Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
U dziecka w ocenie mikroskopowej preparatu szpiku kostnego (barwienie metodą Giemzy) stwierdza się silnie wyrażone występowanie wakuoli w cytoplazmie blastów w przypadku:
Obecność komórek nowotworowych w płynie mózgowo rdzeniowym nie jest rutynowo badana w przebiegu:
Objawy neurotoksyczne wywołać może:
Przerzuty zlokalizowane poza ośrodkowym układem nerwowym mogą wystąpić w przebiegu:
Stadium 4 s neuroblastoma charakteryzuje się:
Do guzów jajnika najbardziej wrażliwych na napromienianie zalicza się:
Ryzyko wystąpienia siatkówczaka u potomstwa ozdrowieńca z obustronną postacią retinoblastoma wynosi:
Moczówka prosta może wystąpić jako objaw:
U pacjentów z obustronną postacią retinoblastoma do mutacji genu RB 1 dochodzi w komórkach:
U niemowlęcia stwierdzono opsomioklonie. Należy przeprowadzić diagnostykę w kierunku:
Dziecko w 10 dni po zabiegu usunięcia medulloblastoma tylnej jamy czaszki jest przytomne ale nie nawiązuje kontaktu słownego z otoczeniem. Jest to:
Pacjent był operowany z powodu guza tylnej jamy czaszki, który usunięto w całości. W wywiadzie rodzinnym starsza siostra matki aktualnie leczona jest z powodu raka nerki, a wujek matki zmarł w latach 50-tych „z powodu wylewu”. W przypadku otrzymania wyniku badania histopatologicznego brzmiącego „hemangioblastoma” należy:
1) wykonać kontrolne badanie NMR rdzenia kręgowego;
2) jako leczenie uzupełniające zastosować napromienianie;
3) wykonać badanie genetyczne z podejrzeniem zespołu Li-Fraumeni;
4) wykonać badanie USG jamy brzusznej, tarczycy, badanie okulistyczne;
5) wykonać badanie genetyczne z podejrzeniem zespołu von Hippel-Lindau;
6) wykonać pełny układ krzepnięcia z oznaczeniem antytrombiny III.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które stwierdzenia dotyczące medulloblastoma są prawdziwe?
Dziewczynka po leczeniu germinoma ośrodkowego układu nerwowego odczuwa senność, osłabienie, apatię. Należy wykonać:
U pacjenta z zespołem ataksja-telangiektazja i rozpoznanym nowotworem złośliwym, w leczeniu należy unikać:
Złym czynnikiem rokowniczym w medulloblastoma jest
U dziecka leczonego z powodu guza Wilmsa stwierdza się nefropatię i hermafrodytyzm. Należy podejrzewać zespół:
Najgorzej rokującym nowotworem ośrodkowego układu nerwowego u dzieci jest:
Ochronę przed wystąpieniem artropatii hemofilowej można zapewnić choremu na ciężką postać hemofilii A przez:
U noworodka urodzonego o czasie, z niepowikłanej ciąży i porodu, w dobrym stanie ogólnym, z licznymi wybroczynami w skórze, stwierdzono obniżoną liczbę płytek krwi, 25,0 G/l. Postępowaniem właściwym jest w pierwszej kolejności:
Dziewczynka 10-letnia, której przed rokiem usunięto śledzionę z powodu przewlekłej autoimmunologicznej plamicy małopłytkowej, zagorączkowała do 40ºC. Przed splenektomią otrzymała szczepionkę Pneumo 23 i Meningococcique A+C. Które wstępne postępowanie będzie najbardziej właściwe?
U noworodków stosuje się wyższe dawki heparyny niefrakcjonowanej i heparyn drobnocząsteczkowych niż u dzieci starszych i dorosłych, ponieważ stężenie antytrombiny III jest u nich niższe.
Leczenie trombolityczne u noworodków może być nieskuteczne, ponieważ w tym wieku występuje obniżone stężenie plazminogenu.
Wskaż nieprawdziwe zdanie: heparyny drobnocząsteczkowe coraz częściej stosowane są u dzieci zamiast heparyny niefrakcjonowanej, ponieważ:
U chłopca z łagodną postacią hemofilii A (poziom czynnika VIII 6%n), ważącego 20 kg podano dożylnie dezmopresynę w dawce 8 µg (2 amp.) przed ekstrakcją zęba mlecznego. Godzinę po zabiegu wystąpiło krwawienie. Najbardziej prawdopodobna przyczyna to:
Leki antyfibrynolityczne stosujemy u chorych na hemofilię, jako leczenie wspomagające w następujących sytuacjach:
U 2-letniego chłopca chorego na ciężką postać hemofilii stwierdzono inhibitor czynnika VIII o mianie 12 j.B./ml. Właściwym postępowaniem jest:
U chłopca chorego na ciężką postać hemofilii A, ważącego 33 kg, wykonano ekstrakcję zęba po podaniu 1000 j koncentratu czynnika VIII. W 4 dobie po zabiegu wystąpiło krwawienie z zębodołu. Jaki błąd w postępowaniu jest najbardziej prawdopodobną przyczyną krwawienia?
Wskaż nieprawdziwe twierdzenie charakteryzujące układ hemostazy noworodka w porównaniu do osób dorosłych:
U 3-miesięcznego niemowlęcia leczonego od dwóch dni ciągłym wlewem heparyny niefrakcjonowanej w dawce leczniczej z powodu skrzepliny w prawym przedsionku po cewnikowaniu serca, stwierdzono obniżenie liczby płytek krwi do 100,0 G/l. Należy:
U 12-letniego chłopca, z łagodnym zakażeniem dróg oddechowych trwającym od kilku dni, wystąpiła bladość skóry, wybroczyny, zażółcenie białkówek, następnie dołączyły się zaburzenia widzenia i świadomości. W badaniach dodatkowych krwi stwierdzono zmniejszone stężenie hemoglobiny do 8 g/dl, niewielkie podwyższenie stężenia pośredniej bilirubiny, wzrost stężenia LDH, obniżoną liczbę płytek krwi do 50,0 G/l, fragmentocyty w rozmazie krwi obwodowej. Za najbardziej prawdopodobne uznasz podejrzenie:
Czynnik tkankowy nie jest produkowany przez następujące komórki:
Głębokie niedobory czynnika XII nie powodują objawów skazy krwotocznej, ponieważ fizjologicznym aktywatorem czynnika XI jest trombina utworzona na szlaku zewnątrzpochodnego krzepnięcia krwi.
Wskaż nieprawdziwe twierdzenie dotyczące czynnika von Willebranda (vWF):
Stan 12-letniego chłopca przyjętego z powodu hiperleukocytozy 280x109/l szybko - w ciągu kilku godzin uległ pogorszeniu. Temperatura 39,8º, tachykardia, tachypnoe, kaszel, krwioplucie, skarżył się na ból głowy, światłowstręt, zaburzenia widzenia, szum w uszach. W badaniu fizykalnym skaza krwotoczna na skórze, hepatosplenomegalia (4 cm i 5 cm), priapizm. Objawy te wskazują na:
Wśród toksyczności spowodowanych chemioterapią wymienia się dysfunkcję gonad. Które z cytoststyków mogą ją spowodować?
Najczęstszym pierwotnym umiejscowieniem sporadycznego chłoniaka B typu Burkitta jest:
U 14-letniej dziewczynki leczonej z powodu ALL, pod koniec protokołu II w trakcie granulocytopenii wystąpiły objawy: gorączka, biegunka, bóle w dolnym prawym kwadrancie brzucha i pogarszający się stan ogólny dziecka. Granulocyty 0,6 x 109/l, OB-80mm/h. Najbardziej prawdopodobne jest rozpoznanie:
Brązowo-czerwone grudki i/lub guzki na skórze o średnicy od kilku milimetrów do 2-3 centymetrów, stwierdza się w:
Z opracowań PPGLBiC przedstawionych na zjazdach w 2003 roku, u dzieci w grupie standardowego ryzyka leczonych programem ALL-BFM 90 wznowy rozpoznano u:
5-letnia dziewczynka zgłosiła się do poradni z następującym wywiadem: od 5 dni gorączka, ból gardła, osłabienie, brak apetytu, bóle brzucha. W badaniu fizykalnym stwierdzono: powiększenie migdałków z „szarawym” nalotem, fetor ex ore, powiększone obustronnie tkliwe węzły chłonne podżuchwowe, szyjne, pachowe i pachwinowe, powiększenie wątroby (2cm) i śledziony (3cm). Morfologia: Hb - 10,2g/dl, ER - 3,8 x 1012/l, leukocyty - 19,6 x 109/l, we wzorze odsetkowym 12% komórek opisanych jako nieprawidłowe (młode?, blasty?). W rozważaniach na pierwszym miejscu należy uwzględnić:
U 12-letniego chłopca, u którego dane z wywiadu i badanie fizykalne sugerują ostrą białaczkę, wykonano punkcję aspiracyjną szpiku. Obraz morfologiczny przedstawił się jak poniżej. Jakiemu typowaniu wg FAB odpowiada taki obraz?
U 12-letniego chłopca obraz szpiku uzasadniał rozpoznanie ostrej białaczki. Otrzymany wynik badania immunofenotypizacji: CD19(+), CD10(+), CD22(+), HLA-DR(+), cyt μ (-) odpowiada:
Wiek jest jednym z czynników rokowniczych w ALL. Która grupa wiekowa jest uznana za czynnik bardzo złego rokowania?
Reakcja z glikoforyną A jest jednym z rozstrzygających badań w rozpoznaniu białaczki typu:
Do rozwoju białaczki u dzieci predysponują między innymi:
Wśród czynników rokowniczych w ALL wymienia się ploidalność komórek. O tzw. lepszym rokowaniu można mówić gdy stwierdza się kariotyp:
Która z wymienionych niżej translokacji stwierdzona jest wyłącznie w ostrej białaczce promielocytarnej (APL)?
U 2-letniego chłopca z zespołem Downa, wystąpiły objawy wskazujące na mielodysplazję. Istnieje więc duże prawdopodobieństwo rozwinięcia - w ciągu kilku miesięcy - ostrej białaczki. Jakiego typu?
Jakie zachowawcze metody leczenia stosowane są w zespole Kassabacha-Merrita?
1) cytostatyki; 4) IFN alfa;
2) steroidoterapia; 5) salicylany w wysokich dawkach.
3) dipyrydamol;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do złośliwych nowotworów naczyniowych występujących u dzieci należą:
1) hemangioma; 4) hemangioendotelioma;
2) sarcoma Kaposi; 5) angiosarcoma.
3) angioma;
Prawidłowa odpowiedź to:
Pojedyncze naczyniaki krwionośne skóry mają tendencję do samoistnej inwolucji. Jakie istnieją wskazania do aktywnego leczenia naczyniaków skóry?
1) barwa ciemnoczerwona;
2) lokalizacja w miejscach narażonych na urazy np. dłonie;
3) naczyniaki uszypułowane;
4) względy psychologiczne - defekt kosmetyczny;
5) rozległe naczyniaki twarzy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Klinicznymi objawami raka jasnokomórkowego mogą być:
1) bóle okolicy kręgosłupa; 4) wymioty i brak łaknienia;
2) krwiomocz; 5) bóle kostne.
3) ginekomastia;
Prawidłowa odpowiedź to:
Aktualne schematy leczenia zaawansowanego stadium raka jasnokomórkowego nerki obejmują:
1) zabieg chirurgicznego usunięcia ogniska pierwotnego; 4) IFN alfa;
2) chemioterapię; 5) IL-2.
3) radioterapię;
Prawidłowa odpowiedź to:
Jakie rozpoznania różnicowe należy brać pod uwagę w przypadku myofibromatosis?
Jakiego typu nowotwory rozwijają się w grasicy?
1) grasiczak; 2) ameloblastoma; 3) guzy zarodkowe; 4) carcinoid; 5) rak.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które spośród niżej wymienionych badań są istotne w diagnostyce i monitorowaniu leczenia raka rdzeniastego tarczycy?
1) obecność del 1p; 4) poziom antygenu CEA w surowicy;
2) obecność mutacji RET; 5) poziom kalcytoniny w surowicy.
3) poziom NSE w surowicy;
Prawidłowa odpowiedź to:
W rozwoju zespołów guzowych dziedzicznych odkryto zaburzenia syntezy dwóch białek: hamartyny i tuberyny. Jakie geny odpowiedzialne są za syntezę tych białek?
Pierwotną lokalizacją paraganglioma może być:
1) nadnercze; 4) szyjna okolica przykręgosłupowa;
2) przestrzeń zaotrzewnowa; 5) płuca.
3) kłębek szyjny;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wśród pierwotnych guzów serca u dzieci najczęściej rozpoznawane są:
1) rhabdomyoma; 4) myxoma;
2) ameloblastoma; 5) rhabdomyosarcoma.
3) fibroma;
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjentki 14-letniej, która zgłosiła się z powodu bólów głowy, oczopląsu i objawów móżdżkowych w badaniu dna oka stwierdzono obecność naczyniaka siatkówki. Badanie USG jamy brzusznej ujawniło pojedyncze torbiele w nerce i wątrobie. W badaniu MRI czaszki stwierdzono obecność guza w obrębie półkuli móżdżku. Dla potwierdzenia rozpoznania przeprowadzono badania molekularne, w którym stwierdzono obecność mutacji w obrębie krótkiego ramienia chromosomu 3. Jakie rozpoznanie zostało ustalone?
Które z poniższych czynników stanowią ryzyko rozwoju czerniaka złośliwego u dzieci?
1) naczyniakowatość uogólniona; 4) obecność pojedynczych znamion dysplastycznych na skórze;
2) xeroderma pigmentosum; 5) nadmierne owłosienie skóry.
3) obciążony chorobą wywiad rodzinny;
Prawidłowa odpowiedź to:
W przypadku znacznej toksyczności metotreksatu na skutek jego zaburzonej eliminacji, w celu inaktywacji jego metabolitów istnieją wskazania do zastosowania:
Zmiany tęczówki oka widoczne na fotografii to:
U niskorosłej dziewczynki, z płetwiastą szyją, wadą wrodzoną serca obserwuje się od okresu niemowlęcego niedokrwistość, niskie wartości retikulocytozy, prawidłową liczbą krwinek białych i płytek, a w szpiku - brak prekursorów układu czerwonokrwinkowego. Kariotyp dziecka 46xx. Powyższy obraz sugeruje:
Badaniem rozstrzygającym w rozpoznaniu erytroleukemii (M6-FAB) jest:
W trakcie terapii cisplatyną możemy zaobserwować poniższe, z wyjątkiem:
Zespół lizy guza charakteryzuje się:
Stwierdzenie zmian guzkowych w skórze, powiększenie węzłów chłonnych, obecność antygenu Ki-1 (CD 30+) w komórkach bioptatu guza wskazuje na:
Guz zlokalizowany w jamie brzusznej z zajęciem kości miednicy i tkanek miękkich, w badaniu patomorfologicznym wykazuje obecność drobnych, okrągłych, niezróżnicowanych komórek z ekspresją antygenu MIC2 i translokacją t(11:22) w komórkach guza przemawia za rozpoznaniem:
Wskazaniem do autologicznego przeszczepu szpiku w neuroblastoma jest:
Scyntygrafia z Galem67 znajduje zastosowanie w wykrywaniu:
Uszkodzenie czynności gonady męskiej najczęściej jest wynikiem zastosowania:
Czynnikiem ryzyka w transplantacji szpiku jest:
Przyczyną zaćmy jako powikłania po przeszczepie szpiku jest:
Autologiczny przeszczep szpiku nie ma zastosowania w:
Najczęstszym endokrynologicznym objawem ubocznym po TBI (napromienianie całego ciała) jest:
W przypadku I CR ANLL-HR wskazaniem do transplantacji szpiku jest:
W przypadku ALL-HR, wskazaniem do allogenicznej transplantacji szpiku w I remisji jest:
Wskazaniem do allogenicznego przeszczepu szpiku od dawcy niespokrewnionego w przypadku I CR ALL-HR jest:
Spośród niżej wymienionych wybierz tę kość, w której zmiany w przebiegu LCH lokalizują się najczęściej:
W fazie aktywnej LCH najczęstszym objawem klinicznym wskazującym na zajęcie CUN przez proces chorobowy jest:
Histologicznie pewna diagnoza LCH wg kryteriów stopnia C oznacza:
Najbardziej specyficznym markerem komórki Langerhansa jest:
Najbardziej użytecznym i powszechnie wykonywanym badaniem diagnostycznym w zakażeniu EBV jest test serologiczny na obecność przeciwciał heterofilnych. U jakiego odsetka dzieci przed 5 rokiem życia test ten wypada dodatnio:
14-letni chłopiec został przyjęty do szpitala w stanie ogólnym bardzo dobrym z powodu przypadkowo stwierdzonej masywnej splenomegalii (16 cm poniżej łuku żebrowego). Za rozpoznaniem CML - przewlekłej białaczki szpikowej przemawiać będzie równoczesne występowanie:
1) wysokiej leukocytozy powyżej 50x109/l;
2) podwyższenia fosfatazy alkalicznej granulocytów;
3) obecności translokacji BCR/ABL;
4) obniżenie liczby płytek poniżej 50x109/l;
5) podwyższenie liczby płytek powyżej 700x109/l.
Prawidłowa odpowiedź to:
Cechy uszkodzenia wątroby pod postacią 2-3- krotnego podwyższenia transaminaz u chorych z EBV-mononukleozą zakaźną (EBV-MZ) stwierdzane są u około 80% chorych. Które z poniższych stwierdzeń najlepiej opisuje inne związane z tym zaburzenia?
Najczęstszym bezpośrednio zagrażającym życiu powikłaniem mononukleozy zakaźnej - EBV jest:
U 12-letniego chłopca z limfadenopatią uogólnioną i stanami gorączkowymi rozpoznanie różnicowe powinno uwzględniać chorobę rozrostową. Dlatego rutynowo zlecone badanie biochemiczne powinno obejmować:
U 18-miesięcznego dziecka z masywną splenomegalią, wysypką skórną i limfadenopatią uogólnioną rozpoznanie JCML potwierdzisz poprzez stwierdzenie:
18-miesieczny chłopczyk trafił do szpitala z powodu narastania obwodu brzucha spowodowanego hepatosplenomegalią (twarda śledziona sięgała 2 cm powyżej talerza biodrowego). Ponadto stwierdzono uogólnioną limfadenopatię i niecharakterystyczną plamisto-grudkową wysypkę na twarzy i tułowiu. Leukocytoza krwi 48 000/mm3. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie wstępne to:
10-letnią dziewczynkę przyjęto do szpitala z powodu utrzymującej się od około 10 dni wysokiej gorączki, limfadenopatii szyjnej, powiększenia wątroby i plamisto-grudkowej wysypki na tułowiu i kończynach. Wobec pogarszania się stanu dziecka wynikającego z narastającej duszności wdechowo-wydechowej jako pilne należy wykonać następujące badania:
1) badania serologiczne potwierdzające zakażenie EBV,CMV bądź toksoplazmozę;
2) odczyn tuberkulinowy;
3) RTG/TK klatki piersiowej;
4) badania biochemiczne z uwzględnieniem poziomów mocznika, kreatyniny, kwasu moczowego i LDH;
5) badanie histopatologiczne pobranego węzła chłonnego i badanie szpiku kostnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Spośród niżej wymienionych jednostek chorobowych wybierz te, w których obraz radiologiczny zmian kostnych odpowiadać może zmianom widywanym w LCH:
1) bakteryjne zapalenie kości; 4) torbiele kostne;
2) chłoniak nieziarniczy kości; 5) choroba Rosai-Dorfmana.
3) choroba kociego pazura;
Prawidłowa odpowiedź to:
U 8-letniego chłopca z zaczerwienionym gardłem i migdałkami, miernego stopnia hepatosplenomegalią i powiększeniem węzłów chłonnych szyjnych do 3 cm za rozszerzeniem diagnostyki w kierunku zakażenia CMV przemawia:
U dziecka z limfadenopatią szyjną i obecnością 15% limfocytów atypowych (tzw. wirocytów) w rozmazach krwinek białych należy w rozpoznaniu różnicowym brać pod uwagę:
1) zakażenie EBV lub CMV; 4) zakażenie adenowirusowe;
2) toksoplazmozę; 5) zarażenie Toxocara cati lub Toxocara canis.
3) zakażenie Mycobacterium avium;
Prawidłowa odpowiedź to:
Przerzuty do węzłów chłonnych powodujące ich powiększenie mogą dawać niektóre guzy lite. Najczęściej obserwujemy je w przypadku:
U 12-letniej dziewczynki z powiększeniem węzłów chłonnych szyjnych rozpoznano i leczono toksoplazmozę nabytą. W rok później nadal stwierdzano utrzymujące się bezbolesne powiększenie pojedynczego węzła chłonnego podżuchwowego lewego do średnicy 4 cm. W tej sytuacji jako najbardziej istotne dla szybkiego ustalenia właściwej diagnozy zlecisz:
W zakażeniu wirusem różyczki najbardziej typowym objawem klinicznym choroby poza wysypką jest:
Limfadenopatia jako objaw nadwrażliwości na leki najczęściej pojawia się przy stosowaniu:
U 14-letniego chłopca od 3 tygodni utrzymuje się niebolesne powiększenie węzła chłonnego we wcięciu jarzmowym mostka o średnicy do 1,5 cm, a w chwili przyjęcia do szpitala stwierdzono ponadto: obrzęk szyi i okolicy ślinianek przyusznych, poszerzenie żył szyjnych i suchy, niecharakterystyczny kaszel. Wybierz najwłaściwszy sposób postępowania z pacjentem wraz z uzasadnieniem:
U dziecka z limfadenopatią szyjną oraz z objawami zespołu żyły głównej górnej zastosowanie znieczulenia ogólnego z intubacją w celu pobrania węzła chłonnego do badania wiąże się z zagrożeniem życia chorego. W takiej sytuacji uzasadnione jest:
1) odstąpienie od jakichkolwiek badań diagnostycznych i wdrożenie leczenia pełnymi dawkami sterydów (2,0 mg/kg.) oraz cyklofosfamidem (1000 mg/kg/db);
2) wykonanie badań rutynowych krwi i jeżeli są cechy zajęcia szpiku przez proces chorobowy podjęcie próby ustalenia rozpoznania poprzez ocenę komórek blastycznych szpiku (immunofenotypowanie), co pozwala niekiedy uniknąć zabiegu operacyjnego;
3) jeżeli nie ma cech zajęcia szpiku w badaniach rutynowych, należy brać pod uwagę pobranie węzła obwodowego (tu szyjnego) w znieczuleniu miejscowym;
4) nasilone objawy zespołu żyły głównej górnej uzasadniają krótkotrwałe wprowadzenie leczenia stopniowo zwiększanymi dawkami sterydów ew. cyklofosfamidu, w celu stabilizacji stanu pacjenta przed pobraniem węzła chłonnego lub/i do czasu uzyskania wyniku badania histopatologicznego ustalenia pewnej diagnozy.
Prawidłowa odpowiedź to:
Powiększenie węzłów chłonnych pachowych lewych jako powikłanie miejscowe po szczepieniu BCG może być konsekwencją:
Spośród opisanych poniżej wybierz tę sytuację, gdzie podejrzenie etiologii nowotworowej powiększenia węzła chłonnego jest najmniej prawdopodobne:
Które ze stwierdzeń odnoszących się do samoistnej skazy małopłytkowej jest prawdziwe?
Które ze stwierdzeń dotyczące zespołu Schwachmana jest fałszywe?
Które ze stwierdzeń dotyczących choroby Kostmana jest fałszywe?
Wskaż fałszywą odpowiedź:
Erytroblasty obecne są w rozmazie krwi obwodowej u pacjentów:
Do rozpoznania czerwienicy prawdziwej niezbędne jest stwierdzenie:
1) zwiększonej objętości krwinek czerwonych;
2) wysycenia krwi tętniczej tlenem ≥ 92%;
3) zwiększonej aktywności fosfatazy alkalicznej w leukocytach;
4) splenomegalii;
5) leukocytozy >12000 komórek/mm3.
Prawidłowa odpowiedź to:
Profilaktyczne podawanie żelaza dzieciom z grup ryzyka:
1) powinno rozpocząć się od 3 miesiąca życia w dawce 3-4 mg Fe++/kgmc/dobę;
2) powinno być kontynuowane przez okres 6 miesięcy;
3) powinno być kontynuowane do 12 miesiąca życia;
4) powinno rozpocząć się od 3 miesiąca życia w dawce 2 mg Fe++/kgmc/dobę;
5) nie powinno być stosowane.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które ze stwierdzeń odnoszące się do niedokrwistości wcześniaków jest fałszywe?
W jakich stanach należy się spodziewać niedoboru kwasu foliowego?
1) u wcześniaków;
2) w stanach wzmożonej hemolizy krwinek czerwonych;
3) przy karmieniu mlekiem kozim;
4) w marskości wątroby;
5) przy stosowaniu niektórych leków przeciwdrgawkowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które ze stwierdzeń jest fałszywe?
Do grupy niedokrwistości spowodowanych zaburzeniem w zakresie hemoglobiny nie zaliczamy:
Zakreśl prawidłową odpowiedź:
1) zespoły mielodysplastyczne ( MDS) obejmują heterogenna grupę stanów chorobowych określanych dawniej jako stan przedbiałaczkowy, tląca się białaczka, podostra białaczka;
2) u podłoża MDS leży dysfunkcja macierzystej komórki krwiotwórczej z następową dyshematopoezą jedno-, dwu- lub trzyukładową;
3) MDS są częstą chorobą u dzieci;
4) MDS rzadko skojarzony jest z wadami rozwojowymi;
5) leczeniem z wyboru w MDS jest transplantacja szpiku kostnego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które ze stwierdzeń odnoszących się do plamicy alergicznej (zespołu Schönlein-Henocha) jest prawdziwe?
1) istotą choroby jest plamica skórna skojarzona z bólami brzucha i krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz ze zmianami w moczu;
2) zespół Schönlein-Henocha wywołany jest odczynem uczuleniowo-zapalnym drobnych naczyń krwionośnych powodującym ich wzmożoną przepuszczalność;
3) zwykle występuje w czasie anginy paciorkowcowej lub w przebiegu lambliozy;
4) plamica występuje zwykle na kończynach dolnych, najczęściej na stopach i w okolicach stawów skokowych, na wyprostnych częściach podudzi i ud oraz na pośladkach;
5) po ustąpieniu ostrego okresu choroby bardzo ważne jest wykonanie sanacji jamy ustnej.
Prawidłowa odpowiedź to:
Które ze stwierdzeń odnoszących się do wrodzonych zespołów hemolitycznych jest fałszywe?
Do podstawowych badań, które należy wykonać w celu rozpoznania niedokrwistości należą?
Które ze stwierdzeń dotyczących niedokrwistości hemolitycznej jest nieprawdziwe?
Które ze stwierdzeń odnoszących się do sferocytozy wrodzonej jest fałszywe?
Jakie są kryteria rozpoznania niedokrwistości z niedoboru żelaza?