji oskrzeli u dzieci:
1) próba odwracalności obturacji oskrzeli pozwala ocenić poprawę drożności oskrzeli pod wpływem szybko działającego β2-mimetyku w aerozolu;
2) podczas próby wymagane jest powtórzenie pomiaru spirometrii 15-20 minut po podaniu leku;
3) ze względu na największą powtarzalność wskaźnikiem wykorzystywanym w celu oceny odwracalności jest tylko szczytowy przepływ wydechowy (PEF);
4) próba odwracalności obturacji ma największe znaczenie głównie u chorych z lżejszymi postaciami astmy, u których pomaga potwierdzić rozpoznanie astmy;
5) u dzieci i u dorosłych za znamienną poprawę przyjmuje się wzrost o co najmniej 50 ml wartości wstępnej PEF.
Prawidłowa odpowiedź to:
Produkty dozwolone w diecie bezglutenowej u dzieci to:
Zgodnie z najnowszymi zaleceniami European Respiratory Society (ERS) i American Thoracic Society (ATS), czas forsownego wydechu u dzieci podczas rejestracji krzywej przepływ-objętość powinien wynosić co najmniej:
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonywania wziewnych prób prowokacji swoistych i nieswoistych nie jest:
Wskaż nieprawdziwe twierdzenia dotyczące spirometrycznego testu wysiłkowego u dzieci:
1) test wysiłkowy u dzieci uważa się za pozytywny, gdy nastąpi co najmniej 10% względne obniżenie wartości FEV1 (ΔFEV1) w stosunku do wartości spoczynkowych;
2) okres spoczynku przed testem powinien wynosić tylko 10 minut;
3) aktualne wyniki badań wykazują, iż u dzieci chorych na astmę przewlekłą średnia wartość ΔFEV1 wynosi około 18 % natomiast u dzieci zdrowych około 5%;
4) czas wysiłku u dzieci <12. roku życia powinien wynosić 15 minut;
5) u małych dzieci, w przypadku których nie ma możliwości wykonania badania spirometrycznego (brak adekwatnej kooperacji), wystąpienie objawów astmatycznych w badaniu osłuchowym klatki piersiowej po wysiłku może być jedyną metodą stwierdzenia bronchokonstrykcji indukowanej wysiłkiem;
6) przy braku aparaturowych metod obciążenia można zastosować bieg swobodny w teście wysiłkowym;
7) u połowy astmatyków przez około 1 godzinę obecny jest okres refrakcji powysiłkowej - brak wrażliwości na wysiłek.
Prawidłowa odpowiedź to:
U 8-letniego dziecka wykonano wziewny nieswoisty test prowokacyjny z metacholiną. Uzyskano normalną odpowiedź oskrzeli czyli wynik PC20M (stężenie metacholiny użyte do wywołania 20% spadku pierwszosekundowej natężonej objętości wydechowej) wynoszący:
Autorzy wytycznych PRACTALL proponują stosowanie LTRA u dzieci:
1) w terapii infekcji wirusowych przebiegających z objawami obturacyjnymi;
2) w celu profilaktyki nawracających zaostrzeń u dzieci między 2. a 5. rż;
3) poniżej 2. rż, u których wykazano korzyści ze stosowania tej metody leczenia;
4) będących na 3. stopniu leczenia astmy;
5) chorujących na astmę łagodną jako leczenie interwencyjne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pierwotna prewencja astmy polega na:
1) stosowaniu diety hipoalergicznej przez matkę karmiącą piersią;
2) ograniczeniu ekspozycji na dym tytoniowy w życiu płodowym i po urodzeniu;
3) zalecaniu wczesnej ekspozycji dziecka na czynniki infekcyjne;
4) eliminacji alergenów zwierząt, szczególnie w rodzinach atopowych;
5) stosowaniu karmienia naturalnego do 4.-6. mż.
Prawidłowa odpowiedź to:
Kwalifikowanie do immunoterapii alergenowej nie jest wskazane w przypadku dzieci z:
1) uczuleniem na pyłki traw;
2) astmą niestabilną;
3) częstymi infekcjami układu oddechowego;
4) alergicznym nieżytem nosa nie chorujących na astmę;
5) alergią poliwalentną.
Prawidłowa odpowiedź to:
U dzieci poniżej 6. rż w leczeniu astmy stosuje się doraźnie:
Badania kontrolowane dowodzą, że immunoterapia alergenowa u dzieci jest skuteczna w leczeniu:
1) alergicznego nieżytu nosa i spojówek; 4) alergii na owady;
2) alergii pokarmowej; 5) atopowego zapalenia skóry.
3) alergicznej astmy oskrzelowej;
Prawidłowa odpowiedź to:
U dzieci astma indukowana pokarmem może być rozpoznana, gdy podwójnie ślepa kontrolowana placebo prowokacja pokarmowa (DBPCFC):
Wskazania do oznaczania alergenowo swoistych IgE obejmują wszystkie poniższe, z wyjątkiem:
Wybierz prawidłową technikę inhalacyjną, jaką należy zastosować u dzieci w wieku 4-6 lat:
Pomiar stężenia IgE całkowitej w diagnostyce alergii u dzieci ma małe znaczenie z powodu:
1) dużej zmienności populacyjnej;
2) niedostatecznej swoistości;
3) zależności od wieku;
4) braku związku przyczynowego z alergią.
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszą przyczyną zgonów z powodu anafilaksji u dzieci są (w kolejności od najczęściej do najrzadziej występującej):
W przypadku anafilaksji u 8-letniego dziecka ważącego 30 kg, należy podać adrenalinę w dawce:
Wskazania do swoistej immunoterapii dzieci uczulonych na jad owadów błonkoskrzydłych obejmują wszystkie poniższe, z wyjątkiem:
Podczas pomiaru natężonej pojemności życiowej w badaniu spirometrycznym, prawidłowy czas trwania wydechu u dzieci to:
Zaostrzenie astmy u dzieci z koniecznością hospitalizacji na Oddziale Intensywnej Terapii charakteryzują wszystkie poniższe parametry, z wyjątkiem:
Oznaczenia jakich genów mają znaczenie farmakogenetyczne w alergologii tzn. wynik oznaczenia wpływa na sposób leczenia chorego?
Do najczęstszych objawów ze strony przewodu pokarmowego u chorych na mastocytozę należą:
1) ból brzucha; 4) krwawienie z przewodu pokarmowego;
2) nudności wymioty; 5) zaburzenia wchłaniania;
3) biegunka; 6) powiększenie węzłów chłonnych jelit.
Prawidłowa odpowiedź to:
Który z poniższych wyników badania histopatologicznego można uznać za dodatni wynik spełniający kryterium duże rozpoznania mastocytozy?
Jakie są wskazania do włączenia immunoterapii swoistej na jady owadów u chorych leczonych z powodu mastocytozy?
Do leków używanych w leczeniu agresywnej mastocytozy należą:
Chora zgłosiła się do alergologa z powodu alergii na lek do znieczulania, który zastosowany został podczas zabiegu dentystycznego. U chorej wystąpiła duszność, drżenia rąk, uczucie obrzęku gardła. Przed kolejnym zabiegiem stomatologicznym u wymienionej chorej powinno się zastosować:
Obecność mutacji D816V genu KIT:
Jakie objawy neurologiczne mogą współistnieć u chorego na mastocytozę?
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące oznaczenia tryptazy mastocytarnej:
Częstą chorobą współistniejącą z mastocytozą jest osteoporoza. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące rozpoznania i leczenia tej choroby:
Jaki test umożliwia rozpoznanie nadwrażliwości na leki niezależnie od jej mechanizmu?
Jakie znaczenie kliniczne mają przeciwciała dla determinant węglowodanowych (CCD)?
W jakiej sytuacji warto oznaczyć stężenia całkowitego IgE?
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) lipofilność leków przeciwhistaminowych I generacji decyduje o ich przenikaniu do centralnego układu nerwowego;
2) benzodwuazepiny nie nasilają sedatywnego działania leków przeciwhistaminowych;
3) glikoproteina-P spełnia rolę pompy wyrzucającej lek z komórek i dlatego określa się ją jako „bramkarza”;
4) CONGA nie zaleca, aby leki przeciwhistaminowe przed wprowadzeniem na rynek farmaceutyczny były badane pod kątem wywoływania sedacji;
5) żaden lek przeciwhistaminowy nie był badany w dużych próbach klinicznych pod kątem oceny bezpieczeństwa u dzieci.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) rupatadyna, in vitro, wykazuje mniejsze powinowactwo do receptorów H1 niż dezloratadyna i lewocetyryzyna;
2) bilastyna -pochodna piperydyny jest lekiem, który nie podlega metabolizmowi w wątrobie;
3) bilastyna wykazuje silne powinowactwo do receptorów cholinergicznych i serotoninergicznych;
4) rupatadyna podlega metabolizmowi w wątrobie i dlatego nie może być stosowana z sokiem grejpfrutowym;
5) rupatadyna, jak każdy lek przeciwhistaminowy, blokuje jedynie receptory histaminowe typu pierwszego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) leku przeciwhistaminowego drugiej generacji nie wolno kojarzyć w leczeniu alergicznego nieżytu nosa z żadnym lekiem o działaniu receptorowym;
2) dezloratadyna jest wątrobowym metabolitem loratadyny;
3) bilastyna jest pierwszą cząsteczką hybrydową wprowadzoną do lecznictwa;
4) w alergicznym nieżycie nosa leki przeciwhistaminowe należy stosować przewlekle, a nie „na żądanie”;
5) leki przeciwhistaminowe drugiej generacji stanowią ważną, obok wziewnych sterydów, grupę leków zalecanych w leczeniu astmy alergicznej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) leki przeciwhistaminowe drugiej generacji są tylko pochodnymi piperazyny;
2) cetyryzyna, loratadyna i foksofenadyna blokują skurcz oskrzeli (u chorych na astmę) wywołany wziewaniem histaminy lub monofosforanu adenozyny;
3) lewocetyryzyna i dezloratadyna nie blokują skurczu oskrzeli, u chorych na astmę, wywołanego wziewaniem monofosforanu adenozyny;
4) przeciwzapalne działanie lewocetyryzyny zachodzi dzięki blokowaniu jądrowego czynnika kappaβ (NFkappaβ);
5) nie zdołano wykazać, aby azelastyna miała działanie przeciwzapalne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) u wszystkich chorych na astmę aspirynową rozwijają się polipy nosa i zatok;
2) charakterystyczne dla astmy aspirynowej jest eozynofilowe nacieczenie błony śluzowej nosa i oskrzeli;
3) polipektomia zawsze doprowadza do zaostrzenia astmy aspirynowej;
4) chorych na astmę aspirynową najlepiej leczyć lekami przeciwleukotrienowymi jako lekami pierwszego wyboru;
5) chorych na astmę aspirynową charakteryzuje zwiększone podstawowe wytwarzanie leukotrienów oznaczanych w moczu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) histamina jest ważnym mediatorem w patogenezie alergicznego nieżytu nosa, alergicznego zapalenia spojówek, pokrzywki i astmy;
2) w wycinkach błony śluzowej oskrzeli chorych na astmę nie znaleziono zdegranulowanych komórek tucznych;
3) w alergicznym nieżycie nosa stwierdza się w błonie śluzowej nosa wzrost ilości receptorów H1, wzrost ekspresji mRNA dla receptorów H1 i spadek aktywności N-metyltransferazy histaminowej;
4) histamina jest odpowiedzialna za 100% objawów alergicznego nieżytu nosa;
5) histamina nie wykazuje działania na receptory histaminowe typu H2.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) skórna postać nadwrażliwości na aspirynę jest zjawiskiem niezwykle rzadkim, występuje u 0,001% osób z przewlekłą pokrzywką;
2) skórna postać wrażliwości na aspirynę może wystąpić u osób zdrowych, u osób z przewlekłą lub nawracającą pokrzywką, u chorych na astmę aspirynową;
3) doustny test ekspozycyjny z kwasem acetylosalicylowym jest, obok dodatniego wywiadu, skuteczną metodą wykrywania pokrzywki aspirynowej;
4) u chorych ze skórną postacią nadwrażliwości na aspirynę nie potwierdzono istnienia cech atopii;
5) polipy nosa występują u ~50% chorych na pokrzywkę aspirynową.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) hipoteza ‘lipoksygenowa’ tłumaczy mechanizm nadwrażliwości w astmie aspirynowej;
2) kwas arachidonowy stanowi składnik fosfolipidów błon komórkowych, który uruchamiany jest przez glikokortykosteroidy;
3) w astmie aspirynowej doustny test z kwasem acetylosalicylowym charakteryzuje się prawie 100% swoistością i 100% czułością;
4) do objawów nadwrażliwości na NLPZ w astmie aspirynowej należą: wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie twarzy i szyi, pokrzywka, obrzęk naczynio-ruchowy warg i powiek;
5) paracetamol i salicylan są dobrze tolerowane przez większość chorych na ASA.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) zaostrzenie POCHP jest to ostre pogorszenie objawów oddechowych większe od normalnej ich zmienności z dnia na dzień i prowadzącej do zmiany stosowanego leczenia;
2) zaostrzenia POCHP najlepiej rozpoznawać na podstawie badania bakteriologicznego plwociny indukowanej;
3) zaostrzenia POCHP przyspieszają utratę czynności płuc i mają negatywny wpływ na jakość życia, obok wpływu na objawy podmiotowe;
4) umieralność wewnątrzszpitalna chorych przyjętych z powodu zaostrzenia przebiegającego z hiperkapnią i kwasicą wynosi 45-50%;
5) jeśli chory doświadcza co najmniej 4 zaostrzeń w roku, to określa się go jako „frequent exacerbator” (często zaostrzający się).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) przed rozpoczęciem leczenia POCHP wziewnymi glikokortykosteroidami należy wykonać krótkotrwałą próbę z doustnym glikokortykosteroidem;
2) leczenie przewlekłe POCHP ściśle zależy od oceny klinicznej pacjenta w czterostopniowej skali od A do D, a nie wartości FEV1;
3) w leczeniu POCHP chorych z grupy C i D szczególnie zalecane jest stosowanie wziewnego glikokortykosteroidu z długo działającym lekiem przeciwcholinergicznym;
4) inhibitor fosfodiesterazy-4 u chorych na POCHP z wartością FEV1<50% wartości należnej zmniejsza ryzyko zaostrzeń;
5) zmodyfikowany kwestionariusz MRC (Modified British Medical Research Council) ocenia nasilenie duszności, ale nie ma zastosowania w kompleksowej ocenie klinicznej pacjenta.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) za bronchospastyczny i pokrzywkowo-obrzękowy typ nadwrażliwości na NLPZ może odpowiadać ten sam patomechanizm;
2) w duszności wywołanej przez kwas acetylosalicylowy u chorych na astmę aspirynową wyróżnia się zdecydowanie fazę wczesną i późną tej reakcji;
3) do leukotrienów cysteinylowych zalicza się tylko LTC4, LTD4 i LTE4;
4) zahamowanie przez NLPZ ścieżki cyklooksygenazowej powoduje zwiększone wytwarzanie LTC4 na ścieżce lipoksygenazowej;
5) zjawisko nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy wiąże się z hamowaniem cyklooksygenazy2 (COX-2).
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) szczepienia przeciw grypie zalecane są tylko w łagodnej postaci POCHP, gdyż w ciężkiej POCHP powodują zaostrzenia;
2) według definicji POCHP choroby współistniejące i zaostrzenia mają istotny wpływ na ogólną ciężkość POCHP;
3) beta-2-agonistów nie wolno stosować u chorych na POCHP, u których stwierdza się chorobę niedokrwienną serca;
4) najczęstszą chorobą współistniejącą z POCHP jest choroba sercowo-naczyniowa;
5) najczęstszą chorobą występującą w POCHP jest cukrzyca i zespół metaboliczny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) stadia POCHP, według Raportu GOLD, określa się tylko na podstawie wskaźnika FEV1 jako najlepszej metody;
2) występowanie nadreaktywności oskrzeli uważa się za drugi po paleniu papierosów czynnik ryzyka rozwoju POCHP;
3) mediatory zapalne we krwi krążącej mogą przyczyniać się do zaniku mięśni szkieletowych i kacheksji oraz wywoływać choroby współistniejące;
4) przewlekły ‘mokry’ kaszel, który jest następstwem zwiększenia liczby komórek kubkowych, zawsze doprowadza do obturacji oskrzeli;
5) zaostrzenia POCHP wywoływane są tylko przez bakterie i wirusy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) według Raportu GOLD 2011 u chorego na POCHP należy ocenić nasilenie objawów, stopień zaburzeń spirometrycznych, występowanie zaostrzeń i współwystępowanie innych chorób;
2) obturacja oskrzeli definiowana jako FEV1/FVC <0,70 jest najlepszą metodą oceniającą obturację bez względu na wiek chorych;
3) tylko palenie papierosów wywołuje POCHP;
4) tylko czynniki środowiskowe decydują o rozwoju POCHP;
5) chorzy na POCHP tzw. ‘niskoobjawowi’ mają w skali CAT<10 punktów, a w skali MRC 0-1 punkt.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) wydłużenie odstępu Q-T może doprowadzić do tzw. ‘baletu komór’, zwłaszcza gdy odstęp Q-T trwa >0,5 sek.;
2) przyczyną zaburzeń rytmu serca po lekach przeciwhistaminowych jest blokowanie we włóknach mięśnia sercowego kanałów potasowych Ikr;
3) nie wykazano, aby kanał potasowy Ikr miał jakąkolwiek bazę molekularną;
4) rupatadyna w małych stężeniach blokuje ludzki sklonowany kanał potasowy Kv 1.5;
5) ebastyna nie blokuje kanałów potasowych we włóknach mięśnia sercowego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
1) w astmie sezonowej nadreaktywność oskrzeli stwierdza się także w miesiącach zimowych, mimo braku objawów klinicznych astmy;
2) nadreaktywność oskrzeli to zwiększona ich skłonność do reagowania skurczem w warunkach narażenia tylko na bodźce nieimmunologiczne;
3) nieswoistą nadreaktywność oskrzeli określa się głównie wziewnymi testami z metacholiną i 5’-monofosforanem adenozyny;
4) nadreaktywność oskrzeli jest cechą tylko astmy, a nie występuje w POCHP;
5) określanie nadreaktywności oskrzeli nie ma żadnego znaczenia w diagnozowaniu astmy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) w POCHP nie należy stosować krótko działających β2-agonistów i krótko działających leków przeciwcholinergicznych;
2) długo działający β2-agonista w połączeniu z wziewnym glikokortykosteroidem stanowi pierwszy wybór w grupie chorych C i D;
3) w POCHP nie wolno kojarzyć długo działającego β2-agonisty z długo działającym lekiem przeciwcholinergicznym;
4) inhibitor fosfodiesterazy-4 nie ma zastosowania w leczeniu POCHP;
5) teofilina stanowi wybór alternatywny w grupie A, B, C, D.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
1) wirus RSV (respiratory syncytial virus) jest jednym z ważnych czynników odpowiedzialnych za zaostrzenia POCHP;
2) nie ma żadnej możliwości określenia ryzyka wystąpienia zaostrzeń POCHP;
3) zaostrzenia POCHP mogą być krótkotrwałe o nagłym początku lub narastające powoli z powolnym ustępowaniem;
4) prawidłowo leczone zaostrzenie POCHP nie ma ujemnego wpływu na spadek FEV1;
5) nie obserwuje się związku między wartością FEV1 a ryzykiem wystąpienia zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
(1) U dzieci objawy nadwrażliwości pokarmowej mogą być związane z reakcją IgE niezależną typu późnego, (2) dlatego ujemny wynik testów skórnych oraz prawidłowe stężenie swoistych IgE nie wyklucza obecności nadwrażliwości pokarmowej u dzieci.
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) opór drobnych dróg oddechowych w astmie tylko w niewielkim stopniu wpływa na całkowity opór;
2) zmiany w budowie i czynności drobnych dróg oddechowych są najważniejszą przyczyną ograniczenia przepływu powietrza w POCHP i ciężkiej astmie;
3) „pułapka powietrza” jest wczesnym objawem tylko rozwijającej się astmy;
4) w analizie czynności drobnych dróg oddechowych ocenia się: pułapkę powietrza, niejednorodność wentylacji, nasilenie zapalenia;
5) w astmie narastanie oporów w drobnych drogach oddechowych zależy jedynie od skurczu mięśniówki gładkiej.
Prawidłowa odpowiedź to:
(1) U dzieci wystąpienie dużej reakcji miejscowej po ukąszeniu przez osę stanowi wskazanie do rozpoczęcia immunoterapii swoistej, (2) ponieważ ponowne użądlenie w krótkim odstępie czasu u dzieci uczulonych stanowi ryzyko rozwoju ciężkiej reakcji anafilaktycznej.
W leczeniu wstrząsu anafilaktycznego spowodowanego użądleniem przez osę u dzieci stosuje się wszystkie niżej wymienione, z wyjątkiem:
Według aktualnych zaleceń GINA wskazaniem do hospitalizacji dziecka poniżej 5. roku życia z zaostrzeniem astmy jest:
1) brak odpowiedzi po 3-krotnym podaniu 2 dawek wziewnych SABA (krótko działające beta2-mimetyki) w ciągu 1-2 godzin;
2) tachypnoe pomimo podania 3 dawek SABA;
3) bezdech;
4) SpO2 przy oddychaniu powietrzem atmosferycznym <92%;
5) wciąganie przestrzeni międzyżebrowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Nieprawdą jest, że w leczeniu inhalacyjnym astmy u dzieci:
Na wynik oznaczania stężenia alergenowo swoistych IgE mają wpływ:
(1) Objawy zespołu alergii jamy ustnej mogą pojawić się u dzieci z alergicznym nieżytem nosa i pyłkowicą, (2) dlatego dzieci z alergicznym nieżytem nosa i pyłkowicą nie powinny profilaktycznie spożywać surowych owoców i warzyw.
Które ze stwierdzeń dotyczących alergicznego nieżytu nosa u dzieci jest prawdziwe?
1) jest najczęstszą chorobą alergiczną;
2) u nastolatków częściej występuje u chłopców;
3) objawy wywołane są IgE-zależną reakcją po ekspozycji na alergen;
4) dzieci z przewlekłym alergicznym nieżytem nosa powinny być diagnozowane w kierunku astmy;
5) dzieci z astmą powinny być diagnozowane w kierunku alergicznego nieżytu nosa.
Prawidłowa odpowiedź to:
W leczeniu stanu astmatycznego w warunkach oddziału pomocy doraźnej u dzieci stosuje się następujące leki, z wyjątkiem:
W diagnostyce chorób alergicznych u dzieci:
U dzieci z astmą długo działające beta-mimetyki (LABA) stosowane są:
Rozpoznanie astmy w wieku niemowlęcym i wczesnodziecięcym powinno uwzględniać:
1) obecność nawracających epizodów obturacji oskrzeli i kaszlu;
2) odpowiednio długotrwałą obserwację dziecka;
3) wdrożenie badań diagnostycznych;
4) reakcję na leki rozkurczające oskrzela;
5) odpowiedź na leczenie przeciwzapalne.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do najczęstszych wirusów powodujących zaostrzenie astmy u małych dzieci należą wszystkie niżej wymienione, z wyjątkiem:
W odniesieniu do przeprowadzania punktowych testów skórnych (PTS) u małych dzieci nieprawdą jest, że:
Wskaż prawdziwe stwierdzenia na temat zespołów astmopodobnych:
1) występują najczęściej u zatrudnionych w przemyśle chemicznym;
2) charakteryzują się rozwojem zapalenia neutrofilowego oskrzeli;
3) mogą wystąpić podczas pierwszej ekspozycji na czynnik sprawczy;
4) czasami towarzyszy im obecność nadreaktywności oskrzelowej;
5) częstość występowania w narażonej populacji nie przekracza 5%.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z metod diagnostycznych są rekomendowane w rozpoznawaniu astmy zawodowej?
1) testy ekspozycyjne na stanowisku pracy;
2) testy ekspozycyjne w warunkach klinicznych;
3) ocena składu cytologicznego plwociny indukowanej;
4) badanie kondensatu powietrza wydychanego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Największy potencjał astmogenny cechuje związki chemiczne zawierające:
1) dwie lub więcej wysoce reaktywne grupy aldehydowe;
2) jedną grupę aminową;
3) jedną grupę izocyjanianową;
4) wiązania nienasycone C=C;
5) wiązania nienasycone C=N.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pracownik stoczni jachtowej zachorował na astmę. Które z poniższych substancji na które był eksponowany w środowisku pracy są astmogenami?
1) pył drewna tekowego; 4) acetylen;
2) żywica mocznikowo-formaldehydowa; 5) związki ołowiu.
3) cyjanoakrylan;
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych zdań dotyczących ekspozycji na czwartorzędowe zasady amoniowe są prawdziwe?
1) narażenie na te związki spotykane jest w środowisku komunalnym;
2) ekspozycja zawodowa występuje w środowisku pracy personelu medycznego;
3) narażenie na te związki może być przyczyną zespołów chorobowych imitujących kolagenozy;
4) narażenie na te związki może wywołać kontaktowe zapalenie skóry;
5) skutkiem ekspozycji zawodowej może być wstrząs anafilaktyczny.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z twierdzeń dotyczących alergicznego zawodowego zapalenia spojówek (AZZS) są prawdziwe?
1) pojęcie AZZS obejmuje jedynie przypadki, których pierwotnym czynnikiem etiologicznym jest uczulenie na alergen specyficzny dla środowiska pracy;
2) częstość występowania AZZS jest nieznana;
3) w AZZS częściej niż w innych chorobach alergicznych udaje się zidentyfikować as-IgE w organizmie chorego;
4) w diagnostyce AZZS podstawowe znaczenie mają próby ekspozycyjne w warunkach odpowiadających ekspozycji zawodowej;
5) w diagnostyce AZZS znajdują zastosowanie testy punktowe i testy płatkowe z alergenami.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z twierdzeń dotyczących alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych są prawdziwe?
1) najczęstszą przyczyną jest ekspozycja w środowisku domowym;
2) spadek pojemności dyfuzyjnej DLCO jest najczęstszym zaburzeniem czynnościowym płuc;
3) tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości jest najużyteczniejszym narzędziem oceny obrazowej;
4) limfocytoza w BALF ma wartość prognostyczną;
5) w obrazie histopatologicznym obserwuje się nacieki limfocytarno-plazmocytarne w ścianach naczyń płucnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
34-letni pulmonolog, wykonujący bronchoskopię od 3 lat choruje na astmę oskrzelową nieatopową. Objawy astmy nasilają się w miejscu pracy. Najbardziej prawdopodobnym astmogenem zawodowym z wymienionych poniżej jest:
Kryteria rozpoznania zawodowej etiologii astmy alergicznej to:
1) początek choroby w okresie narażenia na astmogen zawodowy;
2) nadreaktywność oskrzeli potwierdzona próbą prowokacyjną z metacholiną, przeprowadzoną w okresie narażenia na astmogen zawodowy;
3) potwierdzenie związku przyczynowo-skutkowego między ekspozycją zawodową a chorobą za pomocą metod serologicznych i/lub inhalacyjnych prób prowokacyjnych;
4) brak jakiejkolwiek choroby atopowej w okresie poprzedzającym ekspozycję zawodową;
5) czas trwania narażenia na astmogen zawodowy wynoszący co najmniej 1 miesiąc.
Prawidłowa odpowiedź to:
Do alergenów pochodzenia zawodowego mogących wywołać reakcje anafilaktyczne należą:
1) chlorek kobaltu; 4) Anisakis simplex;
2) przyprawy (kolendra, cykoria); 5) alergeny gryzoni (mysz, królik).
3) chlorek suksametonium;
Prawidłowa odpowiedź to:
Zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych (RADS) charakteryzuje się:
1) brakiem okresu latencji;
2) obecnością wybroczyn krwawych w nabłonku oskrzeli w początkowym okresie choroby;
3) silniejszą odwracalnością obturacji po inhalacji β2-mimetyków niż w astmie alergicznej;
4) brakiem wyraźnego napływu granulocytów kwasochłonnych do błony śluzowej oskrzeli;
5) słabiej zaznaczonym remodelingiem oskrzeli w porównaniu z astmą alergiczną.
Prawidłowa odpowiedź to:
Analiza cytologiczna plwociny indukowanej może być przydatna w rozpoznaniu takich jednostek chorobowych jak:
1) astma piekarzy;
2) zawodowe eozynofilowe zapalenie oskrzeli bez astmy;
3) refluks żołądkowo-przełykowy;
4) sarkoidoza;
5) beryloza.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które z poniższych związków chemicznych posiadają zdolność wywoływania astmy alergicznej?
1) chloramina B; 2) chloropikryna; 3) chlorheksydyna; 4) chlorowodór.
Prawidłowa odpowiedź to:
Narażenie na diizocyjaniany może być przyczyną:
1) alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych;
2) RADS;
3) RUDS;
4) chemicznego zapalenia oskrzeli;
5) kontaktowego zapalenia skóry z podrażnienia.
Prawidłowa odpowiedź to: