W twardzinie nerek pierwszoplanowym leczeniem jest podanie:
- Ablokerów kanału wapniowego.
- Bβ-blokerów.
- Cinhibitorów enzymu konwertującego.
- Dstatyn.
- Esoli złota.
Przeglądaj pytania egzaminacyjne.
Procentowy udział działów w najnowszej podanej sesji.
W twardzinie nerek pierwszoplanowym leczeniem jest podanie:
W moczu o c.g. 1,024 stwierdzono wałeczki szkliste (10000/dobę), wydalanie białka 40 mg/dobę, osad L 2-3, E 2-2 w polu widzenia. Obraz ten wskazuje na obecność:
Do reutylizacji dializatorów używane są następujące substancje, z wyjątkiem:
Które z podanych zaburzeń gospodarki lipidowej nie są charakterystyczne dla schyłkowej niewydolności nerek:
Desmopresyna (DD AVP) zmniejsza skazę krwotoczną w mocznicy poprzez:
Typ IV toczniowego zapalenia nerek najczęściej manifestuje się obecnością:
1) zespołu nerczycowego;
2) nadciśnienia tętniczego;
3) upośledzenia funkcji nerek;
4) wysokich mian przeciwciał anty-DNA i hipokomplementemii;
5) aktywnego osadu moczu.
Prawidłowa odpowiedź to:
Krwinkomocz makroskopowy nawracający wśród objawów zakażenia górnych dróg oddechowych nasuwa podejrzenie:
Obniżony poziom składowej C3 dopełniacza nie jest charakterystyczny dla:
Wskazaniem do wykonania biopsji nerki jest:
W stosunku do chorych z cukrzycą nieprawdą jest, że:
Zakrzepica żył nerkowych jest najczęstszym powikłaniem:
Powikłania terapii glikokortykoidami obejmują:
1) krwawienie z przewodu pokarmowego;
2) upośledzenie procesu gojenia się ran;
3) osteoporozę;
4) cukrzycę;
5) leukopenię i małopłytkowość;
Prawidłowa odpowiedź to:
Nadciśnienie tętnicze występujące po przeszczepieniu nerki może być spowodowane przez:
1) nerki własne pacjenta;
2) zwężenie tętnicy nerkowej nerki przeszczepionej;
3) toksyczny wpływ cyklosporyny;
4) przewlekłe odrzucanie nerki przeszczepionej;
5) toksyczny wpływ kwasu mykofenolowego (CellCept);
Prawidłowa odpowiedź to:
Najczęstszym powikłaniem po biopsji nerki jest:
Jaki rodzaj przeszczepu uznasz za optymalny u chorego z cukrzycą:
Po przeszczepieniu nerki u następujących chorych nawracają (z częstością ponad 20%):
1) ogniskowe szkliwiejące kłębuszkowe zapalenie nerek;
2) mezangiokapilarne kłębuszkowe zapalenie nerek;
3) oksaloza;
4) toczniowe zapalenie nerek;
5) nefropatia IgA;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wtórna nadczynność przytarczyc w przewlekłej niewydolności nerek jest wywołana przez:
Hipokalemia jest powodowana najczęściej przez następujące diuretyki z wyjątkiem:
Za zakażenia niepowikłane układu moczowego najczęściej są odpowiedzialne:
W zaawansowanej niewydolności nerek jest stwierdzany we krwi wzrost stężenia następujących związków za wyjątkiem:
Ostra niewydolność nerek wtórnie do martwicy brodawek nerkowych występuje najczęściej w:
Zjawiskiem, które może w okresie prenatalnym wskazywać na możliwość wrodzonego zespołu nerczycowego (typu fińskiego) u płodu jest:
Choroba „gęstych depozytów” to:
Najczęściej występującą wrodzoną wadą cewki moczowej u chłopców jest:
Bezobjawowy bakteriomocz należy leczyć:
Dawcą przeszczepu nerki dla dziecka ze schyłkową niewydolnością nerek może być:
U dzieci, glomerulopatią o samoograniczającym przebiegu klinicznym, często kończącą się samoistną remisją jest:
Obserwowana u niektórych dzieci z ciężkim zespołem nerczycowym niedobarwliwa niedokrwistość oporna na leczenie preparatami żelaza jest skutkiem:
Patomechanizm krzywicy hipofosfatemicznej polega na:
Kamica moczanowa może rozwijać się u chorych z następującymi jednostkami chorobowymi:
1) zespół krótkiego jelita;
2) niedobór glukozo-6-fosfatazy;
3) zespół Lesch-Nyhana;
4) choroba rozrostowa układu krwiotwórczego w trakcie intensywnego leczenia;
5) wrodzony błąd transportu aminokwasów dwuzasadowych;
Prawidłowa odpowiedź to:
Roczne przeżycie przeszczepu nerki przekracza obecnie:
Najczęstszym objawem zakażenia wirusem CMV u pacjenta po przeszczepie nerki jest:
Stężenie terapeutyczne cyklosporyny powinno być oznaczone:
Najczęstszym nowotworem u biorców przeszczepu poddawanych przewlekłej immunosupresji jest rak:
W leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów dializowanych stosuje się:
Antygeny HLA klasy II to:
U pacjenta leczonego hemodializami stwierdza się następujące wyniki testów oceniających zasoby żelaza: ferrytyna 450 ng/dl, wskaźnik wysycenia transferyny 10%. U tego pacjenta należy rozważyć:
Standardowe, najczęściej stosowane leczenie immunosupresyjne po przeszczepieniu nerki to:
Adynamiczna choroba kości występuje częściej:
1) u chorych leczonych CADO;
2) mężczyzn w wieku powyżej 60 lat;
3) chorych na cukrzycę;
4) stosujących płyny dializacyjne o stężeniu wapnia 1,0 mmol/l;
5) nie leczonych lub leczonych małymi dawkami aktywnych metabolitów witaminy D3;
Prawidłowa odpowiedź to:
Najskuteczniejszą metodą uzupełniania zasobów żelaza u pacjenta leczonego hemodializami jest:
Krwisty dializat otrzewnowy może wystąpić w następujących przypadkach:
1) podczas menstruacji czy owulacji;
2) w przebiegu endometriozy;
3) w przebiegu ostrego zapalenia trzustki, urazu, nowotworów jamy brzusznej;
4) pęknięcia torbieli jajnika czy nerki;
5) kamiczego zapalenia pęcherzyka żółciowego;
Prawidłowa odpowiedź to:
Wskazania biochemiczne do rozpoczęcia leczenia ostrej niewydolności nerek dializami to:
1) stężenie potasu >6,5 mmol/l;
2) stężenie mocznika w surowicy >150 mg/dl;
3) kwasica metaboliczna ze stężeniem wodorowęglanów poniżej 13 mmol/l;
4) stężenie Hb <10g/dl;
5) stężenie kreatyniny >4mg/dl;
Prawidłowa odpowiedź to:
Częstsze występowanie ostrej niewydolności nerek u ludzi starszych jest wynikiem przede wszystkim:
U pacjenta dializowanego otrzewnowo od 4 lat metodą CADO, po przebytych kilkakrotnie zapaleniach otrzewnej, leczonych antybiotykami, stwierdzono w teście PET wartości D/P dla kreatyniny równe 0,4. Jakie powinno być dalsze postępowanie z tym pacjentem:
W przypadku 30-letniej ciężarnej z bakteriurią bezobjawową należy:
W różnicowaniu ostrej przednerkowej niewydolności nerek z ostrą nerkową niewydolnością nerek szczególnie przydatne jest wykonanie oznaczeń:
Zespół Barttera charakteryzuje:
1) hipokaliemia; 4) nadciśnienie tętnicze;
2) kwasica metaboliczna; 5) hiperkaliemia;
3) alkaloza metaboliczna;
Prawidłowa odpowiedź to:
Alergiczne zapalenie naczyń skóry, stawów, przewodu pokarmowego i nerek jest charakterystyczne dla:
Podstawową jednostką morfologiczno-czynnościową nerki jest nefron. W jego skład wchodzą:
Ciągła żylno-żylna hemofiltracja różni się od ciągłej tętniczo-żylnej hemofiltracji:
Najbardziej wartościowym badaniem radiologicznym w diagnostyce nadciśnienia naczyniowo-nerkowego jest:
W typowym obrazie klinicznym jawnej nefropatii cukrzycowej nie mieści się jeden z wymienionych objawów:
Najczęstsze przyczyny nieadekwatnej odpowiedzi na leczenie erytropoetyną u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek to:
Minimalne wartości Kt/V dostarczane pacjentom hemodializowanym powinny wynosić:
Do czynników zwalniających tempo utraty czynności wydalniczej nerek należy:
Zajęcie nerek w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów może występować w postaci:
Do czynników metabolicznych stanowiących przyczynę przewlekłego cewkowo-śródmiąższowego zapalenia nerek nie należą:
Przewlekłe odrzucanie przeszczepionej nerki charakteryzuje się:
1) włóknieniem tkanki śródmiąższowej;
2) zanikiem cewek nerkowych;
3) szkliwieniem kłębuszków nerkowych;
4) uszkodzeniem naczyń;
5) proliferacją komórek mezangium i podocytów.
Prawidłowa odpowiedź to:
Przeciwwskazaniem do przeszczepu nerki jest:
Do czynników ryzyka nefropatii nadciśnieniowej należą:
U pacjenta leczonego erytropoetyną wskazuje na niedobór żelaza:
Skuteczny, nowoczesny lek hamujący wchłanianie fosforanów z przewodu pokarmowego, nie wywołujący hiperkalcemii to:
Dla ziarniniaka Wegenera nie jest charakterystyczne występowanie:
Stwierdzenie niedokrwistości, upośledzenie funkcji nerek i osteolitycznych zmian w kościach u osoby w wieku podeszłym może sugerować rozpoznanie:
Czynniki, które nie przyśpieszają procesu szkliwienia w kłębuszkach to:
W przebiegu nasilonego zespołu nerczycowego w przebiegu pierwotnego kłębuszkowego zapalenia nerek obserwujemy w badaniach dodatkowych pacjentów:
U pacjenta ze znacznym odwodnieniem powikłanym rozpoczynającą się ostrą niewydolnością nerek w pierwszym etapie leczenia zastosujesz:
W diecie pacjenta z niewyrównaną przewlekłą niewydolnością nerek należy:
1) ograniczyć spożycie białka do 0,7 g/kg m.c./dobę;
2) ograniczyć spożycie kwasów tłuszczowych nasyconych;
3) ograniczyć spożycie węglowodanów złożonych;
4) ograniczyć spożycie węglowodanów prostych;
5) zwiększyć spożycie białka do 2,0 g/kg m.c./dobę.
Prawidłowa odpowiedź to:
U pacjenta po przeszczepieniu nerki w 2 miesiącu po transplantacji wystąpiła poliglobulia. Hgb 18 g/d Hct 53. Wykluczono zwężenie tętnicy nerki przeszczepionej. Możliwości terapeutyczne to leczenie:
1) krwioupustami; 4) β2 mimetykiem;
2) iACE; 5) streptokinazą.
3) teofiliną;
Prawidłowa odpowiedź to:
Supresja szpiku kostnego stanowi najważniejszy efekt uboczny podawania:
U pacjenta z przewlekłą niewydolnością nerek w przebiegu nefropatii cukrzycowej dializoterapię powinno się optymalnie rozpocząć przy wskazaniu klinicznym, gdy stężenie kreatyniny w surowicy wynosi:
Najsilniejszy efekt diabetogenny wywiera:
Dla nefropatii analgetycznej charakterystyczne jest:
1) białkomocz <2 g/dobę; 4) postępująca niewydolność nerek;
2) jałowy ropomocz; 5) białkomocz >3 g/dobę.
3) nadkrwistość;
Prawidłowa odpowiedź to:
Cechą wspólną leków: insulina, β2 mimetyk, wodorowęglan sodu, jest:
U pacjenta leczonego Imuranem (Azatiopryna) w dawce 100 mg/dobę podano allopurinol (Milurit) w dawce 200 mg/dobę. W ciągu miesiąca należy spodziewać się następującego powikłania:
U 20-letniego pacjenta stwierdzono: krwinkomocz, postępującą niewydolność nerek, głuchotę sensoryczną oraz makrotrombocytopenię. Prawdopodobną przyczyną jest zespół:
Które z powikłań przewlekłej niewydolności nerek mogą być skutecznie skorygowane przeszczepieniem nerek:
Lekiem hipotensyjnym z wyboru u chorego z cukrzycą w okresie wydolności nerek jest:
U chorego leczonego powtarzanymi hemodializami o nieznanej przyczynie niewydolności nerek, wykonano tomografię komputerową stwierdzając małe nerki o pozaciąganych konturach i zwapnienia w obrębie brodawek. Najbardziej prawdopodobną przyczyną schyłkowej niewydolności nerek jest:
Jakie zmiany uznasz za charakterystyczne dla śródmiąższowego zapalenia nerek:
Który z czynników nie wywołuje wzrostu potasu w surowicy:
Do czynników ryzyka wystąpienia ostrej niewydolności nerek w następstwie zażywania niesteroidowych leków przeciwzapalnych nie należy:
W leczeniu przełomu nadciśnieniowego u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek (C kr.<40 ml/min.) można zastosować:
Do przeciwwskazań do dializy otrzewnowej stosowanej z przyczyn życiowych u dorosłych nie należy:
Nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, hiperkaliemia i cukrzyca to typowe działania niepożądane stosowania:
Pogorszenie czynności nerki przeszczepionej może wynikać ze stosowania:
1) glikokortykosteroidów; 4) takrolimusu;
2) cyklosporyny; 5) sirolimusu.
3) azatiopryny;
Prawidłowa odpowiedź to:
Do objawów ostrego odrzucania nerki przeszczepu należy:
Przed wykonaniem biopsji nerki należy:
Materiał pobrany drogą biopsji nerki powinien zawierać:
Rozpoznanie nadciśnienia naczyniowo-nerkowego na podstawie klinicznych objawów jest trudne ze względu na małe różnice pomiędzy obrazem nadciśnienia pierwotnego a nadciśnieniem wywołanym niedokrwieniem nerki. Jakie z poniższych objawów mogą sugerować rozwój nadciśnienia naczyniowo-nerkowego (zwężenia tętnicy nerkowej)?
1) szybki rozwój fazy złośliwej nadciśnienia;
2) lekki przebieg nadciśnienia;
3) niewielkie zmiany dna oka;
4) szmer w nadbrzuszu lub śródbrzuszu;
5) hipokaliemia.
Prawidłowa odpowiedź to:
Wymień czynniki, które mogą być odpowiedzialne za wystąpienie błoniastego kłębuszkowego zapalenia nerek:
1) infekcje wirusowe i bakteryjne; 4) antybiotyki z grupy półsyntetycznej penicyliny;
2) nowotwory; 5) kortykosteroidy
3) sarkoidoza;
Prawidłowa odpowiedź to:
Leczenie infekcji Chlamydia trachomatis polega na stosowaniu:
Cechy charakterystyczne ostrej nerkowej niewydolności nerek to:
Nefrony dzieli się na powierzchniowe (korowe), środkowo-korowe i przyrdzeniowe. Kryterium tego podziału jest:
ANCA to:
Wskazaniem do przewlekłego leczenia nerkozastępczego u dzieci jest:
Jako przyczyny zwłóknienia zaotrzewnowego powodującego niewydolność nerek wymienia się:
Lekiem odkażającym stosowanym w długotrwałej profilaktyce zakażeń układu moczowego u dzieci z przewlekłą niewyrównaną niewydolnością nerek jest:
Patomechanizm zespołu Gordona (pseudohipoaldosteronizm typu II) polega na:
Zakażenie CMV może objawiać się poniższymi odchyleniami w badaniach laboratoryjnych, z wyjątkiem:
Zaburzenia czynności wątroby u biorcy przeszczepu nerki mogą być spowodowane:
Hiperkalcemia u pacjenta może sugerować następujące rozpoznania, z wyjątkiem:
Przed włączeniem erytropoetyny u chorego z PNN i niedokrwistością konieczne jest wykonanie następujących badań, z wyjątkiem:
Za wykładnik białkomoczu cewkowego uważane jest białko:
Chyloperitoneum, jedno z powikłań dializy otrzewnowej, może świadczyć o:
Nefropatia IgA:
Wskazaniem do usunięcia cewnika otrzewnowego nie jest:
Przyczyną amyloidozy AA (wtórnej) mogą być:
Wskazaniem do rozpoczęcia leczenia nerkozastępczego u pacjenta z przewlekłą niewydolnością nerek jest tygodniowy Kt/V mocznika:
Przeciwwskazaniem do przewlekłego programu dializ jest:
W leczeniu nawrotów toczniowego zapalenia nerek u pacjentów, którzy przyjęli maksymalną dopuszczalną dawkę cyklofosfamidu można podawać:
Hiponatremia u pacjenta z prawidłową przestrzenią wodną pozakomórkową może być spowodowana:
Wskazaniami do nefrektomii u pacjenta z PNN kwalifikowanego do przeszczepienia nerki nie jest:
Pacjenci dializowani otrzewnowo o niskim transporcie otrzewnowym (tzw. low transporters), powinni być dializowani m.in. wg schematu:
Tzw. fiński zespół nerczycowy:
1) jest lokalnie występującą odmianą idiopatycznego zespołu nerczycowego o dobrej reakcji na kortykoidy;
2) jest genetycznie uwarunkowanym zespołem objawów związanych z niedoborem aminokwasów w cząsteczce nefryny;
3) jest nabytym, wtórnym do zakażenia CMV w okresie ciąży, zespołem ogniskowego rozplemu mezangium kłębuszków nerkowych;
4) w jego leczeniu stosuje się m.in. jednostronną nefrektomię celem zmniejszenia strat białka;
5) dobrze reaguje na leczenie dietą ubogobiałkową i lekami przeciwkrzepliwymi.
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecność w moczu podwyższonego stężenia takich substancji, jak N-acetyloglutaminaza (NAG) i b2 mikroglobulina świadczy o:
U pacjenta z zespołem nerczycowym, leczonego cyklosporyną A rozpoznano anginę. Ze względu na wywiad w kierunku uczulenia na penicylinę - zastosowano erytromycynę. Po dwóch dniach od rozpoczęcia leczenia u chorego wystąpił skąpomocz. Stwierdzono upośledzenie czynności nerek w badaniach laboratoryjnych. Stwierdzono również podwyższoną aktywność aminotransferaz. Najbardziej prawdopodobną przyczyną opisanego powikłania jest:
Leki moczopędne z grupy tiazydów znajdują m.in. zastosowanie w leczeniu:
1) hipokalciurii; 4) wielomoczu w przebiegu nerkowej moczówki prostej;
2) hiperkalciurii; 5) hiperurykemii.
3) hipokaliemii;
Prawidłowa odpowiedź to:
Obecność wirusa cytomegalii in-situ w miąższu nerki może być powodem:
Uzyskanie odwodnienia drogą dializy otrzewnowej, czyli tzw. ultrafiltracji, wymaga obecności w płynie dializacyjnym substancji osmotycznie czynnych. Substancje wywołujące ten efekt, stosowane w praktyce klinicznej, to:
1) mannitol; 4) albuminy;
2) glukoza; 5) chlorek sodu.
3) ikodekstryna;
Prawidłowa odpowiedź to: