fb
EgzaminLEK / blog / Leopold i jego chwyty

Leopold i jego chwyty

Christian Gerhard Leopold był niemieckim położnikiem i ginekologiem. 

Wymyślił i wprowadził do praktyki cztery chwyty położnicze (tzw. Leopold-Handgriffe), czyli chwyty Leopolda. Służą one ustaleniu ułożenia płodu w macicy. 

We współczesnym położnictwie mówi się o sześciu chwytach: 

  • I – służy do oceny wysokości dna macicy oraz co się w nim znajduje (jaka część płodu). Wykonuje się to jednoręcznie i dwuręcznie.

  • II – ma na celu określenie, jaka część płodu znajduje się po obu stronach macicy czyli po której stronie grzbiet a po której części drobne płodu.

  • III (tzw. chwyt Pawlika) – służy do określenia, co jest częścią przodującą i jaki jest stosunek do kanału rodnego.

  • IV (tzw. chwyt profesorski) – modyfikacja III chwytu Leopolda. Pozwala ocenić zstępowanie części przodującej do miednicy.

  • V (tzw. chwyt Zangemeistera) – służy do stwierdzenia czy nie ma dysproporcji (niestosunku porodowego, czyli niewspółmierności porodowej) między główką, a średnicą kanału rodnego w płaszczyźnie wchodu.

  • VI – służy do oceny stopnia przygięcia główki przez ustalenie przebiegu bruzdy szyjnej w stosunku do płaszczyzny wchodu, polega na ułożeniu palców rąk nad spojeniem łonowym prostopadle do długiej osi macicy. Odległość bruzdy szyjnej od spojenia łonowego świadczy o zaawansowaniu główki w kanale rodnym (główka nieustalona, ustalona we wchodzie, w próżni).


Na załączonym obrazku możecie zobaczyć jak wykonać chwyty I-IV.



Grafika: 

Christian Gerhard Leopold, Public domain, via Wikimedia Commons

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Handgriffe.JPG